அங்குற் றேனலேன் இங்குற் றேனலேன் உன்னைக்காணும்
அவாவில் வீழ்ந்துநான்
எங்குற் றேனுமலேன் இலங்கைசெற்ற அம்மானே!
திங்கள் சேர்மணி மாடநீடு சிரீவர மங்கல நகருறை
சங்கு சக்கரத்தாய்! தமியேனுக்கு அருளாயே.
பொ-ரை :- ஒரு சாதனத்தைச் செய்து முக்தியை அடைந்தவனாயிருக்கிறேன் அல்லேன், சாதனத்தைச் செய்கின்றவர்களில் ஒருவனாயிருக்கிறேன் அல்லேன், உன்னைக் காண வேண்டும் என்கிற ஆசையிலே அகப்பட்டு நான் உபாயங்களைச் செய்வதற்கு ஆற்றலுடையேனும் அல்லேன்; இலங்கையை அழித்த அம்மானே! சந்திரமண்டலம் வரையிலும் பொருந்தும்படி மாணிக்கங்கள் பதித்த மாடங்கள் உயர்ந்திருக்கின்ற ஸ்ரீவரமங்கல நகரிலே எழுந்தருளியிருக்கின்ற சங்கினையும் சக்கரத்தினையுமுடையவனே! வேறு துணை இல்லாத எனக்குக் கிருபை செய்தருள வேண்டும்.
வி-கு :- அம்மானே! சங்குசக்கரத்தாய்! அங்குற்றேனல்லேன், இங்குற்றேனல்லேன், ஆசையில் வீழ்ந்து எங்குற்றேனுமல்லேன், தமியேனுக்கு அருளாய் என்கிறார். திங்கள்சேர் என்பதற்கு, சந்திரன் வந்து தங்கியிருக்கும்படியாக என்று பொருள் கூறலுமாம். மணி – அழகுமாம்.
ஈடு :- இரண்டாம் பாட்டு. 1“ஆற்றேன்” என்றால் பெற்றது என், தடைகள் இன்னம் உண்டே? என்ன, பிராட்டிக்கு வந்த தடைகளைப் போக்கியது போன்று, அடியேனுடைய விரோதியையும் போக்கியருள வேண்டும் என்கிறார்.
அங்குற்றேன் அல்லேன் – 2முக்தர் இந்தச் சம்சாரத்திலே உலாவினாற்போன்று சித்தசாதனனாய்த் திரிகிறேன்அல்லேன். இங்குற்றேன் அல்லேன் – 1இங்கே இருந்து சாதனங்களைச் செய்கின்றவர்களிலே ஒருவனாய் இருக்கிறேன் அல்லேன். 2அன்றிக்கே, “சனங்களுடன் இந்தச் சரீரத்தை நினையாதவனாகிறான்” என்கிறபடியே, உன்னை அநுபவித்துச் சம்சாரத்தை நினையாதிருக்கிறேன் அல்லேன். இங்குற்றேன் அல்லேன் – 3“மறந்தேன் உன்னை முன்னம்” என்கிறபடியே, உன்னை மறந்து, “அவர் தரும் கலவியே கருதி” என்கிறபடியே, அதுவே பேறாக இருக்கிறேன் அல்லேன் என்னுதல். 4யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதத்தை நல்வீடு செய்கையாலே அப்படி இருக்கமாட்டாரே. உன்னைக் காணும் அவாவில் வீழ்ந்து யான் எங்குற்றேனும் அல்லேன்-5ஆனால், ஒரு காலத்திலாகிலும் சில செய்ய வல்லீரோ? என்னில், அது, முன்பே தானேஉன்னைவிட்டு ஒன்றும் ஆற்றகிற்கின்றிலேன்” என்று சொன்னேனே அன்றோ. 1ஒரு காரியத்தைச் செய்ய வேண்டியவர்கள் அதற்கு ஆற்றல் உள்ளவராய் இருக்க வேண்டும் அன்றோ. ‘உன்னைக் காண வேணும்’ என்னும் ஆசையாலே வலிமை குன்றினவனாய்த் தளர்ந்தேன். ஆதலால் சாதனங்களைச் செய்வதற்கு ஆற்றலுடையவன் அல்லேன். இது, பூர்வர்கள் நிர்வாஹம். அங்குற்றேன் அல்லேன் – 2நித்தியசூரிகளோடுகூட அங்கே இருக்கிறேன் அல்லேன். இங்குற்றேன் அல்லேன்-சம்சாரிகளைப் போன்று இங்கே உண்டு உடுத்துப் போருகிறேன் அல்லேன். 