Thiruvonum's Weblog

முதல் பிரகரணம்-
புருஷகார உபாய வைபவ பிரகரணம் –13-சூர்ணிகை வரை புருஷகார வைபவமும் –மேலே -14-சூர்ணிகை உபாய வைபவமும் –
மேலே -22-சூர்ணிகை வரை உபய சாதாரண வைபவமும் அருளிச் செய்கிறார் –

——————————–

உபாய வைபவம் –
சூரணை -14
அறியாத அர்த்தங்களை அடைய அறிவித்து –
ஆச்சார்ய க்ருத்யர்த்தையும்
புருஷகார க்ருத்யர்த்தையும்
உபாய க்ருத்யர்த்தையும்
தானே ஏறிட்டு கொள்ளுகையாலே
மகா பாரதத்தில் -உபாய வைபவம் சொல்லிற்று ஆய்த்து –

க்ருபாதிகளை வெளி இட்டமை சொன்ன  போதே -ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் புருஷகார
வைபவம் முக்தமான படியை உபபாதித்தாராய் -மகா பாரதத்தில் உபாய வைபவம்
முக்தமானமையை உபபாதிக்கிறார் –

அர்ஜுனன் விஷயமாக ஆச்சார்ய கிருத்யம் ஏறிட்டுக் கொண்டானே –பிரார்த்தித்த போது-பிறர் கார்யம் செய்தது இது
-பிராட்டி கிட்டே இல்லையே-அர்ஜுனன் பிராத்திக்காமலே புருஷகார க்ருத்யமும் ஏறிட்டுக் கொண்டு
பிரார்த்திக்காமல் தன்னுடைய செயலான /உபாய க்ருத்யர்த்ததையும் ஏறிட்டுக் கொண்டு என்றது –
அர்ஜுனன் உபதேசம் பண்ணியும் -சரம ஸ்லோகம் பூர்வார்த்தம் அருளியதும் -பிரபத்யே -சரணம் – பண்ணாமல் –இருந்தும் விடாமல் –
அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி -என்று ரக்ஷணத்தை அருளிச் செய்தான் இ றே-
உபாய ஸ்வரூபம் என்னாமல் உபாய வைபவம் என்றது இம் மூன்றும் செய்ததால் -ஸ்வ பாவம் வேறே பிரபாவம் வேறே –
மோக்ஷம் கொடுத்தாலும் ஸ்வ பாவம் தான் அவனுக்கு -மற்றவர் செயலை ஏறிட்டுக் கொண்டதால் வைபவம் –
பிராட்டி புருஷகார பட்டாபிஷேகம் ராம அவதாரத்தில் –
ஸ்ரீ மத் பதம் பூர்வம் -நாராயண பதம் உத்தரம் -அதனால் புருஷகார வைபவம் சொல்லிய அனந்தரம் உபாய வைபவம் அருளிச் செய்கிறார் –

ஷட்க த்ரயார்த்தத்தையும் -அபராத பயத்தை போக்கி -இஷ்ட பிராப்தி அநிஷ்ட பரிகரத்தையும் -நிரங்குச ஸ்வதந்த்ரன் -நித்ய உபாயம் நித்ய உபேயமான தான்
வலிய ஏறிட்டுக் கொண்டு -உபாய பிரதானமான மஹா பாரதம்
உபதேஷடாவான ஆச்சார்யன்-உபதேச விஷய பூதன் ஆச்சார்ய பாரதந்தர்ய யோக்யதை இல்லாமல் தானே ஏறிட்டுக் கொண்டு
விசேஷயமான தான் விசேஷமான பிராட்டி க்ருத்யத்தை ஏறிட்டுக் கொண்டு
நித்ய உபேயம் காதா சித்தகமான உபாயத்தை ஏறிட்டுக் கொண்டு
கீதா உபநிஷத் சாரம் -மாம் சரணம் வ்ரஜ பற்றுவித்து -விரோதி நிவர்த்தக பூர்வக பலம் கொடுத்து -ஏறிட்டுக் கொண்டது காணலாம்
ஆச்சார்யத்வம் ம் ச குணமாக இருக்க -சாஸ்த்ரா பாணியாக தானே அவதரித்து இருக்க —
-பரத்வ ஸுலப்யம் கலந்த அவதாரத்தில் ஸுலப்யம் கார்யம் மாத்திரம் ஏறிட்டுக் கொண்டு
அவளை முன்னிட்டு -மாம் புருஷகார விசிஷ்டம் -ஆகையால் -ஸ்ரீ மான் கண்ணனாக -தோன்றி நின்று புருஷீ கரிக்க காணாமையாலும் –
-தத் சா பேஷனாய் ஏறிட்டுக் கொண்டான் என்னலாம்
உபாயத்வம் போலே உபாயத்வம் ஸூவ சித்தம் -உபாயாந்தரங்களுக்கும் உபாயமானது போலே இல்லாமல்
தானே உபாயம் உபேயம் -இங்கு -ஏறிட்டுக் கொள்வது
இவ்வளவும் செய்தும் அர்ஜுனன் செய்யாதது கொத்தை அல்லையோ -என்னில் -தேக அவசானத்தில் மோக்ஷம் இல்லாமை
-கேட்ட அர்த்தத்தில் நிலை இல்லாமல் மறைக்கையாலும் இப்படி மறைக்கைக்கும் அடி–பிரபல -திரௌபதி பரிபவம் கண்டு
இருந்த பாகவத அபசாரத்தாலே –என்பர் ஸ்ரீ ஆய் ஸ்வாமிகள் –

