ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் திரு நாமங்கள்—495-502வரை—ஸ்ரீ மஹா பாரதம்-சாந்தி பர்வம் மோக்ஷ தர்மம் -அத்யாயம் 357- ஸ்ரீ நாராயணீயம்–ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்திரம்–ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ திரு அவதார பரமான ஸ்ரீ அருளிச் செயல்கள் –

ஸ்ரீஹயக்ரீவர். பிரம்மானந்த, ஞானானந்த மயமாக, தூய்மையான ஸ்படிகம் போலத் துல்லியமாகப் பிரகாசிப்பவர்
எல்லா விதமான வித்தைகளுக்கும் ஆதாரமாக இருப்பவர் இவரே.
ஆய கலைகள் அறுபத்துநான்கையும் நமக்கு அருளும் சகலகலாவல்லியான சரஸ்வதிக்கும் குருவாக இருப்பவர் – ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர்.
ஸ்ரீவித்யா உபாசகர்கள் புகழும் லலிதா சஹஸ்ர நாமத்தை அகஸ்தியருக்கு வெளிப்படுத்தியவர் ஹயக்ரீவர்!

நமக்கு ஞானமும் கல்வியும் இரண்டு கண்கள். இதன்படி பார்த்தால், நாம் ஹயக்ரீவரை வழிபட வேண்டிய அவசியம் புரியும்.
நாம் கற்பது கல்வி. கற்றதை உள்ளத்தில் வைத்து நன்றாக உணர்ந்து, அதன்படி நடந்து, அனுபவத்தில் உண்மையைக் காண்பது ஞானம்.
இந்த ஞானம், கல்வி இரண்டும் இல்லாதவர்கள் பார்ப்பது, அறியாமை என்ற இருளை மட்டுமே.
இந்த இருள் விலகி ஒளி கிடைக்கவும், ஞானம் பிறக்கவும் நமக்கு ஒரு சிறந்த ஞான ஆசார்யர் தேவை.
அவரும் ஈடு-இணை சொல்ல முடியாதவராக இருக்க வேண்டும்.இதற்கு உரிய வழியை நமது ஞான நூல்கள் விரிவாகச் சொல்கின்றன.
அவற்றில் ஆழ்ந்து, அலையாழி அறிதுயிலும் மாயனின் அவதார மகிமைகளை நன்கு அனுபவித்த
மகான்களும் ரிஷிகளும் நமக்குக் காட்டிய ஞான ஆசார்ய வடிவம் – ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர்.
கலைகளில் திறமை, கல்வியில் உயர்வு, தெளிந்த ஞானம் ஆகியவற்றை விரும்பி, ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரை வழிபட்டு பலன் அடைந்தவர்கள் பலர்.
உ லகம் ஞானம் பெறுவதற்காக மகா விஷ்ணு, குதிரை முகம் கொண்ட ஹயக்ரீவராகத் திரு மேனி கொண்டிருக்கிறார்.
குதிரை முகமும், மனித உடலும் கொண்ட மகாவிஷ்ணுவை ‘ஹயமுகன்’ என மகாபாரதம் கூறுகிறது.

பழங்காலத்தில் இருந்தே நமது நாட்டில் ஹயக்ரீவ வழிபாடு இருந்து வருகிறது என்பதையும் அவரின் மகிமையையும்
ஹயக்ரீவ உபநிடதம், தலபுராணங்கள், மகான்களது வரலாறு, சிற்ப ஆகம நூல்கள் போன்றவை வெளிப்படுத்துகின்றன.
அவற்றில் இருந்து சில:
நான்கு வேதங்களையும் மது-கைடபர் என்ற கொடிய அரக்கர்கள்,
குதிரை வடிவில் வந்து நான்முகனான பிரம்ம தேவரிடம் இருந்து, பறித்துச் சென்றனர்.

வேதங்களை இழந்த உலகெல்லாம் இருள் சூழ்ந்தது. என்ன செய்வதென்று தெரியா மல் திகைத்தார் பிரம்மன்.

எனவே, மகாவிஷ்ணுவிடம் போய், ‘‘ஸ்வாமி! அரும்பெரும் வேதங்களை அரக்கர்கள் கவர்ந்து கொண்டு போய் விட்டார்கள்.
அவற்றை மீட்டுக் காத்தருள வேண்டும்!’’ என வேண்டினார் பிரம் மன்.
அவருக்கு திருவருள் புரியத் தீர்மானித்த மகாவிஷ்ணு, ஹயக்ரீ வராக வடிவம் கொண்டார்.

குதிரை முகம். மனித உடம்பு. சூரியனை மிஞ்சக் கூடிய ஒளி. கண்களாக சந்திர – சூரியர்கள்.
கங்கையும் சரஸ்வதியும் கண் இமைகள். தெய்வ ஒளி வீசும் வடிவம் ஆகியவற்றுடன் திருவடிவம் கொண்ட
மகாவிஷ்ணு வேதங் களை மீட்பதற்காக அரக்கர்களைத் தேடிப் புறப்பட்டார்.
வேதங்களுடன் மறைந்திருந்த மது- கைடபர்களின் இருப்பிடத்தைக் கண்டறிந்தார். பின்பு அவர்களுடன் போரிட் டார்.
ஒளி வந்தால் இருள் தானாகவே மறைவதைப் போல, ஞானத்தின் முழு வடி வான ஹயக்ரீவரின் எதிரில் அகம்பாவத்தின் வடிவங்களான மது- கைடபர் அழிந்தனர்.
அவர் களிடம் இருந்து வேதங்களை மீட்டு பிரம்மதேவரிடம் ஒப்படைத்து வேதநெறி தழைத்தோங்க வழி வகுத்தார் ஹயக்ரீவர்.
——–

495-502வரை-ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் திரு நாமங்கள்

உத்தரோ கோபதிர் கோப்தா ஜ்ஞானகம்ய புராதன
சரீர பூதப்ருத் போக்தா கபீந்த்ரோ பூரி தஷிண –53-

இந்த ஐம்பத்து மூன்றாவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

496-உத்தர:, 497. கோபதி:, 498. கோப்தா, 499. ஞானகம்ய:, 500. புராதன: |

501-ஶரீரபூதப்ருத், 502. போக்தா, 503. கபீந்த்ர:, 504. பூரிதக்ஷிண: ||

சம்சாரத்தின் பிறப்பு மற்றும் இறப்பு சுழற்சியின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து பகவான் நம்மை விடுவிக்கிறார். அவர் உலகத்தின் இறைவன் மற்றும் அவர் உலகின் காவலராக அனைத்து உயிரினங்களையும் பாதுகாக்கிறார். அவர் ஆன்மீக அறிவின் மூலம் அடையக்கூடியவர், சடங்குகள் அல்லது சடங்குகள் மற்றும் படிப்புகளின் கலவையால் அல்ல. பகவான் காலத்தின் கட்டுப்பாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர், அவர் மற்றவர்களை விட பழமையானவராக இருந்தாலும், அவர் நித்தியமானவர். அவர் அனைத்து உயிரினங்களின் அடிப்படை கட்டமைப்பான பூமி, நெருப்பு, நீர், காற்று மற்றும் ஈதர் ஆகிய 5 கூறுகளை ஆதரிக்கிறார். அவர் தூய மகிழ்ச்சி அல்லது முழுமையான பேரின்பத்தை அனுபவிப்பவர். மனித மனம் பெரும்பாலும் ஒரு குரங்குடன் ஒப்பிடப்படுகிறது, அது ஒரு எண்ணத்திலிருந்து மற்றொன்றுக்குத் தாவுகிறது. குரங்குகளின் இறைவன் (ராமரைக் குறிக்கும்) கபிந்த்ராவைப் பற்றி தியானிப்பது, சுயம் மற்றும் கடவுளை உணருவதற்கு அவசியமான நமது எண்ணங்களைக் கட்டுப்படுத்த உதவும்.

உத்தர: — இழந்ததை மீட்டுக் கொடுப்பவர்; பிரம்மாவிற்கு வேதத்தையும், ஜீவர்களுக்கு முக்தியையும் கொடுப்பவர்
கோபதி: — கோ என்னும் வேதவாக்குகளைக் காப்பவர்
கோப்தா — அனைத்து வித்யைகளையும் போற்றிக் காப்பவர்
ஜ்நாநகம்ய: — வேதஞானத்தால் அடையப்படுபவர்
புராதந: — கல்பம்தோறும் அவரே ஞானத்தை அனைவருக்கும் அளிக்கின்றார்
சரீரபூதப்ருத் — சித் அசித் அனைத்தும் தம் சரீரமாய்க் கொண்டிருப்பவர் எப்பொழுதும்
போக்தா: — அவரே அத்தனை யக்ஞ பலன்களின் பயன்களையும் துய்ப்பவராய் இருந்து அதில் ஜீவர்களுக்குப் பங்களிப்பவர், ஜீவர்களின் நலனுக்காக.
கபீந்த்ர: — உலகம் உய்ய வேண்டி வானரர்களாக வந்த தேவர்களின் தலைவர்
பூரிதக்ஷிண: — யக்ஞங்களில் அளவற்ற நலன்கள் பெருகுமாறுச் செய்பவர்

பிறப்பையும், அழிவையும் கடந்தவன் {உத்தரன்},
(கிருஷ்ணனின் வடிவில்) பசுக்களைப் பாதுகாத்து வளர்ப்பவன் {கோபதி},
அனைத்து உயிரினங்களையும் ஊட்டி வளர்ப்பவன் {கோப்தா},
அறிவால் மட்டுமே அணுகப்படக்கூடியவன் {ஜ்ஞானகம்யன்},
பழைமையானவன் {புராதநன்},
உடலாக அமையும் பூதங்களை நிலைநிறுத்துபவன் {சரீரபூதப்ருத்},
(ஜீவனின் வடிவில் இன்ப துன்பங்களை) அனுபவிப்பவன் {போக்தா},
பெரும்பன்றியின் வடிவை ஏற்றவன் (அல்லது, ராமனின் வடிவில் இருந்த போது பெரும் குரங்குக்கூட்டத்தின் தலைவனாக இருந்தவன்) {கபீந்த்ரன்},
தன்னால் செய்யப்பட்ட மகத்தான வேள்வியில் அபரிமிதமான கொடைகளை அனைவருக்கும் வழங்கியவன் {பூரிதக்ஷிணன்};(66)

தர்மத்தின் வடிவம் –

496-உத்தர -ஆபத்துக் கடலில் இருந்து தேவர்களைக் கரை ஏற்றுபவர் –
497-கோபதி -வேதங்கள் மொழிகள் ஆகிற பேச்சுக்குத் தலைவர் –
498-கோப்தா -அனைத்து வித்யைகளையும் காப்பவர் –
499–ஜ்ஞான கம்ய -சமாதி என்னும் த்யான நிலையால் -பர வித்யையால்-அறியப் படுபவர் –
500-புராதன -இப்படியே முன் கல்பங்களிலும் வித்யைகளை வெளியிட்டவர் –
501-சரீர பூதப்ருத்-தனக்கு உடலாக இருக்கும் பஞ்ச பூதங்களை தாங்குபவர் –
502-போக்தா -தேவர்களுக்குக் கொடுக்கப் படும் ஹவ்யத்தையும் பித்ருக்களுக்கு கொடுக்கப்படும் கவ்யத்தையும்
ஹயக்ரீவராக குதிரை முகத்தோடு உண்பவர்-

தர்மத்தைக் காக்கும் ஸ்ரீ இராமன் –

503-கபீந்திர -இராமாவதாரத்தில் தனக்கு குரங்கு வடிவில் வந்த தேவர்களுக்குத் தலைவர் –
504-பூரி தஷிண -தான் முன் மாதிரியாக இருந்து யாகங்களை நடத்தி நிரம்ப தஷிணை கொடுத்தவர் –

3-28-தர்ம ஸ்வரூபி -471-502-திரு நாமங்கள்–31-திரு நாமங்கள்
3-29-ஸ்ரீ ராமனாய் தர்ம ரஷகத்வம் -503-513-திரு நாமங்கள்–14 திரு நாமங்கள்

496-உத்தர –கரை ஏற்றுபவன்

ஏவம் ப்₃ரஹ்மாதே₃ரா ஸுராபது₃த் தாரணாத்
உத்தர꞉
ஏவம் ஸ்துத ச பகவான் புருஷ சர்வதோமுக ஜஹவ் நித்ராம் அத ததா தேவ கார்யர்த்தம் உத்யத -சாந்தி பர்வம் —
அனைத்து திசைகளிலும் திரு முகங்கள் கொண்ட பகவான் தேவ கார்யம் செய்ய நித்திரையை விட்டு எழுந்தான்

தேவாசுரம் செற்றவனே -8-1-4-
திரு நாவாய் என் தேவே -9-8-8-

அசுரர்களால் உண்டான ஆபத்தில் இருந்து பிரம்மாதிகளைக் கரை ஏற்றுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

சம்சாரக் கடலில் இருந்து கரை ஏற்றுபவர் -மிக உயர்ந்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர்

உயர்ந்த தகுதி உள்ளவர்களை சம்சாரத்தில் இருந்து கரை ஏற்றுபவர் -மிகவும் உயர்ந்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

——————

ஓம்உத்தராயநம:

ஜன்மஸம்ஸார பிறப்பு, இறப்பென்னும் இந்த சம்சாரத்தின்

பந்தனாத் தளைகளிலிருந்து

உத்தரதி (நம்மை) விடுவிக்கிறார்

இதி உத்தர: எனவே, பகவான் ‘உத்தர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பிறப்பு, இறப்பென்னும் இந்த சம்சாரத்தின் தளைகளிலிருந்து (நம்மை) விடுவிக்கிறார். எனவே, பகவான் ‘உத்தர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸர்வ அனைவரைக் காட்டிலும்

உத்க்ருஶ்ட மேலானவராதலால்

இதி வா உத்தர: பகவான் ‘உத்தர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைவரைக்காட்டிலும் மேலானவராதலால், பகவான் ‘உத்தர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘விஶ்வஸ்மாதிந்த்ர உத்தர:’

அனைவரைக் காட்டிலும் பரம்பொருள் (இந்த்ர) உயர்ந்தவர்.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

இங்கு இந்த்ர என்ற பதம் பரம்பொருளான பரமாத்மாவையே குறிக்கிறது. தேவர்களின் தலைவரான இந்திரனை அல்ல.

————–

உத்தரா – மீட்பவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விளக்கம் தருகிறார். முதலாவது, ‘ஜன்ம சம்சார பந்தனாத் உத்தராதி இதி உத்தரா – அவர் சம்சாரத்தின் பிறப்பு மற்றும் இறப்பு சுழற்சியின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து நம்மை விடுவிக்கிறார், எனவே அவர் உத்தரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். சங்கரரின் இரண்டாவது விளக்கம், ‘சர்வோத்கிருஷ்ட இதி வா – அவர் அனைவரையும் விட உயர்ந்தவர்’. ‘விஸ்வஸ்மாத் இந்திரன் உத்தராஹ் – எல்லாவற்றின் மீதும் உயர்ந்த இறைவன்’ என்கிறார் ஸ்ருதி.

விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தின் தியான ஸ்லோகம், ‘யஸ்ய ஸ்மரண மாத்ரேண ஜன்ம சம்சார பந்தனாத் விமுச்யதே நமஸ்தஸ்மை விஷ்ணவே பிரபவிஷ்ணவே – அவருடைய நாமத்தை தியானிப்பதன் மூலம் அவர் உங்களை சம்சார பந்தத்திலிருந்து விடுவிக்கிறார்’ என்று கூறுகிறது.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 12, வசனம் 7:
தேஷாம் அஹம் ஸமுத்தர்தா மிருத்யுஸம்ஸார சாகாரத்
பவாமி ந சிரத் பார்த்த மய் அவேசித-சேதசம் || ஓ அர்ஜுனா, யாருடைய மனம் என் எண்ணங்களில் மூழ்கியிருக்கிறதோ, அத்தகைய பக்தர்களை நான் இந்த சம்சாரத்தின் ஜட வாழ்வில் மரணக் கடலில் இருந்து விரைவாக மீட்கிறேன்.

ஸ்ரீ டி.எஸ்.கிருஷ்ணமூர்த்தி இதை “பிறப்பின் எல்லையைத் தாண்டியவர்” என்று விளக்கியுள்ளார். ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘ஆப்-வாட்டர்ஸ்’ மற்றும் ‘தாரா கடக்க, நீந்துதல்’ ஆகிய வார்த்தைகளிலிருந்து அர்த்தத்தைப் பெறுவதன் மூலம் இந்த விளக்கங்களை ஆதரிக்கிறார்.

மாற்றாக, ‘உட்’ என்பது உத்கர்ஷா அல்லது அதிஷயத்தைக் குறிக்கலாம், அதாவது அசாதாரணமானது, உயர்ந்தது, மற்றும் தாரா என்பது கடப்பதைக் குறிக்கிறது. அந்த உத்திரத்தையும் இணைத்தால், சம்சாரப் பெருங்கடலைக் கடப்பதற்கு பகவானே சிறந்த வழி (உண்மையில் ஒரே ஒருவரே!) என்று பொருள்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் நம் அன்றாட வாழ்வில் இந்த நாமத்தின் முக்கியத்துவத்தை தருகிறார். நம் மனம் பொதுவாக எல்லாவிதமான ஆசைகளாலும் கிழிகிறது. இந்த சம்சாரப் பெருங்கடலைப் பாதுகாப்பாகக் கடக்க வேண்டிய படகுதான் இந்த எண்ணங்கள் நம் மனதில் தொடர்ந்து துளைகளை ஏற்படுத்துகின்றன. அஹங்காரா, மம்காரம் போன்ற வடிவங்களில் உள்ள பாறைகள் இந்தப் படகை உடைக்க முயல்கின்றன. இந்த ஆயுட்காலத்தை கடக்கும் வரை, இந்த படகு பழுதடையாமல், துளையிடாமல் அப்படியே இருக்க வேண்டும். எனவே இதை நிறைவேற்ற பகவானை தியானிப்பது அவசியம். திருவள்ளுவரின் வசனம் இச்சூழலில் பொருத்தமானது – “பிறவிப் பெரும் காதல் நீடித்தவர், நீண்டார் இறைவன் அடி சேராதார் – அவர்கள் பெரும் பிறவிப் பெருங்கடலை நீந்துவார்கள். இல்லாதவர்கள் கடவுளின் பாதம் எட்டாதவர்கள்”.

497-கோ பதி-சொற்களுக்கு ஸ்வாமி

அஸேஷச் ச₂ந்தோ ₃பா₄ஷா வேஷ வாங் நிர்வாஹக꞉
கோ₃பதி꞉
* வாக்பதயே இதி தந் (ஹயக்ரீவ பெருமாளுடைய )மந்த்ர வர்ணே ॥
நாவினுள் நின்று மலரும் ஞானக் கலைகளுக்கு எல்லாம் ஆவியும் ஆக்கையும் தானே யாவான் -1-9-8-

ச₂ந்தோ –வேதங்களும்- பா₄ஷா வேஷ –மொழிகளும் ஆகியவற்றை நடத்துபவர் -ஸ்ரீ பூமி தேவியின் கணவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் பசுக்களைக் காத்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

பூமி பசுக்கள் வாக்கு இவற்றைக் காப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

————

ஓம்கோபதயேநம:

கவாம் ஆவினங்களை

பாலனாத் காப்பவராக (பசுக்களை மேய்ப்பவராக)

கோபவேஶதரோ இடையனாக (ஆயர்குலத்தவராக) தோன்றியதால்

கோபதி: பகவான் (கிருஷ்ணர்) ‘கோபதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தனது கிருஷ்ணாவதாரத்தில் ஆவினங்களை காப்பவராக, இடையனாக தோன்றியதால் பகவான் ‘கோபதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

கௌர்மஹீ: பூமாதேவியே ‘கௌ’ என்றும் அழைப்பர்

தஸ்யா: பதித்வாத்வா அவரின் (பூமாதேவியின்) கணவரானபடியால்

கோபதி: பகவான் ‘கோபதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, ‘கௌ’ என்று அழைக்கப்படும் பூமாதேவியின் கணவரானபடியால் பகவான் ‘கோபதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

கோபதி – அனைத்து வார்த்தைகளுக்கும் மாஸ்டர்

‘கோ’ என்ற சொல்லுக்கு பசு, சொற்கள், வேதங்கள், பூமி போன்ற பொருள்கள் உள்ளன. இவ்வாறு இந்த நாமத்திற்குப் பல விளக்கங்கள் உள்ளன.

அனைத்து வார்த்தைகளின் மாஸ்டர் (வேதங்கள்)
அவர் தனது சொந்த வார்த்தையைக் காப்பாற்றுகிறார்
அவரது பக்தரின் வார்த்தைகளின் பாதுகாவலர்
பசுக்களின் பாதுகாவலர்
சுற்றி நகரும் அனைத்தையும் பாதுகாப்பவர்
தாய் பூமியின் இறைவன்
(வான) உலகத்தின் இறைவன்

‘கம் – கடௌ’ என்ற வார்த்தைகளுக்கு ‘போவது’ என்றும், ‘பா-ரக்ஷனே’ என்றால் ‘பாதுகாப்பது’ என்றும் பொருள். இந்த சூழலில், ‘கோ’ என்பது பல விஷயங்களையும் குறிக்கலாம்:

இந்திரியங்கள் ஜடப் பொருட்களை நோக்கி அலைவதால்;
மனம் எல்லாவிதமான எண்ணங்களிலும் அலைந்து திரிவதால் மனதில்;
ஆத்மா ஒரு உடலிலிருந்து மற்றொன்றுக்கு மாறுவதால் ஆத்மாவிற்கு;
உடல் ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்திற்கு நகரும் என்பதால், மேலும் மேலும் மேலும்.

