Thiruvonum's Weblog

நண்ணாத வாள் அவுணர் பிரவேசம் –

எம்பெருமானுக்கு அடிமைப் படுவதில் காட்டிலும்  பாகவதர்களுக்கு அடிமை படுதலே விசேஷம் என்கிற
சகல சாஸ்திர பொருளை ஸ்ரீ ஸ்தலசாயீ பெருமாளுடைய திருவருளால் ஸ்மரிக்கப் பெற்று –
அந்த பாகவத பக்தி நிஷ்டையிலே தாம் ஊன்றின படியை இத் திரு மொழியிலே வெளியிடுகிறார் –
கீழ் திரு மொழி போலே இதுவும் திருக் கடல் மலை திருப்பதியே விஷயம் ஆயினும் –
இப்போது இவருக்கு உத்தேச்யம் அத் திருக் கடல் மலை அன்று –
அத் திருப் பதியில் எழுந்து அருளி இருக்கிற எம்பெருமானும் உத்தேச்யன் அல்லன் –
அத் திருப்பதியையோ -அப் பெருமானையோ இடைவிடாது சிந்திக்கின்ற பாகவதர்கள் உண்டே –
அவர்கள் தாம் உத்தேச்யர் எனபது வெளியாகின்றது –

பகவத் பக்தியின் எல்லை நிலமே பாகவத பக்தி -பகவத் பக்தியின் உறைப்பையே பாகவத பக்தி வெளிப்படுத்தும் –
ஸ்வாமி யினுடைய பாதுகைகளிலே நாம் ஆதரம் வைத்து அவற்றை கண்ணில் ஒற்றிக் கொள்வதும்
தலை மேல் அணிந்து கொள்வதும் -அலம்பித் தீர்த்தம் பருகுவதும் செய்கிறோம் –
இத்தால் நமக்கு ஸ்வாமி இடத்தில் யுள்ள பக்தி அபாரமானது எனபது அன்றோ வெளியாகின்றது –
அதே போலே ஆழ்வார் உடைய பக்திப் பெரும் காதலே -பாகவதர்களே உத்தேச்யம் என்னப் பண்ணுகிறது –
மேலே திருச் சேறை திருப் பதியை மங்களா சாசனம் -கண் சோர வெங்குருதி -திரு மொழியிலும்
இந்த பாகவத நிஷ்டை அருளிச் செய்யப் படும் –

———————————————————

நண்ணாத வாளவுணர் இடைப்புக்கு வானவரைப்
பெண்ணாகி யமுதூட்டும் பெருமானார்  மருவினிய
தண்ணார்ந்த கடல் மல்லைத் தல சயனத்துறைவாரை
எண்ணாதே இருப்பாரை இறைப் பொழுதும் எண்ணோமே—2-6-1-

தல சயனத் துறைவாரை சிந்தை செய்யாதவர்களை ஒரு பதார்த்தமாக எண்ண மாட்டேன் –
அவனை சிந்திக்கும் மகான்களையே அநவரதம் சிந்திப்பேன் –
அவனையே பரம பிரயோஜனமாக கொள்வதே ஸ்வரூபம்
அப்படி இல்லாமல் பிரயோஜனாந்த பரர்கள் இவனைப் பற்ற –
இதற்க்காகவாவது வேறு ஒரு சூத்திர தேவதை பற்றாமல் நம்மை பற்றினார்களே
என்று உகந்து அருமையான கார்யங்கள் செய்து அவர்கள் மநோ ரதம் நிறைவேற்றி அருளுபவன்
என்பதை விளக்க -நண்ணாத வாளவுணர் இடைப்புக்கு வானவரைப் பெண்ணாகி யமுதூட்டும் பெருமானார்-என்கிறார் –
நண்ணாத -பகவத் விஷயத்தில் பகையை இயற்கையாக யுடைய என்றபடி –
கண்ட உடனே சாதுக்களை அழிக்க கையிலே வாள் பிடித்து இருக்கும் வாள் அவுணர்
மருவி இனிய -எம்பெருமான் பொருந்தி நித்ய வாசம் பண்ணுவதற்கு ஈடான திருக் கடல் மலை –
ஆன்விடை ஏழு அன்று அடர்த்தார்க்கு ஆளானார் அல்லாதார் மானிடவர் அல்லர் என்று
என் மனத்தே வைத்தேனே –என்பர் பதினோராம் பத்திலும் –

——————————————————

பார்வண்ண மட மங்கை  பனி நன் மா மலர்க் கிழத்தி
நீர் வண்ணன் மார்வகத்தில்  இருக்கையை முன் நினைந்தவனூர்
கார் வண்ண முது நீர்க் கடல் மல்லைத் தல சயனம்
ஆர் எண்ணும் நெஞ்சுடையார் அவர் எம்மை யாள்வாரே—2-6-2-

ஸ்தல சயன பெருமாளை சிந்திப்பவர்களே எனக்கு ஸ்வாமிகள்-
நம் அபராதங்களை பொறுப்பிக்க வல்ல ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டியாரும் -குற்றங்களை நற்றங்களாக உரைக்க வல்ல
பெரிய பிராட்டியாரும் நித்ய அனபாயிநிகளாக இருக்க
அஞ்ச வேண்டிய பிரசக்தியே இல்லையே
நீர் வண்ணன் மார்வத்தில் -பிழையான பாடம் -மார்வகத்தில் -மார்விலும் அகத்திலும் —
பனி நன் மலர்க் கிழத்தியான பெரிய பிராட்டியார் திரு மார்விலும் –
பார் வண்ண மடமங்கை யாகிய பூமிப் பிராட்டி அகத்திலும் -அருகிலும் இருக்கை கண்டு
பார் வண்ணம் -பூமி  ஸ்வரூபம் திரு மடந்தை மண் மடந்தை இருபாலும் திகழ -பெரிய பிராட்டியார் ஸ்ரீ தேவி என்னும் உபய நாச்சியாராகவும்
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர்மேல் மங்கை யுறை மார்பா -என்கிறபடியே திரு மார்பு நாச்சியாராகவும்
எழுந்து அருளி இருந்து புருஷகாரம் செய்து அருளுவதால்
அவ்விருப்பை எடுத்து பேசி அருளுகிறார்
மலர்க் கிழத்தி -தாமரை மலரில் பிறந்த தலைவி -என்றபடி
நீர் வண்ணன் -திரு நீர் மலை பெருமாள் யுடைய திரு நாமம் ஆயினும் கடல் வண்ணன் என்ற பொருளைக் கொண்டு
தல சயனப் பெருமாளையும் அவ்வண்ணமே அருளுகிறார் –

————————————————————–

ஏனத்தின் உருவாகி நிலமங்கை எழில் கொண்டான்
வானத்திலவர் முறையால் மகிழ்ந்தேத்தி வலம் கொள்ள
கானத்தின் கடல் மல்லைத் தல சயனத்துறை கின்ற
ஞானத்தின் ஒளி யுருவை நினைவார் என் நாயகரே –2-6-3-

இங்கே ஞானப் பிரான் திரு நாமத்துடன் திருக் கோயில் கொண்டு இருக்கும் பெருமாளை மங்களா சாசனம் செய்து அருளுகிறார்
பாசி தூர்த்துக் கிடந்த  பார்மகட்கு –நாச்சியார் -11-8-எடுத்து பழைய படி நிலை நிறுத்தி அருளினான் -நில மங்கை கொண்டான்
வானத்திலவர்-நித்ய சூரிகளையும் -ஸ்வர்க்காதி லோகங்களில் யுள்ள தேவர்களையும்
வலம் கொள்ள -திரு வல எந்தை பிரான் சேவை இங்கே யுண்டே –
வரம் கொள்ள -என்றும் பாடம் -அவர்கள் தம்தம் அபிமதங்களை பெற்றுக் கொள்ள என்றபடி
கானத்தின் கடல் மலை -ஸ்ரீ வராஹ அவதாரத்தில் நெடும் காலம் காட்டிலே விளையாடினதாக புராணம் யுண்டே
வானத்து எழுந்த மழை  முகில் போல் எங்கும் கானத்து மேய்ந்து குளித்து விளையாடி ஏனத்து யுருவாய் -பெரியாழ்வார் -2-10-9-
ஞானப் பிரான் என்பதால் ஞானத்தின் ஒளியுரு -என்கிறார் -ஞானப் பிரகாசமே உரு எடுத்து நிற்பவன் –
ஞான ஒளி மயமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் யுடையவன் -என்றபடி
எறி திரை வையம் முற்றும் ஏனத்து யுருவாய் இடந்த பிரான் ஞானப் பிரான் -திரு விருத்தம் –

————————————————————–

விண்டாரை வென்றாவி விலங்குண்ண மெல்லியிலார்
கொண்டாடு மல்லகலம் அழலேற வெஞ்சமத்து
கண்டாரைக் கடல் மல்லைத் தல சயனத்து உறைவாரை
கொண்டாடும் நெஞ்சுடையார் அவர் எங்கள் குல தெய்வமே –2-6-4-