அஞாதஞாபனம் ஆச்சார்ய கிருத்யம் இறே -சரண்ய கிருத்யம் அன்றே –
ஆகை இறே என்னைப் பெற்ற அத் தாயாய் தந்தையாய் -திரு வாய் மொழி -2 -3 -2 -என்று
பிரிய கரத்வ ஹித கரத்வங்கள் ஆகிற -மாதா பித்ரு க்ருத்யங்களை ஸ்வ யமேவ தமக்கு
செய்த உபகாரத்தை அருளி செய்த அநந்தரம்-ஆச்சார்யன் செய்யும் விசேஷ உபகாரத்தையும்
தானே தமக்கு செய்தமையை அருளி செய்கிற ஆழ்வார் -அறியாதன அறிவித்த -என்று அருளி செய்தது –
இவ்விடத்தில் இவர் அருளி செய்கிற வாக்கியம் தான் அந்த திவ்ய சூக்திக்கு சூசகமாய் இறே இருக்கிறது –
அறியாத அர்த்தங்களை அடைய அறிவிக்கை யாவது –
தத்வ விவேகம் தொடங்கி -பிரபத்தி பர்யந்தமாக -17-அர்த்தங்கள் –
அர்ஜுனனுக்கு முன்பு அஞ்ஞாதமாய் இருந்த
அர்த்தங்களை எல்லாம் அறிவிக்கை –
1–தத்வ விவேகம் -2-நித்யத்வ அநித்யத்வங்கள் -3-நியந்த்ருத்வ -4-ஸுலப்ய -5-சாம்யா -6-அகங்கார தோஷ
-6- இந்திரிய தோஷ பல -8-மனா ப்ராதான்ய
9–கரண நியமன -10-ஸூ க்ருதி பேத-11-தேவா ஸூர விபாக -12-விபூதி யோக -13-விஸ்வரூப தர்சன –
14-சங்கா பக்தி பிரபத்தி த்வை வித்யாதிகள் -அன்று ஓதிய கீதை -ஆச்சார்ய ஹிருதயம்
தேக ஆத்மா அபிமானியாய் –
தேக அநு பந்திகளான பந்துக்கள் பக்கலிலே அஸ்தானே சிநேகத்தை பண்ணி நிற்கிற இவனை –
பிரகிருதி ஆத்ம விவேகாதிகளாலே தெளிவிக்க வேண்டுகையாலே –
நத்வ வாஹம் ஜாது நாசம் நத்வம் நேம ஜனாதிபா
நசைவ நபவிஷ்யாமஸ்  சர்வே  வயமித பரம்
தேஹி நோச்மின் யதா தேஹே கௌ மாரம்  யௌ வனம் ஜரா ததா
தேகாந்தர ப்ராப்திர்  தீரஸ் தத்ர ந முஹ்யதி-2-12–இத்யாதிகளாலே
1–பிரகிருதி ஆத்ம விவேகம்-
2–ஆத்ம பரமாத்ம விவேகம் ஆகிய தத்வ விவேகத்தையும் –
அந்தவந்த இமே தேஹா நித்யச்யோக்தா ச்சரீரின
அனாசினோ  பிரேமயச்ய  தஸ்மாத் யுத்யஸ்வ பாரத
ந ஜாயதே ம்ரியதேவா  கதாசின்  நாயம் பூத்வா பவிதாவா  நபூய
அஜோ நித்யஸ் சாஸ்வதோயம் புராணோ நஹன்யதே
ஹன்யமானே சரீரே வாஸாம்சி ஜீர்னாணி யதா விஹாய
நவானி க்ருஹ்னாதி நரோ பராணி ததா சரீராணி
விஹாய ஜீர்னான் யன்யானி சம்யாதி நவானி தேஹீ -2-18-/-22-இத்யாதிகளாலே
3–ஆத்ம நித்யத்வ
4–தேஹாத்ய அநித்யங்களையும்-பிரதமம் உபதேசித்து -இவனுடைய ச்வாதந்திர பிரமத்தை தவிர்க்கைக்காக –
பூமிரபோ நலோ வாயு கம் மனோ புத்தி ரேவச அஹங்கார இதீயம்
மே பின்னா பிரகிருதி ரஷ்டதா அபேரே யமிதஸ் த்வன்யாம்
ப்ரக்ருதிம் வித்தி மே பராம் ஜீவபூதாம் மஹாபாஹோ யயேதம் தார்யதே ஜகத் -7-4-/5-என்கிறபடியே -ஸூ யாதாம்யாம் அறிவித்து –
5–சேதன அசேதன சரீரியாய் –
சர்வச்ய சாஹம் ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்டோ  மத்தஸ் ச்ம்ருதிர் ஞான மபோஹநஞ்ச-15-15- -என்றும்
ஈஸ்வர சர்வ பூதானாம் ஹ்ருத் தேசெர்ஜூன திஷ்டதி ப்ராமயன்
சர்வ பூதானி யந்த்ரா ரூடானி மாயயா -18–61–என்றும்  சொல்லுகிறபடி
6–சர்வ  ஜன ஹ்ருதயச்தனாய் நின்று –
சகல பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகளையும் பண்ணுவிக்கை  யாகிற தன்னுடைய-நியந்த்ருவத்தையும் –
அப்படி சர்வ நியந்தாவாய்கொண்டு சர்வ ச்மாத் பரனாய் இருக்கும் அளவன்றிக்கே –
பரித் ராணாய சாதூனாம் வினாசாயச துஷ்க்ருதாம்
தர்ம சம்ஸ்தாப நார்த்தாய சம்பவாமி யுகே யுகே -என்று –7–அவதாரப்ரயுக்தமான—தன்னுடைய சௌலப்யத்தையும் –
சம்பவாமி யுகே யுகே என்பதே ஸுலப்யம் -இந்த க்ருத்யங்கள் இல்லை –
சமோஹம் சர்வ பூதேஷு ந மே த்வேஷ்யோச்தி ந ப்ரிய—என்று
8–தன்னுடைய ஆஸ்ரயனித்வ சாம்யத்வையும் –
ப்ரக்ருதே க்ரியமானாதி குணை கர்மாணி சர்வச
அஹங்கார விமுடாத்மா கர்த்தா ஹமிதீ மந்யதே -3–27–என்று
9—அஹங்கார தோஷத்தையும் –
யாததோ ஹ்யபி கௌ ந்தேய புருஷஸ்ய விபச்சித
இந்திரியாணி பரமாதீனி ஹரந்தி பிரசபம் மன -2–60–என்று–10-இந்திரிய பிராபல்யத்தையும்
அசம்சயம் மகாபாஹோ மனோ துர் நிக்ரகஞ் சலம் -என்று அந்த ப்ராபல்யத்தில் மற்றை இந்திரியங்களை பற்றவும்
மனசினுடைய-ப்ராதான்யத்தையும்
தர்சிப்பிக்கையாலே -ஆச்ரயண விரோதிகளையும் –
தானி சர்வாணி சம்யய யுக்த ஆஸீத் மத் பர -வசேஹி யச்யேந்திரியாணி
தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டிதா -2–61–என்றும் –
யதோ யதோ நிச்சலதி மனஸ் சஞ்சலம் அஸ்திரம் ததஸ் ததோ
நியம்யை ததாத் மன்யமேவ  வசம் நேத்-6- -என்று
ஆச்ரயண உப கரணங்களான பாஹ்யாப்யாந்தர கரணங்களை
10–சுவாதீனமாக நியமிக்கும் பிரகாரத்தையும் —அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றைக் காணாவே -போலே என்னிடம் செலுத்தி –
சதுர்விதா பஜந்தே மான் ஜனாஸ் சூக்ருதிநோர்ஜூன
ஆர்த்தோ ஜிஞ்ஞா சூரரத்தார்த்தீ ஜ்ஞானிச பரதர்ஷப -7-14 –என்று
11–ஆஸ்ரயிக்கும் அதிகாரிகளுடைய சாதுர் வித்யத்தையும்-ஸூ ஹ்ருத பேதம்
த்வவ் பூத சர்கவ் லோகேச்மின் தைவ ஆசூர ஏவச
தைவீ சம்பத்  விமோஷாய நிபந்த்தாயா சூரி மாதா-15- -என்று தன்னுடைய
ஆஞ்ஞா அநு வர்த்தன பரரானவர்கள் தேவர்கள்
தத் அதிவர்த்தன பரரானவர்கள் அசுரர்கள் என்று
12–தேவ அசுர விபாகத்தையும் –
ஹந்த தே கதயிஷ்யாமி விபூதி ராத்மனஸ் சுபா ப்ராதான்யாத குரு ஸ்ரேஷ்ட நாச்த்யந்தோ விச்தரச்ய மே–10—என்று தொடங்கி-
இவ் விபூதியில் சமஸ்த பதார்த்தங்களுக்கும் வாசகமான சப்தங்கள் தன் அளவிலே பர்யவசிக்கும் படி
13–இவற்றை அடைய ஸ்வ பிரகாரமாக கொண்டு வியாபித்து நிற்கும் படியையும் –
திவ்யம் ததாமி தே சஷூ பஸ்ய மே யோகமைச்வர்யம் -என்று திவ்ய சஷுசை கொடுத்து
பச்யாமி தேவான் தவ தேவ தே ஹே சர்வாந்ததா பூத விசேஷ சங்காத்
பிரம்மாண மீசம் கமலா சனச்ச்தம் ருஷீம்ச்ச சர்வான் உரகாம்ச்ச தீப்தான்-11- -இத்யாதியாலே –
தன்னுடைய விஸ்வரூபத்தை கண்டு பேசும்படி பண்ணுகையாலே –
14–தான் உகந்தாருக்கு திவ்ய ஞானத்தை கொடுத்து தன் படிகளை தர்சிப்பிக்கும் என்னும் அத்தையும் –
ஆச்சார்யர் விஸ்வரூபம் காட்ட மாட்டாரே -விஸ்வரூபம் உபதேசமோ என்று கேட்ப்பார்க்கு இந்த வாக்கியம் -திவ்ய ஞானம் இது -அன்றோ –
திவ்ய சஷூஸ் கொடுத்து திவ்ய ஞானம் அருளினான் அன்றோ –
மன்மனா பவ மத் பக்தோ மத்யாஜீ மாம் நமஸ் குரு மாமேவைஷ்யசி  யுக்த்வைவம் ஆத்மானம்  மத் பராயணா-9 -34– –
என்று இப்படி இருந்துள்ள பரத்வ சௌலப்ய யுக்தனான தன் திரு அடிகளை பிராபிக்கை ஆகிற
15-பரம புருஷார்த்ததுக்கு உபாயமாய் இருந்துள்ள கர்ம ஞான ரூப அங்க சஹிதையான பக்தியையும்
–முக்கரணங்களால் பக்தி அதுக்கு அங்கமான பிரபத்தியையும்
-மாமேவ யே பிரபத்யந்தே மாயா மேதாம் தரந்தி தே –7-4-என்றும்
தமேவசாத்யம் புருஷம் பிரபத்யேத்–15-4–என்றும்
தமேவ சரணம் கச்ச சர்வ பாவேன பாரத— -என்று-16- அந்த பக்தி அங்கமான பிரதி பத்தியையும் –
நடுவில் பிரபத்யே உத்தம புருஷன் -இவர் பண்ணுவாரா –பிரபத்தி பண்ண வேண்டும் -சரணாகதி பண்ணி -அஞ்ஞானம் போக்க -என்கிறார் –
ஆச்சார்ய க்ருத்யம் ஏறிட்டுக் கொண்டு -அவதார ரூபத்தில் பரம ரஹஸ்ய தம அர்த்தம் உபதேசிக்க ஆச்சார்ய உபாசனம்
தர்மத்தை ஸ்தாபிக்க அனுஷ்டித்துக் காட்ட வேண்டுமே –
ஆதி புருஷனை உபாசிக்கிறார் -பத்ரிகாஸ்ரமத்தில் தானே சிஷ்யனாயும் ஆச்சார்யராகவும்
காமன் சாமான் காலில் விழுந்தது –ப்ராப்ய த்வரை தூண்ட -இருவரும் ப்ரஹ்மமே என்றும் வியாக்யானம் –
மூன்று இடங்களில் சரணாகதி – பற்றி -ஸ்ரீ கீதையில் –
சரம ச்லோகத்தாலே -அந்த பக்தி உபாயத்தின் துஷ்கரத்வாதிகளை உணர்ந்து சோகிப்பாருக்கு
17–ஸூ கரமுமாய் -ஸ்வரூப அநு ரூபமான உபாயம் பிரபத்தி என்னும் அத்தையும்
தானே அறிவித்து அருளினான் இறே-
ஆக இப்படி அறியாதன அர்த்தங்களை எல்லாம் அறிவிக்கையாலே
ஆச்சார்யா க்ருத்யத்தை தான் ஏறிட்டு கொண்டான் என்கிறது