இவை அனைத்திற்கும் பகவான் பதிஹ் அல்லது மாஸ்டர்.–அவர் எஜமானராகவோ அல்லது பதியாகவோ இருக்கும் அவரது படைப்புகளில், வேதம் கேட்கப்படுவதும், பிரபஞ்சம் பார்க்கப்படுவதும் ஆகும். வேதங்கள் உலகின் வாழ்க்கை முறையை விளக்குகின்றன, மேலும் உலகம் வேதங்களின் வெளிப்பாடாகும், மேலும் அவர் இவற்றுக்கு மாஸ்டர் அல்லது பதிஹ்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் 2 விளக்கங்களைத் தருகிறார். முதலாவது ‘கவாம் பலனாத் கோபவேஷதரஹ் கோபதிஹ் – பசுக்களைப் பராமரித்து (ஆயர்பாடியில்) பசு மேய்க்கும் பாத்திரம் வகிக்கிறார், எனவே அவர் கோபதி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இரண்டாவது விளக்கம், ‘கௌ மஹீ தஸ்யாஹ் பதித்வாத் வா – கௌ என்றால் உலகம் என்றும், கோபதி என்றால் உலகத்தின் அதிபதி என்றும் ‘. ‘விஸ்வேஸ்வரம் அஜம் தேவம் – அவர் பிரபஞ்சத்தின் இறைவன்’ என்று பலஸ்ருதி கூறுகிறது.

பகவான் எல்லா வார்த்தைகளுக்கும் எஜமானர் என்ற கருத்து ஸ்ரீ பராசர பட்டரால் நமக்கு வேதங்களையும் அனைத்து மொழிகளையும் வழங்கியவர் என்று விளக்குகிறது.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் இந்த நாமத்தை விளக்குகிறார், மேலும் பகவான் தனது பக்தர்களுக்கு கொடுத்த வார்த்தையைக் கடைப்பிடிக்கிறார், மேலும் அவரது பக்தர்களின் வார்த்தைகள் உண்மையாக இருப்பதை உறுதிப்படுத்துகிறார். தம்மிடம் சரணடைபவர்களை நிபந்தனையின்றிப் பாதுகாப்பதாக பகவான் கூறியதை நாம் அறிவோம், மேலும் கிருஷ்ணரை தனது சொந்த வாக்குறுதிக்கு எதிராகப் போரில் ஆயுதம் ஏந்தச் செய்யும் பீஷ்மரின் சபதம் நிறைவேறுவதை அவர் உறுதிசெய்தார் என்பதையும் நாம் அறிவோம்.

இளைஞரான பிரஹலாதனை ஹிரண்யகசிபு சவால் விட்டபோது தூணிலிருந்து தோன்றி பகவான் எங்கும் நிறைந்திருக்கிறார் என்ற பிரஹலாதனின் வார்த்தைகளை உண்மையாக்கினார்.

————–

498-கோப்தா – வித்யா ரஷகன்

ஏவம் ஸர்வ வித்₃யா பாலநாத்
கோ₃ப்தா ।
* ஸர்வ வித்₃யேஶ்வராய, இதி தந் மந்த்ர வர்ண ꞉
கற்கும் கல்வி செய்வான் யானே என்னும் கற்கும் கல்விச் சாரம் யானே என்னும் -5-6-2-

ஸ்ரீ வித்யா ராஜகோபாலன் -வித்யா ஸ்வரூபி

இப்படி எல்லா வித்யைகளையும் காப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

உலகங்கள் அனைத்தையும் காப்பவர்-ஸ்ரீ சங்கரர்

காப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

————

ஓம்கோப்த்ரேநம:

ஸமஸ்தபூதாநி அனைத்து உயிரினங்களையும்

பாலயன் காக்கிறார்

ரக்ஷகோ ஜகத: இந்தப் ப்ரபஞ்சம் முழுவதையும் காக்கிறார்

இதி கோப்தா எனவே, பகவான் ‘கோப்தா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தையும், அனைத்து உயிரினங்களையும் காக்கிறார். எனவே பகவான் ‘கோப்தா’ என்று திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

கோப்தா – இரட்சகர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘சமஸ்தபூதானி பாலயன் ரக்ஷகோ ஜகதா இதி கோப்தா – அவர் எல்லா உயிரினங்களையும் பாதுகாக்கிறார், எனவே அவர் கோப்தா, உலகத்தின் காவலர்’ என்று கூறுகிறார். எதையும் எதிர்பாராமல் எல்லா உயிர்களையும் காப்பாற்றுகிறார்.

‘குப்’ என்ற வார்த்தையின் மற்றொரு பொருள் மறைத்தல், மறைத்தல். இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீ சங்கரர் தனது மாயா மூலம் தன்னை (பக்தர்கள் அல்லாதவர்களிடமிருந்து) மறைத்துக் கொள்கிறார் என்று பொருள்படும்.

நாமா என்பது ‘பாதுகாப்பது’ என்று பொருள்படும் ‘குப்-ரக்ஷனே’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது. ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை பகவான் எல்லா அறிவுக்கும் பாதுகாவலராக விளங்குகிறார், இவ்வாறு முந்தைய நாமத்தில் கொடுக்கப்பட்ட விளக்கத்தை விரிவுபடுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் அதர்வ சிராஸ் 5 – சம்ஸ்ரிஜ்ய விஸ்வ புவனானி கோப்தா – எல்லா உயிரினங்களையும் உருவாக்கி அவற்றை நிலைநிறுத்துபவர்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ‘குப்’ என்பதன் மறை மற்றும் பாதுகாப்பு என்ற இரண்டு அர்த்தங்களையும் பயன்படுத்தி, பகவான் தனது பக்தர்களை எதிரிகளிடமிருந்து மறைத்து, எல்லா தடைகளிலிருந்தும் பாதுகாப்பதால், கோப்தா என்று விளக்கம் தருகிறார்.

தான் படைத்த அனைத்தையும் தொடர்ந்து பாதுகாத்து வருபவர் பகவான் என்பதை இந்த நாமம் நமக்கு நினைவூட்ட வேண்டும் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார். தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்கிறோம் அல்லது வேறு சில மனிதர்களால் பாதுகாக்கப்படுகிறோம் என்று நினைப்பவர்கள் மாயையிலும் சுத்த அறியாமையிலும் இருக்கிறார்கள். இந்த எளிய உண்மையை இந்த நாமம் நமக்கு நினைவூட்ட வேண்டும்.

499-ஜ்ஞான கம்ய —அறிவினால் அடையப் படுபவன்

பர வித்₃யா வேத்₃ய꞉ ஸமாதி₄க₃ம்யோ
ஜ்ஞாந க₃ம்ய꞉ ।
* போரது₃பதா₄த் இதி யத் ப்ரத்யய꞉ ।
வரவாஜி முகம் த்யாயேத் அத வாகீஸ்வரம் ப்ரபும்–வாக்கின் நாயகன் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரை தியானிப்போம்

கற்கும் கல்விப் பயன் யானே என்னும்-5-6-2-

பர வித்யை யாகிற சமாதி ஞானத்தால் அறியத் தக்கவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

கர்மத்தால் ஞான கர்மங்களால் அன்றி ஞானத்தால் மட்டுமே அடையத் தக்கவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

ஞானத்தாலும் ஞானிகளாலும் அடையைப் பெறுபவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

———

ஓம்ஞானகம்யாயநம:

ந கர்மணா வெறுமனே கடமைகளை ஆற்றுவதால் அல்ல

ந ஞானகர்மப்யாம் ஞானமும், செயலும் கலந்து செயல்படுவதால் அல்ல

வா கம்யதே அவரை (பகவானை) அடைவது

கிந்து ஆயினும்

ஞானேன (வேதங்கள், உபநிடதங்கள், அற நூல்களின் மூலம் பெறப்படும்) அறிவினால்

கம்யதே அவர் அடையப்படுகிறார்

இதி வா ஞானகம்ய: எனவே, பகவான் ‘ஞானகம்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

கடமைகளை ஆற்றுவதாலோ, ஞானமும், கர்மமும் கலந்து செயல்படுவதாலோ அடையமுடியாதவர் (அறியப்பட முடியாதவர்) பகவான். ஆயினும், வேதங்கள், உபநிடதங்கள் மற்றும் அறநூல்கள் மூலம் பெறப்படும் தூய அறிவால் பகவானை அறியவும், அடையவும் முடியும். எனவே, அவர் ‘ஞானகம்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

ஞான-கம்யா – அறிவால் உணரப்பட வேண்டியவர்

‘ந கர்மனா ந ஞான கர்மப்யாம் வா கம்யதே கிந்து ஞானேன கம்யதே இதி ஞானகம்யஹ் – அவர் ஆன்மீக அறிவின் மூலம் அடையக்கூடியவர், சடங்குகள் அல்லது சடங்குகள் மற்றும் படிப்புகளின் கலவையால் அல்ல’ என்பது ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் விளக்கம். இங்கே ஞானம் என்பது ஆத்மா ஞானம் அல்லது தன்னைப் பற்றிய அறிவு – நீங்கள் யார், நீங்கள் என்ன என்பது போன்ற உயர்ந்த அறிவைக் குறிக்கிறது. இந்த உன்னதமான மற்றும் உன்னதமான அறிவு இல்லாமல், வெறும் சடங்குகள் நம்மை பகவானிடம் கொண்டு செல்லாது. அதுபோலவே வேதங்கள் மற்றும் சாஸ்திரங்கள் பற்றிய அறிவும், ஆத்ம ஞானம் இல்லாத சடங்குகளை மேற்கொள்வதும் பகவானை அடைய நம்மை அழைத்துச் செல்லாது.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 7 வது வசனம் 19 இல், பகவான் கூறுகிறார்:
பஹூனாம் ஜன்மனம் அந்தே ஞானவான் மாம் ப்ரபத்யதே
வாசுதேவா ஸர்வம் இதி ச மஹாத்மா ஸு-துர்லபஹ் || — பல பிறப்புகள் மற்றும் இறப்புகளுக்குப் பிறகு, உண்மையில் அறிவில் உள்ளவன், எல்லா காரணங்களுக்கும், எல்லாவற்றுக்கும் காரணமானவன் என்பதை அறிந்து, என்னிடம் சரணடைகிறான். இவ்வளவு பெரிய ஆன்மா மிகவும் அரிது.

ஸ்ரீ எம்.வி. ராமானுஜா ஆச்சாரியார் இங்கு குறிப்பிடப்படும் அறிவு ‘பரா வித்யா’ என்று குறிப்பிடுகிறார் – தியான ஒற்றுமையால் மட்டுமே அடையக்கூடிய பரமாத்மாவின் அறிவு – சமாதி நிஷ்டா.

அறிவை இரண்டு வகையாகக் கருதலாம் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் விரிவாகக் கூறுகிறார் – கண்கள், காதுகள் போன்ற வெளிப்புற இந்திரியங்களால் அல்லது சிந்தனையால் மனத்தால் பெறப்படுவது – அபர வித்யா. இந்த ‘பர’ அறிவை அடைய உதவும் வழிகளில் ஞானம், பக்தி, கர்மா மற்றும் யோகா ஆகியவை அடங்கும். நாம சம்கீர்த்தனம் (பகவானின் நாமத்தை உச்சரித்தல்), ஸ்ரவணம் (பகவானின் நாமம், புராணங்கள், இதிகாசங்கள் போன்றவற்றைக் கேட்பது), கைங்கர்யம் (கோயில் சேவைகளுக்கு ஆதரவான கடமைகளைச் செய்தல், மாலைகள் செய்தல், கோயில் வளாகத்தை சுத்தம் செய்தல் போன்றவை) போன்ற செயல்களை வழக்கமாகப் பயிற்சி செய்யுங்கள். நமது மனதை (சித்த சுத்தி) தூய்மைப்படுத்தவும், பக்தியை வளர்க்கவும் உதவுகிறது. சிந்தனையில் நிதானமும், வாழ்க்கையில் ஏற்படும் சிரமங்களை பொறுமையுடன் தாங்கி, நம் வாழ்வில் நடக்கும் நல்ல விஷயங்களை ஈஸ்வர பிரசாதமாக ஏற்று, பகவானுக்கு அர்ப்பணம் செய்தல், நம் மனதை அவரை நோக்கி செலுத்த உதவும். நமது சூழலில் ஞானம் என்பது நமக்கும் அவருக்கும் இடையே உள்ள உறவையும் தொடர்பையும் உணர்த்துவதாகும். அவருடைய அருளால்தான் இந்த ஞானம் நமக்குப் பலிக்கும். ஆத்ம ஞானத்தின் மூலமே பகவானை உணர முடியும் என்பதையும், அவர் ஒருவரே நமக்கு இந்த ஞானத்தை அருளக்கூடியவர் என்பதையும் இந்த நாமம் நமக்கு உணர்த்துகிறது. ஆனால் அவர் நம்மை ஆசீர்வதிக்க முடிவு செய்யும் போது நாம் நம்மை தயார்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

500-புராதன-மிகப் பழையவன்

நேத₃ம் வித்₃யா ப்ரத்₃யோதந மத்₃யைவ, கிம் து ப்ரதி கல்பமிதி
புராதந꞉ ।
* ஸாயஞ்சிரம் இத்யாதி₃நா ட் யுட் யுலௌ துடா₃க₃மஶ்ச ॥
ஊழி தோறு ஊழி வையம் காக்கும் ஆழி நீர் வண்ணன் -7-3-11-

வேதத்தால் ப்ரஹ்மம் அறியப்படுகிறார்
ஸாஸ்த்ர ஞானத்தால் தான் ப்ரஹ்மம் அறியப்படுகிறார்
அநாதி
கட ஞானம் பட ஞானம் போல் ப்ரஹ்ம ஞானம்

முந்தைய கல்பங்களிலும் இப்படியே வித்யைகளை வெளிப்படுத்தியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

கால வரையரை யில்லாமல் முந்தியும் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

தேஹத்தில் அல்லது ஸ்ரீ வைகுண்டம் முதலிய இடங்களில் வசிப்பவர் -தொன்மையானவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

ஓம்புராதனாயநம:

காலேன காலத்தால்

அபரிச்சின்னத்வாத் வரையறுக்கப்படாதவர், ஆதலால்

புராபி (அனைவருக்கும்) மிகவும் முற்பட்ட காலத்திலிருந்தே

பவதீதி இருப்பவர்

புராதன: பகவான் ‘புராதன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் காலம் என்னும் தத்துவத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர். காலத்தால் வரையறுக்கப்படாதவர். எனவே, அவர் அனைவருக்கும் முற்பட்ட காலத்திலிருந்தே (எவரும் தோன்றும் முன்னரே) இருப்பவர். எனவே அவர் ‘புராதன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

புராதனா – அவர் பண்டைய மற்றும் நித்தியமானவர்

புராதனா என்றால் மிகவும் பழமையான ஒருவர் என்று பொருள். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘காலேன அபரிச்சின்னத்வாத் பூரா அபி பவதி இதி புராதனாஹ் – அவர் காலத்தின் தடைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர், அவர் எவரையும் விட பழமையானவர் என்றாலும், அவர் நித்தியமானவர்’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி (7.3.11) பற்றி குறிப்பிடுகிறார்: ஊழி தோர் ஊழி வையம் காக்கும் ஆழி நீர் வண்ணன் – பல கல்பங்களாக உலகைக் காக்க பல வடிவங்களையும் அவதாரங்களையும் எடுத்துக் கொள்கிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா இங்கு “பழங்காலம்” என்பது காலத்தின் கருத்து எதிலிருந்து தோன்றியதோ அதைக் குறிக்கிறது என்றும் அவர் காலத்தின் அடிப்படையில் அளவிட முடியாத உண்மை என்றும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், இந்த நாமம் இன்னும் பல எண்ணங்களை வெளிப்படுத்துகிறது என்று கவனிக்கிறார் – அதாவது. பகவான் ஆரம்பம் இல்லாதவர், பிறக்கவில்லை, காலத்தால் ஆளப்படவில்லை, மனத்தால் புரிந்து கொள்ளப்படவில்லை, இருக்கும் அனைத்தின் தோற்றம் முதலியவை.

இப்படியாக ஹாரீத குலத்துக்குத் திலகம் போன்ற ஸ்ரீ வத்சாங்கர் -என்னும் கூரத்தாழ்வானின் திருக்குமாரரும்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திவ்ய ஆஜ்ஜையாலே ஸ்ரீ பராசர பட்டர் என்ற திரு நாமம் சாற்றப் பெற்றவருமான
ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் என்னும் இயல் பெயர் கொண்டவர்
அருளிச் செய்த பகவத் குண தர்ப்பணம் என்னும் ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம பாஷ்யத்தில்
ஐந்தாம் நூறு திரு நாமங்கள் வியாக்யானம் ஸம் பூர்ணம்

ஐந்தாம் சதகம் முடிந்தது-

—————

501-ஶரீர பூத ப்ருத்
தத்தவங்களை சரீரமாகக் கொண்டு தாங்குமவன்

பிரகிருதி மஹான் அஹங்காரம் -மூன்று -பூதங்கள் தன்மாத்திரைகள் கர்மா இந்திரியங்கள் ஞான இந்திரியங்கள் -இருபது -மனஸ் ஓன்று -ஆக 24 தத்தவங்களை சரீரமாகக் கொண்டு தாங்குமவன்-விபுவான அவன் இடம் இவை அனைத்துமே ஒரு லவ கேசம்

ஶரீர பூ₄தம் தத்த்வ ஜாதம் பி₃ப₄ர்தீதி
ஶரீர பூ₄த ப்₄ருத்

யஜுர் தஸ் சிரஸ்--இதுவே அவனது தலையாகும்

தஸ்ய மூர்த்தா சமபவத் த்யை ச நக்ஷத்ர தேவதா இதி –சாந்தி பர்வம்–348-49-
நக்ஷத்ர தேவதைகளுடன் கூடிய ஆகாயம் அவனது தலையானது

ஏதத் ஹய சிரஸ் க்ருத்வா நாநா மூர்த்திபி ஆவ்ருதம் இத்யந்தம்–சாந்தி பர்வம்–348-49-இதுவும் சரீர வர்ணனை
குதிரை போன்ற தலையைக் கொண்டும் -பலவிதமான ரூபங்களில் சரீரம் கொண்டும் –

தானேயாகி நிறைந்து எல்லா வுலகும் உயிரும் தானேயாய் நின்று ஒழிந்தான் –10-7-2-

தம் சரீரமாக உள்ள பிரகிருதி முதலிய தத்துவங்களைத் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சரீரத்திற்குக் காரணமான பஞ்ச பூதங்களை பிராண ரூபியாகத் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சரீரங்களையும் பூதங்களையும் தாங்குபவர் -பிரளயத்தின் போது-தம்முடைய சரீரத்தில் பூதங்களைத் தரித்தவர் –
சரீர பூதப்ருத் என்ற பாடத்தில் சரீரம் உடையவர் -பூதங்களைத் தரிப்பவர் -என்று இரண்டு திரு நாமங்கள் –
அல்லது தம்முடைய சரீரங்களாக அந்தர்யாமி பிராமணத்தில் பிருத்வி முதலிய சப்தங்களால் கூறப் பட்ட
ஸ்ரீ கருடன் முதலியோரை தரிப்பவர்– ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

ஓம்ஶரீரபூதப்ருதேநம:

ஶரீர (ஒவ்வொரு உயிரினத்திற்கும்) உடலை

ஆரம்பக தோற்றுவிக்கும்

பூதானம் (நீர், நிலம், நெருப்பு போன்ற) பூதங்களை

பரணாத் தாங்குகிறார்

ப்ராணரூபதர: (அவற்றின்) உயிராக இருந்து

ஶரீரபூதப்ருத் எனவே, பகவான் ‘ஶரீரபூதப்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஒவ்வொரு உயிரினத்தின் உடலும் பஞ்ச பூதம் முதலிய தத்துவங்களால் ஆனது. அந்த பஞ்சபூதம் முதலிய தத்துவங்களையும் அவற்றின் உயிராக இருந்து பகவான் தாங்குகிறார். எனவே அவர் ‘ஶரீரபூதப்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

