1-3-42-ஆகாச அர்த்தாந்த்ரத்வாதி வ்யபதேசாத் —
வேறுபட்டவனாக இருத்தல் போன்றவை கூறப்படுவதால் ஆகாசம் எனப்படுபவன் பரமாத்மாவே தான் -என்றபடி –
நாம ரூபங்கள் கொடுக்கும் -ஆகாசத்துக்கும் – மற்றவற்றுக்கும் வேறுபாடுகள் தெளிவாகக் காட்டப் பட்டுள்ளதால்
ஆகாயம் எனபது பரம் பொருளே
விஷயம்
சாந்தோக்யம்
ஆகாசோ ஹ வை நாம ரூபயோர் நிர்வஹிதா தே யதந்தரா தத் ப்ரஹ்ம தத் அம்ருதம் ச ஆத்மா -8-14-1–
சங்கை ஜீவாத்மாவா பரமாத்மாவா
பூர்வபக்ஷம்
முக்தி பெற்ற ஜீவனே ஆகாசம் என்பர் பூர்வ பஷி –
இந்த சுருதி வாக்யத்துக்கு சற்று முன்பு –
சாந்தோக்யம் –
அஸ்வ இவ ரோமாணி விதூய பாபம் சந்திர இவ ராஹோர் முகாத் ப்ரமுச்ய
தூத்வா சரீரம் அக்ருதம் க்ருதாத்மா ப்ரஹ்ம லோகமபி சம்பவாமி -8-13-1-
குதிரை பிடரியை உதறுவது போலே வும் -ராகுவிடம் இருந்து சந்திரன் விடுபடுவது போன்றும்
பாபங்களில் இருந்து விடுபட்டு சரீரத்தை உதறி க்ருதக்ருத்யனாக ப்ரஹ்ம லோகம் அடைவேனாக –
தே யதந்திரா -நாம ரூப ஆகியவற்றின் நடுவில் உள்ள -என்பதன் மூலம் நாம ரூபம் இவற்றால் விடுபட்ட
நாம ரூபயோர் நிர்வஹிதா முக்தாத்மாவை சொல்லி -என்பதன் மூலம் முக்தாத்மாவின் முந்தைய நிலையைச் சொல்லி
இந்த முக்தாத்மா தேவாதி சரீரங்களை விட்டு -தத் ப்ரஹ்ம தத் அம்ருதம் -இதுவே ப்ரஹ்மம் அம்ருதம் -என்கிறது என்பர் பூர்வ பக்ஷி
மேலும் முக்தாத்மா ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பெறுவதால் ஆகாசம் என்பது பொருந்தும் என்பர்
இதை மறுத்து சிலர் -இங்கு சொல்லும் ஆகாசம் முன்பு கூறிய தஹராகாசமே-என்றும்
தஹர ஆகாசம் பரமாத்மா என்பதால் இங்கும் பரமாத்மாவையே சொல்லிற்று என்னில்
அது அப்படி அல்ல -நடுவில் பிரஜாபதி வாக்கியம் வருவதால் இது வேறே பிரகரணமே –
பிரஜாபதி வாக்கியம் பிரத்யகாத்மா முக்தி பெரும் நிலையைச் சொல்லி
விதூய பாபம் -8-13-1-என்று கூறுவதால் முக்தாத்மா பற்றியே இங்கு என்பர் பூர்வ பக்ஷி
சித்தாந்தம் –
ஆகாயத்தைக் கூறும் பொழுது -அர்த்தாந்த்ர வ்யபதேசாத்-என்று ஆகாசம் மற்றவற்றில் இருந்து வேறுபட்டது –
ஆகாசோ ஹை வை நாம ரூபயோர் நிர்வஹிதா–8-14-1- -பெயர் மற்றும் உருவங்களை நிர்வஹிப்பவன்
சம்சார பந்தத்திலும் முக்தி பெற்ற நிலையிலும் வேறுபட்டவன் -முக்தனுக்கு ஜகத் வியாபாரம் வர்ஜம் அன்றோ –
