ஸ்வரூபம் அவன் ஆதீனமானவோ பாதி ஸ்திதியும் அவன் ஆதீனம் என்கிறார் –
ஒருவன் ஒரு க்ருஹத்துக்குக் கடவனாய் இருக்கும் -ஒருவன் ஒரு கிராமத்துக்கு கடவனாய் இருக்கும் –
ஒருவன் ஒரு ஜன பதத்துக்கு கடவனாய் இருக்கும் -ஒருவன் த்ரைலோக்யத்துக்கும் கடவனாய் இருக்கும் –
ஒருவன் சதுர்த்தச புவனத்துக்கும் கடவனாய் இருக்கும் –
ஆக சதுர்த்தச புவனத்துக்கும் கடவனானவனோடு ஒரு க்ருஹத்துக்குக் கடவனானவனோடு வாசியற
அவர்கள் ரக்ஷகர் ஆகிறதும் இவர்கள் ரஷ்யமாய் உபகாரம் கொண்டாகிறதும்
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் அந்தராத்மாவாய் நின்று நடத்துகையாலே –
அவன் இப்படி நடத்திக் கொண்டு போராத அன்று இவர்கள் ரக்ஷகர்கள் ஆக மாட்டார்கள் -என்கிறார்
ந சம்பதாம் சமாஹாரே விபதாம் விநிவர்த்தநே-சமர்த்தோ த்ருச்யதே கஸ்சித் தம் வினா புருஷோத்தமம்-
நஹி பாலான சாமர்த்தியம் ருதே ஸர்வேஸ்வரம் ஹரிம்
எல்லா நன்மைகளும் பண்ணித் தர வல்லனாய்-விரோதிகளை போக்க வல்லவனாணை ஒழிய
வேறு ஒருவர் பக்கலில் இந்த ரக்ஷகத்வம் கிடவாது
யத் வேதா தவ் ஸ்வர ப்ரோக்தோ வேதாந்ததே ச ப்ரதிஷ்டித-
செப்பிலே கிடந்த ஆபரணத்தை வாங்கிப் பூண்டு பின்னையும் அவ்வாபரணத்தை வாங்கிச் செப்புக்குள்ளே வைக்குமா போலே –
ஆத்யந்த பீஜமாய் இருக்கிறது யாது ஓன்று –
தஸ்ய ப்ரக்ருதி லீநஸ்ய-அது தன்னுடைய ப்ரக்ருதியிலே லீநாமாய் இருக்கிறது ஆகிறது அகாரம் –
அது ரக்ஷகனைக் காட்டுவது ஒரு இறே-
ய பரஸ் ச மஹேஸ்வர -அதுக்கு வாஸ்யதயா பரனாய் இருக்கிறான் யாவன் ஒருவன்
அவன் ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் என்றது இறே
————————-
ஸ்ரீ அரும் பொருள் உரை -ஸ்ரீ ஜீயர் வியாக்யானம்
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணே பிரதம அம்சே த்வாவிம்ச அத்யாய ஸ்லோகம் பிரமாணம்
புருஷோத்தம பதமும் ஹரி பதமும் ஹேது கர்ப்பம் என்று தாத்பர்யம் –
புருஷ சப்தேன பஹு பிரதத்வமும் உத்தம சப்தத்தால் ஆபத் விநிவர்த்தன சாமர்த்தியமும் தோற்றுகிறது-
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பண்ணாமல் இஷ்ட பிராப்தி மாத்திரம் பண்ணுகிறவன் உத்தமன் அன்றே —
ஹர்தீதி ஹரி -ஆஹாரதீதி ஹரி –ஈஸ்வரோ ஹி நியாந்தா -ஹரணாதேவ துக்கா நாம் ஹ்ரிரித்யபி தீயதே
யச் சப்தம் -சாந்தச -ஸ்வர -பிரணவ -பிரானவஸ்ய ப்ரக்ருதி -அகாரம் -அநந்தா வை வேதா –
பிரணவத்தை உச்சரித்து -வேதத்தை அனுசந்தித்து பின்னையும் பிரணவத்தை உச்சரிக்கக் கடவது இறே –
அதில் பிரதம உச்சாரணத்தாலே அத்யேஷ்யமான வேதார்த்தங்கள் எல்லாம் இதுக்குள்ளே இருக்கிறது என்று ஸூ சிப்பித்து –
அந்த அர்த்தங்களை வேதாந்தங்கள் மூலம் அனுசந்தித்து -அதீத அர்த்தம் எல்லாம் இதுக்குள்ளே என்று
த்விதீய உச்சாரணத்தாலே ஸூசிம்பிக்கையாலே ஆபரணம் -செப்பு -த்ருஷ்டாந்தம்
அகாரம் சகல சப்தத்துக்கும் காரணமாய் நாராயண பதத்துக்கு ஸங்க்ரஹமாய் இருக்கையாலே –
சகல ஜகத்துக்கும் காரணமாய் சர்வ ரக்ஷகனான எம்பெருமானைச் சொல்லுகிறது –
—————————
அவரவர் தமதமது அறிவறி வகை வகை
அவரவர் இறையவர் என யடி யடைவர்கள்
அவரவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர்
அவரவர் விதி வழி யடைய நின்றனரே—1-1-5-
அவரவர்
தம்முடைய அநாதரமும் அவர்களுடைய வைவித்யமும் தோற்றுகிறது
தமதமது
குண பேதத்தால் வந்த பல பேதத்தைச் சொல்லுகிறது
அறிவறி
அதுக்கு அடியானை ஞான பேதத்தைச் சொல்லுகிறது –
வகை வகை-
மார்க்க பேதங்களாலே
தமதமது அறிவறி வகை வகை
சேதன பேதத்தோ பாதியும் போருமாயிற்று ருசி பேதங்களும்
தாமதாமுடைய குண அனுகுணமாகப் புறம்பே ஆஸ்ரயிப்பாரும் ஆஸ்ரயனீயருமாய் இருப்பாருமாய் இருக்கும் இறே
ரஜோ குண பிரசுரராய் இருப்பாரும்-தமோ குண பிரசுரராய் இருப்பாரும்
அளாவனான சத்வத்தை உடையராய் இருப்பாரும் இறே இருப்பது –
அப்படியே குண அனுகுணமாகப் பிறந்த ஞானமும் –
அறிந்த அறிந்த வகைகளாலே
அவரவர் இறையவர் என
அவரவர் ஆஸ்ரயணீயர் என்று
யடி யடைவர்கள்
அவ்வவ தேவதைகள் தான் துராராத தேவதைகளாய் -பிரஜையை அறுத்துத் தா -ஆட்டை அறுத்துத் தா –
என்னா நிற்கச் செய்தேயும்-ஆஸ்ரயணமாவது-அவற்றின் காலிலே குனியும் அதுக்கு அவ்வருக்கு இல்லை என்று இருக்கிறார் இவர் –
ஸ்வ கோஷ்டீ ப்ரஸித்தியாலே -ஓர் அஞ்சலி ஸாத்ய வஸ்துவோடு இ றே தமக்கு வாசனை –
அஞ்சலி பரமா முத்ரா க்ஷிப்ரம் தேவ ப்ரஸாதி நீ
க்ருதாபராதஸ்ய ஹி நான்யத் பஸ்யாம் யஹம் சமம் -அந்தரேணா அஞ்சலிம் பத்த்வா லஷ்மணஸ்ய ப்ரசாத நாத்-
இளைய பெருமாளுடைய ஜய கோஷத்தைக் கேட்டு மஹா ராஜர் கழுத்தில் மாலையை அறுத்துப் பொகட்டுக்
காபேயமாகச் சில வியாபாரங்களை பண்ணி அருகே நின்ற திருவடியைப் பார்த்து –
இவ்வளவில் நமக்குச் செய்ய அடுத்து என் என்ன –
அபராத காலத்திலே அனுதாபம் பிறந்து மீண்டோமாய் ஏலியன் சில செய்கிறோம் அல்லோம்
தீரக் கழிய அபராதம் பண்ணின பின்பு இனி ஓர் அஞ்சலி நேராமல் போகாது -என்றான் இறே
இப்படி குணாதிகனாய் ப்ராப்தனாய் இருக்கிறவனோட்டை வாசனையால் அடியடைவர்கள்-என்கிறார்
மா மலர் நீர் சுடர் தூபம் கொண்டு தொழுதும் எழுதும் என்னும் இது மிகையாய் இறே இவர் பற்றின விஷயம் இருப்பது
