Thiruvonum's Weblog

ஆறு பிரகரணமாக பார்த்தால் இது மூன்றாம் பிரகரணம்-80-307-அதிகாரி நிஷ்டா க்ரமம்–பெறுவான் முறை-

ஒன்பது பிரகரணமாக பார்த்தால்–
2-அவனே உபாயம் -உபாய வைபவம் –23-114
3-உபாயாந்தர தோஷம் -115–141
4-சித்த உபாய நிஷ்டா வைபவம் -142–242-
5-பிரபன்ன தினசரியா – –243 -307–இப்படி பிரித்து அனுபவம் –

ஆறாகப் பார்ப்பதில் முதல் -நான்காவது -ஐந்தாவது -ஆறாவது பிரகரணங்கள் –
ஒன்பதாக பார்ப்பதில் முதல் ஆறாவது ஏழாவது எட்டாவது ஒன்பதாவது பிரகரணங்களாக இருக்கும் –

———————————

ஏவம் பூதமான பிராவண்யம் விஷய வைலக்ஷண்ய அதீனம் அத்தனை அன்றோ –
சம தமாதி ஆத்ம குணங்கள் அன்றோ அதிகாரத்தை மினுங்குவிப்பது என்ன –
அவை தன்னையும் இது தானே உண்டாக்கும் என்கிறார் -மேல் –

சூரணை-94-

இவனுக்கு பிறக்கும் ஆத்ம குணங்கள்
எல்லாவற்றுக்கும்
பிரதான ஹேது
இந்த பிராவண்யம் –

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-பிராவண்யம்-அடியாக மடல் எடுக்கை -தேக த்யாஜ்யம் -இத்யாதி -இது அடியாகவே சம தமாதி ஆத்ம குணங்கள் –ஆக ருசி பிராவண்யமே பிரதான்யம் –
நின் கண் வேட்க்கை எழுவிப்பதே கர்த்தவ்யம் -அவனுக்கும் பிராட்டிக்கு-ஆச்சார்யர்களுக்கும் -ஹேதுக்கள்-சாஸ்த்ர அத்யாயனாதிகள்-சத்வ குணம் வளர வளர – ஆச்சார்ய சம்பந்தம் கிட்டி -அங்கீகாரம் -ஹேதுவாக பகவத் பிரசாசத்தால் பிறக்கும் -முமுஷுத்வ -முக்தத்வ —ஜாயமானம் புருஷம் கடாக்ஷம் -சாத்விகன் -ஆச்சார்ய உபதேசம்- விஞ்ஞாயா –மோக்ஷ இச்சையும் இதனால் பிறக்கும்-ஆத்ம குணங்களுக்கு பிரதான ஹேது –பகவத் பிராவண்யம் -சத்தா பிரயுக்தமாக துடிப்பிக்கும்-)

(உபாய உபேய அதிகாரங்கள் மினுங்க -அழுக்கு போக்க -பல பிரதிபந்தகம் போக்க சம தம குணங்கள் —கட வல்லி–சாந்த மனஸ் அந்த கரணங்கள்–உபாய உபேய பிரயோஜகத்வம் சொல்லுகிறது இங்கு – -கீழே உபேயத்துக்கு அதிகாரம் சொல்லி –ப்ராவண்யம் -ருசி -ப்ராதான்யத்தை அருளிச் செய்கிறார்-அதி பிரவ்ருத்தி ஏற்படுத்தி -ஆத்ம குணங்களுக்கு அதிகாரமும் கொடுக்கும் –சமதம நியதாத்மா —சர்வ ஜீவ ராசிகள் இடமும் அனுகம்பா -விஷய சுகம் விரக்த-அறிவு ஒளி விட விஷயாந்தரங்களில் ஈடுபடாமல் –அமாநித்வம்-ஸ்ரீ கீதை – -13-அத்யாயம் -பெரியோர்களை அவமதிக்காமல் –சாந்தி ஆர்ஜவம் ஆச்சார்ய உபாசனம் தூய்மை ஸ்தைர்யம்-ஆத்மாவையே நினைத்து -இந்திரிய விஷயங்களில் வைராக்யம் அஹங்காரம் இல்லாமல் -துர்மானம் இல்லாமல்-அனுகூல சகவாசம் -ஆச்சார்ய உபதேசம் ஆகார சுத்தி போல்வன அப்ரதான ஹேதுக்கள்-)

சம தம நியதாத்மா -அமாநித்வம் – இத்யாதியில் சொல்லுகிறபடியே -இச் சேதனனுக்கு உண்டாக்க தக்க ஆத்ம குணங்கள் தான் அநேகம் உண்டு இறே–இவை எல்லாவற்றுக்கும் இந்த பிராவண்யம் -பிரதானம்  ஹேது ஆகையாவது –அனுகூல சஹவாச-சாஸ்த்ராப்யாச ஆச்சார்ய உபதேசாதிகளான -(ஆதி -ஆகார ஸூத்தி ஜன்மாந்தர ஸூஹ்ருதம் போல்வன ) ஹேத்வந்தரங்களில் காட்டில் -முக்ய ஹேதுவாய் இருக்கை–

————————————-

இவ் அர்த்தத்தில் பிரமாண உபாதாநம் பண்ணுகிறார் –

சூரணை -95-

மால் பால் மனம்  சுழிப்ப-
பரமாத்மநி யோரக்த –
கண்டு கேட்டு உற்று மோந்து –

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-மால் பால் மனம்  சுழிப்ப-பிராவண்யமே மனம் சுழிப்பது
பரமாத்மநி யோரக்த –விரக்தி வேறே இங்கே ரக்தி உண்டானால்
கண்டு கேட்டு உற்று மோந்து -சிற்றின்பம் ஒழிந்தேன்
ஒண் டொடியாள் திரு மகளும் நீயும் நிலா நிற்ப கண்ட சதிர் கண்டு மிதுன சேர்த்தி கண்டு -பின்பே-ஐஸ்வர்ய கைவல்யம்-அளவில்லா சிற்றின்பம் -ஐஸ்வர்யம் பார்த்தால் அளவில்லா -பகவத் லாபத்தை பார்த்தால் சிற்றின்பம் ஒழிந்தது-விரக்தியும் ஆத்ம குணமும் வேறே வேறே இல்லையே -மனம் புலன்களை அடக்குவதே வைராக்யம் –அதுக்கு பகவத் பிராவண்யம் வேணும் என்றவாறு -)

(மனசிலே நசை கிடக்க -கேவலம் கை விடுகை அகிஞ்சித்க்கரம் –தோளிலே கை வைக்காததால் உறுதி பிறக்கும் –மங்கையர் கை தோள் கை விட்டு விரக்தி ஹேதுத்வம்-நூல் பால் மனம் வைக்க-சாஸ்த்ர ஸ்ரவண உபயுக்த அவதான ரூப மனம் அடக்கம்-சம விசேஷ ஹேதுத்வம் – –நாம் ஆத்மா -நம்முடையது மனம் ஒரு கருவியே -நூல் வலையிலே பட்டு இருக்க வேண்டுமே —– கற்கின்ற நூல்வலையில்‌. பட்டிருந்த நூலாட்டி கேள்வனார்‌
கால்வலையில்‌ பட்டிருந்தேன்‌ காண்‌ (ஸ்ரீ  -நா. தி, 40),மனசின் மேலே மநோ குணமான கோபம் நமக்கு வர வேண்டும்-தன் இஷ்டத்துக்கு திரிந்தால் -பெண்ணையும் பிள்ளையும் கண்டிப்பது போலே -)

மால் பால் மனம் சுழிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு-நூல் பால் மனம் வைக்க நொய்விதாம் –மூன்றாம் திரு வந்தாதி -13 – என்று சர்வேஸ்வரன் பக்கலில் -ஹிருதயம் பிரவணமாக-போக்யைகளான ஸ்திரீகளுடைய தோளுடன் அணைகையில் நசை அற்று -பிரமாணங்களில் மனசை  வைக்க எளிதாம் என்றும் –
பரமாத்மநி யோ ரக்தோ விரக்தோ அபரமாத்மநி-என்று பரமாத்மாவின் பக்கலிலே ரக்தனாய் அத்தாலே பரமாத்ம இதர விஷயத்தில் -விரக்தன் ஆவான் என்றும் –
ஒண்டொடியாள் திருமகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப கண்ட சதிர் கண்டு கேட்டு உற்று
மோந்து உண்டு உழலும் ஐம் கருவி கண்ட இன்பம் தெரிவரிய அளவில்லா சிற்றின்பம் ஒழிந்தேன் –திருவாய் மொழி -என்று பெரிய பிராட்டியாரும் தேவருமாய் ஒரு  தேச விசேஷத்திலே-எழுந்து அருளி இருக்கிற சேர்த்தியைக் கண்டு -அங்கே பிரவணனாய்-
ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களில் விரக்தன் ஆனேன் என்றும் –
பகவத் பிராவண்யம் இதர விஷய விரக்தி ஹேதுவாக சொல்லப் பட்டது இறே –

——————————————–

பகவத் பிராவண்யம் ஆத்ம குணங்கள் எல்லாவற்றுக்கும் பிரதான ஹேது என்று பிரஸ்தாவித்து- இதர விஷய விரக்தி -ஹேதுத்வ மாத்ரத்தில் -பிரமாணங்களை தர்சிப்பான் என் என்கிற சங்கையில் – அருளிச் செய்கிறார் –

சூரணை -96-

ஆத்ம குணங்களில் பிரதானம்
சமமும் தமமும் –

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-விசேஷண பஞ்சகம் -சாந்த சம தமாதி -பொறுமை மனஸ் வெளி இந்திரியங்களை அடக்கி –வைராக்யம் -விரக்தி -பிராவண்யம் ஹேதுக குண பிரதானம் சமமும் தமமும்-ஸூ அதிகார அபேக்ஷித-ஞானாதி ஆத்ம குணங்களில் -அதில் அதிகார அன்வய பிரதானம் பாஹ்ய ரூப நியமன ரூபமான -சமம் – அந்தகரண நியமன ரூபமான தமமும் என்கிறார் –மா முனிகள் அத்தை தமம் என்றும் இத்தை சமம் என்றும் அருளிச் செய்கிறார்-நியமனம் -நியமிக்கப்படுவது மனம் இந்திரியங்கள் -நியதாத்மா -இவை எல்லாம் அசேதனங்கள் – சித்தம் பிரசாந்தமாக இருப்பதே சமம் – பிரதானத்தை மற்றவை பின் தொடரும் )

(தமஃ பாஹ்ய கரணாநாம் அநர்த விஷயேப்யோ நியமநம். ஷமஃ அந்தஃகரணஸ்ய ததா நியமநம்.–10-4–ஸமோ தமஸ்தப: ஸௌசம் ஷாந்திரார்ஜவமேவ ச ஜ்ஞாநம் விஜ்ஞாநமாஸ்திக்யம் ப்ரஹ்மகர்ம ஸ்வபாவஜம்–18-42-சமம் தமம் ஆர்ஜவம் சாந்தி -இங்கும் முதலில் சமம் தமம்-சம தமம் என்பதற்கும் விரக்தி என்பதற்கும் அந்யோன்ய சின்ன பேதம் –ராக ஹேதுக ஞான விசேஷ ஜனக –விஷய இந்திரிய சன்னிஹர்ஷம் —நிரோதனம் தடுப்பதே சமம் தமம் -விஷயத்தையே விலக்கி வைக்க வேண்டும் –தத் ப்ரயுக்த ராக அபாவம் விரக்தி -தடுத்தாலும் மனம் போகலாமே -இந்த சின்ன வாசியை உணர வேண்டுமே –அன்றிக்கே-பிராவணயத்தால் விரக்தி -அனைத்து ஆத்ம குணங்களுக்கும் ஹேது -இவற்றில் சமம் தமம் பிரதான்யம் – உப லக்ஷணம் என்றுமாம் –விரக்தி பிரதான்யமும் என்றும் சில பிரமாணங்கள் சொல்லுமே -அஹிம்சை பிரதானமும் – அஷ்ட குணங்களில் தயை பிரதானமும் -சொல்லுமே-விரக்தி அஹிம்சாதிகளுக்கு உப ஜீவனம் சமம் தமம் தானே —இந்த பிரமாணங்களும் சமம் தமத்தில் ஆரம்பித்தே சொல்லுமே -பிரதானம் தலைமை முதன்மை –இது ஏற்பட்டால் தான் அது வரும் -பெருமை மிக்கது என்பது இல்லை -இவை ஏற்பட்டால் மற்றவை பின் தொடரும் —உப ஜீவ்யம்-உபஜீவக பாவத்தால் சமமும் தமமும் பிரதானம் என்னக் குறை இலை -)

