மெலியும்நோய் தீர்க்கும்நம் கண்ணன் கழல்கள்மேல்
மலிபுகழ் வண்குரு கூர்ச்சட கோபன்சொல்
ஒலிபுகழ் ஆயிரத்து இப்பத்தும் வல்லவர்
மலிபுகழ் வானவர்க்கு ஆவர்நற் கோவையே.
பொ-ரை : பிரிவால் மெலிகின்ற விரக நோயினைத் தீர்க்கின்ற நம் கண்ணபிரானுடைய திருவடிகளின்மேல் மிக்க புகழையுடைய வளவிய திருக்குருகூரில் அவதரித்த ஸ்ரீசடகோபரால் அருளிச்செய்யப்பட்ட ஒலி புகழ் ஆயிரம் திருப்பாசுரங்களில் இந்தப் பத்துத் திருப்பாசுரங்களையும் வல்லவர்கள் மிக்க புகழையுடைய நித்தியசூரிகளோடு ஒரு கோவை ஆவார்கள்.
வி-கு : ஒலி புகழ் – பேசப்படும் புகழ். ‘வல்லவர் நற்கோவை ஆவர்,’ என்க. கோவை ஆதல் – சேர்ந்தவர் ஆதல்.
ஈடு : முடிவில், 4‘இத்திருவாய்மொழியைக் கற்க வல்லவர் நித்தியசூரிகளோடு ஒத்தவர் ஆவர்,’ என்கிறார்.
மெலியும் நோய் தீர்க்கும் – 1‘மெலியும்’ என்று தாயார் கைவாங்கினாள்; 2‘பெற்றார் பெற்றொழிந்தார்’ என்கிற பாசுரப்படியே
பெரிய திருமொழி. 8. 9 : 7.
‘பெற்றார் பெற்றொழிந்தார் பின்னும்நின்று அடியேனுக்கு
உற்றானாய் வளர்த்துஎன் னுயிராகி நின்றானை
முற்றா மாமதிகோள் விடுத்தானை எம்மானை
எத்தால் யான்மறக்கேன்? இதுசொல்என் ஏழைநெஞ்சே!’
என்பது அத்திருப்பாசுரம்.
உடையவன் – சுவாமி.
, பின்னையும் உடையவன் கைவிடானே? ஆதலின், ‘மெலியும் நோய் தீர்க்கும்’ என்கிறது. நம் கண்ணன் -இப்படிப்பட்ட ஆபத்துகளிலே வந்து முகங்காட்டுவான் என்னும் பிரமாண பிரசித்தியைப்பற்ற, ‘நம் கண்ணன்’ என்கிறது. 3‘கண்ணபிரான் அந்தக் கோபஸ்திரீகளுக்கு மத்தியில் தோன்றினான்,’ என்பது ஸ்ரீபாகவதம். கண்ணன் கழல்கள்மேல் – இப்படிச் சரீரம் மெலிவதற்கு அடியான விரக வியசனத்தைப் போக்கும் அடியார்கட்குச் சுலபனான ஸ்ரீகிருஷ்ணன் திருவடிகள் விஷயமாக. மலி புகழ் – ‘தேச காலங்களால் கை கழிந்த அவன் படிகளையும் இப்போதே பெற வேண்டும்’ என்று விடாய்க்கும்படி பகவத்விஷயத்திலே விடாய்க்கையால் வந்த புகழே அன்றோ? ஆதலின், ‘மலிபுகழ்’ என்கிறது. வண் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல் – இப்படிப்பட்ட புகழையுடைய ஆழ்வார் அருளிச்செய்த. ஒலி புகழ் ஆயிரத்து இப்பத்தும் வல்லவர் – இப்படி இவரை விடாய்ப்பித்தவன் அவ்விடாய் போன இடம் தெரியாதபடி நீக்க வல்லன் என்கிற கல்யாணகுணங்களை விளக்கமாகச் சொல்லுகிற இந்தப் பத்தையும் கற்க வல்லவர்கள்.மலிபுகழ் வானவர்க்கு நற்கோவை ஆவர் – வானவரோடு நல்ல சேர்த்தி ஆவர். ‘மலி புகழ் வானவர்’ என்றதனால், 1இவ்வாழ்வாரோடு ஒப்பர்கள் ஆயிற்று அவர்களும். 2பகவானுடைய பிரிவால் விடாய்க்கைக்கு இடம் இல்லாத சமுசாரத்திலிருந்து இவர் விடாய்க்க வல்லவர் ஆனாற்போலே ஆயிற்று, பகவானோடு நித்திய அனுபவம் பண்ணாநிற்கச் செய்தே விடாய்க்க வல்லராம்படியும்.
(11)
திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி
பாலரைப்போல் சீழ்கிப் பரனளவில் வேட்கையால்
காலத்தால் தேசத்தால் கைகழிந்த – சால
அரிதான போகத்தில் ஆசையுற்று நைந்தான்
குருகூரில் வந்துதித்த கோ.நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
Leave a Reply