அவரவர் இறையவர் குறைவிலர்
ஆஸ்ரயிக்கிறவர்களுடைய இறையவர் என்னுதல் –
அவ்வவ ஆஸ்ரயணீயரானவர்கள் என்னுதல் –
அவர்களுக்கு ஆஸ்ரயணீயரானவர்கள் அவர்களுக்குப் பல பிரதான சக்தர் ஆகைக்குக் குறையுடையர் அல்லர் –
அதுக்கு அடி என் என்னில்
இறையவர்
பொதுவில் இறையவர் என்கிறார் –
அவர்களோடே அவர்கள் ஆஸ்ரயிக்கிற தேவதைகளோடே தம்மோடு வாசி யற எல்லாருக்கும் ஓக்க இறையவர் ஆகையால்
பதிம் விஸ்வஸ்ய-என்கிறபடியே எல்லாருக்கும் ஓக்க ஸ்வாமி யானவர்
அவரவர் விதி வழி யடைய நின்றனரே-
அவ்வவ ஆஸ்ரயணீயர் தந்தமுடைய ஆகமாதிகளிலே விதித்து வைத்த பிரகாரங்களில் அடையும்படியாக
நம் இறையவர் அந்தராத்மாவாய் நின்றார்
அன்றிக்கே சர்வேஸ்வரன் காமநாதிகாரத்தில் அருளிச் செய்தபடியே அவர்கள் அடையும்படியாக என்னுதல்
இராமட மூட்டுவரைப் போலே முகம் தோற்றாதே அந்தராத்மாவாய் நின்று நடத்துகையாலே
அவர்களும் ஆஸ்ரயித்தார்களாய்-இவர்களும் பல பிரதான சக்தராகிறார்கள் அத்தனை –
அவனை ஒழிந்த அன்று இவர்கள் ஆஸ்ரயிக்கவும் மாட்டார்கள் -அவர்கள் பல பிரதானம் பண்ணவும் மாட்டார்கள் -என்கிறார்
ஐயன் பாழியில் ஆனை போர்க்கு உரித்தாம் அன்று ஆயிற்று அவ்வோ தேவதா மாத்ரங்களுக்குப் பல பிரதான சக்தி உள்ளது –
—————————-
அறிவறி -வீப்சையின் கருத்தையும் அருளிச் செய்கிறார்-
ஏக பல விஷயமாகவும் அநேக சாதனங்கள் உண்டாகையாலே
அறிந்த அறிந்த -என்கிறது -அப்போதைக்கு உபாய விஷயமான ஞானம் என்றபடி
அளவானான -மிஸ்ரமான
ருசி பேத ஹேதுவாய்ச் சொல்லுகிற வழியால் அதிகாரி பேதமும் சித்திக்கையாலே
அத்தை ருசி பேதத்துக்கு த்ருஷ்டாந்தமாக அருளிச் செய்கிறார் -அப்படியே இத்யாதி –
ஸ்வ கோஷ்டீ -பரம வைதிக ப்ரபந்ந ஜன கோஷ்டீ –
யஸ் சீலோ ஸ்வாமி தத் சீலோ தாச –
திருவடி சக்கரவர்த்தி பிள்ளைகளுடைய பாவஞ்ஞன் ஆகையால் -அஞ்சலி சாத்யதைக்கு பிரமாணம் –
மயர்வற மதிநலம் அருளப்பெற்ற வருடைய திவ்ய ஸூக்தியையும் பிரமாணமாக அருளிச் செய்கிறார் –
யோ யோ யாம் யாம் தனும் பக்த ஸ்ரத்தயா அர்ச்சிதும் இச்சதி-தஸ்ய தஸ்யாசலாம் ஸ்ரத்தாம் தாமேவ விததாம் யஹம்-
ச தயா ஸ்ரத்தாயா யுக்தஸ் தஸ்ய ஆராதனமீஹதே-லபதே ச ததா காமான் மயைவ விஹிதான் ஹி தான் -இத்யாதி
சர்வேஸ்வரன் காமநாதிகாரத்தில் அருளிச் செய்தபடி
ஐயன் -சாஸ்தா / பாழி -ஸ்தானம் –
நாலாம் பாதம் முதலில் அனுசந்தித்து மற்றை மூன்று பாதமும் அடைவே அனுசந்திப்பதும் ஒரு அன்வயம் –
——————————–
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-
Leave a Reply