சமம் ஆவது -அந்த கரண நியமனம்-
தமம் ஆவது -பாஹ்ய கரண நியமனம் –
சமஸ் சித்த பிரசாந்திஸ் ஸ்யாத் தமச் ச இந்த்ரிய நிக்ரஹா-என்னக் கடவது இறே –
ஷமா சத்யம் தமச் சம-என்கிற இடத்தில் –
தமோ பாஹ்ய கர்ணா நாம்  அனர்த்த விஷயேப்யோ நியமனம் –
சமோந்த  கரணஸ்ய ததா நியமனம் -கீதை -10-4- என்று இறே பாஷ்யகாரரும் அருளிச் செய்தது -மாறி சொல்லும் இடமும் உண்டு –
இந்த சம தமங்கள் உண்டான இடத்தில் -அல்லாத குணங்கள் தன்னடையே வரும் ஆகையால் – பிரதானமான இவற்றுக்கு ஹேது என்னும் இடத்தில் பிரமாணம் காட்டப் பட்டது என்று கருத்து –
அன்றிக்கே –
கீழ் சொன்ன விரக்தி ஹேதுத்வம்-சகல ஆத்ம குண உத்பத்திக்கும் ஹேது என்னும் இடத்துக்கு உப லஷணமாக்கி- இவ் ஆத்ம குணங்களில் பிரதானம் எது என்கிற சங்கையில் ஆத்ம குணங்களில் பிரதானம் சமமும் தமமும் -என்று அருளிச் செய்தார் ஆகவுமாம்-

—————————————————-

இந்த சம தமங்கள் உண்டானால் -இவனுக்கு உண்டாக கடவ-பல பரம்பரையை
அருளிச் செய்கிறார் மேல் –

சூரணை -97-

இந்த இரண்டும்  உண்டானால்  ஆசார்யன் கை புகுரும் –
ஆச்சார்யன் கை புகுந்தவாறே திரு மந்த்ரம் கை புகுரும் –
திரு மந்த்ரம் கை புகுந்தவாறே ஈஸ்வரன் கை புகுரும் –
ஈஸ்வரன் கை புகுந்தவாறே வைகுந்த மா நகர் மற்றது கையதுவே – என்கிற படியே பிராப்ய பூமி கை புகுரும் —

(ஆய் ஸ்வாமிகள் -இவை இரண்டாலும் வரும் பிரயோஜன விசேஷங்களை -பிரதான பயன் காரணங்கள்-அருளிச் செய்கிறார் –சுருக்குப்பை திரு மந்த்ரம் —சதாசார்ய பகவத் பிரசாதத்தாலே நிலை நிற்கப் பெறும் இவை இரண்டும் –-இதுக்கு மேலே -இவை கண்டு உகந்து-விசேஷண கடாக்ஷம்-ஹிதைஷியான ஸூவ ஆச்சார்யன் —இது பிரதம அங்கீ காரம் அல்லாமையாலே ச ஹேதுகத்வ தோஷம் வராது -பிரதம கடாக்ஷம் நிர்ஹேதுகமாக -அத்தைப் பெற்று ருசி வளர வளர-எங்கும் பக்கம் நோக்கு அறியாமல் விசேஷ கடாக்ஷம் சிலருக்கே –முதலில் அங்கீகாரம் -சம தமம் வளர -பின்பு விசேஷ கடாக்ஷம் என்றவாறு —
ஜாதி அந்தகனுக்கு -குருடனுக்கு புதையல் கிடைத்தால் போலே திருமந்திரம் –அந்நிய சேக்ஷத்வாதிகள் அல் வழக்கு -திரு மந்த்ரம் -ஸ்வரூபாதி பிரகாசமான மாணிக்கச் செப்பான திரு மந்த்ரம் -ஜீவ பர ஸ்வரூபங்களை பிரகாசிக்கும்-ஸ்வார்த்த அனுசந்தானம் -திரு மந்த்ரம் அர்த்தம் அநுஸந்திக்கும் படி அன்றோ விசேஷ கடாக்ஷம் -ஆழ்ந்து – பகவத் பாகவத ஆச்சார்ய கைங்கர்ய அனுஷ்டானத்துக்கு அப்புறம் -பகவத் பாகவத ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் பர்யந்தமாக – ஸ்ரீ ஸ்தன ஆபரணமாக பெருமாள் ஸ்ரீ -ரெங்கேஸ்வரன் இனி நான் போகல் ஓட்டேன் என்னும் படி கை புகுரும்-ஸூவதந்த்ரனான ஈஸ்வரன் பரதந்த்ரனாக கை கிடைத்ததான பின்பு —மற்றது -அந்த உயர்ந்த -இதர வியாவ்ருத்த முக்த பிராப்ய பூமி —பொன்னுலகு ஆளீரோ என்று தான் உகந்தாருக்கு கொடுக்கும் படி கை புகுரும் – –விஷ்ணு லோக மணி மண்டப மார்க்க தாயி போலே -)

(ஆச்சார்ய உபதேச -மூல மந்த்ர ஜன்ய -ஆத்ம யாதாத்ம ஞான அனுகுண- உபாய உபேய அதிகாரங்கள் –உத்தர கால பாவி – –அந்யோன்ய ஆஸ்ரம தோஷம் இல்லாமல் –பூர்வ பாவியான சம தமங்கள்-உபதேசம் கேட்க ஸ்ரவணத்துக்கு உபயுக்தமான –இது மால் பால் மனம் சுளிப்ப பரிபூர்ண சம தமங்கள் இல்லை —– தனக்காகவும் தெரியாது சொன்னாலும் கேட்க்காமல் இருக்கக் கூடாதே அந்த நிலைமை –உபக்ரம அவஸ்தானம் -என்றபடி -சாந்தி அநசூயை-குணம் படிப்பில் மேல் உள்ளாரையும் -வாழ்க்கையிலும் பணத்திலும் கீழ் உள்ளாரையும் பார்க்க வேண்டுமே -ஸ்ரத்தாவான்-குரு அர்த்தத்துக்காக- சுசி சுத்தம் பிரிய ஹிதம் சிஷ்ய லக்ஷணம் –பொதுவானவை -மேலே வளர்ந்த பரிபூர்ண சம தமங்கள்-மந்த்ரம் ஆச்சார்ய அதீனம் –மந்த்ரார்த்தம் மனசில் நிற்க வேண்டும் -ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவன் ப்ராஹ்மணன் ஆச்சார்யர்-திருமந்திரம் இட்ட வழக்காய் ப்ரஹ்மம் இருக்கும் –தைவாதீனம் ஜகத் சர்வம் என்பதால் -ஜகத் உபய விபூதிகளும் -அவனதே –தெய்வாதீனம் ஜகத் சர்வம் மந்த்ராதீனம் து தெய்வதம் தன் மந்த்ரம் ப்ராஹ்மணாதீனம் தஸ்மத் ப்ராஹ்மணப் பிரபு ஜெயத் (ரிக் வேதம் 62ஆம் பிரிவு – 10ஆம் சுலோகம்) இங்கு மந்த்ரம் திருமந்திரம் -ப்ராஹ்மண -ஆச்சார்யர் –பரிசுத்த குண பேதம் -விசுத்த ஆசார தத் பரம் -விரதஞ்சா சகல பாபான் -குடும்ப பாலணம் -சாதம் தாந்தம் ஆர்ஜவம் பிரணவ பகவத் பரம் –சந்தத்த ஹ்ருதயம்- அடி கொதிப்புடன்-பக்தியில் ஆசை சம்சாரம் கொதிப்பை உணர்ந்து -ஸர்வார்த்த சாதகம் மஹா புத்திக்கு அர்த்தங்களை கிரஹிப்பதில் சத்யம் -குசல பாணி -கை சாமர்த்தியம் கைங்கர்யங்களில் –இவை எல்லாம் சிஷ்ய லக்ஷணம் -பாவேந சங்கதம்-
-சிஷ்யன் என்று கை கூப்பி வர வேண்டும் –அன்புடன் கிருபையுடன் விருப்பத்துடன் உபதேசம்—பரீஷை பண்ணி 3 மாதமாவது உபவாசம் இருக்க வைத்து -சாந்தம் சாந்தம் பரீஷை கிருபையா – –கண்டு உகந்து -சம தமாதிகள் ஆச்சார்யர் கிருபையை கிளப்பும் – சம்சார ஆர்ணவம் -தாண்டுவிக்கும் தோனி தான் அஷ்டாக்ஷரம் -ஆச்சார்யர் உகந்து உபதேசிக்க – துளி சமதம ங்களுடன் வந்தவனுக்கும் உபதேசிக்க சாஸ்திரம் விதிக்கிறது  விதி -ராகத்துடன் கண்டு உகந்து உபதேசிக்க இந்த லக்ஷணங்கள் சிஷ்யனுக்கு வேண்டும் என்றவாறு -)

பகவத் ப்ராவண்யம் அடியாக வரும் -பரி பூரணமான சம தமங்களை கீழ்ச் சொல்லிற்றே ஆகிலும் – இவ் இடத்தில் ஆச்சார்ய அங்கீகாரத்துக்கு பூர்வ பாவியான அளவில் ஒதுக்கிச் சொல்லுகிறது –
இந்த சம தமங்கள் இரண்டும் உண்டானால் -ஆசார்யன் கை புகுருகை யாவது –
இவ் வாத்ம குணம் கண்டு உகந்து -சம்சார நிவர்தகமான பெரிய திரு மந்த்ரத்தை சார்த்தமாக உபதேசிக்கும் படி இவனுக்கு வஸ்யனாகை-
தஸ்மை ஸ வித்வான் உபசந்தாய சமயக் பிரசாந்த சித்தாய சமான்விதாய –
யேனா ஷரம் புருஷம் வேத சத்யம் ப்ரோவாச தாம் தத்வதோ ப்ரஹ்ம வித்யாம் -என்று
சம தம உபேதனாய்க் கொண்டு உபசன்னானவனுக்கு இறே ப்ரஹ்ம வித்யையை -தத்வத -உபதேசிக்கச் சொல்லிற்று -இந்த ஸ்ருதியில் ஆசார்யுபதேசதுக்கு உடலாக சொன்ன சம தமங்களுக்கு -ஏதேன ஸ்ரவண உபயுக்தம் அவதானம் விவஷிதம் –
நதூபாச நோபயுக்தாத் யன்தேந்த்ரிய ஜயாதி -என்று இறே சுருதி பிரகாசிகாகாரர் வியாக்யானம் பண்ணிற்று –
ஆசார்யன் கை புகுந்தவாறே திரு மந்த்ரம் கை புகுருகை யாவது – மந்த்ரா தீநஞ்ச தைவதம் -என்று -திருமந்தரம் இட்ட வழக்காய் இருக்கும்-அவனாகையாலே -அர்த்த சஹிதமாக அது கை புகுந்தவாறே -தத் ப்ரதிபாத்யனான தான் இவனுக்கு -அநிஷ்ட நிவ்ருத்த பூர்வ இஷ்ட ப்ராப்திக்கு ப்ராபகனான – ஈஸ்வரன் கை புகுந்தவாறே –வைகுந்த மா நகர் மற்றது கையதுவே -என்கிறபடியே-பிராப்ய பூமி  கை புகுருகை யாவது –தைவாதீனம் ஜகத் சர்வம் -என்று உபய விபூதியும் ஈஸ்வரன் இட்ட வழக்கு ஆகையாலே -அவன் பிராபகனாய்  கை புகுந்தவாறே – பிராப்ய பூமியான ஸ்ரீ வைகுண்டம் இவனுக்கு அத்யந்த சுலபமாகை–

———————————————

இப்படி சம தமங்கள் உண்டாகவே -உத்தரோத்தரம் இவை எல்லாம் சித்திக்கும் பிரகாரத்தை
ஆரோஹ க்ரமத்தாலே அருளிச் செய்து – இதில் யாதொன்றுக்கு யாதொன்று ஹேதுவாக சொல்லிற்று ஆக நியதம்-என்னும் இடத்தை அவரோஹ க்ரமத்தாலே அருளிச் செய்கிறார் –

சூரணை -98-

பிராப்ய லாபம் பிராபகத்தாலே –
பிராபக லாபம் திரு மந்த்ரத்தாலே –
திரு மந்திர லாபம் ஆச்சார்யனாலே –
ஆச்சார்யா லாபம் ஆத்ம குணத்தாலே -( குணங்களாலே இல்லாமல் -ஜாதி ஏக வசனம்)