ஷரீரா-பூதப்ரித் – ஷரீராவை உருவாக்கும் அனைத்து தத்துவங்களையும் ஆதரிப்பவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர், பகவான் உடலின் உறுப்புகளை ஊட்டுவதால், அவரே பிராணன் (முக்கிய காற்று) என்பதால், அவர் ஷரீர-பூதப்ரித் என்று விளக்கம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ சங்கரர் இதை மேலும் விளக்குகிறார், ‘ஷரீரம்பக பூதாநாம் பரணாத் ப்ராணரூபதாரா ஷரீரபூதப்ரித் – அவர் பூமி, நெருப்பு, நீர், காற்று மற்றும் ஈதர் ஆகிய 5 கூறுகளை ஆதரிக்கிறார், அவை அனைத்து உயிரினங்களின் அடிப்படை அமைப்பாகும், அவர் ஷரீர-பூதபிரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பூதம் என்பது பஞ்ச மகா பூதங்கள் (பூமி, நெருப்பு, நீர், காற்று மற்றும் ஈதர்), 24 தத்துவங்கள் (5 மகாபூதங்கள், 5 தன்மாத்ராக்கள், 5 ஜனநேத்ரியங்கள், 5 கர்மேந்திரியங்கள், மனம், அகங்காரம், புத்தி மற்றும் பிரகிருதி) அல்லது முழுவதையும் குறிக்கலாம். அனைத்து உயிரினங்களின் பிரபஞ்சம். இவ்வாறு இந்த நாமாவிற்கு பல்வேறு விளக்கங்கள் உள்ளன.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஒரு மாற்று விளக்கம் தருகிறார். வெவ்வேறு தேவதாக்கள் நம் உடலின் வெவ்வேறு பாகங்களுடன் தொடர்புடையவை – கண்களால் சூரியன், மனத்துடன் சந்திரன், வாயுவுடன் கூடிய தோல், நிறம் அல்லது ஈஷாவுடன் வர்ணம் போன்றவை. பகவான் இந்த ஷரீர-பூதங்கள் அல்லது தேவதாக்களின் பாதுகாவலராக இருக்கிறார். அவர் ஷரீர-பூத-பிரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

502-போக்தா —உண்பவன் –அஸ்நாமி -உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய் -அனுபவத்தையே சொன்னவாறு
யத்து தத் கதிதம் பூர்வம் த்வயா ஹய ஸீரோ மஹத் ஹவ்ய கவ்ய பூஜோ விஷ்ணோ உதக் பூர்வே மஹோததவ் –சாந்திபர்வம்–348-3
ஹவ்யம்-தேவர்களைக் குறித்து / கவ்யம் -பித்ருக்களைக் குறித்து கொடுப்பது –
வடகிழக்கு திசையில் முன்னர் ஹவ்ய கவ்யங்களை அனுபவிப்பவனாகிய விஷ்ணுவைப் பற்றி உரைத்தீர்கள்
அப்படிப்பட்ட ஹயக்ரீவர் சரித்திரம் பற்றிக் கூறுங்கள் -என்று ஜனமேஜயன் கேட்பது

செய்கைப் பயன் உண்பேனும் யானே என்னும் -அனுபவத்தையே சொன்னவாறு
முன்பே 145 பார்த்தோம்

ஸ்ரீ ஜனார்த்தனம் பிரியதாம் –

ஹய சிரஸ் ரூபமாக ஹவ்ய கவ்யங்களை புஜிப்பவர் – ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

காப்பவர் -தம்முடைய ஸ்வரூபம் ஆகிய ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பவர் – -ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லாவற்றையும் உண்பவர் — ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

ஓம்போக்த்ரேநம:

பாலகத்வாத் (அனைவரையும்) காப்பாற்றுவதால்

போக்தா பகவான் ‘போக்தா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ஸ்ரீமன் நாராயணன் காக்கும் கடவுளாவார். அனைவரையும் காப்பாற்றுவதால் அவர் ‘போக்தா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பரமானந்த உயரிய ஆனந்தத்தை

ஸந்தோஹ அளவிடமுடியாத

ஸம்போகாத்வா அனுபவிப்பவராதலால்

போக்தா பகவான் ‘போக்தா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, பகவான் எப்பொழுதும் உயர்ந்த, அளவிடமுடியாத ஆனந்தத்தை இடைவிடாது அனுபவிக்கிறார். எனவே அவர் ‘போக்தா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி நாம்னாம் பஞ்சமம் ஶதம் விவ்ருதம் | இத்துடன் (போக்தா என்னும் இந்த திருநாமம் வரையில்) ஐநூறு திருநாமங்களின் விவரணம் முற்று பெறுகிறது.

———-

போக்தா – அனுபவிப்பவர்

இந்த நாமத்தை ‘புனக்தி – ஆதரிக்கிறது‘ அல்லது ‘புங்க்தே – அனுபவிக்கிறது‘ என்று பொருள் கொள்ளலாம். இந்த இரண்டு வெவ்வேறு அர்த்தங்களைப் பயன்படுத்தி ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘பாலகத்வாத் போக்தா – அனைவரையும் ஆதரிக்கிறார், எனவே அவர் போக்தா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். மாற்றாக அவர் ‘பரமானந்த சந்தோஹ சம்போகாத் வா போக்தா – அவர் தூய மகிழ்ச்சி அல்லது முழுமையான பேரின்பத்தை அனுபவிப்பவர், எனவே அவர் போக்தா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த போக்தாவின் குணத்தை கடவுள்களுக்கு (ஹவ்யா) பிரசாதம் மட்டுமல்ல, காவியம், நம் பித்ருக்கள் அல்லது இறந்த முன்னோர்களுக்கு பிரசாதம் – ஹவ்ய காவ்ய பூஜோ விஷ்ணோஹ் உதக்-பூர்வே மஹோதாதௌ (மஹாபாரத சாந்தி பர்வ 348.3) ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியதாக விரிவுபடுத்துகிறார். ) – பகவான் வடகிழக்கு சமுத்திரத்தில் நிலை கொண்டு, நேர்மையுடன் வழங்கப்படும் ஹவ்யத்தையும் காவியத்தையும் உட்கொள்கிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் விளக்கத்தை ஆதரிக்க பல குறிப்புகளை கொடுக்கிறார்:

செய்கைப்-பயன் உண்பேனும் யானே என்னும் – எல்லாச் செயல்களின் பலனையும் அனுபவிக்கிறேன் (நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 5.6.4);
அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அதோஹம் அன்னதோஹம் அன்னதா – – நான் என் பக்தர்களுக்கு உணவு அல்லது இன்பப் பொருளாக இருக்கிறேன், மேலும் நான் என் பக்தர்களின் பிரசாதங்களை அனுபவிப்பவன் அல்லது நுகர்வோர் (தைத்திரீய உபநிஷத் 9.10.1 );
வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்குவன் காணிலென்று
ஆர்வுற்ற வென்னை யொழிய என்னில் முன்னம்
பாரித்து தானென்னை முற்றப் பருகினான்
காரொக்கும் காட்கரை யப்பன் கடியனே. (திருவாய் மொழி – 9.6.10) -: எப்பொழுதாவது அவனைக் கண்டால் அவனைக் கவ்வி விடுவேன் என்று நினைத்தேன், ஆனால் நான் முடியும் முன்னே, அவன் என்னை ஏமாற்றி, அவசரமாக அனைத்தையும் குடித்துவிட்டான். என் இருண்ட திருக்காட்டுக்கரை இறைவன் ஒரு படி மேலே!·
அவா அறச் சூழ் அறிவாய் – தன் பக்தர்களுடன் நெருக்கமாகவும், மனதுக்கு இணங்கவும் பழகுபவர். (திருவாய் மொழி 10.10.11).

குசேலரின் கைப்பிடி அரிசியை கண்ணன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் உண்பதும், துரியோதனன் வழங்கியதை விட விதுரர் அளித்த உணவை அவன் ஏற்றுக்கொள்வதும், அன்புடனும் பக்தியுடனும் செய்யப்பட்ட பிரசாதத்தை அவன் அனுபவிக்கிறான் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. ராமர், ஷபரி அன்புடன் அளித்த பழங்களைச் சாப்பிட்டார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இதை அழகாக வெளிப்படுத்துகிறார் – ரக்ஷகோ பக்ஷனாஷ்ச. பிரளய காலத்தில் படைத்து, காத்து, விழுங்குகிறான்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், பகவானின் செயல்பாடுகளை, நமது அன்றாட வாழ்க்கைக்கும் பொருந்தும் வகையில் விளக்குகிறார். பகவான் நம் அனைவரிடத்திலும் இருக்கிறார் – சில சந்தர்ப்பங்களில் அவர் பார்வையாளர், சிலவற்றில் அவர் வழிகாட்டி, இன்னும் சிலவற்றில் அவர் அனுபவிப்பவர், முதலியன (பகவத் கீதை அத்தியாயம் 13 வசனம் 22). உலக நோக்கத்தில் நேரத்தை செலவிடுபவர்களுக்கு, அவர் ஒரு பார்வையாளன் மட்டுமே. தர்மத்தின் வழியைக் கடைப்பிடிப்பவர்களுக்கு, பாண்டவர்களைப் போலவே – தேவைப்படும் காலங்களில் அவர் பர்தாவாக இருக்கிறார். தமக்குக் கிடைக்கும் புகழ் முதலிய உலக ஆதாயங்களை பகவானுக்கு அர்ப்பணம் செய்பவர்களுக்கு, அவரே போக்தா, அதாவது, இவற்றைப் பிரசாதமாக ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களுக்குப் பதிலாகத் தன் அனுபவத்தைத் தருகிறார். நமது செயல்களையும் இந்த செயல்களின் பலன்களையும் எவ்வளவு அதிகமாக அவருக்கு அர்ப்பணித்து, அவரைப் போக்தாவாக ஆக்குகிறோமோ, அவ்வளவு அதிகமாக உண்மையான மகிழ்ச்சி என்ன என்பதை அவர் நமக்கு வெளிப்படுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவானின் அவதாரமான ஸ்ரீ ராமனின் குண அனுபவத்தின் அடிப்படையில் அடுத்த சில நாமங்களை விளக்குகிறார்.

———

ஸ்ரீ மஹாபா⁴ரதம்-ஶாந்திபர்வம்-மோக்ஷத⁴ர்மம்-ஸ்ரீ நாராயணீயம் 357 அத்⁴யாயம்)

ஶாஸந உவாச ।
ஶ்ருதம் ப⁴க³வதஸ்தஸ்ய மாஹாத்ம்யம் பரமாத்மவ: ।
ஜந்ம த⁴ர்மக்³ரு’ஹே சைவ நரநாராயணாத்மகம் ॥ 1॥

மஹாவராஹஸ்ரு’ஷ்டா ச பிண்டோ³த்பத்திஸ்ஸநாதநீ ।
ப்ரவ்ரு’த்தா ச நிவ்ரு’த்தா ச யோ யதா² பரிகல்பித: ॥ 2॥

ததா² ஸ ந ஶ்ஶ்ருதோ ப்³ரஹ்மந்! வத்⁴யமாநஸ்த்வயாऽநக⁴ ।
ஹவ்யகவ்யபு⁴ஜோ விஷ்ணுருத³க் பூர்வே மஹோத³தௌ⁴ ॥ 3॥

யச்ச தத்கதி²தம் பூர்வம் த்வயா ஹயஶிரோ மஹத் ।
தச்ச த்³ரு’ஷ்டம் ப⁴க³வதா ப்³ரஹ்மணா பரமேஷ்டி²நா ॥ 4॥

கிம் தது³த்பாதி³தம் பூர்வம் ஹரிணா லோகதா⁴ரிணா ।
ரூபம் ப்ரபா⁴வம் மஹதாமபூர்வம் தீ⁴மதம் வர ॥ 5॥

த்³ரு’ஷ்ட்வா ஹி விபு³த⁴ஶ்ரேஷ்ட²மபூர்வமமிதௌஜஸம் ।
தத³ஶ்வஶிரஸம் புண்யம் ப்³ரஹ்ம கிமகரோந்முநே! ॥ 6॥

ஏதந்ந: ஸம்ஶயம் ப்³ரஹ்மந்! புராணம் ப்³ரஹ்மஸம்ப⁴வம் ।
கத²யஸ்வோத்தமமதே! மஹாபுருஷஸம்ஶ்ரிதம் ॥ 7॥

பாவிதா: ஸ்ம த்வயா ப்³ரஹ்மந்! புண்யா: கத²யத: கதா:² ।
ஸௌதிருவாச ।
கத²யிஷ்யாமி தே ஸர்வம் புராணம் வேத³ஸம்மிதம் ॥ 8॥
உத்பந்நஸம்ஶயோ ராஜா ஏவமேதத³சோத³யத் ।

ஜநமேஜய உவாச ।
யத்தத்³த³ர்ஶிதவாந் ப்³ரஹ்மா தே³வம் ஹயஶிரோத⁴ரம் ॥ 9॥
கிமர்த²ம் தத்ஸமப⁴வத்³வபுர்தே³வோபகல்பிதம் ।

வைஶம்பாயந உவாச ।
யத்கிஞ்சிதி³ஹ லோகே வை தே³ஹப³த்³த⁴ம் விஶம்பதே! ॥ 11॥

ஸர்வம் பஞ்சபி⁴ராவிஷ்டம் பூ⁴தைரீஶ்வரபு³த்³தி⁴ஜை: ।
ஈஶ்வரோ ஹி ஜக³த்ஸ்ரஷ்டா ப்ரபு⁴ர்நாராயணோ விராட் ॥ 12॥

பூ⁴தாந்தராத்மா வரத:³ ஸுகு³ணோ நிர்கு³ணோऽபி ச ।
பூ⁴தப்ரலயமத்யந்தம் (வ்யக்தம்) ஶ்ருணுஷ்வ ந்ரு’பஸத்தம ॥ 13॥

த⁴ரண்யா மத² லீநாயாமப்ஸு சைகார்ணவே த⁴ரா ।
ஜ்யோதிர்பூ⁴தே ஜலே சாபி லீநே ஜ்யோதிஷி சாநிலே ॥ 14॥

வாயௌ சாகாஶஸம்லீநே ஆகாஶே ச மநோऽநுகே³ ।
வ்யக்தே மநஸி ஸம்லீநே வ்யக்தே சாவ்யக்ததாம் க³தே ॥ 15॥

அவ்யக்தே புருஷே யாதே பும்ஸி ஸர்வக³தேऽபி ச ।
தம ஏவாப⁴வத்ஸர்வம் ந ப்ராஜ்ஞாயத கிஞ்சந ॥ 16॥

தமஸோ ப்³ரஹ்மஸம்பூ⁴தம் தமோமூலாம்ரு’தாத்மகம் ।
தத்³விஶ்வபா⁴வஸஞ்ஜாதம் பௌரீஷம் தநுமாஶ்ரிதம் ॥ 17॥

ஸோऽநிருத்³த⁴ இதி ப்ரோக்த: தத்ப்ரதா⁴நம் ப்ரசக்ஷதே ।
தத³வ்யக்தமிதி ஜ்ஞேயம் த்ரிகு³ணம் ந்ரு’பஸத்தம! ॥ 18॥

வித்³யாஸஹாயவாந் தே³வ: விஷ்வக்ஸேநோ ஹரி: ப்ரபு:⁴ ।
ஆதி³கர்தா ஸ தே³வாநாமப்ரமேயோ ஜநார்த³ந: ॥ 19॥

அப்ஸ்வேவ ஶயநம் சக்ரே நித்³ராயோக³முபாக³த: ।
ஜக³தஶ்சிந்தயந் ஸ்ரு’ஷ்டிம் சித்ராம் ப³ஹுகு³ணோத்³ப⁴வாம் ॥ 20॥

தஸ்ய சிந்தயத: ஸ்ரு’ஷ்டிம் மஹாநாத்மகு³ணம் ஸ்ம்ரு’த: ।
அஹங்காரஸ்ததோ ஜாதோ ப்³ரஹ்மா ஶுப⁴சதுர்முக:² ॥ 21॥

ஹிரண்யக³ர்போ⁴ ப⁴க³வாந் ஸர்வலோகபிதாமஹ: ।
பத்³மேऽநிருத்³தா⁴த்ஸம்பூ⁴த: ததா³ பத்³மநிபே⁴க்ஷண: ॥ 22॥

ஸஹஸ்ரபத்ரே த்³யுதிமாநுபநிஷ்டஸ்ஸநாதந: ।
த³த்³ரு’ஶேऽத்³பு⁴தஸங்காஶோ லோகாநாபோமயாந் ப்ரபு:⁴ ॥ 23॥

ஸத்த்வஸ்த²ம் பரமேஷ்டீ² ஸ ததோ பூ⁴தக³ணாந் ஸ்ரு’ஜந் ।
பூர்வமேவ ச பத்³மஸ்ய பத்³மே ஸூர்யாம்ஶு(க்³நி) ஸப்ரபே⁴ ॥ 24॥

நாராயண(ணா) க்ரு’தௌ பி³ந்தூ³ அபாமாஸாம் கு³ணோத்தரௌ ।
தாவபஶ்யத்ஸ ப⁴க³வாநநாதி³நித⁴நோऽச்யுத: ॥ 25॥

ஏகஸ்தத்ரா ப⁴வத்³பி³ந்து³ர்மத்⁴வாபோ⁴ ருசி(தி⁴)ரப்ரப:⁴ ।
ஸ தாமஸோ (மாமதோ) மது⁴ர்ஜாதஸ்ததா³ நாராயணாஜ்ஞயா ॥ 26॥

கடி²நஸ்த்வபரோ பி³ந்து:³ கைடபோ⁴ ராஜஸஸ்து ஸ: ।
தாவப்⁴யதா⁴வதாம் ஶேஷ்டௌ² தமோரஜகு³ணாந்விதௌ ॥ 27॥

ப³லவந்தௌ க³தா³ஹஸ்தௌ பத்³மநாலாநுஸாரிணௌ ।
த³த்³ரு’ஶாதேऽரவிந்த³ஸ்த²ம் ப்³ரஹ்மணமமிதப்ரப⁴வம் ॥ 28॥

ஸ்ரு’ஜந்தம் ப்ரத²மம் வேதா³ம்ஶ்சதுரஶ்சாருவிக்³ரஹாந் ।
ததோ விக்³ரஹவந்தஸ்தாந் வேதா³ந் த்³ரு’ஷ்ட்வாऽஸுரோத்தமௌ ॥ 29॥

ஸஹஸா ஜக்³ரு’ஹதுர்வேதா³ந் ப்³ரஹ்மண: பஶ்யத்த ஸ்ததா³ ।
அதா²தௌ தா³நவஶ்ரேஷ்டௌ² வேதா³ந் க்³ரு’ஹ்ய ஸநாதநாந் ॥ 30॥

ரஸாம் விவிஶது ஸ்தூர்ணமுத³க் பூர்வே மஹாத³தௌ⁴ ।
ததோ ஹ்ரு’தேஷு வேதே³ஷு ப்³ரஹ்மா கஶ்மலமாவிஶத் ॥ 31॥

ததோ வசநமீஶாநம் ப்ராஹ வேதை³ர்விநாக்ரு’த: ।
வேதா³ மே பரமம் சக்ஷு: வேதா³ மே பரமம் த⁴நம் ॥ 32॥

வேதா³ மே பரமம் தா⁴ம வேதா³ மே ப்³ரஹ்மசோத்தர(ம)ம் ।
மம வேதா³ ஹ்ரு’தாஸ்ஸர்வே தா³நவாப்⁴யாம் ப³லாதி³த: ॥ 33॥

அந்த⁴காரா ஹி மே லோகா ஜாதா வேதை³ர்விநாக்ரு’த: ।
வேதா³ந்ரு’தே கிம் குர்யாம் லோகாநாம்(வை)ஸ்ரு’ஷ்டி(ஸுஷ்டு²)முத்தமாம்(முத்³யத:)॥34॥

அஹோ! ப³த! மஹத்³து:³க²ம் வேத³நாஶநஜம் மம ।
ப்ராப்தம் து³நோதி ஹ்ரு’த³யம் தீவ்ரஶோகபராயணம் ॥ 35॥

கோ ஹி ஶோகார்ணவேமக்³நம் மாமிதோऽத்³ய ஸமுத்³த⁴ரேத் ।
வேதா³ம் ஸ்தாம்ஶ்சாநயேந்நஷ்டாந் கஸ்ய சாஹம் ப்ரியோ ப⁴வே ॥ 36॥

இத்யேவம் பா⁴ஷமாணஸ்ய ப்³ரஹ்மணோ ந்ரு’பஸத்தம ।
ஹரே: ஸ்தோத்ரார்த²முத்³பூ⁴தா பு³த்³தி⁴ர்பு⁴த்³தி⁴மதாம் வர ॥ 37॥

ததோ ஜகௌ³ பரம் ஜப்யம் ஸாஞ்ஜலிப்ரக்³ரஹ: ப்ரபு:⁴ ।

ப்³ரஹ்மோவாச ।
நமஸ்தே ப்³ரஹ்மஹ்ரு’த³ய! நமஸ்தே மம பூர்வஜ! ॥ 38॥

லோகாத்³ய பு⁴வநஶ்ரேஷ்ட²! ஸாங்க்²யயோக³நிதே⁴! ப்ரபோ⁴! ।

வ்யக்தாவ்யக்தகராசிந்த்ய க்ஷேமம் பந்தா²நமாஸ்தி²த! ॥
விஶ்வபு⁴க் ஸர்வபூ⁴தாநாமந்தராத்மந்நயோநிஜ ॥ 39॥

அஹம் ப்ரஸாத³ஜஸ்துப்⁴யம் லோகதா⁴ம ஸ்வயம்பு⁴வ: ।
த்வத்தோ மே மாநஸம் ஜந்ம ப்ரத²மம் த்³விஜபூஜிதம் ॥ 40॥

சாக்ஷுஷம் வை த்³விதீயம் மே ஜந்ம சாஸீத் புராதநம் ।
த்வத்ப்ரஸாதா³த்து மே ஜந்ம த்ரு’தீயம் வாசிகம் மஹத் ॥ 41॥

த்வத்த: ஶ்ரவணம் சாபி சதுர்த²ம் ஜந்ம மே விபோ⁴ ।
நாஸிக்யம் சாபி மே ஜந்ம த்வத்த: பஞ்சமமுச்யதே ॥ 42॥

