‘உய்ம்மின் திறைகொணர்ந்து’ என்றுஉலகு
ஆண்டவர் இம்மையே
4தம்மின் சுவைமட வாரைப்
பிறர்கொள்ளத் தாம்விட்டு
வெம்மின் ஒளிவெயில் கானகம்
போய்க் குமைதின்பர்கள்;
செம்மின் முடித்திரு மாலை
விரைந்துஅடி சேர்மினோ.
பொ-ரை : ‘திறைப்பொருளைக் கொணர்ந்து கொடுத்து உயிர் வாழ்ந்து போமின்’ என்று கூறி, உலகத்தை எல்லாம் ஒரு குடையின் கீழே ஆண்ட சக்கரவர்த்திகள் இன்பத்தை அளிக்கின்ற தம் பெண்களை இப்பிறவியிலேயே பிறர் கொள்ளும்படியாகத் தாமே விட்டு, கொடிய மின் ஒளி பரக்கின்ற காட்டிற்குச் சென்று, அங்கும் பகைவர்களாலே துன்புறுத்தப்படுவார்கள்; ஆகையாலே, ஒளி பொருந்திய திருமுடியைத் தரித்த திருமகள் கேள்வனுடைய திருவடிகளை விரைந்து சேர்மின்,’ என்றவாறு.
வி-கு : ‘திறை கொணர்ந்து உய்ம்மின்’ என மாறுக. திறை – கப்பம். தம்மின் – தம்முடைய. இனி, தம் இன் என்பதில் ‘இன்’ என்பதனைச் சுவைக்கு அடையாக்கலுமாம். குமைதின்பர் – நலியப்படுவர். ‘திருமாலை அடி விரைந்து சேர்மின்,’ எனக் கூட்டுக. திருமாலை உருபு மயக்கம்.
ஈடு : இரண்டாம் பாட்டு. 1இராச்சியத்தை இழத்தலே அன்றிக்கே, இராச்சியம் பண்ணுகிற காலத்தில் மணஞ்செய்துகொள்ளப்பட்ட இன்சுவை மடவார்களையும் பகைவர்களுக்குக் கொடுத்து எளிமைப்படுவர் என்கிறார்.
‘திறை கொணர்ந்து உய்ம்மின்’ என்று உலகு ஆண்டவர் 2பகைவர்களுடைய இராச்சியத்தைத் தனக்கு ஆக்கக் கோலினால் போர்செய்து ஆக்கிக்கொள்ளுகை அன்றிக்கே, ‘நீ உன் பிராணனை நோக்கிக்கொள்ள வேண்டியிருந்தாயாகில், உன் செல்வம் அனைத்தையும் நம் பக்கலிலே கொண்டுவந்து தந்து, உன்னைக்கொண்டு பிழைத்து ஓடிப் போ’, என்கிற வார்த்தையாலே ஆயிற்றுத் தனக்கு ஆக்குவது; என்றது, ‘படையும் குதிரையும் கொண்டு போர் செய்து தனக்கு ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டா; திறையைக் கொண்டு வந்து கொடுத்து உயிர் பிழைத்துச் செல்லுங்கோள்’ என்கிற சொல்லாலே உலகத்தை ஆண்டவர்கள் என்றபடி. இம்மையே – இப்படி அரசு ஆண்ட இந்தப் பிறவியிலேயே. தம் இன் சுவை மடவாரைப் பிறர் கொள்ள – தத்தமக்கு எல்லையில்லாத இனிய பொருள்களான பெண்களைப் பகைவர்கள் கொள்ளும்படியாக; என்றது, ‘தான் அரசு ஆளுங்காலத்தில் அந்தத் தேசத்திலே
உள்ள பெண்களை எல்லாம் திரட்டுமே? இவன் திரட்டினபடியே வேறு ஒருவன் வந்து கைக்கொள்ளும்,’ என்றபடி. இது, 1நரகபுரம் அழிந்த அன்று கண்டதே அன்றோ? பாண்டவர்களுடைய இராஜசூயமும் செருக்கும் எல்லாம் கிடக்க, திரௌபதி சபையிலே மானபங்கம் அடைந்த அதுவே அன்றோ இதில் பிரமாணம்? தாம் விட்டு – தம்முடைய உயிரைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுவதில் உண்டான நசையாலே, மனம் அறியத் தாங்களே 2கூறைப்பையும் சுமந்துகொண்டு போய் விட்டுப் போவர்கள்; 3‘ஆபத்தின்பொருட்டுச் செல்வத்தைச் செலவு செய்யாமல் காக்கக் கடவன், அப்பொருள்களைச் செலவு செய்தாகிலும் மனைவிமார்களைக் காக்கக் கடவன், அம்மனைவிமார்களைக்கொண்டும் அப்பொருள்களைக்கொண்டும் தன்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளக் கடவன்,’ என்றார் பிறரும்.
வெம் மின் ஒளி வெயில் கானகம் போய் – பேய்த்தேரையும் வெயிலையும் உடைத்தான காட்டிலே போய். அன்றிக்கே, ‘வெவ்விய மின்னின் ஒளி போலே இருந்துள்ள வெயிலையுடைத்தான காட்டிலே போய்’ என்னுதல். என்றது, ‘பின்னையும் இவன் இங்கே காணில் நலியும்’ என்று தண்ணீர் அற்றதாயும் மனித சஞ்சாரம் இல்லாததாயும் இருக்கின்ற காட்டிற்குச்செல்லும்’ என்றபடி. குமைதின்பர்கள் – நலிவுபடுவர்கள்; என்றது, 4செல்வம் உடையவர்களுக்கு எங்கும் ஆள் ஓடுமே? ‘அவன் போன இடத்தே போய்க் கொன்று வருகிறோம்; 5எங்களுக்கு வெற்றிலை
இட்டருளீர்’ என்பார்கள்; அருகே நின்று. ‘அப்படியே செய்து வாருங்கோள்’ என்று அவர்களுக்கு வேண்டுவன எல்லாம் கொடுத்து விடுவார்கள்; அங்குப் போய்க் கொலை தப்பாது என்றபடி.
1அடியிலே நாய் அடி இட்டு நலியத் தொடங்கிற்றே? 2நாய் முதலிலே காற்கூறு கொண்டது; ஆன பின்பு, செம்மின் முடித் திருமாலை விரைந்து அடி சேர்மின் – சிவந்து மின்னுகின்ற முடியையுடைய திருமகள் கேள்வனுடைய திருவடிகளை விரைவில் பற்றுவதற்குப் பாருங்கோள். தன்னை அடைந்தார்க்குக் கொடுக்கைக்குத் தலையான முடி உண்டு; கொடுப்பிக்கைக்கு அருகே இருப்பாரும் உண்டு; ‘விரையாமையால் உள்ள இழவே உள்ளது’ என்பார், ‘செம்மின் முடித் திருமாலை விரைந்து’ என்கிறார். ‘அவன் முடியைத்தரினும் நீங்கள் திருவடியைச் சேருங்கோள்’ என்பார், ‘அடி சேர்மினோ’ என்கிறார். ‘நீங்கள் 3உங்கள் அடிவிடாதே கொள்ளுங்கோள்’ என்பதாம்.
மேல் திருப்பாசுரத்தோடு கூட்டி ரசோக்தியாக அருளிச்செய்கிறார்.
‘அடியிலே’ என்று தொடங்கி. அடியிலே என்பதற்கு ‘முதற்பாசுரத்திலே’
என்பதும், ‘காலிலே’ என்பதும் இரு பொருள். அடியிட்டு என்பதற்கும்
‘தொடங்கி’ என்பதும், ‘காலிலே பிடித்து’ என்பதும் இரு பொருள்.
