உரைக்கின்ற முக்கட்பிரான் யானே என்னும்
உரைக்கின்ற திசைமுகன் யானே என்னும்
உரைக்கின்ற அமரரும் யானே என்னும்
உரைக்கின்ற அமரர்கோன் யானே என்னும்
உரைக்கின்ற முனிவரும் யானே என்னும்
உரைக்கின்ற முகில்வண்ணன் ஏறக்கொலோ?
உரைக்கின்ற உலகத்தீர்க்கு என்சொல் லுகேன்?
உரைக்கின்ற என்கோமள ஒண் கொடிக்கே.
பொ-ரை :- தாமத புராணங்களிலே சொல்லப்படுகின்ற சிவபிரானும் யானே என்பாள், அவனுக்கும் தமப்பனாகச் சொல்லப்படுகின்ற பிரமனும் யானே என்பாள், சொல்லப்படுகின்ற தேவர்களும் யானே என்பாள், சொல்லப்படுகின்ற தேவர்கள் தலைவனான இந்திரனும் யானே என்பாள், உரைக்கின்ற முனிவர்களும் யானே என்பாள், வேதங்களிலே பிரசித்தமாகச் சொல்லப்படுகின்ற மேகம் போன்ற நிறத்தையுடைய சர்வேச்வரன் வந்து ஆவேசித்தானோ? சொல்லு சொல்லு என்று பேசுகின்ற உங்களுக்கு, உலக விஷயத்தைக் கடந்து பேசுகின்ற அழகிய கொடி போன்ற என் பெண் விஷயத்தில் எதனைச் சொல்லுகேன்?
ஈடு :- எட்டாம் பாட்டு. உலகத்திற்குப் பிரதாநரான பிரமன் முதலான தேவர்கள் நான் இட்ட வழக்கு என்னா நின்றாள் என்கிறாள்.
உரைக்கின்ற முக்கட்பிரான் யானே என்னும் – 2வேதத்திலே பகவானுடைய செல்வங்கள் பரக்கச்சொல்லப்படுகின்ற இடங்களிலேயாதல், புனைந்துரையாகப் பேசப்படுகின்ற இடங்களிலேயாதல் சொல்லப்படுமவனாய், தன்னுடைய கோஷ்டிக்கு உபகாரகனான சிவன் நான் இட்ட வழக்கு என்னா நின்றாள். அன்றிக்கே, 1“பதினோர் உருத்திரர்களுக்குள்ளே சங்கரன் நான் ஆகின்றேன்” என்கிறபடியே, சர்வேச்வரனுக்குப் பிரகாரமாகச் சொல்லப்பட்டவனாதலின் ‘உரைக்கின்ற’ என்கிறார் என்னுதல். உரைக்கின்ற திசைமுகன் யானே என்னும் – 2“விரூபாக்ஷனும் பிரமனுக்கு ஜ்யேஷ்ட புத்திரனுமான சிவன்” என்கிறபடியே, அந்தச் சிவனுக்கும் தமப்பனாகப் பிரமாணப் பிரசித்தனாயிருக்கின்ற பிரமனும் நான் இட்ட வழக்கு என்கிறாள். உரைக்கின்ற அமரரும் யானே என்னும் – பிரமனாலே படைக்கப்பட்டவர்களாய், நித்திய சிருஷ்டிக்கு உரியவர்களாகச் சாஸ்திரங்களிலே சொல்லப்படுகின்ற பிரமர்கள் பதின்மர்களும் நான் இட்ட வழக்கு என்னும். 3அன்றிக்கே, “பிரமன் என்ன, தக்ஷர் முதலான பிரஜாபதிகள் என்ன, இவர்கள் முதலானவர்கள் சர்வேச்வரனால் நியமிக்கப்படுகின்ற பொருள்கள்; உலகத்தைப் படைப்பதற்குக் காரணர்களாக இருக்கிறார்கள்” என்கிறபடியே, பகவானுக்குப் பிரகாரமாகச் சொல்லப்படுகின்றவர்களாதலின் ‘உரைக்கின்ற அமரர்’ என்கிறாள் என்னுதல்.
உரைக்கின்ற அமரர்கோன் யானே என்னும்-4“இந்திரனே! உன்னைக்காட்டிலும் உயர்ந்தவர் ஒருவருமிலர்” என்று சொல்லப்படுகின்ற இந்திரனும் யானேஎன்னும். அன்றிக்கே, 1“வேதங்களில் சாமவேதம் நானாக இருக்கிறேன், தேவர்களில் இந்திரன் நானாக இருக்கிறேன்” என்கிறபடியே, பகவானுக்குப் பிரகாரமாகச் சொல்லப்படுகின்றவன் ஆதலின், ‘உரைக்கின்ற’ என்கிறாள் என்னுதல். உரைக்கின்ற முனிவரும் யானே என்னும் – வேதத்தின் அர்த்தங்களை நினைத்து, உலகத்திற்குச் செய்ய வேண்டியனவற்றைச் சொல்லும் மனு முதலான முனிவர்களும் நான் இட்ட வழக்கு என்னும். உரைக்கின்ற முகில்வண்ணன் ஏறக் கொலோ – வார்த்தை சொல்லுவதாய், கழுத்தே கட்டளையாக நீரை முகந்து, மின்னி, முழங்கி, வில்லிட்டு வருவதொருமேகம் போலே வடிவழகையுடைய சர்வேச்வரன் வந்து ஆவேசித்தானோ? அன்றிக்கே, உரைக்கின்ற 2“கருமை நிறத்தையுடைய மேகத்தின் நடுவில் இருப்பதான மின்னல் போலே” என்கிறபடியே, நீருண்ட மேகம் போலே என்று சொல்லப்படுகிற என்னுதல். உரைக்கின்ற உலகத்தீர்க்கு இவை என் சொல்லுகேன் – சிலவற்றைச் சொல்லுமித்தனையேயாய், ‘சொல்லலாம், சொல்ல ஒண்ணாது’ என்று பாராதே, சொல்லு சொல்லு என்று வருத்துகின்ற உலகத்தீரான உங்களுக்கு நான் எதனைச் சொல்லுவது? உரைக்கின்ற என்கோமள ஒண்கொடிக்கே – அதுவும் சொல்லி ஒழிவேனே அன்றோ 3வார்த்தை சொல்லிற்றிலள் ஆகில். ‘கோமளம்’ என்கையாலே, சௌகுமார்யத்தைச் சொல்லிற்று. ‘கொடி’ என்கையாலே, 4“கணவனை அடைதற்குரிய வயதினையுடையவள்” என்கிறபடியே, ஒருகொள்கொம்போடே சேராத போது தறைப்படும் பருவம் என்பதனைச் சொல்லிற்று.
