Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

சீரொன்று தூப்புல் திருவேங்கடமுடையான்
பாரொன்றச் சொன்ன பழ மொழியில் ஓரொன்று
தானே அமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வானேறப் போமளவும் வாழ்வு –

——————————————————-

அதிகாரம் -24 -சாத்ய உபாய சோதன அதிகாரம் –

யதாதிகரணம் ப்ரபுர்யஜன தான ஹோமார்ச நா
பரந்யசன பாவநா ப்ரப்ருதிபி சமாராதித
பலம் திசதி தேஹி நாமிதி ஹி சம்ப்ரதாய ஸ்திதி
சுருதி ஸ்ம்ருதி குரு உக்திபி நயவதீபி ஆபாதி ந

இப்படி சர்வஜ்ஞமாய் -சர்வ சக்தியாய் -பரம காருணிகமாய்-சர்வ சேஷியாய்-ச பத்நீகமாய் -சர்வ லோக சரண்யமான
சித்தோபாய விசேஷம் தெளிந்தாலும்
ஆரோக்யம் இந்த்ரியௌல் பண்யம் ஐஸ்வர்யம் சத்ருசாலிதா
வியோகா பாந்தவை ராயு கிம் தத் யே நாத்ர துஷ்யதி -என்கிறபடியே
விவேகம் இல்லாதார்க்கு குணமாய் தோன்றினவையும் தோஷமான படி கண்டு சம்சார வைராக்கியம் பூர்ணம் ஆனாலும்
பரமாத்மினி யோ ரக்த -என்கிறபடியே பிராப்ய ருசி உண்டானாலும்
மஹதா புண்யே புண்யேன க்ரீதேயம் காயநௌ ஸ்த்வயா
ப்ராப்தும் துக்க வோததே பாரம் த்வர யாவந்த பித்யதே -என்கிறபடியே
த்வரை பிறந்தாலும் அநாதியாக அனுவ்ருத்தமான ஆஜ்ஞாதி லங்கனம் அடியாக பிறந்து நிற்கிற
பந்தகமான பகவத் நிக்ரஹத்துக்கு பிரசம நமாக
மாமேகம் சரண்யம் வ்ரஜ -என்று விதி வாக்யத்தாலும்
ப்ரபத்யே -என்ற அனுஷ்டான வாக்யத்தாலும்
சொல்லப்பட்ட சாத்ய உபாய விசேஷம் தெளியாத போது
சித்த உபாய பூதனான சர்வேஸ்வரனை வசீகரிக்க விரகில்லை
ஆகையால்-அதின்
அதிகாரத்திலும்
ஸ்வரூபத்திலும்
பரிகரங்களிலும்
வரும் கலக்கங்களை சமிப்பிக்கிறோம் –

இப் பிரபத்தியும் ஒரு வைதிக தர்மம் அன்றோ -இதுவும் ஒரு யாக விசேஷம் அன்றோ நியாச வித்யையில் ஓதப்படுகிறது —
ஆகையால் இது சர்வாதிகாரமாகக் கூடுமோ -என்று சிலர் விசாரிப்பார்கள் –
இது சர்வேஸ்வரனை சர்வருக்கும் சரணம் என்று ஓதுகிற ஸ்வேதாஸ்வதர சுருதி பலத்தாலே பரிஹ்ருதம் –
இவ் வர்த்தம் -சர்வலோக சரண்யாய -சர்யா யோக்யம நாயாசம் அப்ரபாவமநூபமம் பிரபன்நார்த்தி ஹரம் விஷ்ணும்
சரணம் கந்து மர்ஹசி -இத்யாதி உப ப்ருஹ்மணங்களாலும்
த்ரயாணாம் ஷத்ரியாதீனாம் -என்று தொடங்கி சூத்ர பர்யந்தங்களான வர்ணங்களை எடுத்து
பிரபன்னானாம் ச தத்த்வத -என்று சொல்லுகிற ஸ்ரீ சாத்த்வத வசனத்தாலும்
குயோ நிஷ்வபி சஞ்ஜாதோ ய சக்ருச் சரணம் கத
தம் மாதா பித்ரு ஹந்தாரம் அபி பாதி பவார்த்திஹா -என்று
சொல்லுகிற சனத்குமார சம்ஹிதா வசனத்தாலும் த்ருடீ க்ருதம்
ஆகையால் உபாசனம் த்ரைவர்ணிக அதிகாரமாக அப சூத்ர அதிகரணத்திலே சமர்த்திதம் ஆனாலும்
வைதிகங்களான சத்ய வச நாதிகள் போலே பிரபத்தியும் சாமான்ய தர்மம் ஆகையாலே
யதாதிகாரம் வைதிக மந்த்ரத்தாலே யாதல் -தாந்தரிக மந்த்ராதிகளாலே யாதல்
சர்வருக்கும் பிரபத்தியநுஷ்டானத்துக்கு விரோதம் இல்லை

காகாதிகளும் பிரபன்னராக சாஸ்த்ரங்களில் கேளா நின்றோம் –
மாம் ஹி பார்த்த வ்யபாச்ரித்ய யே அபி ஸ்யு பாபயோ நய
ஸ்தரீயோ வைச்யாஸ்ததா சூத்ராஸ்த அபி யாந்தி பராம் கதிம் -என்று
பகவத் ஆச்ரயண மாத்ரம் சர்வ சாதாரணமாக சரண்யன் தானும் அருளிச் செய்தான் –
உபாசனத்துக்கும் ப்ராரம்பம் த்ரை வர்ணிக சரீரத்திலே யானாலும் அவசானம் சர்வ சரீரத்திலும் கூடும் என்னும் இடம்
தர்ம வ்யாதாதய அப்யந்தே பூர்வாப்யா சாஜ் ஜூ குப்சிதே
வர்ணாவரத்வே சம்ப்ராப்தா சம்சித்திம் ஸ்ரமணீ யதா -என்று ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மத்திலே சொல்லப் பட்டது –
இப்படி உபாசனம் த்ரை வர்ணிகர்க்கே ஆரம்பணீயம் ஆனால் போலே பிரபத்தியில் ஒரு நியாமகத்தாலே
சாமான்ய வசனத்துக்கு சங்கோசம் இல்லாமையாலும்
விசேஷ வசன ப்ராபல்யத்தாலும் இப் பிரபதனம் சர்வர்க்கும் யோக்யம்-ஆன பின்பு
இது தனக்கு விசேஷித்து வேண்டும் அதிகார அம்சம் முன்பே சொன்னோம்
அதஸ் த்ரைவரணி கத்வாதி பாவ அபாவ அபி கச்யசித்
நாதிகார பிரபத்தேஸ் ஸ்யாத் ஆகிஞ்சன்யமநாஸ்ரித —
இவ்வர்த்தத்தை -குலங்களாய ஈரிரண்டில் ஒன்றிலும் பிறந்திலேன் -என்கிற பாட்டிலும்
ஜனித்வாஹம் வம்சே-ஸ்தோத்ர ரத்னம் -61– என்கிற ஸ்லோகத்திலும் கண்டு கொள்வது –
ஆகையால் சரண்ய சரணா கதி ஞானமும் ஆகிஞ்சன்யாதிகளும் உடைய சர்வ ஜாதியர்க்கும் பிரபத்தி அதிகாரம் சித்தம் –

இவ் உபாய ஸ்வரூபத்தைப் பற்ற
நாராயணம் ச லஷ்மீகம் ப்ராப்தும் தச் சரணத்வம்
உபாய இதி விஸ்வாசோ த்வயார்த்த சரணாகதி -என்கிற அபியுக்தர் பாசுரமும்
அதிகார கோடியிலும் அங்க கோடியிலும் நிற்கிற விஸ்வாசத்தின் உடைய ப்ரதான்யம் சொல்லுகைக்காக அத்தனை –
அப்படியே பிரபத்திர் விஸ்வாச சகருத் பிரார்த்தனா மாத்ரேண அபேஷிதம் தாஸ்ய நீதி விஸ்வாச பூர்வகம்
பிரார்த்தநாமிதி யாவத் என்கிற வாக்யமும்
பிரதான விவஷிதை யாலே முதல் விச்வாசத்தைச் சொல்லி
அநந்ய சாத்யே-என்கிற பரத முனி ப்ரணித லஷண வாக்யத்தின் படியே
விஸ்வாச பூர்வகம் பிரார்த்தனம் என்று நிஷ்கர்ஷித்தது –
இவ் வாக்யம் தானும் ஆத்ம நிஷேபம் அங்கி இதரங்கள் அங்கங்கள் என்று சொல்லுகிற
நியாச பஞ்சாங்க சம்யுக்த இத்யாதி வசனங்களாலே
பிரார்த்தனையும் அங்கம் ஆகையால் ரஷாபேஷம் ப்ரதீஷதே -என்கிறபடியே
ஈஸ்வரன் அபேஷா மாத்ர சாபேஷன் என்று இவ் வங்கத்தின் பிரதான்யத்தை விவஷித்துச் சொன்ன படி —
சிறிய கத்யத்திலும்-ஸ்ரீ ரெங்க கத்யத்தில் – விஸ்வாச பூர்வக பிரார்த்தனையைப் பண்ணி
நமோ அஸ்து தே -என்று முடிக்கையாலும்
உபாய சரண சப்த சாமர்த்யத்தாலும் நிஷேபமும் சித்தம்-
நமஸ் ஸூ ஆத்ம நிஷேப பரம் என்னும் இடம் -நமஸ்காராத்மகம் யஸ்மை விதாயாத்ம நிவேதனம் -இத்யாதிகளிலே பிரசித்தம் –

ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்தில் பிரார்த்தனா பூர்வக ஆத்ம நிஷேபம் கண்டோக்தம் ஆயிற்று –
ஆகையால் அநேனைவ து மந்த்ரேண ஸ்வாத்மானம் மயி நிசஷிபேத் ஆத்மாத்மயி பரந்யாச -இத்யாதிகளிலே அங்கி விதானம்-
இப்படி அல்லாத போது ஷட் விதா சரணாகதி -என்கிற வாக்யத்தில் ஆபாத ப்ரதீதியைக் கொண்டு
ஸ்நானம் சப்தவிதம் ஸ்ம்ருதம் இத்யாதிகளில் சொன்ன
ஸ்நா நாதி பேதங்கள் போலே தனித் தனியே பிரபத்தி விசேஷங்களாக பிரசங்கிக்கும் –
பிரபத்திம் தாம் பிரயுஞ்ஜீத ச்வாங்கை பஞ்ச ப்ராவ்ருதாம் -இத்யாதி வசநாந்தர பலத்தாலே நியமிக்கப் பார்க்கில்
அப்படியே பிரார்த்தனா விச்வாசாதிகளை பிரபத்தி என்று சொல்லுகிற வசனங்களை நியமித்து
நியாச பஞ்சாங்க சம்யுத-இத்யாதிகள் படிய நிஷேபம் ஒன்றுமே அங்கி -இதரங்கள் அங்கங்கள் என்கை உசிதம் –
பூயஸாம் நியாயத்தைப் பார்த்தாலும் சாத்யகி தந்திர லஷ்மீ தந்திர அஹிர் புத்ன்ய சம்ஹிதாதிகளில்
பிரபத்தி அத்யாயங்களில் நிஷேபம் அங்கி என்றே பிரசித்தம்
த்வமே உபாய பூதோ மே பவதி பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி ரித்யுக்தா -என்கிறதவும்
தத் பிரகரணத்திலே பிரதானமாக சொன்ன பர ந்யாச பர்யந்தம் என்னும் இடம் அவதாரண சஹக்ருத உபாய சப்தத்தாலே வ்யஞ்ஜிதம்-
ஒரொரு விவஷைகளாலே அங்கங்களை பிரதானமாகச் சொல்லுகை லோகத்திலும் உண்டு –
ஆலம்ப சப்தம் யாக பர்யந்தம் ஆனால் போலே -சரணம் வ்ரஜ இத்யாதிகளின் தாதுக்கள்
நியாச நிஷேப த்யாகாதி சப்தங்களால் சொல்லப்பட்ட ஆத்ம த்யாகத்தை சொல்லுகை வைதிக மரியாதைக்கு அனுகுணம்-
யாகமாவது இன்ன தேவதைக்கு இன்ன ஹவிஸ்ஸூ -என்று இங்கனே ஒரு புத்தி விசேஷம் –
இப்படி என் ஆத்மாவாகிற ஸ்வாதுதமான ஹவிஸ் ஸ்ரீ மானான நாராயணன் பொருட்டு -என்று
இங்கனே இருப்பதொரு புத்தி விசேஷம்
இவ் விடத்தில் ஆத்ம யாகம் இவ் வாத்ம நிஷேபத்தில் சகல பலார்த்திகளுக்கும் சாதாரணமான
கர்த்தவ்ய ஸ்வரூபம் -ரஷா பரந்யாசம் என்னும் இடம் முன்பே சொன்னோம்

ஹவிஸ் சமர்ப்பணா தத்ர பிரயோக விதி சக்தித
ஆத்ம ரஷா பரந்யாச அகிஞ்சனஸ் யாதிரிச்யதே
அத ஸ்ரீ ராம மிச்ராத்யை பரந்யாச விவஷயா
ஸ்வ ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்யம்ச்ச ப்ரபத்திரித லஷித
அக்ருதே து பரந்யாசே ரஷாபேஷண மாத்ரத
பச்சாத் ஸ்வ யத்ன விரதி ந ப்ரசித்தயதி லோகவத்
ஆகிஞ்சன்ய பரந்யாச உபாயத்வ ப்ரார்த்த நாத்மநாம்
த்ரயாணாம் சௌஹ்ருதம் ஸூ ஷ்மம் ய பச்யதி ச பச்யதி -என்று
இப்படி அங்க பஞ்சக சம்பந்தமான ஆத்ம ரஷா பர ந்யாசமே பிரபத்தி சாஸ்திரம் எல்லாவற்றிலும் பிரதானமான
விதேயம் என்று ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த வாதி ஹம்சாம் புவாஹ வரதாசார்யாதிகள் சங்க்ரஹித்தார்கள்–
இவ்விடத்தில் சிலர் சாஸ்த்ரார்த்த தத்வம் தெளிந்த போதே சேஷத்வ அனுசந்தானம் பண்ணினான் அன்றோ –
ஸ்வ உஜ்ஜீவன இச்சா யதி தே ஸ்வ சத்தாயாம் ஸ்ப்ருஹா யதி
ஆத்ம தாஸ்யம் ஹரே ஸ்வாம்யம் ஸ்வ பாவம் ச சதா ஸ்மர-என்றதுவும்
பரம புருஷார்யா தத் உபாயங்களை வேண்டி இருந்தாயாகில் -நீ தாசனாய்
ஈஸ்வரன் ஸ்வாமியாய் இருக்கிறது ஸ்வபாவம் சித்தம் என்று
தத்வத்திலே தெளிவோடு வர்த்தி என்ற படி அன்றோ –
ஆனால் இப்போது ஆத்ம சமர்ப்பணம் என்று ஒரு விதேயம் உண்டோ என்று சொல்லுவார்கள் –

இதுவும் வாக்ய ஜன்ய ஞான மாத்ரத்தாலே மோஷம் என்கையாலே அநாதரணீயம்-
ஜித கௌஸ்துப சௌர்யஸ்ய சம்ராஜ சர்வ பாப்ம நாம்
சிஷ்டம் ஹ்யாத்ம அபஹாரஸ்ய நிஷ்க்ருதி ஸ்வ பரார்ப்பணம்
பர சேஷத்வ தீ மாத்ரம் அதிகாரி விசேஷகம்
பச்சாதாத்ம அபராஹஸ்ய நிரோதாய ச கல்பதே-
சேஷத்வாதி விசிஷ்டமான ஆத்ம தத்தவத்தை சாஸ்த்ரத்தாலே தெளிந்தவனுக்கு
அதிகார விசேஷத்தோடும் பரிகர விசேஷத்தோடும்-பல சங்கல்ப விசேஷத்தோடும் கூடி
சேஷத்வ ப்ரதி சந்தான கர்ப்பமான ஸ்வ ஆத்ம ரஷா பர ந்யாசம் இறே-
அநாத்யபராத மூலே நிக்ரஹ நிவ்ருத்திக்கு உபாயமாக விதிக்கப் படுகிற ஆத்ம சமர்ப்பணம் –
தத்வ ஞானத்தாலே மோஷம் என்கிற இதுவும் ஒரு உபாய அனுஷ்டானத்தை முன்னிட்டு என்னும் இடம்
பஜஸ்ய மாம் -மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ -இத்யாதி விதி பல பிராப்தம்
ஜ்ஞானான் மோஷ உபதேசோ ஹி தத் பூர்வோபாச நாதி நா
உபாச நாதி ரூபத்வா ஞானான் மோஷோ விவஷித -என்றபடி
சாஸ்திர ஜன்யமான சேஷத்வ ஞான மாத்ரம் நிவ்ருத்தி தர்மங்களான நியாச உபாச நாதிகள்
எல்லா வற்றுக்கும் பொதுவாய் இருக்கும் –

சேஷ வ்ருத்தி ரூபமான கைங்கர்யமே முமுஷூவுக்கு புருஷார்த்த காஷ்டை ஆகையாலே
சேஷத்வம் அறியாதே மோஷ உபாயம் அனுஷ்டிக்கை கடியாது இறே –
சேஷத்வ ஞானம் இன்றிக்கே மோஷ அர்த்தமாக சாஸ்த்ரத்தில் விதித்த தர்மங்களை அனுஷ்டித்தான் ஆகிலும்
இந்த தர்மங்கள் தாமே சேஷத்வ ஞானத்தையும் உண்டாக்கி பூர்ண அனுஷ்டான முகத்தாலே இறே மோஷ ஹேது வாவது
ஆகையால் இங்கே விதேயமான சமர்ப்பணம் சேஷத்வ ஞான மாத்ரம் அன்று -மற்று எது என்னில் –
சேஷத்வ ஞானாதி யுக்தமான ஸ்வ ரஷா பர ந்யாசம்
வாக்ய மாத்ரேண சித்தத்வாத் சித்தோபாய இஹோச்ச்யதே
பிரபத்திரிதி வாத அபி விதி நாத்ர விஹன்யதே -சரணம் வ்ரஜ -என்கிற இது
இமமர்த்தம் ஜா நீஹி -என்கிற மாத்ரமாய் -ஒரு கர்த்தவ்ய உபாய விதியரம் அன்றிக்கே ஒழிந்தாலோ என்னில் –
இது சப்த ஸ்வ ராச்ய வ்ருத்தம்-
பிரபத்திம் தாம் ப்ரயுஞ்ஜீத ஸ்வாங்கை பஞ்சபிராவ்ருதம் -இத்யாதிகளான சபரிகர ச்புடதர பிரபத்தி விதிகளோடும் விரோதிக்கும் –
ஈஸ்வரன் மோஷம் உபாயம் என்கிற இவ்வளவே இங்கு வக்தவ்யமாய் மோஷ அதிகாரிக்கு விதேயாந்தரம் இன்றிக்கே ஒழிந்தால்
இவ் விடம் பிரசஸ்துதமான பக்தி யோகத்துக்கு அபேஷிதமான தத்தவ உபதேச மாத்ரம் –

இங்கு தத்தவ ஞானம் உடையவனுக்கு ஸ்வ ரஷணார்த்த ஸ்வ வியாபார நிவ்ருத்தியே பிரபத்தியாய்
சர்வ தர்ம ஸ்வரூப த்யாக மாத்ரம் சாத்தியமாக விதிக்கப் படுகிறது என்பார்க்கு
நிவ்ருத்தி ரூபமே யாகிலும் சாத்யமாக விதிக்கப்பட்ட சர்வ தர்ம த்யாகம் தான் ஸ்வ ரஷணார்த்த ஸ்வ வியாபாரம் ஆகையாலே
ஸ்வ வசன விரோதமும் சாங்க பிரபத்தி விதாயகமான வாக்ய விரோதமும் வரும் –