2. மேலே கூறியதை ரசோக்தியாக விவரிக்கிறார், ‘நாய் முதலிலே’ என்று
தொடங்கி. ‘காற்கூறு’ என்றது, சிலேடை : ‘காலாகிற பாகம்’ என்பதும்,
‘நாலில் ஒரு பாகம்’ என்பதும் பொருள். ‘காற்கூறு கொண்டது’ என்றதனால்,
‘முக்காற்கூறும் வெற்றிலை பிடித்தவர்கள் கொள்ளுகிறார்கள்’ என்பது
தொனி.
3. ‘உங்கள் அடி விடாதே கொள்ளுங்கோள்’ என்றது, சிலேடை : அடி –
திருவடியும் மூலமும்.
ஐஸ்வர்யம் நிலை இல்லையாதது
திருநாரணன் -புருஷகார பூதை
நாரணன் திருத்தாள் -திருவடியிலே பிராட்டி சேவை உண்டே
ஸ்ரீ மன் -நாராயண ஸ்ரீ மன் சரணவ் -திருநாராயணபுரத்தில் திருவடியிலே
ஸ்திரீகளையும் சத்ருக்குகளுக்கு கொடுத்து –
உசந்த வஸ்து ராஜாவுக்கு சேர்ப்பார்கள்
ரத்னம் போன்றவை
தனக்குபோக்யமாக உள்ளவற்றை பிறருக்கு கொடுத்து ஜீவிக்கும்
திறை கொணர்ந்து உய்ம்மின் -கப்பம் கட்டி பிழைத்து போக சொல்லி ஆண்டு
இம்மையே
தமது இன் சுவை மடவார் பிறர் கொள்ள
வெம்மின் -கானகம் போய் குமைதின்பர் கஷ்டப்படுவர்கள்
முடித் திருமால் -விரைந்து அடி சேர்மின் –
வாய் வார்த்தையால் ஆண்டு கொண்டு இருந்தவன்
படை திரட்ட வேண்டாம் உக்தி மாதரத்தில்
இம்மையே -விளால் அன்று சொலால் ஆண்டவன்
ராஜ்யத்தில் உள்ள ஸ்திரீ ரத்னன்களை திரட்டி
வேறு ஒருவன் கைக் கொள்ளுவான்
நரகாசுரன் 16108 கன்னிகைகள் திரட்டி வாய்த்த வ்ருத்தாந்தம்
ராஜ சூய யாகம் பண்ணின பாண்டவர்கள் தமது ஸ்திரீ திரௌபதி இழந்து –
சரஸில் பரிபூதை ஆனாள்
ஸ்திரீகளை சத்ருக்கள்
தாமே கொண்டு போய் விட்டு –
ஜீவிக்க தனது பத்னியை தாமே –
பிராண ரஷணத்தில் நசையால் -இவனே சம்மதித்து
கூறையும் சுமந்து கொண்டு போய் விட்டு போவான்
ஆபத்தில் காக்க தனம் வேண்டும்
தாரை ரஷிக்க தனம் செலவழித்து
ஆத்மாநாம் -தனம் தாரை அனைத்தையும் விட்டு -சுபாஷித பிரமாணம்
கானகம் போய் -இங்கேயே இருந்தால் நலியும் என்று
தண்ணீர் இல்லாத மனுஷ்ய சஞ்சாரம் இன்றி
பாலைவனம் போய்
வெவ்விய மின்னின் ஒளி
துன்பம் பட்டு -எதிரிகள் -நிறைய ஆள் உண்டே
திரும்பி வருவான் -போன இடத்தில சென்று கொள்ளுவோம்
வெற்றிலை இட்டு அருள் என்பார்கள்
அப்படியே செய்து வாரும் சொல்லி
அங்கும் நிம்மதி இன்றி குமைந்து இருப்பார்கள்
நலிவு நாய் முதலிலே
அடியிலே நாய் அடி இட்டு நலிய தொடங்கிற்று
மீதி கடிக்க இவர்கள்
முடி கொடுத்தாலும் திருவடி சேரும்
முடி தருவான் ராஜ்ஜியம்
அடி விடாதே கொள்ளும்
சொன்னதை விடாமல்
திருவடியை விடாமல் கொள்ளும் என்று அருளுகிறார்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
Leave a Reply