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-ஆத்ம குணங்களாலே இல்லாமல் குணத்தால் என்றது ஜாதி ஏக வசனம் –
பரம பத பிராப்தம் ஸ்வ தந்த்ர பகவானால் -அவனே உபாயம் –நமஸ் சப்தம் சரண சப்தங்களாலே –நமஸ் விவரணம் சரணம் த்வயத்தில் -தத் பிரகாசம் ஸங்க்ரஹ விவரண ரூபம் -அர்த்த பிரகாசகமான திரு மந்திரத்தால் ப்ரஹ்மம் உண்டாம் -விலக்காமை ஒன்றுமே வேண்டுவது- எனக்கு அல்லேன் என்றாலே போதுமே —பகவான் மந்த்ர அர்த்தம் -என்று விசேஷிக்கையாலே-ஸூ அர்த்த உபதேஷ்ட பிரதான்யம் தோன்றுகிறது –ப்ராபகத்வம் பிரதான்யம் – இந்த சதாசார்ய லாபம் தத்-(பகவத் )ப்ராவண்ய ஹேதுக சம தம ரூபமான ஆத்ம குணத்தால் உண்டாம் –சம தம ஆரம்பித்து -ஹேதுவாகக்கொண்ட-பரம புருஷார்த்தம் வரை -படிப்படியாக உபய க்ரமத்தாலும் கீழிலும் இங்கும் அருளிச் செய்கிறார் -இதனாலே அது உறுதியாக சொல்லி -)
(இதனால் இது கிட்டும் -மற்ற ஒன்றால் கிடைக்காது என்பதை திடமாகக் காட்டுகிறது –பூர்வ பூர்வ காரண கீர்த்தனம் -உத்தர உத்தர கார்ய கீர்த்தனம் -நேர் மறை எதிர்மறை -நின்றனர் –நின்றிலர் -அர்த்தம் திடமாக்க போலே இங்கும் —அன்வயம் வியதிரேகம் -இன்ன இன்ன குணங்களை உடையவன் சிஷ்யன் ஆக மாட்டான் -கிருபையுடன் உபதேசம் என்றும் -சத் உபதேசம் இல்லாமை வித்யை சித்திக்காது-அஷ்டாக்ஷரம் விட வேறே மந்த்ரம் இல்லை என்றும் -சம்சார ஆர்ணவம் மூழ்கி விஷயாந்தரங்களில் அழுந்தி உள்ளவர்களுக்கு விஷ்ணு போதம் -வைகுந்தன் என்பதோர் தோனி பெறாது உழல்கின்றார்கள் –நியதம் -நேர் அடி தொடர்பு என்று இரண்டு வழியிலும் அருளிச் செய்கிறார் —ப்ராப்யம் வைகுந்த மா நகரம் -ப்ராபகம் ஈஸ்வரன் -என்பதை உத்தேசித்து இந்த சப்த பிரயோகங்கள் -)

இது தனக்கு பிரயோஜனம் -இது ஹேது பரம்பரையில் பிரதம ஹேது– சம தமங்கள் ஆகையாலே-அவஸ்யம்-இவை இரண்டும் இவனுக்கு உண்டாக வேணும் என்கை –
ஈஸ்வரனே பிராபகன்  ஆகையாலே -பிராப்ய லாபம் ஈஸ்வரனாலே என்கிற -ஸ்தானத்திலே-பிராபகத்தாலே -என்று அருளிச் செய்தது-

————————————

இந்த சம தமதாதிகள் போக மோஷ காமர் எல்லாருக்கும் வேணும் என்கிறார் –

சூரணை -99-

இது தான் ஐஸ்வர்ய காமர்க்கும் –
உபாசகருக்கும் –
பிரபன்னருக்கும் –
வேணும் —

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-இந்த சமதமதாதிகள் போக மோஷ காமர் எல்லாருக்கும் வேணும் என்கிறார் இவர்களுக்கும் வேண்டும் என்று பிரபன்னனுக்கு நிச்சயமாக வேண்டும் என்பதை சொல்ல வேண்டுமோ -என்றுவிஷயத்தை த்ருடீகரிக்கிறார்-
சம தம ரூபமான விரக்தி -போக மோக்ஷ அபிலாஷிகளுக்கும் –ஹிரண்ய கசிபு தபஸ் -புலனை அடிக்கித்தானே ஐஸ்வர்யம் பெற்றான் –மண்டோதரி இந்திரியங்களை அடக்கி மூன்று லோகங்களையும் கொண்ட நீ -அடக்காமல் இப்படி அழிந்து போனாயே -என்றாளே-
சாதன அனுஷ்டாத்தின் பொழுது புலன்களை அடக்கி அனுபவிக்கும் தசையில் புலன்களை கொண்டு -என்பதால் முரண்பாடு இல்லையே-ஆப்த அங்கீ கார -ஆச்சார்ய அங்கீ கார -உண்மைக்கு அருகாமையில் உள்ளவரே–நம் நன்மையில் ஆசை கொண்டவர் -உண்மை பேசுபவர் – ஆப்தன் -ப்ரஹ்மம் சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்ம ஞானம் உள்ள ஆச்சார்யர் -அங்கீ காரத்துக்கு விரக்தி பிரதானம் -அநந்ய போக்யமாக பகவானை அனுபவிக்க போக்யர்த்த சித்யர்த்தமாக -வேறு ஒன்றில் விருப்பம் இல்லை -என்பதை காட்ட சம தமங்கள் வேண்டுமே -பிரபன்னனுக்கு அதிகாரமாக -உபேய அணுகுணாக வேணும் -அதிகார ரூபமாக வேணும்-பக்தியையும் தேவதாந்தர விஷயாந்தரங்களுடன் சமமாக கொண்டு
கிருஷ்ணனே ப்ராப்யம் ப்ராபகம் என்று நினைக்கும் பிரபன்னன் –ஏகாங்கி என்றபடி –

ஐஸ்வர்ய காமர்க்கு சப்தாதி காமமே புருஷார்த்தம் ஆகிலும் -தத் சாதன அனுஷ்டான தசையில் -சம தமதாதிகள் வேணும் —இந்திரியாணி புராஜித்வா ஜிதம் திரிபுவனம் த்வயா-என்றும் –படி மன்னு பல்கலன் பற்றோடு அறுத்து ஐம்புலன் வென்று –திருவாய்மொழி -4 -1 -9-என்னக் கடவது இறே –
ஐம்புலன் வென்று -என்றது -மனோ நியமனத்துக்கு உப லஷணம்-
உபாசகருக்கு வித்யாங்கதையா சமாதி வேணும் –
தஸ்மா தேவம் வித் சாந்தோதாந்த உபரத ஸ்திதி ஷூஸ் சமாஹிதோ பூத்வாத்மன்யே வாத்மானம் பஸ்யேத் –என்றும்
புன்புல வழி அடைத்து அரக்கிலிச்சினை  செய்து நன்புல வழி திறந்து ஞான நல்சுடர் கொளீ இ--திரு சந்த விருத்தம் -96-என்னக் கடவது இறே –
பிரபன்னர்க்கு அதிகார அர்த்தமாக சமாதி வேணும் –
ஏகாந்தீது விநிச்சித்ய தேவதா விஷயாந்தரை-பக்தி உபாயம் சமம் கிருஷ்ண ப்ராப்தவ் கிருஷ்ணைக சாதன – என்றும்
அடக்கறும் புலன்கள் ஐந்தடக்கி யாசை யாமவை-துடக்கறுத்து வந்து
நின் தொழில் கண் நின்ற என்னை -திரு சந்த விருத்தம் – 95–என்னக் கடவது இறே –

——————————————

இப்படி அதிகாரி த்ரயத்துக்கும் அபேஷிதமே ஆகிலும் -அதிகமாக வேண்டுவது பிரபன்னனுக்கு என்கிறார் –

சூரணை -100-
மூவரிலும் வைத்து கொண்டு
மிகவும் வேண்டுவது
பிரபன்னனுக்கு –

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-பிரபன்னன் நிவ்ருத்தி மட்டுமே சொல்லுவோம்- யதா சக்தி அனுஷ்டானம் போதும் என்பார்களே என்னில் -மிகவும் வேண்டுவது – அத்ருஷ்டத்தில் மட்டுமே -த்ருஷ்டங்களில் இல்லையே -ராக பிராப்தம் என்பதால் மிகவும் ஈடுபட்டு செய்வான் – பகவத் ஏக போகனான பிரபன்னனுக்கு மிகவும் வேணும் -உபாசகனுக்கு கொஞ்சம்–ஸ்வார்த்ததா கந்தம் இருக்குமே -அதனால் பகவத் ஏக போகனாக மாட்டான் -அங்கும் ஸ்வார்த்த கைங்கர்யம் தான் -பரார்த்த கைங்கர்யத்துக்கு போக மாட்டான் உபாசகன் -அவன் திரு உள்ளம் ஆனந்தமே பரம பிரயோஜனம் பிரபன்னனுக்கு மட்டும் தானே -)

இவனுக்கு இதில் ஆதிக்யம் சொல்லுகைக்கு ஆக இறே-அல்லாதவர்களை இவ்விடத்தில் பிரசங்கித்ததும்-

—————————————

அவ் வாதிக்யம் தன்னை அருளிச் செய்கிறார் –

சூரணை -101-

மற்றை இருவருக்கும்
நிஷித்த விஷய நிவ்ருத்தியே அமையும் –
பிரபன்னனுக்கு
விஹித விஷய நிவ்ருத்தி தன்  ஏற்றம் –

( ஆய் ஸ்வாமிகள்-ஆஸ்ரம தர்ம புத்தியாலும் – போக புத்தியால் -காமம் அனுபவிப்பான் -தாரத்துடன் -பிரபன்னனுக்கு கூடாமல் இருக்கையே ஏற்றம் –மிகவும் வேண்டும் என்பதை விவரிக்கிறார் இதில் -விஹித விஷயத்திலும் நிவ்ருத்தி வேண்டும்-பலத்தில் கலக்கம் உடைய ஐஸ்வர்யார்த்திக்கும் -சாதனத்தில் கலக்கம் உடைய உபாசகனுக்கும் பர தாரா நிவ்ருத்தி போதும் -உபய கலக்கம் அற்ற பிரபன்னனுக்கு வேறே எங்கும் கண் போகக் கூடாதே -தத் ஏக பகத்வ தூஷணம் வரக் கூடாதே-விசிஷ்ட ஆகாரம் -நிஷேதம் பரதாரா பரத்தை இரண்டும் கூடாதே -பிரபன்னன் நிஷ்க்ருஷ்ட ஆத்மாவைத் தானே பார்ப்பான்
உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் –என்று என்றே -சொல்லி முடிந்த உடன் பிரசாதங்களை ஸ்வீ கரிக்கிறோம் —தன்னேற்றேம் அசாதாரண பெருமை -)

(முக்தன் பல தசையில் –ஆத்ம ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் -கர்ம வஸ்யம் இல்லை -சாரூப்பியம் பெற்றவன் –கைங்கர்யத்துக்காக சரீரம் கொள்ளலாம் –தூபம் தீபம் ஸ்த்ரீகள் ஏதாவாகிலும் இருக்கலாம் -போக சங்கோச அர்ஹதை கர்மத்தால் குறை இங்கே —ஸ்வராட் பவதி என்றால் போலே அங்கே -போக சங்கோசம் அர்ஹதை இல்லை –ஸ்வராட் ஸூவ ராஜ்ஜியம் -சேஷ பூதன் தானே -கர்மத்துக்கு வசப்படாதவன் -ப்ரஹ்மதுக்கு வசப்பட்டவனே -அனுபவிப்பது ப்ரஹ்மத்தையே —பிதரம் மாதரம் -தாரான் -விட்டே வந்தவன் பிரபன்னன் -அனுபவம் கூடாதே —சந்த்யா வந்தனம் -இத்யாதி கூடுமா போலே ஸூவ தாரத்துடன் கூடக் கூடாதோ என்னில்-கைங்கர்ய புத்தியா கூடாதோ -அவற்றில் சுக அனுபவம் இல்லையே —போக்யதா புத்தி அவர்ஜனீயம் ஆகுமே -அதிகார பங்கமே உண்டாகும் –ஜீவன் மூன்று கடன்கள் -தேவ கடன் பித்ரு கடன் ரிஷி கடன் -தீர்க்க வேண்டுமே யாகங்கள் -தேக கடனை தீர்க்க -பகவத் கைங்கர்ய ரூபம் செய்கிறானே பிரபன்னன் -அந்த அந்த தேவதைகளை ப்ரீதி படுத்த -தர்ம புத்தியா மற்றவர்கள் -அந்தர்யாமி ப்ரீதிக்காக பிரபன்னன் -அதே போலே -ஆஸ்ரமம் மாறியது தேஹத்தைப்பற்றி –பிரபன்னன் நிஷ்டையே அநந்ய போக்த்வம் என்பதால் இது அதுக்கும் மேல் -ஒரே அதிகாரம் விரக்தி -அதுக்கு விரோதியான ஸ்வ தார போக்யத்தையும் விட வேண்டும் – பித்ரு கடனை தீர்க்க பகவத் கைங்கர்ய ரூபம் என்று நினைத்து கூடினால் என் என்னில் பிரஜா உத்பத்திக்காக – பித்ருக்களுக்கு அந்தர்யாமியாக அவனை ப்ரீதி பண்ண -வேண்டாமோ என்னில் —சாமான்ய விதி விசேஷ விதி இரண்டும் உண்டே —அநந்ய போக்யமாக ப்ரஹ்மத்தையே கொண்டவன் -விரக்தியை விரோதித்து வருவதை விட வேண்டுமே-தாரான் சந்தஜ்ய என்றது பிரஜா உத்பத்திக்காக கைப் பிடிக்க கூடாது —கூரத் ஆழ்வான் ஆண்டாளை விட வில்லையே -பிரஜா உத்பத்தியை விடுவதையே சொல்லிற்று –-தர்ம பத்னி உடன் சேர்ந்து பிதாரான் தாரான் சொல்கிறோமே–ஆகார சுத்தி சத்வ சுத்தி என்று ராஜஸ தாமச அன்னம் நிஷேதம் -ஆபத்துக்கு விஷயமாகும் –அன்னத்தையே விடச் சொல்ல வில்லையே -அதே போலே ஆச்சார்யர்கள் புத்ர -உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக கொடுத்து புன பிரபத்தி நினைவு படுத்தி பிராயாச்சித்தம் -ஆச்சார்யர் பெயரை வைக்கவும் -ஆளவந்தார் மூன்று விரல்கள் தெரியுமே -)