த்வத்த: ஶ்ரவணஜம் சாபி சதுர்த²ம் ஜந்ம மே விபோ⁴ ।
நாஸிக்யம் சாபி மே ஜந்ம த்வத்த: பஞ்சமமுச்யதே ॥ 42॥

அண்ட³ஜம் சாபி மே ஜந்ம த்வத்த: ஷஷ்ட²ம் விநிர்மிதம் ।
இத³ம் ச ஸப்தமம் ஜந்ம பத்³மஜந்மேதி வை ப்ரபோ⁴ ॥ 43॥

ஸர்கே³ ஸர்கே³ऽப்யஹம் புத்ரஸ்தவ த்ரிகு³ணவர்ஜித ।
ப்ரத²ம: புண்ட³ரீகாக்ஷ! ப்ரதா⁴நகு³ணகல்பித: ॥ 44॥

த்வமீஶ்வரஸ்வபா⁴வஶ்ச பூ⁴தாநாம் த்வம் ப்ரபா⁴வநா ।
த்வயா விநிர்மிதோऽஹம் வை வேத³சக்ஷுர்வயோऽதிக³ ॥ 45॥

தே மே வேதா³ ஹ்ரு’தாஶ்சக்ஷுரந்தோ⁴ ஜாதோऽஸ்மி ஜாக்³ரு’ஹி ।
த³த³ஸ்வ சக்ஷூம்ஷி மம ப்ரியோऽஹம் தே ப்ரியோऽஸி மே ॥ 46॥

ஏவம் ஸ்துதஸ்ஸ ப⁴க³வாந் புருஷஸ்ஸர்வதோமுக:² ।
ஜஹௌ நித்³ராமத² ததா³ வேத³கார்யார்த²முத்³யத: ॥
ஐஶ்வர்யே(ரே)ண ப்ர(ஸு)யோகே³ந த்³விதீயம் தநுமாஸ்தி²த: ॥ 47॥

ஸுநாஸிகேந (ஸமாநகேந) காயேந பூ⁴த்வா சந்த்³ரப்ரப⁴ஸ்ததா³ ।
க்ரு’த்வா ஹயஶிரஶ்ஶ்ருப்⁴ரம் வேதா³நாமாலயம் ப்ரபு:⁴ ॥ 48॥

தஸ்ய மூர்தா⁴ ஸமப⁴வத் த்³யௌஸ்ஸநக்ஷத்ரதாரகா ।
கேஶாஶ்சாஸ்யாப⁴ந் தீ³ர்கா⁴ரவேரம்ஶு ஸமப்ரபா:⁴ ॥ 49॥

கர்ணா வாகாஶபாதலே லலாடம் பூ⁴ததா⁴ரிணௌ ।
க³ங்கா³ஸரஸ்வதீ புண்யே ப்⁴ருவா வாஸ்தாம் மஹாத்³யுதீ ॥ 50॥

சக்ஷுஷீ சந்த்³ரஸூர்யௌ தே(து) நாஸா ஸந்த்⁴யா புந: ஸ்ம்ரு’தா ।
ஓங்காரஸ்த்வத² ஸம்ஸ்காரோ வித்³யுஜ்ஜிஹ்வா ச நிர்மிதா ॥ 51॥

த³ந்தாஶ்ச பிதரோ ராஜந்! ஸோமபா இதி விஶ்ருதா: ।
கோ³லோகோ ப்³ரஹ்மலோகஶ்ச ஓஷ்டா² வாஸ்தாம் மஹாத்மந: ॥ 52॥

க்³ரீவா சாஸ்யா ப⁴வத்³ராஜந் காலராத்ரிர்கு³ணோத்தரா ।
ஏதத்³த⁴யஶிர: க்ரு’த்வா நாநாமூர்திபி⁴ராவ்ரு’தம் ॥ 53॥

அந்தர்த⁴தௌ⁴ ஸ விஶ்வேஶோ விவேஶ ச ரஸாம் ப்ரபு:⁴ ।
ரஸாம் புந: ப்ரவிஷ்டஶ்ச யோக³ம் பரமமாஸ்தி²த: ॥ 54॥

ஶைக்ஷம்(க்ஷ்யம்) ஸ்வரம் ஸமாஸ்தா²ய உத்³கீ³த²ம் ப்ராஸ்ரு’ஜத் ஸ்வரம் ।
ஸஸ்வரஸ்ஸ்வாநுநாதீ³ ச ஸர்வஶ: ஸ்நிக்³த⁴ ஏவ ச ॥ 55॥

ப³பூ⁴வாந்தர்ஜலக³த: ஸர்வபூ⁴தக³ணோதி³த: ।
ததஸ்தா வஸுரௌ க்ரு’த்வா வேதா³ந் ஸமயப³ந்த⁴நாந் ॥ 56॥

ரஸாதலே விநிக்ஷிப்ய யதஶ்ஶப்³த³ஸ்ததோ த்³ருதௌ ।
ஏதஸ்மிந்நந்தரே ராஜந்! தே³வோ ஹயஶிரோத⁴ர: ॥ 57॥

ஜக்³ராஹ வேதா³நகி²லாந் ரஸாதலக³தாந் ஹரி: ।
ப்ராதா³ச்ச ப்³ரஹ்மணோ பூ⁴ய: தத: ஸ்வா ப்ரக்ரு’திம் க³த: ॥ 58॥

ஸ்தா²பயித்வா ஹயஶிர(ரா) உத³க் பூர்வே மஹோத³தௌ⁴ ।
வேதா³நா மாலயஶ்சாபி ப³பூ⁴வாஶ்வஶிராஸ்தத: ॥ 59॥

அத² கிஞ்சித³பஶ்யந்தா தா³நவௌ மது⁴கைடபௌ⁴ ।
புநராஜக்³மதுஸ்தத்ர வேகி³தௌ பஶ்யதாம் து தௌ ॥ 60॥

யத்ர வேதா³ விநிக்ஷிப்தாஸ்தத் ஸ்தா²நம் ஶூந்யமேவ ச ।
தத்ர உத்தமமாஸ்தா²ய வேக³ம் ப³லவதாம் வரௌ ॥ 61॥

புநருத்தஸ்த²துஶ்ஶீக்⁴ரம் ரஸாநா மாலயாத்ததா³ ॥
த³த்³ரு’ஶாதே ச புருஷம் தமேவாதி³கரம் ப்ரபு⁴ம் ॥ 62॥

ஶ்வேதம் சந்த்³ரவித்³தா⁴ப⁴மநிருத்³த⁴தநௌ ஸ்தி²தம் ।
பூ⁴யோऽப்யமிதவிக்ராந்தம் நித்³ரயோக³முபாக³தம் ॥ 63॥

(64 Shloka not there in the list may be typographical error)

ஆத்மப்ரமாணரசிதே அபாமுபரி கல்பிதே ।
ஶயநே நாக³போ⁴கா³ட்⁴யே ஜ்வாலாமாலாஸமாவ்ரு’தே ॥ 65॥

நிஷ்கல்மஷேண ஸத்த்வேந ஸம்பந்நம் ருசிரப்ரப⁴ம் ।
தம் த்³ரு’ஷ்ட்வா தா³நவேந்த்³ரௌ தௌ மஹாஹாஸமமுஞ்சதாம் ॥ 66॥

ஊசதுஶ்ச ஸமாவிஷ்டௌ ரஜஸா தமஸா ச தௌ ।
அயம் ஸ புருஷ: ஶ்வேத: ஶேதே நித்³ராமுபாக³த: ॥ 67॥

அநே ந நூநம் வேதா³நாம் க்ரு’தமாஹரணம் ரஸாத் ।
கஸ்யைஷ! கோ நு க²ல்வேஷ! கிஞ்சஸ்வபிதி போ⁴க³வாந் ॥ 68॥

இத்யுச்சாரிதவாக்யௌ து போ³த⁴யாமாஸதுர்ஹரிம் ।
யுத்³தா⁴ர்தி²நௌ து விஜ்ஞாய விபு³த்³த:⁴ புருஷோத்தம: ॥ 69॥

நிரீக்ஷ்ய சாஸுரேந்த்³ரௌ தௌ ததோ யுத்³தே⁴ மநோ த³தே⁴ ।
அத² யுத்³த⁴ம் ஸமப⁴வத்தயோர்நாராயணஸ்ய வை ॥ 70॥

ரஜஸ்தமோவிஷ்டதநூ தாவுபௌ⁴ மது⁴கைடபௌ⁴ ।
ப்³ரஹ்மணோऽபசிதிம் குர்வந் ஜகா⁴ந மது⁴ஸூத³ந: ॥ 71॥

ததஸ்தயோர்வதே⁴நாஶு வேதா³பஹரணேந ச ।
ஶோகாபநயநம் சக்ரே ப்³ரஹ்மண: புருஷோத்தம: ॥ 72॥

தத: பரிவ்ரு’தோ ப்³ரஹ்மா ஹரிணா வேத³ஸத்க்ரு’த: ।
நிர்மமே ஸ ததா³ லோகாந் க்ரு’த்ஸ்நாந் ஸ்தா²வரஜங்க³மாந் ॥ 73॥

த³த்த்வா பிதாமஹாயாக்³ர்யாம் மதிம் லோகவிஸர்கி³கீம் ।
தத்ரைவாந்தர்த³தே⁴ தே³வோ யத ஏவாக³தோ ஹரி: ॥ 74॥

தௌ தா³நவௌ ஹரிர்ஹத்வா க்ரு’த்வா ஹயஶிரஸ்தநும் ।
புந: ப்ரவ்ரு’த்தித⁴ர்மார்த²ம் தாமேவ வித³தே⁴ தநும் ॥ 75॥

ஏவ மேஷ மஹாபா⁴கோ³ ப³பூ⁴வாஶ்வஶிரா ஹரி: ।
பௌராணமேதத் ப்ரக்²யாதம் ரூபம் வரத³மைஶ்வரம் ॥ 76॥

யோ ஹ்யேதத்³ப்³ர(த்³ப்³ரா)ஹ்மணோ நித்யம் ஶ்ருணுயாத்³தா⁴ரயீத வா ।
ந தஸ்யாத்⁴யயநம் நாஶமபக³ச்சே²த் கதா³சந ॥ 77॥

ஆராத்⁴ய தபஸோக்³ரேண தே³வம் ஹயஶிரோத⁴ரம் ।
பாஞ்சாலேந க்ரம: ப்ராப்தோ ராமேண பதி² தே³ஶிதே ॥ 78॥

ஏதத்³த⁴யஶிரோ ராஜந்! ஆக்²யாநம் தவ கீர்திதம் ।
புராணம் வேத³ஸஹிதம் யந்மாத்வம் பரிப்ரு’ச்ச²ஸி ॥ 79॥

யாயாமிச்சே²த்தநும் தே³வ: கர்தும் கார்யவிதௌ⁴ க்வசித் ।
தாம் தாம் குர்யாத்³விகுர்வாண: ஸ்வயமாத்மாநமாத்மநா ॥ 80॥

ஏஷ வேத³நிதி:⁴ ஶ்ரீமாந் ஏஷ வைத பஸாந்நிதி:⁴ ।
ஏஷ யோக³ஶ்ச ஸாங்க்²யம் ச ப்³ரஹ்ம சாக்³ய்ரம் ஹரி (ஹவி) ர்விபு:⁴ ॥ 81॥

நாராயணபரா வேதா³ யஜ்ஞா நாராயணாத்மகா: ।
தபோ நாராயணபரம் நாராயணபரா க³தி: ॥ 82॥

நாராயணபரோ த⁴ர்ம: புநராவ்ரு’த்தி து³ர்லப:⁴ ।
ப்ரவ்ரு’த்தி லக்ஷணஶ்சைவ த⁴ர்மோ நாராயணாத்மக: ॥ 83॥

நராயணாத்மகோ க³ந்த:⁴ பூ⁴மேஶ்சேஷ்டகம: ஸ்ம்ரு’த: ।
அபாம் சாபி கு³ணா ராஜந்! ரஸா நாராயணாத்மகா: ॥ 84॥

ஜ்யோதிஷாம் ச பரம் ரூபம் ஸ்ம்ரு’தம் நாராயணாத்மகம் ।
நாராயணாத்மகஶ்சாபி ஸ்பர்ஶோ வாயுகு³ண: ஸ்ம்ரு’த: ॥ 85॥

நாராயணாத்மகஶ்சைவ ஶப்³த³ ஆகாஶ ஸம்ப⁴வ: ।
மநஶ்சாபி ததோ பூ⁴தமவ்யக்த கு³ணலக்ஷணம் ॥ 86॥

நாராயணபர: காலோ ஜ்யோதிஷாமயநம் ச யத் ।
நாராயணபரா கீர்தி: ஶ்ரீஶ்ச லக்ஷ்மீஶ்ச தே³வதா: ॥ 87॥

நாராயணபரம் ஸாங்க்²யம் யோகோ³ நாராயணாத்மக: ।
காரணம் புருஷோ ஹ்யேஷாம் ப்ரதா⁴நம் சாபி காரணம் ॥ 88॥

ஸ்வபா⁴வஶ்சைவ கர்மாணி தை³வம் யேஷாம் ச காரணம் ।
அதி⁴ஷ்டா²நம் ததா² கர்தா கரணம் ச ப்ரு’த²க்³வித⁴ம் ॥ 89॥

விவிதா⁴ ச ததா² சேஷ்டா தை³வம் சைவாத்ர பஞ்சமம் ।
பஞ்சகாரணஸங்க்²யாதோ (தா) நிஷ்டா² ஸர்வத்ர வை ஹரி:(ரே)॥ 90॥

தத்த்வம் ஜிஜ்ஞாஸமாநாநாம் ஹேதுபி⁴ஸ்ஸர்வதோமுகை:² ।
தத்த்வமேகோ மஹாயோகீ³ ஹரி: நாராயண: ப்ரபு:⁴ ॥ 91॥

ப்³ரஹ்மாதீ³நாம் ஸலோகாநாம் ரு’ஷீணாம் ச மஹாத்மநாம் ।
ஸாங்க்²யாநாம் யோகி³நாம் சாபி யதீநாம் சாத்மவேதி³நாம் ॥ 92॥

மநீஷிதம் வி(தாநி) ஜாநாதி கேஶவோ ந து தஸ்ய வை ।
யே கேசித் ஸர்வலோகேஷு தை³வம் பித்ய்ரம் ச குர்வதே ॥ 93॥

தா³நாநி ச ப்ரயச்ச²ந்தி தப்யந்தே ச தபோ மஹத் ।
ஸர்வேஷாமாஶ்ரயோ விஷ்ணுரைஶ்வரம் விதி⁴(ஸர்க³) மாஸ்தி²த: ॥

ஸர்வபூ⁴தக்ரு’தாவாஸோ வாஸுதே³வேதி சோச்யதே ॥ 94॥

அயம் ஹி (ஏஷோ ஹி) நித்ய: பரமோ மஹர்ஷி: மஹாவிபூ⁴திர்கு³ணவாந் கு³ணாக்²ய:(நிர்கு³ணாக்²ய:)।
கு³ணைஶ்ச ஸம்யோக³முபைதி ஶீக்⁴ரம் காலோ யதா²ர்தாவ்ரு’துஸம்ப்ரயுக்த: ॥ 95॥(யதா²ர்த²ம் வ்ரதஸம்ப்ரயுக்தே)

நைவாஸ்ய விந்த³ந்தி(பு³த்³த்⁴யந்தி) க³தம் மஹாத்மநோ ந சா (நைவா) க³தம் கஶ்சிதி³ஹாநுபஶ்யதி
ஜ்ஞாநாத்மிகாஸ்ஸம்யமிநோ மஹர்ஷய: பஶ்யந்தி நித்யம் புருஷம் கு³ணாதி⁴கம் ॥96॥

இதி ஹயஶிரோபாக்²யாநம் ஸம்பூர்ணம் ।

———-

ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் 3 அம்சம் 5 அத்யாயம் ஹயக்ரீவர் பற்றி விளக்கும்

03_05. யஜுர் வேதமும் இப்படி வைசம்பாயனரால் இருபத்தேழு பிரிவுகளாக்கப்பட்டு அவர் சிஷ்யர் பலருக்கும் ஓதுவிக்கப்பட்டது. ஒரு சமயம் பல மஹரிஷிகள் ஒன்று கூடி ஸபை ஒன்றுக்கு ஏற்பாடு செய்தனர். அதற்கு எல்லா மஹரிஷிகளும் வரவேண்டும் என்றும், அப்படி வராதவர்களுக்கு ஏழு நாட்களுக்குள் ப்ரஹ்மஹத்தி தோஷம் ஏற்படும் என்றும் முன்னதாக விதித்தனர். அந்த நாள் வந்த போது வைசம்பாயனர் மட்டும் வரவில்லை. தன் ஸஹோதரியின் ஆண் குழந்தை வழியில் இருப்பதை அறியாமல் அதை இடறிவிட அதுவும் உடனே இறந்து விட்டது. வைசம்பாயனருக்கும் இதைக் காரணமாகக் கொண்டு ப்ரஹ்மஹத்தி பற்றிக் கொண்டது.

அவர் உடனே தன் சிஷ்யர்களை அழைத்து நான் தெரியாமல் தான் இதைச் செய்து விட்டேன். எனினும் தெரிந்தே செய்தால் வரும் ப்ரஹ்மஹத்யா தோஷத்திற்கான ப்ராயச்சித்தத்தை அறிந்து, அதை உடனே அனுஷ்டித்து என்னைக் காப்பாற்றுங்கள் என்றார். ப்ரஹ்மராதனின் புத்ரர் யாக்ஞவல்க்யர் என்பவரும் வைசம்பாயனரின் ஒரு சிஷ்யர். தர்மங்களனைத்தையுமறிந்தவர். குரு சிஷ்ரூஷையில் பற்றுள்ளவர். அவர் ஆர்வத்தால் “இதற்கு எதற்கு அனைத்து சிஷ்யர்களும். நான் ஒருவனே போதுமே இதைத் தாங்கவும், போக்கவும். அவர்களுக்கு இதைத் தாங்க ஆற்றலும், தவமும் போதாதே” என்று கேட்டுக் கொண்டார். குருவின் மேலுள்ள பக்தி மேலீட்டால் இப்படிக் கூறிய யாக்ஞவல்க்யரை வைசம்பாயனர் கோபித்துக் கொண்டார்.

“நீ மற்ற ப்ராஹ்மணர்களை அல்ப சக்தியுள்ளவர்கள் என்றாய். இப்படி ப்ராஹ்மணர்களை அவமதிக்கும் சிஷ்யன் எனக்கு வேண்டாம். நீ என்னிடமிருந்து கற்றவை அனைத்தையும் உடனே கக்கிவிடு” என்று கூறி விட்டார். யாக்ஞவல்க்யர் வருத்தமடைந்தாலும் விஷயத்தைப் புரிந்து கொள்ளாமல், கோபித்துக் கொள்ளும் இந்த ஆசார்யரும் இனி நமக்கு வேண்டாம் என்று தன் வாயில் விரல்களை விட்டு யஜுர் வேதத்தை ரூபங்களாக, ரத்தத்துடன் வாந்தி எடுத்து விட்டுப் போய் விட்டார். மற்ற சிஷ்யர்கள் ரத்தத்துடன் இருந்ததால் அந்த பாகங்களை தித்திரி எனும் பறவை உருவங்கொண்டு அவற்றை உண்டனர். தைத்திரீயர்கள் என்று பெயரும் பெற்றனர். அந்த பாகமும் தைத்திரீயம் என்று பெயர் பெற்றது.

வேறு சில சிஷ்யர்கள் வைசம்பாயனரின் ப்ரஹ்மஹத்யா தோஷத்தைப் போக்குவதற்காக ஆத்வர்யவம் (அத்வர்யுவின் வேலை) என்ற வ்ரதத்தை அனுஷ்டித்தனர். அவர்களுக்கு சரணாத்வர்யு என்ற பெயர் உண்டாயிற்று. வேதங்களைக் கக்கிவிட்ட யாக்ஞவல்க்யர் மீண்டும் யஜுர் வேதங்களைக் கற்க விரும்பி ஸூர்யனை உபாஸித்தார். “பகவானே! நீரே மோக்ஷத்திற்கு வழியாயிருக்கிறீர். அளவற்ற தேஜஸ்வியும் நீரே. வேதங்களின் ஸ்வரூபமாயும், ப்ரகாசத்துடனும் இருக்கிறீர். வெயிலைக் கொடுக்கிறீர். சந்த்ரனைப் போஷிக்கிறீர். ஜகத்துக்குக் காரணமாயிருக்கிறீர். கலை, காஷ்டங்களும் உன்னைக் கொண்டே உலகத்தார் கணிக்கிறார்கள். நீரே த்யானிக்கத்தக்கவர். ப்ரபஞ்ச ஸ்வரூபியும் நீரே, பரப்ரஹ்ம ஸ்வரூபியும் நீரே, ப்ரணவ ஸ்வரூபியும் நீரே.

நீரே சந்த்ரனையும் வளர்த்து தேவதைகளையும், பித்ருக்களையும் ரக்ஷித்து வருகிறீர். த்ருப்தி ஸ்வரூபமாயிருப்பவரும் நீரே. பனி, வெப்பம், மழைகளை உண்டுபண்ணுபவரும் நீரே. முக்கால ஸ்வரூபியும் நீரே. இருளைப் போக்கி உலகிற்குப் பதியாய் இருப்பவரும் நீரே. உன் உதயமின்றி உலகில் ஒருவரும் ஸத்கர்மங்களை அனுஷ்டிக்கத் தகுதியடைய மாட்டான். தண்ணீரும் உன்னாலேயே சுத்தியடைகிறது. ஆதி தேவனும் நீரே. உமது தேரின் ஒளியே உலகிற்கு இதமாக இருக்கிறது. ஞான ரூபமாகவும், அம்ருத ரூபமாகவுமிருந்து உன் குதிரைகள் உமது தேரைத் தாங்குகின்றன. உலகிற்குக் கண் நீர்” என்று பலவாறுத் துதித்து வணங்கினார். குதிரை வடிவில் ஸூர்யனும் அவருக்குக் காட்சியளித்து வேண்டும் வரத்தை அளிப்பதாக மகிழ்வுடன் கூறினார். யாக்ஞவல்க்யர் என் முந்தைய குருவான வைசம்பாயனர் அறியாத யஜுர் வேதங்களை எனக்கு அருள வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டார். வ்யாஸர் வைசம்பாயனருக்கு உபதேஸிக்காத அயாதயாமம் என்ற யஜுஸ்ஸுக்களை ஸூர்யனும் யாக்ஞவல்க்யருக்கு உபதேசித்தார். குதிரையின் (வாஜி) உருவிலிருந்து உபதேஸித்ததால் இதை அத்யயனம் செய்பவர் வாஜிகள் என்றழைக்கப்பட்டனர். இந்த வாஜஸனேய சாகையை காண்வ சாகை முதலான பதினைந்து பிரிவுகளாகப் பிரித்து சிஷ்யர்களுக்குக் கொடுத்தார்.

——–

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்திரம்

ஹயக்ரீவ ஹயக்ரீவ ஹயக்ரீவேதி வாதினம் நரம் முஞ்சந்தி பாபானி தரித்ரமிவ யோஷீத

ஹயக்ரீவ ஹயக்ரீவ ஹயக்ரிவேதி யோவதேத் தஸ்ய நிஸ்ஸர தேவாணீ ஜன்ஹீகன்யாப்ரவாஹவத்

ஹயக்ரீவ ஹயக்ரீவ ஹயக்ரீவேதி யோ த்வனி விசோபதே ஸ வைகுண்ட கவாடோத் காடனக்ஷம ச்லோக த்ரயமிதம் புண்யம்

ஹயக்ரீவ பதாங்கிதம் வாதி ராஜயதி ப்ரோக்தம் படதாம் ஸம்பதாம் பதம்.

———-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரம் —

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேஸரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

———

தேவநாதப் பெருமாளை ‘தாழக் கோவிலில்’ வழிபட்டு விட்டு, கிழக்கு வாசல் வழியாக வெளியே வந்தால், சிறிய செந்நிற மலை காணப்படும். ‘அவ்ஷதகிரி’ என்று அழைக்கப்படும் இந்த மலை மீது 74 படிகள் உள்ளன.

இந்த மலை மீதுள்ள அச்வத்த மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து தான், ஸ்ரீமந் நிகமாந்த மஹா தேசிகன், கருட மந்திரத்தை ஜெபித்தார். அப்போது கருடாழ்வார் தேசிகனுக்கு ஹயக்ரீவ மந்திரத்தை உபதேசித்தார்.

ஆயக் கலைகள் 64-ஐயும் நமக்கு அருளும் சரஸ்வதியின் குரு ஹயக்ரீவர். நான்கு வேதங்களையும் பிரம்மாவிடம் இருந்து மது, கைடபர் என்ற அரக்கர்கள் கைப்பற்றிச் சென்றனர். பெருமாள், ஹயக்ரீவ அவதாரம் எடுத்து அந்த அரக்கர்களை அழித்து வேதங்களை மீட்டு, பிரம்மதேவரிடம் ஒப்படைத்தார்.

ஹயக்ரீவர் கல்வி, ஞானம் ஆகிய வற்றிற்கு ஆதாரமாக உள்ளவர். லலிதா சகஸ்ர நாமத்தை அகத்தியருக்கு அருளிச் செய்தவர். கருடனால் தனக்கு உபதேசிக்கப்பட்ட ஹயக்ரீவ மந்திரத்தை உபாசித்து, ஹயக்ரீவரின் அருள் காட்சியை கண்டார் தேசிகன்.

திருக்காட்சி தந்த ஹயக்ரீவர், தேசிகனுக்கு சகல கலைகளும் கைவரச் செய்தார்.

ஹயக்ரீவருக்கு ஏலக்காய் மாலை சூட்டி, வெல்லம் கலந்த சுண்டலை நைவேத்தியம் செய்து வழிபட்டால் கல்வியில் முன்னேற்றம் அடையலாம். மேலும் ஞானம், வித்தைகளில் மேன்மையும் கிட்டும். இத்தலத்தில் ஆவணி மாத திருவோண நட்சத்திரத்தன்று ஹயக்ரீவர் ஜெயந்தி கொண்டாடப்படுகிறது.

நாம் தினந்தோறும் தேசிகன் இயற்றிய ‘ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்திரம்’ படித்து வந்தால், கல்வியில் உயர் நிலையையும், ஞானத்தையும், செல்வத்தையும் பெறலாம். இந்த தலத்தில் லட்சுமி நரசிம்மர் தனிச் சன்னிதியில் அருள்பாலிக்கிறார்.

இவரை ஞாயிறு, செவ்வாய்க் கிழமைகளில் மாலை 6 மணியில் இருந்து 7 மணிக்குள்ளும், சுவாதி நட்சத்திரத்தில் மாலை 6 மணியில் இருந்து 7 மணிக்குள்ளும் நெய் தீபம் ஏற்றி வழிபட்டு, பானகம் நைவேத்தியம் செய்தால் வறுமை, கடன் தொல்லை அகலும். செவ்வாய் தோஷமும் விலகும்.

———–

ஜ்ஞான ஆனந்த மயம் தேவம் நிர்மல ஸ்படிகாக்ருதிம் —
ஆதாரம் சர்வவித்யாநாம் ஹயக்ரீவம் உபாஸ்மஹே– 1-

அறிவின் திருவுருவமான ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரைத் தியானியுங்கள்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் அறிவு மற்றும் ஆனந்தத்தின் ஒருங்கிணைந்த வடிவம்.
குதிரையின் முகத்தையும் கழுத்தையும் உடையவனும்,
தூய வெண்ணிறப் படிகத்தைப் போன்ற பளபளப்பான, பளபளப்பான உடலையும் உடையவனும்,
எல்லாக் கல்விக்கும் இருப்பிடமானவன். எல்லா அறிவுக்கும் முதல் கடவுள் அவர்.

ஜ்ஞான ஆனந்த மயம் -தேவம் – -தீவு கிரீடா தாது –கல்வியே சிறு விளையாட்டு -ஸூ லபமாக அருளுவான் –
தீவு பிரகாசம் மிக்கு என்றுமாம் –ஒளி எத்தால் ஆக்கப்பட்டது —
ஜ்ஞானம் ஆனந்தம் கூட்டுக் கலவையால் –அறிவும் இன்பமும் –ஞானம் இருந்தால் தான் ஆனந்தம் வரும் –
ஆனந்தம் அனுபவிக்கவும் ஞானம் வேண்டுமே –
வித்யா -விநயம் -பாத்ரதாம் -பெரியவர் ஆசீர்வாதம் அன்பு பெற்று -தனம் -சேரும் ஆப் நோதி -ஸூ கம் -வரும்-என்பர் –
முக்குறும்பு அறுக்க வேண்டுமே –
நிர்மல ஸ்படிகாக்ருதிம் –அழுக்கே இல்லாத ஸ்படிகம் -தெளிவு பிறக்கும் -அறிவால் ஆனந்தம் தெளிவு கிட்டும்
ஆதாரம் சர்வவித்யாநாம் -இருப்பிடம்–இவை அனைத்தையும் -தாங்குபவனே இவன் –
ஹயக்ரீவம் உபாஸ்மஹே– தொழுவோம் -நம்மை தம்மை ஓக்க அருளுபவர்

————

ஸ்வத சித்தம் ஸூத்த ஸ்படிக மணி பூப்ருத் ப்ரதிபடம்
ஸூதா சத்ரீசீ பிரித்த்யுதி பிரவதா தத்ரி புவநம்
அனந்தைஸ் த்ரய்யன் தைரநு விஹித ஹேஷா ஹல ஹலம்
ஹதா சேஷாவத்யம் ஹயவதந மீடீமஹி மஹ—2-

ஸூத்த ஸ்படிக மணி விளக்கம் -இவனது ஹல ஹல -சப்தமே சாம ரிக் யஜுர் வேதங்களாக மலர்ந்தன —

தம் பக்தர்களின் உலகத் துன்பங்களைப் போக்குவதற்காக உருவான ஒளி மயமான
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் மகிமைகளைப் பாடுங்கள்.
அவரது அருள் உருவம் தூய வெள்ளை படிகத்தை ஒத்திருக்கிறது.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் பளபளப்பான அமிர்தத்தை ஒத்த வெண்மையான கதிர்களை பிரகாசிக்கிறார்,
இதனால் மூன்று உலகங்களையும் வெண்மையாக்கி, தூய்மையாக்குகிறார்.
மூன்று உலகங்களுக்கும் தன் அருளை வழங்குகிறார்.

குதிரை வடிவில் இருந்து வெளிப்படும் ஹலா ஹல சப்தம் உபநிடதங்களின் சாரத்தையும்,
அவரது கால்களில் அலங்காரத்தின் தொனியையும் உள்ளடக்கிய ஒரு நெய்யிங் ஓசையாகும்.
நெய்யிங் என்பது வேதங்களால் தொடர்ந்து எதிரொலிக்கப்படுகிறது.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் நெய்தல், ஹேஷா ஹலா ஹலம், அசுபங்கள் மற்றும் பாவங்கள்
மற்றும் ஒருவரின் பாதையில் இருந்து தடைகளை நீக்குகிறது.
துரதிர்ஷ்டங்களை நீக்க ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரை ப்ரார்த்தனை செய்து, ஒருவருடைய சாதாரண
துன்பங்களுக்கு சாந்தமான தைலமாகச் செயல்படும் அவரது அருளான நேயத்தை
கேட்கும் திறனைப் பெறுங்கள்.

——————

சமாஹார சாம்நாம் ப்ரதிபதம்ருசாம் தாம யஜுஷாம் –
லய ப்ரத்யூ ஹாநாம் லஹரி வித திர்ப்போத ஜலதே
கதா தர்ப்ப பஷூப் யத்கதககுல கோலா ஹலபவம் ஹரத்
வந்தரத் வாந்தம் ஹய வதன ஹேஷா ஹலஹல –3-

இவனது ஹல ஹல -சப்தமே -அஞ்ஞானங்களை போக்கும் -ஞானக் கடலில் இருந்து வீசும் அலைகள் -இவையே –
தார்க்கிகள் வேத பாஹ்யர்களால் விளையும் அஞ்ஞானங்களை போக்கி அருளுபவர் –

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் தெய்வீகத் தொண்டையில் இருந்து வெளிப்படும் ஹலா ஹலா என்ற ஒலிகள்
சாம வேதங்களின் தொகுப்பு, ரிக் வேதங்களின் சுருக்கப்பட்ட பொருள்
மற்றும் யஜுர் வேதங்களின் உச்சரிப்பின் சாராம்சம்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் வடிவமே மந்திரங்களின் சாரமாக உள்ளது, ஏனெனில்
அவை அவருக்குள் பொதிந்துள்ளன.
தூய அறிவைப் பெற விரும்பும் எந்தவொரு நபரின் வழியில் நிற்கும் அனைத்து தடைகளையும்
ஹயா ஹயா ஒலிகள் நீக்குகின்றன.
அவர்கள் உண்மையான அறிவுக் கடலில் இருந்து இடைவிடாத அலைகளைப் போன்றவர்கள்.
அவர்கள் அறிவின் விளக்கை ஏற்றி, மோக்ஷம் (முக்தி) நோக்கிய நமது பாதையை ஒளிரச் செய்கிறார்கள்.

ஹலா ஹல த்வனியின் சப்தங்களே, வேதங்களின் உண்மையைத் திரித்துக் கூறும்
வீண் விவாதங்களால் எழும் உள் இருள் மற்றும் குழப்பத்தை நீக்குகின்றன.
அப்பாவிகளும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களும் தங்கள் மாயையான கருத்துக்களைப் பாதுகாக்கும்
ஆதரவாளர்களால் எழுப்பப்படும் சத்தத்திலிருந்து மீட்கப்படுகிறார்கள்.
அக்கம்பக்கத்தின் தெய்வீக ஒலிகள் நம் உணர்வைத் தடுக்கும் கருமேகங்களை அழித்து,
கொள்கைகளைப் பற்றிய உண்மையான புரிதலையும், பிறப்பு மற்றும் இறப்பு சுழற்சியிலிருந்து
நம்மை விடுவிக்கின்றன.

———–

ப்ராஸீ சந்த்யா காசிதந்தர் நிசாயா ப்ரஜ்ஞாத்ருஷ்டே ரஞ்ஜன ஸ்ரீர பூர்வா
வக்த்ரீ வேதான் பாது மே வாஜி வக்த்ரா வாகீ சாக்யா வாஸூ தேவஸ்ய மூர்த்தி –4-

வக்த்ரீ வேதான்– அடியேனுக்கு வேதார்த்தங்களை விளங்க அருளினவன்

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் தெய்வீகமான ஹலா ஹலாவின் சக்தியானது எந்த ஒரு இருளைப் போக்க ஸூரிய உதயத்தைப் போன்றது.
இந்த பளபளப்பான படம் இரவின் பயங்கரத்தை விரட்டும் சக்திவாய்ந்த ஊடகமாக செயல்படுகிறது.
அவர் வேதங்களின் பிரச்சாரகர் மற்றும் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து பொருட்களிலும்
மனிதர்களிலும் வாழும் உள்ளார்ந்த ஆன்மா.

அவர் பேச்சின் கடவுள், உண்மையில் ஸ்ரீ வைகுண்டத்தின் பரம வாசுதேவனின் அவதாரம்.
பிரம்மதேவருக்கு வேத உபதேசம் தந்த சக்தி வாய்ந்த வித்யா மூர்த்தி அவர்.
அவர் நமக்கு தூய அறிவை வெளிப்படுத்த உதவும் தெய்வீக சக்தி.
அக இருளை விரட்டும் அந்த தனித்துவமான காலை வெளிச்சம் அவரே,
மேலும் இந்த மங்களகரமான மற்றும் தெய்வீக வடிவம் மனிதகுலத்திற்கு முன்பாகவும்
உள்ளேயும் பிரகாசிக்க ஜெபிக்க வேண்டும்.
மனிதர்கள் இதுவரை அறியாததைக் காணக்கூடிய ஆற்றல் அவருக்கு உண்டு.

பிரம்ம தேவன், மது மற்றும் கைடப ஆகிய இரு அசுரர்களிடம் வேதங்களை இழந்தபோது,
பரம பாதுகாவலரான விஷ்ணு, அவரைக் காப்பாற்ற வந்தார்.
கடவுள் ஹயக்ரீவராக அவதாரம் எடுத்து இரண்டு அசுரர்களையும் தண்டித்தார்.
அவர் வேதங்களைக் காப்பாற்றினார்
மற்றும் பிரம்மா தனது கடமையைத் தொடர உதவினார்.
பிரம்ம தேவனுக்கு நான்கு வேதங்களைப் பற்றி உபதேசித்தபடியால் அவர் கற்றலின் உயர்ந்த கடவுள்.

——————-

விஸூத்த விஜ்ஞாந கந ஸ்வரூபம் விஜ்ஞாந விஸ்ராணந பத்த தீக்ஷம்
தயா நிதிம் தேஹ ப்ருதாம் சரண்யம் தேவம் ஹயக்ரீவம் அஹம் ப்ரபத்யே –5-

தூய மற்றும் தெய்வீக அறிவின் உயர்ந்த வடிவமான ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரை பக்தர்கள் அடைக்கலம் தேடுகிறார்கள்.
அவர் முழுமையான தூய்மையானவர்.
நிரம்பி வழியும் கருணைக் கருணை இல்லம், தன்னைச் சரணடையும் பக்தர்களுக்கு அருள் பாலிக்கிறார்.
பிறப்பு மற்றும் இறப்பு சுழற்சியில் இருந்து அவர்களை விடுவிக்கும் தனது தெய்வீக அறிவால் அவர்களை ஆசீர்வதிக்கிறார்.
அவர்களை அறியாமை இருளில் இருந்து விடுவிப்பதாக சபதம் எடுத்துள்ளார்.
அவர் ஒரு கலங்கரை விளக்கமாக, அவர்களின் ஒரே அடைக்கலமாக நிற்கிறார்.
அவர் அனைவரையும் தவறாது காப்பவர்.

—————

அபவ்ருஷேயைரபி வாக் ப்ரபஞ்சை அத்யாபி தே பூதிம த்ருஷ்ட பாராம்
ஸ்துவந் நஹம் முக்த்த இதி த்வயைவ காருண்யதோ நாத கடாக்ஷணீய —6-

அளியல் நம் பையல் -அறியாத சிறுவன் -முக்த்த பிராயன் -என்று திரு உள்ளம் பற்றி –
உனது தயை க்ஷமை கொண்டு அருளுவாய் –

ஸ்தோத்திரத்தின் இயற்றிய ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரைப் பற்றி உரையாற்றுகிறார்.
அவர் தனது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அறிவு மற்றும் திறன்களால் தனது மகிமைகளைப் பாடுவதற்கான
முட்டாள்தனமான ஆனால் தைரியமான முயற்சிக்காக கடவுளிடம் மன்னிப்பு கேட்கிறார்.
வேதங்கள் மிகப் பெரியவை, ஆசிரியர் இல்லை.
இன்றும் கூட, ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் தனித்துவமான குணங்கள், அவரது புனிதமான அமைப்பு
மற்றும் முடிவில்லாத தெய்வீக பண்புகளை வரையறுக்க மக்கள் போராடுகிறார்கள்.
பெரிய வேதங்களால் கூட அவரது பெருமைகளை முழுமையாகப் புரிந்துகொண்டு போற்ற முடியாது.

ஒரு தாழ்மையான பக்தரான இசையமைப்பாளர், ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரைத் துதிக்க,
முட்டாள்தனமாக இருந்து தைரியமாக முன்னேறியதாக கூறுகிறார்.
தனக்கு எந்த அறிவும் இல்லாத குழந்தை என்றும்,
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் பெருமைகளைப் பாடுவதற்குத் தகுதியற்றவர் என்றும் அவர் கூறுகிறார்.
இந்த அசாத்தியமான பணியில் ஈடுபட அவர் தனது குறைபாடுகளுக்கு மன்னிப்பு கேட்கிறார்.

————–

தாக்ஷிண்ய ரம்யா கிரி ஸஸ்ய மூர்த்தி தேவீ சரோஜா ஸந தர்ம பத்நீ
வ்யாசாதயோ அபி வ்யப தேஸ்ய வாச ஸ்புரந்தி சர்வே தவ சக்தி லேஸை—7-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் அனைத்து அறிவு மற்றும் கற்றல் கடவுள். அவர் நித்திய ஆதாரம்.

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரிடமிருந்து தெய்வீக ஞானத்தைப் பெற்றவர்களில் முதன்மையானவர் தட்சிணாமூர்த்தி.
அவர் ஒரு தங்க ஆலமரத்தின் கீழ் அமர்ந்து, ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரிடமிருந்து உள்வாங்கிய உயர்ந்த உண்மையை,
நான்கு புகழ்பெற்ற மற்றும் மூத்த முனிவர்களான அகஸ்தியர், புலஸ்தியர், தக்ஷர் மற்றும்
மார்க்கண்டேயர் ஆகியோருக்கு மௌனத்தின் மூலம் போதித்தார்.

ஞானத்தின் தெய்வீக ஆதாரமும், பிரம்மாவின் மனைவியுமான சரஸ்வதி தேவி,
வெள்ளைத் தாமரையின் இருப்பிடம்,
மற்றும் வலிமை மிக்க முனிவர் வேத வியாசர், அனைவரும் தங்கள் தெய்வீக உரையை
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் சக்தியின் ஒரு சிறிய துண்டிலிருந்து பெற்றனர். அறிவு.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் தெய்வீக அறிவின் உயர்ந்த ஆதாரம்.
பெரியவர்களும் புகழ் பெற்றவர்களும் அவர்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்கப்பட்ட அறிவின்
ஒரு பகுதிக்கு கூட அவருக்கு கடன் பட்டிருக்கிறார்கள்.

————

மந்தோஸ் பவிஷ்யன் நியதம் விரிஞ்சோ வாசம் நிதே வஞ்சித பாகதேய
தைத்யாப நீதாந் தயயைவ பூயோ அபி அத்யா பயிஷ்யோ நிகமான் ந சேத் த்வம்—8-

மது கைடபர் அபஹரித்த வேதங்களை மீட்டு நான்முகனுக்கு உனது தயா குணம் அடியாக
அன்றோ மீண்டும் வழங்கினாய் –

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் அனைத்து அறிவின் பொக்கிஷம்.
தனது கவனச் சிதறல் தருணத்தில் மது மற்றும் கைடப ஆகிய இரு அசுரர்களிடம் வேதங்களை இழந்த
பிரம்மாவுக்கு அவர் வேதங்கள் பற்றிய தெய்வீக அறிவுரைகளை தெளிவற்ற
விவரங்கள் பற்றிய அர்த்தத்துடன் வழங்கினார்.
மொத்த நஷ்டத்தில், பிரம்மாவுக்கு எப்படி செயல்படுவது என்று தெரியவில்லை.
பிரம்மாவின் அவல நிலைக்கு கடவுளின் அனுதாபம் அவரை வேதங்களை மீட்டெடுக்கவும்,
வேதங்கள் மற்றும் அவற்றின் அர்த்தத்தை மீண்டும் பிரம்மாவை மீண்டும் கற்பிக்கவும் அவரைத் தூண்டியது.

