திறம்பாமல் மண்காக்கின்றேன் யானே என்னும்
திறம்பாமல் மலைஎடுத் தேனே என்னும்
திறம்பாமல் அசுரரைக் கொன்றேனே என்னும்
திறங்காட்டி அன்றைவரைக் காத்தேனே என்னும்
திறம்பாமல் கடல்கடைந் தேனே என்னும்
திறம்பாத கடல்வண்ணன் ஏறக் கொலோ?
திறம்பாத உலகத்தீர்க்கு என்சொல் லுகேன்?
திறம்பாது என்திரு மகள் எய்தினவே.
பொ-ரை :- நன்னெறியினின்றும் ஒருவரும் பிறழாதவாறு உலகத்தை எல்லாம் காக்கின்றவன் யானே என்னும், தளர்ச்சி இல்லாமலே கோவர்த்தனம் என்னும் மலையை எடுத்தேன் என்னும், தப்பாதபடி அசுரர்களைக் கொன்றேன் என்னும், திறமைகளைக் காட்டி அக்காலத்தில் பாண்டவர்களைக் காப்பாற்றினேன் என்னும், தப்பாமல் சமுத்திரத்தைக் கடைந்தேன் என்னும், தன்விதிகளை ஒருவரும் தப்ப ஒண்ணாதவாறு இருக்கின்ற கடல்வண்ணனாகிய சர்வேச்வரன் ஆவேசித்தானோ? பகவானுடைய குணங்களில் நின்றும் மீளாதவாறு என்மகள் எய்தியவற்றை, கேட்டு அல்லது மீளாத உலகத்தார்க்கு எதனைச் சொல்வேன்?
ஈடு :- ஐந்தாம் பாட்டு. உலகத்தைப் பாதுகாத்தல் தொடக்கமான செயல்களை எல்லாம் செய்தேன் நான் என்னாநின்றாள் என்கிறாள்.
திறம்பாமல் மண்காக்கின்றேன் யானே என்னும்-1ஒருவர் கூறை எழுவர் உடாதபடி, “இந்தப் பரமாத்மாவினிடமிருந்து பயந்து காற்று வீசுகிறது” என்கிறபடியே, பூமியை நோக்குகிறேன் நான் என்னும். திறம்பாமல் மலை எடுத்தேனே என்னும் – ஒரு பசுவின் மேலாதல், ஓர் ஆயன் மேலாதல் ஒரு துளிபடாதபடி கோவர்த்தனகிரியைத்தரித்துப் பாதுகாத்தேனும் நான் என்னாநின்றாள். திறம்பாமல் அசுரரைக் கொன்றேனே என்னும் – அசுரர்களுடைய கூட்டத்தைத் தப்பாதபடி அறுத்துப் போகட்டேன் என்னும். திறம் காட்டி அன்று ஐவரைக் காத்தேனே என்னும் – 1உலகத்தில் என்படிகளைக் காட்டி, பகலை இரவாக்கியும், ‘ஆயுதம் எடேன்’ என்று ஆயுதம் எடுத்தும், பகைவர்களுடைய உயிர்நிலையைக் காட்டியும் இப்படி அன்று பாண்டவர்கள்மேல் அன்பு வைத்து அவர்களைக் காப்பாற்றினேனும் நான் என்னாநின்றாள். “கிருஷ்ணா! வெற்றியையாவது இராச்சியத்தையாவது நான் விரும்பவில்லை” என்ற அருச்சுனனை, “இப்போதே போரைச் செய்ய வேணும் என்கிற உன்னுடைய வார்த்தையை நிறைவேற்றி விடுகிறேன்” என்னச் செய்தானே அன்றோ. திறம்பாமல் கடல் கடைந்தேனே என்னும்-ஒருதாழிக்கு உட்பட்ட தயிரை ஒன்றும் பிரிகதிர்ப்படாதபடி கடைவாரைப் போலே, சமுத்திரம் என்கிற மஹாதத்துவத்தின் நடுவே மந்தரத்தை நட்டுக் கடைகிற இடத்துக் கீே்ழ விழுதல் மேலே கொந்தளித்தல் செய்யாதபடி கடலைக் கடைந்தேனும் நான் என்னும். திறம்பாத கடல்வண்ணன் ஏறக்கொலோ – தன் சாசனத்தை ஒருவரால் தப்ப ஒண்ணாதபடியாயிருக்கிற, அளவிட்டு அறிய ஒண்ணாத தன்மையனான சர்வேச்வரன் வந்து ஆவேசித்தானோ? திறம்பாத உலகத்தீர்க்கு என்சொல்லுகேன் – கேட்டு அல்லது கால்வாங்கோம் என்று இருக்கிற உங்களுக்கு நான் எதனைச் சொல்லுவது. திறம்பாது என் திருமகள் எய்தின – திருமகளை ஒத்த என் மகள், ஹிதம் சொல்லி மீட்க ஒண்ணாதபடி அடைந்தவற்றை நான் எதனைச் சொல்லுவது? 1ஆழங்காலிலே இழிந்தார்படியைக் கரையிலே நின்றாராலே சொல்லப்போமோ.
