Thiruvonum's Weblog

வந்தாய் போலே வந்தும்,என் மனத்தினை நீ
சிந்தாமல் செய்யாய்; இதுவே இதுவாகில்,
கொந்தார்கா யாவின் கொழுமலர்த் திருநிறத்த
எந்தாய்! யான்உனை எங்குவந்து அணுகிற்பனே?

    பொ-ரை : ‘பிரஹலாதன், கஜேந்திரன் இவர்களுக்கு உதவி செய்வதற்கு
வந்தது போன்று வந்தாகிலும் எனது மனத்தினை நீ சிதறுண்டு போகாதபடி செய்கிறாயில்லை; இங்ஙனம் அருள் செய்யாமையாகிய இதுவே உன்னுடைய தன்மையாகில், பூங்கொத்துகள் நிறைந்த காயாவினுடைய சிறந்த மலர் போன்ற அழகிய நிறத்தையுடைய என் தந்தையே! யான் உன்னை எங்ஙனம் வந்து சேர்வேன்?’ என்கிறார்.

    வி-கு : ‘வந்தும் செய்யாய்’ என்க. ‘செய்யாய்’ என்பது எதிர்மறை வினைமுற்று.

    ஈடு : ஐந்தாம் பாட்டு. ¹‘நீர் ‘வந்தே அருளவேண்டும்’ என்கிறீர்; இது நமக்குத் தட்டுப்படும்; ஒரு முறை பதினாயிரம் ஆண்டு இருந்தோம்; ஒரு முறை நூறு ஆண்டு இருந்தோம்; வருகை நமக்குப் பணியுண்டுகாணும்’ என்ன, ‘எனக்கும் அவ்வவதாரங்கள்போன்று சிலநாள் இருந்து உதவப்பெறில் அழகியது; அது செய்யத் திருவுள்ளமின்றாகில், யானைக்குத் தோன்றியது போலேயும், பிரஹலாதனுக்குத் தோன்றியது போலேயும் எனக்கும் ஒரு தோற்றரவு தோன்றியேயாகிலும் உதவவேண்டும்,’ என்கிறார்.

    வந்தாய் போலே வந்து – வந்து சில நாள் இருந்த இராம கிருஷ்ண அவதாரங்களைப் போன்று அன்றிக்கே,

யானைக்குத் தோன்றியது போலேயாதல், தூணிலே தோன்றியது போலேயாதல் வந்தும். என் மனத்தினை – உன்னையொழியத் தரியாதபடியான என் மனத்தை. நீ – நிலைமையறிந்து தரிப்பிக்கும் நீ. இனி, இதற்கு ‘உருவழிந்தவற்றை உண்டாக்க வல்ல நீ’ என்னுதல். சிந்தாமல் செய்யாய் – மனம் நீராய் மங்கிப் போகாதபடி செய்கின்றிலை. ‘இதுவே இதுவாகில், எங்கு வந்து அணுகிற்பன்?’ என்கிறார். இதுவே இதுவாகில் – உன்னையொழிய மங்கிப்போகையும் இதற்குத் தன்மையாய், இது மங்கக் கொடுத்துப் பார்த்திருக்குமது உனக்குத் தன்மையாய்விட்டதாகில்.

    கொந்தார் காயாவின் கொழுமலர்த் திரு நிறத்த எந்தாய் – கொந்து ஆர்ந்து தழைத்திருந்துள்ள காயாவினுடைய கொழுவிய மலர் போலே குளிர்ந்திருந்துள்ள திருநிறத்தைக் காட்டி என்னை எழுதிக்கொண்டவனே! என்றது, ¹‘சிறியதுக்கு இனியது இடேன்,’ என்று இப்படிச் செய்வதாக இருந்த நீ இவ்வடிவில் சுவட்டை எனக்கு அறிவித்தது என்?’ என்கிறார் என்றபடி. யான் – உன்னைக் கிட்டுகைக்கு ஒரு கைம்முதல் இல்லாத யான். இனி, இதற்கு, ‘இவ்வடிவின் இனிமையையறிந்த யான்’ என்னுதல். உன்னை – பிரியில் தரியாதபடி வடிவு படைத்திருக்கிற உன்னை. இனி, ²‘அந்தப் பரமாத்துமா எவனை வரிக்கிறானோ, அவனால் அடையத்தக்கவன்; பரமாத்துமா அவனுக்கே தன் சொரூபத்தைக் காட்டுகிறான்,’ என்கிறபடியே, ‘நீயே அனுபவிப்பிக்கும் உன்னை’ என்னுதல். எங்கு வந்து அணுகிற்பன் – என்ன சாதன அநுஷ்டானத்தைச் செய்து எங்கே வந்து கிட்டக்கடவேன்? ‘நான் உன்னைக் கிட்டுகை என்று ஒரு பொருள் உண்டோ?’ என்னுதல்.

11000 வருஷம் இருந்தோம் ஒரு முறை
100 வருஷம் இருந்தோம் –
வர சொல்கிறீர் பெரிய கார்யம்
சில நாள் இருந்து -நல்லது -முடிந்தால் இரு இல்லையானால்
யானைக்கு தோற்றினால் போலேயும்
பிரகலாதனுக்கு தோற்றினால் போலேயும்
தோன்றி அருளுவாய்
வந்தாய்  போலே வந்தும் -இதை வைத்து அவதாரிகை –
இருந்தவை போலே அன்றிக்கே
என் மனதினை உன்னை தவிர வேறு ஒன்றி அறியாத மனஸ்
உரு அழிந்தவற்றை உருவாக்க வல்ல நீ சிருஷ்டி செய்தாயே
உருகி மங்கி போகாமல்
இதுவே இது வாகில் -உன்னை ஒழிய மங்கி போக ஸ்வாபம் உபகாரம் செய்ய -சிறியது ஆத்மா -வடிவின் அழகை எதற்கு காட்டினாய்
கொந்தார் -காயம் பூ போலே நீலோத புஷ்பம் –
மலர் போலே குளிர்ந்த திரு நிறம் காட்டி எழுதிக் கொண்ட
சுவடு தெரிவித்த பின்பு
நான் சேரும் வகை -கை முதல் இல்லாத நான்
தேனைவ லப்யம் -நீயே காட்டி தான் அடிய
நீயே தந்தாள் ஒழிய
சாதனா அனுஷ்டானம் செய்து கிட்ட முடியாதே நிராசர் ஆகிறார் –
தாழ்வை பார்த்தல் கிட் டவிரகு இல்லை
உன்னை பார்த்தால் விட விரகு இல்லை
சாஸ்திரம் விதி நிஷேதம் மீறி -கிடந்தேன் -இதர விஷய பிரவணன்

நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on January 26, 2013 at 10:33 am and is filed under -திரு வாய் மொழி நூற்று அந்தாதி, Acharyarkall, திரு வாய் மொழி, ஸ்ரீ ஈடு, ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார், ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், Manna vaallla Maa munikall, Namm Aazlvaar, Prabandha Amudhu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.