அதாவது
சப்தாதி போக பரனான ஐஸ்வர்ய காமனுக்கும் -சாதனாந்தர பரனான உபாசகனுக்கும் –
சாஸ்திர நிஷித்த விஷயமான பர தாராதியில் நிவ்ருத்தி மாதரம் அமையும் –(ஆதி -அஸ் ராவ்யம் –கேட்கக் கூடியதையும் பார்க்கக் கூடியதையும் போல்வன )
தத் உபய வ்ருத்தனாய் இருக்கிற பிரபன்னனுக்கு -சாஸ்திர விஹித விஷயமான
ஸ்வ தாரத்தில் நிவ்ருத்தி -அவர்களை பற்ற ஏற்றம் என்கை –
அவர்கள் இருவரிலும் ஐஸ்வர்ய காமனுக்கு ஸ்வ தாரத்தில் சாதன தசையில்
தர்ம புத்த்யா பிரவ்ருத்தியும் -பல தசையில் போக்யதா புத்த்யா பிரவ்ருத்தியுமாய் இருக்கும் உபாசகனுக்கு பலம் பகவத் அனுபவம் ஆகையாலே அவனைப் போலே பல தசையில்
அன்வயம் இல்லையே ஆகிலும் –உபாசன தசையில் தர்ம புத்த்யா பிரவ்ருத்தி வேணும் –
பிரபன்னனுக்கு தர்ம புத்த்யா ப்ரவர்த்திக்கையும் ஸ்வ அதிகார பஞ்சகம் ஆகையாலே
விஹித விஷயத்திலும்  நிவ்ருத்தி வேணும் என்றது ஆய்த்து—(தர்ம புத்த்யா ப்ரவர்த்திக்கையும்-உம்மைத் தொகை போக புத்யா ப்ரவர்த்திக்கை கூடவே கூடாது என்பதை சொல்ல வேண்டாமே அன்றோ)

—————————————

தர்ம புத்த்யா பிரவ்ருத்திக்கு பரிஹாரம் பண்ணுவது போக்யதா புத்த்யா பிரவ்ருத்தி தான் தவிர்ந்தால் அன்றோ —அநாதி காலம் வாசனை பண்ணிப் போந்த விஷயங்களில் -நிவ்ருத்தி தான் பிறக்கும் படி எங்கனே என்கிற சங்கையில் அருளிச் செய்கிறார் –

சூரணை -102-

இது தான் சிலருக்கு அழகாலே பிறக்கும் –
சிலருக்கு அருளாலே பிறக்கும் –
சிலர்க்கு ஆசாரத்தாலே பிறக்கும் –

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-போக்யதா வாசனை போக வேண்டுமே -அநாதி காலம் வாசனை உண்டே –விஹித விஷய நிவ்ருத்தி பிறக்கும் வழி –எவ்வாறு என்று அருளிச் செய்கிறார் –ஸூவ பர விபாகம் இல்லாமல் இவ் விஷயாந்தர விரக்தி தான் –உள்ளபடி காட்டக் கண்டார் -ஆழ்வார்கள் -அர்ஜுனன் காட்டக் கண்டான் –உள்ளபடி காட்ட வேண்டுமே –சிலருக்கு மற்று ஒன்றினைக் காணாவே என்னப் பண்ணும் –நிர்ஹேதுகமாக –கையினால்-சரி சங்கு இத்யாதி -நான்கு தோள்கள் உடன் -சித்த உபாயமான வடிவு அழகால் வருத்தமற அப்போதே பிறக்கும்-ஒன்றுக்கும் மீளாத விஷய மக்நரான சிலருக்கு –ஆச்சார்யர்களுக்கு இந்த பட்டம் –அவனுக்கு இட்டுப் பிறந்த இவனும் இப்படிப்படுவதே -என்று அருளி –இவர்களது யத்னம் இல்லாமல் பகவத் அருளாலே பிறக்கும் – ஆழ்வார்களுக்கு சடக்கென அப்போதே -வருத்தமற பிறக்கும் என்றாரே –பகவத் சாஷாத்காரம் இவர்களுக்கு தானே இங்கே –பிரகிருதி வாசனை உள்ள -தத்தவஞ்ஞாராயும் –நம் போல்வாருக்கு பூர்வாச்சார்யர்கள் அனுஷ்டானம் –எம்பார் -தனி இடம் கண்டிலேன் என்றாரே -இருட்டுத் தேட்டம் -காண வில்லையே பகல் கண்டேன் -எங்கும் வியாபித்து இருக்கிறானே -என்றாரே —அவர்கள் ஆச்சாரம் பின் செல்லா விடில் –உபாய உபேய அதிகாரம் போகுமோ என்று-அநர்த்தம்-என்று உணர்ந்து- பயந்து -அவர்கள் பேற்றுக்கு அசலாய் போகக் கூடாதே – -சிஷ்டாசார -ஸ்ரவணம்-உபதேசம் மூலம் -க்ரமேண பிறக்கும் )

(நாம சங்கீர்த்தனமும் இப்படி தான் க்ரமேண பிறக்கும் -சரணாகதிக்கு இப்படி இடையிலே ஒன்றுமே இல்லை –மேல் நிலை அழகு -அடுத்த நிலை அருள் -அடுத்த நிலை ஆச்சாரம் கேட்டு அச்சம் -அவதார தசையில் அனுஷ்ட்டித்துக் காட்டி அருளுகிறார் –பர வ்யூஹ அர்ச்சா அந்தர்யாமிகளில் இல்லையே –அந்தர்யாமி இவனை வைத்தே கர்தவ்யம் -பர வ்யூஹம் திருத்த வேண்டியது இல்லை -அர்ச்சை பராதீனம் ஏறிட்டுக் கொண்டவன் –
மர்யதா நாஞ்ச லோகஸ்ய கர்த்தா காரயிதா ச ஸா–நான்கு வர்ண தர்மங்கள் ஆஸ்ரம தர்மங்கள் அவதார பிரயோஜனமாக முமுஷுக்கள் தர்மங்களும் பிரபன்ன தர்மங்களும் மர்யாதா கர்த்தா காரயிதா ச -செய்தும் செய்வித்தும் காட்டுகிறார் —லோகஸ்ய சேஷர்களாகிய நம் போல்வார் அறியும்படி -இதுக்கும் மேலே ஞான அனுஷ்டானங்களில் சிறந்த பூர்வ ஆச்சார்யர்கள் ஆச்சாரங்களையும் கேட்டு – சாஸ்த்ர முகத்தாலும் உபதேசத்தால் அறிந்து – -அனுசந்திக்க விஹித விஷய நிவ்ருத்தி-விரக்தி பிறக்கும் –மரியாதையில் விஹித விஷய நிவ்ருத்தி சேர்க்க வேண்டுமே –-துவாதச வருஷம் அமானுஷன் போகான் அனுபவித்ததாக சொல்லி –ருது மாறியது கூட தெரியாமல் இருந்தார்களே —அபத்ய லாப வைதேஹி கர்ப்பிணி ஆனதும் பரம திருப்தி என்றாரே பெருமாள் –கால பேதேந–அபிரபன்னர்- பிரபன்னர்- பற்ற வேண்டியதைக் கொள்ள வேண்டுமே —பெருமாள் அனைவருக்கும் பொது தானே -வேதம் போலே -த்ரை குண்ய விஷயா வேதா -)

சிலருக்கு  அழகாலே பிறக்கும் -என்றது –சாஷத்க்ருத  பகவத் தத்வரான-பக்தி பாரவஸ்ய பிரபன்னருக்கு – சகல ஜகன் மோகனமான தத் விக்ரக சௌந்தர்ய அனுபவத்தாலே(விஹித விஷய நிவ்ருத்தி) பிறக்கும் என்ற படி –
சிலர்க்கு அருளாலே பிறக்கும் -என்றது -தத்வ யாதாத்ம்ய தர்சிகளான-ஞானதிக்ய பிரபன்னருக்கு -நம்மை அனுபவிக்க இட்டு பிறந்த வஸ்து இப்படி-அந்ய விஷய பிரவணமாய் அநர்த்த படுவதே -என்று அந்ய விஷய சங்கம் அறும்படி அவன் பண்ணும் பரம கிருபையாலே பிறக்கும் என்றபடி –
சிலர்க்கு ஆசாரத்தாலே பிறக்கும் -என்றது -அளவிலிகளான-அஞ்ஞான  பிரபன்னருக்கு – அவதாரங்களில் —மர்யதா நாஞ்ச லோகஸ்ய கர்த்தா காரயிதா ச ஸா-என்கிறபடியே –
அதிகார அனுகுணமாக அவன் ஆசாரித்தும் ஆசாரிப்பித்தும் போந்த படிகளையும் –
அளவுடையரான பூர்வாச்சார்யர்கள் ஆசரித்துப் போந்த படிகளையும் -சாஸ்திர முகத்தாலும் -ஆச்சார்ய உபதேச க்ரமத்தாலும் அறிகையாலே – அவ் வாசாரங்களை அனுசந்திக்க அனுசந்திக்க பிறக்கும் -என்றபடி —

———————————————

இவ்வோ ஹேதுக்களால் பிறக்கும் க்ரமத்தை தஜ் ஜிஜ்ஞாஸூ  பிரஸ்னத்தை அனுவதித்து கொண்டு அருளிச் செய்கிறார் –

சூரணை -103-

பிறக்கும் க்ரமம் என் என்னில் –
அழகு அஞ்ஞானத்தை விளைக்கும்
அருள் அருசியை விளைக்கும்  –
ஆசாரம் அச்சத்தை விளைக்கும் –

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-விஹித விஷய நிவ்ருத்தி உடனே இல்லையே –விரக்தி பிரகாரம் —
வைர உருக்கான அவன் வடிவு அழகு விஷயாந்தர ஸத்பாவ பிரதிபத்தி அபாவம் ஆகிய –
ஸூவ தார விஷயம் உட்பட –விஷயாந்தரங்களில் அஞ்ஞானத்தை அவிச்சின்னமாக விளைக்கும்-ஆகவே விஹித விஷய நிவ்ருத்தி -ஏற்படும் இவர்களுக்கு –ரூப குணங்கள் -கண்ணையும் மனத்தையும் அபஹரிப்பாரே -நமக்கும் பெருமாளை சேவிக்கும் பொழுது உண்டு -ஆழ்வார்களுக்கு அவிச்சின்னமாக -இருக்குமே –
பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வ அருள் -ஹேயத்வ தர்சனம் அடியாக அருசியை கொழுந்து விட்டு விளைவிக்கும்-விஷயாந்தரங்கள் தெரியும்- ருசி இல்லாமை ஏற்படும் – ஞானாதிகர்களுக்கு –அருசி -த்வேஷம் -ருசிக்கு எதிர்மறை என்றபடி –
விசிஷ்ட சிஷ்ட ஆச்சர்ய ஆச்சார ஸ்மரணம் -விஷயாசக்தி -அநர்த்தம் உணர்ந்து -அச்சம் –
தொடவே பீதி ஏற்படுத்தும் -தத் சந்நிதியில் பிறக்கும் விகாரம் பீதி -விரக்தியை விளைவிக்கும் -)

அழகு அஞ்ஞானத்தை விளைக்கை யாவது -சித்த அபஹாரி ஆகையாலே விஷயாந்தரம் தன்னை ஒன்றாக அறியாதபடி  ஆக்குகை –
அருள் அருசியை விளைக்கை யாவது -விஷயாந்தரங்களை காணும் போது அருவருத்து காரி உமிழ்ந்து போம் படி பண்ணுகை-
ஆசாரம் அச்சத்தை விளைக்கை யாவது -ருசி செல்லச் செய்தே -அவர்கள் ஆசாரித்தபடி செய்யாத போது நமக்கு அனர்த்தமே பலிக்கும்  என்று விஷய ஸ்பர்சத்தில் இழிய நடுங்கும் படி பண்ணுகை –ஆகையால் இக் க்ரமத்தில் பிறக்கும் என்று கருத்து —

———————————————

இந்த த்ரிவித பிரபன்னருக்கும் –சௌந்தர்யாதி த்ரயத்தில் ஒரொன்றே விரக்தி ஹேதுவாக சொல்லுகிறதுக்கு நிதானத்தை அருளிச் செய்கிறார்

சூரணை -104-

இவையும் ஊற்றத்தைப் பற்றச்  சொல்லுகிறது ––

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-ஊற்றம் -பூயிஷ்டம் -நிரம்பி இருக்கும் என்றபடி -அழகுக்கு விஷய அஞ்ஞானத்தை பிறப்பிக்கையும் –யத்ர நான்யத்ர பஸ்யதி பூமா -வேறே ஒன்றையும் காணப் பண்ணாதே-அருளுக்கு அருசியை விளைவிக்கை-தோஷத்தை புரிய வைத்து -ஆச்சாரத்துக்கு அச்சம் விளைவிக்கை–அழகும் -ஆச்சாரமும் அருசியை – ஏற்படுத்தாதா–அழகு அச்சத்தை ஏற்படுத்தாதா என்னில் -இவற்றையும் ஏற்படுத்தும்
ஓ ஓ உலகின் இயல்பே என்று அஞ்சி- அருளிச் செய்தவர்களும் உண்டே -என்றாலும் –
ஸூவ ஸூவ அனு ரூபமான காரியங்களை நிறைய ஏற்படுத்தும் என்றபடி –
ஆழ்வார்கள் பர வ்யூஹ விபவ அர்ச்சா அந்தர்யாமி அனைத்தையும் சாஷாத்காரித்தவர்கள் –
குன்றம் எடுத்த பிரான் அடியாரோடும் ஒன்றி நின்ற ஆழ்வார் -அக்காலத்திலே ஒன்றி நின்றவர் என்றும் வியாக்யானம் –ஆச்சார்யர்கள் அர்ச்சாவதாரமும் அந்தர்யாமியும் தானே சாஷாத்காரம் -)

அதாவது –
அஜ்ஞ்ஞானத்தாலே பிரபன்னர் -இத்யாதியால் -இவர்களுக்கு சொன்ன பிரபத்தி
ஹேதுக்களானவை ஒரோன்றின்  ஊற்றத்தைப் பற்றிச் சொன்னாப் போலே –
அழகாலே பிறக்கும் -என்று தொடங்கி சொன்ன -விரக்தி ஹேதுக்களான இவையும்
ஒரோன்றின்  ஊற்றத்தைப் பற்றி சொல்லுகிறது -என்கை–
இத்தால்-பக்தி பாரவஸ்ய பிரபன்னருக்கு –அருசிக்கு அடியான கிருபையும் – அச்சத்துக்கு அடியான ஆசார அனுசந்தானாமும் உண்டாய் இருக்கச் செய்தே -பகவத் விக்ரஹ வை லஷண்யத்தை சாஷாத்கரித்த்து அனுபவிப்பவர்கள் ஆகையால் வடிவழகிலேயே எப்போதும் நெஞ்சு பற்றி கிடைக்கையால் –விஷயாந்தரங்களை அறியாதபடி பண்ணும் – அவ் வழகே அவர் பக்கல் உறைத்து இருக்கும் –
ஞானாதிக்ய பிரபன்னருக்கு -அஞ்ஞான ஹேதுவான விக்ரஹ சௌந்தர்யத்தை
அர்ச்சாவாதாரத்தில் கண்டு அனுபவிக்கையும் -பய ஹேதுவான ப்ராக்தன சிஷ்ட ஆசார
அனுசந்தானம் உண்டாய் இருக்கச் செய்தே -அவன் தன் கிருபையை முழுமடை செய்து எடுத்த விஷயங்கள் ஆகையாலே –அருசிக்கு அடியான கிருபை அவர்கள் பக்கல் உறைத்து இருக்கும் –
அஞ்ஞான பிரபன்னருக்கு -அர்ச்சாவாதாரத்தில் காதாசித்கமகா -விக்ரஹ சௌந்தர்ய அனுபவமும் -அருசி ஹேதுவான கிருபையும் -ஒரு மரியாதை உண்டாய் இருக்கச் செய்தே -பூர்வர்கள் ஆசாரங்களையே பல காலம் அனுசந்தித்து கொண்டு போருகையாலே –பய ஹேதுவான அவ் வாசாரங்கள் அவர்கள் நெஞ்சில் ஊன்றி  இருக்கும் –
இவ் ஊற்றத்தைப் பற்ற ஒரொன்றே  விரக்தி ஹேதுவாக சொல்லுகிறது -என்று ஆய்த்து-

———————————————-

விஷய வைலக்ஷண்ய அதிசயத்தாலே -விஷயாந்தர அஜ்ஞானம் விளையக் கூடும் –
ஆப்தரான சிஷ்டர்களுடைய  ஆசார அனுசந்தானத்தாலே -அவிஹித விஹித விஷய ஸ்பர்சத்தில் அச்சம் விளையவும் கூடும் – அநாதி காலம் ஆசைப் பட்டு மேல் விழுந்து போந்த விஷயங்களில் அருசி பிறக்கை  அகடிதம் இறே-அப்படிப்பட்ட அருசி தான் அவன் அருளாலே பிறக்கும் போதைக்கு அபேஷித அம்சத்தை -அருளிச் செய்கிறார் –

சூரணை-105-

அருசி பிறக்கும் போதைக்கு
தோஷ தர்சனம்
அபேஷிதமாய் இருக்கும் —

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-தீண்டா வழும்பும் செந்நீரும் சீயும் நரம்பும் செறி தசையும் வேண்டா நாற்றம் மிகு உடலை வீணே சுமந்து மெலிவேனோ -பிள்ளைப் பெருமாள் ஐயங்கார் பிரார்த்தனை -விரக்திகளின் முக்கிய அமுக்கிய அம்சங்களை அருளிச் செய்கிறார் –
அழகை அடியாகக் கொண்ட விரக்தி -ஒதுக்கி வைத்து -அருள் அடியான விரக்தி –
ஹேதுவான அருசி பிறக்கும் பொழுது தோஷ தர்சனம் அவசியம் அபேக்ஷிதம் –
அருசி நிலைக்க தோஷ தர்சனம் வேணும்-இதுவோ பிரதானம் -இந்திராதி சரீரங்களில் தோஷ தர்சனம் இருக்காதே -அத்தை விலக்க -மேலே அப்ராப்தம் பிரதானம் என்பார் -இது வந்தாலே தான் விஹித விஷய நிவ்ருத்தி நிலை நிற்கும் –தோஷ தர்சனம் இரண்டாம் பக்ஷம் அமுக்கிய ஹேது -ஆகுமே-அருசி -த்வேஷம் )

தோஷ தர்சனம் ஆவது -போக்யதா புத்த்யா பரிஷ்வங்கிக்கிற யோஷி தேஹம்  மாம்ஸ அஸ்ருக் பூயவின் மூத்திரஸ்நாயும் அஜ்ஞ்ஞாஸ்தி சமுதாயமுமாய் சர்ம அவனத்தமாய் துர் கந்தியாய் இருக்கும் படியையும் -போகம் தான் அல்பமாய் -அஸ்திரமாய் -துக்க மிஸ்ரமாய் -அநர்த்த அவஹமாய் -இருக்கும் படியையும் – பிரத்யஷாதி பிரமாணங்களால் தர்சிக்கை –

——————————————-

ஆனால் அதுவோ பின்னை அருசி ஹேது என்ன – அருளிச் செய்கிறார் –

சூரணை -106-

அது பிரதான ஹேது அன்று –

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-தத்வ வித்துக்கள் -ஆச்சாரம் ஸ்ரவணம் சிந்தை வைத்துக் கொண்டே -அநர்த்தம் வரும் என்று அச்சம் வர வேண்டும் –இஹ லோக விஷயங்களில் தோஷம் கண்டு -ஸ்வர்க்கத்தில் காண விரகு அற்று அங்கே ருசி மண்டும் படியாய் வருந்தி கல்பித்து அறிய வேண்டுமே-இதுவும் கர்மாதீன பூமி என்று அறிய நாளாகுமே-விரக்தி பிறக்க அருமை உண்டே -ஆகையால் விஷயங்களில் அருசி பிறக்கை விரக்திக்கு பிரதான ஹேது இல்லை —
அருள் -அருசி -விரக்தி அது தானே விஹித விஷய நிவ்ருத்தி –தோஷ தர்சனம் மட்டும் பிரதான ஹேது இல்லை என்றவாறு)

பிரதான ஹேது அன்று -என்றது -அதுவும் ஒரு ஹேது -முக்கிய ஹேது அன்று -என்றபடி –

———————————————————————–

ஆனால் பிரதான ஹேது என் -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –

சூரணை -107-

அப்ராப்தையே பிரதான ஹேது –

(வகுத்த விஷயம் அல்ல என்றவாறு ஸ்வர்க்கம் ஸத்ய லோகங்களும் அப்ராப்யம் –
தத்வ வித்துக்கள் -இது அப்ராப்தம் என்று விடுவார்கள் –அதத்துவ வித்துக்கள் தோஷம் என்று விடுவார்கள் -அஸ்வதை மரம் மேலே வேர் நான்முகன் -சம்சாரம் மரத்தை வைராக்யம் கோடாலி வைத்து வெட்ட வேண்டும் –பற்றின்மை -திடமான வைராக்யம் கொண்டே சம்சாரம் வெட்ட வேண்டும் -அசங்க சஸ்திரம் திடேன-15-அத்யாயம் -முதலிலே ஸ்ரீ கீதையில் அருளிச் செய்கிறான் –விஷயாந்தரங்களில் ஈடுபாடு ஸ்வரூப நாசகை யாகையாலும் – பிராப்தி பிரதிபந்தகம் ஆகையாலும் –சிஷ்ட கர்ஹிதை ஆகையாலும் -நமக்கு அப்ராப்தம் என்றே விடுகை தான் விரக்திக்கு பிரதான ஹேது -தோஷ தர்சனம் இன்றியிலும் அபிராப்த ஞானம் வந்து விடும் இடங்களில் வைராக்யம் தன்னடையே பிறக்கும்-மதுர கவி ஆழ்வார் சம்சார தோஷம் பற்றி இல்லாமல் – ஆண்டாள் வையத்து வாழ்வீர்காள் -போலே-தோஷ தர்சனம் உண்டானாலும் அப்ராப்தம் புத்தி வாரா விடில் விரக்தி நிலை நிற்காதே -ஆகவே அபிராப்தமே பிரதான ஹேது-அருள் -முதலில் -தானே பிராப்தம் என்று அறிந்து -மற்றவை அப்ராப்தம் என்று-அதுக்கு அப்புறம் அறிந்து-அருசி ஏற்பட்டு விரக்தி – -என்றபடி –
வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்து-என்கிறாள் ஆண்டாள் – —அங்குற்றேன் அல்லேன் இங்குற்றேன் அல்லேன் என்று ஆழ்வார்களை போலே விரிக்காமல் —வருத்தம் -ஐஸ்வர்யம் உம் கைவல்யம்- மகிழ்ந்து பகவத் லாபம் ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் -இவளுக்கு
ஒண் கண்ட சதிர் கண்டு தெளிவில்லா சிற்றின்பம் ஒழிந்து-என்றும்
இப்பால் கை வளையும் –காணேன்– கண்டேன் இரண்டையும் சொல்லுவார்கள் –
குணம் உள்ள வஸ்துவும் அப்ராப்தம் என்று அன்றோ மதுரகவி நிஷ்டை –தேவு மற்று அறியேன் –என்பார்-பகவத் ஏக வரூபத்துக்கு சேரும் படி -அவன் ஒருவன் இடத்திலே அனுபவம் இனிமை யாருக்கோ அவனே பகவத் ஏக போகன் –பகவானை விஷயமாகக் கொண்ட போக்யம் -அவனே – எனக்கு அவரே அனுபவம் -அவதாரணம் –அத்யந்த அபிமத -அந்நிய -ஸூய அனுபவம் இல்லாமல் -பிராப்தி -எத்தை அனுபவித்தாலும் பிரதிபந்தகம் ஆகுமே -அருளாலே தானே அப்ராப்தம் என்ற எண்ணம் வரும் பிரதானம் -தோஷ தர்சனம் அப்ரதானம் –நிர்ஹேதுகமாக -அவன் -கர்மாதீனம் தேகம் தோஷம் சோபாதிகம் ஞானம் அப்ரதானம் என்றபடி —இவை சஹகாரி இல்லை -அருளுக்கு இவை இரண்டும் வியாபாரங்களே என்றவாறு )