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் பிரம்மாவின் அதிர்ஷ்டத்தையும் படைப்பாளி என்ற அந்தஸ்தையும் மீட்டெடுக்க
சரியான நேரத்தில் செயல்பட்டார்,
தவறினால் அவர் தனது கடமைகளைச் செய்ய இயலாது.
பிரம்மா தேவர் தனது படைப்புக் கடமைகளைத் தொடரும் பாக்கியத்தையும் ஆசீர்வாதத்தையும் பெற,
தலையிடுமாறு பரமாத்மாவிடம் வேண்டினார்.
கடவுள் பிரம்மாவின் பிரார்த்தனைக்கு பதிலளித்தார்
மற்றும் அவரது தெய்வீக அறிவை மீட்டெடுத்தார்.

———-

விதர்க்க டோலாம் வ்யவதூய சத்த்வே ப்ருஹஸ் பதிம் வர்த்தயஸே யதஸ்த்வம்
தேநைவ தேவ த்ரிதஸேஸ் வராணாம் அஸ்ப்ருஷ்ட டோலாயித மாதிராஜ்யம் –9-

பரம அறிவான ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர், தேவ குருவான பிருஹஸ்பதியை நேர்மையான பாதையில்
இருந்து விலகவிடாமல் நிலைப்படுத்தினார்.
பிருஹஸ்பதி, பிரம்மாவின் மனதின் பத்து சந்ததிகளில் ஒருவரான அங்கிராச பிரஜாபதியின்
சிறந்த ஆசிரியரும் மகனும் ஆவார்.
அவர் தனது சிறந்த புத்திசாலித்தனம் மற்றும் பேச்சு ஆற்றலுக்காக அறியப்பட்டவர்
மற்றும் வானியல் மற்றும் ஜோதிடத்தில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர்.

பாவம் செய்ய முடியாத வம்சாவளி மற்றும் சந்ததியினர்,
ஒரு காலத்தில், பிருஹஸ்பதி தர்ம சாஸ்திரங்களை விளக்கும் போது சிக்கலில் சிக்கினார்.
அவர் தேவர்களுக்கான போதனைகளின் விரிவான தொகுப்பான பிரஹஸ்பதி சம்ஹிதையை எழுதினார்.
அவரது மனம் ஊசலாடத் தொடங்கியது, அவர் மிகவும் குழப்பமடைந்தார்,
அவர் கடவுள் இருப்பதை முற்றிலும் மறுக்கும் ஒரு உலக அமைப்பை உருவாக்கினார்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் தலையிட்டு பிருஹஸ்பதியின் மனதை நிலைப்படுத்தினார்,
அவரை சாத்விக் மார்க்கத்தில் (நீதியின் பாதையில்) நிறுத்தினார்.

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் பிருஹஸ்பதி மற்றும் அவரது சீடர்கள் இருவரையும் தவறான பாதையில் செல்லாமல் காப்பாற்றினார்.
அவரது சரியான நேரத்தில் தலையீடு தேவர்களின் ராஜ்யங்கள் காட்டு அலைவுகளிலிருந்தும்
அசுரர்களின் செல்வாக்கின் கீழ் விழுவதையும் தடுத்தது.

பிருஹஸ்பதி தவறான தர்க்கத்திலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டு தனது தெய்வீக அறிவை மீண்டும் பெற்றார்.
அவர் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரை தனது சரியான நேரத்தில் பாதுகாவலராகவும் அருளாளராகவும் ஏற்றுக் கொண்டார்.

————

அக்நவ் சமித்தார்ச் சிஷி சப்த தந்தோ ஆதஸ்திவாந் மந்த்ர மயம் சரீரம்
அகண்ட சாரைர்ஹவிஷாம் ப்ரதாநை ஆப்யாயநம் வ்யோம சதாம் விதத்ஸே —10-

ஒரு யாகம் (சடங்கு யாகம்) நடத்தும் போது, விழாவை நிகழ்த்தும் நபர் தேவர்களை
தங்கள் ஹவிஸ் (காணிக்கை) பங்கைப் பெற அழைக்கிறார்.
பெயர் சொல்லி அழைக்கப்படும் தேவர்கள், முன் வந்து, தங்கள் கைகளை நேரடியாக நீட்டி,
தங்கள் ஹவிஸ் பங்கைப் பெறுகிறார்கள்.
பெரும்பாலான நேரங்களில், அக்னி தேவதை தேவர்களின் பிரதிநிதியாக வருகிறது.
யாகத்திலிருந்து ஹவிஸ்களைப் பெறுவதில் இடைத்தரகராகச் செயல்படுகிறார்.

ஹஸ்தி கிரியின் மேல் பிரம்மதேவர் நடத்திய யாகத்தில், யக்ஞ குண்டத்தின் (புனித நெருப்புக்கான இடம்)
நெருப்பின் கோபுரச் சுடர்களுக்கு மத்தியில் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரே வரதராஜன் வடிவில் தோன்றினார்.
அவர் நேரடியாக ஹவிஸ்களைப் பெற்றார்,
இது பிரம்மாவுக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் நிறைவாகவும் இருந்தது.
தேவர்கள் தங்கள் பெயர்கள் அழைக்கப்பட்டபடி வந்து கூடியிருந்தனர்.
அவர்கள் கைகளை நீட்டியபோது, ஹவிஸ் அவர்களைத் தவிர்த்து விட்டார்கள்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் நேரடியாக புனிதப் பிரசாதத்தை ஏற்றுக் கொண்டார்,
மேலும் பிரம்மா தேவர்களுக்கு அவர் ஒரு சிறப்பு யாகம் செய்கிறார்,
மேலும் அவரது நோக்கம் குறிப்பிட்டது என்று விளக்கினார்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் ஹவிஸ்ஸை நேரடியாகப் பெற்று தேவர்களுக்கு விநியோகித்தார்.
அவர் தேவர்களுக்கு சுவையான ஹவிஸ்ஸை பரிசளித்தபோது, அது அவர்களுக்கு முழு மன நிறைவை அளித்தது.

————–

யந்மூல மீத்ருக் ப்ரதிபாதி தத்த்வம் யா மூலமாம் நாய மஹாத்ரு மாணாம்
தத்த்வேந ஜாநந்தி விஸூத்த சத்த்வா தாமஷரா மக்ஷர மாத்ரு காம் த்வாம் –11-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் பிரணவத்தின் வடிவம்.
அவர் அனைத்து எழுத்துக்களுக்கும் ஆதாரமாகவும், பிரபஞ்சத்தின் முக்கிய காரணமாகவும் இருக்கிறார்.
பிரபஞ்சம் தேவர்கள், மனிதர்கள் மற்றும் விலங்குகள் மற்றும் தாவரங்களை உள்ளடக்கிய பிற உயிரினங்களால் ஆனது.
காற்று, வானம், நீர், நெருப்பு, பூமி மற்றும் பிற உண்மைகளை உள்ளடக்கிய இயற்கையின் அடிப்படை சக்திகள் உள்ளன.
அவை பல கிளைகளைக் கொண்ட மரங்களைப் போன்ற வேதங்களின் உதவியுடன் உருவாக்கப்படுகின்றன.
அனைத்து வேதங்களுக்கும் முதன்மையான மூலமானது பிரணவம் எனப்படும் மந்திரம் ஆகும்.
ஏக அக்ஷரம் என்றும் அழைக்கப்படும்
இது அழியாத அக்ஷரம் (எழுத்து) மற்றும் முதன்மையானது.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் பிரணவத்தின் மூல வடிவம் என்பதை நேர்மையான வழியில் செல்பவர்கள் சரியாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.
எல்லா எழுத்துக்களுக்கும் ஆதாரமாகவும், எல்லா அறிவுக்கும் ஆதாரமாகவும் இருக்கிறார்.

———

அவ்யாக்ரு தாத் வ்யாக்ருத வாநசி த்வம் நாமாநி ரூபாணி ஸ யாநி பூர்வம்
சம் சந்தி தேஷாம் சரமாம் ப்ரதிஷ்டாம் வாகீஸ்வர த்வாம் த்வது பஞ்ச வாச —12-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் அனைத்து அறிவுக்கும் கடவுள் என்று ஒப்புக் கொள்ளப்படுகிறார்.
பிரபஞ்சம் உருவாவதற்கு முன் எந்த வடிவமும் பெயரும் இல்லை.
இயற்கையின் மூலத்திலிருந்து, அவர் அகங்காரங்களையும் பஞ்ச பூதங்களையும்
(காற்று, நீர், நெருப்பு, வானம் மற்றும் நிலம்) உருவாக்கினார்.
அவர் அவர்களுக்கு பெயர்களையும் ஒரு உறுதியான வடிவத்தையும் கொடுத்தார்.

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் பின்னர் அந்தராயாமியாக (ஸர்வஞ்ஞராக எல்லாம் அறிந்தவராக ) அவர்களுக்குள் நுழைந்தார்.
அவர் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் வாழ்கிறார்-மற்றும் இறுதி இலக்காக இருக்கிறார்.
அவரிடமிருந்து தோன்றிய வேதங்கள் அவரை முதன்மையான ஆதாரமாகவும்
பிரபஞ்சத்தின் குறிக்கோளாகவும் வாழ்த்துகின்றன.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் சிருஷ்டிகர் மட்டுமல்ல,-இறுதி இலக்கும் கூட என்பதை பரந்த அறிவையும்,
வேத வாக்கியங்களையும் பெற்றவர்கள் உணர்கிறார்கள்.
அவர் பிரஜாபதி (அரசர்) மற்றும் அனைவரையும் உருவாக்குகிறார்,-பின்னர் அவர்களில் வசிக்கிறார்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் அனைத்தையும் உள்ளடக்கியவர்
மற்றும் சமமானவர் அல்லது உயர்ந்தவர் இல்லாத ஒப்பில்லா அப்பன்

————–

முக்த்தேந்து நிஷ்யந்த விலோப நீயாம் மூர்த்திம் தவா நந்த ஸூதா ப்ரஸூதீம்
விபஸ் சிதஸ் சேதசி பாவ யந்தே வேலா முதாரா மிவ துக்த்த ஸிந்தோ —13-

சுத்த சத்வம் -வெண்மை -உதய சந்திரன் நீராக்கியோ -பாற்கடலோ -என்னும் படி அன்றோ —

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் இங்கே ஒரு தூய படிகமாக விவரிக்கப்படுகிறார்,
அதன் சாயல் சந்திரனின் ஒளிரும், குளிர்ச்சியான வெண்மையான கதிர்களுடன் ஒப்பிடத்தக்கது,
அவை ஆறுதலளிக்கும் மற்றும் அனைத்து உலகத் துன்பங்களையும் நீக்குகின்றன.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் இந்த திருவுருவம், அவரை ஆழ்ந்து தியானிப்பவர்களுக்கும்,
அவரது களங்கமற்ற புனித பிரசன்னத்தை தரிசனம் செய்யும் (பார்க்கும்) பெரும்
பாக்கியத்தைப் பெற்றவர்களுக்கும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் உருவம் பாற்கடலில் இருந்து உருவாகும் அலைகளுடன் ஒப்பிடப்படுகிறது.
பெரிய வணக்கத்துக்குரியவர்களும் அறிவாளிகளும் இந்த உருவத்தில் தியானம் செய்து பேரின்ப நிலையில் உள்ளனர்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் தெய்வீக உருவம் ஒரு அழகிய தூய வெண்மை மற்றும் அழகைக் கொண்டுள்ளது,
அவர் புத்துணர்ச்சியூட்டும் அமிர்தத்தை ஒத்த சந்திரனின் குளிர்ச்சியான கதிர்களைப்
போன்ற சாயல்களை வெளிப்படுத்துகிறார்.
இந்த மகிழ்ச்சியான அலைகள் தியானம் செய்பவர்கள் மீது தெறித்து, விவரிக்க முடியாத
பேரின்ப நிலையில் அவர்களை ஆழ்த்துகின்றன.

————-

மநோ கதம் பஸ்யதி ய சதா த்வாம் மநீஷிணாம் மாநஸ ராஜ ஹம்சம்
ஸ்வயம் புரோபாவ விவாத பாஜ கிங்குர்வதே தஸ்ய கிரோ யதார்ஹம்–14-

யோகிகள் மற்றும் சன்யாசிகள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரச ஸ்வான்ஸ் தெய்வீக ஏரியான
மானசரோவரில் வசிப்பிடத்தை மேற்கொள்கின்றனர்,
மேலும் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் அவர்களின் மனதிலும் இதயத்திலும் தங்குவதைத் தேர்வு செய்கிறார்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் புனித வடிவத்தை தியானிக்கும் யோகிகள், அவரது இதயத்தில்
ஒரு வெள்ளை தாமரை மீது அமர்ந்திருப்பதைக் காட்சியளிக்கும் ஆற்றல் பெற்றவர்கள்.
அவர்கள் தெய்வீக உரையின் கட்டளையால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்.
கடவுள் இந்த பக்தர்களைத் தனது இருப்பிடமாகத் தேர்ந்தெடுத்து அவர்களின் தியான முயற்சிகளுக்கு உதவுகிறார்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரைத் தங்கள் உள்ளத்தின் மையத்தில் தரிசனம் செய்யும் யோகிகளுக்குச் சேவை செய்ய
அனைத்து வகையான அறிவுகளும் விரைகின்றன. -புண்ணியவான்கள் எல்லா அறிவுக்கும் ஆதாரமாகிறார்கள்.

————

அபி க்ஷணார்த்தம் கலயந்தி யே த்வாம் ஆப்லா வயந்தம் விசதைர் மயூகை
வாசம் ப்ரவாஹைர நிவாரிதைஸ்தே மந்தாகி நீம் மந்தயிதும் ஷமந்தே–15-

க்ஷணம் நேரம் கூறு போட்டு சிறிய அளவிலும் த்யானித்தாலும் பேர் அருளை அளிக்கும் தேஜோ மயன் அன்றோ –

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் பக்தர்கள், அவரது ஒளிரும், வெண்மையும், பளபளப்பும் கொண்ட
அவரது வடிவத்தை அரைக் கணம் மட்டுமே தியானிக்க வேண்டும்,
அதனால் அவரது வடிவில் இருந்து வெளிப்படும் கறையற்ற வெண்மையான கதிர்கள்,
எப்போதும் பாயும் அமிர்தத்தைப் போல, மூடப்பட்டு நனைந்த பலனைப் பெறுவார்கள்.
நிலவு. அவரிடமிருந்து வரும் தூய வெண்ணிறக் கதிர்களில் இருந்து பக்தர்கள் பெறும் நனைதல்,
மலைகளில் இருந்து பாயும் ஆகாச கங்கையை விட வேகமான தெய்வீக பேச்சின்
தூய்மையையும் வேகத்தையும் அவர்களுக்கு வழங்குகிறது.
கடவுளால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களின் தெய்வீக பேச்சின் வேகத்துடன் ஒப்பிடும் போது
ஆகாச கங்கையின் வேகம் அற்பமானது.
அப்படிப்பட்ட புண்ணியவான்களுக்கு வேத மந்திரங்களின் வரம் உண்டு.

————–

ஸ்வாமின் பவத் த்யான ஸூதாபிஷேகாத் வஹந்தி தன்யா புலகாநு பந்தம்
அலக்ஷிதே க்வாபி நிரூட மூலம் அங்கேஷ் விவா நந்ததும் அங்கு ரந்தம்–16-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் பக்தர்கள் தங்கள் கவனத்தை அவரது தூய வடிவில் செலுத்தும்போது
மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அடைகிறார்கள். விடாமல் அவரையே தியானிக்கிறார்கள்.
ஆழ்ந்த தியானத்தில், அவர்கள் அமிர்தத்தில் மூழ்கிய மகிழ்ச்சியான அனுபவத்தைப் பெற்றுள்ளனர்.
அவர்களின் இதயத்தின் ஆழமான மையத்தில் கடவுளை அனுபவிப்பதன் மகிழ்ச்சி
அவர்களின் முடிகளை முடியை நிலைநிறுத்துகிறது.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரைப் பற்றிய அவர்களின் தியானம் அவர்களின் இதயங்களில் முடிகளை வேர்களாக உயர்த்துகிறது,
பின்னர் அவை வெளிப்புறமாக உயிரை எடுத்து, கைகால்களில் துளிர் விடுகின்றன,
அங்கு அவை முடிவில் நிற்கின்றன.
மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்கும் ஒரு உயிரினத்தின் மையமும் ஆதாரமும் இதயம். ஆனந்தக் கண்ணீரும்
உள் உள்ளத்தில் இருந்து வெளி உறுப்புகள் வரை துளிர்க்கும் மகிழ்ச்சியும் பேரின்ப அனுபவத்தின் சின்னம்.

————

ஸ்வாமின் ப்ரதீச ஹ்ருதயேந தந்யா த்வத் த்யான சந்த்ரோதய வர்த்தமாநம்
அமாந்தமாநந்த பயோதி மந்த பயோபி ரக்ஷணாம் பரிவாஹ யந்தி –17-

யோகிகள் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் தியானத்தில் ஆழ்ந்துள்ளனர்.
அவர்களின் மனம் வெளிப்புற கவனச் சிதறல்களிலிருந்து விலகி உள்நோக்கி இழுக்கப் படுகிறது.
அவர்களின் கவனம் கடவுள் மீது மட்டுமே உள்ளது.
ஆழ்ந்த தியான நிலையில், அவர்கள் தெய்வீக மற்றும் மங்களகரமான ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின்
வடிவத்தைக் காட்சிப்படுத்துகிறார்கள்.
அவர்களின் மனம் மேன்மையடைந்து, வானத்தில் உதிக்கும் சந்திரனைக் கண்டு
பெருங்கடல் எழுவது போல, மகிழ்ச்சியின் எழுச்சியை அவர்கள் அனுபவிக்கிறார்கள்.
அந்த அபரிமிதமான மகிழ்ச்சி அலையை கட்டுப்படுத்த முடியாது,
அணை உடைகிறது. பக்தர்கள் ஆனந்தக் கண்ணீரை அடக்க முடியாத அளவுக்குக் கசிந்து விடுகிறார்கள்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரை தரிசனம் செய்யும்போது (புனிதக் காட்சி) அவர்களின் கண்களில் நித்திய கண்ணீரை வரவழைக்கும்
இத்தகைய எழுச்சி யூட்டும் அனுபவங்களைக் கொண்டவர்கள் ஆசீர்வதிக்கப் பட்டவர்கள்.

————–

ஸ்வைரா நுபாவாஸ் த்வத நீத பாவா சம்ருத்த வீர்யாஸ் த்வத் அநுக்ரஹேண
விபஸ்சிதோ நாத தரந்தி மாயாம் வைஹாரிகீம் மோஹந பிஞ்சிகாம் தே —18-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரை அனுபவிக்கும் பாக்கியம் பெற்றவர்கள் உண்மையாகவே பரிணாம வளர்ச்சியடைந்து
பரமாத்மாவுடன் இணைந்திருக்கிறார்கள்.
இந்த ஞானிகள் தங்கள் மனதை ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் பாதத்தில் வைக்கின்றனர்.
அவர்கள் தங்கள் மகத்துவத்தில் புகழப்படுகிறார்கள்.
அவர்கள் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் பாதத்தில் குவிந்திருப்பதால் அவர்கள் அபரிமிதமான பலத்தைப் பெறுகிறார்கள்.
பக்தி யுள்ளவர்கள் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரிடம் பிரார்த்தனை செய்து, அவரிடம் முழு சரணாகதியை உறுதிப்படுத்துகிறார்கள்.
தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாமல் ஓடும் மாயாவை (மாயையை) கடக்க அவர்கள் அவருடைய உதவியை நாடுகிறார்கள்,
அது அவர்களுக்கு கடவுளின் உண்மையான தரிசனத்தை மறுக்கிறது.

அறிவுள்ள பக்தர்கள் மாயாவின் எல்லையை கடந்து, ஒரு மந்திரவாதி தனது பார்வையாளர்களை
வசீகரிக்கும் விதத்தில் மனிதர்களை ஹிப்னாடிஸ் செய்கிறார்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் தனது தீவிர பக்தர்களுக்கு இந்த கடினமான மாயையை (மாயையை) தடையின்றி கடக்க அருள் புரிகிறார்.
கடவுளுக்கு மாயா உள்ளது, இது அவர் முன்வைக்கும் ஒரு பெரிய சக்தியாகும்,
அவர் தனது ஆசீர்வாதங்களை வழங்காத வரை அதன் பிடியில் இருந்து யாரும் தப்ப முடியாது.
கடவுள் தனது பக்தர்களின் பக்தியின் அளவைக் கவனிக்கிறார்,
அது அவரது இதயத்தை உருக்குகிறது, மேலும் அவர் தனது மாயாவைக் கடக்க அவர்களுக்கு உதவுகிறார்.

———–

அடுத்து எட்டு ஸ்லோகங்களால்-19-முதல் -26-வரை திவ்ய மங்கள விக்ரஹ சோபனம் அனுபவம்
32-ஸ்லோகத்தில் இவற்றை தொகுத்து த்யான ஸ்லோகமாக அமைத்து அருள்கிறார் –
திருவடி அனுபவம் -மூன்று ஸ்லோகங்களில் -19-/-20-/-21-ஸ்லோகங்களில் –
திருக் கணைக் கால் அழகு அனுபவம் –22-
ஞான முத்ரா ஜெப மாலை கொண்ட திருக் கைகள் அனுபவம் –23-/-24-
இடது திருக்கையில் புஸ்தகம் -வேதங்கள் -25-ஸ்லோகம்
சுத்த சத்வ வெண்மையான ஆசன பத்மத்தில் அமர்ந்த சுத்த சத்வ ஸ்படிக வெண்மை திருமேனி அனுபவம் -26-ஸ்லோகம்

ப்ராங் நிர்மிதா நாம் தபஸாம் விபாகா ப்ரத்யக்ரநி ச்ரேயஸே சம்பதோ மே
சமேதி ஷீரம்ஸ் தவ பாத பத்மே சங்கல்ப சிந்தாமணய ப்ராணாமா –19-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் திருவடிகளை வணங்கும் பாக்கியம் கிடைப்பது எளிதல்ல என்பதை
அறிவாளிகளும், பக்தியுள்ளவர்களும் அறிவர்.
முந்தைய பிறவிகளில் கடுமையான தவம் செய்தாலே மோட்சம் (முக்தி) அடைய முடியும்.
ஒரு பக்தன் பரமாத்மாவின் பாதங்களை வணங்கினால், அது அரிய செல்வம், முக்தியின் வரம்.
பரமாத்மாவைத் தாண்டி மற்ற பலன்களை அடையலாம்.
இருப்பினும், கடவுளின் புனித பாதங்களை வணங்குவது சிந்தாமணி ரத்னம் (அரிய ரத்தினங்கள்) போன்றது,
அது விரும்பிய அனைத்து ஆசீர்வாதங்களையும் அளிக்கிறது.

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் பாதங்களில் அருளினால் முக்தி கிடைக்கும்.
புனிதமான தாமரை பாதங்களின் தொடர்ச்சியான மற்றும் தடையற்ற தியானத்திற்காக ஒருவர் பிரார்த்தனை செய்கிறார்.

——————-

விலுப்த மூர்த்தந்ய லிபி க்ரா மாணாம் ஸூ ரேந்த்ர சூடா பதே லாலிதா நாம்
த்வத் அங்க்ரி ராஜீவ ரஜஸ் கணாநாம் பூயான் ப்ரசாதோ மயி நாத பூயாத் —20-

பிரம்மா தேவன் ஒருவர் பிறக்கும் போது ஒரு நபரின் மண்டை ஓட்டில் உள்ள பிரம்ம லிபியை (விதி) குறியீடாக்குகிறார்.
மனிதனின் வாழ்க்கை அந்த வழிமுறைகளைப் பின்பற்றுகிறது.
பிரம்ம லிபிஸ், மோட்சத்தை (முக்தி) தேடும் ஒரு பக்தருக்கு, அவரது தியானம் மற்றும்
அவர் செய்யும் தவம் ஆகியவற்றில் குறுக்கிடுகிறது.
அத்தகைய நபரின் வாழ்க்கை பிறப்பு மற்றும் இறப்பு சுழற்சியை அனுபவிக்கிறது,
மேலும் முக்திக்கான உன்னத ஆசீர்வாதங்களை அடைவது பற்றிய கருத்து மேலும் மேலும் விலகிச் செல்கிறது.

இருப்பினும், ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் தாமரை பாதங்களில் உள்ள புனித தூசியின் சக்தி ஒப்பற்றது
மற்றும் பிரம்மா மற்றும் பிற தேவர்களின் தலையில் காணப்படுகிறது,
பின்னர் அவர்கள் தங்கள் துன்பங்களை சமாளிக்க முடியும்.
தாமரை பாதங்களின் புனித தூசியை அணுகுவது ஒரு மனிதனின் தலைவிதியை மாற்றும்.
அந்த புனித தூளின் சக்தி பக்தர்களின் தலையில் நிரந்தரமாக படிந்து
பிரம்மா லிபிகளை அழித்து அவர்களை தாங்க முடியாதபடி செய்யும்,
ஏனெனில் புனித தூசி ஒருவரின் மண்டை ஓட்டில் எழுதப்பட்ட பிரம்ம லிபிகளை முற்றிலும் அழிக்கும் சக்தி கொண்டது.
பக்தியுள்ளவர்கள் மோட்சத்தை (முக்தி) அடையட்டும்.

————

பரிஸ் புரந் நூபுர சித்ரா பாநு ப்ரகாச நிர்த் தூத தமோ நுஷங்காம்
பத த்வயீம் தி பரிச்சின்ன மஹேந்த ப்ரபோத ராஜீவ விபாத ஸந்த்யாம் –21-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் புனிதமான தாமரை பாதங்களை பக்தர்கள் தியானிக்கும் போது கவனம் செலுத்தப்படுகிறது,
அங்கு கணுக்கால்களில் விலைமதிப்பற்ற ரத்தினங்கள் பதிக்கப்பட்ட கணுக்கால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.
கற்களில் இருந்து வரும் பிரகாசம் சூரியனின் பிரகாசத்துடன் பொருந்தக் கூடிய சக்தியைக் கொண்டுள்ளது
மற்றும் விடியலின் ஆரம்பக் கதிர்களாக மாறும், இருளின் எந்த தடயங்களையும் துரத்துகிறது.
கடவுளின் புனித பாதங்களின் பிரகாசத்தால் அறியாமையின் எந்த குறிப்பையும்
அகற்ற வேண்டும் என்று பக்தர்கள் பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள்.
தாமரையை மலரச் செய்யும் சூரியனின் உதயத்தை, ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் புனிதப் பாதங்களில் கவனம் செலுத்தி
அவர்களுக்குள் இருக்கும் பக்தியின் எழுச்சியையும் வளர்ச்சியையும் அறிவாளிகள் ஒப்பிடுகிறார்கள்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் தாமரை பாதங்களின் பிரகாசம் அறியாமையின் எந்தச் சுவடுகளையும் நீக்குகிறது.
ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கடவுளின் பளபளப்பான பாதங்களை
தியானம் செய்வது கருமேகங்களை அகற்றும்,
அதே நேரத்தில் தெய்வீக அறிவின் வளர்ச்சியானது சுருங்கிய நிலையில் இருந்து முழு மலராக மலர்கிறது.

————–

த்வத் கிங்கரா லங்க ரனோசிதாநாம் த்வ கல் பாந்தர பாலிதா நாம்
மஞ்ஜூ ப்ரணாதம் மணி நூபுரம் தே மஞ்ஜூ ஷிகாம் வேத கிராம் ப்ரதீம —22-

வேத மந்த்ரங்கள் அனைத்தும் உன் நூபுரத்துக்குள் அடங்கி கல்பம் தோறும் அதன் சப்தம் வழியாக வழங்குகிறாய்

வேத அறிவால் உருவான தெய்வீகப் பேச்சு, ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் புனித பாதங்களில் உள்ள
கணுக் கால்களை அலங்கரிக்கும் விலைமதிப்பற்ற ரத்தினங்களுடன் ஒப்பிடப்படுகிறது.
மனிதர்கள் பொதுவாக தங்களுடைய நகைகளை பாதுகாப்பான பெட்டியில் பாதுகாக்க முனைகிறார்கள்.
பக்தர்களுக்கு விலையுயர்ந்த நகைகளைக் குறிக்கும் வேத மந்திரங்கள் ஒருவரது தலையில்
அதே போல் சேமிக்கப்படுகின்றன.
ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் கடவுள் பிரம்மாவுக்கு வழங்கிய அறிவுரைகளின் மூலம்
வேதங்கள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் புனித பாதங்களில் அணியும் கணுக்கால்களில்
இணையற்ற விலையுயர்ந்த ரத்தினங்கள் உள்ளன.
இந்த கணுக்கால்கள் அசையும் போது மின்னும் மற்றும் புனிதமான ஒலிகளை எழுப்புகின்றன,
அவை பக்தர்களின் காதுகளுக்கு இனிமையானவை.
கணுக்கால்களின் ஒலிகள் வேதங்களின் ஆழமான பொருளை வழங்குகின்றன.
புனிதமான கணுக்கால்கள் விலைமதிப்பற்ற வேதங்களைப் பாதுகாக்கும் பாதுகாப்பான பெட்டிகள் போன்றவை.

வேதங்கள் புனிதமான கணுக்கால்களில் உள்ள விலைமதிப்பற்ற ரத்தினங்களுடன் ஒப்பிடப்படுகின்றன,
அவை நகர்த்தப்படும்போது, இனிமையான, புனிதமான ஒலிகளை உருவாக்குகின்றன.
கணுக்கால் சிறிய தங்கப் பந்துகளால் ஆனது,
ரத்தினங்கள் சுதந்திரமாக உள்ளே உருளும்.
மேலும் தங்க பந்துகள் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டு உள்ளே ரத்தினங்களுடன் கணுக்கால்களை உருவாக்குகின்றன.
கடவுள் நடக்கும்போது, அவர் புனித பாதங்களை தியானிக்கும் பக்தர்களுக்கு
தெய்வீகமாக ஒலிக்கும் கணுக்கால்களிலிருந்து ஒலிகளை உருவாக்குகிறார்.
புனிதமான கணுக்கால்களால் எழுப்பப்படும் ஒலிகளில் தங்களை இழந்து,
பக்தியுள்ளவர்கள் தெய்வீக அறிவை அடைகிறார்கள்.

———-

சஞ்சிந்தயாமி ப்ரதிபாத சாஸ்தான் சந்துஷயந்தம் சமய ப்ரதீபாந்
விஜ் ஞான கல்ப த்ரும பல்லவாபம் வ்யாக்யான முத்ரா மதுரம் கரம் தே -23-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் வலது கரம், பக்தர்களுக்கு வேதங்களின் அர்த்தத்தை வழங்குவதற்காக
விளக்குகளில் உள்ள திரியை எரியச் செய்யும் கருவியாக செயல்படுகிறது,
மேலும் பக்தர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய காட்சிகளின் ஆழமான அர்த்தத்தை கற்பிக்க
வலது கையின் நிலை கருவியாக உள்ளது. .
கடவுளின் புனிதமான மற்றும் அறிவுள்ள ஆளுமை கல்பக மரமாகும்,
இது பக்தர்களின் தியானத்தின் போது வரங்களை வழங்குகிறது.

வலது கரம் அருளும், ஞான முத்திரையுடன் இருப்பதும் பார்ப்பதற்கு அழகாக இருக்கும்.

இது கல்பகா மரத்தின் மென்மையான தளிர் மற்றும் அறிவை பிரதிபலிக்கிறது.
இது பிரகாசமான புத்தியால் ஒளிரும் நித்திய வேதங்களின் அறிவைத் தூண்டுகிறது,
மேலும் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரால் போஷிக்கப்பட்டு பாதுகாக்கப்படும் நித்திய தீபமாகும்.
புனிதமான வலது கை அனைத்து அறியாமையையும் நீக்குகிறது,
மேலும் கையின் நிலை பக்தருக்கு அறிவைக் கொடுப்பதைக் குறிக்கிறது.

———-

சித்தே கரோமி ஸ்புரி தாஷமாலம் சவ்யே தரம் நாத கரம் த்வதீயம்
ஜ்ஞான அம்ருத ஓதஞ்சநலம் படா நாம் லீலா கடீ யந்த்ர மிவாஸ்ரிதாநாம் –24-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் வலது கரத்தில் ஜப மாலை (பிரார்த்தனை மணிகள்) உள்ளது,
அது கதீ யந்திரம் (தண்ணீர் இறைக்கும் இயந்திரம்) போன்றது.
ஒவ்வொரு திருப்பத்திலும் இயந்திரம் சுழன்று தண்ணீரை மேலே கொண்டு வருவதைப் போல,
கடவுளின் வலது கையில் மணிகளின் அசைவு உள்ளது,
இது அவரது ஆழ்மனதில் இருந்து தெய்வீக ஞானம் என்ற அமிர்தத்தை பக்தர்களுக்குக்
கொண்டு வரும் போது, அவரது பக்தர்கள் ஆதாயமடைவார்கள்.
ஞானம். அவர் பக்தி யுள்ளவர்களுக்கு தெய்வீக அறிவை மிகுதியாக ஆசீர்வதிக்கிறார்.

————

ப்ரபோத ஸிந்தோரருணை ப்ரகாசை ப்ரவாள ஸங்காத மிவோத் வஹந்தம்
விபாவயே தேவ ச புஸ்தகம் தே வாமம் கரம் தக்ஷிண மாஸ்ரிதாநாம் –25-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் கீழ் வலது கரம் அவரது மனைவியான மஹா லட்சுமியைத் தழுவுகிறது.
கையிலும் புத்தகம் இருக்கிறது.
ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்திரத்தின் இசையமைப்பாளரான ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகனுக்கு, அறிவுக் கடலின்
ஆழத்திலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட பவளப்பாறைகளை நினைவுபடுத்தும் வகையில்
இடது கை சிவப்பு நிறத்தைக் கொண்டுள்ளது.
இந்தக் கை சக்தி மற்றும் மகிமையைப் பிரதிபலிக்கிறது,
இது பக்தியுள்ள மற்றும் அறிவுள்ளவர்களுக்கு அவர்கள் விரும்பும் வரங்களை ஆசீர்வதிக்கிறது.

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் இடது கரத்திலிருந்து வெளிப்படும் சிவப்பு நிற ஒளிவட்டம்,
அவரது புனித பாதங்களை அடைக்கலம் தேடுபவர்களை மீட்க வரும் ஞானத்தை நினைவூட்டுகிறது.
புனித கரம் பக்தர்களின் மனதில் உள்ள அறியாமையை நீக்குகிறது.

———–

தமாம்ஸி பித்த்வா விசதைர் மயூகை சம்ப்ரீணயந்தம் விதுஷஸ் சகோரான்
நிசாமயே த்வாம் நவ புண்டரீக சரத்கநே சந்த்ரமிவ ஸ்புரந்தம் –26-

அடியார்கள் அஞ்ஞானங்களை அறவே போக்கி அருளுகின்றாயே–
பாற் கடல் போன்ற வெள்ளை ஆசன பத்மத்தில் அமர்ந்த உனது உனதே தேஜஸ் காந்தியாலேயே

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் பிரகாசம் அனைத்து அறிஞர்களின் இதயங்களையும் அவர்
வியாபித்திருக்கும் இருளை அழித்து மகிழ்விக்கிறது.
கடவுள் புதிதாக மலர்ந்த கதிரியக்க வெள்ளைத் தாமரையின் மீது அமர்ந்திருக்கிறார்,
மேலும் அவர் களங்கமற்ற வெண்மையான கதிர்களை வீசுகிறார்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் புனித வடிவத்தைக் காணும் பக்தர்களுக்கு, இரவின் இருளை நீக்கும்
இலையுதிர்கால நிலவின் வெண்மையான மற்றும் அலையில்லாத வண்ணங்கள் நினைவுக்கு வருகின்றன.
வெண்ணிற நிலாக் கதிர்கள் சகோரா பறவைகளை மகிழ்ச்சியடையச் செய்கின்றன,
ஏனெனில் அவை அவற்றின் ஒரே உணவாகும்.

கதிரியக்க வெள்ளைத் தாமரையின் மீதுள்ள ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர், இலையுதிர்காலத்தில்
முழு நிலவு, வெண்மை மற்றும் களங்கமற்ற ஒளிக்கற்றைகளை
பரப்பும் சந்திரனுடன் ஒப்பிடப்படுகிறது.
நிலவுக் கதிர்கள் தம்மை நிலைநிறுத்திக் கொள்ளக் கவலையுடன் காத்திருக்கும்
சகோரப் பறவைகளுக்கு அறிஞர்கள் ஒப்பிடத்தக்கவர்கள்.
உலகெங்கிலும் உள்ள அறியாமையை அழிக்கும் கடவுளின் ஒளியின் வெண்மையான கதிர்களால்
அறிஞர்கள் நிலை நிறுத்தப் படுகிறார்கள்.

————

திசந்து மே தேவ சதா த்வதீயா தயா தரங்கா நுசார கடாக்ஷ
ஸ்ரோத்ரேஷூ பும்ஸாம் அம்ருதம் ஷரந்தீம் சரஸ்வதீம் சமஸ்ரித காமதேநும் —27-

பக்தர் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் தெய்வீகப் பார்வையை அவருக்குத் துதிக்கும்
சக்தியை அளிக்கும்படி வேண்டுகிறார்.
வேதங்களின் ஸ்தோத்திரங்கள் பக்தர்களின் செவிகளுக்கு சொர்க்க இசையின் அமிர்தமாக ஒலிக்கின்றன.
ஸ்தோத்திரம் பாராயணம் செய்பவர்களுக்கு ஐஸ்வர்யம் உண்டாகட்டும்.

ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்திரத்தின் இசையமைப்பாளர் ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன்,
கடவுளின் நித்திய அருளால் கவிதைகளை உருவாக்க தெய்வீக பேச்சால்
அவருக்கு அதிகாரம் அளிக்க கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்கிறார்.
அவர் விவாதங்களுக்குத் தயாராகும் போது தனது ஆசீர்வாதங்களைப் பொழியுமாறு கடவுளிடம் மன்றாடுகிறார்,
மேலும் அவர் தெளிவு மற்றும் மன வலிமையுடன் விவாதம் செய்ய வேத மந்திரங்களால்
அவருக்கு அதிகாரம் அளிக்க கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்கிறார்.
வேத மந்திரங்களின் அமிர்தம் பக்தர்களின் செவிகளில் பாய்ந்து, அவர்களின் விருப்பங்களை
நிறைவேற்ற ஆசீர்வதிக்க வேண்டும் என்று அவர் பிரார்த்தனை செய்கிறார்.
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் தனது பேச்சில் தேர்ச்சி பெறவும், கூடியிருந்தவர்கள்,
தலை சிறந்த கவிஞர்கள் மற்றும் தர்க்கவாதிகளுடன் விவாதங்களில்
வெற்றி பெறும் சக்திக்காகவும் பிரார்த்தனை செய்கிறார்.

———–

விசேஷ வித் பாரிஷதேஷூ நாத விதக்த்த கோஷ்டீ சமாரங்கணேஷூ
ஜிகீஷதோ மே கவி தார்க்கி கேந்த்ராந் ஜிஹ்வாக்ர ஸிம்ஹாஸந மப்யு பேயோ —28-

அடியேன் நா நுனியில் இருந்து அருளி தற்க சமணர் சூது செய்யும் வாதியார்
வாதங்களை வெல்ல அருள் புரிகிறாய் –

ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் இங்கு கவிஞர்கள் மற்றும் தர்க்கவாதிகளை வெல்லும் வகையில் பேச்சு சக்தியை வேண்டி நிற்கிறார்.
மிகவும் கற்றறிந்த அறிஞர்கள் விவாதங்களுக்கு மத்தியஸ்தம் செய்யும் போட்டியாளர்களின்
போர்க்களத்தில் சேர அவர் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறுகிறார்.
பெரிய மதங்களின் (மத மையங்கள்) பிரதிநிதிகளை வெல்ல அவர் ஆசீர்வாதம் தேடுகிறார்.
சத்தியத்தை நிலைநாட்டும் வேத மந்திரங்களின் சக்திக்காக அவர் பிரார்த்தனை செய்கிறார்.
சித்தாந்தத்தை (சித்தாந்தத்தை) பாதுகாக்கும் தனது முயற்சிகளில் வெற்றியடைய வேண்டும்
என்று ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரை வேண்டிக் கொள்கிறார்,
மேலும் தெய்வீக உரையை வெளிப்படுத்த கடவுள் தனது நாக்கின் நுனியில் அமர்ந்திருக்க
வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்கிறார்.
போட்டி சித்தாந்தங்கள் பற்றிய விவாதத்தில் கடவுளின் பிரசன்னம் அவசியம்.

———–

த்வாம் சிந்தயன் த்வன்மயதாம் ப்ரபந்ந த்வா முத்க்ருணந் சப்தமயேந தாம்நா
ஸ்வாமிந் சமா ஜேஷூ சமேதிஷீய ஸ்வச் சந்த வாதாஹவ பத்த ஸூர –29-

புறச்சமயிகள் தர்க்க வாதங்களை வெல்லும் படி அருள்கிறாய் –

ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் தெய்வீக வடிவத்தை தியானிக்க ஆசீர்வதிக்கிறார்.
அவர் தனது பண்புகளை உள்வாங்குவதற்கும், அவருடன் ஒற்றுமையாக இருக்கவும் கடவுளின் உதவியை நாடுகிறார்.
போட்டி சித்தாந்தங்களுடனான விவாதங்களின் போர்க்களத்தை வெல்ல உதவும் புனித மந்திரத்தை அவர் ஜபிக்க விரும்புகிறார்.
அவர் ஒரு போர் வீரராகவும், ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் ஆசியுடன் வெற்றி பெறவும்,
விவாதங்களில் வாதிடுவதில் முடிவில்லாத வலிமையைப் பெறவும் முயல்கிறார்.

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகனின் நாக்கில் அமர்ந்தவுடன், பக்தர் ஆழ்ந்த
தியானத்திற்குச் சென்று கடவுளுடன் ஐக்கியமான நிலையை அடைகிறார்.
அவர் ஹயக்ரீவ மந்திரத்தை தியானத்தில் மீண்டும் செய்கிறார்.
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகனை ஒரு கருவியாகக் கொண்டு இந்த விவாதங்களில் வெற்றி பெற்றவர் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர்.

