பரம காருணிகரான திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிச் செய்த ஆறாயிரப்படி –2-6-

வைகுந்தா-பிரவேசம் –
ஆழ்வார் தம்மோடு கலந்த கலவியால் எம்பெருமானுக்கு வந்த ப்ரீதியைப் பேசுகிறார் –

——————————–

வைகுந்தா மணி வண்ணனே என் பொல்லாத் திருக் குறளா என்னுள் மன்னி
வைகல் வைகல் தோறும் அமுதாய வானேறே
செய்குந்தா வரும் தீமை உன் அடியார்க்குத் தீர்த்து அசுரர்க்குத் தீமைகள்
செய்குந்தா உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கனவே –2-6-1-

ஸ்ரீ வைகுண்ட நிலயனாய்– ஆஸ்ரித ஸூலபனாய் -நிரவாதிக ஸுந்தர்யத்தை யுடையனாய் -என்னுள்ளே புகுந்து இருந்து -எனக்கு அபூர்வவத் பரம போக்ய பூதனாய்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியாய் ஆஸ்ரிதருடைய அனுபவைக விநாஸ்யமான ஸமஸ்த பாபங்களையும் போக்கி -பிரதிகூலர்க்கு துக்கங்களையும் –
விளைவிக்கும் ஸ்வ பாவனாய் நிர்மலனாய் இருந்த உன்னைப் பரம ப்ராப்யமாகப் பற்றினேன் -என்கிறார் –

———————————————————————-

இப்படி தம்முள்ளே புகுந்த பின்பு எம்பெருமானுக்குப் பிறந்த ஸம்ருத்தியைப் பேசுகிறார் –

சிக்கெனச் சிறிதோரிடமும் புறப்படாத் தன்னுள்ளே உலகுகள்
ஒக்கவே விழுங்கிப் புகுந்தான் புகுந்ததற் பின்
மிக்க ஞான வெள்ளச் சுடர் விளக்காய் துளக்கற்ற அமுதமாய் எங்கும்
பக்க நோக்கு அறியான் என் பைந்தாமரைக் கண்ணனே –2-6-2-

ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்யாத் யன்ய பரதையைப் போக்கிக் கொண்டு என்னுள்ளே புகுந்தான் -புகுந்ததற் பின் அளவிறந்த ஞானாதி சகல கல்யாண குண விசிஷ்டனாய்-
விஜ்வரனாய் -ப்ரமுதிதனாய்-ஹர்ஷ அதிசயத்தாலே புதுக் கணித்த திருக் கண்களை யுடையனாய் -என்னை யல்லது எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான் -என்கிறார் –

——————————————————–

தாமரைக் கண்ணனை விண்ணோர் பரவும் தலைமகனை துழாய் விரைப்
பூ மருவி கண்ணி எம்பிரானைப் பொன் மலையை
நாம் மருவி நன்கேத்தி யுள்ளி வணங்கி நாம் மகிழ்ந்தாட நா வலர்
பா மருவி நிற்கத் தந்த பான்மையே வள்ளலே –2-6-3-

நிரதிசய ஸுந்தர்ய லாவண்யாதி கல்யாண குண விசிஷ்டனாய் நிரதிசய ஸூகந்த திவ்ய மால்ய அலங்க்ருதனாய் –
சேஷ சேஷாசன வைநதேயாதி திவ்ய புருஷர்களாலே ஸம்ஸதூயமானனாய் இருந்தவனை நாம் மருவி நன்கு ஏத்தி உள்ளி வணங்கி நா மகிழ்ந்து ஆடும்படி
நம்முடைய நாவிலே அலருகிற சொற்களுக்குத் தன்னை விஷயமாகத் தருகையே ஸ்வ பாவமாய் இருப்பதே -என்ன வதாந்யனோ -என்கிறார் –

————————————————————

வள்ளலே மது சூதனா என் மரகத மலையே உனை நினைந்து
எள்கல் தந்த வெந்தாய் உன்னை எங்கனம் விடுகேன்
வெள்ளமே புரை நின் புகழ் குடைந்தாடிப் பாடிக் களித்து உகந்து உகந்து
உள்ள நோய்கள் எல்லாம் துரந்து உய்ந்து போந்து இருந்தே –2-6-4-