பிரபத்திக்கு சாதனத்வம் ஆதல் -சித்த சாதன சஹ காரித்வம் ஆதல் -கொள்ளில் சித்த உபாயனான ஈஸ்வரனுடைய
ஏகத்வம் -சித்தித்வம் -பரம சேதனத்வம்
பரம காருணிகத்வம்-சர்வ சக்தித்வம் -நிரபேஷத்வம்-முதலான ஸ்வபாவ விசேஷங்களுக்கு விருத்தமாம் என்னும் பிரசதங்கள்
சுருதி ஸ்ம்ருதி விரோத வ்யாப்தி சூன்யத்வாதி தோஷங்களாலே தர்க்க மாசங்கள் –
இவற்றை சத் தர்க்கங்களாக நினைக்கில் உபாசனத்துக்கு இசைந்த சாதனமாவாதிகளிலும் இப் பிரசதங்கள் வரும் –
உபாசனம் தானும் சாதனம் அன்று என்னில் -சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -என்ற இடத்தில்
உபாசனத்தையும் தர்ம சப்தார்த்தமாக வியாக்யானம் பண்ணுகையாலே ஸ்வ வசன விரோதம் உண்டாகும்
செருக்கு அடக்குகைக்காக வேண்டாச் சுமைகளை எடுப்பிக்கையாலே
அந்ய பரமான உபதேசத்தாலே பிறந்த அர்ஜூனன் புத்தியாலே
தர்மம் என்று தோன்றினவற்றை சர்வ தர்மான் என்று அனுவதிக்கிறது என்னில்
இஜ்யாசார தமா ஹிம்சா தான ஸ்வா த்யாய கர்மணாம்
அயம் து பரமோ தர்மோ யத்யோகே நாத்ம தர்சனம்
சர்வேஷாமேவ தர்மாணா முத்தமோ வைஷ்ணவோ விதி
ந விஷ்ணு வாராத நாத் புண்யம் வித்யதே கர்மம் வைதிகம் -இத்யாதிகளாலே
பரம தர்மங்களாக பிரசித்தங்களான நிவ்ருத்தி தர்மங்களை தர்மங்கள் அல்ல என்றால்
கைமுதிக நியாயத்தாலே பிரவ்ருத்தி தர்மங்களும் தர்மங்கள் அன்றிக்கே சர்வ சாஸ்த்ரங்களுக்கும்
பிரமாணம் இல்லாத படியாய் பர வாஹ்ய குத்ருஷ்டி பஷங்களிலே பிரவேசமாம்

ஆனாலும் உபாசநாதிகள் போலே சரண வரணமும் தர்ம சப்த வாச்யம் ஆகையாலே
இங்கு சர்வ சப்த வாச்ய சங்கோசம் வாராமைக்காக இதுவும் சாதனத்வ வேஷத்தால் த்யாஜ்யம் அன்றோ
ஆகையால் பிரபத்திக்கும் சாதனத்வமாதல் -சித்த சாதன சஹகாரித்வமாதல் கொள்ளுகை
இவ் வசனம் தனக்கும் விருத்தம் அன்றோ என்னில்
இங்கு சாஷாத் சாதனத்வ புத்தியை விட வேணும் என்னும் போது பக்தி யோகாதிகளிலும் துல்யம் –
பிரசாத நத்வ வேஷத்தாலும் தர்மத்வம் இதுக்கு விட வேணும் என்னில் சர்வ சப்த சங்கோசம் வாராமைக்காக
கிருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் -இத்யாதிகளின் படியே தர்மமான சித்த உபாயத்திலும் சாதனத்வ புத்தியை விடப் பிரசங்கிக்கும்
இவ் வாக்யத்தில் பிரதிபாத்யமான தர்மத்தை ஒழிய தர்மங்கள் அல்லவோ த்யாஜ்யங்கள் ஆவன என்னில்
இங்கு விஹிதையான சரணாகதியிலும் துல்யம் –
உபாசநாதிகளைப் போலே தனக்கு உத் பாதகமாக வாதல் -வர்த்தகமாதவாதல் -சஹகாரியாக வாதல் -த்வாரகமாக வாதல்-ஒன்றால்
அபேஷை அறும்படி நித்யமாய்-உபசயாபசய ரஹிதமாய்-சர்வதா பரிபூரணமான சஹஜ காருண்யாதிகளை உடைத்தாய்-
சங்கல்பம் உண்டான போது த்வார நிரபேஷமாக கார்யம் பிறக்கும் படி சத்ய சங்கல்பமாய் இருக்கிற
சித்தோபாயத்துக்கு பக்தி பிரபத்திகள் எவ் வாகாரங்களால் உபகாரங்கள் ஆகின்றன என்னில் –
இவை அநாதியான அபசார பரம்பரையாலே உத்பன்னமாய் சம்சார ஹேதுவாகாய் கிடக்கிற
நிக்ரஹத்தை சமிப்பித்துக் கொண்டு உபகரிக்கின்றன –
இவை பலாந்தரங்களுக்கு உபாயங்களாம் போது ஜ்யோதிஷ்டோமாதிகளைப் போலே
தத்தத் அனுகுண ப்ரீதி விசேஷங்களை உத்பாதித்துக் கொண்டு அம்முகத்தாலே உபகாரங்களாம்-

முமுஷூவுக்கு சாத்ய உபாயங்கள் ஆகிற வியாஜ்ய மாத்ரத்தாலே சாந்த நிக்ரஹமான சித்தோபாயம்
நிக்ரஹ பலமான ஞான சங்கோசாதிகளைக் கழித்து
பரிபூர்ண கைங்கர்ய பர்யந்த பலத்தைக் கொடுத்து யாவதாத்மா பாவியாக உபகரிக்கும்
ஆகையால் முமுஷூவினுடைய சர்வ அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமாய் பரிபூர்ண கைங்கர்ய பர்யந்தமான
பல பரம்பரை எல்லாம் சித்தோபாய கார்யம் என்றும்
பிரசாதமான சாத்தோபாயம் அடியாக வருகிறது என்றும் சொல்லுகிற பிரமாணங்கள் இரண்டும் ஸூ சங்கதங்கள்-
ஆனாலும் இப்பிரபத்தி யாகிற உபாய விசேஷத்தை சாஸ்திரம் விதிக்க வேணுமோ —
லோகத்தில் தன்னை ரஷித்துக் கொள்ள விரகில்லாதே அழுந்துவான் ஒருவன்
அப்போது சந்நிஹிதனான ரஷண சமர்த்தனைப் பற்றுமா போலே
தன்னையும் ஈஸ்வரனையும் சித்த பரமான சாஸ்த்ரத்தாலே தெளிந்தால் தானே அவனை சரணமாகப் பற்றானோ-
ஆகையால் அகிஞ்சனனுக்கு பக்தி ஸ்தானத்தில் பிரபத்தியை விதிக்கக் கூடாதே என்றும் சிலர் சொல்லுவார்கள் –
இதுவும் ஔசித்ய மூலமான அதிவாதம் -எங்கனே என்னில்

லோகத்தில் ஒருவனை ஒருவன் ஆஸ்ரயிக்கும் போது இன்னபடியே இவன் இரங்கும் என்னும் இடத்தை ஒரு பிரமாணத்தாலே அறிந்து
ஆஸ்ரயிக்குமா போலே இங்கும் ஈஸ்வரனை இன்ன பிரகாரத்திலே இன்ன அதிகாரி பற்றினால்
இவனை ஈஸ்வரன் ரஷிக்கும் என்னும் இடம் அறியும் போது கர்தவ்ய பரமான சாஸ்திரம் ஒழிய வேறு ஒரு பிரமாணம் இல்லை —
நாம் ஆஸ்ரயிக்க ரஷிக்கும் என்று அனுமானத்தாலே அறுதியிட்டு ஆஸ்ரயிக்கில் ஈஸ்வர தத்வ ஞானமுடையார் எல்லாருக்கும்
இப்படி அனுஷ்டிக்கலாம் ஆகையாலே உபாசன விதாயக சாஸ்திரங்கள் நிரர்த்தங்களாம்-
சமர்த்தன் உபாச நாதிகளைப் பண்ண -அவற்றில் சமர்த்தன் அல்லாதவன் பிரபத்தியைப் பண்ண என்று
விசேஷித்து நியமிக்கை அனுமானத்தால் கடைப்படாது –
மற்றுள்ள உபாயங்களில் சமர்த்தன் அன்றிக்கே ஒழிந்தால் அவற்றினுடைய ஸ்தானத்திலே
பிரபத்தியைப் பண்ணுவது என்று சாஸ்திரம் விதியாத போது
முன்பு விதித்த உபாயத்துக்கு அனர்ஹனான படியாலே அதின் பலத்தை இழக்கும் படியாம் -எங்கனே என்னில்

லோகத்தில் ராஜ சேவாதிகளும் தத் பலங்களும் காணச் செய்தே மாலாகரண தீபா ரோபண ஸ்துதி நமஸ்காராதிகளை
சாஸ்திர நிரபேஷமாக அனுஷ்டித்தால் அபசாரங்கள் வரும்படியாய் இருக்கையாலே
பரிகர நியமங்களோடு கூடின பகவத் சேவாதி பிரகாரங்களும் தத் பலங்களும் நியதங்களாய் சாஸ்திரம் கொண்டு அறிகிறாப் போலே
இங்கும் லோகத்தில் பிரபத்தியும் தத் பலங்களும் கண்டு போந்தாலும்
சதாசார்யா உபதேச சாபேஷ மந்திர விசேஷாதிகளோடு கூடின பிரபத்திக்கும்
பல விசேஷங்களுக்கும் சாத்ய சாதன பாவம் சாஸ்திரம் கொண்டு அறிய வேண்டுகையாலே
அவ்வோ பலங்களுக்குகாக ஸ்வா விசேஷங்களை விதிக்கிறாப் போலே பிரபத்தியையும் விதிக்கிறது –
இங்கன் அல்லாத போது ராஜ சேவையைப் போலே பகவத் சேவையும் விதிக்க வேண்டாது ஒழியும்-
பிரபத்திக்கும் சதாசார்ய உபதேச பூர்வக மந்திர க்ரஹணாதிகள் அநபேஷிதங்களாகப் பிரசங்கிக்கும் –
மந்த்ராத்ய நர்ஹர்க்கும் சரண்ய விசேஷ பல விசேஷ அனுபந்தியான அந்யூ நாநாதிக கர்த்தவ்ய விசேஷத்தின் உடைய
அத்யவசாயத்துக்கு அனந்யதா சித்தமான அனுமானம் கிடையாது –
ஆகையால் ச பரிகர சேவா விசேஷங்கள் போலே ச பரிகர பர சமர்ப்பணமும் இங்கு விதேயமாக குறை இல்லை –
இப்படி யதா விகாரம் சாஸ்திரம் விதித்த வற்றிலும் உபாச நாதிகள் ஸ்வரூப விருத்தங்கள் என்று சிலர் சொல்லுவார்கள் –
இதுவும் பிரபத்தியை ஸ்துதிக்கைக்காக அதிவாதம் பண்ணினார்களாம் அத்தனை -எங்கனே என்னில் –