ப்ரஹ்மாதிகள் தானே
உரைக்கின்ற –வேதத்தில்
உரைக்கின்ற முக்கண் -பிரான் அந்தர்யாமியாக இருந்து
வேதத்தால் உரைக்கப் -பற்ற விபூதி சொல்லும் வேதம்
“உரைக்கின்ற” என்பதற்கு, பரம்பொருளாக உரைக்கப்படுகின்ற என்றும்,
பகவானுக்குச் சரீரமாக உரைக்கப்படுகின்ற என்றும் இரண்டுவிதமாகப்
பொருள் அருளிச்செய்யத் திருவுள்ளம்பற்றி, அவ்விரண்டு
பொருள்களையும் முறையே அருளிச்செய்கிறார் ‘வேதத்திலே’ என்று
தொடங்கியும், ‘அன்றிக்கே’ என்று தொடங்கியும்.
“ருத்ராணாம் ஸங்கர: ச அஸ்மி வித்தேஸ: யக்ஷரக்ஷஸாம்
வஸூநாம் பாவக: ச அஸ்மி மேரு: ஸிகரிணாம் அஹம்”- என்பது, ஸ்ரீ கீதை. 10 : 23.
2. “விரூபாக்ஷாய பிரஹ்மண: புத்ராய ஜ்யேஷ்டாய ச்ரேஷ்டாய”- என்பது, சாமவேதம்.
பிரமர்கள் பதின்மர் :- மரீசி, அத்திரி, அங்கிரசு, புலஸ்தியர், புலகர்,
கிரது, வசிஷ்டர், தக்ஷர், பிருகு, நாரதர் என்பவர்கள்.
3. “ப்ரஹ்மா தக்ஷாதய: கால: ததைவ அகில ஜந்தவ:
விபூதய: ஹரே: ஏதா ஜகத: ஸ்ருஷ்டி ஹேதவ:”-என்பது, ஸ்ரீ விஷ்ணுபுரா. 1. 22 : 31.
4. “நகிரிந்த்ர த்வத் உத்தர:” என்பது, ருக்வேதம்.
அர்த்தவாதம் பிரகரணம்
உண்டே தாமச புராணம் உண்டே
முக்கண் பிரான் –உபகாரகன் அவனுக்கும் கோஷ்டி உண்டே என்பதால் பிரான்
திசை முகன் -ப்ரஹ்மாவும் நானே
“வேதாநாம் ஸாமவேத: அஸ்மி தேவாநாமஸ்மி வாஸவ:” என்பது, ஸ்ரீ கீதை. 10 : 22.
2. “நீலதோயத மத்யஸ்த்தா” என்பது, தைத்திரீய நாராயண உப. 11.
3. ‘வார்த்தை சொல்லிற்றிலளாகில்’ என்றது, பகவானுடைய விபூதியைப்
பரக்கச் சொல்லிற்றிலளாகில் என்றபடி. ஆதலால், இப்படிப்பட்டவளுடைய
வைபவம் என்னால் சொல்லப்போகாது என்பது கருத்து.
4. “பதி ஸம்யோக ஸு லபம் வய: த்ருஷ்டவா ச மே பிதா” என்பது, ஸ்ரீராமா.
அயோத். 118 : 36. அநசூயைப் பார்த்துப் பிராட்டி கூறியது.
பத்து பிரஜாபதிகளை உண்டாக்கி -கார்யம் கொடுத்து பிரித்து -அமரர் –சப்தம் இவர்களைக் குறிக்கும்
உரைக்கின்ற அமரர் கோனும் நானே இந்த்ரனும் -நானே என்கிறாள்
வேதார்த்தை ஸ்மர்த்திது மனு போல்வாரும் நானே -நான் இட்ட வழக்கு
தர்ம சாஸ்திரம் கர்த்தவ்யம் செய்தவர்களும் நானே
முகில் வண்ணன் -நீல தோயாத -மழை
மின்னி முழங்கி கழுத்தே கட்டளையாக நீரை முகர்ந்து
சார்ங்கம் உத்தித சாரா மழை போலே
உரைக்கின்ற உலகத்தீருக்கு என்ன சொல்வேன்
வார்த்தை சொல்லி -கோமள -சௌகுமார்யம்
கொடி பருவத்தால்
கொள் கொம்பால் சேராமல் தரைப்பட்டு போகுமே
சீதை பிராட்டி வார்த்தை
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
Leave a Reply