ஆஸ்ரிதர்க்கு ஆத்ம தானம் பண்ணும் ஸ்வ பாவனை -தத் விரோதி நிரசன ஸ்வ பவனே-என்னுடைய பரம போக்யமே –
உன்னை நினைத்தால் நீராய் யுருகும் ப்ரக்ருதியாக என்னைப் பண்ணினவனே -உன்னுடைய ஏவம்விதமான கல்யாண குணங்கள் ஆகிற
அம்ருத வெள்ளத்தைக் குடைந்தாடிப் பாடிக் களித்து உகந்து உகந்து உள்ள நோய்கள் எல்லாம் துரந்து
உய்ந்து போந்திருந்து உன்னை எங்கனே விடும்படி -என்கிறார் –

————————————————————

உய்ந்து போந்து என் உலப்பிலாத வெந்தீ வினைகளை நாசம் செய்து உனது
அந்தமில் அடிமை அடைந்தேன் விடுவேனோ
ஐந்து பைந்தலை யாடரவணை மேவிப் பாற் கடல் யோக நித்திரை
சிந்தை செய்த வெந்தாய் உன்னைச் சிந்தை செய்து செய்தே –2-6-5-

த்வத் அனுபவ ஜெனிதமான ப்ரீதியாலே களித்து ஆடுகிற திருவனந்த ஆழ்வான் மேலே உன்னுடைய திவ்ய ரூப குணங்களை அனுபவித்துக் கொண்டு
கண் வளர்ந்து அருளுகிற உன்னை அனுபவித்து உந்து போந்திருந்து என்னுடைய முடிவில்லாத மஹா துக்கங்களைப் போக்கி
உன் அந்தமில் அடிமை அடைந்தேன் -இனி விடுவேனோ -என்கிறார் –

———————————-

உன்னைச் சிந்தை செய்து செய்து உன் நெடுமா மொழியிசை பாடியாடி என்
முன்னைத் தீ வினைகள் முழு வேரரிந்தனன் யான்
உன்னைச் சிந்தையினால் இகழ்ந்த இரணியன் அகல் மார்வம் கீண்ட என்
முன்னைக் கோளரியே முடியாதது என் எனக்கே –2-6-6-

இப்படி உன்னை சர்வ கரணங்களாலும் அனுபவித்து என்னுடைய ஸமஸ்த பிரதிபந்தகங்களையும் போக்கினேன் –
ஆஸ்ரிதன் உன்னைக் கோலுவதற்கு முன்பு அவனுடைய இஷ்டத்தை முடித்துக் கொண்டு இருக்கும் ஸ்வ பாவனானவனே –
எனக்கு முடியாதது என் -இந்த ஸம்ருத்தி எல்லாம் உன்னுடைய ப்ரஸாதத்தாலே விளைந்தது -என்கிறார் –

——————————————————

முடியாதது என் எனக்கேல் இனி முழு ஏழ் உலகும் உண்டான் உகந்து வந்து
அடியேனுள் புகுந்தான் அகல்வானும் அல்லன் இனி
செடியார் நோய்கள் எல்லாம் துரந்து எமர் கீழ் மேல் ஏழ் பிறப்பும்
விடியா வென்னரகத்து என்றும் சேர்த்தல் மாறினரே –2-6-7-

சர்வேஸ்வரனாய் இருந்த எம்பெருமானுக்கு -என் பக்கல் அபி நிவேசம் என்னளவில் பர்யவசியாதே -என்னோடு சம்பந்தித்தார் பக்கலும் கூட வெள்ளம் கோத்தது –
ஆதலால் அவன் என்னை அகல நினைக்கிறிலன் -இனி முடியாதது ஓன்று உண்டோ -என்கிறார் –

——————————————————

மாறி மாறிப் பல பிறப்பும் பிறந்து அடியை யடைந்து உள்ளம் தேறி
ஈறிலின்பத்து இருவெள்ளம் யான் மூழ்கினன்
பாறிப்பாறி யசுரர் தம் பல் குழாங்கள் நீர் எழப் பாய் பறவை யொன்று
ஏறி வீற்று இருந்தாய் உன்னை என்னுள் நீக்கல் எந்தாய் –2-6-8-

