Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ சைல தயா பாத்ரம் தீ பக்த்யாதி குணார்ணவம்
யதீந்திர பிரணவம் வந்தே ரம்யஜா மாதரம் முனிம்-

லோகச்சார்யா குரவே கிருஷ்ண பாதச்ய ஸூ நவே
சம்சார போகி சந்தஷ்ட ஜீவ ஜீவாதவே நாம –

சித் பிரகரணம் –

சூர்ணிகை -1-
முமுஷூ வான சேதனனுக்கு-மோஷம் யுண்டாம்போது-தத்வ த்ரய ஞானம் யுண்டாக வேணும் –

தத்வ ஜ்ஞாநாத் முக்தி –
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதா ராஞ்ச மத்வா ஜூஷ்டஸ் ததஸ் தேன அம்ருதத்வமேதி -உபநிஷத்
பசுர் மனுஷ்யா பஷீ வா எ ச வைஷ்ணவ சம்ஸ்ரயா தே நைவ தே ப்ரயாஸ் யந்தி தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம்
-ஸ்ரீ வைஷ்ணவ அபிமானத்தாலே பெறலாம் என்றும்
யம் யம் ஸ்ப்ருசதி பாணிப்யாம் யம் யம் பச்யதி சஷூஷா ஸ்தாவராண் யபி முச்யந்தே கிம் புநர் பாந்தவா ஜநா-
திர்யக் ஸ்தாவரங்களுக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்பர்சத்தாலும் கடாஷத்தாலும் சித்தி -என்றதே என்னில்
இங்கே சேதனனுக்கு -என்கிறதே -இங்கு முமுஷுவான சேதனனுக்கு இறே மோஷ சித்திக்கு தத்வ த்ரய ஞானம் யுண்டாக வேணும் என்கிறது –
அங்குத் தானும் முமுஷ்த்வமும் -தத்வ ஞானமும் பககல் இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தேயும்
இவை இரண்டாலும் பூர்ணனாய் இருப்பான் ஒரு வைஷ்ணவன் யுடைய அபிமானம் இறே கார்யகரமாகச் சொல்லுகிறது –
ஆகையால் அபிமானி யானவனுடைய ஜ்ஞான விசேஷத்தை கடாஷித்து இறே
அபிமான அந்தர் பூதமான இவற்றுக்கும் ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்கையாலே –
தத்வ ஞானம் மோஷம் என்கிற இது அவ்விடத்திலும் சத்வாரகமாக சித்திக்கும் –
தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி -நான்ய பந்தா அயநாய வித்யதே -ஈஸ்வர தத்வம் ஒன்றையே அறிந்தால் போதுமே என்னில்
அத்தை சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் என்றும் காரண வ்யாபக தாரக நியாமாக சேஷியாக அறிய வேணுமே –
அவற்றின் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை அறியவே தானே இவை அனைத்தையும் அறிய முடியும்
ப்ருதகாத்மா நம் ப்ரேரிதா ராஞ்ச மத்வா -சுருதி வாக்கியம் என்பதால் சுருதி விரோதம் இல்லை

——————————————————

சூர்ணிகை -2- தத்வ த்ரயம் ஆகிறது -சித்தும் அசித்தும் ஈஸ்வரனும்
சூர்ணிகை -3-சித் என்கிறது ஆத்மாவை
சைதன்யம் அறிவுக்கு ஆதாரமான வஸ்து சித் என்கிறது -சேதனன் சித்து பர்யாயம்-அசேதனம் அசித்து பர்யாயம்

————————————————–

சூர்ணிகை -4
ஆத்ம ஸ்வரூபம் சென்று சென்று பரம் பரமாய் -என்கிறபடியே
தேக-இந்த்ரிய-மன-பிராண-புத்தி விலஷணமாய்
அஜடமாய்-ஆனந்த ரூபமாய்-நித்யமாய்-அணுவாய்-அவ்யக்தமாய்-அசிந்த்யமாய்-நிரவயவமாய்
நிர்விகாரமாய்-ஜ்ஞாநாஸ்ரயமாய்-ஈஸ்வரனுக்கு ந்யாம்யமாய்-தார்யமாய்-சேஷமாய்-இருக்கும்-