(ஆய் ஸ்வாமிகள் விஷயாசக்தி ஸ்வரூப நாஸகை ஆகையாலும் பிராப்தி பிரதிபந்தகம் ஆகையாலும் சிஷ்ட கர்ஹிதை யாகையாலும் நமக்கு அப்ராப்தம் என்றே விடுகையே விரக்திக்கு பிரதான ஹேது -தோஷ தர்சனம் இன்றியும் அப்ராப்தம் என்று உணர்ந்தால் இது ஸித்திக்குமே -மதுரகவியாழ்வார் ஆண்டாள் தோஷ தர்சனம் இல்லாமல் அப்ராப்தம் என்று உணர்ந்தார்கள் -தோஷ தர்சனம் இருந்தாலும் அப்ராப்தம் என்றும் உணராவிடில் விரக்தி நிலை நிற்காதே -ஆகவே அது அப்ராப்தமான ஹேது வாகும்)

அப்ராப்தை ஆவது -பகவத்யேக போகமான  ஸ்வரூபத்துக்கு சேராததாய் இருக்கை–இத்தால்-அருள் அருசியை விளைக்கும் இடத்தில் -தோஷ தர்சனாதிகளை பண்ணுவித்து விளைப்பிக்கையால் –தோஷ தர்சனமும் -அப்ராப்தி தர்சனமும் -தத்வ வித்துகளுடைய அருசிக்கு கௌண முக்ய ஹேதுக்களாய்  இருக்கும் என்றது ஆய்த்து-

———————————–

மால் பால் மனம் சுளிப்ப -இத்யாதி படியே பிராவண்ய விஷயமாக சொன்ன
பகவத் விஷயத்தில் குணம் கண்டு இழிகிறவோபாதி-இதுவும் தோஷம் கண்டே விடுகிற தானாலோ-என்ன – அருளிச் செய்கிறார் –

சூரணை -108-
பகவத் விஷயத்தில் இழிகிறதும்
குணம் கண்டு அன்று –
ஸ்வரூப ப்ராப்தம் என்று —

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-விடும் பொழுது அப்ராப்தம் என்று விடுவதே பிரதானம் என்றார் கீழே –
இங்கு அவனைப் பற்றுவதும் ஸ்வரூப ப்ராப்தத்தால் -என்கிறார் –
குணங்களை பிரிக்க முடியாதே அவன் இடம் இருந்து –உம்மைத் தொகை –விஷயாந்தரங்களை விடுகிறதும் தோஷம் கண்டு அன்று -அது ஸ்வரூப அப்ராப்தம் –
தோஷம் பிரிக்க முடியாது விஷயாந்தரங்களில் இருந்து –உபேதேயமான குண பூர்த்தி உள்ள பகவத் விஷயத்தில் இழிகிறதும் பிராப்தம் என்பதாலேயே – கல்யாண குணங்களைக் கண்டு இல்லையே – அப்ருதக் சித்த ஸ்வரூபத்துக்கு ஸ்வகதா பிராப்தம் என்றவாறு)

பகவத் விஷயத்தில் இழிகிறதும்-குணம் கண்டு அன்று -ஸ்வரூப ப்ராப்தம் என்று-என்கிறார்
(-மால் பால் வியாமோஹ குணம் கண்டு அன்று -வகுத்த விஷயம் என்றபடி -அப்ருதக் சித்த விசேஷணம் அன்றோ )

———————————–

சூரணை -109-

இப்படி கொள்ளாத போது-
குண ஹீனம் என்று நினைத்த தசையில்
பகவத் விஷய பிரவ்ருத்தியும்
தோஷ அனுசந்தான தசையில்
சம்சாரத்தில் பிரவ்ருத்தியும்
கூடாது — (சேராது- பொருந்தாது -அனுப பன்னம் என்றவாறு )

(ஆகில் எத்தாலே -என்ன -ஸ்வரூப பிராப்தம் என்று -என்கிறார் —பெண்ணின் வருத்தம் அறியாதவன் -என்றாலும் விடாமல் பற்றுவாளே–(கடியன் கொடியன் நெடியமால் உலகங் கொண்ட அடியன் அறிவரு மேனி மாயத்தன் ஆகிலும் கொடிய என் நெஞ்சம் அவனென்றே கிடக்கும் எல்லே! துடி கொள் இடை மடத்தோழி! அன்னை என் செய்யுமே!–5-3-5-)–குண ஹீனன் ஆனாலும் காதுகனானாலும் விட ஒண்ணாத வடிவு அழகன் ஸ்வாமி என்பார்களே குற்றம் பார்க்கில் சுற்றம் இல்லை என்று பிரவர்த்திக்கிறார்களே -)

ஆய் ஸ்வாமிகள்–இதர விஷயம் அப்ராப்தம் அடியாக த்யாஜ்யம் – பகவத் விஷயம் பிராப்தி அடியாக உபாதேயம்-என்று கொள்ளாத போது-தோஷம் குணம் -இவையால் என்றால் -ஆற்றாமை விஞ்சி இருக்கும் திசையிலும் மேல் விழுந்து இருக்கும் ஆழ்வார்கள் தேஹாத்ம விவேக ஞானம் இல்லாமல் சம்சார பிரவர்த்தியும் கூடாதே -ஸ்வரூப பிராப்தம் -என்று பற்றி குணம் இல்லாயானாலும் விட முடியாதே -அப்ராப்தம் என்று அறியாமல் தோஷ தர்சனம் கண்டும் சம்சாரத்தில் ஆழ்ந்து உள்ளார்கள் –

(சம்சாரம் ரூடி அர்த்தம் பத்னி புத்ராதிகளால் அனுபவம் -யோக அர்த்தம் – –சம்-ஸமித்-ஏகி கார வாசி–சார-கதி – கத்யர்த்தம் புத்யர்த்தம் –சேர்ந்து கூடி அனுபவம் –என்றுமாம் சப்தாதிகள் அனுபவம் என்றவாறு-ரிஷிகளுக்கு -பிராப்த அபிராப்த விவேக ஞானம் இல்லை –பெருமாள் பிராட்டி விஷ்வக் சேனர் -மூலம் குரு பரம்பரா ஞானம் இல்லையே-முளைத்து எழுந்த ஸூர்ய துல்ய யாதாம்ய ஞானம் -நாயனார் -திங்கள் -என்பர் கலியன் -குளிர வைக்க —ரிஷிகளுக்கு தபோ பலம் ஸஹேதுக கடாக்ஷம் -உபதேச பரம்பரா ஞானம் இல்லையே)

அதாவது பகவத் விஷயத்தை பற்றுகிறது -அத் தலையில் கல்யாண குணங்கள்
அடியாக அன்று -இவ் ஆத்மாவுக்கு வகுத்த விஷயம் -என்கையாலே –
இப்படி கொள்ளாத போது -என்றது -இதர விஷயங்களில் அருசிக்கு ஹேது அப்ராப்தை –
பகவத் விஷயத்தில் ருசிக்கு ஹேது பிராப்தை  என்று கொள்ளாதே-
தோஷ தர்சனத்தையும் -குண தர்சனத்தையும் இவற்றுக்கு ஹேதுவாக கொள்ளும் போது என்றபடி –
குண ஹீனம் என்று நினைத்த தசையில் பகவத் விஷய பிரவ்ருத்தி யாவது –
பிரிவாற்றாமை கரை புரண்டு பெரு விடாய் பட்டு துடித்து அலமரா நிற்க சடக்கென வந்து
முகம் காட்டாமையாலே -குண ஹீனம் என்று சிந்தித்த தசையில் -பின்னையும் –
அவனை அல்லது அறியேன் -திருவாய் மொழி -5-3-5–என்று அவன் பக்கலிலே அத்ய அபிநிவேசத்தை பண்ணுகை-(காதலன் கடல் புரைய விளைந்ததால் )
தோஷ அனுசந்தான தசையில்  சம்சாரத்தில் பிரவ்ருத்தி யாவது – மாதா பித்ராதிகளும் -பார்யா புத்ராதிகளும் -ஜ்ஞாதிகளும் -பந்துகளும் -க்ருக ஷேத்ராதிகளும் ஆக சப்தாதி போகங்களை அனுபவித்து இருக்கை யாகிற சம்சாரத்தின் துக்க பஹூளத்வாதி தோஷத்தை – பிரத்யஷாதிகளால் அறிந்து அனுசந்தியா நிற்கச் செய்தேயும் – அதிலே அபிநிவேசம் நடந்து செல்லுகை -இவை இரண்டும் கூடாது என்ற படி –
அன்றிக்கே
தோஷ அனுசந்தான தசையில்  சம்சாரத்தில் பிரவ்ருத்தி யாவது —தத்வ வித்துக்களான மகரிஷிகள் தொடக்கமானவர் –சார அசார விவேக வத்தையா விஷய தோஷ அனுசந்தானம் உண்டாய் இருக்க செய்தே – சாஸ்திர விஹித தயா பிராப்தம் என்கிற புத்தியால் -பண்ணுகிற ப்ரஜோத்பாதநாதி ரூப சம்சாரத்தில் பிரவ்ருத்தி ஆகவுமாம்-(ஆதி பெற்ற குழந்தையைப் போஷித்தல் )

இப்படிக் கொள்ளாத போது இவை கூடாது என்று விரோதம் காட்டுகையாலே
இப்படிக் கொள்ள வேணும் என்னும் இடம் ஸ்தாபிக்க பட்டது –

————————————

குண ஹீனம் என்று நினைத்த தசையில் -பகவத் விஷய பிரவ்ருத்தி எங்கே கண்டது என்ன –
அருளிச் செய்கிறார் –

சூரணை -110-

கொடிய என் நெஞ்சம் அவன் என்றே கிடக்கும் –
அடியேன் நான் பின்னும் உன் சேவடி அன்றி நயவேன் –
என்னா நின்றார்கள் இறே —

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-பிரணய ரோஷத்தால் -குண ஹீனத்வத்தை அநுஸந்திக்கும் தசையில் -அவன் இடம் உள்ள ஈடுபாடு குறையாமல்-வேம்பின் புழு வேம்பு அன்றி உண்ணாதே -சரசா வஸ்துவில் முகம் வையாதே –சேஷி சேஷன்-பாவம் ஸ்வ பாவிகம் இன்னும் ஒரு சேஷியை -குணவத்தாய் இருந்தாலும் -பார்க்க மாட்டேன் –இயற்கையில் கரும்பு போலே இருந்து என் விஷயத்தில் வேம்பாய் இருந்தாலும்-விரசனாக ரசம் யில்லாமல் இருந்தாலும் -உன்னை அன்றி இலேன் நான் வேம்பின் புழு தானே இதுக்கு இட்டுப் பிறந்தது இத்தையே அனுபவிக்கும் என்றவாறு -)

(கடியன் கொடியன் நெடியமால் உலகங் கொண்ட
அடியன் அறிவரு மேனி மாயத்தன் ஆகிலும்
கொடிய என் நெஞ்சம் அவனென்றே கிடக்கும் எல்லே!
துடி கொள் இடை மடத்தோழி! அன்னை என் செய்யுமே!–5-3-5-)

(வேம்பின் புழு வேம்பன்று உண்ணாது அடியேன்
நான் பின்னும் உன் சேவடி யன்றி நயவேன்
தேம்பல் இளம் திங்கள் சிறை விடுத்து ஐ வாய்ப்
பாம்பின் அணைப் பள்ளி கொண்டாய் பரஞ்சோதீ –11-8-7-)

அதாவது –
கடியன் -என்று தொடங்கி -அறிவரு மேனி மாயத்தன்–திரு வாய் மொழி -5 -3 -5 -என்னும் அளவும் –
ஸ்வ கார்ய பரன் –(கடியன்)
பிறர் நோவு அறியாதவன் -(கொடியன்)
ஒருவருக்கும் எட்டாதவன் -(நெடிய மால்)
வஞ்சகன் –(மாயத்தன்-உலகம் கொண்ட அடியன்)
துர் ஞேய  ஸ்வபாவன்-(அறிவரு மேனி மாயத்தன்)-என்று-
அவன் குண ஹானியை சொல்லி -இப்படி இருந்தான் ஆகிலும் –
அதி லோக குரூரமான என் நெஞ்சு அவனை அல்லாது அறியாதே இருக்கும் என்றும் –
வேம்புக்கு இட்டு பிறந்த புழு அந்த வேம்பையே புஜிக்குமது ஒழிய
கரும்பை கண்டாலும் விரும்பாது -அப்படியே -கடல் மல்லைக் கிடந்த கரும்பு -பெரிய திரு மொழி -7 -1 -4 –என்னும்படி நிரதிசய போக்யனான நீ தானே வேம்பு போல் விரசன்  ஆனவன்றும் —த்வத் அனந்யார்க்க சேஷ பூதனான நான் -எனக்கு வகுத்த சேஷியான உன் திருவடிகளை ஒழிய ஆசைப் படன் என்றும் – மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்ற ஆழ்வார்கள் -அருளிச் செய்யா நின்றார்கள் இறே —