-இனி புருஷகார க்ருத்யமும் -சரண்யனான தன்னதன்றே -பிராட்டி க்ருத்யம் இறே –
மத் ப்ராப்திம் ப்ரதி ஜந்தூனாம் சம்சாரே பததாமத லஷ்மீ
புருஷகாரத்வ  நிர்திஷ்டா பரமர்ஷிபி மமாபி ச மதம் ஹ்யேதத் நான்யதா லஷணம் பவேத்- -இத்யாதிகளாலே –
பகவத் சாஸ்த்ரத்திலே தானே அருளி செய்தான் இறே –
இவனுக்கு தத்வ ஜ்ஞானாதிகளை உண்டாக்கிக் கொள்ள வேண்டுகையாலே–ஆதி சப்தம் வைராக்யம் பக்தி போல்வன –
ஆச்சார்ய க்ருதயத்தை ஏறிட்டு கொண்டான் ஆகிறான் –
புருஷகார க்ருத்யம் ஏறிட்டு கொள்ள வேண்டுவான் என்-
அங்கீகரித்து விட அமையாதோ என்னில் -அங்கீகாரத்துக்கு இதுவும் அவஸ்ய அபேஷிதம் ஆகையாலே –
எங்கனே என்னில் -இவ் உபாயத்துக்கு புருஷ சாபேஷை யோபாதி புருஷகார சாபேஷைதையும் உண்டு இறே
இவ் உபய சாபேஷைதையும் -உபாய வர்ண ரூபமான பூர்வ  வாக்யத்தில்
பிரதம சரம பதங்களிலே காணலாம் -ஸ்ரீ -சப்தத்தாலே புருஷகாரத்தையும் உத்தமனாலே
அதிகாரியையும் இறே சொல்லுகிறது -பிரபத்யே உத்தம புருஷன் தன்னிலை –
ஆகையால் சேதனர் தன்னை உபாயமாக பற்றும் இடத்தில் -ஸ்வ அபராத பயத்தாலே
பிராட்டியை புருஷகாரமாக முன்னிட -அவள் இவன் அபராத நிபந்தனமான தன் திரு உள்ளத்தின்
கலக்கைத்தையும் தானே தணித்து கொண்டு இவனை சேர்த்து கொள்ளுகையாலும் –
அதுதான் செய்கிற அளவில் -அர்த்தித்வ நிரபேஷமாக செய்கையாலும் –
புருஷகார க்ருத்யத்தையும் தானே ஏறிட்டு கொண்டான் -என்கிறது –
மூன்று அபராதங்கள் -திரு உள்ளம் சீற்றத்தை குறைத்துக் கொள்ள வைப்பது பிராட்டி வியாபாரம் தானே -தானே பண்ணிக் கொண்டான் –
ஆகவே புருஷகார க்ருத்யத்வத்தை ஏறிட்டுக் கொண்டான் என்றபடி –

இனி உபாய  க்ருத்யம் தன்னதாய் இருக்க -அத்தையும் தானே ஏறிட்டு கொண்டான் என்கிறது –
த்வமேவ உபாய பூதா மே பவ இதை பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி –என்று இவர் அர்த்தித்தால் -கார்யம் செய்ய அமைந்து இருக்க -/
வேண்டுதல் உபாயம் இல்லை அதிகாரி விசேஷம் -பிரார்த்தித்து பெற்றால் தானே புருஷார்த்தம் ஆகும் –
நாமே இவனுக்கு உபாயமாய் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி யாதிகளை பண்ணக் கடவோம் என்று தானே என்று கொண்டு –
மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ-சர்வ பாபேப்யோ மோஷ இஷ்யாமி -என்கையாலே –சரணாகதியே இல்லாமல் -தானே செய்தானே -அது தான் ஏறிட்டுக் கொண்டான் என்றது –
அல்லது -இப்படி இன்றிக்கே வேறே யோஜனை –உபாய உபேயத்வே ததிஹா தவ தத்தவம்  னது குணவ் -என்கிற வஸ்துவுக்கு-ஸ்வரூபமே உபாயம் –
உபாய க்ருத்யத்வம் வந்தேறி அன்று இறே –
உபய லிங்க விசிஷ்டத்வத்தாலே உபாய உபேயத்வங்கள் இரண்டும் ச்வதஸ் சித்தமாய் இறே இருப்பது –ஸ்வரூபத்திலே நித்ய நியதங்களாய் இருப்பது
ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம்-ஹேயா ரஹிதவமும் அந்நிய ஹேயே நிவர்த்தகம் -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி உபாயத்வம்
கல்யானைகதத்வம் மற்ற அனைவருக்கும் அனுகூலமாய் இருப்பதே -இத்தால் ப்ராப்யத்வமும் விவஷிதம் –
அன்றிக்கே உபேயமான தன்னை உபாயம் ஆக்குகையாலே உபாய க்ருத்யத்தை ஏறிட்டு கொண்டான்
என்கிறது என்பாரும் உண்டு –ஆய் ஸ்வாமிகள் இப்படி அருளிச் செய்கிறார் –
கருமுகை மாலையை சும்மாட்டு ஆக்குவது போலே –அது பால் மருந்தாம் போலே இவனும் உபாயமாம் இடம் இங்கும் உள்ளது ஒன்றாகையாலே
அர்ஜுனனுக்கு இப்போது அசாதாராணமாக செய்தது ஓன்று அல்லாமையாலும் –
உபாயம் -என்றே வஸ்துவை நிர்தேசித்து தத் வைபவம் சொல்லுகிற பிரகரணம் ஆகையாலும்
இவ் இடத்துக்கு உசிதம் அன்று -ஆன பின்பு கீழ் சொன்ன படியே பொருளாக வேணும் —

ஆச்சார்ய க்ருத்யம் ஏறிட்டு கொள்ளுகிற அளவில் -கார்பண்ய தோஷோ பகத ஸ்வபாவ
ப்ருச்சாமி த்வா தர்ம சம்மூட சேதா-யச்ஸ்ரேயஸ் சியான் நிச்சிதம் ப்ரூஹி தந்மே சிஷ்யஸ்
தேஹம் சாதி மாம் த்வாம் பிரபன்னம் என்று இவன் அர்த்தித்வம் உண்டாகையாலே
அந்ய க்ருத்யத்தை தான் ஏறிட்டு கொண்ட மாத்ரமே விவஷிதம் ஆகையாலும் –
புருஷகார க்ருத்யம் ஏறிட்டு கொள்ளுகிற அளவில் அந்ய க்ருத்யத்தை ஏறிட்டு கொண்டமையும் –
அது தன்னை அர்த்தித்வ நிரபேஷமாக ஏறிட்டு கொண்டமையும் விவஷிதம் ஆகையாலும் –
ஸ்வ க்ருத்யம் ஏறிட்டு கொள்ளுகிற அளவில் அர்த்தித்வ நிரபேஷமாக செய்த அளவே-விவஷிதம் ஆகையாலும் –
தானே ஏறிட்டு கொள்ளுகையாலே -என்கிற இது -க்ருத்ய த்ரயத்திலும் யதாயோகம்-அந்வயிக்க கடவது –

ஆச்சார்ய அஞ்ஞாத ஞாபனம் பண்ண –
பிராட்டி புருஷீகரிக்க –
வந்த தன்னை உபாயமாக பற்றினவனுக்கு
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி யாதிகளை பண்ணி கொடுக்க அமைந்து இருக்க –
இவை எல்லா வற்றையும் தானே ஏறிட்டு கொண்டது வைபவம் இறே –
ஏறிட்டு கொள்ளுகையாலே மகா பாரதத்தில் உபாய வைபவம் சொல்லிற்று ஆய்த்து-என்றது
ஏறிட்டு கொண்டமையை பிரதிபாதிகையாலே சொல்லிற்று ஆய்த்து -என்றபடி –

———————————————-

உபய சாதாரண வைபவம்
சூரணை-15-

புருஷகாரத்துக்கும் உபாயத்துக்கும் வைபவம் ஆவது –
தோஷத்தையும் -குண ஹானியையும் பார்த்து உபேஷியாத அளவு அன்றிக்கே –
அங்கீகாரத்துக்கு அவை தன்னையே பச்சை ஆக்குகை-

ஆக புருஷகார உபாயங்கள் இரண்டுக்கும் அசாதாராண வைபவத்தை அருளி செய்தார் கீழ்-
உபய சாதாரண -பொதுவான – வைபவத்தை அருளி செய்கிறார் மேல் –
தத்தத் சாதாராண வைபவம் சொல்லுகையாலே -புருஷகாரத்தையும் -உபாயத்தையும் -தனித்தனியே உபாதானம் பண்ணி அருளி செய்தார் கீழ் –
உம்மை தொகை இருப்பதால் பொதுவான குணங்கள் இரண்டுக்கும் உண்டே என்பதாலே
இது உபயத்துக்கும் சாதாரண-வைபவ கதனம் ஆகையாலே -புருஷகாரத்துக்கும் உபாயத்துக்கும் -என்று தந்த்ரே னோபாதனம் பண்ணி அருளி செய்கிறார் -உபயத்துக்கும் அசாதாராண வைபவம் சொல்லுகிற இடங்களில் -இருவரையும் திருத்துவது -இத்யாதியாலே சாப்தமாக புருஷகார ஸ்வரூபமும் –ஸ்வரூபம் வேற வைபவம் வேறே -கீழே வைபவம் தானே அருளிச் செய்தார் –
தோஷ நிவர்த்தக -திருத்துவது என்று ஸ்வரூபம் -உப யுக்த கிருபாதி குணங்கள் புருஷகார அசாதாரண வைபவம்
உபாய வைபவம் -மற்ற உபாயம் எதிர்பார்க்காத தன்மை தானே ஸ்வரூபம் -வைபவம் ஆவது க்ருத்யம் சப்தத்தால் –
அர்த்திக்காமல் பிறர் கிருத்யம் ஏறிட்டுக் கொண்டது உபாய வைபவம் –
உபய சாதாரணம் ஸ்வரூபம் -உபாயம் எதிர்பார்க்காமல் –தன்னை அண்ட பிராட்டி எதிர்பார்க்காமல் -பெருமாள் உபாயாந்தரங்களை எதிர்பார்க்காமல்
பொதுவான ஸ்வரூபம் -குண ஹானி கொண்டு தள்ளாமல் இருப்பது ஸ்வரூபம் -அவற்றை பச்சையாக கொள்வது வைபவம் –
உபாய க்ருத்யத்தையும் தானே ஏறிட்டு கொள்கையாலே -என்கையாலே -ஆர்த்தமாக-உபாய ஸ்வரூபமும் சொல்லப் பட்டது –
இங்கு உபய ஸ்வரூப கதன பூர்வகமாக வைபவத்தை அருளி செய்கிறார் –