சூர்ணிகை -5
ஆத்ம ஸ்வரூபம்-தேஹாதி விலஷணம்-ஆனபடி என் என்னில்-

சூர்ணிகை -6
தேஹாதிகன் -என்னுடைய தேஹாதிகன் -என்று-ஆத்மாவில் வேறுபட்டு தோற்றுகையாலும்
இதம் -என்று தோற்றுகையாலும்-ஆத்மா -நான் என்று தோற்றுகையாலும்-இவை ஒருகால் தோற்றி ஒரு கால் தோற்றாமையாலும்
ஆத்மா எப்பொழுதும் தோற்றுகையாலும்-இவை பலவாகையாலும்-ஆத்மா ஒருவன் ஆகையாலும்-ஆத்மா இவற்றில் விலஷணன் என்று கொள்ள வேணும்

சென்று சென்று பரம் பரமாய் -என்னுடைய தேஹம் -இந்த்ரியம் மனம் பிராணம் ஞானம் –
தேகாதிகள் இதம் புத்திக்கு விஷயமாகும் -அஹம் அர்த்தத்தில் காட்டிலும் வேறுபட்டவை
ஜாக்ரத தசையில் மட்டுமே தேசோஹம்-புத்தி தோன்றும் -ஸூ ஷுப்தி தசையில் இல்லையே
மூர் பிறவி பலனாய் இருக்கும் லோக வழக்கும் உண்டே -எனவே தேஹாதி விலஷணம்-என்றதாயிற்று –

——————————————————————

சூர்ணிகை -7
இந்த உக்திகளுக்கு கண் அழிவு யுண்டே யாகிலும் சாஸ்திர பலத்தாலே ஆத்மா -தேஹாதி விலஷணனாகக் கடவன்

சாஸ்திரமே பிரபல பிரமாணம்
பஞ்ச விம்சோயம் புருஷ –ஆத்மா து ச மகாரேணே பஞ்ச விம்ச பிரகீர்த்ததே —ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகள் தேஹாதிகளில் ஆத்மா விலஷணன் என்றதே

—————————————————————————————

சூர்ணிகை -8
அஜடமாகை யாவது ஞானத்தை ஒழியவும் தானே தோற்றுகை –

ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருக்கை-தானே தோற்றிக் கொண்டே இருப்பதே அஜடத்வம் -அத்ராயம் புருஷ ஸ்வயம் ஜ்யோதிர் பவதி –

சூர்ணிகை -9
ஆனந்த ரூபமாகை யாவது ஸூ கரூபமாய் இருக்கை –

சூர்ணிகை-10-
உணர்ந்தவன்-ஸூகமாக உறங்கினேன் என்கையாலே ஸூக ரூபமாகக் கடவது –

ஸூ கமாகவே உறங்கினேன் -நிர்வாண மய ஏவாய மாத்மா –ஜ்ஞானானந்த மயஸ் த்வாத்மா -ஜ்ஞானானந்தைக்க லஷணம்-இத்யாதி பிரமாணங்கள்

———————————————–

சூர்ணிகை -11
நித்யமாகை யாவது-எப்போதும் யுண்டாகை –

சூர்ணிகை -12-
எப்போதும் யுண்டாகில் ஜன்ம மரணங்கள் யுண்டாகிற படி என் என்னில் ஜன்மமாவது தேக சம்பந்தம் மரணமாவது தேக வியோகம்

ஆத்மா தேஹத்துடன் சம்பந்தம் கொள்வதே ஜன்மம் -பிரிந்து போகும் பொழுது மரணம் -ந ஜாயதே ம்ரியதே வா விபச்சித் -பிரமாணங்கள் –

——————————————————-

சூர்ணிகை -13-
அணுவான படி என்-என்னில் –

சூர்ணிகை-14-
ஹிருதயப் பிரதேசத்தில் நின்றும் உத்க்ரமித்துப் போவது வருவதாம் என்று சாஸ்திரம் சொல்லுகையாலே ஆத்மா அணுவாகக் கடவது –
உத்க்ராந்தி கத்யாகதீ நாம் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் –