1-நித்யமான ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு இவை நாசங்களாகக் கொண்டு ஸ்வரூப விருத்தங்கள் என்ன ஒண்ணாது –
2-பிரபத்திய நுஷ்டானத்திலும் கைங்கர்யத்திலும் மேலே பக்த்யாதிகளிலும் –
கர்த்தா சாஸ்த்ரார்த்த வத்த்வாத் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்-2-3-33-
பரார்த்து தச்ச்ருதே -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்-2-3-40–என்கிறபடி –
பகவத் அதீன கர்த்ருத்வம் உண்டாகையாலும் -ஆத்ம ஸ்வரூபம் அத்யந்த நிர்வ்யாபாரம் என்னும் போது
சத்வ லஷணமான அர்த்தக்ரியா காரித்வம் இல்லாமையாலே துச்சத்வம் பிரசங்கிக்கையாலும்
ஜ்ஞான சிகீர்ஷ்ணா ப்ரயந்த ஆச்ரத்யவ ரூபமான கர்த்ருத்வம் இல்லை யாக்கி ஆத்மாவுக்கு
சந்நிதி மாத்ரமே வியாபாரம் என்னில் போக்த்ருத்வாதிகளும் இன்றிக்கே
இவனுக்கு சம்சாரமும் மித்யாவாய் மோஷோபாய நைர பேஷ்யாதி பிரசங்கம் வருகையாலும்
சாங்க்யாதிகள் சொல்லுமா போலே ஸ்வரூபத்தில் கர்த்ருத்வம் இல்லாமையாலே
உபாச நாதிகள் ஸ்வரூப விருத்தங்கள் என்று சொல்லவும் ஒண்ணாது

அசேஷ்ட மாந மாஸீநம் ஸ்ரீ கஞ்சிதுபாதிஷ்டதி
கர்மீ கர்மா நுஸ் ருத்யான்யோ ந ப்ராயச்மதிகச்சதி -என்றதுவும்
சாஸ்திர சோசித பாயங்களினுடைய நைரர்தக்யம் சொன்னபடி அன்று –
பூர்வா நுஷ்டித கர்ம விசேஷங்களினுடைய பல விசேஷம் சொன்னபடி இத்தனை –
மோஷ பிரதிகூலங்களான ராகாத்யுபாதிகளாலே வந்த காம்ய நிஷித்தங்கள் போலே பந்தகங்கள் அல்லாமையாலும்
மோஷார்த்தி தனக்கே விதிக்கையாலும் –
உபாச நாதிகளுக்கு சாஸ்திர முகத்தாலே அனர்த்தா வஹத்வ ரூபமான ஸ்வரூப விரோதம் சொல்ல ஒண்ணாது –
ஆகையால் ஆத்ம ஸ்வரூபத்தைப் பற்ற உபாச நாதிகளுக்கு நாசகத்வ அசம்பாவிதத்வ அனர்த்தா வஹத்வங்கள் இல்லாமையாலே
ஒருபடியாலும் ஸ்வரூப விரோதம் பிரசங்கிக்க வில்லை

ஆனாலும் ஆத்மா தேஹாதி விலஷணன் ஆகையாலே ஸ்வரூபத்தில் வர்ணாஸ்ரமாதிகள் இல்லை என்று தெளிந்தவனுக்கு
ப்ராஹ்மணோஹம்-ஷத்ரியோஹம் -என்றால் போலே வரும் அபிமானங்கள் அடியாக கர்தவ்யங்களான வர்ணாஸ்ரமாதி தர்மங்களும்
அவற்றோடு துவக்குண்ட உபாயாந்தரங்களும் அனுஷ்டேயங்கள் அல்லாமையாலே
இவ் வர்ணாஸ்ரமாதி நிபந்தங்களான தர்மங்கள் ஸ்வரூப விருத்தங்கள் என்னக் குறை என் என்னில்
இதுவும் அனுபபன்னம் -எங்கனே என்னில் –
ஸ்வரூபத்தில் கர்ம விசேஷங்கள் அடியாக ப்ராஹ்மணத் வாதிகள் இல்லை என்று தெளிந்தானே யாகிலும்
கர்ம விசேஷங்கள் அடியாக ப்ராஹ்மணத் வாதி விசிஷ்ட சரீரத்தோடு சம்பத்தனாய் இருக்கையாலே –
அச் சரீர சம்பந்தமே அடியாக வருகிற ஷூத் பிபாசாதிகளுக்கு பரிஹாரம் பண்ணுகிற கணக்கிலே அச்சரீரம் விடும் அளவும்
அவ்வோ வர்ணாஸ்ரமாதிகளுக்கும் தன் சக்திக்கும் அனுரூபமாக
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்திகளைப் பற்ற சாஸ்திரங்கள் விதித்த தர்மங்களை விட ஒண்ணாது-
ஆகையால் இத் தர்மங்களை தேகாத்ம விவேகம் அடியாக ஸ்வரூப விருத்தங்கள் ஆக்கி
இவற்றுக்கு த்யாஜ்யதை சொல்ல ஒண்ணாது –

தேகாத்ம விவேகம் உடையவனுக்கே பார லௌகிக போக சாதனமான தர்மத்தில் அதிகாரம் ஆகையாலே
இத் தர்மங்களுடைய அனுஷ்டானத்துக்கு ஸ்வரூபத்தில் ப்ரஹ்மண்யாதி பரமம் அதிகாரம் அன்று –
ப்ரஹ்மண்யாதி விசிஷ்ட சரீர சம்பந்தமே அதிகாரம்
ஆகையால் சர்வ தர்ம அனுஷ்டானத்துக்கும் உபயுக்தமான பிரகிருதி ஆத்ம விவேகம் அடியாக உபாச நாதிகளுக்கு விரோதம் கண்டிலோம் –
உபாச நாதிகள் அஹங்காராதி கர்ப்பங்கள் என்னும் இடம் சாஸ்திரம் இசையாது இருக்கச் செய்தே ஆரோபித்தார்கள் அத்தனை –
கர்மோபார்ஜிதங்களான கரண களேபரங்கள் ஆகிற உபாதிகளைக் கொண்டு அனுஷ்டிக்கையாலே
கர்ம யோகாதிகள் நிருபாதிக ஸ்வரூப விருத்தங்கள் என்பார்க்கும் ஸ்வரூப ஜ்ஞான த்வய ஸ்ரவணாதிகளும்
மன ப்ரப்ருதி சாபேஷங்கள் ஆகையாலே துல்ய தோஷங்கள் ஆகும்
ஆனாலும் சேஷ பூதன் ஆகையாலே தன்னைத் தானே ரஷித்துக் கொள்ள ப்ராப்தனும் அன்றிக்கே -அத்யந்த பரதந்த்ரன் ஆகையாலே
தன்னைத் தானே ரஷித்துக் கொள்ள சக்தனும் அன்றிக்கே இருக்கிற இவனுக்கு
ஸ்வ ரஷணார்த்தமாக கர்த்தவ்யம் என்று ஒரு உபாயத்தை விதிக்கையும்
அது இவனுக்கு சாத்யமாய் சாத்ய உபாயம் என்று பேர் பெறுகிறது என்று சொல்லுகையும் உபபன்னமோ –
ஆன பின்பு பக்தி யோகாதிகள் சேஷத்வ அனுரூபங்கள் அல்லாமையாலே ஸ்வரூபத்துக்கு அநிஷ்டா வஹங்கள் என்றும்
அத்யந்த பாரதந்த்ர்ய விருத்தங்கள் ஆகையாலே அசம்பாவிதங்கள் என்றும் சொல்ல ஒண்ணாதோ என்னில்
இது சர்வ மோஷ பிரசங்காதிகளாலே முன்பே பரிஹ்ருதம் –

இவன் செய்த ஒரு வியாஜ்யம் கொள்ளாதே முக்தனாக்கில் அநாதியாக முக்தனாகப் பிரசங்கிக்கும்
ஈஸ்வரன் கேவல ஸ்வா தந்த்ர்யத்தாலே நினைத்த போது முக்தனாக்கில் வைஷம்ய நைர்குண்யாதி தோஷங்களும் வரும்-
மோஷோபாய விதாயங்களான சாஸ்திரங்களும் எல்லாம் நிரர்த்தங்களுமாம்-
ஆகையால் இச் சேஷத்வத்தால் வகுத்த விஷயத்தை பற்றுகையில் ஔசித்யமும் -உடையவன் உடைமையை ரஷிககையில் ஔசித்யமும் உண்டாம் –
அத்யந்த பாரதந்த்ர்யத்தால் அவன் கொடுத்த ஸ்வா தந்த்ர்யத்தை சுமந்து அவனுக்கு அபிமதங்களான உபாயங்களை அனுஷ்டிக்கையும் –
பலம் பெறுகைக்கு அவன் கை பார்த்து இருக்க வேண்டுகையும் சித்திக்கும் –
இச் சேஷத்வ பாரதந்த்ர்யங்கள் இரண்டும் பல தசையில் அவன் உகந்த கைங்கர்யத்தை அவன் இட்ட வழக்காக நடத்துகைக்கும் உறுப்பாம் –
இவையடியாக ஸ்வ ரஷண அர்த்தமாக ஸ்வ வியாபாரம் ஆகாது என்பார்க்கு
தாங்கள் யதா சாஸ்திரம் பகவத் ப்ரீத்யாதி பலத்தைக் கோலி அனுஷ்டிக்கிற கைங்கர்யத்திலும்
சாத்யமாக விதிக்கப் படுகிற பிரபத்தி தன்னிலும் ஸ்வரூப விரோத புத்தியாலே அதிகாரம் இல்லையாம் –
வாக்ய ஜன்யமான சம்பந்த ஞானாதி மாதரத்தில் காட்டில் அதிரிக்தமாக சரணம் வ்ரஜ -என்று விதேயம் ஆகையால்
சாத்யமாய் இருக்கும் பிரபத்தி ஸ்வரூபம் என்னும் இடம் முன்பே சொன்னோம் ஆகையால்
சேஷபூதனுமாய் பரதந்த்ரனனுமான இவனுக்கு யதாதிகாரம் ஸ்வ ரஷணார்த்த வியாபாரம் பண்ணக் குறை இல்லை –