(புள் வாய் பிளந்த புனிதா என்று அழைக்க
உள்ளே நின்று என்னுள்ளம் குளிரும் ஒருவா
கள்வா கடல் மல்லைக் கிடந்த கரும்பே
வள்ளால் உன்னை எங்கனம் நான் மறக்கேனே–7-1-4-)

———————————————-

குணைர் தாஸ்யம் உபாகதா -என்றாரும் இல்லையோ என்ன – அருளிச் செய்கிறார் –

சூரணை-111-

குண கிருத தாஸ்யத்திலும் காட்டிலும்
ஸ்வரூப பிரயுக்தமான தாஸ்யம்
இறே பிரதானம் —

( ஆய் ஸ்வாமிகள்-தத்வ வித்துக்களை அனுஷ்ட்டித்து காட்டி உள்ளார்கள் –
திருவடி இடம் –அஹம் அஸ்ய அவரோ ப்ராதா குணைர் ஹி தாஸ்யம் உபாகதா –
இரண்டு அடையாளம் -தம்பி -தாஸ்யம் குணத்துக்கு தோற்று -இரண்டையும் -உபாகதா -வந்தேறி அப்ராதான்யம் –அப்ருதக் சித்த சேஷத்வ ரூப ஸ்வரூப ப்ரயுக்தமான ஸ்வாபாவிக தாஸ்யம்-இயற்ககை- இதுவே நிருபாதிகம்-காரணத்தை பற்றி வந்தால் காரணம் இல்லா விடில் கார்யம் இருக்காதே –சத்தா ப்ரயுக்தம் ஸ்வரூப ப்ரயுக்த தாஸ்யம் –
ஆகதா என்னாமல் உபாகதா என்று அப்ரசித்தி தோற்ற அருளிச் செய்தார் –)

(தன் பால் ஆதாரம் பெறுக வைத்த அழகன் -அழகு குணம் -பற்றி வந்ததாக அருளிச் செய்தாலும் –தாஸ்யம் உறுதிப்பட ஸ்வரூப பிரயுக்த தாஸ்யம் உணர வேண்டும் -உபாகதா-
உப அப்ரதானம் -குண தர்சன ஹேதுவால் வந்த தாஸ்யம்-அதில் இருந்து பிறந்து –தத் ஜன்ய ஜனதத்வம்–பெண் பாட்டிக்கு பிறந்தவள்-மகளுக்கு தாய் போலே –தோஷ தர்சனம் அருளால் பிறந்து அது அருசியை பெற்றுக் கொடுப்பதாக இருக்கும் –சேஷத்வத்தால் ஆத்ம நிரூபணம் -ஒன்றினால் -முக்கியமாக –ஞாத்ருத்வம் போல்வனவும் உண்டே -அவர்ஜனீயத்வம்-குண க்ருத தாஸ்யம் -விட்டுப் பிரியாத குணம் -.-குணங்களுக்கு ஸ்வரூபத்தை அனுவருத்தித்து வருவதாலும் தாஸ்யம் திடப்படுத்த இதுவும்
சேஷத்வம் ஒன்றினால் நிரூபித்த -நான் -த்ரேதா யுகத்து நான் -ஆதி சேஷன் க்ருத யுகம் –
சேஷன் தொக்கி இருக்கும் -சமாக்கியம் பெயரிலே உண்டே –அடிமையாகி இருக்கும் நான் குணத்தை பார்த்தும் தோற்றேன் என்கிறான் -என்றவாறு —லஷ்மணன் –சேஷத்வத்தால் நிரூபணம் லஷ்யதே இதி லஷ்மணன் –ஸ்ருதி லிங்க ஸமாக்யம் -அவதார திசையிலும் -கீழே இயற்க்கை நித்ய ஸூரி தானே இங்கே —ஆதி சேஷன் -லஷ்மணன் – சேஷத்வமுடைய அஹம் குணங்களையும் கண்டு தோற்றேன் -இன்னாருக்கு அடிமை – நல்லவராக இருந்தால் தெம்பாகவும் இருக்கும் -யுத்தம்பகம் ஆகுமே  -தாஸ்யம் ஆகாத–ஸ்வரூபம் கண்டு -பின்பு – தாஸ்யம் உபாகத குணத்தைக் கண்டு -)

குண கிருத தாஸ்யம் ஆவது -அவன் குணங்களுக்குத் தோற்று அடிமையாய் இருக்கை-
ஸ்வரூப பிரயுக்தமான தாஸ்யம் ஆவது -சேஷத்வைக நிருபணீயமான தன் ஸ்வரூபத்தை பார்த்து அடிமையாய் இருக்கை -ஸ்வரூபம் இப்படி இருந்தாலும் -குணாதிக விஷயம் ஆகையாலே –குண கிருத தாஸ்யமும் இவ் விஷயத்தில் அனுவர்தியா நிற்கும் –
ஆகையால் இறே சேஷத்வைக நிரூபகரான இளைய பெருமாள் தாம் அப்படி அருளி செய்ததும் ..ஆனாலும் குண கிருதமானது ஒவ்பாதிகம் ஆகையால் -அப்ரதானமாய் –மற்றையது நிருபாதிகம் ஆகையாலே பிரதானமாய் இருக்கும் – அத்தைப் பற்ற இறே -தத் பிரதான்ய பிரசித்தி தோற்ற அருளிச் செய்தது –

———————————————————-

இவ் வர்த்தத்துக்கு சம்வாதமாக பிராட்டி வார்த்தயை ஸ்மரிப்பிக்கிறார் மேல் –

சூரணை -112-

அநஸூயைக்கு பிராட்டி அருளிய வார்த்தையை ஸ்மரிப்பது–

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திரு உள்ளம் அறிந்து மா முனிகள் வார்த்தைகளைக் காட்டி அருளிச் செய்கிறார் –பிரதானத்துக்கு பிரமாணம் – நித்ய அநபாயினியான பிராட்டி -பிரிவின்மை நித்தியமான பின்பு அழகைக் கண்டு பின் வந்தாள் – தர்மி விட்டு தர்மம் பிரியாதே -பிரிந்து இருக்கும் யோக்யதை இல்லையே -நமக்கும் அப்படியே -சீதாப் பிராட்டிக்கு மட்டும் இல்லை -பெருமாள் விரூபர் ஆதல் -அவர் அழகையும் கண்ணுக்கு இலக்காகாதல் இரண்டில் ஓன்று நடந்தால் தான் என் திரு உள்ளம் நீ அறியலாம்-இதிஹாச ஸ்ரேஷ்ட பிரசித்த வார்த்தை -இதுக்கு பிரமாணம் -)

(ஸ்வரூப க்ருதம் ஏற்றம் லஷ்மணன் வார்த்தையிலே அறிந்தோம்-அவர்ஜனீயம் என்பதற்கும் அதுக்கும் இந்தப் பிரமாணம் —தெய்வ யோகம் -பாக்யத்தால் -உமக்கு கூடிற்று -என்ற வார்த்தை கேட்டு —அதிருஷ்டம் ஸ்வரூப பிரயுக்தம் தானே – த்ருஷ்டமானால் தானே குண க்ருதம் –தகப்பனார் பார்த்து பண்ணிய கல்யாணம் என்று ப்ரீதி பெருமாளுக்கு – பிராட்டியுடைய ஆத்ம குணம் ரூப குணம் பெருமாள் ப்ரீதியை வளர்க்க -வர்ணாஸ்ரம இத்யாதி விசிஷ்ட வேஷ விஷய சாமான்ய சாஸ்த்ர அனுகுணமாக மட்டும் இல்லாமல் – ஆத்ம குணம் ரூப குணம் இவை அன்று –பிராப்தி தகப்பனார் பார்த்து வைத்த கல்யாணமே முக்கிய காரணம்-அயோத்யா காண்டம் இறுதியில் – 117-சர்க்கம் -அத்ரி பகவான் ஆஸ்ரமம் வந்த –வனே ராமம் அனு கச்யதி தெய்வ யோகத்தால் –ஸ்த்ரீனாம் ஆர்யா ஸ்வ பாவானாம் -ஆர்ய சப்தம் -ஷத்ரியருக்கு -ப்ராஹ்மணர் இல்லை மிக உயர்ந்த ஸ்வ பாவம் உள்ளவர்கள் என்றவாறு-அயோத்யா காண்டம் –26-குணங்களை பெருமாள் இடம் இருந்து பிரிக்க முடியாதே –மக்களை குணம் என்னும் கயிற்றால் வசீகரித்து –பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹரிநாம் – இப்படி இருக்க தெய்வ யோகத்தை சொல்லுவான் என்னில் – நாட்டார் நினைத்து இருப்பார் -என்று அநஸூயை சீதாவுக்கு ஸ்வரூப ப்ரயுக்த தாஸ்யமே என்று அறிந்து -இருப்பாள் – அதனாலே தெய்வ யோகம் என்கிறாள் -அதிருஷ்ட காரணம் –போகம் அனுபவிக்க ஸ்தானம் உபகரணங்கள் உள்ளன என்று போக அபேஷித்த -தனிமை -ஸம்ருத்தி -த்ருஷ்ட ஹேது இருந்தாலும் தெய்வ யோகத்தால் -என்கிறாள்-வன அனுகமன ஹேது பாவ பந்த அதிசய பிரயோஜக நிரதிசய குண யோக யுக்த –பர்த்ரு சம்பந்தம்–தெய்வ யோகத்தால் -தத் த்வாரா தைவ யோகமே வன அனு கமன ஹேது – -விருப்பமாக வளர — குண சாலிகள் இருவரும் -)

அதாவது அத்ரி பகவான் ஆஸ்ரமத்தில் -பெருமாள் எழுந்து அருளி -மகரிஷியையும் அனுவர்த்தித்திருந்த அநந்தரம்- தத் பத்னியான அநஸூயையை பிராட்டி சென்று அனுவர்த்திக்கிற அளவிலே அவள் பிராட்டியைப் பார்த்து –பந்து ஜனத்தையும் -அபிமானத்தையும் -ஐஸ்வரத்தையும்  -விட்டு பெருமாள் பின்னே காட்டிலே போந்த இது தைவ  யோகத்தாலே உமக்கு நன்றாக கூடிற்று – நகரஸ்தன் ஆகிலுமாம்-வனஸ்தன் ஆகிலுமாம் -நல்லவன் ஆகிலுமாம் -தீயவன் ஆகிலுமாம்-ஸ்திரீகளுக்கு தைவம் பர்த்தாவே கிடீர் –நீர் இப்படி எப்போதும் பெருமாள் விஷயமாக அனுகூலித்து போரும் -என்ன -பிராட்டி லஜ்ஜித்து கவிழ் தலை இட்டு இருந்து – எனக்கு பெருமாள் பக்கல் பாவ பந்தம் ஸ்வத உண்டாய் இருக்கச் செய்தே -அவர் தான் குணாதிகராக இருக்கையாலே –என்னுடைய பாவ பந்தத்தை குண நிபந்தமே என்று இருப்பர்கள் நாட்டார் –அவ் வாஸ்ரயத்தை குணங்களோடு வ்யதிரேகித்து காட்ட ஒண்ணாமையாலே-நான்  அவர் பக்கல் இருக்கும் இருப்பை அறிவிக்கப் பெருகிறிலேன்–அவர் குண ஹீநருமாய்-விரூபருமான அன்றும் நான் அவர் பக்கல் இப்படி காணும் இருப்பது -என்று அருளிச் செய்த வார்த்தை –

————————————————–

இப்படி ஸ்வரூப பிரயுக்தமான தாஸ்யமே பிரதானம் -ஆகில் – சேஷி செய்தபடி கண்டு இருக்கும் அது ஒழிய -அநந்ய உபாயத்வாதிகள் குலையும்படி அவ் விஷயத்தை குறித்துப் பண்ணுகிற ஸ்வ பிரவ்ருத்தி சேருமோ என்கிற சங்கையை அனுவர்த்திகிறார் -பகவத் விஷய பிரவ்ருத்தி -இத்யாதியால் –

சூரணை -113-

பகவத் விஷய பிரவ்ருத்தி பின்னை
சேருமோ  என்னில் –
அதுக்கடி பிராவண்யம் –
அதுக்கடி சம்பந்தம் –
அது தான் ஒவ்பாதிகம் அன்று –
சத்தா பிரயுக்தம் –

(ததேக உபாயம் என்ற நிஷ்டை குலையும் படி –மடல் எடுக்கை தூது விடுதல் இத்யாதிகள் -சேருமோ -என்னில் –அவனுக்கு அதிசயம் விளைவிப்பதே-சேஷிக்கு ஸ்வரூபம் -அனுரூபமான கைங்கர்யம் வேண்டுமே -ப்ராவண்யம் எதனால் வந்தது -சேஷத்வம் உணர உணர –சம்பந்தம் -அடியாக பிராவண்யம் -சம்பந்தம் அடியாகவே ஸ்வரூப ப்ரயுக்த தாஸ்யமே -சம்பந்தம் சத்தா ப்ரயுக்தம்– கிடைக்காமல் தவிக்க வேண்டுமே —சேஷி சேஷ சம்பந்தம் நித்யம் அன்றோ -குடல் துவக்கு -ஈடுபட்டு பிரவ்ருத்தி –)

