பொய்யே கைம்மை சொல்லி என்றும் -சில கூத்துச் சொல்ல -என்றும் –
உள்ளன மற்றுளவாப் புறமே சில மாயம் சொல்லி -என்றும் பகவத் விஷயத்திலேயும் பொய் சொல்லிப் போந்தேன்- என்றார் –
இப்படி பொய்யன் ஆகைக்கு நிபந்தனம் எது என்று பார்த்தார் -பிரகிருதி சம்சர்க்கமாய் இருந்ததீ
மெய்யே பெற்று ஒழிந்தேன் -கண்டு கொண்டு உய்ந்து ஒழிந்தேன் என்ற வற்றை மறந்தார் –
இந்த பிரக்ருத சம்பந்தத்தால் இதர விஷயங்களில் ப்ரவணமான மனஸை அவற்றில் நின்றும் மீட்டி –
உன் பக்கல் பிரவணமாம் படி தேகத்தில் காட்டில் ஆத்மாவைப் பிரிய அனுசந்திக்கைக்கு ஷமன் ஆகிறிலேன் –
நீயே என் விரோதியைப் போக்கி உன் திருவடிகளில் அழைத்துக் கொள்ள வேணும் -என்கிறார்
என்று –பட்டர் அருளிச் செய்யும் படி –
அன்றிக்கே -கண்டு கொண்டேன் உய்ந்து ஒழிந்தேன் -என்றார் –
அது ஞான அனுசந்தான காட்சியாய் இருந்தது –
காட்சிக்கு அநந்தரம் பாஹ்ய சம்ச்லேச்ச அபேஷை பிறந்து கை நீட்ட -அகப்படக் கண்டிலர் –
அத்தாலே தளர்ந்து -இதுக்கு அடி தேக சம்பந்தமாய் இருந்தது –
இத்தைக் கழித்துக் கொள்ளுகைக்கு ஈடாய் இருபத்தொரு சாதன அனுஷ்டான ஷமன் ஆகிறிலேன் பக்தி பாரவசயத்தாலே
ஆனபின்பு நீயே என் விரோதிகளை போக்கி உன் திருவடிகளில் அழைத்துக் கொண்டு அருள வேணும் என்கிறார் –
என்று நிர்வஹிப்பாரும் உண்டு
க்ரமத்திலே வரும் பக்தி தமக்கு உண்டாக நினைத்திரார் இறே
(அஜ்ஞ்ஞானத்தாலே பிரபன்னர் ஆழ்வார் -பட்டர் நிர்வாகம்
ஞானாதிக்யத்தாலே -பிரபன்னர் ஆச்சார்யர்கள்
பக்தி பாரவச்யத்தாலே பிரபன்னர் -ஆழ்வார்கள் -முன்புள்ள முதலிகள் -நிர்வாகம் –
“பெற்றொழிந்தேன்”, “கண்டுகொண்டொழிந்தேன்” என்று முன்னும் பின்னும் பிரீதியாக இருக்க,
இப்பாசுரத்திலும் மேற்பாசுரத்திலும் துக்கமாயிருக்கைக்கு அடி என்? என்ன, அதற்குப் பூர்வாசாரியர்கள்
அருளிச் செய்த இருவகை நிர்வாஹங்களையும் அருளிச்செய்கிறார்)
என் கொள்வன் உன்னை விட்டு என்னும் வாசகங்கள் சொல்லியும்
வன் கள்வனேன் மனத்தை வலித்துக் கண்ண நீர் கரந்து
நின் கண் நெருங்க வைத்தே எனது ஆவியை நீக்க கில்லேன்
என் கண் மலினம் அறுத்து என்னைக் கூவி அருளாய் கண்ணனே –5-1-4-
என் கொள்வன் உன்னை விட்டு என்னும் வாசகங்கள் சொல்லியும் –
பரம ஏகாந்திகள் போலே உன்னை ஒழிய நான் எத்தைக் கொள்வன் என்று
இங்கனே வாயாலே சொல்லா நிற்கச் செய்தேயும்
வன் கள்வனேன்
களவாவது -பர த்ரவ்ய அபகாரம் –
வலிய களவு- சோரேண ஆத்ம அபஹாரிணா –என்கிறபடியே
(யோந்யதா சந்தம் ஆத்மாநம் அந்யதா பிரதிபத்யதே
கிம் தேந ந கிருதம் பாபம் சோரேண ஆத்மா பஹாரிணா”-உத்யோக பர்வம்.)