உன்னோடு ஸம்ஸ்லேஷிக்கைக்கு விரோதியான சம்சாரத்தில் வர்த்திக்கிற நான் -நிர்ஹேதுகமாக உன் திருவடிகளையே ப்ராப்யமாகப் பெற்று -அதிலே உள்ளம் தேறி
முடிவில்லாத அழகிய இன்ப வெள்ளத்திலே மூழ்கினேன் -ஆஸ்ரிதருடைய அபேக்ஷித்ங்களை செய்யும் ஸ்வ பாவனாய் இருந்த நீ
இனி என்னைக் கைவிடாது ஒழிய வேணும் -என்று அபேக்ஷிக்கிறார் –

——————————————————-

எந்தாய் தண் திருவேங்கடத்துள் நின்றாய் இலங்கை செற்றாய் மராமரம்
பைந்தாள் ஏழுருவ ஒரு வாளி கோத்த வில்லா
கொந்தார் தண் அம் துழாயினாய் அமுதே உன்னை என்னுள்ளே குழைந்த வெம்
மைந்தா வானேறே இனி எங்குப் போகின்றதே –2-6-9-

திருமலையில் புகுந்து நின்று அருளின படியையும் -உன்னுடைய திரு வவதாரங்களையும் -உன்னுடைய திவ்ய சேஷ்டிதங்களையும் –
உன்னுடைய அழகையும் -ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனாய் இருந்து அருளும் படியையும் -மற்றும் உள்ள படியை யடங்க எனக்கு போக்யமாகக் காட்டி யருளி
உன்னை என்னுள்ளே ஒன்றாகக் குழைத்து அருளின நீ இனி எங்கே போவது -போவேன் என்றால் தான் போக முடியுமோ -என்கிறார் –

———————————————————–

போகின்ற காலங்கள் போய காலங்கள் போக் காலங்கள் தாய் தந்தை உயிரா
கின்றாய் உன்னை நான் அடைந்தேன் விடுவேனோ
பாகின்ற தொல் புகழ் மூ வுலகுக்கும் நாதனே பரமா தண் வேங்கட
மேகின்றாய் தண் துழாய் விரை நாறு கண்ணியனே –2-6-10-

சர்வ ஆத்மாக்களுக்கும் மாதா செய்யும் நன்மையும் -பிதா செய்யும் நன்மையும் -தான் தனக்குச் செய்யும் நன்மையும் –
சர்வ காலமும் எனக்குச் செய்து அருளும் ஸ்வ பாவனாய் –
நிரவதிக நித்ய சித்த கல்யாண குண விசிஷ்டனாய் சர்வ லோக ஈஸ்வரனாய் -நிரஸ்த சாமாப்யதிகனாய் -திருமலையிலே புகுந்து அருளி –
எனக்கும் கூட பரம ஸூலபனாய் பரம போக்யனாய் இருந்த உன்னை நான் அடைந்தேன் -இனி விடுவேனோ -என்று கொண்டு
தாம் எம்பெருமானோடு கலந்த கலவிக்குத் தம்மால் அவனாலும் ஹேத்வந்தரத்தாலும் ஒழிவு இல்லை -என்கிறார் –

————————————

கண்னித் தண்ணம் துழாய் முடிக் கமலத் தடம் பெரும் கண்ணனைப் புகழ்
நண்ணித் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் மாறன் சொன்ன
எண்ணில் சோர்வில் அந்தாதி ஆயிரத்துள் இவையும் ஓர் பத்து இசையோடும்
பண்ணில் பாட வல்லார் அவர் கேசவன் தமரே –2-6-11-

எம்பெருமானுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதியை உள்ளபடியே அனுபவித்த படியே சொன்ன இத்திருவாய் மொழியை
இசையோடும் பண்ணிலே பாட வல்லார்க்கு -கேசவன் தமர் -என்னும் இவ்வாகாரம் அல்லாத ஆகாராந்தரம் இல்லை -என்கிறார் –

—————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply


Discover more from Thiruvonum's Weblog

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading