திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -3-2-8-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள் —

மேவு துன்ப வினைகளை
விடுத்துமிலேன்;
ஒவுதல் இன்றி உன்கழல்
வணங்கிற்றிலேன்;
பாவு தொல்சீர்க் கண்ணா!என்
பரஞ்சுடரே!
கூவுகின்றேன் காண்பான்;எங்கு
எய்தக்கூவுவனே?

    பொ-ரை : பரவிய இயல்பாய் அமைந்த புகழையுடைய கண்ணபிரானே! எனது மேலான ஒளியுருவனே! பொருந்திய துன்பங்களை உண்டுபண்ணுகின்ற பாவங்களை நீக்குவதும் செய்திலேன்; இடைவிடாமல் உன் திருவடிகளை வணங்குதலும் செய்திலேன்; உன்னைக் காண்பதற்கு அழைக்கிறேன்; எங்கே கிட்டுவதாகக் கூப்பிடுகிறேன்?

    வி-கு : ‘மேவு’ என்பது வினைகளுக்கு அடை. ஒவுதல் – ஒழிதல். ‘வணங்ககிற்றிலேன்’ என்பது ‘வணங்கிற்றிலேன்’ என வந்தது விகாரம். ‘தொன்மை’ என்பது ஈண்டு இயற்கையைக் காட்டிற்று. காண்பான் – வினையெச்சம்.ஈடு : எட்டாம் பாட்டு. 1சாதன கர்மங்களைப் பண்ணினார் பலம் தாழ்த்துக் கூப்பிடக்கூடிய கூப்பீட்டைப் பேற்றுக்கு ஈடாய் இருப்பதொரு கைம்முதல் இல்லாத நான் எங்கே வந்து கிட்டக் கூப்பிடுகிறேன்?’ என்கிறார்.

    மேவு துன்ப வினைகளை விடுத்துமிலேன் – 2எள்ளில் எண்ணெய் போலவும், மரத்தில் நெருப்புப் போலவும்’ என்கிறபடியே, இவ்வாத்துமாவோடு பிரிக்கவொண்ணாதபடியிருப்பதாய், துக்கத்தை விளைப்பதாயிருக்கிற பாவங்களைத் 3‘தர்மம் செய்வதனால் பாவங்களைப் போக்கடிக்கிறான்’ என்கிறபடியே, விதித்தனவான கர்மங்களைச் செய்வதனாலே போக்கிற்றிலேன். ஓவுதல் இன்றி உன் கழல் வணங்கிற்றிலேன் – 4‘இடைவிடாது தியானம் செய்வதனால் அறியத் தக்கவன்’ என்கிறபடியே, எப்பொழுதும் தியானித்து உன்னை நேரே காணுவதற்கு விரகு பார்த்திலேன். ‘ஓவுதல் இன்றி மேவு துன்ப வினைகளை விடுத்துமிலேன், ஓவுதல் இன்றி உன்கழல் வணங்கிற்றிலேன்’ என்று ‘ஓவுதலின்றி’ என்பதனை முன்னும் பின்னும் கூட்டிப் பொருள் அருளிச்செய்வர் எம்பார். ‘கண்ணாலப் பெண்டாட்டிக்கு உண்ண அவசரம் இல்லை,’ என்னுமாறு போன்று, 5‘இந்திரியங்களுக்கு இரையிட்டுத் திரிந்தேனித்தனை; எனக்கு ஒன்றும் நன்மை பார்த்திலேன்,’ என்கிறார் என்றபடி. ‘இங்ஙனமிருக்க, உன்னை நினைத்தவாறே விடமாட்டுகின்றிலேன்’ என்கிறார் மேல்.

    பாவு தொல் சீர்க் கண்ணா – 6‘எல்லாராலும் அறியப்பட்டவர்’ என்கிறபடியே. 7விரும்பாதார் கூட்டத்திலும் பிரசித்தமானஇயல்பான கல்யாண குணங்களையுடைய கிருஷ்ணனே! 1என் பரஞ்சுடரே – எல்லா விதத்தாலுமுண்டான ஏற்றத்தினை எனக்கு அறிவித்தவனே! இனி, ‘கண்ணா என் பரஞ்சுடரே’ என்று ஒன்றாக்கி, ‘தாழ நின்று இவ்வடிவழகை எனக்கு முற்றூட்டு ஆக்கினவனே!’ என்னுதல்; ‘பரஞ்சுடரே உடம்பாய்’ என்னக் கடவதன்றோ? காண்பான் கூவுகின்றேன் – ஒரு சாதனத்தைச் செய்து பலம் கைப்புகுராதார் கூப்பிடுமாறு போன்று, காண வேண்டும் என்று கூப்பிடுகிறேன். எங்கு எய்தக் கூவுவன் – ‘ஒரு கொசுக்கூப்பிட்டது’ என்று பிரமனது ஓலக்கத்திலே கேட்கப் போகின்றதோ? எங்ஙனே வந்து கேட்கக் கூப்பிடுகிறேன்?

குளித்து மூன்று –கதறுகின்றேன்
முதல் இல்லாமல் -வட்டிக்கு அழுதது போலே-திருமாலை வியாக்யானம் –
கோடீஸ்வரன் -பந்துக்கள் இன்றி -ஆத்மா பந்து அழ -உறவு இல்லையே என்று அழுதது போலே
சாதன அனுஷ்டானம் செய்யாமல் அழுது மேவு துன்ப வினைகளை
திருவடி வணங்க வில்லை
சீரை உடைய கண்ணா
கூவுகின்றேன்
இரண்டையும் செய்து –
உள்ளேயே வினைகள்
மரத்தில் நேருக்கு எள்ளில் எண்ணெய்  போலே மேவு
விகித கர்ம அனுஷ்டானம் செய்யாமல்
செய செய சாத்விக குணம் வரும் -அதுவும் செய்ய வில்லை
இடைவிடாமல் உனது கழலை வணங்க வில்லை
எம்பார் -ஓவுதல் இன்றி -இரண்டு இடத்திலும் அன்வயித்து –
ஓவுதல் இன்றி மேவி வினைகள் செய்து -ஓய்ச்சல் இன்றி உனது திருவடிகள் இழந்து
இந்திரியங்களுக்கு இறை இட்டு திரிந்தேன்
எனக்கு நன்மை எது என்று பார்க்காமல்
உன்னை அனுசந்திதவாறே விட மாட்டுகிள்ளேன்
பரவும் தொல் சீர் -உகவாதார் கோஷ்டியிலும் பிரசித்தமான கல்யாண குணங்கள்
நிந்தக -சரணாகத வத்சலன் -சீதை பிராட்டி வார்த்தை
கண்ணா தாழ நின்று
பரம் சுடர் -பரத்வம் -உடம்புகன்னுக்கு இலக்காக்கின சௌலப்யம்
முற்றூட்டாக ஆக்கி
காண கூவுகின்றேன்
சாதனா அனுஷ்டானர் போலே கூவி
கொசு கூப்பிட்டது பிரம்மா ஓலக்கத்தில் கேட்குமா நிராசர் ஆகிறார்

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply


Discover more from Thiruvonum's Weblog

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading