அவன் நித்ய வாஸம் செய்கிற
பரம பதத்தை சென்று காண வேண்டும்
என்னா நின்றது -என் நெஞ்சு
என்கிறது
———————————————————————————————————-
ஆகம் சேர் நரசிங்கமதாகி ஓர்
ஆகம் வள்ளுகிரால் பிளந்தான் உறை
மாகவைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம்
ஏகம் எண்ணும் இராப்பகல் இன்றியே
———————————————————————————————————-
ஆகம் சேர் நரசிங்கமதாகி –
நர வடிவும் சிங்க வடிவும்
சேர்ப்பாலும் கண்ட சக்கரையும் போலே பொருந்திய
நரசிங்கமாய்
அன்றிக்கே
நரசிங்கத்தின் உடைய இவர் நெஞ்சிலே சேர்ந்த படி -என்னுதல் -என்றது –
ப்ரஹ்ம தண்ட பிரகாசானாம் வித்யுத் சத்ருச வர்ச்சசாம்
ஸ்மான் ராகவ பாணாநாம் விவ்யதே ராஷசேச்வர-யுத்தம் -60-3-
இராகவன் உடைய பாணங்களை நினைத்துக் கொண்டு -என்கிறபடியே
மறக்க ஒண்ணாதபடி திரு உள்ளத்திலே சேர்ந்த படியை சொன்னவாறு
அன்றிக்கே
இரண்டு வடிவு களையும் சேர்த்துக் கொடு வந்து தோன்றின போது
இவர் மனத்துக்கு இனியதாய் சேர்ந்து இருந்த படியைச் சொன்னவாறுமாம் –
ஓர் -ஆகம் –
ஒப்பற்றதான
முரட்டு உடம்பு
வள்ளுகிரால் –
கூறிய நகத்தால் –
அன்றிக்கே
வளைந்த நகத்தால் -என்னுதல் –
பிளந்தான் உறை-
வருத்தம் இன்றியே கிழித்துப் போகட்டவன்
நித்ய வாஸம் செய்கிற –
மாகவைகுந்தம் காண்பதற்கு –
அந் நரசிங்கம் வசிக்கிற முழஞ்சு காண ஆயிற்று
ஆசைப் படுகிறது
மா கம் -பரம ஆகாசம் என்னக் கடவது அன்றோ –
என் மனம் ஏகம் எண்ணும் –
என்னுடைய மனம் ஆனது
எப்போதும் ஒக்க உச்சி வீடு விடாதே -இதனையே
எண்ணா நின்றது –
இராப்பகல் இன்றியே –
இரவில் ஒரு காரியமும்
பகலில் ஒரு காரியமுமே அன்றோ உலகத்தார்க்கு இருப்பது
இவர்க்கு
எல்லா காலங்களிலும்
இதுவே ஆயிற்று –
ஸ்மா த்வாதச தத்ர அஹம் ராகவச்ய நிவேசனே
புஜ்ஞ்ஞானா மானுஷான் போகான் சர்வ காம சம்ருத்தி நீ -சுந்தர -33-17
நான் அங்கு இராகவனுடைய திரு மாளிகையில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் முடிய
மனிதர்களுக்கு உரிய இன்பங்களை அனுபவித்தேன் -என்று
பிராட்டி திரு அயோத்யையை நினைத்தாப் போலே ஆயிற்று
இவர் திரு உள்ளத்துக்கு பரம பதம் சொந்த தேசமாய் இருக்கிறபடி
நித்ய வாசம் செய்யும் பரம பதம் சென்று காண ஆசைப் பட்டது
ஏக்கம் என்னும் இராப்பகல்
நரசிங்கன் அங்கே
பொருந்தி செர்ப்பாலும் கண்ட சக்கரை கல்கண்டு
நன்றாக பொருந்தி
நரசிம்கன் வடிவு இவர் நெஞ்சில் சேர்ந்த படி எண்ணுதல்
மறக்க ஒண்ணாத படி
அவன் ஹிருதயத்தில்
ஹிரண்யன் கூட மறக்க முடியாமல்
ராகவன் பாணம்-மறக்க முடியாத ராவணன்
ஓர் ஆகம் -ஹிரண்யன் முரட்டு உடம்பு
வளைந்த உகிர்
மாக வைகுந்தம்
புரம் ஆகாசம் மாகம் மகா கம் பெரிய ஆகாசம் வைகுந்தம்
உச்சி வீடு விடாதே ஹிருதயம் என்ன
மழை உச்சி பொழுது நிற்கும் விடும்
இங்கு அப்படி கூட இடை விடாமல் மநோ ராதியா நின்றது
நாட்டார் இரவு பகல் வெவேற கார்யம்
பிராட்டி திரு அயொத்யை நினைத்தால் போ
—————————————————————————————————————————-
Leave a Reply