சூர்ணிகை-15–
அணுவாய் ஹ்ருதயத்து அளவில் நிற்குமாகில் ஸூக துக்கங்களை புஜிக்கிற படி என் என்னில் –

சூர்ணிகை- 16-
மணி த்யுமணி தீபாதிகள் ஓர் இடத்திலே இருக்க பிரபை எங்கும் ஒக்க வ்யாபிக்கையாலே அவற்றைப் பூஜிக்கத் தட்டில்லை –

சூர்ணிகை-17-
ஒருவன் ஏக காலத்திலே அநேக தேஹங்களைப் பரிக்ரஹிக்கிறதும் ஜ்ஞான வ்யாப்தியாலே –
குணாத் வா ஆலோகவத் -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் –சௌபரி அநேக தேக பரிக்ரஹம் ஜ்ஞான வ்யாப்தியால் –

சூர்ணிகை -18-
அவயகதம் ஆகையாவது கட படாதிகளை க்ரஹிக்கிற சஷூராதிகளாலே தோற்றாது இருக்கை –
ச்சேத நாதி யோக்யாதி கடபடா தீநி வஸ்தூ நியை பரமாணைர் வ்யஜ்யந்தே தை –அயமாத்மா ந வ்யஜ்யதே-இதி அவ்யக்த -ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம்
மானஸ ஜ்ஞானத்துக்கு விஷயமாம் அத்தனை யல்லது இந்த்ரிய ஜ்ஞானத்துக்கு விஷயமாகாது –சென்று சென்று பரம் பரமாய் –ஞானம் கடந்ததே –

சூர்ணிகை -19-
அசிந்த்யமாகை யாவது-அசித்தோடு சஜாதீயம் என்று-நினைக்க ஒண்ணாது இருக்கை –
ஒருபடியாலும் நினைக்க ஒண்ணாது என்றது இல்லை -அசித்துடன் சஜாதீயமாக யென்ன ஒண்ணாது என்றபடி

சூர்ணிகை -20-
நிர்வவவமாகை யாவது அவயவ சமுதாயம் அன்றிக்கே இருக்கை –
அவயவ சமுதாயம் இல்லாதபடி -விஜ்ஞ்ஞான மயம் விஜ்ஞ்ஞான கனம் என்றபடி –

சூர்ணிகை -21-
நிர்விகாரம் ஆகையாவது அசித்துப் போல விகரிக்கை அன்றிக்கே ஒருபடிப் பட்டு இருக்கை–
அம்ருத அஷரம் ஹர —என்றும் -ஆத்மாகத்தோஷர -என்றும் அஷர சப்தத்தால் சொல்லப்படும் வஸ்து -சதா ஏக ரூபமாய் இருக்கை –

சூர்ணிகை -22-
இப்படி இருக்கையாலே-சஸ்த்ரம்-அக்னி-ஜலம் வாதம் ஆதபம்-தொடக்க மானவற்றால்
சேதித்தல்-தஹித்தல்-நனைத்தல்-சோஷிப்பித்தல் செய்கைக்கு-அயோக்யமாய் இருக்கும் –
நை நம் ச்சிந்தந்தி சஸ்த்ராணி–அச்சேத்யோயம் அதாஹ்யோயம்-வெட்ட கொளுத்த அற்ஹயமாய் இருக்காதே –

சூர்ணிகை -23-
ஆர்ஹதர் ஆத்மாவை தேக பரிமாணன் என்றார்கள் –
சூர்ணிகை -24-அது ஸ்ருதி விருத்தம் –
சூர்ணிகை -25-அநேக தேகங்களை பரிக்ரஹிக்கிற யோகிகள் ஸ்வரூபத்துக்கு சைதில்யமும் வரும் –
ஜைனர்கள் ஆத்மாவை தேக பரிமாணன் என்பர்
அம்ருத அஷரம் ஹர -ஏஷ அணுர் ஆத்மா –வாலாக்ர சத பாகச்ய
ஏவஞ்சாத்மா அகார்த்ச்ன்யம்-ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் -கஜ பீபீலிகாதி சரீரங்களை ஸ்வ கர்ம அனுகுணமாக பரிக்ரஹிக்கும் அவர்களுக்கு
-யானை எறும்பு -சரீரம் -சைதில்யம் வருமே

