Thiruvonum's Weblog

நேச நிலைக் கதவம் நீக்கு -என்றார்கள் திரு வாசல் காப்பானை –
அவன் கருந்தாளை யுருவி உள்ளே புக விட்டான் –

ஒருவரை ஒருவர் சென்று எழுப்புகிற போது அங்கே தனித் தனியே பட்டதை
இங்கே எல்லாரும் திரள படுகிறார்கள் –

இமையோர்கள் குழாம் தொழுவதும் சூழ்வதும் செய் தொல்லை மாலைப் பெற்று (திரு விருத்தம் -97)
அனுபவிக்கிற திரள் இறே உள்ளுத் திரள்

பெறுகைக்குப் படுகிற திரள் –
பெற்று அனுபவிக்கிற ஸ்ரீ நந்தகோபர் தொடக்கமானவரை எழுப்புகிறார்கள்-
அவர்கள் முன்னாக கிருஷ்ணனைப் பெற வேண்டுகையாலே –

அதாவது
வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டு விண்ணோர் -(4-6-8 )
கால நல் ஞானத் துறை படிந்து ஆடி (திரு விருத்தம் -93)–என்னுமா போலே –

நல் ஞானம் ஆகிறது –
ப்ராப்ய
ப்ராபகங்கள்-இரண்டும் அவன் என்கை –
விஞ்ஞானம் யதிதம் பிராப்தம் -என்னுமா போலே –

துறை யாகிறது –
முறை தப்பாமே குரு பரம்பரை வழியே பற்றுகை –

த்வய நிஷ்டருக்கு குரு பரம்பரையே பிரதானமாகக் கடவது –
துறை தப்பாத ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானைப் போலே –

வேதம் வல்லார்கள் -என்ற இடத்தில் குரு பரம்பரையை நினைத்து
கீழ்ப் பத்துப் பட்டாலும் அனுஷ்ட்டித்தார்கள் –

விண்ணோர் பெருமானில்-
விண்ணோர் ஆகிறவர்கள்-த்வார பாலகர் தொடக்கமாக திவ்ய மஹிஷிகள் ஈறாக உள்ளவர்கள் இறே

திரு வாசல் காப்பாரை அனுமதி கொண்டு உள்ளே புகுந்த அளவிலே
முதல் கட்டிலிலே பிள்ளைக்கு காவலாகக் கிடந்தார் ஸ்ரீ நந்த கோபர் –
கிருஷ்ணனை பெண்கள் களவு காண்பார்கள் என்று நோக்கிக் கிடப்பர் –

அநிருத்தனை அகப்பட களவு காண்கிற பெண்கள்
இவனுடைய சம்பந்தம் கொண்டு அவன் அழகுக்கும் வாய்த்தலையான இவனைப் பெற்றால் விடார்களே
சாஷான் மன்மத -என்கிற கிருஷ்ணனைப் பெற்றால் விடார்கள் என்று
நோக்கிக் கொண்டு கிடக்கிறவரைச் சென்று பற்றினார்கள்

உள்ளுக் கிடக்கிறது வைத்த மா நிதியுமாய் –
தாம் எடுத்த பேராளனுமாய் –
நிதி எடுத்தவருமானால் நோக்காது இரார் இறே –

அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறம் செய்யும்
எம்பெருமான் நந்த கோபாலா எழுந்திராய்
கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே குல விளக்கே
எம்பெருமாட்டி யசோதா அறிவுறாய்
அம்பரம் ஊடருத்து ஓங்கி உலகளந்த
உம்பர் கோமானே உறங்காது எழுந்திராய்
செம்பொற் கழல் அடிச் செல்வா பலதேவா
உம்பியும் நீயும் உறங்கேலோ ரெம்பாவாய்-

பதவுரை

அம்பரமே–வஸ்த்ரங்களையே
தண்ணீரே–தீர்த்தத்தையே
சோறே–சோற்றையே
அறம் செய்யும்–தருமமாக அளிக்கின்ற
எம் பெருமான் நந்த கோபாலா–எமக்கு ஸ்வாமியான நந்த கோபரே!
எழுந்திராய்–எழுந்திருக்க வேணும்.
கொம்பு அனார்க்கு எல்லாம்–வஞ்சிக் கொம்பு போன்ற மாதர்களுக்கெல்லாம்
கொழுந்தே–முதன்மை யானவளே!
குலம் விளக்கே–(இக்) குலத்திற்கு (மங்கள) தீபமாயிருப்பவளே
எம்பெருமாட்டி–எமக்குத் தலைவி யானவளே!
அசோதாய்–யசோதைப் பிராட்டியே!
அறிவுறாய்–உணர்ந்தெழு’
அம்பாம் ஊடு அறுத்து–ஆகாசத்தை இடைவெளி யாக்கிக் கொண்டு
ஓங்கி–உயர வளர்ந்து
உலகு அளந்த–எல்லா) உலகங்களையும் அளந்தருளின
உம்பர் கோமானே–தேவாதி தேவனே!
உறங்காது–இனிக்) கண் வளர்ந்தருளாமல்
எழுந்திராய்–எழுந்திருக்க வேணும்
செம் பொன் கழல் அடி–சிவந்த பொன்னாற் செய்த வீரக் கழலை அணிந்துள்ள திருவடியை யடைய
செல்வா–சீமானே!
பலதேவா! –பல தேவனே!
உம்பியும் நீயும்–உன் தம்பியாகிய கண்ணனும் நீயும்
உறங்கேல்–உறங்காதொழிய வேணும்’

அம்பரமே- தண்ணீரே சோறே
எங்கள் அபிமதம் பெறாமைக்கு லுப்தன் வாசலிலேயே நாங்கள் துவண்டு கூப்பிடுகிறது –
அர்த்திகள் கொண்டு அல்லது தரியாதாப் போலே-
கொடுத்து அல்லது தரியாத உம்முடைய வாசலிலே நாங்கள் வந்தது
எங்கள் குறை தீர்க்கைக்காகவோ –
உம்முடைய குறை தீர்க்கைக்கு நாங்கள் வந்து நிற்க நீர் உறங்குவது என்

தன் பக்கல் கார்யம் கொள்ளுமவர்களை உதார என்று கிருஷ்ணன் சொல்லுவது
உம்முடைய வயிற்றில் பிறப்பால் அன்றோ
பெற்றாலும் அங்கனேயோ என்று பெறா விட்டாலும் தரிக்கலாமவையோ நீர் கொடுப்பது

அர்த்தித்தவர்களுக்கு ரூப சாதனமான வஸ்திரம் –
தாரகமான தண்ணீர் –
போஷகமான சோறு –
வேண்டுவார்க்கு வேண்டுவது எல்லாம் கொடுக்கிற உமக்கு
நாங்கள் வேண்டிற்று எல்லாம் தர வேண்டாவோ –

அம்பரமே என்கிற அவதாரணத்தாலே
ஓர் ஒன்றையோ இவர் கொடுக்கத் தக்கது என்னும் படி இருக்கையும் –
அது தான் புஷ்கயசஸ் ஸூ க்கு கொடுக்கை இன்றிக்கே-
பல அபிசந்தி ரஹிதமாகக் கொடுக்கையும்
கர்த்தவ்யம் என்கிற பிரதிபத்தியோடே -தன் பேறாக ஆன்ரு சம்சயத்தாலே கொடுக்கையும் –

செய்யும்
மஹதா தபஸா ராம -என்று சக்கரவர்தியைப் போலே
அவதாரத்துக்கு அதிருஷ்ட யத்னம் பண்ண வேண்டா இறே-
எடுத்த பேராளன் ஆகையால்