தோஷத்தையும் -குண ஹானியையும் பார்த்து உபேஷியாத அளவு அன்றிக்கே –
அங்கீகாரத்துக்கு அவை தன்னையே பச்சை ஆக்குகை-என்று -தோஷம் ஆவது -அக்ருத்ய  கரணாதி  நிஷித்த அனுஷ்டானம் –
குனஹாநியாவது -விஹிதாகரணம் –
இவை இரண்டையும் -மநோ வாக் காயை -இத்யாதி சூர்னையாலே எம்பெருமானார் அருளி செய்தார் இறே –
இதம் குரு -இதம் மா கார்ஷீ -என்று விதி நிஷேதாத்மகமான சாஸ்திரம் தான் பகவத் ஆஞ்ஞா ரூபமாய் இறே இருப்பது –
ஸ்ருதிஸ் சம்ருதிர் மமைவாஞ்ஞா -என்று தானே அருளி செய்தான் இறே –
ஏவம் பூதம் சாஸ்த்ரத்தில் நிஷித்தத்தை செய்கையும் -விஹிதத்தை செய்யாமையும் இறே –
அநாதி காலம் ஷிபாமி ந ஷமாமி -என்னும் பகவன் நிக்ரகத்துக்கு இலக்காய் போருகைக்கு காரணம் –
இவை இரண்டையும் பார்த்து உபேஷியாத அளவு அன்றிக்கே -என்றது –
ஆஸ்ரயண உந்முக சேதன கதனங்களான இவற்றை தர்சித்து -இவனை வேண்டாம் என்று கைவிடாதே –
அங்கீகரிக்கும் மாத்ரம் அன்றிக்கே என்றபடி –

அங்கீகாரத்துக்கு அவை தன்னையே பச்சை ஆக்குகை-யாவது –
அப்படிப் பட்ட தோஷ குண ஹானிகள் தன்னையே -முகம் மலர்ந்து
அங்கீகரிகைக்கு உறுப்பான உபகாரமாக கொள்ளுகை-
உபேஷியாமைக்கு ஹேது -தயா ஷாந்திகள்
பச்சை யாக கொள்ளுகைக்கு ஹேது -வாத்சல்யம் –
சுவடு பட்ட தரையில் புல் கவ்வாத பசு -தன் கடையில் நின்றும் விழுந்த கன்றின் உடம்பில்
வழும்பை போக்யமாக விரும்புமா போலே -இருப்பது ஓன்று இறே இது –
இக் குணத்துக்கு ஒப்பதொரு குணம் இல்லை இறே-ஆகையால் இறே -நிகரில் புகழாய் -என்று ஆழ்வார் அருளி செய்தது –
உடையவரும் -அபார காருண்யா சௌசீல்ய வாத்சல்ய என்று குணாந்தரங்கள் உடன்
ஒக்க அருளி செய்தே -இதன் வ்யாவ்ருத்தி தோற்ற மீளவும் -ஆஸ்ரித வாத்சல்யைக ஜலதே -என்றார் இறே –
இவ் வாத்சல்யம் தான் மாத்ருத்வ சம்பந்தத்தாலே ஈச்வரனிலும் பிராட்டிக்கு-அதிசயித்து இறே இருப்பது –
ஆகையால் இருவரும் தம் தாம் அங்கீகரிக்கும் தசையில் இச் சேதனனுடைய
தோஷ குண ஹானிகளை பச்சையாக கொண்டு அங்கீகரிப்பார்கள் என்கை-

——————————————-

இப்படி புருஷகாரமும் -உபாயமும் -தோஷ குண ஹானிகள் குலைவதற்கு  முன்னே அங்கீகரிக்கிறது என் –குலையட்டும் என்று விருப்பம் கொண்டு -நாம் -ஆசையுடன் இவர்கள் முன்னே நின்றவுடன் அங்கீ கரிக்கிறார்கள் -இவை குலைந்தே அங்கீ கரிக்க வேண்டும் என்று இருக்க மாட்டார்களே -அவை குலைந்தே அங்கீகரிக்க கடவோம் என்று இருந்தால் வருவது என் என்ன -அருளி செய்கிறார் –

சூரணை -16
இரண்டும்  இரண்டும் குலைய வேணும் என்று இருக்கில்
இரண்டுக்கும் இரண்டும் உண்டாயிற்றாம் –

இரண்டும் என்கிறது –புருஷகார உபாயங்களை –
இரண்டும்  குலைய வேணும் என்று இருக்கை யாவது -இவனை அங்கீகரிக்கும் போதைக்கு இவனுடைய தோஷ குண ஹானிகள் இரண்டும் -போய்- கொள்ள வேணும்-(அங்கீ கரிக்க வேணும் _- என்று நினைத்து ஆஸ்ரயண உன்முகனாக இவனை அங்கீகரியாது இருக்கை (விஷ்ணு சித்தர் கேட்டு அதன் படி இருப்பர் போலே -அங்கீ காரியா விட்டால்- சத்தையே இல்லாமல் தவிப்பார்கள் -)இருக்கில் வரும் குற்றம் மேல்-இப்படி இருக்கில் -இரண்டுக்கும் இரண்டும் உண்டாகை யாவது -புருஷ காரத்துக்கும் உபாயத்துக்கும்-தோஷ குண ஹானிகள்  இரண்டும் வருகை –
(முதலில் தோஷ குண ஹானிகள் அவர்களுக்கு என்றும்- மேலே கிருத்ய அகரணம் அக்ருத்ய கரணங்கள் என்றும் அருளிச் செய்கிறார்-)எங்கனே என்னில் –

தோஷம் வருகை யாவது –
த்வம் மாதா சர்வ லோகானாம் தேவ தேவோ ஹரி பிதா-
அகில ஜகன் மாதரம்-
பிதாசி லோகஸ்ய சராசரஸ்ய-என்கிறபடியே
சகல சேதனருக்கும் நிருபாதிகமான( சம்பந்தம் )தாயும் தகப்பனும் ஆகையாலே இச் சேதனனுடைய நன்மை தீமைகள் இரண்டும் தங்களதாம் படியான உறவு உண்டாய் இருக்க -இச் சேதனனுடைய தோஷாதிகளை பார்த்து அங்கீகரியாமையாலே-தாத்ருச சம்பந்தத்ததுக்கு-நிருபாதிக சம்பந்தத்துக்கு –கொத்தை விளைகை-

குண ஹானி வருகை யாவது –இவனுடைய துக்கம் கண்டு இரங்காமையாலும் –
இவனுடைய தோஷத்தை போக்யமாக கொள்ளாமையாலும்-க்ருபா வாத்சல்யங்களுக்கு ஹானி வருகை -(நிருபாதிக சம்பந்தம் பார்த்து செய்யாமல் இருக்கும் தோஷமும் கிருபா வாத்சல்யம் குணங்களுக்கு ஹானியும் இருவருக்கும் வரும் என்று கொள்ள வேண்டும் )

அதவா –
இரண்டும் உண்டாய்த்தாம் -என்கிற இடத்திலும் –தோஷ குண ஹானிகள் ஆவன –
அக்ருத்ய கரண க்ருத்ய அகரணங்கள் ஆகவுமாம்
புருஷகாரத்துக்கு அக்ருத்ய கரணமாவது-ஈஸ்வரனையும் உள் பட தோஷம் காண ஒட்டாத  தான் -தோஷாதிகள் குலைந்து அன்று அங்கீ கரியேன்-என்று இருக்கை–(மைத்தடம் கண்ணினாய் -வாய் திறவாய் -மா ஸூச- சொல்ல ஒட்டாமல் என் பரிகரங்களை நீரோ ரஷிக்க வேண்டும் -என்று சேர்ந்து ரஷிக்க வேண்டியவள் தடுத்தது போலே -)
க்ருத்ய அகரணம் ஆவது -இவனுடைய தோஷாதிகள் பாராதே -கை கொண்டு
ஈஸ்வரனோடு சேர்பிக்கை ஆகிற ஸ்வ க்ருத்யத்வத்தை செய்யாமை –

(ஸ்வரூபத்துக்குத் தக்கபடி மாறும் அன்றோ – யாகத்தின் தீஷித்து இருப்பவனுக்கு உடம்புடன் முழுவதும் வெண்ணெய் பூசிக் கொண்டு யாகம் முடியும் வரையில் குளிக்காமல் இருக்க வேண்டும் -நமக்கோ நித்யம் ஸ்நானம் பண்ண வேண்டும்)