———-

நாநாவிதா நாமகதி கலா நாம் ந சாபி தீர்த்தேஷூ க்ருதாவதார
த்ருவம் தவா நாத பரிக்ர ஹாயா நவம் நவம் பாத்ரமஹம் தயாயா –30-

அஹம் நாநா விதாநம் அகதி — பல வித கலைகளை கற்றேன் அல்லேன்
தீர்த்தேஷூ ச ந அபி க்ருத அவதாரா —ஆச்சார்யர்களை அடி பணிந்து கற்றேனும் அல்லேன்
அநந்த பரிக்ரஹயா தவ தயயா நவம் நவம் பாத்ரம் த்ருவம் —அடியேன் எனது தயை கருணைக்கு உற்ற பாத்ரம்-
புகல் ஒன்றும் இல்லாத நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இல்லாதவன் –

ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன், ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் கருணைக்கு வேண்டுகோள் விடுக்கிறார்,
அவர் நம்பிக்கையற்றவராகவும், மகிழ்ச்சியற்றவராகவும் இருப்பதாகவும்,
கடவுளின் கருணை மற்றும் ஆசீர்வாதங்களுக்கு அவர் சிறந்தவர் என்றும் கூறுகிறார்.
பக்தர் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரை பிரார்த்தனை செய்கிறார்,
அவர் சித்தாந்தங்களைப் பற்றிய தெளிவான புரிதலுக்காக அவருடைய ஆசீர்வாதத்தைப் பெறுகிறார்,
இதனால் அவர் திறமையானவராகவும் விவாதங்களில் அவற்றைப் பாதுகாக்கவும் முடியும்.
பக்தர் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரிடம் தனது குறைபாடுகளை விளக்குகிறார்,
அவர் எந்த அறிவையும் திறமையையும் கற்க நேரம் ஒதுக்கவில்லை,
புனித நீரில் நீராடி எந்த ஆசீர்வாதத்தையும் குவிக்கவில்லை என்று கூறுகிறார்.
வர் தனது ஆசிரியர்களுக்கு அவர்களின் ஆசீர்வாதங்களைப் பெற எந்த உதவியையும்
சிறந்த சேவையையும் செய்யவில்லை.
நம்பிக்கை யற்றவர்களையும், ஆதரவற்றவர்களையும் இருகரம் நீட்டி வரவேற்க
அளவற்ற இரக்கமும் கருணையும் கொண்ட கடவுளிடம் அவர் வேண்டுகோள் விடுக்கிறார்.
தன்னைப் போன்ற வரம்புகளைக் கொண்ட ஒரு நபர்,

—————

அகம்பநீ யாந்யப நீதி பேதை அலங்க்ரு ஷீரந் ஹ்ருதயம் மதீயம்
சங்கா களங்காபகமோஜ் ஜ்வலாநி தத்த்வாநி சம்யஞ்சி தவ ப்ரஸாதாத் –31-

உனது பேர் அருளால் அடியேன் மனத்தில் உள்ள துர் ஞானங்கள் -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் அள்ளி தெளித்தவை -போக்கி
யாதாம்யா தாத்பர்ய ஞானம் தெளிவு பெரும் படி அருள்வாய் –

ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் ஆசீர்வாதத்தை நாடுகிறார்,
இதனால் அவர் தனது சித்தாந்தத்தைப் பற்றி அவர் மனதில் வளர்க்கும் எந்த சந்தேகமும் துடைக்கப்படும்.
அவர் தனது இதயத்தில் பதிந்திருக்கும் உண்மையான மற்றும் உண்மையான அர்த்தங்களைப் பெற கடவுளின் கருணையை நாடுகிறார்,
அது நிலையான மற்றும் அசைக்க முடியாத சிறந்த தர்க்கத்தால் நிலைத்திருக்கும்
மற்றும் உண்மையை வெளிப்படுத்தி, உண்மையைப் பற்றிய அனைத்து சந்தேகங்களையும்
தவறான கருத்துக்களையும் நிறுத்துகிறது.
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகனுடன் விவாதத்தில் ஈடுபடும் அறிஞர்கள் இருப்பார்கள்,
அவர்கள் மாறுபட்ட கருத்துக்களைக் கொண்டுள்ளனர்,
ஆனால் அவரது சித்தாந்தத்தின் உண்மையான அர்த்தத்தைத் தாக்க முடியாது.
அவர் தனது ஆன்மீக பாரம்பரியத்திற்கு ஆதரவாக சேவைகளை நிறைவேற்ற
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரிடம் ஆசி பெறுகிறார்.

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் உருகிய இதயம் பக்தரின் மீது முழு இரக்கத்துடன் உள்ளது,
மேலும் அவர் முன்னோக்கிச் சென்று அவர் நிலைநிறுத்தப்பட்ட ஆன்மீக பாரம்பரியத்தின்
நற்பண்புகளைப் போற்றும்படி அவரை மனதார ஆசீர்வதிக்கிறார்.

———

வ்யாக்யா முத்ராம் கர சரசிஜை புஸ்தகம் சங்க சக்ரே பிப்ரத் பிந்ந ஸ்படிக ருசிரே புண்டரீக நிஷண்ண
அம்லாந ஸ்ரீரம்ருத விசதை ரம்ஸூபி ப்லாவயந் மாம் ஆவீர் பூயாதநக மஹிமா மாநசே வாகதீச –32-

த்யான ஸ்லோகம் –இது –மனசுக்குள் வைத்து கொள்ள வர்ணனை —
வ்யாக்யா முத்ராம்-வ்யாக்யானம் -உபதேச முத்திரை –அர்த்தங்களை நமக்கு புரிய வைக்க -ஞான முத்திரை —
ரத்ன கல்லை நன்றாக தேர்ந்து தங்கத்துக்குள் பதிக்க –
பூ தொடுப்பார் -போலே -கல்விக் கடல் அவன் -அவற்றுள் உள்ள ரத்னம் நமக்கு ஏற்றபடி அளிக்க
கர சரசிஜை -தாமரை போன்ற திருக்கரங்கள் -வர்ணம் -நாற்றம் -மென்மை-இத்யாதிகளை சத்ருசம் -சூர்யன் உதிக்க மலரும் –
பால ஸூர்யர்களை பார்த்து நம் பாக்கள் கேட்டு அறிய வந்தார்கள் என்று மலருவான் அன்றோ —
புஸ்தகம் சங்க சக்ரே–நான்கு திருக்கரங்கள் –ஸூதர்சனர் -அஞ்ஞானம் போக்கி –
சங்க தாழ்வான் -வெளுத்த -அறிவுகளை கொடுத்து அளிக்க
வேத கடல் – புஸ்தகம் இடது திருக்கையில் வைத்து –
உரு மீன் வரும் அளவும் காத்து இருக்கும் கொக்கு போலே நமக்கு வேண்டியவற்றை அளிப்பான்
ஞான முத்திரை கொண்டு -புள்ளு பிள்ளைக்கு இறை தேடும் புள்ளம் பூதம் குடி தானே — பிப்ரத் –இவற்றைத் தாங்கி
பிந்ந ஸ்படிக ருசிரே–ஸ்படிகம் உடைத்தால் போல சுத்த சத்வ திரு மேனி
புண்டரீக நிஷண்ண –தாமரைக்கு கண்கள் கடாக்ஷம் ஒன்றாலே –செங்கண் சிறு சிறிதே –விழித்து – தாமரையில் அமர்ந்தும் –
அம்லாந ஸ்ரீரம்ருத விசதை ரம்ஸூபி ப்லாவயந் மாம் –
அம்ருத கடாக்ஷம் -அனுக்ரஹம் தேன்- தோய்த்து -அடியேனை -சருகாய் உள்ள நம்மை –
ஆவீர் பூயாதநக மஹிமா மாநசே வாகதீச –ஞானம் வளர –
அநக மஹிமை குற்றம் இல்லாத மஹிமை –உண்டே -தன் பேறாக-நிர்ஹேதுகமாக –
வித்வான் ஸர்வத்ர பூஜ்யதே-பிச்சை புகினும் கற்கை நன்றே–ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ பெருமாள் இடம்–
ஆதி பகவான் பிச்சை கேட்டு பெற வேண்டுமே
தம்மையே ஓக்க அருள் செய்வான் -கற்க கசடற கற்ற பின் நிற்க அதற்கு தக-
திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துடன் தானே அடியேன் நெஞ்சில் திகழட்டும் —

பக்தர்கள் ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் தெய்வீக வடிவில் ஆழ்ந்த தியானத்தில் உள்ளனர்.
தாமரை, சுதர்சன சக்கரம் (புனித சக்கரம்), பாஞ்ச ஜன்யம் (புனித சங்கு), ஞான முத்திரை (அறிவின் சைகை)
மற்றும் ஒரு புத்தகம் போன்ற மென்மையான மற்றும் மென்மையான நான்கு கைகளில் கடவுள் இருக்கிறார்.
மலர்ந்த ஒரு புதிய வெள்ளை தாமரையின் மீது அமர்ந்து, கடவுள் புதிதாக திறக்கப்பட்ட
ஒரு தூய வெள்ளை படிகத்தின் ஒளியை தனது பக்தர்களுக்கு நினைவூட்டுகிறார்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் பிரகாசம் பக்தர்களை ஈர்க்கிறது மற்றும் ஒருபோதும் மங்காது.
அவருடைய மகிமைகள் நிரந்தரமானவை,
அவற்றைப் புகழ்ந்து பாடுவதை நிறுத்த முடியாது.
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன், ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரை தனது அமிர்தத்தின் தெய்வீக, வெண்மையான,
குளிர்ந்த கதிர்களை அவருக்கு அருளும்படி வேண்டிக் கொள்கிறார்,
மேலும் அவரது இதயத்தின் உட்பகுதியில் வசிக்கும்படி கெஞ்சுகிறார்.

————-

வாகர்த்த சித்தி ஹேதோ படத ஹயக்ரீவ சம்ஸ்துதிம் பக்த்யா
கவி தார்க்கிக கேஸரிணா வேங்கட நாதேந விரசிதா மேதாம் –33-

பக்தி பாவத்துடன் இந்த ஸ்தோத்ரம் அப்யசிக்குமவர்கள் வாக் சாதுர்யமும் உள்ளுறை வேதாந்த உள்ளுறை
யாதாம்யா -தத்வ த்ரய ஞானமும் பெறுவார்கள் –
வெள்ளைப் பரிமுகர் தேசிகரை விரகால் அடியோம் –உள்ளத்தெழுதியது ஓலையில் இத்தனம்
யாம் இதர்க்கென்–ஸ்ரீ ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் –
என்னைக் கொண்டு தானே இதனை பாடுவித்தான் –

ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன், கவிஞர்கள் மற்றும் தர்க்கவாதிகள் மத்தியில், வேங்கடநாதன் என்ற பெயரால்
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரைப் பற்றி இயற்றப்பட்ட ஸ்தோத்திரத்தைக் கற்றுக்கொள்வதற்காக,
நேர்மையும் உண்மையும் உள்ள மக்களை இந்த வசனம் ஈர்க்கிறது என்று கூறுகிறார்.
ஒவ்வொருவரும் இந்த ஸ்தோத்திரத்தை பாராயணம் செய்ய வேண்டும்,
இதனால் அவர்களும் கவிதை இயற்றும் ஆற்றலைப் பெறவும்,
கொள்கைகளின் உண்மையான அர்த்தம்
மற்றும் வாழ்க்கையின் நோக்கங்களைப் பற்றிய அறிவைப் பெறவும் முடியும்.
அர்த்தங்களுடன் வேத மந்திரங்களின் ஆசீர்வாதங்களைப் பெற ஸ்தோத்திரத்தைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்திரம் கடவுளை வழிபடும் மிகவும் மங்களகரமானது.
ஒருவரின் பக்தி ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரின் அருளைப் பெறுவதற்கு உறுதியான மற்றும் உறுதியானதாக இருக்க வேண்டும்.

——————

இதி ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரம் சம்பூர்ணம் –

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே
ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

——————-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ -ஸ்ரீ பரி முகமாய்-அவதார பரமான அருளிச் செயல்கள் –

முன் இவ் உலகு எழும் இருள் மண்டி யுண்ண முனிவரோடு தானவர்கள் திசைப்ப வந்து பன்னு கலை நால் வேதப் பொருளை
எல்லாம் பரி முகமாய் அருளிய எம் பரமன் காண்மின் –அணி அழுந்தூர் நின்றுகந்த அமரர் கோவே

ஆனான் ஆயன் மீனோடு ஏனமும் தானானன் என்னில் தானாய சங்கே
மாவாகி ஆமையாய் மீனாகி மானிடமாம் தேவாதி தேவ பெருமான் என் தீர்த்தனே
சூதென்று களவும் சூதும் செய்யாதே வேதமுன் விரித்தான் விரும்பிய கோயில்
மாதுறு மயில் சேர் மாலிரும் சோலை போதவிழ் மலையே புகுவது பொருளே

வேதம் அருளினை நீர்
வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட கைங்கர்யம் தர வேண்டாவோ
விரோதிகளை கிழங்கு எடுத்தது மட்டும் போதாதே
அதிகாரி புருஷணனான அயனுக்கு கண் கொடுத்தது போல் வேதங்களைக் கொடுத்தீரே
அதில் சொல்லப்பட்ட கைங்கர்ய பிரார்த்தனை இதில்

வசையில் நான்மறை கெடுத்த அம் மலர் அயற்கு அருளி முன் பரி முகமாய்
இசை கொள் வேத நூல் என்று இவை பயந்தவனே எனக்கு அருள் புரியே
உயர் கொள் மாதவிப் போதொடு உலாவிய மாருதம் வீதியின் வாய்த்
திசை எல்லாம் கமழும் பொழில் சூழ் திரு வெள்ளறை நின்றானே –5-3-2-

முன் பரி முகமாய் —
ஓர் ஆச்சார்ய அனுவர்த்தனம் பண்ணிக் கேட்க என்றால்
இவன் இறாய்க்கும்-என்று
இவன் தன்னை தாழ விட்டு ஹயக்ரீவனாய்
நின்று யாய்த்து உபதேசித்தது –
சாரதியாய் நின்று உபதேசித்தால் போலே யாய்த்து –

இசை கொள் வேத நூல் என்று இவை பயந்தவனே எனக்கு அருள் புரியே
நல்ல நாதத்தை உடைத்தாய் இருந்துள்ள வேதம் இதிஹாசாதிகள்
இவற்றை உண்டாக்கினவனே
என் பக்கலிலே கிருபையை பண்ணி யருள வேணும் –
நூல் -என்று சாஸ்த்ரங்களை சொல்லவுமாம்
அன்றிக்கே –
அல்லாத இதிஹாச புராணங்களை சொல்லிற்றான போது
தத் சர்வம் வை ஹரேஸ் தநு -என்கையாலே
அவர்களை சரீரமாகக் கொண்டு நின்று தான்
சொல்லுகையாலே அவன் சொன்னான் என்னத் தட்டு இல்லை –
(முனிவரை இடுக்கி -ஹயக்ரீவர் கொடுத்ததாக சொன்னதுக்கு இந்த பிரமாணம் )

—————————-

தேவாதி ராஜனே இவர் அமரர் கோவே என்றும் பலகாலும் அருளிச் செய்கிறார் –
பாற் கடல் ஷீராப்தி நாதன் அனுபவம் =கீழ்
அங்கு நின்றும் போந்து விபாவமான
ஹயக்ரீவன் இதில் வேத பிரதானம் செய்து அருளி

முன்னிவ் வுலகேழும் இருள் மண்டி யுண்ண முனிவரோடு தாநவர்கள் திசைப்ப வந்து
பன்னு கலை நாலு வேதப் பொருளை எல்லாம் பரி முகமாய் அருளிய வெம் பரமன் காண்மின்
செந்நெல் மலி கதிர்க் கவரி வீசச் சங்க மவை முரலச் செங்கமல மலரை ஏறி
அன்னமலி பெடையோடு மமரும் செல்வத் தணி யழுந்தூர் நின்றுகந்த யமரர் கோவே -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி -7-8-2-

பண்டு இவ் உலகங்கள் ஏழையும்
அந்தகாரமானது தான் கண்ட படியே பரந்து புஜிக்க –

முனிவரோடு தாநவர்கள் திசைப்ப –
சாத்விகரோடு அசாத்விகரோடு வாசி அற அறிவு
கெட்டுக் கலங்க –
வந்து அவதரித்து –

பரம்பின கலைகளை உடைத்தான நாலு வகைப் பட்ட வேதங்களின் உடைய
அர்த்தத்தை எல்லாம்
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ முகத்தாலே
அருளிச் செய்த சர்வ ஸ்மாத் பரன் கிடீர் –

முன்னிவ்வுலகேழும் இருள் மண்டியுண்ண முனிவரோடு தானவர்கள் திகைப்ப வந்து
பன்னுகலை நூல் வேதப் பொருளை யெல்லாம் பரிமுக மாயருளிய வெம்பரமன் காண்மின்
செந்நெல் மலி கதிர்க்கவரி வீசச் சங்கமவை முரலச் செங்கமல மலரையேறி
அன்னமலி பெடையோடுமமரும் செல்வத்து அணியழுந்தூர் நின்றுகந்த அமரர் கோவே!( பெரிய திருமொழி -7-8-ஏழாம் )

வசையில் நான்மறை கெடுத்த அம்மலரயற்கருளி முன் பரிமுகமாய்
இசைகொள் வேத நூலென்றிவை பயந்தவனே! எனக்கருள் புரியே!
உயர்கொள் மாதவிப் போதொடுலாவிய மாருதம் வீதியின்
வாய் திசையெல்லாம் கமழும் பொழில் சூழ் திருவெள்ளறை நின்றானே.( பெரிய திருமொழி-5-3-)

பரிமுகன் அருளாலே இவை நாலு கவிப்பெருமாள்

ஆளவந்தார் ஸ்தோத்ர ரத்னம் முதலிலே ஹயக்ரீவரை -மது ஜித் அங்க்ரி -மங்களா சாசனம்

யஜஜ வழக்கியருக்கும் ஹயக்ரீவரே அருளி தைத்ரியம்
சரீர ஆத்ம பாவம் முதலிலே உள்ளது

ஸ்ரீ பாஷ்யம் பட்டம் சாதித்து ஹயக்ரீவர் அர்ச்சாவதாரமும் ஸரஸ்வதி -அருளினாள்

எங்கள் ஆழ்வான் -விஷ்ணு புராணம் -6000 படி கிரந்தத்துக்கு வியாக்யானம் -விளக்கம் -4000 படி விஷ்ணு சித்தீயம்
மங்கள ஸ்லோகம் விதேச விதூயாம் இஷ்டதாயிநே தார்ஷ்ய வாஹன் நம -நாம துரக துண்டனே –

தேசிகருக்கும் ஹயக்ரீவர் அருள் -கருட மந்த்ரம் அப்புள்ளார் உபதேசிக்க -ஹதக்ரீவ மந்த்ரம் உபதேசம் லஷ்மீ ஹயக்ரீவர் -லாலா அம்ருதம் அருளி
வெள்ளைபரி முகர் தேசிகனாய் வந்து -தானே அருளிச் செய்கிறார் கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹமாக ஆனார்

—————–

ஸ்ரீ செட்டிப்புண்ணியம்: சென்னை- செங்கல்பட்டு மார்க்கத்தில் உள்ள சிங்கப்பெருமாள்கோயில் சென்று
அங்கிருந்து 6 கி.மீ. பயணித்தால் செட்டிப்புண்ணியத்தை அடையலாம்.

இந்த ஊரில் உள்ள ஸ்ரீ தேவநாத ஸ்வாமி திருக்கோயிலில் ஸ்ரீ யோக ஹயக்ரீவர் தரிசனம் தருகிறார்.
இந்த ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர், ஸ்ரீ தேசிகனால் ஆராதிக்கப்பட்டவர் என்றும்
ஸ்ரீ திருவஹீந்திபுரத்திலிருந்து கொண்டு வரப்பட்டவர் என்றும் கூறுகிறார்கள்.
ஸ்ரீ சிங்கப்பெருமாள் கோயிலில் இருந்து இங்கு செல்ல ஆட்டோ வசதி உண்டு.

——————————————————————————————————-————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் சுவாமி திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

This entry was posted on January 20, 2024 at 10:57 pm and is filed under அருளிச் செயலில் அமுத விருந்து -, Desihan, Sri Baagavatha saaram, Stotrams/Slokams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்திரம்

ஹயக்ரீவ ஹயக்ரீவ ஹயக்ரீவேதி வாதினம் நரம் முஞ்சந்தி பாபானி தரித்ரமிவ யோஷீத

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரம் —

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ -ஸ்ரீ பரி முகமாய்-அவதார பரமான அருளிச் செயல்கள் –

Like this:

Related

Leave a ReplyCancel reply

Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்திரம்

ஹயக்ரீவ ஹயக்ரீவ ஹயக்ரீவேதி வாதினம் நரம் முஞ்சந்தி பாபானி தரித்ரமிவ யோஷீத

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரம் —

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ -ஸ்ரீ பரி முகமாய்-அவதார பரமான அருளிச் செயல்கள் –

Share this:

Like this:

Related

Leave a ReplyCancel reply

Discover more from Thiruvonum's Weblog