இனி பண்ணுகிறது பிள்ளையினுடைய மங்களார்த்தமாகவும்
விஜயார்த்தமாகவும் அத்தனை -இறே

பெறிலுமாய் இழக்கலு மானவையையோ இப்படி கொடுக்கலாவது –

எங்கள் தாரகாதிகளை தரலாகாதோ
பல கூடி தாரகமானவையோ தரலாவது
எல்லாம் ஒன்றேயான வஸ்துவைத் தரலாகாதோ
ஏகைக பல லாபாய சர்வ லாபாய கேசவா -என்று எல்லாம் கண்ணன் என்று இருக்குமவர்கள் -நாங்கள் –

எம்பெருமான்-
எங்களுக்கு கிருஷ்ணனைப் பெற்றுத் தந்த ஸ்வாமி யானவனே

எம்பெருமான்
நாட்டில் பெண்களுக்கு தானம் கொடுப்பார் இல்லை கொள்ளுகைக்கு அதிகாரிகள் அல்லாமையாலே
வாஸூதேவஸ் சர்வம் என்று இருக்கிற எங்களுக்கு
கிருஷ்ணனை உபகரிக்கையாலே விசேஷித்து எங்களை எழுதிக் கொண்டவனே

நந்த கோபாலா
நந்தகோபன் குமரன் என்று உம்முடைய ஆன்ரு சம்சயத்தைக் கொண்டு
உம்முடைய பிள்ளை என்று அன்றோ நாங்கள் ஆசைப்பட்டது –

பெற்றுத் தந்த நீர்
குறையும் தாரீரோ நாங்கள் அனுபவிக்கும் படி –
தாரா பித்ரு க்ருத இதி என்னப் பண்ணீர்-
கிருஷ்ணனையும்
(ஐயர் பார்த்து கல்யாணம் பண்ணி வைக்க வேண்டுமே )

பெருமாள் பிராட்டியை உகப்பது
ஆபி ஜாத்தியத்தாலும் (மம ஸூதா)
அழகாலும் (இயம் சீதா)
குணத்தாலும் அல்ல -(ஸஹ தர்ம சாரிணி )
ஐயர் விவாஹம் பண்ணி வைத்தவள் என்றே

எழுந்திராய்
உதாரர்க்கும் உறங்க விரகுண்டோ-
உதாரா என்றது இவர் சம்பந்தம் கொண்டே காணும் மகனுக்கும் –

குணைர் தசரதோ உபம -என்னக் கடவது இறே சக்கரவர்த்தி திருமகனையும் –
ஸர்வேஸ்வரத்வ குணங்களும் பிறந்து படைத்த குணங்களும் எல்லாம் கூடத் தும்பு கூட்டினால்
சக்கரவர்தியோடே ஓப்பன் என்னப் போரும் அத்தனை

அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறம் செய்யும்
வேண்டுவார்க்கு வேண்டுவது கொடுக்கிறவர் ஆகையாலும் –
அறம் செய்கிறவர் ஆகையாலும்-
எங்களுக்கு ஸ்வாமிகள் ஆகையாலும்
நீர் தாம் கோபாலர் ஆகையாலும்
ஜீவ லோக ரக்ஷணம்
ஸ்வ ஜன ரக்ஷணம் –
ஸ்வ தர்ம ரக்ஷணம் பண்ணாதே உறங்கக் கடவீரோ –

அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறம் செய்யும் –
இவர் மகன் தூரஸ்தன் ஆனாலும் பேர் சொல்ல புடவை வழங்குகிறதும் –
இனிது மறித்து நீரூட்டுகிறதும்
வேண்டு அடிசில் உண்ணும் போதுகளிலே சோறு வாங்கி இடுகிறதும்
இவர் வயிற்றில் பிறப்பால் இறே
ஹித புத்தி இறே பிதாவின் பக்கலில் உள்ளது –

உள்ளே புகுருங்கோள் என்னாதே உணர்ந்து
அனுமதி பண்ணினமை தோற்றக் கிடந்தார் –

அவர் அனுமதியைப் பெற்று
நடுவில் கட்டிலிலே புக்கு யசோதை பிராட்டியை எழுப்புகிறார்கள் –

கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே குல விளக்கே
பிராட்டியை எழுப்பி அவள் முன்னாக அவன் பக்கலிலே கார்யம் கொள்ளுமா போலே
யசோதை பிராட்டியை எழுப்பி
பின்னை ஸ்ரீ நந்தகோபரை எழுப்ப ப்ராப்தமாய் இருக்க –
முற்பட அவரை எழுப்பி பின்னை இவளை எழுப்புவான் என் என்னில்

பிள்ளை பக்கல் உண்டான ஸ்நேஹத்தாலே என் புகுகிறதோ என்னும் பயத்தால் –
கூர் வேல் கொடும் தொழிலன்-என்னும்படி
உருவிப் பிடித்த வேலும் தாமுமாய் புறக் கட்டிலிலே கிடப்பர் ஸ்ரீ நந்தகோபர்

இவள் பிள்ளை பக்கல் வாத்சல்யத்தாலும்
பர்த்ரு சங்கத்தாலும் உள் கட்டிலிலே நடுவே யாய்த்து கிடப்பது –

இவைகள் இடைப் பெண்கள் ஆகையால் கண்டதுக்கு மேற்பட்ட
அடைவு அறிந்து எழுப்புமவர்கள் அல்லரே-
ஆகையால் பிற்பட்ட எழுப்புகிறது

ஸ்ரீ நந்த கோபருடைய படுக்கைத் தலையையும் விடாள்-
பிள்ளையுடைய தொட்டில் காற்கடையையும் விடாள் –
அவரைத் தன் முலையால் அணைக்கைக்கும்
இவர்களுக்கு முலைப் பால் கொடுத்து வளர்க்கைக்கும் நடுவிலே கட்டிலே கிடக்கும்
பிராட்டி சர்வேஸ்வரனையும் விபூதியையும் கை விடாதே இருக்குமா போலே –

இது இறே விபூதி த்வயத்துக்கும்
நிருத்தி த்வயத்துக்கும் விஷயம் -(ஸ்ரீ யதே ஸ்ரியதே

த்ரயாணாம் பரதாதி நாம் ப்ராத்ரூணாம் தேவ தாசய
ராமஸ்ய சமன காந்தா ப்ராணே ப்யோபி கரீ யஸீ —
(மைத்துனன் மார்கள் மூவரும் சீதா பிராட்டியை வணங்க இவள் பெருமாளை ஆஸ்ரயித்து )

உன் திரு (10-10-2 )–
நங்கள் திரு -(இரண்டாம் திருவந்தாதி 56)
திவ்ய மஹிஷீம் அகில ஜெகன் மாதரம்
யஸ்ய காடாஷா லக்ஷணம் –
ஜனன பவன ப்ரீதியா-

கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே
இரண்டுக்கும் கடவ அவன் உணர்ந்தால் ஒன்றுக்கும் கடவ நீ உறங்கக் கடவையோ –
வஞ்சிக் கொம்பு போலே இருந்துள்ள ஸ்திரீகளுக்கு எல்லாம் தலையானவளே

கொழுந்தே
பெண்களுக்கு ஒரு குறை வரில் உன் முகம் அன்றோ வாடுவது –
நாரீணாம் உத்தமா என்கிற பதம் பெறும் போது அவள் படி உனக்கு உண்டாக வேண்டாவோ
தன்னை நலிகிற ராக்ஷஸிகளுக்கு பவேயம் சரணம் ஹிவ-என்று அவள் சொன்னால் போலே
ஆர்த்தைகளாய் வந்த எங்களையும் அஞ்சாதே என்ன வேண்டாவோ –

குல விளக்கே
எங்களுக்கும் உன்னுடைய குலத்துக்கும் மங்கள தீபையாய்க் கொண்டு ப்ரகாசகை ஆனவளே-
விளக்கு அந்நிய நிரபேஷமாக பதார்த்த தர்சனத்துக்கும்
தன்னுடைய தர்சனத்துக்கும் ஹேது வாமா போலே –