ஈஸ்வரனுக்கு அக்ருத்ய கரணமாவது-சம்சாரி சேதனருடைய தண்மையை பார்த்து கை விடாதே –நித்ய -நிருபாதிக சம்பந்தம் அடியாக -அத் வேஷமே தொடங்கி உண்டாக்குகைக்கு -எதிர் சூழல் புக்கு திரிகிற சர்வ பூத ஸூ க்ருதனான தான்-இச் சேதனனை அங்கீகரிக்கும் அளவில் இவன் தோஷாதிகள் குலைந்தால் ஒழிய அங்கீ கரியேன் என்று இருக்கை –
க்ருத்ய அகரணமாவது-இவனுடைய தோஷாதிகளை பாராதே கை கொண்டு ஸ்வ க்ருத்யமான அநிஷ்ட நிவ்ருத்யாதிகளை பண்ணாமை –

இது தான் சேதனனுக்கு சொன்ன அக்ருத்ய கரணாதிகளை ப் போலே சாஸ்த்ரத்தை பற்ற சொல்லுகிறது அன்றே —(கர்ம வஸ்யர்கள் இல்லையே) இவர்களுடைய ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவங்களை பற்றி சொன்னதாயிற்று-இவர்கள் ஸ்வபாவத்தை பற்றி சொல்லுகிற இவை இத்தனை இறே-விமுகரையும் உள் பட தோஷ குண ஹானிகள் பச்சையாக மேல் விழுந்து அங்கீகரிக்கும் ஸ்வபாவரான இவர்களுக்கு -அபிமுக சேதனர்களை அங்கீகரிக்கும் அளவில் தோஷாதிகள் குலைய வேணும் என்று இருக்கை தான் முதலிலே கூடாமையாலே இவர்களுக்கு இவை வருகைக்கு அவகாசம் இல்லை இறே-ஆயிருக்கச் செய்தே இப்படி அருளிச் செய்தது –(ராவணனை உட்பட மேல் விழுந்து அங்கீ கரிப்பவர் -வருவார்களை விடுவார்களோ -நீராடப் போதுவீர் வியாக்யானம் -)இவ் அர்த்த தத்வம் அறியாதவர்களுக்கு- ஆஸ்ரயண உந்முக சேதன கதங்களான தோஷ குண ஹானிகள் குலைய வேணும் என்று இராமல் அவற்றுடனே அங்கீகரிக்கை இவர்களுக்கு அவஸ்ய கரணீயம் என்று அறிவிக்கைக்காக-
(தண்டனை சாஸ்திரம் கிருபை யார் இடம் காட்ட –ஆஸ்ரயண உன்முகன் இடம் கிருபை — வைமுக்யன் இடம் சாஸ்திரம் காட்ட அன்றோ-அவள் முன்பே அருளிச் செய்தாள்- இந்த ஞானம் நமக்கு தெரிய வேண்டும் என்று இந்த சூர்ணிகை -)

(ஆயி ஸ்வாமிகள் – இந்த புருஷகாரம் உபாயங்கள் வைஷம்யாதி பரிகார அர்த்தமாக தோஷாதி அபிஷந்தி விராம மாத்ரத்தை மட்டுமே பார்த்து-விருப்ப ஒய்வு -அங்கீகரிக்கா விடில் தோஷ குண ஹாநிகளே அவர்களுக்கே வரும் -சம்பந்தம் மட்டுமே பார்த்துக் அங்கீகரிக்க வேண்டும்-ஏற்படில் -எதிர்மறையாக -வ்யதிரேக அர்த்தம் – -தோஷ குண ஹாநிகள் -இருந்தால் அவர்களுக்கே போகும் -லீலா கார்ய ஆசையினால் -என்னலாம் –
புத்ரனை அநீதியை கை விடுவது மாதா பிதா குற்றமே யாவது போலே–தர்மம் அழுக்கு தர்மிக்கே வருமாப்போலே- சரீரத்தில் அழுக்கு இவனுக்குத் தானே வரும் –
லீலா ரசம் அபேக்ஷை -இல்லாமல் -தத் அனுகுண உபேக்ஷையும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்-சம்பந்தம் வாத்சல்யம் கிருபைகளுக்கு கொத்தை வரும் -)

———————————————-

இப்படி தோஷாதிகள் குலைந்தால் ஒழிய அங்கீ கரியோம் என்று இருக்கில்
அத் தலைக்கு அவை இரண்டும் வரும் என்னும் இடம் சொல்லி –
தோஷாதிகள் குலையப் பட்டு அன்றோ நம்மை அங்கீகரித்தது என்று இருக்கில்
இத் தலைக்கு இவை இரண்டும் வரும் என்கிறார் மேல் –

சூரணை-17-

இரண்டும்  குலைந்தது என்று இருக்கில்
இத் தலைக்கு இரண்டும் உண்டாயிற்றாம் –

(ஆயி ஸ்வாமிகள்-அபிமுகனான தோஷம் குண ஹானி பூர்ணனான சேதனன் – அநாதியாக அபிவிருத்தியாய்  வரும் குண ஹாநிகள் தோஷங்கள் இரண்டுமே –ஸூ அனுஷ்டான ஆஸ்திக்யங்களாலே கட்டுக் குலைந்து போனது -என்று நிர்பரமாய் கர்வித்து இருந்தால்
புருஷகாரம் உபாயம் -அடி அற -குற்றம் யார் இடமும் இல்லை என் அடியார் அது செய்யார் -தோஷம் தேடி இல்லை -என்ற நிலை கழிந்து பழைய படியே ஆகும் –
அவனே உபாயம் என்று இருக்காமல் -தன் யத்னத்தால் வந்தது என்றால் அவர்கள் உபேக்ஷிக்க காரணம் ஆகுமே -பல நீ காட்டிப் படுத்துவார்கள் –
தோஷ குண ஹானிகளுக்கு இசைந்தவர்களே ஆஸ்ரயண அதிகாரி -இல்லாத குற்றத்தை இருக்கு என்றாலும் இசைந்து இருப்பவனே ஸ்ரீ வைஷ்ணவன்-இவற்றை விரும்பும் அவர்களே உபாய புருஷகார பூதர்கள் –கஷ்டப்பட்டு தேடவேண்டாம் -இருப்பதைக் கொடுத்தாலே போதும் –தோஷாதிகளில் ஒய்வு எடுக்கும் அபேக்ஷை -உபாய பூர்வ பாவியான புருஷகாரத்துக்கு முற்பட்டு – உபாயத்துக்கு பிற்பாடு –
தோஷாதிகள் இல்லாமல் இருப்பதை அனுஷ்டானம் உபாயத்துக்கு அப்புறம் — ஏற்படவேண்டும் –ப்ரவ்ருத்தகரான சக்தரே நிவ்ருத்தகர் –அப்ரவ்ருத்தரான அசக்தர் -நாம் நம் குற்றங்களை போக்க முடியாதே –
ஆச்ரயண விரோதியான பாபங்களை போக்கும் பிராட்டி -பிராப்தி விரோதங்களை போக்குபவன் அவன் — சேதனனே கர்ம ப்ரவர்த்தகனாய் இருக்க- அவனைத் சொல்வது -செய்விப்பவன் அவன் என்பதால் செய்விப்பவன் அவனே -சாது அஸாது கர்மங்களை எல்லாம் –

மா முனிகள் வியாக்யானம் -இரண்டும்  குலைந்தது என்று இருக்கை யாவது –
இத்தனை நாளும் நம்மை அங்கீகரியாதவர்கள்-இன்று அங்கீகரித்தது -நம் தோஷாதிகள்
குலையைப் பட்டு அன்றோ -ஆகையால் நமக்கு அவை குலைந்தது என்று அநு சந்தித்து இருக்கை –
இப்படி இருக்கில் -இத் தலைக்கு இரண்டும் உண்டாகையாவது -அக்ருத்ய கரணமும்-க்ருத்ய அகரணமும்- வருகை – எங்கனே என்னில் -இவ் வதிகாரிக்கு -அநாதி காலம் அங்கீகரியாதவர்கள் இன்று நம்மை அங்கீகரித்தது நம்முடையதோஷ ஹானிகள் இரண்டும் குலைந்தவாறே அன்றோ என்று அநு சந்திக்கை -அக்ருத்யமாய் இருக்க -அத்தை செய்கையாலும்-தோஷம் குண ஹானிகள் இருப்பதை –
நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் -திரு வாய் மொழி – 3-3 -4-
அமர்யாத-ஸ்ரீ ஆளவந்தார்
புத்தவாச நோச-ஸ்ரீ –கூரத் ஆழ்வான்
அதிக்ரம அந் நாஜ்ஞம்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர் -இத்யாதிபடியே
நம்முடைய தோஷ குண ஹானிகள்  இப்போது அளவாக ஒன்றும் குலைந்தது இல்லை என்றும் -இப்படி இருக்க செய்தே தோஷாதிகளே பச்சையாக நம்மை அவன் அங்கீகரித்து அருளுவதே என்றும் அநு சந்திக்கை க்ருத்யமாய் இருக்க அத்தை செய்யாமையாலும்-இரண்டும் வரும் இறே

