யோக சாஸ்த்ரத்தில் சொல்லுகிறபடியே
இந்திரியங்களை அடக்குதல் முதலியவற்றின் வடிவமான யோகத்தாலே
பிரகிருதியின் நின்று விடுபட்ட ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை
வருந்தினால் நேரே காணலாம் –
என்கிறார் –
——————————————————————————————————————————————————————
நன்றாய் ஞானம் கடந்து போய்
நல்இந்திரியம் எல்லாம் ஈர்த்து
ஒன்றாய்க் கிடந்த வரும் பெரும் பாழ்
உலப்பில் அதனை யுணர்ந்து உணர்ந்து
சென்று ஆங்கு இன்ப துன்பங்கள்
செற்றுக் களைந்து பசை யற்றால்
அன்றே அப்போதே வீடு
அதுவே வீடு வீடாமே
——————————————————————————————————————————————————-
நன்றாய் ஞானம் கடந்து போய்-
வேற்பட்டதான நன்மை உடைத்தாய்
இந்திரிய ஞானத்துக்கு அறிய முடியாததாய்
இருக்கும் என்று அவற்றை மீண்டும் அருளிச் செய்கிறார் -என்னுதல்-
அன்றிக்கே –
நன்றாய் -என்று இது கிடக்க –
ஐம்புல இன்பங்களைத் தப்பிப் போய் என்னுதல் –
ஜ்ஞாதாய இதி ஜ்ஞானம் -என்கிற பிரக்ரியையாலே -பிரித்து பொருள் கூறுவதாலே –
ஞானம் என்கிறது -என்றது
ஞானத்தால் காணப் படும் விஷயங்களை ஞானம் என்ற சொல்லாலே சொல்லுகிறது -என்ற படி –
நல்இந்திரியம் எல்லாம் ஈர்த்து –
விஷயங்களைத் தப்பிப் போனாலும்
அவை இருந்த இடங்களிலே கொடு போய் மூட்டக் கடவனவான ஆற்றலை உடைய இந்திரியங்களைக் கழித்து –
ஒன்றாய்க் கிடந்த வரும் பெரும் பாழ் உலப்பில் அதனை யுணர்ந்து உணர்ந்து –
அநாதி காலம்
இவ்வாத்மாவோடு கலந்து கிடப்பதாய்
என்னுடைய மாயை தாண்ட முடியாதது – என்கிறபடியே
தைவி ஹி ஏஷா குணமயீ மம மாயா துரத்தயா
மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயம் ஏதாம் தரந்தி தே-ஸ்ரீ கீதை -7-14-
ஒருவரால் கடக்க அரியதாய்
மகத்து அகங்காரம் முதலிய நிலை வேறுபாடுகளால் பரப்பை உடைத்தாய்
போக மோஷங்களை விளைத்துக் கொள்ளலாம் படியாய் –
பிரவாஹ ரூபத்தாலும் ஸ்வரூபத்தாலும் நித்தியமாய்
இருக்கிற அசித் தத்தவத்தை மிகவும் உணர்ந்து –
மிக உணர்தல் -என்றது –
பிரகிருதி யானது கார்யங்களாயும்-காரணங்களாயும் -நிற்கும்
என்னுமதனை உணர்தலைத் தெரிவித்தபடி-
சென்று ஆங்கு –
ஆங்கு நன்றாய்ச் சென்று
தன் பக்கல் இனிமை உண்டு என்னும் புத்தியை
பிறப்பிக்கக் கூடியதான இதில் கால் தாழாமல்
ஆத்ம ஸ்வரூபத்தின் அளவும் சென்று –
இன்ப துன்பங்கள் செற்றுக் களைந்து –
அதனை விடத்தக்கது என்று விட்டாலும்
சுக துக்கங்களுக்கு காரணமான புண்ணிய பாப கர்மங்கள்
கிடக்குமாகில்
பின்னையும் கொண்டு மூட்டுமே அன்றோ –
அவற்றையும்விட்டு –
பசை யற்றால் –
அவற்றை விட்டாலும்
ருசி வாசனைகள் கிடக்குமாகில்
பின்னையும் கருவிலே தள்ளும் அன்றோ –
ஆதலால் ருசி வாசனைகள் அற்றால் –
அன்றே அப்போதே
அக்காலத்திலே
அம் முகூர்த்தத்திலே –
வீடு –
பிரகிருதி சம்பந்த பட்ட பொருள்களிலும் தொற்று அறும் –
பிரகிருதி போன்று -சுனையும் -நாணமும் -மிருதுத் தன்மையும் உடையார் அலர்
தன் பக்கல் பராமுக புத்தி பண்ணினாரை தானும் முகம் பாராது –
அதுவே வீடு –
அற்றது பற்று எனில் உற்றது வீடு உயிர் -என்கிறபடியே
பிரகிருதி சம்பந்தப்பட்ட பொருள்களில் தொற்று அற்றவாறே
