Thiruvonum's Weblog

பணிமின் திருவருள் என்னும்அம் சீதப்பைம் பூம்பள்ளி
அணிமென் குழலார் இன்பக் கலவி அமுதுஉண்டார்
துணிமுன்பு நாலப் பல்ஏழையர் தாம்இழிப்பச் செல்வர்
மணிமின்னு மேனிநம் மாயவன் பேர்சொல்லி வாழ்மினோ.

    பொ-ரை : ‘திருவருள் புரிதல் வேண்டும் என்று கூறுகின்ற அழகிய மிருதுவான கூந்தலையுடைய பெண்களோடு அழகிய குளிர்ந்த பரந்த பூக்களாலான படுக்கையிலே சேர்க்கையால் உண்டான இன்பமாகிய அமுதை உண்டவர்கள், அந்நிலை கெட்டு, துணி முன்னே தொங்கவும் பெண்டிர் பலர் இழித்துக் கூறவும் செல்லுவார்கள்; ஆதலால், நீலமணி போன்று பிரகாசிக்கின்ற திருமேனியையுடைய நம் மாயவனது திருநாமத்தைச் சொல்லி வாழுங்கோள்,’ என்கிறார்.

    வி-கு : ‘என்னும் குழலாரோடு பூம்பள்ளியிலே இன்ப அமுது உண்டார்’ என்க. உண்டார் – பெயர். ‘உண்டார் செல்வர்’ என முடிக்க. ‘நால இழிப்பச் செல்வர்’ என்க. செல்வர் – முற்று. இப்பாசுரத்திற்குப் பட்டர் அருளிச்செய்யும் வியாக்கியானம் இன்பச் சுவையிலே தோய்ந்தது; நவில்தொறும் இன்பம் பயப்பது. ‘அம் சீதம் பைம்பூம்பள்ளியிலே கிடக்கும் அணி மென்குழலாரைப் பார்த்துத் ‘திருவருள் பணிமின்’ என்னும்  இன்ப அமுது உண்டார்’

என்றும், கலவி இன்ப அமுது உண்டார்’ என்றும் தனித்தனியே கூட்டிப் பொருள் காணல் வேண்டும் என்பது அப்பெரியார் திருவுள்ளம். இதனை வியாக்கியானத்தில் காணலாகும்.

    ஈடு : ஐந்தாம் பாட்டு. ¹‘செல்வ நிலையைப் போன்றே மகளிருடைய சேர்க்கையும் நிலை அற்றது,’ என்கிறார்.

    ‘பணிமின் திருவருள் என்னும் அணி மென் குழலார்’ என்று ²முன்புள்ள முதலிகள் நிர்வஹிப்பர்கள்; இவர்கள் நிர்வாஹத்தில் ‘என்னும்’ என்னும் எச்சம் ‘குழலார்’ என்னும் பெயருக்கு அடைமொழி. பட்டர், அங்ஙன் அன்றிக்கே, ‘திருவருள் பணிமின் என்னும்’ என்னும் இதனை ‘இன்பக் கலவி அமுது உண்டார்’ என்றதனோடே சேர்த்து அருளிச் செய்வர். பணிமின் திருவருள் என்னும் – தான் இராச்சியத்தை அவர்களுக்குப் ³படுக்கைப்பற்று ஆக்கி, அவர்களைப் படுக்கையிலே வைத்துத் தான் தாழ நின்று ‘திருவுள்ளத்தில் கிடக்கிறதை அருளிச்செய்யலாகாதோ?’ என்னும்; ⁴தன்னைத் தொழுது வணங்குகின்றவர்கள் புறம்பே உண்டே? இனி. இன்பச் சுவையாவது, தான் இவர்களுக்குத் தாழ நிற்கையே அன்றோ? அம் சீதம்

பைம்பூம்பள்ளி – காட்சிக்கு இனியதாய்க் குளிர்ந்து பரந்த பூக்களாலே செய்யப்பட்ட படுக்கையிலே. ‘அவன் இப் படுக்கையிலே வைத்துத் ‘திருவருள் பணிமின்’ என்றால், அவர்கள் செய்வது என்?’ என்னில், அணி மென்குழலார் – அவன் கொண்டாடுகிற கொண்டாட்டத்தில் விருப்பம் இன்றி, ஆபரணத்தைத் திருத்துவது குழலைப் பேணுவது ஆகாநிற்பர்கள். இன்பக்கலவி அமுது உண்டார் – அவர்களுடைய ¹அந்த ஊடலை முதலாகக் கொண்டதான கலவியால் வந்த ஆனந்த அமிருதத்தை உண்டவர்கள். அன்றிக்கே, ²‘விருப்பம் இன்மையாகிற அமிருதத்தை உண்டவர்கள்’ என்னுதல். ³‘அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகளைப் பின்பற்றுகிறார்கள்’ என்பதனைத் தெரிவித்தபடி.

    ⁴வேறு ஒருவன் வந்து அவர்களைக் கொண்டு சென்று இன்பக்கலவி அமுது உண்ணாநிற்குமோ? இவன் பின்னைத்தன்னுடைய சரீரத்தைக் காப்பதற்காக அவர்கள் பக்கலிலே சென்று இரக்கத் தொடங்கும். துணி முன்பு நால – ¹‘அந்தத் திரிஜடன் என்னும் பிராஹ்மணன் மனைவியின் வார்த்தையைக் கேட்டு உடுத்துவதற்குப் போராத துணியை உடுத்திக்கொண்டு புறப்பட்டான்,’ என்கிறபடியே, பின்பு கொண்டு இணைக்க எட்டம் போராமையாலே முன்னே தொங்காநிற்கும். பல் ஏழையர்தாம் இழிப்ப –²இவன்பக்கல் தங்களுக்கு உண்டான அன்பு தோன்றச் ³செத்துக் காட்டுவர்கள் முன்பு; இப்போது, தங்களை வைத்துக்கொண்டு இருப்பவனுக்குப் பிரியமாக, இவன் இன்பத்தை அனுபவிப்பதற்குத் தகுதி இல்லாதவன் என்பதனையும், இவனிடத்துள்ள உலோபத் தன்மையையும் சொல்லி விருப்பம் இல்லாத சொற்களைக் கூறாநிற்பார்கள். இவர்கள் தாம் பலர் ஆதலின், ‘பல் ஏழையர்’ என்கிறார். செல்வர் – ‘நம்மிடத்துள்ள அன்புத்தளை அன்றோ இவர்களை இங்ஙனம் சொல்லச் செய்கிறது?’ என்று, அவர்கள் கூறிய வார்த்தைகளையும் புத்தி பண்ணாதே செல்வார்கள்;

என்றது, ¹‘முன்பு ‘திருவருள் பணிமின்’ என்ற போது ஊடல் காரணமாகக் கூறிய வார்த்தையைப் போன்றதாக இதனையும் நினைத்துச் செல்வர்,’ என்றபடி. ‘நன்று; இன்பத்தை அனுபவிப்பதற்குத் தகுதி இன்றிக்கே இருக்க, செல்லுதற்குக் காரணம் என்?’ எனின், ‘கிழத்தன்மை அடைந்தவனுக்குத் தலைமயிர்கள் உதிர்கின்றன; பற்கள் விழுகின்றன; கண்களின் பார்வை குறைகின்றது; ஆசை ஒன்று மாத்திரம் ஒருவிதக் கேடும் இன்றி இருக்கின்றது,’ என்னக் கடவது அன்றோ?

    ‘ஆன பின்பு, ²‘பக்தாநாம் – ‘பக்தர்களுக்காகவே என்று இருக்கிற உடம்பைப் பற்றப் பாருங்கோள்’ என்கிறார் மேல் : மணி மின்னு மேனி – நீலமணி போன்று காந்தியையுடைத்தான திருமேனி; அன்றிக்கே, ‘நீலமணியைக்காட்டிலும் விஞ்சின அழகையுடைத்தான திருமேனி’ என்னுதல். ‘நன்று; திருமேனி பத்தர்களுக்காகவே இருக்குமோ?’ எனின், ³‘இரண்டு சரீரங்களைக் கொடுத்து உதவிய மகாத்துமாவான அந்த அனுமானுக்கு, விலக்காததுஒரு சமயத்தைப்பெற்று, என்னால் கொடுக்கப்பட்டதான இந்த ஆலிங்கனமானது எல்லாக் கொடைக்கும் சமானமாகக் கடவது என்று ¹கொடுக்கும்படி அன்றோ? நம் மாயவன் – அடியார்கள் விஷயத்தில் அவன் இருக்கும்படி எல்லை காணப்போமோ? ‘இப்பேற்றுக்குச் செய்ய வேண்டுவது என்?’ எனில், பேர் சொல்லி வாழ்மினோ – செய்ய வேண்டிய முயற்சி இவ்வளவே; பின்னை வாழ்வோடே தலைக்கட்டும். ²வாழ்க்கைக்கு ஒரு பேரோ! ‘அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன்’ என்னும்படி அன்றோ இதுதன்னுடைய இனிமை இருப்பது?

கூந்தல் உடைய பெண்கள் –
படுக்கையில் -அனுபவித்தவர்
முன்பு துணி தொங்க
ஸ்திரீகள் கேலி பண்ண
பிரகாசிக்கும் திருமேனி உடைய
பணிமின் திருவருள்
பட்டர் இன்பகலவி சேர்த்து அர்த்தம்
திருவருள் பணிமின் -என்ன திரு உள்ளம் ஸ்திரீகள் கேட்பதாக பூர்வர்கள் நிர்வாஹம்
ராஜா வார்த்தையாக ஸ்திரீகள் இடம் கட்பதாக பட்டர் நிர்வாஹம்
போக தசையில் தட்டு மாறிக் கிடக்கும்
லோகம் இவன் காலில் கிடக்க இவன் ஸ்திரீகள் காலில் கிடப்பான்
படிக்கை தனம் மஞ்சக்கானி ஸ்திரீ தனம் ஆக்குவிப்பானாம் தன்னுடைய அரசை
ரசிகத்வம் இவன் தாழ விட்டுக் கொண்டு
குளிர்ந்த பூவாலே பரந்து படுக்கையிலே வைத்து திருவருள் பனிமின்
இவன் சொல்ல அவர்கள் பேசாமல் குழல் பேணி
கொண்டாட்டம் அநாதரித்து இருப்பார்கள்
அணி ஆபரணம் திருத்தி
குழல் பேணி இருப்பார்கள்
இப்படி இருந்தாலும் அதையே தனக்கு பரம போக்யமாக கொண்டு இருப்பவன்
இன்பக்கலவி
அங்கீகாரம் பண்ணா விடிலும்
அநாதர அம்ருத பானம் செய்து –
அதர அம்ருத பானம் கிடைக்காமல்
அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகள் போலே இன்றி –
துணி முன் சென்று பிச்சை அவர்கள் இடமே கேட்டு
பின்னே இணைக்க நீளம் போதாதால் முன்னே
பின்னே கொண்டு வந்து இணைக்க
[முடியாமல்
பல ஸ்திரீகள் முன்பு
முன்பு சாபல்யம் தோன்ற செற்று காட்டுவார்கள் ப்ரீதி உடன்
இப்பொழுது தங்களுக்கு ஸ்வீகரித்த ராஜாவுக்கு பிரியமாக கேலி பண்ணி
எலும்பும் தோலுமாக கொண்ட உடம்பு ஆசை கொண்டு
செல்வர் -சென்று கொண்டு இருப்பார்கள் –
ப்ரீதி உடன் சொல்கிறார்கள் என்று நினைத்து போருவார்கள்
முன்பு செல்வர் -இப்பொழுது செல்வர் துணி முன்பு நாள
அநாதரம் தோற்ற

ஆசை மட்டும் கேடு இன்றி -இருக்கிறார்கள் –
பின்னே செல்வர்
ஈசி போமின் நாசமான பாசம் விட்டு பதறி வணங்குமின்
இங்கு இராமின்
வேலைக்காரி விட் டு துரத்தி
பக்தாநாம் -என்கிற உடம்பு -அடியவர்க்கு ஜிதந்தே ஸ்தோத்ரம்
‘தேவரீருடைய திவ்யாத்ம சொரூபமானது தேவரீருக்கு அன்று; திவ்ய
மங்கள விக்கிரஹமும் தேவரீருக்கு அன்று; திருவாழி முதலான
ஆயுதங்களும் தேவரீருக்கு அன்று; அப்படியிருந்தும், திவ்ய மங்கள
விக்ரஹத்தையுடையவராகவே இருக்கிறீர்; தேவரீர் பத்தர்களுக்காகவே
பிரகாசிக்கின்றீர்,’ என்பது அச்சுலோகத்தின் பொருள்.
ஸ்ரீராமா. யுத். 1 : 13. இச்சுலோகத்திற்கு வியாக்கியாதா அருளிச்செய்த
பொருள் பின்வருமாறு : ஏஷ : – தாம் அனுபவித்துத் தமக்கு ரசித்தது
என்று பிறர்க்குக் கொடுப்பாரைப் போலே; இச்சா க்ருஹீதாபிமதோருதேஹ’:
(விஷ்ணு புரா. 6. 5 : 84.) என்னக் கடவதிறே.  ‘இச்சா க்ருஹீதம்’
என்கையாலே,  கர்ம நிபந்தனம் அல்ல என்று தோற்றுகிறது; ‘அபிமதம்’
என்கையாலே, தனக்கும் போக்கியம் என்று தோற்றுகிறது; சர்வ ஸ்வபூத : –
இது ஒழிய மற்றொன்றைக் கொடுத்தாலும் இது கொடாததால் வரும் குறை
கிடக்குமே? திருமேனியைக் கொடுக்கவே எல்லாம் கொடுத்ததாமிறே;
சர்வஅபாஸ்ரயமாயன்றோ திருமேனிதான் இருப்பது! மற்றுக்
கொடுக்குமதிலும் இதுக்கு உண்டான வியாவிருத்தி தோற்றி இருக்கிறது
பரிஷ்வங்கோ ஹநூமத : – அமிருதாசிக்குப் புல்லையிட ஒண்ணாதே!
ஸ்நேஹோமே பரம : – (உத்தரராமாயணம்) – என்று இவ்வுடம்பை
விரும்பினவனுக்கு இத்தையே கொடுக்கவேணுமே. மயா காலமிமம் பிராப்ய
தத்த: ‘இவன் ஒன்று கொள்வான் ஒருவன் அல்லன்; நாம் இவனுக்கு ஒன்று
கொடுக்கப் பெறுவதுகாண்,’ என்று குறைபட்டிருந்தவர், இவன்
விலக்காததொரு சமயம் பெற்று இப்படிக் கொடுத்துக்கொண்டு நின்றார்.
தஸ்ய மஹாத்மந : – ஒரு படி கொடுத்தாராய் ஒன்று செய்த இத்தனை
போக்கி, இரண்டு உடம்பு கொடுத்தவனுக்கு ஓர் உடம்பு தரம் அன்றிறே.
வேணி உத்க்ரதனத்திலே பிராட்டி ஒருப்பட்ட அன்று அவளை உளள்
ஆக்கினான்; ‘அவகாஹ்யார்ணவம் ஸ்வப்ஸ்யே’ (ஸ்ரீராமா. யுத்.) என்ற
பெருமாளை மீட்டு அவரை உளராக்கி இப்படி இவர்க்கு இரண்டு உடம்பு
கொடுத்தானிறே அவன். அவன் பல படி உபகரிக்கையாலே இவர் ஒருபடி
உபகரித்தார்,’ என்பது.

திருவடிக்கு கொடுத்தது
ஏஷக -இத திருமேனி -தான் அனுபவித்த திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
இச்சா க்ருஹீதம் -கர்ம நிபந்தனம் இல்லை
தனக்கும் போக்கியம் பக்தர்களுக்கு போக்கியம் என்பதால்
அபிமதம் -திருவடிக்கு கொடுத்தான்
எல்லாமாய் இருக்கிற
மற்ற ஒன்றை கொடுத்தாலும் இதை கொடுத்தது போலே ஆகாதே
சர்வ அபாஸ்ரயமான திருமேனி
பரிஷ்வங்கம் -ஆலிங்கனம்
அமிர்தாசிகளுக்கு புல்லை இட ஒண்ணாதே
பாவோ நன்யாத்ரா கச்சதி -என்று இருந்தவர் –
பரம பதம் -நீ உண்டா
சக்கரவர்த்தி திரு மகன் உண்டா
நினைத்தபடி சேவை சாதிப்பானா
நான் உண்டா இப்படிப்பட்ட நான்
என்ன ரூபமும் கொள்ளலாமே
கைங்கர்யம் செய்ய
இந்த நான் -உம்முடைய திருமேனி ஆலிங்கனம் செய்த நான் –இதுவே வேண்டும்
ஆலிங்கனம் பெற்ற உடம்பு
அங்கு ஆலிங்கனம் செய்தாலும் இதற்க்கு ஒப்பு இல்லை –
இத உடம்பு விரும்பினவனுக்கு இதை தானே கொடுக்க வேண்டும்
விலக்காமை சமயம் பார்த்து இத்தை கொடுத்தார்
ஒரு படி கொடுத்தாராய்
இரண்டு உடம்பு கொடுத்தவருக்கு ஒரு உடம்பு கொடுத்தால் போதுமா
வேணி கொண்டு தற்கொலை -பிராட்டி உளள் ஆக்கி
சமுத்ரம் முழுகி பிராணன் விட பெருமாள் நினைக்க
பல படி உபகரிகையாலே
சஞ்சீவி
பரத ஆழ்வான்
இப்படி பல படி உபகரிக்கை
ஒரு படி உபகரிதார்
நம் மாயன் ஆஸ்ரித விஷயத்தில் அவன் இருக்கும் படி
வாழ்வுக்கு ஒரு பேரா
ஒரு பேர் சொன்னால் வாழ்வு
அச்சுவை இச்சுவை –
திருநாமம் சொல்லி
வாழ்மினோ
மற்றவை தாழ்வு

பேர் சொல்லி வாழ்மினோ’ என்பதற்கு மேலே உபாய பரமாகப் பொருள்
அருளிச்செய்தார். பேர் சொல்லுகைதானே வாழ்ச்சியாய் இருக்கும் என்று
உபேய பரமாகப் பொருள் அருளிச்செய்கிறார், ‘வாழ்க்கைக்கு ஒரு பேரோ!’
என்று தொடங்கி. ‘அச்சுவை பெறினும்’ என்ற இது, திருமாலை 2-ஆம்
பாசுரம். என்றது, ‘வாழ்வு என்று வேறு ஒன்று வேண்டுமோ? ‘எனக்கு
என்றும் தேனும் பாலும் அமுதுமாய திருமால் திருநாமம்’ என்கிறபடியே.
‘திருநாமத்தைச் சொல்லுகைதானே போக்கியமாய் இருக்குமே அன்றோ?’
என்றபடி.

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.

This entry was posted on February 26, 2013 at 10:23 am and is filed under -திரு வாய் மொழி நூற்று அந்தாதி, Acharyarkall, திரு வாய் மொழி, ஸ்ரீ ஈடு, ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார், ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், Manna vaallla Maa munikall, Namm Aazlvaar, Prabandha Amudhu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.