திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -10-8-7-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

அவனுடைய ஆதாரத்தால்
தமக்கு குறை இல்லாமையை
அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————————————————————————————————-

உண்டு களித்தேற்கு உம்பர் என் குறை மேலைத்
தொண்டு உகளித்து அந்தி தொழும் சொல்லுப் பெற்றேன்
வண்டு களிக்கும் பொழில் சூழ் திருப் பேரான்
கண்டு களிப்ப கண்ணுள் நின்று அகலானே

———————————————————————————————————————————————

உண்டு களித்தேற்கு உம்பர் என் குறை –
இப்படி அனுபவித்துக் களிக்கப் பெற்ற
எனக்கு ஒரு குறை உண்டோ –
மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்று
அவனுடைய குணங்களை அனுபவித்த எனக்கு மேலே வேண்டுவது ஓன்று உண்டோ -என்கிறார் –
ஞானத்தை அடைந்த பிறகு -அவ்வருகில் உள்ள பரம பதத்தை
பெற்றிலோம் என்று வருவது ஒரு குறை உண்டோ –
உம்பர் -என்றது -மேல் -என்றபடி –

மேலைத் தொண்டு உகளித்து –
மேலான அடிமை இன்பம் மிகுந்து
யேன யேன தாதா கச்சதி தேன தேன சஹ கச்சதி – பரம சம்ஹிதை –
பரம் பொருள் எந்த எந்த வழியில் செல்கிறானோ அவ்வவ் வழியிலே உயிரும் செல்கிறது –
என்கிற இன்பத்தை அனுபவித்து –
சேவா ஸ்வவ்ருத்தி ஆக்யாதா தஸ்மாத் தாம் பரிவர்ஜயேத் – மனு ஸ்ம்ருதி -4-4-8
ஒருவனுக்கு அடிமை யாக இருப்பது இழிந்த செயல் -என்றது போல் அன்றே –
ஸ்வரூப அனுரூபமாக உள்ளதன்றோ இது –
தொண்டு உகளித்து –
தொண்டாலே உகப்புத் தலை மண்டை இட்டு –

அந்தி தொழும் சொல்லுப் பெற்றேன்
அந்தி தொழும் -என்கையாலே பலம் சொல்லிற்று
கைங்கர்ய ஏக ரச இன்பம் மிகுந்தால் -அதனுடைய முடிவிலே நம -என்று சொல்லுகின்றவர்கள் -என்று
மனம் அறியச் சொல்லுவது ஓன்று உண்டு
அப் பாசுரத்தைச் சொல்லப் பெற்றேன் –
முக்தாநாம் லஷணம் ஹி ஏதத் ஸ்வேத த்வீப வாஸிநாம்
பத்தாஞ்சலி புட ஹ்ருஷ்டா நம இதி ஏவ வாதின -பாரதம் மோஷம் -என்கிறபடியே –
மேலைத் தொண்டு –
அதாவது
ப்ரீதி வழிந்த சொல்லாலே திரு வாய் மொழி பாடி
அடிமை செய்யப் பெறுகையைத் தெரிவித்த படி –

வண்டு களிக்கும் பொழில் சூழ் திருப் பேரான் –
வண்டுகள் தேனைக் குடித்துக் களிக்கிற பொழிலாலே சூழப்பட்ட திருப் பேரிலே வசிக்கிறவன் -என்றது –
ஞானத்தாலே மேம்பட்டவர்களோடு
திர்யக்குகளோடு வாசி அறக் களிக்கும் தேசம் -என்றபடி –

கண்டு களிப்ப –
மெய் கொள்ள காண விரும்பும் என் கண்கள் -3-8-4-என்று
விடாய்த்த கண்கள் கண்டு களிக்கும் படியாக –

கண்ணுள் நின்று அகலானே –
நான் போகச் சொல்லினும் கண் வட்டத்தில்
நின்றும் அகலு கின்றிலன்
ஐம் புல இன்பங்களில் ஆசை உள்ளவர்கள் போகச் சொன்னாலும்
தூணைக் கட்டிக் கொண்டு போகாதவாறு போலே –
இப்படி அவனை அனுபவித்து களிக்கப் பெற்ற எனக்கு
மேல் ஒரு குறை உண்டோ –

அவனுடைய ஆதாரத்தால் தமக்கு உண்டான சிறப்பை அருளிச் செய்கிறார்
கார்த்தார்த்தம்
செய்து முடிக்க வேண்டியதை செய்தேனாக ஆனேன்
உண்டு களித்த பின்பு ஒரு குறை  உண்டோ
ஞான லாபம் பெற்ற பின்பு இனி மேல் என்ன குறை
உம்பர் மேல்
மேலை தொண்டு -மேலான தாஸ்யம் கிடைக்கப் பெற்றேன்
அனுபவித்து
நாய் பிழைப்பு தாஸ்யம்
பங்கா ஆட்டி விசிறி வீசுபவன்
தலை எழுத்தே
மகா பாவி எழுந்து போகசொல்லிக் கொண்டு போக கூடாதோ
வெறுப்புடன்
ஆசார்யன் விசிறி
ஆலவட்டம் கைங்கர்யம் கிடைத்ததே
ஸ்வரூப அனுரூபமான கைங்கர்யம் மேலை தொண்டு
உகளித்து உகப்பு தலை மண்டை இட்டு
அந்தி சரம தசையில்
தொழும் சொல் நம சொல்லப் பெற்றோம்
அந்தி தொழும் சொல் -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று
புத்தி பூர்வகமாக திருவாய்மொழி  சொல்லப் பெற்றேன்
வண்டுகள் மது பானம் செய்து வர்த்திகின்ற
ஞானாதிகர் திர்யக்குகள் கழிக்கும் படி தேசம்
கண்ணுள் நின்று
காண ஆசைப் பட்ட கண்கள்
நின்று அகலான்
போகச் சொல்லில்லும் கண் வட்டத்தில் நின்று அகல மாட்டான்
விஷய பிரவனர் போகச் சொல்லியும் தூணைக் கட்டி நிற்பது போலே
இங்கு இரேன் மின் நாசமான பாசம்
எம்பெருமான் போகாமல் கண்ணுள் நின்று அகலான்
அனுபவித்து களிக்கப் பெற்ற எனக்கு குறை உண்டோ

————————————————————————————————————————————————–

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply