Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

ஸ்ரீ அரங்கன் செய்ய தாளிணைகள் பேர்வின்றி யின்று பெறுத்தும் -என்று கீழ்ச் சொன்ன
பேற்றுக்கு உடலாக தமக்கு பண்ணின உபதேசத்தை அனுசந்தித்து – வித்தராய் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் என்ன தார்மிகரோ -என்கிறார் .

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

ஸ்ரீ அரங்கன் செய்ய தாள் இணைகள் பேர்வின்றி இன்று பெறுத்தும் இராமானுச –என்று
கீழ் பிரஸ்த்துதமான பரம புருஷார்த்தத்துக்கு உறுப்பாக சம்சார ப்ரவ்ருத்திகளிலே மண்டி இருந்து
சம்ய ஜ்ஞ்ஞானத்தை பெற மாட்டாதே -அதி குரூரமான துஷ் கர்மத்தாலே தேகாத்மா அபிமானியாய் கொண்டு –
ஒன்றிலும் ஒரு நிலை இன்றிக்கே தட்டித் திரிகிற என்னை –
ஆண்டுகள் நாள் திங்கள் -என்றால் போல் சிர காலம் கூடி இன்றி அன்றிக்கே-
1- ஒரு ஷண மாத்ரத்திலே-2- தானே நிஸ் சம்சயமாக -3-தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை-தத் யாதாம்யத்தளவும் உபதேசித்து –
4-உபமான ரஹீதமான ஸ்ருதயத்தை உடையேனாம் படி பண்ணி-
5-சர்வ விஷயமாக வர்ஷிக்கும் வர்ஷூ கவலாஹகம் என்னலாம் படி –
பரம உதாரரான ஸ்ரீ எம்பெருமானார்-என்ன தார்மிகரோ என்று அனுசந்தித்து வித்தார் ஆகிறார்

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

இன்று பெறுத்தும் என்று கீழ்க் கூறிய பேற்றினுக்கு உடலாகத் தமக்கு பண்ணின உபதேசத்தை
நினைவு கூர்ந்து -ஈடுபாட்டுடன் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் என்ன தார்மிகரோ-என்கிறார் –

தெரிவுற்ற ஞானம் செறியப் பெறாது வெந்தீ வினையால்
உருவற்ற ஞானத் துழல்கின்ற வென்னை ஒரு பொழுதில்
பொருவற்ற கேள்வியனாக்கி நின்றான் என்ன புண்ணியனோ !
தெரிவுற்ற கீர்த்தி இராமானுசன் என்னும் சீர் முகிலே – – 82- –

பத உரை –
தெரிவுற்ற -விவேகத்தில் ஊன்றி நின்ற
ஞானம் -அறிவை
செறியப் பெறாது -அடையப் பெறாது
வெம் தீ வினையால்-மிக கொடிய பாவத்தினால்
உரு அற்ற -உருப்படாத
ஞானத்து -அறிவை உடையவனாய்
உழல்கின்ற என்னை -ஒன்றிலும் நிலை கொள்ளாமல் தடுமாறுகின்ற என்னை
ஒரு பொழுதில் -ஒரே வேளையில்
பொருவற்ற -ஒப்பற்றதான
கேள்வியன் -கேள்வி ஞானத்தை உடையவனாக
ஆக்கி-பண்ணி
நின்றான் -செய்ய வேண்டியதை செய்து முடித்து விட்டதாக கால் பாவி நின்றார்
தெரிவுற்ற -உலகத்தினர் அனைவருக்கும் தெரிந்து உள்ள –
கீர்த்தி -புகழை உடைய
என்னும்-என்று வள்ளன்மையினால் சொல்லப்படும்
சீர் முகில்-சீர்மை வாய்ந்த மேகம்
இராமானுசன் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
என்ன புண்ணியனோ -என்ன தருமம் செய்கிறவரோ –

வியாக்யானம் –
சத் அசத் விவேகத்தில் ஊற்றத்தை உடைத்தாய் இருக்கும் ஜ்ஞானத்தை சேரப் பெறாதே –
அதிக்ரூரமான கர்மத்தாலே ஒரு வஸ்து பூதமாய் கொண்டு -வடிவு பட்டு இராத ஜ்ஞானத்தைப் பற்றி –
ஒன்றிலும் ஒரு நிலை யற்றுத் தட்டித் திரிகிற என்னை –
சிரகாலம் கூடி யன்றிக்கே –
ஒரு ஷண காலத்திலே-உபமான ரஹீதமான -ச்ருதத்தை உடை யேனாம் படிபண்ணி –
ஒரு படி திருவடிகள் பூமியிலே நற்றரித்து தரித்து நின்றார் .
திக்குற்ற கீர்த்தி – -26 -என்கிறபடியே .
விசேஷஜ்ஞ்ஞர் அவிசேஷஜ்ஞ்ஞர் என்னும் விபாகம் அற எல்லார்க்கும் பிரகாசித்து
இருந்துள்ள குணவத்தா பிரதையை வுடையராய்-
குணம் திகழ் கொண்டல் – 60- என்னும்படியே
பரம உதாரரான எம்பெருமானார் என்ன தார்மிகரோ !

உருவற்ற ஞாலத்து -என்று பாடமான போது –
உரு வென்று அழகாய் -அதாவது நன்மையாய் –
அது அறுகை யாவது -இன்றிகே ஒழிகையாய்-நன்மை என்பது ஓன்று இல்லாத ஜகத்திலே -என்கை ..
அப்போது தெரிவுற்ற ஞானம் -இத்யாதிக்கு –
சத் அசத் விவேகத்தில் ஊற்றம் உடைய ஞானத்தை ப்ராபிக்கப் பெறாதே -பிரபல கர்மத்தாலே –
ஒரு நன்மை இன்றிக்கே -ஹேயமாய் இருந்துள்ள ஜகத்திலே –
ஈண்டு பல் யோனிகள் தோர் உழல்வோம் -31 -என்கிற படியே –
நானாவித யோநிகளில் ஜநிப்பது-மரிப்பதாய் -தட்டித் திரிகிற -என்னை என்று பொருளாக கடவது .

தெரிவு-விவேகம்
உறுதல்-ஊற்றம்
அன்றிக்கே
தெரிவுற்ற ஞானம் -என்று பிரகாச யுக்தமான ஜ்ஞானம் என்றாய்
தத்த்வஸ்த்தியை யதா தர்சனம் பண்ணுகைக்கு உறுப்பான –விசத ஜ்ஞானம் –என்னவுமாம் –

தெரிவுற்ற கீர்த்தி -பிரகாச யுக்தமான கீர்த்தி
சீர் முகில் -சீரிய முகில் -அழகிய முகில் என்னவுமாம் .

தர்ம ஸ்தாபனம் வேத -பிரவார்த்தாச்சார்யார் –ஒரு பொழுதிலே மாற்றி –
ஸ்ரீ வாதி கேசரி மணவாள ஜீயர் ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -உலக்கை கொழுந்து -முசலை கிலேசயம் -எழுத வைத்து –
ஸ்ரீ பன்னீராயிரப்படி எழுத வைக்கும் சக்தி-
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திரு அவதாரம் ஸ்ரீ மன்னார் கோயில் -அம்பா சமுத்திரம் பக்கம் –
இங்கே தான் ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார் திருவரசும் உள்ளது

நின்றான் -நிலை பெற்று முகம் மலர்ந்து -நம்மை -அவனுக்கு அன்னம் ஆக்கிய பின்பு
புண்ணியம் ஈஸ்வர திரு முக மலர்த்தி -ஸ்ரீ அமுதனார் திருந்தக் கண்டு மகிழ்ந்த ஸ்ரீ ரெங்கன் -இதையே புண்ணியன் என்கிறார் இங்கு
நீசனான என்னை -ஷணப் பொழுதில் -கடாக்ஷம் வீக்ஷணத்தாலே அனைத்தையும் அருளி –
நல்ல தெளிவுற்ற ஞானம்-சரம உபாயம் ஆச்சார்ய நிஷ்டை அன்றோ – -நிகர் அற்றவனாக்கி -திருத்தி -இப்படி நான்கும் –
பொருவற்ற கேள்வியனாக்கி அருளிய புண்ணியன்

பூண்ட நாள் சேர்க்க கடலை யுட்கொண்டு திரு மேனி நன்நிறம் ஒத்து உயிர் அளிப்பான் தீர்த்த காரராய் எங்கும் திரிந்து
ஞான ஹரதத்தைப் பூரித்துத் தீங்கின்றி வாழ நிதி சொரிந்து -கொடுத்தது நினையாதே லஜ்ஜித்து வெளுத்து ஒளித்து
கண்டு உகந்து பர ஸம்ருத்தியே பேறான அன்பு கூரும் அடியவர் -உறையில் இடாதவர் -புயல் கை அருள் மாரி-
குணம் திகழ் கொண்டால் -போல்வாரை மேகம் என்னும் -ஸ்ரீ ஆச்சார்ய ஹிருதயம் -155-சூர்ணிகை–