3இங்ஙனே ஆனால், நீ வந்து முகங்காட்டுமளவும் நடு ஓர் இடத்தில் நிற்கப் பொறாதவனாக இருக்கிறேன். உன்னைக் காணும் அவாவில் வீழ்ந்து யான் எங்குற்றேனுமல்லேன் – 4“ஆசை என்னும் கடலில் வீழ்ந்து இங்கு அயர்த்தோம்” என்கிறபடியே, அந்த ஆசையிலே வீழ்ந்து கரையேறமாட்டாதே தடுமாறாநின்றேன்.இலங்கை செற்ற அம்மானே – 1தம் தலையில் ஒன்றும் இல்லாமையைக் கண்டார், ஒன்றும் இல்லாதார் பெற்ற இடத்தைப் பார்க்கிறார்; கைம்முதல் அற்றவன் முன்பு ஈட்டி வைத்த செல்வத்தை வாங்கிப் பார்க்குமாறு போலே. 2தன்பேறாகக் கொள்ளுமவன் என்பார் ‘அம்மானே!’ என்கிறார். 3அன்றிக்கே, ஸ்வரூபம் பிரகாசித்தால், அவன் தலையிலே தள்ளிவைக்கவுங்கடவதாய், அவனும் பிராட்டிமாரைப் போன்று மேல் விழுந்து விரோதிகளையும் போக்கி அணைக்கைக்கு வேண்டும் சம்பந்தம் உண்டாய்க் காணும் இருப்பது என்னுதல். நன்று; அவை எல்லாம் செய்தமை உண்டு, ஆனாலும், 4அதற்குப் பிற்பட்டதே? என்ன, அக்கண்ணழிவு அறுத்துவைத்தாய் அன்றோ என்கிறார் மேல்:
திங்கள் சேர் மணி மாட நீடு சிரீவரமங்கலநகர் உறை-சந்திரமண்டலம்வரை செல்ல உயர்ந்து இரத்தினமயமான மாடங்களையுடைய சிரீவரமங்கல நகரிலே, அவதாரம் போலே தீர்த்தம் பிரசாதியாதே நித்தியவாசம் செய்கின்றாயில்லையோ? நீடுகை – நீட்சியையுடைத்தாயிருக்கை. அன்றிக்கே, திங்கள் சேர் மணிமாடம் நீடு என்பதற்கு, சந்திரனோடே சேரும்படி மாணிக்க மயமான மாடங்கள் வளர்கின்ற என்னுதல். அது அப்படியேயானாலும் பரிகரம் இல்லையே? என்ன, சங்கு சக்கரத்தாய் – அங்ஙன் கண்ணழிவு சொல்லலாமோ? ஒரோ 5கைக்குப் படைஅன்றோ கூட நிற்கிறது என்கிறார். 1இங்கு, “இலக்குமணனே! வில்லைக் கொண்டு வா” என்னவேண்டும் குறை உண்டோ. பிறர் கை பார்த்திருக்கவேண்டும் குறை உண்டோ இங்கு. பரிகரங்களை அழைத்துக் காரியம் கொள்ளவேண்டும்படியோ உனக்கு இருக்கிறது. 2நீ அண்மையிலிருப்பவன் அல்லாமையோ, நீ ஆற்றலுடையவன் அல்லாமையோ, உனக்குப் பரிகரம் இல்லாமையோ, பரிகரம்தான் கைகழிய நின்றோ, எதனாலேதான் இழக்கிறது? என்ன, அவை எல்லாம் அப்படியே, இத்தலை இப்படிக் குறைவற்றிருந்தாலும் பிரயோஜனம் இல்லையே, 3அத்தலையும் குறைவற்றிருக்க வேணுமே? என்ன,