கொழுந்தே குல விளக்கே
ஆயர் கொழுந்தையும்
ஆய்ப்பாடிக்கு அணி விளக்கையும் –
நீ கொழுந்தும் விளக்குமானால் அனுபவிக்கத் தர வேண்டாவோ –

எம்பெருமாட்டி –
எங்களுக்கு கிருஷ்ணணைப் பிள்ளையாக பெற்று உபகரித்து
எங்களுக்கு ஸ்வாமி நியானவளே

எம்பெருமாட்டி
நானயோர் வித்யதே பரம் (ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் )-அந்த மிதுனத்தில் சொல்லுகிறது எல்லாம் இங்கே சொல்லுகிறார்கள் –
கண்ணன் எம்பெருமான் (6-7-1 )-என்று கிருஷ்ணனைச் சொல்லும் பாசுரம் —
எம்பெருமான் நந்த கோபாலா என்று
ஸ்ரீ நந்த கோபரைச் சொல்லக் கடவதானால்-
எம்பெருமாட்டி என்பது இவளை இறே

நாரீணாம் உத்தமைகள் அகப்பட உன் கை பார்த்து இருக்கும் படி அன்றோ உன் வேண்டற்பாடு
கிருஷ்ணன்
நீளா நாயகனாய்
கோபி ஜன வல்லபனாய் இருக்கும் அளவன்றிக்கே-
மண் மகள் கேள்வன் மலர் மங்கை நாயகன் (பெரிய திருமொழி 10-7-)-என்று
இடைச்சேரியாய் சொல்லும் படி
ஸ்ரீ பூமி வல்லபன் ஆகையால்
பிரதான மஹிஷிகளும் கும்பிடும் படி அன்றோ உன்னுடைய ஏற்றம் இருப்பது –

யசோதாய்
சஜாதீயை யாகையாலே
வியதிரேகத்தில் தங்கள் நோவு அறியும் என்கிறார்கள்

யசோதாய்
கிருஷ்ணனும் பெண்களுமான சேர்த்திக்கு உகக்குமவள் என்று இருக்கிறார்கள் இவளை
ஹித காமரான ஸ்ரீ நந்த கோபரைப் போல் அன்று இறே
பிரிய காமையான நீ –
(அறம் செய்யும் அவன் ஹித புத்தி -இவள் பிரிய காமை )

அஞ்ச யுரப்பாள் யசோதை (நாச்சியார் -3-9 )-என்கிற
இது பற்றாசாகக் கொண்டு நாங்கள் வந்தது –
இவள் பிள்ளையுடைய அருமையாலே ஊர் இத்தனையும் திரிந்து அழிவு செய்து மூலை அடியே திரிந்தாலும்
ஏதேனும் ஒரு படி செய்து இவன் ஸூகமே இருக்க அமையும் என்று
ஒரு நாள் ஒழியாமே தீம்புக்கு பெரு நிலை நிற்கும்

ஊரடைய முறைப்பட்டவாறே ஸ்மிதம் பண்ணிக் கொண்டு செய்தாயோ என்றும்
இங்குத்தை அளவு அறிவோம் என்று துணிகைக்கு உடலாய் இருக்கும் –
இது பற்றாசாக அன்றோ வந்தது

அறிவுறாய்
இவள் அறிய அமையும் -பின்னை தங்களுக்கு ஒரு குறை இல்லை என்று இருக்கிறார்கள் –
ஸ்ரீ நந்த கோபரை -எழுந்திராய் என்றும்
இவளை அறிவுறாய் என்றும் சொல்லுகையாலே
இவள் நெஞ்சில் உணர்த்தி உண்டானால்
நமக்கு அவனைப் பெறலாவது என்று குவாலாக உணர்த்துகிறார்கள் –
அவளுடைய சம்வதம் கொண்டு உள்ளே புக்கு கிருஷ்ணனை எழுப்புகிறார்கள்