——————————————

இப்படி புருஷகாரமும் உபாயமும் -தோஷாதிகள் பச்சையாக அங்கீகரித்த இடம் உண்டோ
என்னும் அபேஷையிலே-தத் தத் அங்கீகாரம் பெற்ற ராஷசிகள் உடையவும் -அர்ஜுனன் உடையவும் –
தோஷங்களை தர்சிப்பிக்கவே அது சித்திக்கும் என்று நினைத்து
ப்ரதமம் ராஷசிகள் தோஷங்களை தர்சிப்பிக்கிறார் –

அர்த்தவாதங்கள் -உண்மை இல்லை என்று ஆஷேபித்தால் -சாஸ்திரம் -விதி நிஷேதங்களுக்கு விரோதம் -கிருபா  க்ஷமாதி வைபவம் சொல்லும் சாஸ்த்ர வாக்கியங்களும் உண்டே -ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு குற்றங்களையே பச்சையாக கொண்ட இடங்கள் உண்டே –
புருஷகாரம்-இவற்றை பச்சையாக கொண்டு அங்கீ காரம் பெற்ற இடம் ராக்ஷஸிகளுக்கு –
உபாயம் -இவற்றை பச்சையாகக் கொண்டு அங்கீ காரம் செய்த இடம் அர்ஜுனனுக்கு -தோஷங்களை தர்சிப்பிக்கவே அது ஸித்திக்கும் (குற்றங்களைக் குணமாகக் கொண்ட பிரகரணம் தானே )ப்ரதமம் ராஷசிகள் தோஷங்களை தர்சிப்பிக்கிறார் –

சூரணை -18-

ராஷசிகள் தோஷம் பிரசித்தம் –

ஏகாஷி ஏக  கரணி முதலான ஏழு நூறு ராஷசிகளும் –(சங்க்யா நியதி-நம் இடம் உள்ள ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் இல்லை -புராணாந்தரங்களிலே கண்டு கொள்வது -க்ரூரர் -ஸப்த சத -700 நிகண்டுவில் உண்டாம் -ஸ்வ கணம் நாய்க்கூட்டம் என்றும் எழுநூறு என்றும் கொள்ளலாம் அரும்பதம் -)
க்ரூரர்கள் -கொடுமையான பார்வை உள்ளவர்கள் -நிகண்டுவில் குரூரம் -700-என்றும் உண்டே — பரஹிம்சை பண்ண பெறில் உண்ணாதே தடிக்கும் படி ப்ரக்ருத்ய  பாப சீலைகளாய்-பத்து மாசம் ஒரு படி பட்ட தர்ஜன பர்த்ச்னம் பண்ணி நலிந்து போந்தவர்கள் இறே –
இவர்கள் தோஷம்  பிரசித்தம்-என்றது -ஸ்ரீ ராமாயணம் நடையாடும் தேசத்தில்
அறியாதார் இல்லை என்ற படி -ஏவம் பூதைகள் ஆனவர்களை குறித்து
ராஜ சம்ஸ்ரைய வஸ்யானாம் –பாபானாம் வா சுபானாம் வா -என்று குற்றத்தை குணமாக உபபாதித்து -திருவடியோடே மன்றாடி  ரஷிக்கையாலே –தோஷமே பச்சையாக அங்கீகரித்தமை பிரசித்தம் என்று கருத்து –
குண ஹானி சொல்லாது ஒழிந்தது–இஷ்ட வ்யதிரேகம் மாத்திரம் குண ஹானி – -தோஷம் பச்சை யாம் இடத்தில் குண ஹானி பச்சை யாம் என்னும் இடம் சொல்ல வேண்டா இறே என்று –
இவர்கள் தங்களுக்கு குண ஹானி யாவது –
இடைவிடாது நலிந்து போகிற இடத்தில் இவளும் நம்மோபாதி ஒரு பெண் பிறந்தவள்
அன்றே என்றாகிலும் மறந்தும் அல்பம் நெஞ்சில் இரக்கம் உண்டாதல் –
பவேயம் சரணம் ஹி வ -என்றதற்கு பின்பும் நலிகிற இடத்தில் -ஐயோ இப்படி சொன்னவள் அன்றோ – என்று சற்றும் நெஞ்சு உளுக்குதல் செய்யாமை -முதலானவை –
(ஆயி ஸ்வாமிகள் -க்ரூர கர்ம ஜென்மங்கள் ராக்ஷஸிகள் தோஷம் -உள்ள இடத்தில குண ஹானியும் உண்டே-த்ரிஜடை விலக்க விலக்க பண்ணினதால் குண ஹானியும் உண்டே-சூர்ப்பணகை பத்து ராக்ஷஸிகள் நலிந்த இடத்தில் அஜோமிகி என்பவள் சொன்னபடி கூத்தாடி த்ரிஜடை சொல்வதைக் கேட்க்காமல் இருந்தார்கள் -எம்பார் ஜீயர் அரும்பதம் )

———————————————-

இப்படி தோஷ பிரசுத்தி அர்ஜுனன் பக்கல் இல்லாமையாலும் -குண பிரதை உண்டாகையாலும் -இவனுக்கு தோஷம் எது என்கிற சங்கையை அனுவதித்து கொண்டு தத் தோஷங்களை தர்சிப்பிக்கிறார் –

ஆய் ஸ்வாமிகள் இது முதல் மேல் உள்ள இரண்டு சூர்ணைகளுக்கும் சேர்த்து அவதாரிகை ஸாதித்து அருளுகிறார்

சூரணை-19-

ஜிதேந்திரியரில் தலைவனாய்
ஆஸ்திக அக்ரேசரனாய்
கேசவஸ்யாத்மா-என்று-கிருஷ்ணனுக்கு தாரகனாய் –
இருக்கிற அர்ஜுனனுக்கு தோஷம் எது என்னில்
பந்துக்கள் பக்கல் சிநேகமும் -காருண்யமும் -வத பீதியும்-

(அஸ்தானே ஸ்நேஹம் – அஸ்தானே காருண்யம் – தர்ம அதர்ம வியாகுலம்-
தாய் முறை சொல்லி -ஜிதேந்த்ரம் வென்றவன் -ஆஸ்திக்யம் உடையவன் –திருத்தி பணி கொள்ள வேண்டும் என்று வேண்டிக் கொண்டானே –
அர்ஜுனன் ஜெயம் கிருஷ்ணன் கீர்த்தி எப்பொழுதும் -அபிமதன்  பிராக்ருதர்கள் பக்கல் முன்பு இல்லாத ஸ்நேஹம் -காட்டி
ரக்ஷமாம் சரணம் கதம் திரௌபதி பரிபவம் கண்டு ரக்ஷிக்காதது பெரிய குற்றம் –ஸாமாந்ய தர்மம் சூதாட்டத்தில் தோற்று –)

ஜிதேந்திரியரில் தலைவன் என்றது –
ஆரணஸ்ய ஆபரணம் பிரசாதன விதே பிரசாதன விசேஷ
உபமானாஸ்யாபி சகே பிரத் யுபமானம் வபுஸ் தஸ்யா -என்னும் வைலஷண்யம் உடைய
ஊர்வசி வந்து மேல் விழ-தாயார் – முறை கூறி நமஸ்கரித்து கடக்க நின்றவன் ஆகையாலே
இந்திரிய ஜெயம் பண்ணினாரில் தனக்கு மேல் பட்டார் இல்லாதவன் -என்கை
ஆஸ்திக அக்ரேசன் -என்றது-அஸ்தி என்று ஒத்துக் கொள்பவர் ஆஸ்திகர்
தர்ம அதர்ம பர லோக சேதன ஈஸ்வராதிகளுக்கு பிரதிபாதகமான சாஸ்த்ரத்தில்
ப்ரமாண்ய புத்தி உடையவர்களுக்கு முன் நடக்கும் அவன் என்கை –
கேசவஸ்யாத்மா என்று கிருஷ்ணனுக்கு தாரகமாய் இருக்கிற -என்றது
அர்ஜுன கேசவஸ்யாத்மா கிருஷ்ணஸ் சாத்மா கிரீடின-என்று அன்யோன்யம் பிராண பூதராய் இருப்பார்கள் என்கையாலே -இவனை பிரியில் கிருஷ்ணன் தரிக்க  மாட்டான் என்னும் படி அபிமத விஷயமாய் இருக்குமவன் என்கை-