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-அதிக்ரமித்து-ஸ்வரூபம் கண்டாலும் சட்டத்தை மீறி அன்பு மேலிட்டு –அன்பு உருகி நிற்கும் அது -என்கிற சத்தா நிபந்தமான நித்ய ப்ராவண்யம் -ப்ராவண்யமும் வந்தேறி அல்ல -சம்பந்தம் போலே இதுவும் -ஆகையால் சட்டம் மீறுவதும் வந்தேறி அல்ல -எல்லாம் ஸ்வ பாவிகம் –குண க்ருதம் தான் வந்தேறி -வளர்த்துக் கொடுக்க உதவும் இது என்றவாறு – ஏற்படுத்தித்தப்பட்ட தாஸ்யம் இல்லையே –நித்ய தாஸ்யம்- பிராகிருத சம்பந்தம் போலே வந்தேறி இல்லையே இந்த சேஷி சேஷ சம்பந்தம் -கர்ம உபாதி பிரயுக்தம் இந்த பிரக்ருதியில் —இங்கு ஸ்வரூபம் -கர்மத்தால் இல்லையே -இத்தையே ஸ்வரூப ப்ரயுக்த தாஸ்யம் என்கிறோம் -இயற்க்கை என்பதே சத்தா ப்ரயுக்தம் -விசேஷ்யமான சேஷிக்கு விசேஷண ரூபமான சேஷமாய்க் கொண்ட -உதித்த தத் சத்தா பிரயுக்தம் – விசேஷ விசேஷணத்துக்கு காரணம் இல்லையே –நித்யம் தானே –)

அத்தைப் பரிகரிக்கிறார் -அதக்கடி பிராவண்யம் -என்று தொடங்கி–
பிராவண்யம் ஆவது அதி மாத்திர சிநேகம் – அந்த பிராவண்யத்துக்கு அடி விஷய வைலஷண்யம் அன்றோ என்ன  -அதுக்கடி சம்பந்தம் -என்கிறார் –
சம்பந்தம் ஆவது -சேஷ சேஷி பாவம் –
அதுதான் குண கிருதமாய் வாராதோ என்ன -அது தான் ஒவ்பாதிகம் அன்று -சத்தா பிரயுக்தம் -என்றது – இவ் ஆத்மாவினுடைய சத்தையே பிடித்து உள்ளது ஓன்று என்கை-

—————————————————–

இத்தால் கீழ் பண்ணின சங்கைக்கு பரிகாரம் ஆனது எது என்ன – அருளிச் செய்கிறார் -மேல் வாக்ய த்ரயத்தாலே –

சூரணை -114-

அந்த சத்தை பிராவண்ய கார்யமான
அனுபவம் இல்லாத போது குலையும் –
அது குலையாமைக்காக வருமவை எல்லாம்
அவர்ஜநீயங்களுமாய்-பிராப்தங்களுமாய் -இருக்கும் –
ஆகையாலே பகவத் விஷய பிரவ்ருத்தி சேரும் –

(சேஷி சேஷி பாவ ரூப சம்பந்தம் அது அடியாக –ஆத்ம சத்தா – இன்னும் ஒரு பாதை -சேஷி சேஷி பாவ ரூப சம்பந்தம்  அடியாக சேஷி சேஷ ஞானம் ஏற்பட வேண்டுமே -அதன் பின்பு -இத்தனை நாள் இழந்தோமே – அதி மாத்ர ப்ராவண்யம் -அதனால் அனுபவம் -இந்த அனுபவம் இல்லாவிடில் -சிநேகம் இல்லை -சம்பந்த ஞானம் இல்லை -சேஷி சேஷ பாவம் குலையும் -சத்தை கெட்டுப் போம் –அந்த அனுபவம் ஏற்பட செய்யப்பட்டவை எல்லாம் ஒத்துக் கொள்ள வேண்டுமே –மடல் தூது அநுகாரம் இவை எல்லாம் அனுபவம் கிடைக்காத ஆற்றாமையால் தானே – சத்தை குலையக் கூடாதே என்றே -இந்த பிரவ்ருத்திகள் -சேரும் என்றபடி -அதுக்கும் மேலே -அவர்ஜனீயமாயும் பிராப்தமாயும் இருக்கும் —

(ஆய் ஸ்வாமிகள்-சத்தா ப்ரயுக்த சம்பந்த நிபந்தன ப்ராவண்யம் கார்யமான தத் விக்ரஹ அனுபவம் இல்லாத போது -குலையும் படி வரும் (ஸ்வரூப அனுபவம் வேதம் ரிஷிகளுக்குத்தானே)- ஒரு நாள் புறப்பாடு- காலம் தாழ்ந்து வந்தால் உயிருடன் இருக்க மாட்டார்களே சத்வ தர்சிகள் –பிராவண்ய அதீனமான சத்தை- பிராவண்ய-அனுபவ ஹேதுவாக வரும்-அனுபவ அலாப்யத்தாலே- அநந்ய உபாயத்வங்கள்-பஞ்சகங்கள்- குலைந்து காமன் காலில் விழுந்து – ஸூ யத்ன பிரவ்ருத்திகள் -பாரதந்தர்ய அனுசந்தானத்தால் அவர்ஜனீயங்களுமாய்–மடல் எடுக்க -அவனுக்கு அதிசயம் பெருமை பெருமிதம் – கிருஷி பலித்ததே -ஸ்வரூப பிராப்தமாய் இருக்கும் -சத்தா பிரயுக்த ப்ராவண்யம் –சம்பந்த ஞானம் -அனுபவம் -ஸ்நேஹம் –குறுக்கே குண ஞானம் –சம்பந்தம் ஒத்து இருந்தாலும் நமக்கு ஆழ்வார் போலே பிராவண்யமும் அனுபவமும் இல்லையே – குண ஞானம் இல்லாமையால் ப்ராவண்யம் குறைத்து வளராமல் இருக்கிறது -சம்பந்த ஞானம் இருந்து -குண ஞானம் இல்லாமல் — நிருபாதிக ஸ்வாமி இடம் ஆஸ்ரயண ரூப பிரவ்ருத்தி ஸ்வரூப பிராப்தி என்பதால் சேரும் அனைவருக்கும் -குணம் இருக்கு என்பதால் சரண் இல்லை -ஆனாலும் குணங்கள் உண்டே -சம்பந்தம் ஞானம் பிரதானம் குண ஞானம் அப்ரதானம் -விஷய நியமமே உள்ளது முன்பே பார்த்தோம் -குணம் இருப்பதால் விழவில்லை -கோல் விழுக்காட்டால் அமைந்தது
ஆக
பிரபத்தியில் நியமங்கள் எதுவும் இல்லை –
விஷய நியமமும் மட்டுமே உள்ளது என்றும் –
அதிகாரி விசேஷணத்வமும் -அபேக்ஷித அனுமதி -64-என்னும் சித்த உபாயம்-67-
பேற்றுக்கு நினைவு அவன் நினைவு –
அதிகாரி அனுகுண ஸ்வரூப நிரூபணமும் – உபய அனுஷ்டான சோதனமும்  விஹித விஷய நிவ்ருத்தி தன்னேற்றம் என்றும்
பகவத் விஷய பிரவ்ருத்தியும் சொல்லி –பிரகார நிரூபணமும்-நிகமிக்கிறார் –
பிரதான பிரமேயமும் -60–மேல் அடங்க ப்ராசங்கிக்க விஷய பிரசங்கம் -)

அந்த சத்தை பிராவண்ய கார்யமான அனுபவம் இல்லாத போது குலையும் -என்றது –
அப்படிப் பட்ட சத்தை தான் ஸ்வ பிரயுக்த சம்பந்தம் அடியாக வருகிற பிராவண்ய கார்யமான
பகவத் அனுபவம் இல்லாத போது ஷண காலும் நில்லாது -என்றபடி
அது குலையாமைக்கு வருமவை எல்லாம் அவர்ஜநீயங்களுமாய் பிராப்தங்களுமாய் இருக்கும் -என்றது –அந்த சத்தை அழியாமைக்கு உறுப்பாக வருகிற மடல் எடுக்கை -முதலான சகல பிரவ்ருத்திகளும் -பகவத் அனுபவம் ஒழிய தரிப்பு இல்லாமையாலே தவிறிவோம் என்றாலும் -தவிரப் போகாதவையுமாய் – எல்லாம் சேஷிக்கு அதிசய கரங்கள் ஆகையாலே ஸ்வரூப பிராப்தங்களாய் இருக்கும் என்றபடி –
ஆகையாலே பகவத் விஷய பிரவ்ருத்தி சேரும் -என்று
உக்தத்தை ஹேதுவாக்கிக் கொண்டு பிரக்ருத சங்கையை பரிகரித்து தலைக் கட்டுகிறார் –

(சத்தா வியாபக சேஷி சேஷ பாவ ரூப சம்பந்த –சத்தை வியாப்யம்-சம்பந்தம் வியாபகம் –
பெரிய வட்டத்துக்குள் சின்ன வட்டம் -பிராவண்யம் -அனுபவம் வட்டம் –
ஞான ஹேதுக அதிமாத்ரா ஸ்நேஹத்தினுடைய கார்யமான அனுபவம் -என்றபடி —
அனுபவம் இல்லாத பொழுது க்ஷண காலமும் சத்தா நில்லாதே என்றது –
இருக்கு என்பதற்கு வேண்டியவை -1-அர்த்த கிரியா கார்யத்வம் – 2-கால சம்பந்தித்தவம் -3-பிரமாண சம்பந்த அர்ஹத்வம் -நித்யையாக சொல்லப்பட்ட சத்தைக்கும் ஹானி சொல்லும் படு அனுபவ அலாபம் -பெரிய துன்பம் -ஆத்மாவே இல்லையோ என்னும் படி –திரு நெடும் தாண்டகம் –கீழே அவனை மடல் மூலம் அழித்தாலும் கலங்காத அவன் -ஆழ்வார் தன்னை அழிக்கச் சொல்ல -இவர் இல்லா விடில் -அவரை ரக்ஷித்து-தம் சத்தையை நோக்க வேணும் என்று -அவன் சத்தத்தையே போகும் படி பயப்பட்டாரே –மகாத்மாக்கள் விரகம் சஹியாத மார்த்வம் உண்டே அவனுக்கும் -அதே போலே -இங்கும்-)

(அன்றிக்கே  வேவேறா வேட்க்கை நோய் -மெல்லாவி உள் உலர்த்த –லௌகிக அக்னி தண்ணீர் கத்தி காத்து -முடியாதே விரக அக்னி பற்றி இங்கு -வைதிக ஸாமக்ரி -விரக அக்னிக்கு கொளுத்தலாம் -சத்தைக்கு நித்யத்வம் -அசித் வஸ்து நாஸகம் -ஸாமக்ரியால் நாசகம் என்பது இல்லை–துஷ் கரம் க்ருதவன் ராம -சீதையை விட்டுப் பிரிந்து உளனான பிரபு —தாரயத் -ஆத்மனோ தேகம் ந சோகேந அவதீயாதி -சோகத்தால் அழியாமல் -உள்ளாரே -திருவடி —சத்தை ஏற்படுவதே இவளைக் கூடின பின்பே -மூல கத -அநந்ய உபாயத்வம் குலைவது -மடல் அநந்ய உபேயத்வம் குலைவது -நமக்கே நலம் ஆதலின் –அநந்ய தெய்வதம் குலைவது காமனைத் தொழுவது – ந சாஸ்த்ர நைவ க்ரமம் ஸ்வரூப ப்ராப்தமே- உபாய கோடியிலே அந்வயியாது -)

1-புருஷகாரமாகப் பற்றி -2-இதில் உபாய உபய வைபவம் -மேலே 3-உபாயாந்தர தோஷம் 
4-சித்த உபாயம் நிஷ்டை ஏற்றம் -5-பிரபன்ன தினசரியா -6-ஆச்சார்ய லக்ஷணம் -7-சிஷ்ய லக்ஷணம் -8-ஹரியுடைய நிர்ஹேதுக கிருபா -9-கம்யமும் கதியும்-எல்லாம் வகுத்த இடம் ஆச்சார்யரே -என்றும்-ஆச்சார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் என்றும் -ஒன்பது பிரகணம்– இதில் இரண்டாவது முற்றிற்று –

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் –

This entry was posted on December 10, 2017 at 9:58 pm and is filed under Acharyarkall, Ashtaadasa Rahayangal, ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர், ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், ஸ்ரீ வசன பூஷணம், Manna vaallla Maa munikall, Sri Vaishna Concepts. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.