ஆனாலும் அனன்யார்ஹ சேஷ பூதனாய்-தன்னைத் தெளிந்து பரமைகாந்தியாய் இருக்கிற இவனுக்கு
தேவதாந்திர த்வாரங்களான வர்ணாஸ்ரம தர்மங்களும்
அவற்றை இதி கர்தவ்யதையாக உடைத்தான பக்தி யோகாதிகளும் ஐ காந்த்ய விருத்தங்கள் அன்றோ –
சுத்த யாஜிகளுக்கு அன்றோ பரமைகாந்தித்வம் கூடுவது என்னில்
இது பாஷ்யாதிகளின் நிஷ்கர்ஷம் தெளியாமை அடியாக வந்த சோத்யம்-எங்கனே என்னில் –
பிரதர்த்த நாதி வித்யைகளில் பரமாத்மா இந்திராதி சரீரனாக முமுஷூக்கு உபாஸ்யன் என்று அறுதி இட்டார் –
வித்யாங்கமான வர்ணாஸ்ரம தர்மங்களிலும் அவ்வோ தேவதைகளைச் சரீரமாகக் கொண்டு நிற்கிற
பரமாத்மாவே ஆராத்யன் என்று நிஷ்கர்ஷித்தார்
ஆகையால் ஸ்வ தந்தரமாக சில தேவதைகளைப் பற்றினாலும் பலாந்தர காமனையாலே
தன்னுடைய நித்ய நைமித்திகங்களுக்கு புறம்பான தேவதாந்திர அந்வயம் வரிலும் பரமை காந்தித்வத்துக்கு விருத்தமாம் –
பலாந்திர சங்கமும் இன்றிக்கே பரமாத்மாவுக்கு விசேஷணங்களாக தேவதைகளை வைத்து
அக்னயாதி சப்தங்களை விசேஷ்ய பர்யந்தமாக அனுசந்தித்தும் –
சாஷாதப்ய விரோதம் ஜைமினி -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -1-2-29-என்கிற ந்யாயத்தாலே
அக்னி இந்த்ராதி சப்தங்களை சாஷாத் பகவத் வாசகங்களாக அனுசந்தித்தும்
சர்வ தர்ம அனுஷ்டானம் பண்ணும் இடத்தில் விதி பலத்தாலே பரமை காந்தித்வ விரோதம் இல்லை

ஆனாலும் அபிசாராதிகளை விதித்த கட்டளையில் சாஸ்திர ப்ரரோச நாதிகளில் அபிசந்தியாலே
அதிகாரி விசேஷத்திலே உபாச நாதிகளை விதித்தது அத்தனை அன்றோ –
முமுஷூவுக்கு பிராப்ய பிராபகங்கள் ஏகம் ஆகையாலே ப்ராப்ய அனுரூபமான உபாயம் சர்வேஸ்வரன் ஒருவனுமே –
ஆகையால் அன்றோ –
அதபாதக பீதஸ்த்வம் சர்வ பாவேன பாரத –விமுக்தான்ய சமாரம்போ நாராயண பரோ பவ –என்று
தர்ம தேவதை தன் புத்திரனுக்கு உபாச நாதிகளை ப்ராப்ய விரோதிகள் என்று நினைத்து நிந்தித்தது என்னில் –
அதுவும் அத்யந்த அனுப பந்தம் -எங்கனே என்னில்
அபிசாராதிகள் பல விசேஷம் அடியாக இறே அனர்த்த ஹேதுக்கள் ஆயின –
இங்கு பலம் மோஷம் ஆனபடியாலே அம்முகத்தாலே அனர்த்த பிரசங்கம் இல்லை
ஏக அதிகாரி விஷயத்தில் ஏக பலத்துக்கு குருவாய் இருப்பதொன்றை உபாயமாகக் காட்டி
இலகுவாய் இருப்பது ஒன்றில் ருசியைப் பிறப்பிக்கிறது என்கை விவஷித விபரீதம் –
அங்கத்திலே அங்கி பல நிர்தேசமாய் ஸ்துதி மாத்ரமாய் இறே அப்போது பலிப்பது –

பிராப்யத்துக்கு இன்னது அனுரூபம் என்னும் இடம் சாஸ்திர வேத்யம் ஆகையாலே
யுக்தி மாத்ரத்தாலே பிராப்ய விரோதம் சொல்ல ஒண்ணாது
ஆகம சித்தங்களிலே ஒன்றை ஆகம சித்தங்களில் ஒன்றை விருத்த தர்க்கங்களாலே பாதிக்கில் துல்ய நியாயத்தாலே
சர்வ சாஸ்திரங்களும் பிரபத்தி சாஸ்திரம் தானும் பிரமாணம் அன்றிக்கே ஒழியும் –
அத பீதக பீதஸ்த்வம் -என்கிற இடத்திலும் பாதக சப்தத்தாலே உபாச நாதிகளை நிந்திக்கிறது என்கைக்கும் பிரமாணம் இல்லை –
ஆகையால் முமுஷூ வுக்கு விஹிதங்களான பக்தி பிரபத்தி இரண்டும் யதாதிகார பரிக்ராஹ்யங்கள் –
விஹிதங்களே யாகிலும் ஆசார்ய ருசி பரிக்ருஹீதங்கள் அல்லாத படியாலே
அதிதி சத்காராதிகளிலே விஹிதங்களான கவாலம்பாதிகள் போலே
உபாச நாதிகள் சிஷ்ட பரிக்ருக வருத்தங்கள் ஆகையாலே அநாதரணீயங்கள் அல்லவோ என்கையும் நிரூபக வாக்யம் அன்று –
சதாசார்ய பரிக்ரஹம் இல்லாத போது அன்றோ அச்வர்க்யம் லோக வித்விஷ்டம் தர்ம்யமப்யாசரே ன்னது -என்று கழிக்கல் ஆவது –

இங்கு தஸ்மை முனிவராய பராசராய-ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம் -4- என்னும்படி ஸ்லாக்யமான
பராசராதி பூர்வாச்சார்யர்கள் அனுஷ்டிக்கையாலே சர்வ சிஷ்ட பஹிஷ்காரம் சொல்ல ஒண்ணாது –
இப்படி யுகாந்தரங்களில் இவை தர்மங்கள் ஆனாலும் கலியுகத்தில் யதோக்தமான பரமாத்மா உபாச நாதிகளுக்கு
அதிகாரிகள் துர்லபர் ஆகையாலே இவை இக்காலத்துக்கு
பொருந்துபவை அல்ல -ஆகையால் அன்றோ
கலௌ சங்கீ ர்த்ய கேசவம் -என்றும் –
கலேர் தோஷ நிதே ராஜன் நாஸ்தி ஹ்யோகோ மஹான் குண-கீர்த்த நாதேன கிருஷ்ணச்ய முக்த பந்த பரம் வ்ரஜேத் -என்றும்
சொல்லுகிறது -என்னவும் ஒண்ணாது –
கலௌ கிருதயுகம் தஸ்ய கலிஸ் தஸ்ய க்ருதே யுகே -யஸ்ய சேதசி கோவிந்தோ ஹ்ருதயே தஸ்ய நாச்யுத-என்கிறபடியே
இக் காலத்திலும் உபாச நாதிகளுக்கு அதிகாரிகள் ஸ்வயம் பிரயோஜன யோக நிஷ்டரான பூர்வாச்சார்யர்கள் போலே சம்பாவிதர் இறே-
இங்கன் அல்லாத போது சங்கீ ர்த்தன வ்யதிரிக்தையான பிரபத்திக்கும் –
கிம் நு தஸ்ய ச மந்த்ரச்ய கர்மண கமலாசன — ந கப்யதே அதிகாரீ வா ஸ்ரோது காமோ அபி வா நர -இத்யாதிகள் படியே —
மகா விச்வாசாதி யுக்தரான அதிகாரிகள் தேட்டம் ஆகையாலே இவ்விடத்திலும் இப்பிரசங்கம் வரும்
ஆன பின்பு உபாச நாதிகளுக்கு வேறொரு விரோதம் இல்லாமையாலே யதா சாஸ்திரம் ஆதுராதிகளுக்கு அவகாஹ நாதிகள் போலே
இவை அகிஞ்சன -அநந்ய கதி -என்று இருக்கும் அதிகாரிக்கு ஸ்வ அதிகார விருத்தங்கள் என்ன பிராப்தம் –
இவ் வதிகார விரோதம் அறியாதே உபாச நாதிகளிலே பிரவர்த்திக்குமவனை பற்ற –
நரச்ய புத்தி தௌர்பல்யாத் உபாயாந்தர மித்யதே -என்றது –
ஆகையால் இவ் உபாச நாதிகளும் அதிகார்யந்தரத்துக்கு யதாதிகாரம் அனு குணங்கள் –

அவற்றுக்கு சாமர்த்தியம் இல்லாமை யாதலால் -விளம்ப ஷமன் அல்லாமை யாதலால் –
இப் பிரபத்தியை ஸ்வ தந்திர உபாயமாக பற்றினவனை -செய்த வேள்வியர் -என்றும்
க்ருதக்ருத்யன் -என்றும் -அனுஷ்டித க்ரதுசதன் -என்றும்
இவனுக்கு மரணாந்தமாக நடக்கிற வியாபாரங்களை அவப்ருத பர்யந்த கர்தவ்ய கலாபங்களாக ஸ்துதித்தும்-
க்ரத்வந்தர அனுஷ்டானம் பண்ணினவனுக்கு மேலுள்ள நித்ய நைமித்தங்கள் போலே இவனுக்கு
ஸ்வ தந்திர விதியாலே வர்ணாஸ்ரம தர்மங்கள் நடவா நிற்கச் செய்தேயும்
அனுஷ்டிதாத்மயாக பலத்தைப் பற்றி கர்த்தவ்யாந்தர நிரபேஷனாகவும்
ஆழ்வார்களும் மகரிஷிகளும் பகவச் சாஸ்திரங்களும் வேதங்களும் கோஷியா நின்றன -ஆகையால்
தபஸ் விப்யோ அதிகோ யோகீ ஜ்ஞாநிப்யோ அபி மதோ அதிக
கர்மிப்யச்சாதிகோ யோகீ தஸ்மாத் யோகீ பவார்ஜூன -இத்யாதிகளாலே
பிரவ்ருத்தி தர்மங்களில் காட்டிலும் நிவ்ருத்தி தர்மங்கள் ஸ்ரேஷ்டங்கள் ஆனால் போலேவும்
அவை தம்மில் ஆத்ம விஷயமான யோகம் ஸ்ரேஷ்டமானால் போயும்
ஆத்ம விஷய யோகங்களில் காட்டிலும் யோகிநாம் அபி சர்வேஷாம் -என்கிறபடியே
வஸூ தேவ நந்தன விஷயமான யோகம் ஸ்ரேஷ்டமானால் போலேயும்
பரமாத்மா விஷய வித்யா விசேஷங்கள் எல்லாவற்றிலும் நியாச நிஷேபாதி சப்தங்களாலே சொல்லப்பட்ட
வித்யா விசேஷமே ஸூ கரத்வ-சக்ருத் கர்தவ்யத்வ -சீக்ர பல ப்ரதத் வாதிகளாலே ஸ்ரேஷ்ட தமம் –

நியாச வித்யையிலே கண்டோக்தமான இவ்வர்த்தத்தை
தேஷாம் து தபஸாம் நியாச மதிரிக்தம் தப ஸ்ருதம் -சத்கர்ம நிரதா சுத்தா சாங்க்ய யோக விதஸ்ததா —
நார்ஹந்தி சரணஸ் தஸ்ய கலாம் கோடி தமீ மபி -என்று பகவச் சாஸ்திரம் உப ப்ரும்ஹித்தது –
அவகாஹ நாதிகளிலே சமர்த்தன் அல்லாதவனுக்கு மா நசம் விஷ்ணு சிந்தனம் என்று பகவச் சிந்தனத்தை
ஸ்நானமாக விதித்தால் -அது ஸ்நானா நந்தரங்கள் பண்ணும் சுத்தியையும் பண்ணி –
பாபாந்தரங்களையும் சமிப்பித்து அப்போதே பகவத் அனுபவ ரசத்தையும் உண்டாக்குமா போலே
உபாச நாதிகளில் சமர்த்தன் அல்லாதவனுக்கு ப்ரபத்தியை விதித்தாலும்
இப் பிரபத்தி தானே அவை கொடுக்கும் பலத்தையும் அவை தம்மையும் கொடுக்க வற்றாய்
அகிஞ்சனுக்கு உத்தாரகமாய் அவன் அபேஷித்த காலத்திலே பாலாவி நாபாவத்தையும் உடைத்தாய் இருக்கையாலே
அதிக பிரபாவமாய் இருக்கும் –
இப்படி உபாயத்தின் அதிகாரத்திலும் -ஸ்வரூபத்திலும் -வரும் கலக்கங்கள் சமிப்பித்தோம் –

இனி மேல் பரிகாரங்களில் வரும் வ்யாமோஹம் சமிப்பிக்கிறோம் –
இவ் உபாயத்துக்கு ஆநுகூல்ய சங்கல்பாதிகள் வேணுமோ —
ஆர்த்தோ வா யதி வா த்ருப்த -என்றும் –
மித்ர பாவேன சம்ப்ராப்தம் ந த்யஜேயம் கதஞ்சன -தோஷோ யத்யாபி ஸ்யாத் சதா மேததகர்ஹிதம் -என்றும்
யதி வா ராவண ஸ்வயம் -என்றும் சொல்லுகிற ரிபூணாமபி வத்சலனான சரண்யன்
சரண்யகதனுடைய தோஷங்களைப் பார்க்குமோ –
அனலோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்யன் என்று அன்றோ பூர்வர்கள் பாசுரம் -ஆகையால்
இவை சம்பாவித ஸ்வ பாவங்கள் இத்தனை அன்றோ என்று சிலர் சொல்லுவார்கள் –

இதுக்கு பிரபத்தி உத்தர காலத்தில் ஆனுகூல்யாதிகள் அனுவர்த்தியாது ஒழியிலும்
ப்ரதி சமாதானம் சிறந்து பிரபத்தி பலமும் குறைவற்று இருக்கும் என்கையிலே தாத்பர்யம் கொள்ளலாம் –
இங்கன் அல்லாத போது -ஷட்விதா சரணாகதி -என்றும் –
நியாச பஞ்சாங்க சம்யுத -என்றும் –
ஸ்வ அங்கை பஞ்சபிராவ்ருதாம் -என்றும்
அங்க அங்கிகளை விபஜித்து சொல்லுகிற பல பிரமாணங்களுக்கும் விருத்தம் –
லோகத்தில் ரஷ்யத்ரவ்ய சமர்ப்பண மரியாதைக்கும் பொருந்தாது என்றும் –
இவ் வங்கங்களுடைய சக்ருத் கரணாதி பிரகாரங்களுக்கும் முன்பே சொன்னோம்
ப்ரஹ்மாஸ்த்ரமும் ஸ்வ அங்க சாபேஷமாய் இறே இருப்பது -ஆகையால்
பிரபத்தே க்வசிதப்யேவம் பராபேஷா ந வித்யதே -ஸா ஹி சர்வத்ர சர்வேஷாம் சர்வ காம பலப்ரதா -என்றதுவும்
தர்மாந்தர நைரபேஷ்யம் சொன்னபடி –
இப்படி அல்லாத போது இவர்கள் இசைந்த மகா விச்வாசத்தையும் இக் கட்டளையிலே சம்பாவித ஸ்வ பாவம் ஆக்கலாம்
இவ் வகாசத்தில் வேறே சிலர் ஆஸ்திகனுக்கு சாஸ்த்ரார்த்த விஸ்வாசம் பிறக்குமதுக்கு மேற் பட
மஹா விஸ்வாசம் என்று ஓன்று உண்டோ –
ஆகையால் இதுவும் சர்வ சாஸ்த்ரார்த்த சாதாரணமாம் அத்தனை போக்கி
பிரபத்திக்கு விசேஷித்து அங்கமாக ஆகவற்றோ என்று சிலர் நினைப்பார்கள்
அதுவும் ந விச்வசே த விச்வச்தே விச்வச்தே நாதி விச்வசேத்-இத்யாதிகளிலே
விஸ்வாச தாரதம்யம் பிரசித்தம் ஆகையாலும்
இவ்விடத்தில் அதிசய விஸ்வாசம் அங்கம் என்கிற வசனத்தாலும் பரிஹ்ருதம்

இப்படி புருஷ விசேஷங்களிலே விஸ்வாச தாரதம்யம் உண்டு என்னும் இடத்தை –
ஸ்ரீ மத் அஷ்டாஷர ப்ரஹ்ம வித்யையிலே
யஸ்ய யாவாம்ச்ச விஸ்வாச தஸ்ய சித்திச்ச தாவதீ –ஏதாவா நிதி நை தஸ்ய பிரபாவ பரிமீயதே –என்று
ஸ்ரீ நாரத பகவான் அருளிச் செய்தான் –
மந்த விச்வாசரான ப்ரபன்ன ஆபாசரையும் முடிவிலே சர்வேஸ்வரன் ரஷிக்கும் -எங்கனே என்னில்
சக்ருதுச் சரிதம் யேன ஹரிரித்யஷர த்வயம் –பத்த பரிகரஸ் தேன மோஷாய கமனம் ப்ரதி -இத்யாதிகளிலும்
இவற்றை அடி ஒற்றின த்வத் அங்க்ரிமுத்திச்ச்ய உதீர்ண சம்சார -என்கிற ஸ்லோகங்களிலும்
மொய்த்த வல் வினையுள் நின்று -இத்யாதிகளிலும்
அபிப்ரேதமான படியே இவன் பல சித்திக்கு கோலின காலத்துக்குள்ளே உபாய பூர்த்தியை உண்டாக்கி
ரஷிக்கும் என்னும் இடத்தை நினைத்து
வ்ருதைவ பவதோ யாத பூயஸீ ஜன்ம சந்ததி -தஸ்யா மன்யதமம் ஜன்ம சஞ்சிந்த்ய சரணம் வ்ரஜ -என்று
தேவலனைக் குறித்து ஸ்ரீ சாண்டில்ய பகவான் அருளிச் செய்தான்

சரண்யம் சரணம் ச த்வமாஹூர் திவ்யா மஹர்ஷயா-என்றதுவும் மகாரிஷிகளுக்கே விஸ்வாசம் கூடுவது –
இவர்கள் வாக்யத்தை இட்டு மந்த விச்வாசரை தெளிவிக்க வேண்டும் என்றபடி –
இப்படி விசுவாச தாரதம்யம் உண்டாகையாலே யதா சாஸ்திரம் மஹா விஸ்வாசம் பிரபத்யங்கமாக குறை இல்லை –
சிலருக்கு இவற்றில் விசுவாசம் குலையும் படியும் அதுக்கு பரிகாரமும் சொல்லுகிறோம்
1- பக்தி பிரபத்திகள் புத்தி பேதத்தாலே ஐஸ்வர்யம் மோஷங்கள் ஆகிற விருத்த பலன்களைக் கொடுக்கக் கூடுமோ –
விதைக்கிறவனுடைய அபிசந்தி பேதத்தாலே ஒரு விதை வேறொரு பலத்தைக் கொடுக்கக் கண்டோமோ என்று சிலர் பார்ப்பார்கள் –
இதுக்கு பரிஹாரம்
நியாயங்களால் பாதிக்க ஒண்ணாத படி பிரத்யஷ்யாதிகளை போலே ஸ்வ விஷயத்தில்
பிரமாணமான சாஸ்திரம் காட்டுகையாலே இப்படிக் கூடும்
லோகத்திலும் தர்ம சீலனும் உதாரனுமான ராஜாவுக்கு விலையாக ஏதேனும் ஒன்றைக் கொடுத்தால்
ஓன்று கிடைக்கவும் அது தன்னையே உபஹார புத்தியால் கொடுத்தால் வேண்டுவது எல்லாம் கிடைக்கவும் காணா நின்றோம்
இப் பக்தி பிரபத்திகள் பிரயோஜனாந்த பரரக்கு பிரவ்ருத்தி தர்ம கோடியிலே நிற்கும் –
பகவத் சரணார்த்திகளுக்கு நிவ்ருத்தி தர்மங்களாம்-இவ்வர்த்தம் நித்ய நைமித்திகளாதி களிலும் ஒக்கும் –
2- இப்படியே ஆவ்ருத்தி அநாவ்ருத்யாதிகளாலே விஷம ஸ்வ பாவங்களான உபாசன பிரபதனங்கள் ஏக பல
சாதனமாகக் கூடுமோ என்னில்
இதுக்கு உத்தரமும் அதிகாரி விசேஷத்தாலே லோக வேதங்களின் படியே சித்தம் –
3- முமுஷூக்களாய் ஸ்வ தந்திர பிரபத்தி பண்ணினவர்களுக்கு உபாயமும் மோஷமும் ஏக ரூபமாய் இருக்கச் செய்தேயும்
சம்சாரத்தில் அடிச் சூட்டால் வரும் த்வரையின் தாரதம்யத்துக்கு ஈடாக தத்தம் இச்சையாலே காலம் குறிக்கிறதில்
ஏற்றச் சுருக்கதாலே பலத்தில் விளம்ப அவிளம்பங்கள் கூடும்
4- ஆழ்வார்கள் நாத முனிகள் உள்ளிட்டார்க்கு பகவத் சாஷாத் காராதிகள் உண்டாய் இருக்க
சிலருக்கு இவை இன்றிக்கே ஒழிகைக்கு காரணம் -பிரபத்தி காலத்தில் பல சங்கல்பத்தில் வைஷம்யம் –
பிராரப்த ஸூஹ்ருத விசேஷ்ம் ஆகவுமாம் –முன்பு கோலின பலாம்சம் சக்ருத் பிரபத்தியாலே சித்தம் ஆனாலும்
கோலாத அம்சத்தைப் பற்ற பின்பு தீவர சம்வேகம் பிறந்தார்க்கு புன பிரவ்ருத்தி பண்ணவுமாம்-
5-வேறே சிலர் த்ருஷ்டார்த்த பிரபத்திகளிலே சில பலியாது ஒழியக் கண்டு சகல பல சாதனமான பிரபத்தியில்
அதி சங்கை பண்ணுவார்கள் –
அவர்களையும் அல்லாத சாஸ்த்ரார்த்தங்கள் படிகளிலே கர்ம கர்த்ரு சாதன வைகுண்யத்தை வெளியிட்டு தெளிவிக்க வேணும் –
இங்கு கர்ம வைகுண்யமாவது மஹா விஸ்வாசாதிகள் குறைகை–
கர்த்ரு வைகுண்யம் ஆவது பிரபத்திக்கு சொன்ன அதிகாரம்
ந்யூனமாகை -சாதன வைகுண்யமாவது யதா சாஸ்திரம் ப்ரபத்ய நுஷ்டானத்துக்கு மூலமான சத் உபதேசாதிகள் இன்றிக்கே ஒழிகை –
இவ் வைகுண்யங்கள் அற பிரபத்தி பண்ணின போது தத் பலன்களாக கோலின த்ருஷ்டங்களும் சித்திக்கக் காணா நின்றோம் –

வேறே சிலர் பிரபத்தி சாஸ்த்ரத்தோடு-சாஸ்திரங்கள் உடன் -வாசி அற சர்வ சாஸ்த்ரங்களுக்கும் பிரவர்தகரான வ்யாசாதிகள் –
ஆலோடய சர்வ சாஸ்த்ராணி விசார்யா ச புன இதமேகம் ஸூ நிஷ்பந்தம் த்யேயோ நாராயணா சதா -என்றும்
ஹரிரேக சதா த்யேயோ பவத்பி சத்த்வ சம்ச்திதை -என்றும்
ஸ்மர்த்தவ்யஸ் சத்தம் விஷ்ணு -என்றும்
இப்படி நிஷ்கர்ஷியா நிற்க சக்ருத் பிரபத்தி மாத்ரத்தாலே மோஷமாகக் கூடுமோ –
மாமேவ யே பிரபத்யந்தே -இத்யாதிகள் அங்கப் பிரபத்திகள் ஆனால் போலே
சரம ஸ்லோகாதிகளும் சபரிகர பிரபத்தியை பக்த்யங்கமாக விதிக்கின்றனவாக வேண்டாவோ -என்று சொல்லுவார்கள் –
இதுவும் அனுபபந்தம் –
சரணாம் த்வாம் பிரபன்னா யே த்யான யோக விவர்ஜிதா –தே அபி ம்ருத்யுமதிக்ரம்ய யாந்தி தத் வைஷ்ணவம் பதம் -என்றும்
யத் யேன காம காமேன ந சாத்யம் சாதாநாந்தரை–முமுஷூ ணா யத் சாங்க்யேன யோகேன ந ச பக்தி –
ப்ராப்யதே பரமம் தாம யதோ நாவர்த்ததே யதி-தேன தேனாப்யதே தத்தத் நியாசே நைவ மஹா முனே –
பரமாத்மா ச தேநைவ சாத்யதே புருஷோத்தமே -என்றும் சொல்லும் வசனங்களாலே
ஸ்வ தந்திர பிரபத்தி சித்தித்தால் இந்நிஷ்டை உடையவனுக்கு
ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்தில் படியே ஸ்வயம் பலமாக த்யேயோ நாராயணஸ் சதா -என்கிற அர்த்தத்திலே
தன விழுக்காடு அன்வயத்துக்கு விரோதம் இல்லை –
இது அரோகனுக்கும் ஆரோக்யார்த்திக்கும் ஷீரம் சேவ்யம் என்றதோடு ஒக்கும் –

சாங்கமான த்யான விஷயம் சர்வாதிகாரம் அன்றே யாகிலும் பகவத் விஷயத்தில் அதிகார அனுரூபமாக அறியலாம் அளவும் –
நிரந்தரம் நினைப்பதாக நீ நினைக்க வேண்டுமே -இத்யாதிகளில் படியே அனுசந்திக்கவும் குறையில்லை
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரரும் இவ் உபாய நிஷ்டையை சிறிய கத்யத்திலும் பெரிய கத்யத்திலும் அருளிச் செய்து
ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்திலும் சுருக்கிக் காட்டி அருளி
இருந்த நாள் பிராப்ய ருசி கலையாதே வளர்ந்து போகும்படிக்கு ஈடான அனுசந்தான விசேஷத்தை
ததச்ச பிரத்யஹம் ஆத்ம உஜ்ஜீவனாய எவம் அனுஸ்மரேத்-என்று தொடங்கி அருளிச் செய்தார் –
இப் பிரபன்னனுக்கு பூசித்தும் போக்கினேன் போது -என்கிற அநந்ய பிரயோஜனமான பூஜா விஷயத்தை
அத பரமை காந்தி நோ பகவத் ஆராதன பிரயோஜகம் வஷ்யதே பகவத் கைங்கர்யைகரதி பரமை காந்தீ பூத்வா -என்று தொடங்கி –
நித்யத்திலே அத்யர்த்த ப்ரியா வ்ரத விசததம ப்ரத்யஷ ரூபா நுத்யநேந த்யாயன் நாசீத-என்று அருளிச் செய்தார்-

இப்படி அநந்ய பிரயோஜன நிரந்தர பகவத் அனுசந்தான பரீவாஹமான கைங்கர்யத்திலே பகவச் சாஸ்திர உக்தமாய்
வியாச தஷாதி மஹர்ஷி மதங்களோடும் சங்கதமாய்
மறம் திகழும் -என்கிற பாட்டிலும் –
இரு முப்பொழுது ஏத்தி-என்ற பாசுரத்துக்கு விவஷிதமாக ஆசார்யர்கள் வியாக்யானம் பண்ணின கால விபாகத்தை
அபிகச்சன் ஹரிம் ப்ராத பச்சாத் த்ரவ்யாணி சார்ஜயன்
அர்ச்சயம்ச்ச ததோ தேவம் மந்த்ரான் ஜபன் நபி
த்யாயன் நபி பரம் தேவம் காலே ஷூக் தேஷு பஞ்ச ஸூ
தர்மா நஸ் சதா சைவம் பாஞ்ச காலிகா வர்த்தம நா
ஸ்வா ர்ஜிதை கந்த புஷ்பாத்யை சுபைச் சத்யனுரூபத
ஆராதயன் ஹரிம் பக்த்யா கமயிஷ்யாமி வாசரான்–என்று ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்யக் கேட்டு
வங்கி புரத்து நம்பி நித்யத்திலே சங்க்ரஹித்தார்-
இப்படி நஞ்சீயர் உள்ளிட்டார் நித்யங்களிலே கண்டு கொள்வது –
இவற்றில் உள்ள வைஷம்யங்கள் அவ்வோ சம்ஹிதா விசேஷங்களிலே சொல்லும் விகல்பங்களாலே சங்கதங்கள்-