தெரிவுற்ற ஞானம் தெரியப் பெறாது –
தெரிவு -விவேகம் -அதாவது -ஆத்மா அநாத்மா விஷயமாய் இருந்துள்ள புத்தி விசேஷம் –
ஆத்ம வஸ்து உபாதேயம் என்றும் அநாத்மாவான அசித் வஸ்து த்யாஜ்யம்-என்றும் விவேகிக்கை என்றபடி –

உற்ற ஞானம் –
அதிலே ஊற்றத்தை உடைத்தாய் இருக்கிற ஞானம் –
உறுதல் -ஊற்றம் -அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி சேத்வேத -என்று ஸ்ருதியும் சொல்லிற்று இறே –
1-அமாநித்வ-2- மடம்பித்வ-3- மஹிம்சா 4-ஷாந்தி –5-ரார்ஜவம் -6-ஆசார்யோபாசனம்-7- ஸௌசம் (சுத்தி )-8-ஸ்தைர்யம்-
9- ஆத்மாவி நிக்ராஹ் -10-இந்திரியார்தேஷூ வைராக்கியம் -11-மநோஹன்கார ஏவச
12- -ஜன்ம ம்ர்த்யு ஜரா வியாதி துக்க தோஷ அநுதர்சனம் -13–அசக்திர 14-னபிஷ்வங்க புத்திர தாரா க்ர்ஹாதி ஷூ-
15- நித்யம் ஸ சம சித்தத்வம்-16- இஷ்டா நிஷ்டோப பத்தி ஷூ–
17-மயிச அநந்ய யோகே ந பக்தி ரவ்யபிசாரிணீ-18-விவிக்த தேச -தனியாக இருந்து – அரதி -கூட்டம் சேர ஆசை இல்லாமல் –
19- அத்யாத்மஜ்ஞான நிஷ்டத்வம் 20-தத்வ ஞானார்த்த சிந்தனம்–– ஆக -20-ஸ்ரீ கீதையில் காட்டி –
ஏதத் ஞான மிதிப்ரோக்த மஜ்ஞ்ஞானம் யததொன்யதா -என்றும்
சாவித்யாயா விமுக்தே -என்கிறபடியே –சத் அசத் விவேசன விஷயக பரிபூர்ண ஞானம் என்றபடி –

அன்றிக்கே தெரிவுற்ற ஞானம் என்றது –
பிரகாசோபா யுக்த ஞானம் என்றதாய் தத்வஸ்த்தியை யதா தர்சனம் பண்ணுக்கைக்கு உறுப்பான ஞானம் என்னவுமாம் –
தெரிவு -பிரகாசம் –உறுதல் -பொருந்துதல் –செறிய பெறாதே -பிராபிக்க பெறாதே –

தெரிவுற்ற ஞானம் —உழல்கின்ற என்னை
தெரிவு -நல்லதையும் அல்லாத்தையும் பகுத்து காணும் உணர்வு –
அதனில் ஊற்றம் பெற்ற ஞானம் தெரிவுற்ற ஞானம் –
உறுதல்-ஊற்றம் பெறுதல்
செறிதல் -சேர்த்தல்-அடைதல்-
தெரிவுற்ற ஞானத்தை நான் அடைய முடிய வில்லை
நேர்மாறாக உருவற்ற ஞானமே என்னை வந்து அடைந்தது .

ஞானத்திற்கு உருவற்றமை யாவது –
அறிவுக்கு புலனாகும் பொருள்களில் அந்தர்யாமியா எழுந்து அருளி -இருக்கும் இறைவன் அளவும் அவ் அறிவு
சென்று முழு வடிவம் பெறாது அரை குறையாய் உருப்பட்டு யாகாது இருத்தல்
நல்லதும் கொள்ளத்தக்கதுமான ப்ரஹ்மத்தைப் பற்றும் அளவும் -அறிவு வளர்ச்சி வுறின்
அவ்வறிவு முழு வடிவம் பெற்று -உருப்படியாய் நிலை குலையாமல் -அஃது உடையானை உய்விக்கும் .
இத்தகைய அறிவு இதுகாறும் எனக்கு கிடைக்காமல் போயிற்றே -என்னும் குறைபாடு தோன்ற –
தெரிவுற்ற ஞானம் செறியப் பெறாது -என்றார் –