பகவத் அதீயமான ஆத்ம வஸ்துவை அன்றோ -நான் என்னது என்று இருந்தது
(நன்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்)
விறகு களவு கண்டார் அளவு இல்லை அன்று இறே ரத்ன அபகாரம் செய்தவர் அளவில் தோஷம்
த்ரவ்யங்களை உபாதானம் பண்ணுகிற இடத்தில் ஆத்மவஸ்துவை பிரதானமாகச் சொன்னார்கள் இறே
(ஆத்மாநம் அஸ்ய ஜகதோ நிர்லேபம் அகுணாமலம்
பிபர்த்தி கௌஸ்துபமணி ஸ்வரூபம் பகவான் ஹரி–பராசராதிகள்)
த்ரவ்யம் விலக்ஷணமாவது -உடையவன் சர்வேஸ்வரன் ஆவது -இனிச் சொல்ல வேண்டா இறே
(பெரியவன் இடம் பெரியவற்றை திருடி
கௌச்துப ஸ்தாநீயம்-புருடன் மணி வரமாக)
மனத்தை வலித்து-
இதர விஷயங்களில் பிரவண மான மனஸை அவற்றின் நின்றும் மீட்டு-
மனத்தை மீட்டு என்னாதே -வலித்து-என்கிறது அவற்றில் நெஞ்சு பட்ட உறுதியை நினைத்து –
நான் இந்திரிய ஜெயம் பண்ண நினைக்கை யாவது அவை என்னை மேலிடுகை –
இந்திரியாணி பிரமாதீநி ஹரந்தி பிரசவம் மன -ஸ்ரீ கீதை, 2 : 60.
கண்ண நீர் கரந்து
அவற்றினுடைய அலாபத்தாலே பாய்கிற கண்ண நீரையும் மாற்றி
நின் கண் நெருங்க வைத்தே
அம் மனசை உன் பக்கலிலே கொண்டு போந்து மூட்டி நிரந்தரமாக அனுசந்தித்து
எனது ஆவியை நீக்க கில்லேன்
இத்தேகத்தில் காட்டில் ஆத்மாவைப் பிரிய அனுசந்திக்க ஷமன் ஆகிறிலேன்
என் கண் மலினம் அறுத்து
இதுக்கு அடி என் பக்கல் உண்டான மாலின்யம் இறே –
மலினம் -மாலின்யம் -அதாவது பிரகிருதி சம்பந்தம் -மெய்யனாகக் கெட்டேன் என்கிறார் —
மெய் -சரீரம் -அத்தை அறுத்து உன் திருவடிகளில் என்னை அழைத்துக் கொண்டு அருள வேணும் –
கண்ணனே –
சோக நிவர்த்தகன் அன்றோ -நீ எனக்குச் செய்து அருள வேண்டியது –
அழகிய வடிவைக் காட்டி மா ஸூ ச -என்னும் அத்தனை அன்றோ –
அவ்வடிவைக் கண்டால் மற்று ஒன்றினைக் காணா என்னும்படியாய் இறே இருப்பது –
அதவா –வேறு ஒரு நிர்வாகம்
ஸ்வரூப அனுரூபமான பாசுரத்தை வாயாலே சொல்லி நிற்கச் செய்தேயும்
வன் கள்வனேன்
உத்தேச்ய வஸ்துவை -கடுக லபிக்கப் பெறாத இன்னாப்பாலே –
மஹா பாபி -என்பாரைப் போலே வன் கள்வன் என்கிறார்
மனத்தை வலித்து-இத்யாதி –
பக்தி பாரவச்யத்தால் சிதிலமாகிய – மனஸை திண்ணியதாக்கி
தன் கேழில் ஒண் கண்ண நீர் கொண்டாள்-என்கிற கண்ணநீரையும் மாற்றி
நின் கண் நெருங்க வைத்தே
கால் ஆளும் நெஞ்சு அழியும் என்கிறபடியே
உன்னைக் கிட்டியவாறே உடை கொலை பண்ணும் மனஸை தரித்து நின்று உன்னை அனுசந்திக்கும் படி பண்ணி –
இச் சரீரத்தின் நின்றும் ஆத்மாவைப் பிரிய அனுசந்திக்க ஷமன் ஆகிறேன் அல்லேன் சேர்க்கும் சக்தன் அல்லன்
இவன் தான் தன விரோதியைப் போக்கி கிரமத்திலே வந்து கிட்டுகிறான் என்று ஆறி இராதே
நினைத்த கார்யம் தலைக்கட்ட வல்ல நீயே ஏன் விரோதியைப் போக்கி என்னை அழைத்துக் கொண்டு அருள வேணும்
கண்ணனே
பக்தி உபாயம் அன்று என்று சோகித்தவனுக்கு -(உன் திருவடி- )நல் விரகு சொல்லிக் கொடுத்தவன் அன்றோ நீ
————————————————————-
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
Leave a Reply