இப்படி இருக்க -அர்ஜுனனுக்கு தோஷம் எது என்ற சங்கை -என்னில் -என்றது -அநு வாதம் -தோஷங்கள் தன்னை சொல்லுகிறது –பந்துக்கள் பக்கல்-சிநேகமும் -காருண்யமும் -வத பீதியும் -என்று –
இவற்றில் சிநேக காருண்யங்கள் தோஷங்கள் ஆகிறது -அஸ்தானே க்ருதங்கள் ஆகையாலே –
வத பீதி தோஷம் ஆகிறது -ஸ்வ தர்மத்தில் அதர்ம புதத்யா வந்தது ஆகையாலே –
அஸ்தானே சிநேக காருண்யா தர்ம அதர்ம த்யாகுலம் –தீ புத்தி கலங்கி என்றபடி என்று இறே ஆளவந்தாரும் அருளி செய்தது –
தர்ம ஷேத்ரே குரு ஷேத்ரே சமவேதா யுயுத்சவ -என்கிறபடியே யுத்த இச்சையிலே இரண்டு தலையும் வந்து அணைந்து நின்ற பின்- -யுத்தமே கர்த்தவ்யமாய் இருக்க -அத் தசையில் –யுத்தத்தில் திட புத்தி உள்ளவன் யுதிஷ்ட்ரன் -என்ற பெயர் காரணம் –
ஸ்நேஹம் மனஸ் இளகி இருப்பது -ஆர்த்ததா தன்மை -காருண்யம் -தயை –
உபகாரம் பண்ணி புண்யம் -வைத்தியர் அஹிம்சா பரமோ தர்மம் என்று அறுவை சிகிச்சை செய்யும் பொழுது செய்யலாமோ –
ந கான்ஷே விஜயம் கிருஷ்ண ந ச ராஜ்யம் சூகாநிச கிம் நோ ராஜ்யேன
கோவிந்த கிம் போகைர் ஜீவதேநவா ஏஷாமர்த்தே கான்க்ஷிதம் நோ ராஜ்யம் போகாஸ் சூகாநிச த இமே வச்திதாயுத்தே ப்ராணான் த்யக்த்வா தநாநிச -இத்யாதி படியே
இவர்களை கொண்டு நான் ஜீவிப்பதொரு ஜீவனம் உண்டோ என்று பந்துக்கள் பக்கல்
பண்ணின சிநேகம் -ஸ்வ வர்ண-ஷத்ரிய வர்ண – வ்ருத்தம் ஆகையாலே நிஷித்தம் இறே –
தான் சமீஷ்ய  ச கௌந்தேயஸ் சர்வான் பந்தூ நவஸ்திதான்
க்ருபயா பரயாவிஷ்டோ விஷீதந் நித மப்ரவீத் -என்னும்படி
அத் தசையில் பண்ணின காருண்யமும் -பஸ்வா லம்பநத்தில் காருண்யம் போலே நிஷித்தம் இறே –(பசுவைக் கொண்டு யாகம் பண்ணுவதே யஜ்ஞத்தில் தீக்ஷை கொண்டவனுக்கு கர்த்தவ்யம் -மாவு பசு வைத்துப் பண்ண வேண்டும் -அங்கு )
குர்யாத் -விசிஷ்ட அதிகாரி மாவாலும் நெய்யாலும் பசு வைத்து பண்ணலாம் யாகம் –
கதம்  நஞ்ஞேய மச்மாபி பாபா தஸ்மா ந் நிவர்த்திதம்  குலஷய
க்ருதம் தோஷம் பிரபச்யத்பிர் ஜனார்த்தன -என்று தொடங்கி-
அஹோ பத மஹத் பாபம் கர்த்தும் வ்யவசிதா வயம்
யத் ராஜ்ய  சூகலோபேன ஹந்தும் ஸ்வ ஜன முத்திதா -என்னும் அளவும்
ஸ்வ வர்ண தர்மமான வதத்திலே அதர்ம புத்த்யா பண்ணிய பீதியும் அப்படியே இறே –

———————————————

இவை எல்லாம் அப்ரதானம் -இன்னும் பிரதான தோஷம் வேறே என்கிறார் –

சூரணை-20-

திரௌபதி பரிபவம் கண்டு இருந்தது
கிருஷ்ண அபிப்ராயத்தாலே பிரதான தோஷம் –

(ஆயி ஸ்வாமிகள் -கரிஷ்யே வசனம் தவ என்று உடனே யுத்தத்தில் இல்லாமல் -18- சொல்லி இசைவிக்க வேண்டியதால் அர்ஜுனன் இடம்-குண ஹானி உண்டே  ஸூ ஸ்பஷ்டம்
இனி உறாமை என்று ஆழ்வார் அருளிச் செய்ததும் -உடன் உற்றேன் முடிக்காதது-மேலே பிரபந்தம் சொல்லியே முடிக்கப் பெற்றது –
பகவான் குற்றம் இல்லையோ என்னில் இல்லை அங்கு -நாடு திருந்த நச்சுப் பொய்கையை ஆகாமைக்கு இத்யாதி நான்கு காரணங்கள் உண்டே
இங்கு அர்ஜுனன் – ஸ்வா தந்தர்யத்தால் -வர்ணாஸ்ரம தோஷம் பிராயாச்சித்தம் பண்ணி போக்கலாம் இது  -அவள் பரிபவம் கண்டும் வாளா இருந்ததுஸ்வரூப நாசம் -அது ஸ்தூலம் இது சூஷ்மம் -எனவே பிரதான்யம் –

முன்பு திரௌபதியை துர்யோதநாதிகள் பரிபவிக்கிற படியை கண்டு இருக்க செய்தே –
சூதிலே தோற்றமையை நினைத்து -அதர்ம பீதியாலே பொறுத்து இருந்தாலும் –
கோவிந்த புண்டரீகாஷா ரஷமாம் சரணாம் கதம் -என்று கிருஷ்ணனை சரணம் புகுந்த பின்பு பரிபவிக்கிற அளவில் -பகவத் ஆஸ்ரயிரை பிறர் பரிபவிக்க கண்டால் சக்தன் ஆகில் விலக்க வேண்டும் -அசக்தன் ஆகில் இழவோட அவ்வருகே போக வேணும் என்னும் விசேஷ சாஸ்திர மரியாதை பார்த்தாதல் -தன் அளவில் கிருஷ்ணனுக்கு உண்டான சிநேக பஷ பாதங்களை நினைத்து -அவனை சரணம் புகுந்தவள் பரிபவிப்பட பார்த்து இருந்தால் அவன் முகத்தில் நாளை விழிக்கும் படி என்-என்றாதல் -சரக்கென எழுந்து இருந்து விலக்க இறே அடுப்பது –
அத்தை செய்யாதே முன்புத்தையில் காட்டில்–திரௌபதி சரணம் அடைவதற்கு முன்புள்ள தசை – ஒரு விசேஷம் அற-வாளா – இருந்தான் இறே – இதுவே ஆய்த்து இவன் தோஷங்கள் எல்லா வற்றிலும் பிரதானமாக கிருஷ்ணன் திரு உள்ளத்தில் பட்டுக் கிடப்பது -அத்தைப் பற்ற -கிருஷ்ணன் அபிப்ராயத்தாலே பிரதான தோஷம் -என்கிறது –தோஷத்துக்கு பிரதாந்யம் க்ரௌர்யத்தால் இறே -அல்லாதவை போல்-அல்லாதவை பகவத் அபசாரம் போல்வன என்றவாறு- அன்றிக்கே –ந ஷமாமி -என்னும் படி யான தோஷம் இறே இது –

—————————————–

இத் தோஷத்தின் கொடுமையை உபபாதிக்கிறார் மேல் –
அன்றிக்கே இத் தோஷம் ஐவர்க்கும் ஒவ்வாதோ -ஆன பின்பு இத்தலையையும்
நிரசித்து பொகடாமல் வைத்தது என் என்கிற சங்கையில் அருளி செய்கிறார் ஆகவும்-

சூரணை -21-

பாண்டவர்களையும் நிரசிக்க பிராப்தமாய் இருக்க
வைத்தது திரௌபதி உடைய மங்கள சூத்ரத்துக்காக –

(ஆயி ஸ்வாமிகள் -பாகவத அபசாரம் கொடுமை இதுவே இப் பிரபந்த சாரம்- நேராக வராததும் இதுவே காரணம் -சரணகதாம் என்ற நாக்கு வேரூன்றி உள்ள கழுத்து பற்றிய மங்கள ஸூ த்ரம் அன்றோ –செய்ய வாய் -முற்றும் உண்ட கண்டம் -வாய் வழியே போட்டால் தான் கழுத்தில் வரும் -அங்கும் இது போல் வியாக்யானம் -இத்தால் ஆஸ்ரிதரை பரிபவித்தோரோ பாதி அது கண்டு -வாளா – இருந்தாரும் வத்யர் என்னும் இடமும் – அவர்கள் தாங்களே ஆஸ்ரிதர்க்கு விட ஒண்ணாத தொரு பந்தம் உடையார் ஆகில் அவர்களும் அனுகூலரே ஆவார் என்னும் இடமும் -பிரகடிதம் ஆய்த்து –

முற்பட சங்கதிக்கு அர்ஜுனனை என்னாதே –பாண்டவர்களையும் -என்றது இத் தோஷம் ஐவர்க்கும் ஒக்கும் என்று தோற்றுகைக்காக என்று யோஜிக்கக் கடவது –
அனந்தர சங்கதிக்கு தானே தன்னடைவே சேரும் இறே
பரிபவித்த துர்யோதனாதி களோபாதி பரிபவம் கண்டு இருந்த இவர்கள் நிரசநீயர் என்கிறது  -ச சப்தத்தாலே –உம்மைத் தொகையால் – நிரசிக்க பிராப்தமாய் இருக்க வைத்தது -என்றது -இவர்கள் செய்த கொடுமைக்கு தலையை அறுத்து பொகட வேண்டி இருக்க –பிராணனனோடே இருக்கும் படி -வைத்தது என்ற படி –
திரௌபதி உடைய மங்கள சூத்ரத்துக்காக -என்றது -அவளுக்கு அபிமதமான மங்கள சூத்ரம்
போகாமைக்கு என்ற படி -விரித்ததலை காண மாட்டாதவன் -வெறும் கழுத்து காண மாட்டான் இறே -( தகப்பனார் போனது கேட்டு அழுத பரதன் உத்திஷ்ட ராஜன் என்றதும் அழுகையை நிறுத்தி கலங்கினான் அன்றோ -அது யாருக்கும் அடக்கலாம் -ஸ்வா தந்தர்யம் பொறுக்க மாட்டான் அன்றோ -அது போல் )
இத்தால் ஆஸ்ரிதரை பரிபவித்தோரோ பாதி அது கண்டு -வாளா – இருந்தாரும் நிரசன நீயர் என்னும் இடமும் – அவர்கள் தாங்களே ஆஸ்ரிதர்க்கு விட ஒண்ணாத தொரு பந்தம் உடையார் ஆகில் அவர்களுக்காக அவனால் ரஷிக்க படுவர் என்னும் இடமும் -பிரகடிதம் ஆய்த்து –