உய்யச் செய்யும் அறிவு இல்லாததோடு -உழலச் செய்யும் அறிவே என்னிடம் குடி இருந்தது -என்கிறார் .
உருவற்ற ஞானத்து உழல்கின்ற என்னை -என்று —
உருப்படியான ஞானம் இல்லை -உருவற்ற ஞானமே இருந்தது என்றார் –
நல்லதை பற்றிய அறிவு என்னிடம் இல்லை -அல்லதை பற்றிய அறிவே என்னிடம் இருந்தது என்கிறார் –
அல்லதும் தள்ளத் தக்கதுமான பொருளைப் பற்றியதாக அறிவு இருப்பின் -அது முன்னம் –
இனிய பொருளைப் பற்றியதாக தோன்றி -கன்மத்திற்கு ஏற்ப -பின்னர் இன்னாப் பொருளாக மாறுபடும் –
அப்பொருளைவிட்டு -வேறு பொருளை நாடி -அலையும் -நாடிய பொருளுக்கும் -இதே நிலை தான் ஆதலின் –
மற்று ஒன்றை தேடா நிற்கும் -இங்கனம் அவ்வறிவு ஒன்றிலும் -நிலை நில்லாது –

ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -முதல் திருவந்தாதி -67 – என்றபடி
ப்ரஹ்மத்தை பற்றியது ஆகாமையாலே முழுமை பெறாது சிதைந்து உருவற்றதாகி விடுகிறது .
இத்தகைய ஞானத்தை உடையவனாய் இருத்தலினால் ஒன்றிலும் கால் பாவி நிற்க மாட்டாது
தட்டித் தடுமாறி உழன்ற்றதாகக் கூறுகிறார் .

இனி –தெரிவு உற்ற ஞானம் -என்பதற்கு
தெளிவை -பிரகாசத்தை -அடைந்த ஞானம் என்று உரைத்தலுமாம் –
அப்பொழுது -தெரிவுற்ற ஞானம் செறியப் பெறாது-தத்துவத்தை உள்ளபடி காணும் தெள்ளிய அறிவு
செறியப் பெறாது -என்றது ஆயிற்று –

வெந்தீ வினையால் –
அநாதி காலம் பிடித்து இவ்வளவாக நித்ய சம்சாரியாய் போந்த நான் தீரக் கழியச் செய்த
அக்ருத்ய கர்த்தவ்யங்களால்-
வெம் -தீ -என்கிற மீமிசையால் அதினுடைய அதி க்ரௌர்யம் தோற்றுகிறது –

ஞானம் முழுமை பெறாது சிதைந்து உருவற்றுப் போவதற்கு ஹேது – வெந்தீ வினை -என்க –
பாபம் ப்ரஜ்ஞாம் நாசயதி -பாபம் அறிவை நாசம் ஆக்குகிறது -என்றபடி –
வெந்தீ வினை-ஞானத்தை உருப்பட ஒட்டாமல் -உருவற்றதாகி விடுகிறது என்க –
வெம் தீவினை –வெம்மையும் தீமையும் சேர்ந்து வினைக் கொடுமையின் மிகுதியைக் காண்பிக்கின்றன –

உருவற்ற ஞானத்து –
உரு மாய்ந்து கிடக்கிற ஞானத்தோடு -ஞானத்தோட சத்தை எல்லாம் போயிற்று என்றபடி –
அஞ்ஞானம் அதோன்யதுக்தம் -என்கையாலே இவ் விஷயங்களை அவஹாகிக்கிற ஞானம் எல்லாம்
உருவற்ற ஞானம் இத்தனை இறே –
உரு -வடிவாகையாலும்-
அர்த்தேனைவ விசெஷோஹி நிராகாரத்யாதியாம் -என்கையாலே அதுக்கு வடிவு விஷயம் ஆகையாலும்
சந்தம் -என்கையாலே அவ விஷயாந்தரமும் ஸ்ரீயபதி யாகையாலே ததரிக்த விஷயங்களை அவகாஹிக்கிற ஞானம் எல்லாம் –
உருவற்ற ஞானம் -என்னக் குறை இல்லை இறே-