தமியேனுக்கு – இத்தலையும் குறைவற்றது என்கிறார். 4அங்கே பிரியாதிருக்கிறார் படி அல்லேன், இங்கே பிரியாதிருக்கிறார் படி அல்லேன். 5இங்குள்ளார்க்கு இவ்விஷயத்தை அறியாமையாலே பிரிவு இல்லையே. தமியேனுக்கு-உன்னை ஒழியத் துணை இல்லாத எனக்கு. 6ஸ்வரூபத்தைச்‘சாதனம்’ என்று செலவு எழுதிக் கழிக்கில் கழிக்குமித்தனை. 1நீ உபாயம் ஆனாலும் உபாயத்தைப் பிரதிபத்தி பண்ணுவார் வேண்டாவோ. தமியேன்-2பிராட்டியில் வேறுபாடு அங்காகில் ஒரு திரிசடையாகிலும் உண்டே அன்றோ, இங்கு “ஆவார் ஆர் துணை” என்னும்படி அன்றோ தனிமை. ஆயின், செய்யவேண்டுவது என்? என்ன, அருளாயே – 3என் வெறுமையும் உன்நிறைவும் அறிகைக்கு, நீ அடியில் தந்த அருள் இன்று குடி போயிற்றோ, 4அன்று நான் விரும்பாதிருக்க அருளின நீ, விரும்புவதற்குத் தகுதியைப் பிறப்பித்துப் பொகடவோ. 5ருசியை உண்டாக்குவார் ஒருவரும், உபாயத்தை அநுஷ்டிக்கிறவர் ஒருவருமாயோ இருப்பது. 6நின்னருளே புரிந்திருக்கிற எனக்கு அருளாயாகில் பின்னை யார்க்கு வேறு அருள இருக்கிறாய்.
ஆற்ற -பிரதிபந்தகங்கள் பல உண்டே
பிராட்டி பிரதிபந்தகங்கள் போக்கி அருளினது போலே என்னுடைய விரோதிகளையும் போக்கி கைக்கொள்ள வேண்டும்
தமியேன் -தனிப்பட்டவன்
அங்குற்றேன் அல்லேன் இங்குற்றேன் அல்லேன்
மயர்வற மதி நலம் அருளி இங்கு பொருந்தாமல் -அங்கும் கூட்டிப் போகாமல் தமியேன்
முக்தர் சம்சாரத்தில் திரி வது போலே -எம்பெருமான் நியமனம்படி -தமது இச்சைப்படி
ஸ்தாவரங்கள் -நித்ய -முக்தர்கள் பட்டர் அருளி –
இங்கு இருந்து சாதன அனுஷ்டானம் செய்வாரில் ஒருவர் அல்லேன் -பூர்வர் நிர்வாகம்
உபாசகர், ஆரப்தயோகர் என்றும், ஆரூடயோகர் என்றும் இரு வகையர்.
அவர்களில் ஆரூடயோகர் படி தமக்கு இல்லை என்கிறார் என்று கூறத்
திருவுள்ளம்பற்றி அதனை அருளிச்செய்கிறார் ‘முக்தர்’ என்று தொடங்கி.
‘சித்தசாதனனாய்’ என்றது, சாதனங்கள் எல்லாம் அநுஷ்டித்துப் பலத்தினை
அநுபவிப்பதற்காக அங்கே செல்ல இருக்கிற ஆரூடயோகனாய் என்றபடி.
ஆரப்தயோகர் படி தமக்கு இல்லை என்கிறார் என்று கூறத்
திருவுள்ளம்பற்றி அதனை அருளிச்செய்கிறார் ‘இங்கே இருந்து’ என்று
தொடங்கி. ‘சாதனங்களைச் செய்கின்றவர்களிலே’ என்றது, சாதன
அநுஷ்டானம் செய்ய ஆரம்பித்த ஆரப்தயோகரிலே என்றபடி. ஆக, மேல்
திருப்பாசுரத்தில் “நோற்ற நோன்பிலேன் நுண்ணறிவிலேன்” என்று
சொன்ன உபாயம் இன்மையை, இத்திருப்பாசுரத்தில் “அங்குற்றேன்
அல்லேன் இங்குற்றேன் அல்லேன்” என்று வேறு வகையாக
அநுபாஷிக்கிறார் என்பதாம்.
2. “அங்குற்றேன் அல்லேன் இங்குற்றேன் அல்லேன்” என்பதற்கு, மற்றும்
ஒரு பொருள் அருளிச்செய்கிறார் ‘அன்றிக்கே’ என்று தொடங்கி.
“ஸஉத்தம : புருஷ : ஸதத்ர பர்யேதி ஜக்ஷத்கிரீடந் ரமமாண:
ஸ்திரீபிர்வா யாநைர்வா ஜ்ஞாதிபிர்வா ந உபஜநம் ஸ்மரந் இதம் சரீரம்”
என்பது, சாந்தோக்யம், 8. 12 : 3.