அநேந ஜீவேந ஆத்மந அனுப் ப்ரவிஸ்ய நாம ரூபே வ்யாகரவாணி –சாந்தோக்யம் -6-3-2-என்றும்
ய சர்வஞ்ஞ சர்வ வித் யஸ்ய ஞான மயம் தபஸ் தஸ்மாத் ஏதத் ப்ரஹ்ம நாம ரூபம் அன்னம் ச ஜாயதே முண்டகம் –1-1-9-என்றும்
ஸர்வாணி ரூபாணி விசித்ய தீரோ நாமானி க்ருத்வாபி வதன்யதாஸ்தே –தைத்ரியம் -3-12-7-என்றும் பலவாகக் கூறப்பட்டன
என்பதால் ஆகாயம் ஜீவன் அல்ல பரம் பொருளே –
தே யதந்தரா-8-14-1–
அவற்றின் நடுவில் விளங்கியது -நடுவில் இருந்தாலும் இவற்றின் தோஷங்கள் தீண்டப்படாமல் -நிர்வகிக்கிறான்
ஆதி -சப்தம்
அனைத்துக்கும் ஆத்மாவான தன்மை -ப்ரஹ்மமான தன்மை -அமிர்தமான தன்மை -நிர்ஹேதுகத்வ பரமான தன்மை –
பரமாத்மாவுக்குமே சம்பவிக்கும்
தூத்வா சரீரம் 8-13-1-சரீரத்தை விட்டு என்பதால் இங்கு முக்தாத்மா சொல்லப்படுகிறான் என்பது சரியில்லை -என் என்னில்
ப்ரஹ்ம லோகம் அபி சம்பவாமி -8-13-1-என்பதில் பர ப்ரஹ்மமே பேசப்படுகிறது –
இங்கு சென்று அடைந்தவன் முக்தாத்மா என்றும் -அடையப்படுவது பர ப்ரஹமம்-என்றுமே கூறப்படுகிறது
இந்த ஆகாசம் தஹர ஆகாசம் என்பதே சரி -ஆகாச சப்தத்தால் எங்கும் ஆத்மாவை சொல்லப்படவே இல்லையே –
இதுக்கு ஒரு பூர்வ பக்ஷம்
பிரத்யகாத்மாவைத் தவிர்த்து வேறு எந்த ஆத்மாவும் கூறப்பட வில்லை
ஐக்கியம் கூறப்படுவதாலும் த்வைத தன்மை தடுப்பதாலும் முக்தாத்மாவே பரமாத்மா பரப்ரஹ்மம் பரமேஸ்வரன்
என்று எல்லாம் கூறப்படுகிறான்
அடைபவனாகிய முக்தாத்மா தவிர வேறே வேறுபட்ட ப்ரஹ்ம லோகம் தனியாக இல்லை –
அவனே ப்ரஹ்ம லோகம் ஆகாசம் ஆகிறான் -அவனே நாம ரூபம் ஏற்படுத்த வல்லவன் என்பர் பூர்வ பக்ஷி
—————
1-3-43-ஸூ ஷூப்த்யுத் க்ராந்த்யோ -பேதேந –
தூங்கும் பொழுது உள்ள ஜீவனும் உயிர் பிரியும் பொழுது உள்ள ஜீவனும் வெவ்வேறு என்பதால்
ஜீவன் வேறு பரம்பொருள் வேறு
கீழ் ஸூத்ரத்தில் இறுதியில் -வ்யபதேசாத்-உபதேசிக்கப்படுவதால் -என்பதை இங்கும் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் –
பூர்வ பஷி –
தத் த்வமசி–அஹம் பிரம்மாஸ்மி –நேஹ நா நாஸ்தி -என்பர்
சித்தாந்தம் –
ப்ருஹத் உபநிஷத் –
வாஜச நேயகத்தில் -கதம் ஆத்மா யோயம் விஞ்ஞான மய ப்ராணேஷு -4-3-7-என்று
ஆத்மா யார் -புராணங்களில் ஞானத்துடன் உள்ளவன் என்று சொல்லாத தொடங்கி