உழல்கின்ற என்னை –
பக்தி பிரபத்தி முதலான-ஹிதங்களிலே ஊன்றி இலேன் ஆகிலும்
ஒரு நிஷ்டை இன்றிக்கே கொண்டிப் பசு போலே ச்வைரசம்சாரயாய் தட்டித்-திரிகிற அடியேனை –

உருவற்ற ஞாலத்து என்ற பாடம் ஆன போது –
உரு -என்று அழகாய் -நன்மையாய் –
அறுகையாவது-இன்றிக்கே ஒழிகை -நன்மை என்பது ஒன்றும் இல்லாத ஜகத்திலே-
ஈண்டு பல் யோநிகள் தோறும் உழல்வோம் -என்றபடியே –
நாநா வித யோநிகளில் ஜனிப்பது மரிப்பது தட்டித் திரிகிற என்னை -என்று பொருளாக கடவது

ஒரு பொழுதில் –
சமித் பரணிஸ் ஸ்ரோத்ரியம் பிரம நிஷ்டம் தஸ்மை ஸ வித்வா நுபசன்னாய சம்யக்ப்ரசாக்த
சித்தாய சமான் விதாய ஏகாஷரம் புருஷம் வேத சத்யம் ப்ரோவாசதாம் தத்வதோ பிரம வித்யாம் -என்றும் —
கூப்பின்ன கை -நம் பூர்வார் -சமித்துக்களை கொண்டு போவது மட்டும் இல்லை –
தத்வித்தி பிரணிபாதென பரிப்ரச்நேன சேவையா -உபதேஷ்யந்தி தேஜ்ஞானம் ஜ்ஞானி நச்தஸ் வதர்சின
சம்வத்சரம் ததர்தம்வா மாசத்ரயமதா பிவா பரிஷ்ய விவிதோ பறை க்ருபயா நிச்ப்ர்ஹோவதேத் -என்றும்

1-சத்புத்திஸ்சா2-துசேவிசமுசித3- சரிதஸ் 4-தத்வபோதா பிலாஷீ -5-சூஸ்ருஷூ 6-ச்த்யக்தமான -7-பிரணிபாதன
8-பரப்ரச்னகால பிரதீஷ-9-சாந்தோ-10- தாந்தோ -11-ந சூயஸ்-12- சரண முபகதஸ் 13-சாஸ்திர விஸ்வாச சாலீ சிஷ்ய ப்ராப்த
14-பரிஷாம்க்ர்த-15- விதபிமதம் தத்வாஸ் சிஷின்ய -என்றும் -15 லக்ஷணங்கள் -பஹூ பிரகாரமாக
சிஷ்யனுடைய மனசை பரிஷித்தே உபதேசிக்க-வேணும் என்று சாஸ்திரம் சொல்லா நிற்கச் செய்தேயும் –
உபதேசத்துக்காக தான் திருக்கோட்டியூர் நம்பி சன்னதிக்கு பதினெட்டு தரம் எழுந்து அருளி நிற்க்கச் செய்தேயும் –
அவற்றை எல்லாம் -தம்முடைய ஔதார்யத்தாலெ காற்கடை-கொண்டு என்னை கடாஷித்த அந்த ஷணத்தில் தானே –

பொருவற்ற கேள்வியனாக்கி –
சாஸ்த்ரார்த்தை உட் கொண்டு உபமான ரஹீதமான ஸ்ருதத்தை உடையனாம் படி பண்ணி அருளி –
பொரு -உபமானம் –
தஸ்மான் நியாச மேஷாம் தபஸாம் த்ரிக்த மாஹூ -என்றும்
சத் கர்ம நிரச்தாஸ் சூத்த சாங்க்ய யோக விதஸ்ததா–நார்ஹந்தி சரணச்தச்ய கலாம் கோடி தமீமாபி -என்றும்
தேனே தேனா ப்யதே தத் தத் நியாசே நைவ மகா முனே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே –
சர்வோத்தமையான ப்ரபத்தியை உபதேசித்து –பிரபன்னனாம் படி பண்ணி அருளி என்றபடி –

பொருவற்ற கேள்வியன் –
சாஸ்திரத்தின் மிகச் சீரிய உட் பொருளை என் நெஞ்சிலும் பதியுமாறு பரப்பற சாரமாக ஒரு நொடியில்
உபதேசித்து -என்னை ஒப்பற்ற கேள்வி ஞானம் உடையவனாகச் செய்து அருளினார் -என்றபடி –
ஒப்பற்றமை கேள்விக்கு சரம பர்வதத்தை பற்றினமையால் -என்க-