சூர்ணிகை -26-
ஞான ஆஸ்ரயம் ஆகையாவது-ஞானத்துக்கு-இருப்பிடமாய்-இருக்கை –
தீபம் ஒளி இரண்டுமே தேஜோ த்ரவ்யம் -தீபம் ஒளிக்கு ஆஸ்ரயம் -விஜ்ஞா தாரமரே கேன விஜாதீயாத் –ஜ்ஞானான் யேவாயம் புருஷ -பிரமாணங்கள்

சூர்ணிகை -27-
ஆத்மா ஜ்ஞானத்துக்கு இருப்பிடம் அன்றிக்கே ஜ்ஞானம் மாதரம் ஆகில்
சூர்ணிகை -28-
நான் அறிவு என்று சொல்ல வேணும் நான் அறியா நின்றேன் என்னக் கூடாது –
பௌத்தர் ஜ்ஞான மாதரம் என்பர் ஆத்மாவினுடைய ஜ்ஞாத்ருத்வம் பிரத்யஷ சித்தம்

சூர்ணிகை -29-
ஜ்ஞாதா என்ற போதே–கர்த்தா-போக்தா என்னுமிடம் சொல்லிற்று ஆய்த்து-
சூர்ணிகை -30-
கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்கள் ஜ்ஞான அவஸ்தா விசேஷங்கள் ஆகையாலே
ஹேய உபாதேய ஜ்ஞானம் உண்டானால் –சிகீர்ஷை முயற்சி உண்டாகி கர்த்ருத்வம் உண்டாகும் -கர்த்தாவான போதே போக்தாவும் ஆகிறான் –

சூர்ணிகை -31
சிலர் குணங்களுக்கே கர்த்ருத்வம் உள்ளது ஆத்மாவுக்கு இல்லை என்றார்கள்
சூர்ணிகை -32-
அப்போது இவனுக்கு சாஸ்திர வச்யதையும் போக்த்ருத்வமும் குலையும்
சாங்க்யர்கள் வாதம் –சாஸ்திரங்கள் விதி நிஷேதங்கள் சேதனனுக்கே-சாஸ்திர பலம் பிரயோக்தரி -கர்த்தா சாஸ்த்ரார்த்த வத்வாத்
ஸ்வர்க்க காமோ யஜேத –முமுஷூ ப்ரஹ்ம உபாசீத —கர்த்தா சாஸ்த்ரார்த்த வத்வாத் -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் –

சூர்ணிகை -33-
சாம்சாரிக பிரவ்ருதிகளில் கர்த்ருதம் ஸ்வரூப பிரயுக்தம் அன்று –
சூர்ணிகை -34-
குண சமசாகக் க்ருதம்
ப்ரக்ருதே க்ரியமாணாநி கர்மாணி சர்வச அஹங்கார வி மூடாத்மா கர்த்தா ஹமிதி மந்யதே -ஸ்ரீ கீதா –

சூர்ணிகை -35-
கர்த்ருத்வம் தான் ஈஸ்வர அதீநம்
ஞானம் இச்சை பிரயத்னம் -மூன்றும் பகவத் ஆதீனம் -பிரதம யத்னத்தை அபெஷிததுக் கொண்டு ஈஸ்வரன் ப்ரவர்த்திப்பிக்கிறான்
பராத் து தத் ஸ்ருதே –க்ருத பிரயத்த அபேஷஸ் து விஹித பிரதிஷித்த அவையர்த்த் யாதிப்ய
அந்தராத்மாவாக இருந்து -நல்லது செய்யும் அளவில் அனுக்ரஹித்தும் தீயது செய்யும் அளவில் நிக்ரஹத்தையும் செய்து அருளுவான்
நடாதூர் அம்மாள் -தத்வ சாரம் -ஆதாவீச்வர தத்தயைவ புருஷஸ் -ஸ்வா தந்த்ர்ய சக்த்யா ஸ்வ யம தத்தத் ஜ்ஞான சிகீர்ஷ்ண ப்ரயதி நானா
உத்பாதயன் வர்தாதே தத்ரோபேஷ்யே தத் அநு மத்யே விததத் தன நிக்ரஹ அநு க்ரஹௌ தத்தத் கர்மபலம் ப்ரயச்சதி ததஸ் சர்வச்ய பும்சோ ஹரி –
ஏஷ ஹ்யேவ சாது கர்ம காரயதி யம் ஏப்யோ லோகேப்யோ உன்நீஷதி ஏஷ ஏவ அஸாது கர்ம காரயது யம் அதோ நிநீஷதி -உபநிஷத்
-சர்வ ஜன சாதாரணம் இல்லை -அனுமதி அளிக்கும் தன்மையே -அனுகூளர் பக்கல் அனுக்ரஹம் பிரதிகூலர் பக்கல் நிக்ரஹம்

சூர்ணிகை -36-
ஞான ஆச்ரயமாகில் சாஸ்த்ரங்களில் இவனை ஞானவான் என்று சொல்லுவான் என் என்னில்

சூர்ணிகை -37-
ஜ்ஞானத்தை ஒழியவும்-தன்னை அறிகையாலும்-ஜ்ஞானம் சாரபூத குணமாய் நிரூபக தர்மமே இருக்கையாலும் -சொல்லிற்று
யோ விஜ்ஞானே –விஜ்ஞானம் யஜ்ஞம் தநுதே -ஸ்ருதிகளில் ஜ்ஞானம் என்கிற சொல்லாலே சொல்லிற்றே என்றபடி அதற்கு சமாதானம் அருளுகிறார்

சூர்ணிகை -38-
நியாமகமாகை ஆவது ஈஸ்வர புத்திய அதீனமாக எல்லா வியாபாரங்களும் யுண்டாம்படி இருக்கை —
சரீரத்தின் உடைய சகல பிரவ்ருத்திகளும் சரீரியினுடைய புத்தி அதீனமாக உண்டாகிறாப் போலே சரீர பூதமான இவ்வாதம வஸ்துவினுடைய
சகல வியாபாரங்களும் சரீரியான பரமாத்வாவினுடைய புத்தி அதீநம் என்றபடி

சூர்ணிகை -39-
தார்யம் ஆகையாவது அவனுடைய ஸ்வரூப சங்கல்பங்களை ஒழிந்த போது தன சத்தை இல்லையாம்படி இருக்கை –

சூர்ணிகை -40-
சேஷமாகை யாவது சந்தன குஸூம தாம்பூலாதிகளைப் போலே அவனுக்கு இஷ்ட விநியோக அர்ஹயமாய் இருக்கை-
ஈஸ்வரன் தனக்கேயாக இருக்கும் -அசித்து பிறருக்காய் இருக்கும் -ஆத்மா தனக்கும் பிறருக்கும் பொதுவாய் இருக்கும் என்று முற்பட்ட நினைவு –
அங்கன் இன்றிக்கே அசித்தைப் போலே -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே -நமஸ்-அர்த்தம் முமுஷுப்படி

சூர்ணிகை -41
இதுதான் –க்ருஹ ஷேத்திர புத்ர களத்ராதிகளைப் போலே ப்ருதக் சித்யாதிகளுக்கு யோக்யமாம் படி இருக்கை
அன்றிக்கே சரீரம் போலே அவற்றுக்கு அயோக்யமாய் இருக்கை –