———————————————————

ஆனால் இப்படி நிரச நீயன் ஆனவனுக்கு இழி தொழில் செய்ததும்
பரம ரஹஸ்யத்தை உபதேசித்ததும் -என் செய்ய -என்ன -அருளி செய்கிறார் –

சூரணை -22-

அர்ஜுனனுக்கு
தூத்ய சாரத்யங்கள் பண்ணிற்றும்
பிரபத்தி உபதேசம் பண்ணிற்றும்
இவளுக்காக —

(அந்தத்தில் முடியும் வகை அடியேற்கு தெரியும்- ஓ ஆதி மூர்த்தி –சகாதேவன் சொன்னதை -வில்லிபுத்தூரார் –-ஆய் ஸ்வாமிகள் – தண்ணிய இழி தொழில் கூசாமல் செய்தது இவளுக்காக -பாகவதையான பரிபவம் கண்டு வாளா இருந்தமை –ஆறாவது காது கேட்கக் கூடாத -பூசல் காலத்திலே உபதேசித்து –கடகன் போலே தூது சென்று பூசல் விளைத்து -சாரதியாய் இருந்து தன் மநோ ரதம் நடத்தியும் –சரணாகதையின் அபேக்ஷிதம் நடத்தி தலைக்கட்டவே — உபாயமும் தோஷ குண ஹாணிகளை பச்சையாகக் கொள்ளும் என்னுமிடம் சொல்லிற்று -கீழே புருஷகார வைபவம் சொல்லிற்று -பிரதான ப்ரமேயம் புருஷகார சேஷமாய் இருக்கும் -மா முனிகள் உபய வைபவம் என்றே அருளிச் செய்கிறார் )

தூது போய்த்தது-பொய் சுற்றம் பேசி சென்று பேதம் செய்து பூசல் விளைக்காக—பெரியாழ்வார் திருமொழி – – – –
சாரத்தியம் பண்ணிற்று -ஆயுதம் எடுக்க ஒண்ணாது ஆகையாலே -கொல்லா மா கோல் கொலை செய்து பாரத போர் எல்லாச் சேனையும் இரு நிலத்து அவிக்கைக்காக -திரு வாய் மொழி -3- 2- 3-
பிரபத்தி உபதேசம் பண்ணிற்று -ந யோத்ஸ்யாமி –என்று இருந்தவனை –கரிஷ்யே வசனம் தவ -என்னப் பண்ணி யுத்தே பிரவ்ருத்தன் ஆக்குகைக்காக –
இவை எல்லாம் செய்தது -சரணாகதை யான இவள் சங்கல்பத்தின் படியே துர்யோநாதிகளை அழிய செய்து இவள் குழலை முடிப்பைக்காக இறே –
ஆக அர்ஜுனன் திறத்தில் செய்த தூத்யாதி த்ரயமும் இவளுக்காக செய்தான் என்கிறது –
பாண்டவர்களையும் என்று தொடங்கி –இவ்வளவும் கீழ் சொன்ன பிரதான தோஷ
க்ரௌர்யமும் உபபாதிதம் ஆய்த்து –

ஆக இப்படி
அஸ்தான ஸ்நேகாதிகளும் -சரணாகதை பரிபவம் கண்டு இருந்த மகா தோஷமும்
இவனுக்கு உண்டாய்  இருக்க –
சர்வ குஹ்ய தமம் பூய –ஸ்ருணுமே பரமம் வச –
இஷ்டோசி மே த்ருட இதி ததோ வஹ்யாமி தேஹிதம் –
மன் மனா பவ மத் பக்தோ மத்யாஜி மாம் நமஸ்  குரு மமே வைஷ்யசி சத்யம் தே
பிரதி ஜானே ப்ரியோசி மே -என்று இவன் அளவில் உகப்புத் தோற்ற அருளிச் செய்கையாலே இவன் தோஷங்களை பச்சையாக கொண்டு அங்கீகரித்தமை பிரசித்தம் என்று கருத்து —சிரித்துக் கொண்டே உகந்து செய்த படியால் –
குண ஹானி சொல்லாது ஒழிந்தது -தோஷம் பச்சையாம் இடத்தில் குண ஹானி பச்சை யாம் என்னும் இடம் கிம்புனர் நியாய சித்தம் ஆகையாலே —
இவன் தனக்கு குண ஹானிகள் ஆவன —தஸ்மாத் யுத்யஸ்வ பாரத -என்று அருளிச் செய்த போதே –கரிஷ்யே வசனம் தவ -என்று எழுந்து இருந்து ஸ்வ க்ருத்யமான யுத்தத்தை பண்ணாமையும் – கிருஷ்ணனை சரணம் புகுந்தவளை பரிபவிக்க விட்டு பார்த்துக் கொண்டு இருந்தோமே என்னும் அநுதாப லேசமும் நெஞ்சில் இல்லாமையும் தொடக்கமானவை –
தூத்ய சாரத்யங்கள் பண்ணிற்றும் பிரபத்தி உபதேசம் பண்ணிற்றும் இவளுக்காகா வாகில்-
இவன் தோஷத்தை பச்சையாக கொண்டு அங்கீகரித்தான் என்னும் அது கூடாதே -என்னில் -அதுக்கு குறை இல்லை –
இவள் கார்யார்த்தமாக இவனைக் குறித்து இவை எல்லாம் செய்கிற இடத்தில் -இவன் தோஷங்களை பார்த்து முகம் சுளியாமல் உகப்போடே செய்கையாலே –

த்வய விவரணம் இப்பிரபந்தம் என்கிறார் மேலே
அர்ஜுனனைக் குறித்து ஆச்சார்யா க்ருத்யாதிகளை ஏறிட்டு கொள்ளுகிற அளவில் அவன் தோஷத்தை பச்சையாக கொண்டும் -சாரதியாக புரை யற கலந்து நின்றும்
செய்கை முதலானவை உண்டாகையாலே –
அறியாத அர்த்தங்களை -இத்யாதியாலே -ஆஸ்ரயண சௌகர்ய ஆபாதங்களான வாத்சல்யாதி குணங்கள் சூசிதம் —பூர்வ வாக்கியம் நாராயண அர்த்தம்
இங்கே -தூத்ய சாரத்வங்கள் பண்ணிற்றும் -என்கிற இத்தாலே –
அஸ்மாத் வேத்த பரான் வேத்த  வேத்தார்த்தம் வேத்த பாஷிதம் யத் யதஸ் மத்திதம்
கிருஷ்ண தத் தத் வாச்யஸ் சூயோதன -என்கிறபடியே கார்ய அகார்யாஜ்ஞனனான   தான் போனால் அல்லது கார்ய சித்தி உண்டாகாது என்று இத்தலையை ரஷிக்கைகாக தான் தூது போனமையும் – ஆயுதம் எடுக்க ஒண்ணாது என்கையாலே -சாரத்யத்தில் ப்ரவர்தனாய் கொண்டு தேர் காலாலே பிரதி பஷத்தை அழிய செய்தமையும்  தோற்றுகையாலே – ஆஸ்ரித கார்ய ஆபாதங்களான ஞான சக்தி யாதிகள் சூசிதம் –

(உத்தர வாக்ய நாராயண அர்த்தம் )
இன்னமும் -பிரதி பத்தி பண்ணிற்றும் –என்கையாலும்-சரம ஸ்லோகத்தில் –மாம்-அஹம் -என்கிற பதங்களால் சொல்லப் படுகிற உபயவித குணமும் சூசிதம் இறே-
ஆகையால் புருஷகார வைபவம் சொல்லுகிற இடத்தில் ஸ்ரீ மத் பதார்த்தம் பிரகடிதமானவோபாதி – அநந்யார்ஹை பாரதந்த்ர கேட் ப்க்கும் -குண வர்த்தகை -ஸ்ரீ சப்தார்த்தம் –
உபாய வைபவம் சொல்லுகிற இடத்தில் நாராயண பதார்த்தம் பிரகடிதம் –
உபாயத்வம் -சொல்லுகையாலே -சரணவ் சரணம் -என்றதும் சூசிதம் –
ஆக -இதிஹாச ஸ்ரேஷ்டம் 5–என்று தொடங்கி -இவ்வளவும் -ஸ்ரீ இராமாயண மகா பாரத
உக்தங்களான புருஷகார உபாய வைபவங்கள் தத் தத் ஸ்வரூபங்களோடே விசதமாக பிரதி பாதிக்க பட்டது –

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

This entry was posted on November 29, 2017 at 7:37 pm and is filed under Acharyarkall, Ashtaadasa Rahayangal, ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர், ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், ஸ்ரீ வசன பூஷணம், Manna vaallla Maa munikall, Sri Vaishna Concepts. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.