அம்பரமூடறுத்து
மாதா பிதாக்களுக்கு நான் பரதந்த்ரன் அன்றோ என்று
உனக்கு கண் அழிவு சொல்ல ஒண்ணாத படி அக்குறை தீர்ந்து
அவள் அனுமதி கொண்டு வந்து புகுந்தோம் –
நீ இனி உறங்குகிறது என் என்கிறார்கள்

அம்பரமூடறுத்து ஓங்கி உலகளந்த-உம்பர் கோமானே
திருக் கையில் நீர் விழுந்தவாறே ஆகாசம் அவகாசம் அடைய விம்ம வளர்ந்து வரையாதே எல்லார் தலைகளிலும்
திருவடியை வைத்து பூமியை அளந்து கொண்டு தேவ ஜாதிக்கு குடியிருப்பைக் கொடுத்து
இந்த்ராதிகளை எழுதிக் கொண்டவனே –
இரு விசும்பினூடு போய் இத்யாதி -(திரு நெடும் தாண்டகம் )

அம்பரமூடறுத்து ஓங்கி உலகளந்த-உம்பர் கோமானே
இத்தால் நிருபாதிக ரக்ஷகன் ஆகையால் ரக்ஷகமே விளைநிராக வளர்ந்த படி

அம்பரமூடறுத்து ஓங்கி உலகளந்த-உம்பர் கோமானே
உறங்குகிற பிரஜையைத் தழுவிக் கொண்டு கிடக்கும் தாயைப் போலே
இருந்ததே குடியாக எல்லார் தலையிலும் திருவடி களை வைத்தபடி –

உம்பர் கோமானே –
இச் செயலால் தேவ ஜாதியை எழுதிக் கொண்டவனே

உறங்காது எழுந்திராய்
ரக்ஷகராய் இருப்பாற்கு உறங்க விரகுண்டோ –
ஆண்களுமாய் பிரயோஜனாந்தர பரர்களாய் மானவர்களுக்கோ கார்யம் செய்யலாவது –
அபலைகளுமாய் அனன்யா பிரயோஜனைகளுமான வர்களுக்கு கார்யம் செய்யலாகாதோ
வரையாதே உகப்பாரையும் யுகவாதாரையும் தீண்டுகிற நீ -ஆசைப்பட்ட எங்களைத் தீண்டல் ஆகாதோ
நீயே அர்த்தியாய் கார்யம் செய்யக் கடவ யுனக்கு நாங்கள் அர்த்திக்கை குற்றமோ –
நீ நிபுணரான இந்த்ராதிகளுக்கோ கார்யம் செய்யலாவது -அநிபுணரான எங்கள் கார்யம் செய்யலாகாதோ
உறங்குவாரை தழுவக் கடவ உனக்கு உணர்ந்து வந்தாரை தழுவல் ஆகாதோ
அவிசேஷஞ்ஞமான விபூதிக்காக உன்னைக் கொடுத்தால் வாசி அறிவார்க்கு உன்னைக் கொடுக்கலாகாதோ –
கழஞ்சு மண்ணை ஆசைப்படாதே உன்னை ஆசைப்பட்டது இழவுக்கு உடலாயத் தாகாதே

உம்பர் கோமானே
நித்ய ஸூரிகளுக்கு காட்சி கொடுத்துக் கொண்டு நிற்கிற இருப்பாகவுமாம் –
நமக்கு சிரோ பூஷணமான திருவடிகளையிட்டோ காடும் மோடையும் அளப்பது –
இது ஒரு வாத்சல்யமே -என்று
அவர்களும் தோற்கும் படி இருக்கை-

உறங்காது எழுந்திராய்
சதா பஸ்யந்தி என்று இமை கொட்டில் மூச்சடங்கும் படியான வர்களை படவடித்து-
எங்களை உகந்து
எங்களுக்கு முகம் காட்டாதே உறங்கி எங்களையும் படவடியாதே எழுந்திராய்