சூர்ணிகை -42
ஆத்மஸ்வரூபம் தான்-பக்த-முக்த-நித்ய-ரூபேண-மூன்றுபடிப் பட்டு இருக்கும் –
சூர்ணிகை -43
பத்தர் என்கிறது-சம்சாரிகளை –
சூர்ணிகை -44
முக்தர் என்கிறது சம்சார சம்பந்தம் அற்றவர்களை –
கேவலரையும் முக்தர் என்கிறது –
சூர்ணிகை -45-
நித்யர் என்கிறது ஒருநாளும் சம்சரியாத சேஷ சேஷசநாதிகளை –
சூர்ணிகை -46-
ஜலத்துக்கு அக்னி சம்ம்ஸ்ருஷ்ட சததாலீ சம்சர்க்கத்தாலே ஔஷண்ய சப்தாதிகள் யுண்டாகிறாப் போலே
ஆத்மாவுக்கும் அசித் சம்பந்தத்தாலே அவித்யா கர்ம வாசனா ருசிகள் உண்டாகிறன-
நெருப்பால் தண்ணீர் விகாரம் ஆவது போலே ரஜஸ் தமஸ் சத்வம் கலந்த அசித் சம்பந்தத்தால் ஜ்ஞானானந்த அமல ஸ்வரூப ஆத்மாவுக்கு அவித்யாதிகள் உண்டாகின்றன