சாதனா அனுஷ்டானம் ஒருவர் இல்லை
நோ பஜனம் -உன்னை அனுபவித்து சம்சாரம் மறந்தவர்களில் ஒருவர் இல்லை
சம்சாரம் தாழ்ந்தது ஞானம் உண்டான -பின்பு –
மறந்தேன் உன்னை முன்னம்” என்பது, பெரிய திருமொழி, 6. 2 : 2. “அவர்
தரும் கலவியே” என்பது, மேற்படி 1. 1 : 1.
4. இதர விஷயமே அடையத் தகுந்தது என்று இருந்தாலோ? எனின் அதற்கு
விடை அருளிச்செய்கிறார் ‘யாதானும் பற்றி’ என்று தொடங்கி. என்றது,
இவ்வுலக இன்பங்களில் ஏதேனும் ஒன்றனைப் பற்றிப் பகவத் விஷயத்தை
விட்டே போம்படியான இந்தச் சம்சாரி சேதனனுடைய நினைவானது
மீண்டும் தொடராதபடி அதனை நன்றாக விடுவிக்கையாலே என்றபடி.
இது, திருவிருத்தம், 95-ஆம் பாசுரம்.
5. “அங்குற்றேன் அல்லேன் இங்குற்றேன் அல்லேன்” என்பதற்கு
அருளிச்செய்த இருவகைப் பொருள்களுள், முதற் பொருளுக்குத் தகுதியாக அவதாரிகை அருளிச்செய்கிறார் ‘ஆனால்’
என்று தொடங்கி. ‘ஆனால்’ என்றது, ஆருடயோகரும் ஆரப்தயோகரும்
அல்லீராகில் என்றபடி. ‘செய்ய வல்லீரோ’ என்றது, சாதனங்களை
அநுஷ்டிப்பதற்கு யோக்கியதைதான் உமக்கு உண்டோ? என்றபடி.
“நம்மை விட்டுத் தரிக்க மாட்டீர்” என்றால், “யோக்கியதை இல்லை”
என்னுமதற்கு, அது ஒரு காரணமாமோ? என்ன, அதற்கு விடை
அருளிச்செய்கிறார் ‘ஒரு காரியத்தை’ என்று தொடங்கி. என்றது, “காலாழும்”
(பெரிய திருவந்.) என்றபடியே, பக்திபாரவஸ்யத்தாலே அசக்தனான நான்,
மேலும் சாதந அநுஷ்டானத்துக்குத் தக்கவனல்லேன் என்றபடி.
2. பிரபந்நர் ஆர்த்தப் பிரபந்நர் என்றும், திருப்தப் பிரபந்நர் என்றும் இரு
வகையர்; அவர்களுள், திருப்தப் பிரபந்நனல்லேன் என்கிறார் என்று
பொருள் கூறத் திருவுள்ளம்பற்றி, அதனை அருளிச்செய்கிறார்
‘நித்தியசூரிகளோடுகூட’ என்றது முதல், ‘பொறாதவனாக இருக்கிறேன்’
என்றது முடிய.
3. நித்தியசூரிகளிலும் சம்சாரிகளிலும் கூட்டு அன்றிக்கே, வேறுபட்டவரானால்
ஸ்வரூப ஞானத்தாலே தரித்திருந்தாலோ? என்ன, அதற்கு, விடை
அருளிச்செய்கிறார் ‘இங்ஙனேயானால்’ என்று தொடங்கி. என்றது,
பக்திபாரவஸ்யத்தாலே, “சேஷிசெய்தபடி கண்டிருக்கிறோம்” என்று
ஆறியிருக்கப் பொறுமையுடையவனல்லேன் என்றபடி. இதனால், திருப்தப்
பிரபந்நன் அல்லேன் என்றபடி.
ஆசை என்னும் கடலில் வீழ்ந்து இங்கு அயர்த்தோம்” –பெரிய திருமொழி, 4 : 9 : 3.என்கிறபடியே, அந்த ஆசையிலே வீழ்ந்து
கரையேறமாட்டாதே தடுமாறாநின்றேன்.
உன்னைக் காணும் ஆசையினால் பல ஹீநன் ஆனபின்பு -உபாயாந்தரம் செய்ய வல்லேன் அல்லேன்
உலகை திருத்த இங்கே வைத்து இருந்து –
chocolate காட்டி பின்பு குழந்தைக்கு கொடுக்காமல் இருப்பது போலே
உன்னை –இத்யாதி
நீ வந்து முகம் காட்டும் அளவும் நடுவில் நிற்க சக்தி இன்றி ஆசையில் வீழ்ந்து
அவா -சமுத்ரம் அபிநிவேசம் -கரை ஏற மாட்டாமல்
விரோதி போனால் தானே அங்கே போக
முடியும் கர்மங்களையும்நீயே போக்கி தர வேண்டுமே
பிராட்டி ஸு சக்தி விட்டாள் -தனது தலையில் ஒன்றும் -இல்லாமல்
சஞ்சிதமான தனம் வாங்கிப் பார்க்கும் போலே
கை முதல் அற்றவன் –
இலங்கை செற்ற அம்மானே -இவருக்கு உபகரித்து போலே
ஸ்வரூபம் அறிந்த பின்பு கடி மா மலர் பாவைக்கு ஒக்கும் ஷட் பாவம்
அனன்யார்க சரண்யத்வம் போக்யத்வம் போல்வன
பிராட்டி போலே மேல் விழுந்து ரஷிப்பான்
அது எல்லாம் அவதாரம் என்றானாம்
பிற்பட்டவரே
அந்த -குறையும் நீயா தீர -வீற்று இருந்த எந்தாய் -திவ்ய தேசம் வந்தபின் சொல்ல முடியாதே
திங்கள் சேர் மணி மாட -ஓங்கி இருக்கும் மாடங்கள் ரத்னா மயமாய்
ஸ்ரீ வர மங்கல நகர் அவதாரம் போலே தீர்த்தம் பிரசாதியாதே நித்ய வாசம் செய்யும் திவ்ய தேசம்
சந்தரன் போலே கடாஷிக்கும் மணி மாடங்கள்
விரோதி போக்க ஆயுதங்கள் -சங்கு சக்கரங்கள் உண்டே
இங்கு சாபமானே சமுத்ரம் குறை இல்லையே -வில்லை கொண்டுவா அம்பை கொண்டு வா
சொல்ல வேண்டி இருந்ததே அங்கு
சந்நிகிதன் இல்லாமையால் இழக்கிறேனோ
சத்தை இல்லாமல் இழக்கிறேனோ
பரிகரம் இல்லாமல் இழக்கிறேனோ
எத்தால் இழப்பேன்
அத்தலையிலும் குறை இல்லாமல் இருக்க வேண்டுமே என்றானாம்
தமியேனுக்கு -தனிப்பட்டவன் -என்கிறார்
அங்கு பிரியாது இருக்கும் படி அல்லேன்
சம்சாரிகள் சப்தாதி விஷயங்களை பிரியாது இருக்கும்படி அல்லேன்
பகவத் விஷயம் அறியாமல் இருக்கும் சம்சாரிகள்
நீ ஒருவனே துணைவன்
ஸ்வரூபத்தையும் சாதனம் என்று நினைத்து தான் கழிக்க வேண்டும்
நீ உபாயம் ஆனாலும் -பற்றுவதும் உபாயம் அல்லை -ஸ்வரூபத்தில் சேர்ந்தது
சர்வ முக்தி பிரசங்க ஆகுமே
இன்னார் இணையார் பார்க்காமல் தானம் கொடுப்பவர் -நிர்ஹேதுகமாக
கை நீட்டினால் தானே கொடுக்கிறார் இது சாதனம் இல்லை –
உபாய பிரதிபத்தி சாதனத்தில் சேராமல்
பிராட்டி விட வ்யாவிருத்தி -திரிஜடை அங்கு உண்டே இங்கு ஆழ்வார் தனிமை
செய்ய வேண்டியது என்ன
அருள் -அடியில் -தந்த அன்று அபேஷிக்காமல் அருளிய நீ
இன்று பிரார்த்தித்த பின்பு அருள் -செய்ய வேண்டாமா
உன்னைக் கொடுக்க வேண்டும் -அருளாயே என்கிறார்
எனது வெறுமையும் உனது பூர்த்தியையும்
ருசி உண்டாக்கிய பின்பு -நீயே உபாயமாக இருந்து பலம் கொடுக்க வேண்டும்
நின்னையே குறித்து இருந்தேன்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
Leave a Reply