ஒரு பொழுதில் –
நெடும் காலம் கூடிச் செய்ய வேண்டிய பணியை மறு பொழுதுக்கு கூட வைத்துக் கொள்ளாது –
அந்த ஷணத்திலே செய்து நிறைவு கொண்டாரே -என்று வியக்கிறார் –

நின்றான் –
அபிஷிச்யச லங்காயாம் ராஜ சேந்த்ரம் விபீஷணம் க்ர்த்கர்தாச்ய ததா ராமோ விஜுவரம் பிரமுமோதஹா-என்றல் போலே
க்ர்த்கர்தராய் இந்த பூமியிலே தனிக் கோல் செலுத்திக் கொண்டு எழுந்து அருளி இருந்தார் –
அவ்வளவும் -நாதி ஸ்வ ஸித்த மனா -என்னும்படி இருந்தார் காணும் –

ஆக்கி நின்றான் –
என்னைக் கேள்வி யறிவு உடையவனாக்கிய பின்னரே –கால் பரவி தரித்து இருந்தார் –
முன்னர்க் கால் பாவித் தரித்து நிற்க கிலாது -என்னைக் கேள்வியன் ஆக்குவதிலேயே
கண்ணும் கருத்துமாய் இருந்தார் -என்று கருத்து .
அதனால் ஸ்ரீ அமுதனாரை பொருவற்ற கேள்வியன் ஆக்குவதை ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம் பேறாகக் கருதினமை- புலனாகின்றது –

தெரிவுற்ற கீர்த்தி இராமானுசன் என்னும் சீர் முகிலே –
திக்குற்ற கீர்த்தி என்கிறபடியே
விசேஷ்ஜ்ஞ்ஞர் அவிசேஷஜ்ஞ்ஞர் என்னும் விபாகம் அற எல்லார்க்கும் பிரகாசியா நின்றுள்ள –
குணவத்தா பிரதையை உடையவராய் –
குணம் திகழ் கொண்டல் –என்கிறபடியே என்றும் ஒக்க பரம உதாரரான ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –

தெரிவுற்ற கீர்த்தி –
பிரகாச யுக்தையான கீர்த்தி –

சீர் முகில் –
சீரிய முகில் -முகிலுக்கு சீர்மை யாவது-ஜல ஸ்தல விபாகம் அற வர்ஷிக்கை –

என்ன புண்ணியனோ –
என்ன தார்மிகரோ -யத் த்வத் ப்ரியம் ததிஹ புண்யம் -என்கிறபடி ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் முக மலர்திக்காக –
அவரை இப்படி திருத்தி அங்குத்தைக்கு ஆளாம்படி பண்ணி யருளினார்-என்றது ஆய்த்து –

என்ன புண்ணியனோ –
தம்மிடம் யாதொரு பயனையும் எதிர்பாராது –தம் பேறாக -கேள்வி அறிவை தமக்கு உபகரித்த
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய வள்ளன்மையை கண்டு -இது என்ன தருமம் புரியும் -இயல்போ என்று ஈடுபட்டு பேசுகிறார் .

தெரிவுற்ற கீர்த்தி –
இன்னாருக்கு தெரிவுற்ற என்னாமையாலே -பூமி எங்கும் உள்ள பண்டிதர் பாமரர் என்கிற
வேறுபாடு இன்றி -எல்லோருக்கும் தெரிந்த கீர்த்தி -என்க –
திக்குற்ற கீர்த்தி – 26- என்றார் கீழும்

இராமானுசன் என்னும் சீர் முகில்
சீர் முகில் -என்னும் இராமானுசன் -என்று மாறுக
சீர் -இங்கே வள்ளன்மை குணம்
வள்ளன்மை உடைய முகிலாக சொல்லப் படுபவர் ஸ்ரீ இராமானுசன் -என்க
குணம் திகழ் கொண்டல் – 60- என்று கீழும் முகிலாக ஸ்ரீ எம்பெருமானார் கூறப் பட்டுள்ளமை காண்க .
சீரிய முகில் -சீர் முகில் -சீர் -அழகாகவுமாம் .