உறங்காது எழுந்திராய் –
இங்கு இருக்கவும் அளக்கவும் வேண்டா -அவ்வடிவை அனுபவிக்க அமையும்
உலகு அளந்த இளைப்பாலே உறங்குகிறாய் -என்கிற எங்கள் வயிறு எரிச்சலை தீர்க்க அமையும் —

நடந்த கால்கள் நொந்தவோ -(திருமழிசை )
இப் படி தான் நீண்டு தாவிய அசைவோ -(8-3-)
அன்று இவ் வுலகு அளந்த அசைவே கொல்-(பேயாழ்வார் )
தாளால் உலகு அளந்த அசைவே கொல் (பெரிய திருமொழி )-என்று இறே இவர்கள் வயிறு எரிவது –

உறங்காது எழுந்திராய்
எல்லிப் பகல் என்னாது எப்போதும் (பெரிய திருமொழி ) -என்கிறபடியே
இரா உறக்கமும் இன்றி -பகல் உறக்கமும் இன்றி -பாண்டவர்கள் கார்யம் செய்து திரிந்து –
அது தலைக் கட்டின பின்பும் –
ரிணம் ப்ரவ்ருத்தம் -என்று புண் பட்ட பின்பும் தான் உறங்காதவன் அன்றோ –

அனித்ரஸ் சததம் ராம -என்று கேட்டு இருந்த படி அழகியதாய் இருந்தது –

கோவிந்தா என்ற சொல்லோடே அவள் முன்னே நிற்கப் பெற்றிலோம் –
அவதார பிரயோஜனம் பெற்றிலோம் என்று இருந்தபடிகள் எல்லாம் அறிந்தோம் -இறே

உம்பர் கோமானே உறங்காது எழுந்திராய்
உபய விபூதி யோகத்தால் வந்த செருக்கடைய பிரணயிநிகளோடேயோ காட்டுவது –

இப்படி இவர்கள் சொல்லச் செய்தேயும்
அண்ணனை எழுப்பி நம்மை எழுப்பிற்றிலர்கள்-முறை தப்பினார்கள்
எழுந்திருக்கில் நாமும் கூட்டாவுதோம் என்று பேசாதே கிடந்தான் –

ஆக்யாதி ஹ்ருதயம் ஹ்ருதா-(உள்ளமும் உள்ளமும் பேசிக்கொள்ளும் )என்றும்
ப்ரேஷி தஜ் ஞாஸ்து கோசலா (நினைப்பதை அறிவார்கள் கோசல குலத்தார் )-என்று
நினைவும் பார்வையும் அறியுமவர்கள் ஆகையால்
க்ரமம் தப்பினோம் ஆகாதே என்று நம்பி மூத்த பிரானை எழுப்புகிறார்கள் –

செம்பொற் கழல் அடிச் செல்வா பலதேவா
கிருஷ்ணன் பின்னே பிறக்க முன்னே பொற்கால் பொலிய இட்டுப் பிறந்த ஸ்ரீ மானே –
இளைய பெருமாள் பின் பிறந்து பெற்ற சம்பத்து முன் பிறந்து பெற்றவன் அன்றோ நீ –

லஷ்மனோ லஷ்மி சம்பன்ன -என்ற
அவரைப் போலே முன் பிறந்து கைங்கர்ய ஸ்ரீ யைப் படைத்தால் –
அவரைப் போல் உறங்காது இருக்கவும் வேண்டாவோ –
பெருமாளும் பிராட்டியும் கண் வளரும் போது புறம்பு மதிளாய் நின்று நோக்கும் அத்தனை இறே அவர்

கிருஷ்ணனையும் பெண்ணையும் சேர விடும் ஏற்றம் உடையவன் அன்றோ நீ –
சந்தே சைஸ் சாம மதுரை ப்ரேம கர்ப்பை ரகர்விதை ராமேனாச்வா சீதா கோபியோ ஹரினா ஹ்ருத சேதச -என்கிறபடியே
எங்களையும் அவனையும் பொருந்த விடுகிற உனக்கு உறங்க விரகு உண்டோ