சூர்ணிகை -47
அசித்து கழிந்த வாறே அவித்யாதிகள் கழியும் என்பார்கள் –
காரியம் நிவ்ருத்தமானால் காரணமும் நிவர்தமாகுமே -தத்வ வித்துக்கள் அசித் சம்பந்தம் நீங்கமே அவித்யாதிகள் கழியும் என்பர் –
சூர்ணிகை -48-
இம் மூன்றும் தனித் தனியே அனந்தமாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -49-
சிலர் ஆத்மா பேதம் இல்லை ஏக ஆத்மாவே உள்ளது என்றார்கள் –
சூர்ணிகை -50
– அந்த பஷத்தில் ஒருவன் ஸூகிக்கிற காலத்தில் வேறே ஒருவன் துக்கிக்க கூடாது –
சூர்ணிகை -51-
அது தேக பேதத்தாலே என்னில்-
சூர்ணிகை -52-
சௌபரி சரீரத்திலும் அது காண வேணும் –
சூர்ணிகை -53-
ஒருவன் சம்சரிக்கையும் ஒருவன் முக்தனாகையும் ஒருவன் சிஷ்யனாகையும் ஒருவன் ஆச்சார்யனாகையும் கூடாது
சூர்ணிகை -54-
விஷம சிருஷ்டியும் கூடாது –
சுக துக்க -ஜீவ பேதமும் கர்ம தாராதம்யமும் விஷம சிருஷ்டிக்கு ஹேது –
சூர்ணிகை -55-
ஆத்மபேதம் சொல்லுகிற ஸ்ருதியோடும் விரோதிக்கும் –
நித்யோ நித்யா நாம் சேதனச் சேத நா நாம் எகோ பஹூ நாம் யோ விததாதி காமான் –
சூர்ணிகை -56-
சுருதி-ஔபாதிக பேதத்தை சொல்லுகிறது என்ன ஒண்ணாது –
சூர்ணிகை -57-
-மோஷ தசையிலும் பேதம் யுண்டாகையாலே –
சூர்ணிகை -58-
அப்போது தேவ மனுஷ்யாதி பேதமும் காம க்ரோதாதி பேதமும் கழிந்து ஆத்மாக்கள்,ஸ்வரூபம்
அத்யந்தம் சமமாய் ஒரு படியாலும் பேதம் சொல்ல ஒண்ணாத படி இருந்ததே யாகிலும்
சூர்ணிகை -59-
பரிமாணமும் எடையும் ஆகாரமும் ஒத்து இருக்கிற பொற்குடங்கள் ரத்னங்கள் வரீஹ்கள் தொடக்கமான வற்றுக்கு
பேதம் உண்டாகிறாப் போலே ஸ்வரூப பேதமும் சித்தம் –
சூர்ணிகை -60-
ஆகையால் ஆத்மா பேதம் கொள்ள வேணும் –
சூர்ணிகை -61-
இப்போது இவர்களுக்கு லஷணம் சேஷத்வத்தோடே கூடின ஜ்ஞாத்ருத்வம் –
சேஷத்வம் மட்டும் சொன்னால் -அசித்துக்கும் பொருந்தும் -ஞாத்ருத்வம் மட்டும் ஒன்னால் ஈஸ்வரனுக்கும் பொருந்தும்
இது–சேஷத்வத்துடன் கூடிய ஞாத்ருத்வம் பத்தர் முக்தர் நித்யர் மூவகைப் பட்ட ஆத்மா வர்க்கங்களுக்கும் பொருந்தும்
சூர்ணிகை -62-
இவர்கள் யுடைய ஜ்ஞானம் தான் ஸ்வரூபம் போலே நித்ய த்ரவ்யமாய் அஜடமாய் ஆனந்த ரூபமாய் இருக்கும் –
சூர்ணிகை -63-
ஆனால் ஜ்ஞானத்துக்கும் ஸ்வரூபத்துக்கும் வாசி என் என்னில்-
சூர்ணிகை -64-
ஸ்வரூபம் தர்மியாய் சங்கோச விகாசங்களுக்கு அயோக்யமாய் தன்னை ஒழிந்த வற்றை பிரகாசிப்பியாமலே
தனக்குத் தானே பிரகாசிக்கக் கடவதாய் அணுவாய் இருக்கும்
ஜ்ஞானம் தர்மியாய் சங்கோச விகாசங்களுக்கு யோக்யமாய் ‘ தனை ஒழிந்தவற்றை பிரகாசிக்கக் கடவதாய்
தனக்குத் தானே பிரகாசியாதே ஆத்மாவுக்கு பிரகாசிக்கக் கடவதாய் விபுவாய் இருக்கும்
ஸ்வரூபமான ஞானம் -தர்மமான ஞானம் இரண்டையும் சொல்லிற்று ஆயிற்று -இரண்டுக்கும் வாசி காட்டி அருளுகிறார்
சூர்ணிகை -65-
அதில் சிலருடைய ஜ்ஞானம்-எப்போதும் விபுவாய் இருக்கும்
சிலருடைய ஜ்ஞானம் எப்போதும் அவிபுவாய் இருக்கும்
சிலருடைய ஜ்ஞானம் ஒருக்கால் விபுவாய் ஒருக்கால் அவிபுவாய் இருக்கும் –
ஸ்வா பாவிகமாக ஞானம் விபுவாக இருந்தாலும் தாராதாம்யம் பார்கின்றோம்
-அயர்வறும் அமரர்கள் -சம்சாரிகள் -கரைகண்டோர் -முக்தர்கள் -மூவருக்கும் ஞான வாசி உண்டே
சூர்ணிகை -66-
ஜ்ஞானம் நித்யமாகில் எனக்கு ஜ்ஞானம் பிறந்தது நசித்தது என்கிறபடி என் என்னில்-
சூர்ணிகை -67-
இந்த்ரியத் த்வாரா பிரசரித்து மீளுவது ஆகையாலே அப்படிச் சொல்லக் குறை இல்லை –
சர்வம் ஹ பஸ்ய பஸ்யதி ச ச ஆனந்த்யாய கலப்பதே -மோஷ அவஸ்தையில் சர்வ விஷயம்
-சம்சார தசையில் கர்ம அனுகுணமாக இருக்குமே -இத்தால் ஜ்ஞானத்துக்கு நித்யத்வத்தில் குறை இல்லை
சூர்ணிகை -68-
இது தான் ஏகமாய் இருக்கச் செய்தே நாநாவாய்த் தோற்றுகிறது ப்ரசரண பேதத்தாலே –
சூர்ணிகை -69-
த்ரவ்யமான படி என் என்னில்
சூர்ணிகை -70-
க்ரியா குணங்களுக்கு ஆச்ரயமாய் அஜடமாய் இருக்கையாலே த்ரவ்யமாகக் கடவது —
க்ரியா ஆஸ்ரயம் த்ரவ்யம் -குணா ஆஸ்ரயம் த்ரவ்யம் -ஜடா வஸ்துக்களில் த்ரவ்யங்களும் உண்டு அத்ரவ்யங்களும் உண்டு
ஆனால் அஜட வஸ்துக்கள் -த்ரவ்யமாகவே தானே இருக்கும் ஆகவே ஜ்ஞானம் த்ரவ்யம் அஜடத்வாத்
சூர்ணிகை -71-
அஜடம் ஆகில் ஸூ ஷுப்தி மூர்ச்சாதிகளில் தோற்ற வேண்டாவோ என்னில்-
யத் அஜடம் தத் த்ரவ்யம் -யதா ஆத்மாதி -என்பதால் அஜடத்வத்தையும் கொண்டும் தரவ்யத்தை சாதிக்கிறார்
சூர்ணிகை -72-
பர ஸ்மரணம் இல்லாமையாலே தோற்றாது –
விஷயங்களை கிரஹிக்கிற வேளையில் தான் ஜ்ஞானம் தன்னுடைய ஆஸ்ரயத்துக்கு தானே பிரகாசிக்கும் –
சூர்ணிகை -73-
ஆனந்த ரூபம் ஆகையாவது ஜ்ஞானம் பிரகாசிக்கும் போது அனுகூலமாய் இருக்கை –
ஜ்ஞானம் பிரகாசிப்பது என்றது ஞானன் தனது ஆஸ்ரயத்துக்கு விஷயங்களைக் காட்டும் போது என்ற படி
சூர்ணிகை -74
விஷ சசராதிகளை காட்டும் போது பிரதிகூல்யமாய் இருக்கைக்கு அடி தேஹாத்மா ப்ரமாதிகள்-
சூர்ணிகை -75-
ஈஸ்வராதமகம் ஆகையாலே எல்லா பதார்த்தங்களுக்கும் ஆனுகூல்யமே ஸ்வ பாவம் ப்ராதிகூல்யம் வந்தேறி –
ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே–தானி சர்வாணி தத்வபு -தத் சர்வம் வை ஹரேஸ் தநு -சகல பதார்த்தங்களும் சரீரம் அன்றோ
சூர்ணிகை -76-
மற்றைய அனுகூல்யம் ஸ்வா பாவிகம் ஆகில் ஒருவனுக்கு ஒருக்கால் ஓர் இடத்திலே அனுகூலங்களான சந்தன குசஸூ மாதிகள்
தேசாந்தரே-காலாந்தரே இவன் தனக்கும் அத்தேசத்திலே அக்காலத்திலே வேறே ஒருவனுக்கும் பிரதிகூலங்களாகக் கூடாது
ஆக பகவாத்மகத்வ மூலகமான ஆனுகூல்யமே இயற்க்கை –