இரண்டாம் அடியில் உருவற்ற ஞாலத்து -என்றும் பாடம் உண்டு –
அப்பொழுது –உரு -என்பது அழகைச் சொல்கிறது .
ஞாலத்திற்கு -உலகத்திற்கு அழகாவது நன்மை வுடைமை –
ஆக –உருவற்ற ஞாலத்து -என்பதற்கு -நன்மை என்பது ஒன்றும் இல்லாத உலகத்திலே என்னும் பொருள் ஆகிறது .
இத்தகைய ஞாலத்தில் உழலுவதாவது -ஈண்டு பல் யோனிகள் தோறு உழல்வோம் – 38- என்றபடி .
பல வகைப் பட்ட பிறவிகள் எடுப்பதும் மடிவதுமாக தட்டித் தடுமாறுகை —
வெந்தீ வினை இங்கனம் தட்டுத்-தடுமாறுகைக்கு ஹேது -என்று அறிக –

ஆக பகுத்துணர்வில் ஊற்றம் கொண்ட ஞானத்தை அடையப் பெறாது –
மிக கொடிய கர்மத்தினால்-நன்மையின்மையால் கைவிடத் தக்க உலகிலே பிறப்பதும் இறப்பதும் ஆக
உலவுகின்ற என்னை-என்றது ஆயிற்று .

—————–

தெரிவுற்ற கீர்த்தி இராமானுசன் என்னும் சீர் முகிலே –

முயல்கின்றனன் அவன் தன் பெரும் கீர்த்தி மொழிந்திடவே -6-
இன்று கண்டு உயர்ந்தேன் –இராமானுசன் என்னும் கார் தன்னையே -24-
காரேய் கருணை இராமானுச -25-
திக்குற்ற கீர்த்தி இராமானுசனை என் செய்வினையால் மெய்க்குற்றம் நீக்கி விளங்கிய மேகத்தை -26-
உன் வள்ளல் தனத்தால் வல்வினையேன் மனம் நீ புகுந்தாய் -27-
படி கொண்ட கீர்த்தி இராமாயணம் என்னும் பத்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோயில் இராமானுசன் -37-
வாமனன் சீலன் இராமானுசன் -40-
மண்ணுலகில் ஈட்டிய சீலத்து இராமானுசன் -54-
பண் தரு வேதங்கள் பார் மேல் நிலவிடப் பார்த்து அருளும் கொண்டலை -55-
புவனம் எங்கும் ஆக்கிய கீர்த்தி இராமானுசனை -56-
குணம் திகழ் கொண்டல் இராமானுசன் எம் குலக் கொழுந்தே -60-
உன் பெரும் கருணை தன்னை -70-
வன்மை இராமானுச எம் பெரும் தொகையே-71-
நிறை புகழோருடனே வைத்தனன் என்னை இராமானுசன் மிக்க வண்மை செய்தே-72-
கொண்டல் அனைய வண்மை ஏரார் குணத்து எம் இராமானுசன் -74-
தன் கீர்த்தியினால் என் வினைகளை வேர் பறியக் காய்ந்தனன் -77-
இராமானுச இனி யுன் சீர் ஒன்றிய கருணைக்கு இல்லை மாறு -81-
கார் கொண்ட வண்மை இராமானுச -83-
இராமானுசன் –சீர் வெள்ள வாரியை வாய் மடுத்து இன்று உண்டு கொண்டேன் -84-
உணர்வில் மிக்கோர் தெரியும் வண் கீர்த்தி இராமானுசன் -87-
போற்ற யரும் சீலத்து இராமானுச -89-
புலவர்க்கு எண்ணரும் கீர்த்தி இராமானுச -92-
அருள் என்னும் ஒள் வாள் உருவி வெட்டிக் களைந்த இராமானுசன் -93-
உன் அடிப்போதில் ஒண் சீராம் தெளி தேன் உண்டு அமர்ந்திட வேண்டி -100-
கடல் புடை சூழ் வையம் இதனில் உன் வண்மை என் பால் வளர்ந்ததுவே -102-
உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் –இராமானுச என் செழும் கொண்டலே -104-
இன்புற்ற சீலத்து இராமானுச -107-
பொங்கிய கீர்த்தி இராமானுசர் உன் அடிப் பூ மன்னவே -108-

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

This entry was posted on May 28, 2020 at 10:50 am and is filed under இராமானுச நூற்றந்தாதி, ராமானுஜ நூற்றந்தாதி, ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், ஸ்ரீ ராமானுஜர், Manna vaallla Maa munikall, Raamaanujar. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.