இப்படி யாகையாலே
ந தேவ லோகா க்ரமணம் பவாம்ச்து சஹ வைதேஹ்யா-என்றும்
யத்ர குத்ர குலே வாசோ யேஷூ கேஷூ பவோஸ்து மே
தவ தாச்யைக போகே ஸ்யாத் சதா சர்வத்ர மே ரதி
கர்மணா மநஸா வாஸா சிரஸா வா கதஞ்சன்
த்வாம் வி நா நான்ய முத்திச்ச கரிஷ்யே கிஞ்சித் அப்யஹம் -என்றும்
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே -என்கிறபடியே பகவத் ப்ரீதி மாதரம் பிரயோஜனமான கைங்கர்யத்திலே
ஸ்வ ஆசார்ய உபதிஷ்டமாய் இருப்பதொரு சாஸ்த்ரீய பிரக்ரியை கொண்டு யதா காலம் அந்வயிக்க பிராப்தம்
இப்படி நித்யமாக விதிக்கிற பகவத் அபிகம நாதிகளிலே லோகாயதிகரைப் போலே க்யாதி லாப பூஜைகளுக்காக யாதல்
தத்வ ஜ்ஞான வைராக்யாதிகள் இல்லாதாரைப் போலே பிரயோஜனாந்தரதுக்காக யாதல்
பூர்ண உபாயம் இல்லாதாரைப் போலே மோஷார்த்தமாக ஆதல் அன்றிக்கே
முக்தரைப் போலே ஸ்வாமி அபிமதத்தை நடத்த வேணும் என்கிற ருசியாலே யதா சாஸ்திரம் ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக இழிந்தால்
இவ் அபிகம நாதிகள்-அந்ய அபிகமனமும் -அன்யார்த்த பிரவ்ருத்தியும் -அந்ய யஜனமும் -அந்ய சப்தங்களும் -அந்ய சிந்தையும்
ஆகிற சித்திரங்கள் புகாமைக்கு கடகமாய் இருக்கும் –
அந்ய அபிகமனம் ஆகாது என்னும் இடத்தை –
இனிப் போய் ஒருவன் தனக்கு பணிந்து கடைத்தலை நிற்கை நின் சாயை அழிவு கண்டாய் -என்று பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்தார் –

அன்யார்த்த பிரவ்ருத்தி ஆகாது என்னும் இடத்தை –
கூறை சோறு இவை வேண்டுவது இல்லை -என்று அருளிச் செய்தார்
அந்ய யஜனம் ஆகாது என்னும் இடத்தை -உன்னித்து மற்றொரு தெய்வம் தொழாள் அவனை அல்லால் என்றும் –
தேவன் எம்பெருமானுக்கு அல்லால் பூவும் பூசனையும் தகுமே -என்றும்
ஈன்றோள் இருக்க மணை நீராட்டி -என்றும்
மற்று இங்கோர் புதுத் தெய்வம் கொண்டாடும் தொண்டீர் பெற்ற தாய் இருக்க
மணை வெந்நீர் ஆட்டுதீரோ -மாட்டாத தகவற்றீரே -என்றும் இத்யாதிகளாலே அருளிச் செய்தார்கள்-

சப்த ரிஷி சம்வாதத்திலும்
விஷ்ணும் ப்ரஹ்மண்ய தேவசம் சர்வ லோக நமஸ்க்ருதம்
த்ரை லோக்ய ஸ்திதி சம்ஹார சிருஷ்டி ஹேதும் நிரீஸ்வரம்
ஆதா தாரம் விதா தாரம் சாந்தாராம் ஜகத் குரும்
விஹாய ச பஜன்வந்த்யம் பிசஸ் தைந்யம் கரோதி ய-என்றும்
விஷ்ணும் தர்ம பரோ ந ஸ்யாத் விஷ்ணு தர்ம பராங்முக
குதர்ம வ்ரதசீலஸ் ஸ்யாத் பிசஸ் தைந்யம் கரோதி ய -என்றும் சொல்லப்பட்டது –
அந்ய கீர்த்தனம் -ஆகாது என்னும் இடத்தை -வாய் அவனை அல்லாது வாழ்த்தாது -என்றும்
சொன்னால் விரோதம் -இத்யாதிகளாலே அருளிச் செய்தார்கள் –

அந்ய சிந்தனம் ஆகாது என்னும் இடத்தை –
சிந்தை மன்று ஒன்றின் திறத்து அல்லா தன்மை தேவபிரான் அறியும் -என்றும்
வருதேவர் மற்று உளர் என்று என் மனத்து இறையும் கருதேன் -என்றும் அருளிச் செய்தார்கள்-
இச் சமாராதானாதி கிரமங்களில் அநதிக்ருதர்க்கும் இக்காலங்கள் எல்லாவற்றிலும் தங்களுக்கு
யோக்யமான நித்ய நைமித்திகங்களாலும் சங்கீர்த்த நாதிகளாலும்
சமாராதனாதி யோக்யரான பரம பாகவத்ர்க்கு பரதந்த்ரராய் -யதாதிகாரம் வல்ல தேவை செய்து
இக்கைங்கர்யம் இழவாது ஒழியலாம்-
இவ்வர்த்தத்தை
ஆராதநாநாம் சர்வேஷாம் விஷ்ணோர் ஆராதனம் பரம்
தஸ்மாத் பரதரம் ப்ரோக்தம் ததி யாராதனம் பரம் -என்றும்
குன்று எடுத்த பிரான் அடியோரோடும் ஒன்றி நின்ற சடகோபன் உரை செயல் -என்றும்
ஏத்தி இருப்பாரை வெல்லுமே மற்றவரை சாத்தி இருப்பார் தவம் –என்றும் அருளிச் செய்தார்கள் –

இக் கைங்கர்யங்களை அனுஷ்டித்து உகப்பாருக்கும் இது கண்டு உகப்பாருக்கும் ஜகத் வியாபாரம் பண்ண
அதிக்ருதனான ஈஸ்வரனுக்கும் முக்தருக்கும் போலே போகம் ஏக ரூபம்
தர்ம ஸ்ருதோ வா த்ருஷ்டோ வா ச்ம்ருதோ வா கதிதோபி வா
அநு மோதிதோ வா ராஜேந்திர புநாதி புருஷம் சதா -என்கிற
பாவ நத்வம் போலே போக்யத்வமும் ஏக ரூபமாகக் குறை இல்லை-
அப்படியே -தஸ்மாத் ச பிரணவம் சூத்ரோ மன்நா மாநி ந கீர்த்தயேத்-என்று மஹா பாரதத்திலும்
அஷ்டாஷர ஜப ஸ்த்ரீ ணாம் பிரக்ருத்யைவ விதீயதே ந ஸ்வர பிரணவ
அங்கா நாப் யன்ய விதயஸ் ததா ஸ்த்ரீணாம் து சூத்திர ஜாதி நாம் மந்த்ரமாத்ரோக்தி ரிஷ்யதே -என்று நாரதீ யாதிகளிலும்
நமோ நாரயணேத் யுக்த்வா ஸ்வ பாக புநராக மத -என்று ஸ்ரீ வராஹ புராணத்திலும்
வாயினால் நமோ நாராயணா என்று மத்தகத்திடைக் கைகளைக் கூப்பி -என்றும்
நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே-என்றும் சொல்லுகிற திரு மந்த்ரமாகிற
எட்டுக் கண்ணான கரும்பிலே வேர்ப்பற்றையும் தலையாடையும் கழிந்தால் நடுவுள்ள அம்சம் சர்வ உபஜீவ்யம் ஆகிறாப் போலே
பிரபத்தி நிஷ்டர் எல்லாருக்கும் சர்வ காலத்துக்கும் பகவத் அநு ஸ்மரண ரசத்துக்கும் விரோதம் இல்லை-

ச பரிகரமான விலஷண பக்தி யோகமாகில் இறே சிலருக்கு விரோதம் உள்ளது –
ஷண மாத்ர சாத்யமான பிரபதனம் சித்தமான அளவிலும் –
த்வயம் அர்த்த அனுசந்தாநேன சஹ சதைவம் வக்தா -என்று சரண்யன் அருளிச் செய்தான் இறே
ஆகையாலே த்யேயோ நாராயண சதா -என்றதுவும்
யதாதிகாரம் சிலருக்கு உபாயமாகவும் சிலருக்கு பலமாகவும் கொள்ளுகையாலே
இது ஸ்வ தந்திர பிரபத்திக்கு விருத்தம் அன்று
இப் பிரபத்தி அங்கமான வேஷத்தை ஸ்ரீ பாஷ்யாதி களிலே உதாஹரித்து அருளினார் –
ஸ்வ தந்த்ரமான வேஷத்தை ஸ்ரீ கத்யத்திலே அருளிச் செய்தார்
க்லேசா நாம் ச ஷய கரம் யோகா தன்யன்ன வித்யதே ந கர்மாணாம் ஷயோ பூய ஜன்ம நாம யுதைரபி ருதே
யோகாத்கர்ம கஷயம் யோகாக் நி ஷப யேத் பரம் -இத்யாதிகளும்
ஸ்வதந்திர பிரபத்தி விதி பலத்தாலே அதிகாரி அந்தர விஷயங்களாகக் கடவன –

இப்படி சாத்ய உபாய விஷயமாக மற்றும் பிறக்கும் கலக்கங்களுக்கு பரிஹாரம் நிஷேப ரஷையில் கண்டு கொள்வது

இஸ் சாத்ய உபாயம் இங்கு சோதிதமான கட்டளையில் ரகஸ்ய த்ரயத்தில் யதா ஸ்தானம் அநு சந்தேயம் –

வரிக்கின்றனன் பரன் யாவரை என்று மறையதனில்
விரிக்கின்றதும் குறி ஒன்றால் வினையரை யாதலினாம்
உரைக்கின்ற நன்னெறி யோறும் படிகளிலே ஓர்ந்து உலகம்
தரிக்கின்ற தாரகனார் தகவால் தரிக்கின்றனமே –

தத் தத் ஹைதுக ஹேதுகே க்ருததீய தர்க்க இந்த்ரஜால க்ரமே
விப்ராணா கதக பிரதான கணேந நிஷ்டாம் க நிஷ்டாஸ்ரயாம்
அத்யாத்ம சுருதி சம்பிரதாய கதைகரத்தா விசுத்தாசய
சித்தோபாய வசீக்ரியாமிதி ஹி ந சாத்யாம் சமத்யா பயன் –

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

This entry was posted on July 2, 2015 at 2:23 pm and is filed under Acharyarkall, Ashtaadasa Rahayangal, ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர், Desihan, Raamaanujar, Sri Vaishna Concepts. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.