ப்ராஜ்ஞே நாத் மநா சம்பரிஷ்வக்தோ ந பாஹ்யம் கிஞ்சன வேத நாந்தரம் -4-3-21-என்று
ஜீவன் உறங்கும் பொழுது பரம் பொருளால் அணைத்துக் கொள்ளப் படுகிறான் –
அப்பொழுது அவனுக்கு எதுவும் தெரியாத நிலையில் உள்ளான் என்றும்
இதே போன்று மரணத்துக்கு பின்னரும்
ப்ராஜ்ஞேந ஆத்மநா அன்வாரூட உத்சர்ஜன்யாதி -4-3-35-என்று பரம் பொருளுடன் சென்று சேர்த்தி பெறுகின்றான்
எனவே ஜீவனும் பரம் பொருளும் ஓன்று அல்ல -ஆகாயம் பர ப்ரஹ்மமே -ஜீவன் அல்ல-என்றதாயிற்று –
——————
1-3-44-பத்யாதி சப்தேப்ய —
பதி என்ற பதம் மூலம் ப்ரஹ்மம் அழைக்கப் படுவதால் அவனும் ஜீவனும் ஓன்று அல்ல-
ப்ருஹத் உபநிஷத் –
சர்வஸ்ய அதிபதிஸ் சர்வஸ்ய வஸூ சர்வஸ்ய ஈசாந ச ந சாதுநா கர்மணா பூயான்நோ ஏவாசாநுநா கர்மணா கதியாநேஷு
சர்வேஸ்வர ஏஷ பூதாதிபதி ரேஷு பூத பால ஏஷ சேதுர் விதரண யேஷாம் லோகாநாம் அசம்பேதாய–
தமேதம் வேதாநு வசநேந ப்ராஹ்மணா விவிதிஷந்தி –ஏதம் ஏவ விதித்வா முனிர்பவதி-
ஏவம் ஏவ ப்ரவ்ராஜிநோ லோகமிச்சந்த ப்ரவ்ரஜந்தி-4-4-22- என்று
அனைத்துக்கும் நாயகன் -நியமிப்பவன் -சர்வேஸ்வரன்-கர்ம வஸ்யன் அல்லன் -என்றும்
ச வா ஏஷ மஹான் அஜ ஆத்மா அந்நாதோ வஸூதாந -4-4-24-அவனே உயர்ந்த பிறப்பற்ற ஆத்மா –
வலிமனையானவன் -செல்வத்தை அளிப்பவன் -என்றும்
அஜரோ அம்ருதோ அபாய ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம -4-4-25-என்றும் பலவிதமாகக் கூறப்பட்டது –
இந்த தன்மைகள் முக்தனுக்கு ஏற்படாதே
ஐக்கியம் சொல்வது சாம்யா பத்தியைப் பற்றியதே -அனைத்தும் ப்ரஹ்மாவைச் சார்ந்தே உள்ளவை –
அனைத்துக்கும் ப்ரஹ்மமே ஆத்மா –
இதனையே சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜாலாந் –சாந்தோக்யம் -3-14-1-இத்யாதிகளால்
பரம் பொருளும் ஜீவனும் வேறு -த்வைதத்தை மறுக்கும் வாக்யங்களுக்கு எல்லாம் இதுவே பொருள்
ஆகாசம் எனப்படுபவன் பரம் பொருளே –என்றதாயிற்று-
ஸ்ரீ பாஷ்யம் முதல் அத்யாயம் மூன்றாம் பாதம் சம்பூர்ணம்
——————–
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ போதாயனர் -வ்ருத்தி காரர் – ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பாதராயணர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-
Leave a Reply