பல தேவா
பல தேவர் என்று திரு நாமம் -பலைகதாமநி

உம்பியும் நீயும் உறங்கேலோ ரெம்பாவாய்
உனக்கு பவ்யனான தம்பியும் -அவனுக்கு பவ்யனான நீயும் உறங்காது ஒழிய வேணும் –

அவனும் பிறப்பால் பாரதந்தர்யம் கொண்டாட –
நீ உன் ஸ்வரூபத்தால் பாரதந்தர்யம் கொண்டாட நாங்கள் இழந்தே போம் எத்தனையோ –
திரு வனந்த ஆழ்வானுக்கு பாரதந்தர்யம் ஸ்வரூபம் இறே –
சென்றால் குடையும் -இத்யாதி

உம்பியும் நீயும்
உன்னுடைய ஸ்பர்சத்தாலே உறங்குகிறவனும் –
அவனுடைய ஸ்பர்சத்தாலே உறங்குகிற நீயும் –
அவன் பாரதந்தர்யத்தாலே கட்டிக் கொண்டு கிடக்கும் –
இவன் ஆற்றாமையால் கட்டிக் கொண்டு கிடக்கும் –

புல்கும் அணையாம்-என்று
நாய்ச்சிமாரைப் பிரிந்தால் ஆற்றலாய் இறே இருப்பது –

பிராட்டியைப் பிரிந்து நெடு நாள் இருந்தார் –
இளைய பெருமாளை பிரிந்த பின்பு அமுது செய்திலர்
லஷ்மனேந கதாம் கதிம்-என்று
என் தம்பி போன வழியே நானும் போம் அத்தனை என்று எழுந்து அருளினார்

உம்பியும் நீயும் உறங்கேல்
படுக்கையில் சாய்ந்தார் உறங்கும் அத்தனை போக்கி
படுக்கைக்கு உறக்கம் உண்டோ

அவன் படுக்கையான நீ உணர்ந்து
எங்கள் படுக்கையையும் (அயனம் ஆஸ்ரயம் அன்றோ )உணர்த்தி எங்களுக்குத் தாராய்
பாம்பணைப் பள்ளி கொண்ட மாயனார்(திருமாலை )

உம்பியும் நீயும் உறங்கேல்
இப்போது கிடந்தது உறங்க –
நாங்கள் அர்த்திகளாய் வந்து எழுப்பின பின்பு எழுந்து இராதே
நாங்கள் பட்டது எல்லாம் நீ எங்கள் வாசலிலே பட விறே புகுகிறாய்

செம்பொற் கழல் அடிச் செல்வா பலதேவா-உம்பியும் நீயும் உறங்கேலோ ரெம்பாவாய்
நாங்கள் உன்னைக் கால் காட்டுகிற போதே எழுந்து இராதே
பின்னை தனித் தனியே கால் கட்ட இறே நீ புகுகிறது
(ஸ்வரூப நாசம் ஆகுமே பாகவத அபசாரம்
அம்பரீஷன் துர்வாசர் )

இழவிலே-
நடலைகளை எல்லாம் நாகணைக்கே சென்று உரைத்தி-என்பார்கள்

ஊடின போது –
தீ முகத்து நாகணை -என்பார்கள்

உகந்த போது –
நாகணை மிசை நம்பிரான்

ஸ்ரீ குஹப் பெருமாள் -மஹா ராஜர் -திருவடி -விபீஷண ஆழ்வான்-எல்லார்க்கும்
இளைய பெருமாள் இறே புருஷகாரம்
ஆன பின்பு அவனையும் எழுப்பி நீயும் எழுந்திராய் என்கிறார்கள் –

———————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

This entry was posted on January 7, 2017 at 2:42 am and is filed under Aandaal, Acharyarkall, திருப்பாவை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, Prabandha Amudhu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.