“திறம்பாமல்” என்பதற்கு, ஒருவர் நிமித்தமான அச்சத்தாலே ஒருவர்
அஞ்சாதபடி என்று பொருள்கூறத் திருவுள்ளம்பற்றி
அதனைஅருளிச்செய்கிறார் ‘ஒருவர்’ என்று தொடங்கி. ஒருவர் கூறை
எழுவர் உடுக்கையாவது, ஒருவன் கையில் உள்ள புடைவையை ஒருவன்,
அவன் கையிலுள்ள அதனை வேறு ஒருவன் பறிக்க, இப்படியே ஏழு
பேராகப் பறித்து உடுத்தல். இது, எளியாரை வலியார் வருத்துவதற்குத்
திருஷ்டாந்தம். இப்படி, எளியாரை வலியார் வருத்தாதபடி அவர் அவர்கள்
மரியாதைகளிலே நிறுத்திப் பூமியைக் காக்கிறேன் என்றபடி.
திறம்பாமல் -தப்பாமல் மண் காத்து
திறலை காட்டி –
றம் காட்டி-பக்ஷபாத பிரகாரங்களைக் காட்டி என்னுதல். திறம் என்று
சமூகமாய், தத்துவ விவேகம் தொடங்கிப் பிரபத்தி முடிவாகவுள்ள அர்த்த
சமூகங்களைக் காட்டி என்னுதல். இந்த இரண்டு பொருள்களையும் முறையே
அருளிச்செய்கிறார் ‘உலகத்தில்’ என்று தொடங்கியும், ‘கிருஷ்ணா!’ என்று
தொடங்கியும்.
“நகாங்க்ஷே விஜயம் க்ருஷ்ண நச ராஜ்யம் ஸுகாநிச
கிம்நோ ராஜ்யேந கோவிந்த கிம் போகை: ஜீவிதேநவா”
“நஷ்டோ மோஹ: ஸ்மிருதி: லப்தா த்வத் ப்ரசாதாத் மயாஅச்யுத
ஸ்திதிஸ்மி கதஸந்தேஹ: கரிஷ்யே வசனம் தவ”-என்பன, ஸ்ரீகீதை. 1 : 32, 18 : 73.
ஒருவர் கூறை எழுவர் -உடுக்காமல் அனைவருக்கும் உடுக்கை
இது எளியாரை வலியார் பாதிக்க திருஷ்டாந்தம்
சிறியதை பெரியார் வலியாதபடி -அராஜாகம் -இல்லாதபடி திறம்பாமல் மண் காத்து
பீஷாத்மா -பயத்தால் -காற்று வீச -கட்டளை இட்டு –
சூரியன் சரியாக -உதித்து -ஸ்ரீ ரெங்க பஞ்சாங்கம் பார்த்து செய்கிறான் -காஞ்சி ஸ்வாமி அருளி
திறம்பாமல் -கோவர்த்தன கிரியை -தரித்து பசு இடையர் மேல் விழாமல் -விசேஷ ரஷணம்
அசுரரை -கொன்றேன் திறம்பாமல்
திறம் காட்டி ஐவரை ரஷித்து
லோகத்தில் எனது படியைக் காட்டி –
பகலை -இரவாக்கி -அஸ்தமிக்கும் முன்பே
ஆயுதம் எடேன் என்று ஆயுதம் எடுத்து
கிர்த்ரிமம்
சத்ருக்கள் உயிர் நிலை காட்டி -அஸ்வத்தாமா ஹதா சொல்ல சொல்லி
கர்ணன் மார்பில்
ஜெயதரன் தலை ரிஷி மடியில் விழ வைக்க -தகப்பனார் -தலை விழுந்தால் தலை வெடிக்கும் –
ஐவரை காக்க பலவும் காட்டி –
பஷ பதித்து ரஷித்து
அர்ஜுனன் -யுத்தத்தில் ஓட -செய்ய வைத்தானே
ஜெயமே வேண்டாம் போனவனை கீதை உபதேசித்து கரிஷ்யே வசனம் தவ சொல்ல வைத்தான்
கடல் கடைந்து -தாளிக்கு உட்பட்ட தயிரை கடைவது போலே சிந்தாமல் கடைந்து
மந்த்ரத்தை நட்டு கடைந்து –
திறம்பாத கடல் வண்ணன் -சாசனம் யாராலும் தப்ப ஒண்ணாத
திறம்பாத உலகத்தீர் -கேட்டு அல்லது போக மாட்டாத உங்களுக்கு
என் திரு மகள் -ஹிதம் சொல்லி மீட்க ஒண்ணாத படி
உள்ளே இறங்கினவள் கடல் கரையில் இருந்து பேச முடியுமா
அனந்தாழ்வான் என் திருமகள் பெயர் வைத்து
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
Leave a Reply