முமுஷுக்களுக்கு தத்வத்ரய ஞானம் அவச்யகம் -என்றும் -தத்வத்ரயம் சித்தும் அசித்தும் ஈஸ்வரனும் –
ஆத்மா வஸ்து உடைய ஸ்வரூபமும் லஷணமும்-பத்தர் முத்தர் நித்யர் மூவகை பட்டமையும் –
ஏகாத்ம வாதம் ஸ்ருதிக்கும் உக்திக்கும் ஒவ்வாது என்றும் ஆத்மாக்களுக்கு சேஷத்வதுடன் கூடிய ஜ்ஞாத்ருத்வம் அசாதாராண லஷணம் என்று காட்டியும்
ஞானத்துக்கும் ஸ்வரூபத்துக்கும் உண்டான சாதர்ம்ய வைதர்ம்யங்கள்
மூவகைப்பட்ட சேதனர்களின் ஞான விசேஷமும்-ஞானத்தின்
நித்ய த்ரவ்யத்வ அஜடத்வ ஆனந்த ரூபவத்வங்கள் விவரணம் சொல்லி சேதனத்வத்தின் உடைய வேஷம் நிரூபித்தித் தலைக் கட்டுகிறார் –

————————————————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

This entry was posted on December 11, 2015 at 9:08 pm and is filed under Acharyarkall, Ashtaadasa Rahayangal, தத்வ த்ரயம், ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர், ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், Manna vaallla Maa munikall, Sri Vaishna Concepts. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.