பாகவதர்களே எங்கள் குல தெய்வம் –
அஹங்காரிகளான   ஆசூர பிரப்ருதிகளின் செருக்கை நீக்கி அருளி
அஹங்காரிகள் உடலை நாயும் நரியும் பிடுங்கித் தின்னும் படியாகவும்
மாதர்கள் ஏறி அனுபவித்த அவர்கள் மார்பை அக்னி பகவான் ஏறி அனுபவிக்கும் படியாகவும் செய்து அருளுபவர் –
நம் அஹங்காரங்களையும் தொலைத்து நம்மை ஆட்கொள்ள தரைக் கிடை கிடந்து  அருளுகிறான் –
எனக்கு அவர் உத்தேச்யர் அல்லர் –
அவரைக் கொண்டாடிக் கொண்டு போது போக்கும் பாகவதர்களே எனக்கும் என் குலத்துக்கும் உத்தேச்யர்-

————————————————-

பிச்சச் சிறு பீலி சமண்  குண்டர் முதலாயோர்
விச்சைக் கிறை யென்னும் அவ் விறையைப் பணியாதே
கச்சிக் கிடந்தவனூர் கடல் மல்லைத் தல சயனம்
நச்சித் தொழுவாரை நச்சென்றன் நன்னெஞ்சே—2-6-5-

அவைதிக மதங்களில் சேராமல் -தேவதாந்தரங்களைப் பணியாமல் -தல சயனத் துறைவாரை பணியுமவர்களே
தமது நெஞ்சு பணியக் கடவது என்கிறார் –
சமன் குண்டர் -குண்டரான சமணர் -குண்டர் நீசர்
பிச்சச் சிறு பீலி -புச்சம் -மயில்  இறகுகள் கொண்டு செய்த குடையும் -பீலி -விசிறியையும் கொண்ட சமணர்
நிழலுக்கு ஈடாக ஒரு கையிலே பிச்சத்தைப் பிடித்து ஒரு கையிலே பீலித் தழையைப் பிடித்து –
கண்டாருக்கு இவர்களும் தார்மிகரோ என்று தோற்றும் படி
அநு கூல வேஷத்தைப் பரிகிரஹித்து-பெரியவாச்சான் பிள்ளை-

சமணர்கள் தங்கள் தெய்வமே கல்விக்கு கடல் -என்று பணிவார்களாம் –
வித்யா எனபது விச்சை என விகாரப் பட்டு கிடக்கிறது
முதலாயோர் -ஆதி சப்தத்தால் பௌத்தரையும் லோகாயுதரையும் கொள்க
கச்சிக் கிடந்தவனூர் -திரு வெக்கா யதோத்த காரி பெருமாளே இங்கே தல சயனப் பெருமாள்  –
வங்கத்தால் மா கடல்-திரு நெடும் தாண்டகம் –
பர வாசுதேவன் -சிறந்த ரத்னம் -வாச்தல்யம் என்கிற கப்பல் இங்கே தள்ள
கானத்தின் கடல் மலை என்பதால் பேணுவார் இல்லாமையாலும்
ரத்னம் விலை போவது மகா நகரங்களில் ஆகையாலும் அந்த கப்பல் காஞ்சியில்  அந்த ரத்னத்தை தள்ளிற்றாம் –
அதனால் -கச்சிக் கிடந்தவனூர் கடன் மல்லைத் தல சயனம் -என்று அருளிச் செய்கிறார்-

————————————————-

புலன் கொள் நிதிக் குவையோடு  புழைக் கைம்மா களிற்றினமும்
நலம் கொள் நவ மணிக் குவையும் சுமந்து எங்கும் நான்றொசிந்து
கலங்களி யங்கும் மல்லைக் கடல் மல்லைத் தல சயனம்
வலங்கொள் மனததாரவரை வல்ங்கொள் என் மட நெஞ்சே–2-6-6-

புலன் கொள்  நிதி -கடல்கரையில் இருப்பதால் -சிறந்த வஸ்துக்களை திவீபாந்தரங்களில் இருந்து கப்பல்கள்
காணப் படுவதால் -புலன் கொள் நிதி என்று அருளிச் செய்கிறார் –
நிதி -பொன்
சிறந்த பொற் குவியல்களையும் யானைக் கூட்டங்களையும் நவ மணித் திரள்களையும் அளவு மீறித் தாங்கிக் கொண்டு
பாரம் கனந்து துவண்டு நிற்கின்றனவாம் மரக் கலங்கள் –
அப்படிப் பட்ட கப்பல்கள் யுள்ள திரு மல்லாபுரியை வழி பட நினைக்கும் பாகவதர்களே அடியேன் வழி படக் கடவேன் –
நான்று ஒசிந்த -பாட பேதம் -தொங்கலாடி தளர்ந்து -என்றபடி -கனத்தாலே தளர்ந்து என்றபடி –

——————————————————–

பஞ்சிச் சிறு கூழை உருவாகி மருவாத
வஞ்சப் பெண் நஞ்சுண்ட அண்ணல் முன் நண்ணாத
கஞ்சைக் கடந்தவனூர் கடல் மல்லைத் தல சயனம்
நெஞ்சில் தொழு வாரைத் தொழு வாய் என் தூய் நெஞ்சே—2-6-7-

பஞ்சிச் சிறு கூழை-பூதனை இடத்திலும் கண்ணபிரான் இடத்திலும் அன்வயிக்கலாம்
பஞ்சு போலே மெல்லிய சிறிய கூந்தலை -தாய் வேடம் பூண்டு வந்தாள்
பிடித்துக் கட்ட ஒண்ணாத படியான மயிர் முடியை யுடைய இளம் பிள்ளை கண்ணபிரான் என்றுமாம்
கம்ச -கஞ்ச  -என்று திரிந்து -கஞ்சிக் காய்ந்த கருவில்லி -நாச்சியாரும் -13-3-அருளிச் செய்தாரே-

——————————————————-

செழு நீர் மலர்க் கமலம் திரையுந்து வன் பகட்டால்
உழு நீர் வயல் உழவர் உழப் பின்முன் பிழைத்து எழுந்த
கழுநீர் கடி கமழும் கடன்மல்லைத் தலசயனம்
தொழு நீர் மனத்தவரைத் தொழுவாய் என் தூய நெஞ்சே -2-6-8-

வல் பகட்டால் -வழிய எருதுகளைக் கொண்டு -பகடு -எருது -யானைக்கும் பெயர் –
பிழைத்து எழுந்த கழு நீர் -உழவுக்கு தப்பி எழுந்த செங்கழுநீர் மலர்களினுடைய
திரை யுந்து -என்பதை விட -திரை யுந்தி -பாடம் வ்யாக்யானத்துக்கு சேரும்
உழு நீர் -வயலுக்கும் உழவர்க்கும் அடை மொழி –
எப்பொழுதும் உழுவதே இயற்கையாக யுடையவர் உழவர்
வயலும் எப்பொழுதும் உழப் பட்டுக் கொண்டே இருக்கும் –

—————————————————–

பிணங்களடு காடதனுள்  நடமாடு பிஞ்ஞகனோடு
இணங்கு திருச் சக்கரத்து எம்பெருமானார்க்கிடம் விசும்பில்
கணங்களி யங்கும் மல்லைக் கடல் தல  சயனம்
வணங்கும் மனத்தாரவரை வணங்கு என் தன் மட நெஞ்சே–2-6-9-

சௌசீல்ய திரு குணத்தை அனுசந்திக்கிறார்
தாமஸ தெய்வமான ருத்ரனும் வலப்பக்கம் இடம் கொடுத்து ஆதரித்து அருளுபவன்
வலத்தனன் திரிபுரம்   எரித்தனன் -1-3-9-என்றும் —
பஸ்யை காதச மே ருத்ரான் தஷிணம் பார்ச்வம் ஆஸ்ரிதான்-மோஷ தர்ம வசனம் –
தபஸா  தோஷிதாஸ்  தேந விஷ்ணு நா ப்ரப விஷ்ணு நா -ஸ்வ பார்ஸ்வே தஷிணே சம்போர் நிவாஸ பரிகல்பித -என்றும் –
ஏறாளும் இறையோனும் திசைமகனும் திரு மகளும் கூறாளும் தனியுடம்பன் -என்றும்
அக்கும் புலியன தளுமுடையார் அவர் ஒருவர் பக்கம் நிற்க நின்ற பண்பர் -என்றும் -ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல்கள்
சர்வ காலமும் இவர்கள் எம்பெருமான் திரு மேனியில்  இருப்பார்களோ என்னில் –
ஆபத்துக்களில் திரு மேனியிலே இடம் கொடுத்து அருளும் –
அது மகா குணம் ஆகையாலே ஆழ்வார்கள் எப்போதும் ஒக்க அருளிச் செய்து கொண்டு போருவார்கள் –
சாமந்தர்க்கு புறம்பே நாடுகள் கனக்க யுண்டாகிலும் மாளிக்கைக்கு யுள்ளே செம்பாலே நாழி யரிசியைத்
தங்களுக்கு வரிசையாக நினைத்து இருப்பார்கள் இறே-
அப்படியே இவர்களும் திரு மேனியிலே பண்ணி வைக்கும் பிராப்தி விடார்கள் இறே
ஒரோ   கலஹங்களிலே அடைய வளைந்தானுக்கு உள்ளே குடி வாங்கி யிருந்து கலஹம் தெளிந்த வாறே புறம்பே புறப்பட்டாலும்
இவ்விடம் இன்னார் பற்று இவ்விடம் இன்னார் பற்று -என்று பின்னும் பிராப்தி சொல்லி வைக்குமா போலே –

பிணங்கள் இடு காடு -என்பதை விட -பிணங்கள் அடு காடு -பாடம் சிறக்கும் –
அடுதல் சுடுதல் -ஸ்மசான பூமி -அங்கெ நடமாடும் ருத்ரன் பிஞ்ஜகன்
அவனோடு இணங்குதல் ஆவது திரு மேனியில் இடம் கொடுத்து அருளி
திருச் சக்கரத்து எம்பெருமானார் -நித்ய சூரிகளுக்கும் திரு மேனியிலே இடம் கொடுத்து அருளுவது போலே
அஹங்காரியான ருத்ரனுக்கும் இடம் கொடுப்பவன் –
சௌசீல்யம் வாய்ந்த பெருமான் உறையும் திவ்ய தேசம் -தேவதாந்தரங்களும் தங்கள் அதிகாரம் நிலை நிற்க இங்கே 
வந்து தொழுது வழிபாடு செய்யா நிற்பார்கள்
இப்படிப் பட்ட திவ்ய தேசம் வணங்கும் பாகவதர்களையே என் நெஞ்சு வணங்கக் கடவது  -என்றார் ஆயிற்று –

——————————————————-

கடி கமழு நெடு மறுகில் கடல் மல்லைத் தல சயனத்து
அடிகளடியேநினையும் அடியவர்கள் தம்மடியான்
வடி கொள் நெடு வேல் வலவன்கலிகன்றி யொலி வல்லார்
முடி கொள் நெடுமன்னர் தம் முதல்வர் முதலாவாரே—2-6-10-

பாகவத சேஷத்வமே பரம புருஷார்த்தம் என்று பரம போக்யமாக அருளிச் செய்த ஆழ்வார்
பலன் சொல்லும் இடத்து இஹ லோக ஐஸ்வர்யத்தை பலனாகச் சொல்லுவது என் -என்று நஞ்சீயர் பட்டரைக் கேட்க -ரசோக்தியாக
திரு மங்கை ஆழ்வார் திரு வவதரித்த பின்பு த்யாஜ்யமான ஐஸ்வர்யமும் பரம புருஷார்த்தமாய்விட்டது காணும் –
பணம் யுள்ள இடங்களில் சென்று கொள்ளை அடித்து பகவத் பாகவத கைங்கர்யங்கள் பண்ணுகிறவர் ஆகையால்
ஹேயமான ஐஸ்வர்யமும் இவ் வாழ்வார் திரு உள்ளத்தால் உத்தேச்யமாய் விட்டது இறே-என்றாராம்
ஆரார் எந்த எந்த பலன்களை விரும்பினாலும் அந்த அந்த பலன் இந்த அருளிச் செயல்கள் மூலமாகக் கிடைக்கும்
அன்றிக்கே
முடி கொள் நெடு மன்னவர் -ஷத்ரியர்கள் -அவர்களுக்கும் முதல்வர் -ப்ரஹ்மாதிகள்-
அவர்களுக்கும் முதல்வர் -அவர்கட்கு நிர்வாஹகரான நித்ய சூரிகள்
பரம புருஷார்த்தமே பலனாக சொல்லிற்று -இதுவே பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு உள்ளமும் –

————————————————————–

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ P .B .A .ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

This entry was posted on March 16, 2015 at 2:27 pm and is filed under Acharyarkall, திருமங்கை ஆழ்வார், பெரிய திரு மொழி, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, Prabandha Amudhu, Thirumangai Aazlvaar. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.