ஆத்துமாவை அடைதல் ஆகிற அதுவே
மோஷமாய் இருக்கும் –
அதற்கு என்று செய்ய வேண்டுவது ஓன்று இல்லை -என்பார்
வீடாமே-என்கிறார் –
வீடாமே
சர்வேஸ்வரனுக்கு பிரகாரமாக ஆத்தும வஸ்துவை நினைத்து
அவ்வழியாலே இதனை பேறாக அன்றோ இவர் தாம் நினைத்து இருப்பது
அவ்வளவு போக மாட்டாமல் இதன் நன்மையைக் கண்டு
இவ்வளவில் கால் தாழ்வார்க்கும் போந்திருந்ததே -என்கிறார்
தம்முடைய உத்தேச்யத்தில் ஒரு சிறு பகுதியை புருஷார்தத்தில்
முடிந்த நிலமாக
கொள்ளுகையால் அன்றோ முன்பு–அது செற்று -திருவாய் -1-2-5– இவர் இதனைச் சிரித்து இருந்தது-
இந்திரிய ஜெயம் -அஷ்டாங்க யோகம் கொண்டு
ஆத்மாவை -பிரகிருதி விட்டு போவதை
சாஷாத்கரிக்கலாம்
அரிது -கஷ்டம் என்னது என்கிறார் இதில்
கைவல்யம் மோஷம்
நன்றாய் ஞானம் கடந்து போய்-அனுபாஷிக்கிறார்
மீண்டும் சொல்லி புரிய வைக்கிறார் –
மற்றவை விட வேறு பட்ட –
சப்தாதி விஷயங்களை
இது நன்றாக இருக்க -தப்பலாம்
நல் இந்த்ரியங்களை எல்லாம் கழித்து
வேண்டாம் நாம் விட்டாளுமிவை ஈடுபடுக்க வைக்குமே
அரும் பெரும் பாழ் -ஆத்மா உடன் ஒன்றிக் கிடக்கும்
அசித்தை விட வேறுபடுத்த முடியாமல்
அநாதி காலம் அசித் ஆத்மா ஒன்றாக கிடக்க
மம மாயா துரத்தயா-
மூலப் பிரகிருதி -கார்யம் காரணம் உணர்ந்து
சூஷ்ம ஸ்தூல நிலை உணர்ந்து
இதில் கால் தாளாமல் -மேலே ஆத்மா ஸ்வரூபத்தளவும் சென்று –
உலப்பில் அதனை உணர்ந்து
இன்ப துன்பங்கள் சேற்று
பிரகிருதி த்யாஜ்யம் விட்டாலும் கர்மங்கள் இதிலே மூட்டும்
புண்ய பாபங்கள் விட்டு அவன் இடம் அர்பணித்து
ருசி வாசனைகள் விட முடியாமல் பண்ணுமே
பசை அற்றால்
அக்காலத்திலே அம் முகூர்த்தத்திலே வீடு
பிரகிருதி போலே ரோஷம் -சுரணை -உள்ள வஸ்து இல்லை என்கிறார் –
வேண்டாம் விட்டால் வாராதே –
பிரகிருதி இவனை விட்டு விடும்
தன் பக்கல் த்யாஜ்ய புத்தி உள்ளாரை தான் அணுகாதே
நீ விட்டால் அதுவே விடும்
ஆத்மபிராப்தி க்கு தனியாக செய்ய வேண்டுவது இல்லை
இத்தை விட்டால் போதும்
இருள் போக்க விளக்கு ஏற்றுகிறோம் தானே போகுமே
ஆசை விட்டால் தானே ஆத்மா பிராப்தி கிட்டும்
அதுவே வீடு அதுவே வீடாமே
அதுவா மோஷம் –
கொள்ளக் கூடாது
பிரகாரமாக ஆத்மவஸ்துவை அனுசந்தித்து
அவ்வழியாலே
பரத்வம்
அரி அயன் அரன் ஒன்றன மனத்தில் வைத்து
பேச நின்ற சிவனுக்கும் நாயகனே அவனே கபால மொக்கத்தில் கண்டு கொள்மின்
அறியாமை யால் சொல்ல வில்லை
இரண்டையும் நிர்வகிக்க
ஸ்வா பாவிக்க தன்மை
அந்தர்யாமி பாவம் உட்கொண்ட
அது போலே பிரகாரமாக அனுபவிக்க
அற்றது பற்றினால் உற்றது வீடு -அது செற்று -முகம் குத்த வேண்டும் சொன்னாரே
இந்த வழியாலே பிராப்யம்
அவன் வஸ்து என்பதால் உத்தேச்யம்
அப்படி போகாமல் இதில் கால் தாழ்ந்த கைவல்யருக்கும் போக்யமாய் இருக்கும்
செய்யும் கார்யத்தில் தப்பு இல்லை
அபிப்ராயத்தால்
தண்டவாளம் பேற்றால் தாமரை பட்டயம் சுதந்தரம் முன் பு
இப்பொழுது கைதாவார்
தம்முடைய உத்தேச்யம் எம்பெருமான் ஏக தேசம் ஆத்மா என்பதால் இதுவும் உத்தேச்யம் என்கிறார் –
——————————————————————————————————————————————————————————
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
Leave a Reply