Thiruvonum's Weblog

வண்டார் -பிரவேசம் –

கண்ணாலே கண்டு களிக்கின்றது இங்கு என்று கொலோ -என்று சொல்லி நின்றாரே –
கண்ணாலே கண்டு கழிக்கை பேறு ஆனால்
அதுக்கு தன் கை பார்த்து இருக்க வேண்டும்படி இருக்கிறவனை
கேட்போம் என்று பார்த்து நீ சொல் -என்கிறார் –

(பாட்டினால் உன்னை என் நெஞ்சத்து இருந்தமை காட்டினாய் கண்ண புரத்துறை யம்மானே  —8-10-9-
என்பதை திரு உள்ளம் பற்றி சங்கதி –
உண்மையில் கால் பார்த்து -கை பார்த்து என்றது உதவியை என்றபடி )

உம்முடைய அநந்ய கதித்வத்தை ஆவிஷ் கரித்து-
கைங்கர்யத்தை ஒழியச் செல்லாத உம்முடைய சாபல்யத்தை
ஆவிஷ் கரித்த நீர்-
கைங்கர்யம் பெற்றீரே –
வாசிகமான அடிமை செய்யா நின்றீர் ஆகில்-
இனி வேண்டுவது உண்டோ என்று-
அத்தை இவர் திரு உள்ளத்திலே படுத்த
அத்தாலே இனியராத் தலைக் கட்டுகிறார் –

உன் தனக்கே தொண்டானேற்கு என் செய்கின்றாய் -தொண்டராக்கிய பின்பு என்ன செய்ய வேண்டும்

——————————————–

வண்டார் பூ மா மலர் மங்கை மண நோக்கம்
உண்டானே உன்னை உகந்து உகந்து உன் தனக்கே
தொண்டானேற்கு என் செய்கின்றாய் சொல்லு நால் வேதம்
கண்டானே கண்ண புரத் துறை யம்மானே—8-10-1-

மண நோக்கம்–மங்கள கடாக்ஷம்-வீக்ஷணம் -முழுக்க பார்த்து பர ப்ரஹ்மம் ஆனான் -பட்டர்
உண்டானே-தாரகமாகக் கொண்டானை
நால் வேதம் கண்டானே-இவற்றை வெளியிட்டான் -என்றும் இவை இவனைக் காட்டின என்றும் –

வண்டார் பூ மா மலர் மங்கை மண நோக்கம் -உண்டானே-
வண்டுகள் ஜாதியாகப் படிந்து இருப்பதாய்
தர்ச நீயமாய்
பிராட்டிக்கு நினைத்த படி வர்திக்கைக்கு  ஈடான
பரப்பை உடைத்தான தாமரைப் பூவை இருப்பிடமாக உடைய
பெரிய பிராட்டியார் உடைய நோக்கை
தாரகாதிகளாக உடையவனே –
(தாரகம் போஷகம் போக்யம் மங்களாவாஹம் நான்கும் அன்றோ இவள் கடாக்ஷம் )

உன்னை –
அவளோடு கூடி இருக்கிற உன்னை –
பிரமச்சாரி எம்பெருமானை அன்று ஆய்த்து
இவர் உகந்து இருப்பது –

உகந்து உகந்து –
மிகவும் உகந்து –

உன் தனக்கே தொண்டானேற்கு –
தாயும் தமப்பனும் சேர இருக்க
அனுவர்த்திப்பாரைப் போலே
அவனும் அவளுமான் சேர்த்தியிலே அடிமை செய்ய வேண்டும்
என்று ஆய்த்து இவர் ஆசைப் பட்டு இருப்பது –
பிராட்டியும் அவனுமான சேர்த்தியிலே அடிமை செய்ய வேணும் என்னும்
சாபல்யத்தை உடைய எனக்கு –
(உனக்கு இல்லாமல் உன் தனக்கே என்று மிதுனம் சொன்ன படி )

என் செய்கின்றாய் சொல்லு-
நீ செய்து அருளப் பார்த்தது என் சொல்லு –
பிராப்ய பிராபகங்கள் இரண்டும்
அவனும் அவளுமான சேர்த்தியிலே யாயிற்று இவர் நினைத்து இருப்பது –
உபாய பாவததிலே குறைவற இருக்கிற நீ செய்து அருளுவதாக
நினைத்து இருக்கிறது என் சொல்லு –
(உபாய பாவம் உனக்கே -அவள் புருஷகாரம் செய்தாயிற்றே )

என் செய்கின்றாய் சொல்லு-
தம்முடைய உகப்பை பேற்றுக்கு பரிகரமாக நினைத்து இருக்கிறிலர் –
அவன் நினைவே பேற்றுக்கு பரிகரமாக நினைத்து இருக்கையாலே -சொல்லு என்கிறார் –
(இவர் விருப்பம் ஆசை த்வரை எல்லாம் அதிகாரி ஸ்வரூபமே )

நால் வேதம்  கண்டானே –
பிரளய காலத்திலே இவற்றின் உடைய ஆநு பூர்வியை
ஸ்மரித்து இருந்து வெளி இடுகை -இறே
இவற்றைக் காண்கை யாவது
நித்தியமான வேதத்தில் சாஷாத் காரத்துக்கு மேற்பட இல்லை இறே
(ஆகவே படைத்தானே என்னாமல் -கண்டானே -சப்தங்கள் போனாலும் ஆனு பூர்வி அழியாதே )

அன்றிக்கே
பட்டர் அருளிச் செய்ததாக சிறியாத்தான் பணிக்கும் படி –
இது கர்த்தரி அன்று -கர்மணி கிடாய் -என்று
பிராப்ய பிராபகங்கள் இரண்டும் அவனே என்னும் இடத்தை யாயிற்று
வேதங்கள் வெளி இட்டது –

கண்ண புரத் துறை யம்மானே –
பிரமாணங்களிலே கேட்டுப் போகை அன்றிக்கே
கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்கலாம் படி
திருக் கண்ண புரத்திலே வந்து
சுலபனான நீ சொல்லு –

—————————————————————

உன் தனக்கே தொண்டனானேன் என்றாரே
இங்கன் சொல்லுவான் என்
புறம்பே ஆஸ்ரயிப்பாரும் ஆஸ்ரயணீயருமாய் அன்றோ இருக்கிறது -என்ன
அவர்கள் செய்தபடி செய்கிறார்கள் –
எனக்கு முன்னம் இதர விஷயங்களில் புத்தி இல்லை -என்கிறார் –

பெரு நீரும் விண்ணும் மலையும் உலகேழும்
ஒரு தாரா நின்னுள் ஒடுக்கிய நின்னை யல்லால்
வரு தேவர் மற்றுளர் என்று என் மனத்திறையும்
கருதேன் நான் கண்ண புரத்துறை யம்மானே —8-10-2-

தாரா-தாராக -மாலையாக –
வரு தேவர் -நானே ப்ராப்யம் ப்ராபகம் ஆஸ்ரயணீயன் என்று வருவார்

பெரு நீரும் விண்ணும் மலையும் உலகேழும்
கடலும்
ஆகாசமும்
குல பர்வதங்களும்
லோகங்கள் ஏழும்
இவற்றை அடைய பிரளயத்தில்

ஒரு தாரா –
ஒரு மாலையாக –

நின்னுள் ஒடுக்கிய நின்னை யல்லால்
ஒரு பூவை விழுங்கினால் போலே யாயிற்று
வருத்தம் அற்று இருந்தபடி
(திருத் துளசி இதழை வாயில் போட்டுக் கொண்ட படி அநாயாசேன -இனிமையாய் –
ரஷித்தோம் என்ற உகப்பு உண்டே உனக்கே )

அன்றிக்கே
ஒரு தாரா –
ரஷணத்துக்கு தனி மாலை இட்டு நிற்கிறவனே-
இவற்றை அடையவும் திரு வயிற்றிலே வைத்து
நோக்கின உன்னை அல்லது –

வரு தேவர் மற்றுளர் என்று என் மனத்து –
பிரளயம் வந்த போதாக உன் வயிற்றிலே போய்ப் புக்கு
நீ வெளிநாடு காணப் புறப்பட விட்டவாறே
நான் ஆஸ்ரயணீயன் என்று வருவதொரு தேவதை உண்டாக நான் அறியேன் –
(அகில காரணம்-அத்புத காரணம் -நிஷ் காரணம் -என்றதும்
கஜேந்திர ஆழ்வானை ரக்ஷிக்க வந்தவர் உங்கள் தேவனோ )

இறையும் -கருதேன் நான் –
பூர்வ பஷத்வேநவும் நினைத்து அறியேன் –

கண்ண புரத்துறை யம்மானே –
பிரளய ஆபத்தை பரிஹரித்து இன்று
ஆஸ்ரயணீயன் என்னும் இடம் தோற்ற நீ வந்து சந்நிஹிதனாக
நான் எங்கனே வேறு சிலரை ஆஸ்ரயணீயன் என்று இருக்கும் படி –
சம்சார பிரளயத்தை பரிஹரிக்கைகாக இறே
நீ இங்கே வந்து நிற்கிறது –

—————————————————–

(திருக் கல்யாண திருக்கோலம் -தானம் வாங்கும் ஹஸ்தம்
நீல மேகப்பெருமாள் மூலவர் -ஆஹ்லாத கரம்
புண்டரீக விசாலாட்க்ஷம் சரத் சந்த்ர நிவாசனம் நீலாத்ரி த்ருஷ்டாந்தம் நீலமேகம் அஹம் பஜே
சவுரி பெருமாள் உத்சவர்
உத்பலாதவக விமானம் -ஆழ்வார் திருக்கண்கள் கொண்டே சேவிக்க முடியும்
பலம் -மாம்சம் உத்பல -வைராக்யம் -சரீரத்தில் ஆசை விட்டவர்களுக்கே
மோக்ஷம் கொடுப்பதற்காகவே -முமுஷுக்களுக்கே -இங்கு சேவை
சரணம் ஆகும் தனது தாள் அடைந்ததற்கு எல்லாம் மரணம் ஆனால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான்
சரண முகுந்தன் -மோக்ஷ பூமி பிரதன்
64 சதுர் முகமாக நமக்காக இங்கே எழுந்து அருளி
முக்கோட்டை -பாடத்தெரியாதவனுக்கும் பாட வைக்கும் -மலையாள வார்த்தை இது
5121-வருஷங்கள் கலியுகம் தோன்றி – திருமங்கை ஆழ்வார் முதல் 500 வருஷத்தில் -வரப்போகிறார் -ஷேம க்ருஷிகன்
உபரி சரவஸூ -தேவர்களுக்கு உதவி செய்து போக -இங்கே வர -ரிஷிகள் இங்கே தபஸ்ஸூ செய்ய -சாமாக்கதிர்கள் போல் இருக்க
இவன் வெட்ட முகிலை -ரிஷிகள் என்று உணர்ந்து -பாகவத அபசாரம்
அவன் திருக்குமாரத்தி திருக்கல்யாணம் செய்து அருளவே இங்கே எழுந்து அருளுகிறார்
சவுரி -திரு நாமம்-சஹஸ்ர நாமம் -த்வாபர யுகம் பீஷ்மர் காட்டி
ராஜா -அர்ச்சகர் -மாலை கேசம் இருந்த விருத்தாந்தம் –
முனியதரன் சரித்திரம் -முனியை தரையர் சந்நிதியும் இங்கே உண்டு -பிரசித்த பிரசாதம் –
5 நாளி அரசி மூன்று நாளி பருப்பு-(தோல் உரிக்கப்படாத பயத்தம் பயறு ) இரண்டு நாளி நெய் கொண்டு செய்தது –
திருக்கண்ண புர அரையர் சரித்திரம் -தாளம் வீசி அடிபட்ட தழும்பு இன்றும் சேவிக்கிறோம் –
விபீஷணனுக்கு நடை அழகு -கைத்தல சேவை -சாதிக்கும் திவ்ய தேசம் -கீழை வீடு இது -ஸ்ரீ ரெங்கம் மேலை வீடு -)

(திருநறையூர் நம்பி பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்து அருளி –
வயலாலி மணவாளன் உபதேசம் –
இங்கு அர்த்தம் அருள பெற்றார் –
எட்டு பத்துக்களுக்கும் சார தமமான உயிர் பாசுரம் இது –
உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை-தாத்பர்யம் –
ததீய சேஷத்வமே -கேட்டதும் அல்லிக் கமலக் கண்ணனாய் இருப்பானே )

வேறு சிலரை ஆஸ்ரயணீயர் அல்லர் -என்று நினைத்து இருக்கும் அளவேயோ  –
தாமஸ புருஷர்களோடு சம் சர்க்கமும் இல்லை –
சாத்விகரை ஒழிய காலம் செலுத்தவும் மாட்டேன் -என்கிறார் –
எண்ணாத மானிடத்தை எண்ணுமவன் அல்லேன் -என்றும்
பேராளன் பேரோதும் பெரியோரை யொருகாலும் பிரிவிலேன்-என்கிறார் –
(இரண்டுக்கும் இரண்டு பாசுர பிரமாணங்கள் )

மற்றுமோர் தெய்வம்   உளதென்று இருப்பாரோடு
உற்றிலேன் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை
மற்றெல்லாம் பேசிலும் நின் திரு வெட்டெழுத்தும்
கற்று நான் கண்ண புரத் துறை யம்மானே —8-10-3-

மற்றுமோர் தெய்வம்   உளதென்று இருப்பாரோடு உற்றிலேன்
தேவதாந்தர ஸ்பர்சம் உடையாரோடு
எனக்கு ஒரு சம்பந்தமும் இல்லை –

உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை மற்றெல்லாம் பேசிலும் நின் திரு வெட்டெழுத்தும் கற்று நான் –
அவர்களை விட்டு உன் அளவில் நின்றவனும் அல்லேன் –

இவ்வனுஷ்டானம் தான் நீர் எங்கே யார் சொல்ல பரிஹரித்தீர் -என்ன
நீ சொன்ன முதல் வார்த்தைக்கு அர்த்தமாக
நான் நினைத்து இருப்பது இது -என்கிறார் –
(நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணா என்னும் நாமம் தானே முதல் வார்த்தை
திரு மந்த்ரம் என்றது ஆயிற்று )

இது பின்னை அநேக அர்த்தங்களை சொல்லுமே –
ஜீவ ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லும் –
நம்முடைய ஸ்வரூபத்தை சொல்லும் –
ஜீவ வஸ்துக்களுக்கும்  நமக்கும் உண்டான சம்பந்தத்தை சொல்லும் –
ப்ராப்தி பலமான கைங்கர்யதளவும் வந்திருக்குமே -என்ன

அது அநேக அர்த்தங்களைச் சொல்லிற்றே யாகிலும்
அதில் எங்குமாக நான் அறுதி இட்டு இருக்கும் அர்த்தம்
அனந்யார்ஹ சேஷத்வம் –
அது தான் ததீய சேஷத்வ பர்யந்தமாய் அல்லது இராது –

(சேஷத்வம் -அநந்யார்ஹத்வம் -பாகவத சேஷத்வம் -ஆய -உகாரார்த்தம்–நமஸ்ஸூ -கீழே பார்த்தோம் –
பகவத் சேஷத்வத்தின் எல்லை நிலம் -அவனது அவயவ பூதங்கள்
மாற்று எல்லாம் பேசிலும் -திரு மந்த்ரார்த்தங்கள் பலஉண்டே –
முதல் வார்த்தைக்கு -பல அர்த்தங்கள் உண்டே -உன் அடியார்க்கு அடிமை என்று அறிந்தேன்
நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணா -உபக்ரமம்
பிராப்தி -சேஷ சேஷி பாவ சம்பந்த நிபந்தன முறை -உறவின் முறை –
எங்குமாக அறுதி இட்டு இருக்கும் அர்த்தம் -என்றது -அநந்யார்ஹத்வம் -உனது அடியார்க்கு அடிமை –
ததீய சேஷத்வ பர்யந்தமாகப் போனால் தான் பகவத் அநந்யார்ஹத்வம் சித்திக்கும் –
அவன் திரு உள்ளம் உகக்கும் படி நடக்க வேண்டுமே –அவன் திரு உள்ளம் உகப்பே பிரயோஜனம்
ஞாதவ்ய தயா -அறிய வேண்டியதாக அறிந்து
ஜீவ ஸ்வரூபம் ஆஸ்ரய தயா ஞாதவ்யம் -மகாரம் மனா ஞானி மனா அவ போதனை
பகவத் ஸ்வரூபம் விஷய தயா -ஜேயம்
தத் விஷய கைங்கர்யம் -சேஷத்வ கார்யம் -சேஷத்வ பலம் –
கீழே இவ்வளவும் சொன்னதுக்கு தாத்பர்யம் -சேஷத்வம் சித்திக்க -பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தமும்
பாகவத பர்யந்த கைங்கர்யம் வரை போனால் தான் நிலை நிற்கும் –
ஆகையால் உன் அடிமை ஆகை ஆயிற்று என்பதே உனது அடியார்க்கு அடிமை என்பது சித்திக்கும் )

கண்ண புரத் துறை யம்மானே –
இது அன்றோ நீ இங்கே வந்து இருந்து ஓதுவித்த அர்த்தம் –
கீழும் கண்ண புரத் துறை யம்மானே என்று போருகையாலே
இதுவும் அப்படி நடத்தப் பார்க்குமன்று அஷரம் ஏறி வரும் –
அதுக்காக
கற்று நான் வல்லது கண்ண புரத் துறை யம்மானே -என்னுதல்
(கண்ண புரத் துறை யம்மானே–12 அக்ஷரங்கள்
கற்று நான் வல்லது கண்ணபுரத்தானே -பாட பேதம் )

அன்றிக்கே
ரீதி பேதம் பிறவாமைக்காக
கண்ண புரத்துறை அம்மானே   —

நின் திரு வெட்டு எழுத்தும் கற்று நான் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -என்றாவது –
உன் அளவில் நின்றவன் அல்லேன் -என்ற போது
அவன் திரு உள்ளம் என் படுகிறதோ  -என்று நஞ்சீயர் அருளிச் செய்ய
பிள்ளை -அல்லிக் கமலக் கண்ணன் ஆகிறான் -(திருவாய் -8-10-11)-என்று அருளிச் செய்தார் –
நீக்கமில்லா அடியார்  தன் அடியார்  அடியார் எம் கோக்கள் -(திருவாய் -8-10-10 )-என்று
இவர் பாகவத சேஷத் தளவில் நின்றவாறே அவன் அல்லிக் கமலக் கண்ணன் ஆனான் –

பிரபன்னன் உடைய லஷணம் ஆகிறது –
ஸ்ரீயபதியே -உபாய உபேயங்கள் என்று இருக்கையும்
தேவதாந்தர ஸ்பர்சமும்
தாமஸ புருஷர்களோடு சம்சர்க்கமும் இன்றிக்கே இருக்கையும் –
பாகவதரை ஒழிய செல்லாமை யுண்டாய் இருக்கையும் –

தர்மியை அனுபந்தித்து இருக்கும் தர்மங்களை நேரே
வ்யவஹரித்தது இல்லையே யாகிலும்
தர்மியைச் சொன்ன போதே
தர்மங்களை எல்லாம் சொல்லிற்றாம் இறே-

(அவனைச் சொன்ன போதே அவயவ பூதங்களான பாகவதர்களையும் சொன்னது ஆகுமே )

————

ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் அருளிய வார்த்தா மாலை –வார்த்தை -340-
பாகவத சேஷத்வ விதுரமான பகவத் சேஷத்வமும் -தேகாத்ம அபிமானம் போலே
பொல்லாது என்று முதலி யாண்டான் –
திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு ததீய விஷயத்தில் உண்டான ஊற்றம் சொல்லுகிறது –
இது இவரின் மடிபிடி ரகஸ்யம் என்பார்கள் –

நம்பி தன் நல்ல மா மலர் சேவடி சென்னியில் சூடியும் தொழுதும் எழுந்தாடியும் -பெரிய திருமொழி -7-3-10-

பாசுரத்தை கேட்டு இவர் கால் வாசி அறிந்தவராய் இருந்தார் என்று -ஆழ்வீர்
திருச்சேறையிலே வாரீர் -உம்முடைய அபேஷிதத்தை தலைக்கட்டித் தருகிறோம் -என்ன –
இவர் திருச்சேறையிலே எழுந்து அருள –
இவ் வாழ்வார் உடைய அசைந்த வளையத்திலே புனுகை வழிய வார்த்தால் போலே –

மா மதலைப் பிரான் -தம்முடைய திருவடிகளை கொண்டு வந்து வைக்கப் புக –
அத்தை புறம் கையாலே தட்டி –
உன் பொது நின்ற பொன்னம் கழலோ -மூன்றாம் திருவந்தாதி -88-என் தலை மேல் இருப்பது
உன் தாள் தொழுவார் காண்மின் என் தலை மேலார் -பெரிய திருமொழி -7-4-1–என்ன

அத்தைக் கேட்டு லஜ்ஜா விஷ்டனாய் -உமக்கு அந்தர்யாமியாய் இருந்தோமே -என்ன –

எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் எப்பொழுதும் என் மனத்தே இருக்கின்றாரே -பெரிய திருமொழி -7-4-2-என்ன –

ஆகிலும் அர்ச்சாவதாரமாய் ஸுலபனாய் இருந்தோமே என்ன –

கடல் மல்லைத் தல சயநத்து உறைவாரை கொண்டாடும் நெஞ்சுடையார் அவர்
எங்கள் குல தெய்வமே -பெரிய திருமொழி -2-6-4-என்ன –

அவர்கள் எங்கே உளர் என்ன –

போதோடு புனல் தூவும் புண்ணியரே விண்ணவரில் பொலிகின்றாரே -பெரிய திருமொழி-2-6-4- என்று
அவர்கள் ஸ்வரூபத்தை சொல்ல –

கண்கள் ஆரளவும் நின்று கண்ண மங்கையுள் கண்டு கொண்டேனே -பெரிய திருமொழி -7-10-9-என்கிறபடியே
கண்ணுக்கு இரை இடுகைக்கும் நெஞ்சுக்கு அனுசந்தானமாக இரை இடுகைக்கும் நாம் வேணுமே -என்ன –

வண் சேறை எம்பெருமான் அடியார் தம்மைக் கண்டேனுக்கு இது
காணீர் என்னெஞ்சும் கண் இணையும் களிக்குமாறே -பெரிய திருமொழி -7-4-6-என்ன

ஆகில் சர்வ கந்தஸ் சர்வ ரச -என்கிறபடியே உமக்கு ரசாயன சேவைக்கு நாம் வேண்டுமே -என்ன –

எம்பெருமான் தாளை நாளும் சிந்திப்பாருக்கு என்னுள்ளம்
தேனூறி எப்பொழுதும் தித்திக்குமே -பெரிய திருமொழி -7-4-5-என்ன –

ஆகில் உமக்கு உபாய உபேயத்துக்கு நாம் வேணுமே என்ன –

உபாயத்துக்கு முற்பாடர் ஆகையாலும் –
உபேயத்துக்கு எல்லை நிலம் ஆகையாலும் –
இருந்த நாளுக்கு உசாத் துணை யாகையாலும் –
பேராளன் பேரோதும் பெரியோரை ஒருகாலும் பிரிகிலேனே -பெரிய திருமொழி -7-4-4- என்ன –

ஆகில் அடியிலே நமக்கு தாசர் என்று புகுந்தீரே -என்ன –

மற்று எல்லாம் பேசிலும் நின் திரு எட்டு எழுத்தும் கற்று நான்
உற்றதும் உன் அடியாருக்கு அடிமை -பெரிய திருமொழி -8-10-3-என்ன –

இவர் நின்ற நிலையிலே தமக்கு பிறந்த ப்ரீதி அதிசயத்தாலே -பின்னையும் அவ் வாழ்வார் திரு உள்ளத்தை
சோதிகைக்காக –
அடியிலே நம்மைக் கவி பாட என்று இழிந்து
நம் அடியார் திறத்திலே மண்டிற்று என் -என்ன –

ராஜபுருஷ என்னுமா போலே -ஒருவனைக் கவிபாடுமவன் ஊரும் பேரும் தாரும்
குடியும் வைத்துக் கவிபாடுமா போலே சொன்னேன் இத்தனை –
ததீய விஷயமே உத்தேச்யம் என்ன –

ஆகிலும் பிரித்துச் சொன்னீரே என்ன –

பர்த்தாவின் தேகத்தை விரும்பின பதி வ்ரதைக்கு குற்றம் உண்டாகில் இறே -திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை
விரும்பின எனக்கு குற்றம் உண்டாவது -என்ன –

என்று தமக்கு ததீய விஷயத்தில் உண்டான ஊற்றத்தைச் சொல்ல

ஈஸ்வரன் திரு உள்ளமும் களித்து –
இவ் வாழ்வாருக்கு தோற்றம் -என்று-
இவர் திறத்தில் மடல் எடுக்கும்படி யாயிற்று ஈஸ்வரன் திரு உள்ளம் –

————————————————-

அக் குணங்கள் எல்லாம் உண்டானாலும்
நாம் விரும்பி இருத்தல் –
வலிய புருஷகாரம் இருத்தல் -செய்த அன்று -அன்றோ –
அது -கார்யகரமாவது என்ன –
நஞ்சு தாரகமான உனக்கு ஆகாதது இல்லை
பிராட்டிமார் எனக்கு புருஷகாரம் ஆனபின்பு என் கார்யத்துக்கு குறை உண்டோ -என்கிறார் –

பெண்ணானாள் பேரிளம் கொங்கையின் ஆர் அழல் போல்
உண்ணா நஞ்சுண்டு உகந்தாரை யுகந்தேன் நான்
மண்ணாளா வாள் நெடும் கண்ணி மது மலராள்
கண்ணாளா கண்ண புரத் துறை யம்மானே —8-10-4-

பெண்ணானாள் –
பேயாய் இருந்து வைத்து
பெண் ஆனாள்-
நிருபாதிக ஸ்த்ரீத்வம் உள்ளது யசோதை பிராட்டிக்கே இறே –
அவளாக தன்னை பாவித்து வந்தாள் ஆயிற்று –

பேரிளம் கொங்கையின் ஆர் அழல் போல் –
ஏறிட்டு கொண்டது ஒழிய
பேயான படியாலே -முலை பெருத்து இருக்கும் இறே -(பேர் கொங்கை )
யசோதை பிராட்டியாக அநு கரித்து வருகையாலே
இளமையும் கிடக்கும் -(இளம் கொங்கை )
அக்னி கல்பமான விஷம் ஆயிற்று –
நெருப்பை வாயிடுவார் இல்லை இறே –

உண்ணா நஞ்சுண்டு உகந்தாரை யுகந்தேன் நான் –
அறிவுடையார் புஜித்து அறியா விஷத்தை
தாரகமாக புஜித்து
(தாய் முலை இருக்க பேய் முலை வாய் வைத்து பித்தர் என்று பேசும்படி )
பிரதிகூல்யையான பூதனையை முடித்து
அநு கூலர் விரோதி போகப் பெற்றோம் -என்று உகந்த உன்னை உகந்தேன் உன்னை –

மண்ணாளா வாள் நெடும் கண்ணி மது மலராள்-கண்ணாளா-
விஷம் தாரகமான உனக்கு ஆகாதார் இல்லை –
நீ கை விடப் பார்க்கும் அன்றும்
விட ஒண்ணாத புருஷகாரம் உண்டு –
(திருக் கண்ணபுர நாயகி தனிக் கோலமும் உண்டே இங்கு )

மண்ணாளா –
பொறை தானாய் இருக்காய்-
தான் பொறை யாளாய் இருக்கும் அளவன்றிக்கே
செய்த குற்றங்களை அவன் திரு உள்ளத்திலே படாத படி
ந கச்சின் ந அபராத்யதி –  என்று
அவனையும் பொறுப்பிக்கும் அவள் ஆயிற்று –
நோக்காலும் போக்யதையாலும்
அவன் தன் வழியே போம்படி நியமிக்குமவள் ஆயிற்று –
(கண்ணாளா -நோக்கு –மது மலராள் -போக்யதை )

கண்ண புரத் துறை யம்மானே  –
இவை எல்லாம் உண்டானாலும்
கார்யகரம் ஆகாது இறே
நீ தூரஸ்தனாய் இருந்தாய் ஆகில் –
அக் கண் அழிவையும் அறுத்து வைத்தாயே –

—————————————————

நாமும் உகந்து –
வலிய புருஷகாரமும் உண்டாய் –
ஸூலபனும் -ஆனாலும்
நீர்
புறம்பு பற்றற்று
அகிஞ்சனராய் வரும் அன்று அன்றோ கார்யகரம் ஆவது -என்ன
என் குறை அறுத்து வைத்தேன்-
நீ உன் தலையிலே குறை கிடவாதபடி பரிஹரித்துக் கொள்ளாய்-என்கிறார் –

பெற்றாரும் சுற்றமும் என்று இவை பேணேன் நான்
மற்றாரும் பற்றிலேன் ஆதலால்  நின் அடைந்தேன்
உற்றான் என்று உள்ளத்து வைத்தருள் செய் கண்டாய்
கற்றார் சேர் கண்ண புரத்துறை யம்மானே —8-10-5-

பெற்றாரும் சுற்றமும் என்று இவை பேணேன் நான்
நான் வேறு சிலரை பந்துக்கள் என்று
நினைத்து இருப்பது இல்லை –

மற்றாரும் பற்றிலேன் –
ஐயோ இவனுக்கு புறம்பு ஒருவரும் இல்லை -என்பாரையும்
உடையேன் அல்லேன் –
புறம்பு ஒருவரும் இல்லை யாகில்
நீர் உண்டே என்ன
நானும் எனக்கு கழுத்துக் கட்டி –
(கழுத்தில் கல்லைக் கட்டி குளத்தில் விழுவது போல் அன்றோ நானே எனக்கு உதவுவது )

ஆதலால்  நின் அடைந்தேன்
நிராலம்பநாய் விழுமவனுக்கு
ஒரு தரையிலே விழ வேணுமே-
சதம் நிபதிதம் பூமௌ -( காகாஸூரன் விழுந்தால் போல் )

உற்றான் என்று உள்ளத்து வைத்தருள் செய் கண்டாய் –
இவன் நம்மை விட்டு
புறம்பே போய் படக் கடவது எல்லாம் பட்டான் -என்று
உன் திரு உள்ளத்திலே கொண்டு
என் பக்கலிலே கிருபையை பண்ணி அருள வேணும் –

அன்றிக்கே –
என்னால் அறுத்துக் கொள்ள ஒண்ணாத சம்பந்தம் உன் கை யதன்றோ –
இவன் கீழ் விட்டுப் போந்த உறவு முறை எல்லாம் நாமே அன்றோ
என்ற இத்தை திரு உள்ளத்திலே கொண்டு
என் பக்கலிலே கிருபையை பண்ணி அருள வேண்டும் –
(நம் உறவு நம்மால் ஒழிக்க ஒழியாதது அன்றோ )

கற்றார் சேர் கண்ண புரத்துறை யம்மானே —
நீ வர்த்திக்கிற ஊரில் உள்ளார்
விழுந்த ஏடு எடுத்து வாசித்தார் உண்டோ –
அறிவுடையார்க்கு எல்லாம் பட வேண்டாவோ –

ஆர்யேண-கருணம் -கார்யம் -என்னக் கடவது இறே என்று ஜீயர்( நஞ்சீயர் ) அருளிச் செய்த வார்த்தை –
(பிராட்டி திருவடிக்குச் சொன்ன வார்த்தை )

அவர்கள் பக்கல் வேண்டாதவற்றை  கிடந்தது ஆராயா நிற்கிறது என் –
நம் ஸ்வரூபத்துக்கு ஈடாக செய்ய வேண்டுவது கிடக்க
ஆராய்ந்தால் கை விட ஒண்ணாத வற்றை ஆராய்கிறது என் –

—————————————————

நீ எனது குற்றங்களை பாராதே
என்னைக் கொள்ளும் அளவு மட்டும் போராது-
செய்த குற்றங்கள் ஆராய்வதாக  நீ இட்ட
யமாதிகளும் என் பக்கல் வாராத படி
பண்ண வேணும் -என்கிறார் –

ஏத்தி உன் சேவடி எண்ணி யிருப்பாரை
பார்த்து இருந்து அங்கு நமன் தமர் பற்றாது
சோத்தம் நாம் அஞ்சுதம் என்று  தொடாமை நீ
காத்தி   போல் கண்ண புரத்துறை யம்மானே–8-10-6-

ஏத்தி உன் சேவடி எண்ணி யிருப்பாரை-
உன் திருவடிகளை ஏத்தி
வழு விலா யடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -என்கிற மநோ ரதத்தை உடையராய் இருக்குமவர்களை –

பார்த்து இருந்து அங்கு நமன் தமர் பற்றாது-
அவர்களுடைய சரீர விச்லேஷ சமயம் பார்த்து இருந்து –
அவ்வஸ்தையிலே
அந்திம சமயத்திலே
யமபடர் வந்து கிட்டாதே-

சோத்தம் நாம் அஞ்சுதம் என்று  தொடாமை நீ காத்தி போல்-
அவர்கள் அனுகூலராய் இருப்பாரைக் கண்டால்
சொல்லுவன இச் சப்தங்கள் –
இறைஞ்சியும் சாதுவராய் போதுமின்கள் (நான்முகன் )-என்கிறபடியே –
அவர்களைக் கண்டால் நாங்கள் அருகு வாரோம் -என்று
கடக்கப் போம் படியாய் அன்றோ உன் ஸ்வபாவம்

கண்ண புரத்துறை யம்மானே –
அவ்வளவுகள் அறிந்து நோக்குகைக்காக அன்றோ
இங்கு வந்து நிற்கிறது –

——————————————-

அவர்கள் கிட்டாமையையோ –
உன் பிரபாவத்தாலே அவர்களுக்கு மறைந்து வர்த்திக்க வேண்டும்படியாய் அன்றோ
இருக்கிறது -என்கிறார் –

வெள்ளை நீர் வெள்ளத்து அளைந்த அரவணை மேல்
துள்ளு நீர் மெள்ளத் துயின்ற பெருமானே
வள்ளலே யுன் தமர்க்கு என்றும் நமன் தமர்
கள்ளர் போல் கண்ண புரத்துறை யம்மானே—8-10-7-

வெள்ளை நீர் வெள்ளத்து அளைந்த அரவணை மேல் –
திருப் பாற் கடலிலே
திரு வநந்த ஆழ்வான் மேலே –

துள்ளு நீர் –
கடலிலே சிறு திவலைகள் ஆனவை
திரு மேனியிலே சௌகுமார்யத்துக்கு  ஈடாக
வந்து துடை குத்த –

மெள்ளத் துயின்ற பெருமானே-
ஆர் எம வஸ்யர் ஆகிறார்
ஆர் கூப்பிடுகிறார்
என்று கூக்குரல் கேட்கும்படி
செவி தாழ்த்துக் கொண்டு மெள்ள கண் வளரும்  சர்வாதிகனே –

வள்ளலே –
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் பண்ணின
ஔதார்ய வெள்ளம் இருந்த படி என்ன –

யுன் தமர்க்கு என்றும் நமன் தமர் -கள்ளர் போல் –
உன் அடியாரை -உன்னுடையாரைக் கண்டால்
ய மபடர் கிட்டாமையேயோ-
மறைந்து அன்றோ வர்திபபது

கண்ண புரத்துறை யம்மானே  –
காக்கிற நீ சந்நிஹிதனாய் இருக்க
அவர்கள் எங்கனே வெளியில் திரியும் படி –

—————————————————–

நீ பாபங்களைக் கனக்க கூடு பூரித்து வைக்க –
அதனுடைய பலானுபவத்தை பண்ணுவிக்குமவர்களுக்கு
மறைந்து வர்திக்கைக்கு ஹேது என் -என்ன –

நீ ஆஸ்ரிதர்க்காக உன்னை அர்த்தி யாக்கின படியையும்
விரோதி நிரசன சீலனாய் இருக்கிற படியையும்
அனுசந்தித்தேன் –
அவை வாசனையோடே போய் நிற்க்கக் கண்டேன் -என்கிறார்-

மாணாகி வையம் அளந்ததுவும் வாளவுணன்
பூணாகம் கீண்டதுவும் ஈண்டு நினைந்து இருந்தேன்
பேணாத வல்வினையேன் இடர் எத்தனையும்
காணேன் நான் கண்ண புரத்துறை யம்மானே—8-10-8-

பேணாத வல்வினையேன்-ஆத்மாவுக்கு கிஞ்சித்தாகிலும் ஹிதம் பண்ணாத பாபிஷ்டன் –

மாணாகி வையம் அளந்ததுவும் வாளவுணன் பூணாகம் கீண்டதுவும் –
உண்டு என்று இட்ட போதோடு
இல்லை என்று தள்ளிக் கதவடைத்த போதோடு
வாசி அற முகம் மலர்ந்து போம்படி இரப்பிலே
தகண் ஏறின வடிவை உடையனாய்
பூமிப் பரப்பை யடைய அளந்து கொண்டதுவும்
சிறுக்கனுக்காக சாயுதனான ஹிரண்யன் உடைய
ஆபரணங்களால் அலங்க்ருதமான மார்வைக் கிழித்ததுவும் –

ஈண்டு நினைந்து இருந்தேன் –
நீ முற்காலத்திலே செய்த செயலை நான் இப்போது நினைத்து இருந்தேன் –

பேணாத வல்வினையேன் இடர் எத்தனையும் -காணேன் நான்-
தேகாத் வ்யதிரிக்தமாய் இருப்பதோர் ஆத்மா உண்டு என்று
அதுக்கு ஒரு நன்மை பாராதே
தேஹாத்ம அபிமானியாய்
மகா பாபங்களை திரட்டின நான்
அவை  அடங்கலும் நிஸ் சேஷமாக போய் கொடு நிற்கக் கண்டேன் –

கண்ண புரத்துறை யம்மானே –
போக்குமவன் அளவுக்கு ஈடாய் அன்றோ
போமதின் அளவு இருப்பது –

———————————————-

உம்முடைய விரோதி போன படி தான் என் –
நீர் பெற்ற பேறு தான் என் -என்ன –
(குழந்தை சொல்வதைத் தாய் கேட்க ஆசை கொள்ளுவாள் போல்
இவர் சொல்லக் கேட்டு உகப்பவன் அன்றோ அவன் )

நாட்டினாய் என்னை உனக்கு முன் தொண்டாக
மாட்டினேன் அத்தனையே கொண்டு என் வல்வினையைப்
பாட்டினால் உன்னை என் நெஞ்சத்து இருந்தமை
காட்டினாய் கண்ண புரத்துறை யம்மானே  —8-10-9-

நாட்டினாய் என்னை உனக்கு முன் தொண்டாக –
முந்துற முன்னம் நீ செய்தது
இவனை நம்முடையான் என்று
அங்கே நாட்டுங்கள்   -என்றாய்
நீ எனக்கு பிரதம ஸூஹ்ருதமாக செய்தது
இவனை நம்முடையனாக அங்கே நாட்டுங்கள் என்று சொன்னாய் –
(நம்முடையானாக அடிமை செய்ய வைத்துக் கொள்ளும் அந்த கணக்கில் வைத்து ஸ்திரப்படுத்தி அருளினாய்
முத்ரை மோதிரம் கொடுத்து அருளினாய் )

மாட்டினேன் அத்தனையே கொண்டு என் வல்வினையைப்
நானும் அவ்வளவைக் கொண்டு
உன்னைப் பற்றின ராஜ குலத்தாலே
அநாதி காலம் புத்தி பூர்வகமாக பண்ணின பாபங்களை
நிஸ் சேஷமாகப் போக்கினேன் –

பாட்டினால் உன்னை என் நெஞ்சத்து இருந்தமை காட்டினாய் –
விரோதி போகப் பெற்ற அளவேயோ –
அது போனால் பெறக் கடவ கைங்கரியத்தையும் பெற்றேன் –
வாசிகமான வடிமையும் செய்யப் பெற்றேன் –

நாம் பாடின கவியினுடைய மதிப்பு இருந்த படியாலே
இது நம்மால் வந்ததாகக் கூடாது –
உள்ளே இருந்து பாடுவிக்கிறான் ஒருத்தன் உண்டு என்று அறிந்த இது கொண்டே
நீ என் ஹிருதயத்தில் இருக்கிற இருப்பை நிச்சயிக்கலாம் படி பண்ணினாய்  –

கண்ண புரத்துறை யம்மானே    –
இவரைப் பாடுவித்த
முக்கோட்டையாய் இருந்தபடி –

————————————————–

கண்ட சீர்க் கண்ண புரத்துறை யம்மானை
கொண்ட சீர்த் தொண்டன் கலியன் ஒலி மாலை
பண்டமாய்ப் பாடும் அடியவர்க்கு எஞ்ஞான்றும்
அண்டம் போய் ஆட்சி யவர்க்கு அது அறிந்தோமே —8-10-10-

கண்ட சீர்க் கண்ண புரத்துறை யம்மானை-கேட்ட சீர் பரமபத பரமன் போல் அன்றே –

கண்ட சீர்க் கண்ண புரத்துறை யம்மானை
உண்டான சம்பந்தத்தை
பிரமாணங்களிலே கேட்டுப் போகை அன்றிக்கே
கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்கலாம் படி
நிரவதிக சம்பத்தை உடைத்தான திருக் கண்ண புரத்திலே
நித்ய வாஸம் பண்ணுகிற
சர்வேஸ்வரனை  –

கொண்ட சீர்த் தொண்டன் –
ஆழ்வார் உடைய ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீயைச் சொன்னால்
அதிலே சிலர் விப்ரதிபத்தி பண்ணுகை அன்றிக்கே
ஆழ்வார் ஆகில் தொண்டர் -என்று எல்லாரும்
நெஞ்சில் கொள்ளும்படியான
நன்மையை உடையராய் இருப்பார் ஆயிற்று –
இதில் விமதி விஷயம் இன்றிக்கே இருக்கை –

கலியன் ஒலி மாலை –
ஆழ்வார் ஒலியை உடைத்ததாக
அருளிச் செய்த மாலை

பண்டமாய்ப் பாடும் அடியவர்க்கு எஞ்ஞான்றும் அண்டம் போய் ஆட்சி யவர்க்கு –
இவற்றை நிதியாக கொண்டு பாடும் அடியார்களுக்கு
கால தத்வம் உள்ளதனையும்
ஆண்மின்கள் வானகம் -என்கிறபடியே
பரமபதம் ஆட்சியாகக் கடவது –
அண்டம் -ஆகாசம் -பரமாகாசம்

அது அறிந்தோமே —
சர்வேஸ்வரன் என் பக்கல் பண்ணின ஓரம் இருந்தபடி
(ஒர வஞ்சனை பார பக்ஷம் -ஆஸ்ரித வ்யாமோஹன் )
கண்டேனுக்கு
இத்தை அப்யசித்தவர்களுக்கும்
அவ்வளவு சென்று அல்லது பர்யவசிக்க ஒண்ணாது
என்னும் இடத்தை அழகியதாக அறிந்தோம் –

———–

ஸ்ரீமத் சிறுமாமனிசராய், சௌசீல்ய நிதியாய், நம்பிள்ளை போன்று போது போக்குவது அருளிச் செயலிலேயாய்,
தற்போது காஞ்சீ வாதிகேஸரி மடாதிபதியாய் எழுந்தருளியிருக்கும் ஸ்வாமி,
திருவாய்மொழிக்கு நூற்றந்தாதி போன்று திருமொழிக்கு நூற்றந்தாதி அருளிச் செய்துள்ளார்.
அதில் இந்த பதிகத்திற்கு இவ்வளவு அர்த்தங்களையும் உள்ளடக்கி அருளிச் செய்துள்ளது.

வண்டாம் தெய்வத் கண்ணபுரத்தான் பற்று ஆறு பேறாக்
கொண்டு ஏத்தி வேற்று இறை தேறுவாரை அண்டாதே
மந்திரத்தின் உட்பொருள் சொன்னான் கலியன் தான் தொண்டர்
தொண்டன் என மாலாம் வங்கர்க்கு -80-

தெய்வ வண்டு-எம்பெருமான் –
மாலாம் வங்கர்க்கு -வங்கமாம் மாலுக்கு -வங்கம்-கப்பல்
மால் -கருமை பெருமை மையல்
வைகுந்தம் என்பதோர் தோனி பெறாது உழல்கின்றேன்
மந்திரத்தின் உட்பொருள் -உற்றதும் உன்னடியார்க்கு அடிமை –

———————————————————————–

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

This entry was posted on May 19, 2014 at 4:05 pm and is filed under Acharyarkall, திரு வாய் மொழி, பெரிய திரு மொழி, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, Prabandha Amudhu, Thirumangai Aazlvaar. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.