Thiruvonum's Weblog

அவதாரிகை –

ஐஸ்வர்யத்தைக் கொண்டு பிற்காலியாதே நெஞ்சே
அவன் ஆஸ்ரித சம்ஸ்லேஷைக ஸ்வபாவன் கிடீர் -என்கிறார் –
அங்கன் அன்றிக்கே
பெரிய மேன்மையை யுடையனாய் இருந்து வைத்து
அவை ஒன்றும் பாராதே ஆஸ்ரிதர்க்காகத் தன்னை
அழிய மாறியும் கார்யம் செய்யுமவன் கிடீர் என்கிறார்  –

—————————————–

நின்று நிலமங்கை நீரேற்று மூவடியால்
சென்று திசை யளந்த செங்கண் மாற்கு என்றும்
படையாழி புள்ளூர்தி பாம்பணையான் பாதம்
அடையாழி நெஞ்சே அறி –21-

பதவுரை

சென்று நின்று–(மஹாபலியின் யாக பூமியிற்) போய் நின்று
அம் கை–(தனது) அழகிய திருக்கையினால்
நிலம் நீரேற்று–பூமி தானம் வாங்கி
மூ அடியால்–மூன்றடிகளாலே
திசை அளந்த–எல்லாயிடங்களையும் ஸ்வாதீனப் படுத்திக் கொண்ட
செம்கண்மாற்கு–செந்தாமரைக் கண்ணனான எம்பெருமானுக்கு
என்றும்–எப்போதும்
ஆழி–சக்கரமானது
படை–ஆயுதமாயிருக்கும்;
புள்–கருடன்
ஊர்தி–வாஹனமா யிருப்பன்;
ஆழி நெஞ்சே–கம்பீரமான மனமே!
அறி–நான் சொல்வதை ஆராய்ந்து கொள்;
பாம்பு அணையான் பாதம் அடை–சேஷ சயனனான அப்பெருமானுடைய திருவடிகளை அடைந்திடு.

——————————————

வியாக்யானம் –

சென்று நின்று –
மகா பலி யஞ்ஞ வாடத்து அளவும் செல்ல நடந்து
பின்னை அவன் முன்னே அர்த்தித்வம் தோற்ற நின்ற நிலையும்
எல்லாம் இவர்க்கு ஆகர்ஷகமாய் இருக்கிறபடி –

நின்று-
மலையாளர் வளைப்பு போலே
பெற்று அன்றிப் பேரேன் என்று –

நிலமங்கை நீரேற்று –
பூமியை அழகிய கையால் நீரேற்று –
உபய விபூதிக்கும் படி இடும் கை –
கொடுத்து வளர்ந்த கையாலே பெற்றான் ஆய்த்து –
பிராட்டியை ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் நீர் வார்த்ததைப் போலே

மூவடியால் திசை யளந்த-
மூன்று திருவடிகளாலே திக்குகளை அடைய அளந்து கொண்ட படி
திக்குகள் தோறும் சென்று அளந்தது -என்னுமாம் –

செங்கண் மாற்கு –
அந்த கார்யம் வாய்ந்த வாறே சிவந்த கண்களை உடைய சர்வேஸ்வரனுக்கு –
அத்தாலே அலாப்ய லாபம் பெற்றானாய் இருக்கை-

தம்தாமது பெற்றாலும் இனியராக வேணுமோ
கீழே திரு வுலகு அளந்து அருளின இடம் பிரஸ்துதமாய்
அத்தை அது பின்னாட்டின படி சொல்லுகிறது –

என்றும் படையாழி –
எல்லாத்தையும் உடையவன் கிடீர் இரந்தான்-
எப்பொழுதும் கை கழலா நேமியான்  -பெரிய திருவந்தாதி -87-

படையாழி  -புள்ளூர்தி பாம்பணையான்-
எப்பொழுதும் பரிகரம் ஆயத்து திருவாழி –
பெரிய திருவடி வாஹனம்
திரு வநந்த ஆழ்வான் படுக்கை –

கையிலே திருவாழி யைப் பேராதே பிடிக்க வல்லனுமாய்
திரு வடி முதுகிலே ஏந்தித் தரிக்க வல்லவனும்
திரு வநந்த வாழ்வான் ஆகிற படுக்கையிலே சாய வல்லவனும்
சர்வேஸ்வரன் -ஆகிறான்

பாதம் அடையாழி நெஞ்சே அறி –
இப்படிப் பட்டவன் திருவடிகளைக் கிட்டி
மகா பலியைப் போலே கழஞ்சு மண்ணைக் கொடுத்து விடாதே
உன்னைக் கொடு

ஆழி  நெஞ்சே –
கம்பீர ஸ்வ பாவமாய் அளவுடைய நெஞ்சே –
என்னை ஓதுவிக்க வல்லை நீ யன்றோ

அறி –
இத்தை ஒலக்க வார்த்தை என்று இராதே
அழகிதாக புத்தி பண்ணு-

——————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பொய்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

This entry was posted on June 27, 2014 at 10:58 am and is filed under Acharyarkall, நம்பிள்ளை, முதல் திரு அந்தாதி, முதல் திருவந்தாதி, Poyhai Aazlvaar, Prabandha Amudhu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.