கண்டோம் கண்டோம் கண்டோம் கண்ணுக்கு இனியன கண்டோம்
தொண்டீர் எல்லீரும் வாரீர் தொழுது தொழுது நின்று ஆர்த்தும்
வண்டார் தண்ணம் துழாயான் மாதவன் பூதங்கள் மண்மேல்
பண்தாம் பாடி நின்று ஆடிப் பரந்து திரிகின் றனவே.
பொ-ரை :- கண்டோம் கண்டோம் கண்டோம், கண்களுக்கு மகிழ்ச்சியைக் கெடுக்கக்கூடிய கூட்டங்களைக் கண்டோம்; தொண்டீர்!எல்லீரும் வாருங்கோள்; தொழுது தொழுது ஆரவாரிப்போம்; வண்டுகள் படிந்திருக்கின்ற குளிர்ந்த அழகிய திருத்துழாயைத் தரித்தவனான சர்வேச்வரனுடைய அடியார்கள் இத்த உலகத்திலே பண்ணோடு பாக்களைப் பாடிக்கொண்டு நின்று ஆடிக்கொண்டு எங்கும் பரந்தவர்களாய்த் திரிகின்றார்கள்.
வி-கு :- ‘பூதங்கள்’ என்பது சொல்லால் அஃறிணையாதலின், ‘திரிகின்றன’ என அஃறிணைச்சொல்லால் முடிந்தது.
ஈடு :- இரண்டாம் பாட்டு. 1இந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுடைய கூட்டத்தை அநுபவிப்பதற்கு அநுகூலர் எல்லாரும் வாருங்கோள் என்கிறார்.
கண்டோம் கண்டோம் கண்டோம் – காணப்பெற்றோம். பிரீதியின் மிகுதியாலே, பலகாலும் சொல்லுகிறார். கண்ணுக்கு இனியன கண்டோம்-2”கொடு உலகம் காட்டேலே” என்கிறபடியே, பாகவதர் அல்லாதாரைக் கண்ட இன்னாப்புத் தீர, பாகவதர்களுடைய கூட்டத்தைக் காணப் பெற்றோம். தொண்டீர் எல்லீரும் வாரீர் – பாகவதர்கள் விஷயத்தில் ஆசையுள்ளவர்களாய், 3பேராளன் பேர் ஓதும் பெரியோரை ஒருகாலும் பிரிகிலேனே” என்று இருப்பார் அடையத் திரளுங்கோள். ‘வாருங்கோள்’ என்பது, என்ன பிரயோஜனத்துக்கு? என்னில், தொழுது தொழுது நின்று ஆர்த்தும் – பிரயோஜனத்துக்குப் பிரயோஜனம் தேட வேணுமோ? கைமேலே பிரயோஜனமன்றோ. ‘தொழுது தொழுது’ என்ற அடுக்குத் தொடரால், அதுதானே பிரயோஜனமாயிருக்கிறது என்பதனைத் தெரிவித்தபடி. ஆர்த்தும் என்றது, ஆர்த்துக் கொள்ளுவோம்; சந்தோஷத்தோடுகூட ஆரவாரம் செய்வோம் என்றபடி.
வண்டு ஆர் தண் அம் துழாயான் மாதவன் பூதங்கள் – வண்டுகள் மாறாதபடியான செவ்வித் துழாய் மாலையையுடையனாய், திருமகள் கேள்வன் ஆகையால் வந்த ஏற்றத்தையுடையனாய் இருக்கிறவனுடைய 1ஸ்ரீய:பதித்வத்திலும் ஒப்பனையிலும் தோற்றிருக்கும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள். மண்மேல் பண்தாம் பாடி நின்று ஆடிப் பரந்து திரிகின்றனவே-2“ஒண்தொடியாள் திருமகளும் நீயுமே” என்னும் தேசம் ஒழிய, அதற்கு மாறுபட்ட பூமியிலே, வேறு ஒன்றனாலே தூண்டப்பட்டவர்களாய் அன்றிக்கே, தங்கள் பிரீதிக்குப் போக்குவிட்டு, பண்மிகும்படி நின்று 3தாங்களே பாடி, அது இருந்த இடத்தில் இருக்க ஒட்டாமையாலே ஆடி, பரந்து திரிகின்றார்கள்.
கண்டோம் கண்டோம் கண்டோம் கண்ணுக்கு இனியன கண்டோம் தொண்டீர் எல்லீரும் வாரீர் தொழுது தொழுது நின்று ஆர்த்தும் எனக் கூட்டுக.
வைஷ்ணவ சமர்த்தி
பாடி ஆடி -பரவி கண்ணுக்கு இனியன கண்டோம் –
காணப் பெற்றோம் ஆனந்தத்தால் மீண்டும் மீண்டும் சொல்லி
கொடு உலகம் காட்டேல்
இங்கு கண்டோம்
தொண்டீர் எல்லீரும் வாரீர்
பேராளன் பேரோதும் பெரியோரை –
வந்து
தொழுது
பிரயோஜனத்துக்கு பிரயோஜனம் வேண்டாமே
கை மேலே பிரயோஜனம்
தொழுது கொண்டு இருப்பதே பிரயோஜனம்
அரவம் –
வண்டார் தண் அம் துழாய்-ஸ்ரீய பதி -இங்கேயே கூத்தாட
ஒண் டோடியாள் நீயுமே நிலா நிற்ப இங்கேயே கிடைக்க பெற்ற
தூண்டப் படாமல் தமது பிரிதியால்
பாடி ஆடி பரந்து திரிய
மாதவன்” என்ற பதத்தைநோக்கி ‘ஸ்ரீய:பதித்வத்திலும்’ என்றும், “வண்டார்
தண்ணம் துழாயான்” என்றதனைத் திருவுள்ளம் பற்றி ‘ஒப்பனையிலும்’
என்றும் அருளிச்செய்கிறார்.
2. திருவாய். 4. 9 : 10.
3. ‘தாங்களே பாடி’ என்று பொருள் அருளிச்செய்வதனால், “பண்தாம் பாடி”
என்ற பாடமே ஏற்புடைத்து. “பண்தான் பாடி” என்பது இப்பொழுதுள்ள
பாடம்.
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
Leave a Reply