Thiruvonum's Weblog

(கீழே விஷயாந்தரங்களைக் குறித்து பரிபவம் -நெஞ்சுக்கு
தொழு என்ன
திரு உள்ளம் -இவ் விபூதியில் திரு நறையூர்
சரீரம் பரிணாம விஷயம் அன்றோ
பகவத் விஷயத்துக்கும் ஆளாக மாட்டோம்
என்றும் பஞ்ச விம்சதி நித்ய ஸூ ரிகள் உடன் கோவையாக அன்றோ வேண்டுவது என்ன
நாம் ஸ்த்ரீகள் உடைய பரிபவம் வேண்டாம் என்ற காரணத்தால் அன்றி
கேவலம் ஸ்வரூப அனுரூபமாகவே ஆஸ்ரயிக்க
பிரதிபந்தகங்கள் அனைத்தும் போக்கி கூட்டிச் செல்வான்
ஆஸ்ரயண விரோதி நிரஸனம் தொடங்கி நித்ய கைங்கர்யம் பெரும் வரை தானே அளிக்கும்
அதுக்கு ஈடான அவன் குண விசேஷங்களை அனுசந்தித்து கால ஷேபம் பண்ணுவோம் என்கிறார் இதில் -)

கலங்க முந்நீர் பிரவேசம் –

ஸ்திரீகள் உடைய பரிபவத்துக்கு பரிஹாரமாக திரு நறையூரிலே புக்கு
ஒதுங்குகை அன்றிக்கே
அங்கே போய்ப் புகவே
அம்ருத மதனம் தொடக்கமான அபதானங்களைப்  பண்ணி
தேவ ஜாதிக்கு உபகாரகனாய் –
ஆஸ்ரிதருக்கு உதவும் ஸ்வ பாவனாய்-
உதவும் இடத்து பிராட்டிமாரோடு  ஆஸ்ரிதரோடு வாசி அற உதவும்
ஸ்வ பாவன் வந்து நிற்கையாலே
அவ்வருகே உள்ளவை எல்லாம் அவன் தானே தலைக் கட்டித் தரும் –

அவன் வந்து நித்ய வாஸம் பண்ணுகிற தேசம் ஆகையாலே
முக்த ப்ராப்யமான பூமியோடு போலியான தேசம் என்று
அத் தேசத்தைப் பேசி அனுபவிக்கிறார் –

—————————————————–

இஷ்டம் கொடுத்தது இதில்
அநிஷ்டம் போக்கினது அடுத்த இரண்டு பாசுரங்கள்
அமுதம் கொண்டு நல்கு என்றாலே தேவர்களுக்கு என்று தோன்றுமே
இமையோர்-என்று தனித்து சொன்னது ப்ரயோஜனாந்தரர்களுக்கு –
ஈஸ்வரோஹம் என்று பின்பு எதிர் அம்பு கோக்குமவர்களுக்காக
நறையூர் இதுவே பண்ணிக் கொடுக்கும் -நெஞ்சுக்கு சங்கை போக்கி –
ஆகவே கீழ் போல் அங்கு போகலாம் சொல்ல வேண்டாமே இதில்

கலங்க முந்நீர் கடைந்து அமுதம் கொண்டு இமையோர்
துளங்கல் தீர நல்கு சோதிச் சுடராய
வலங் கை யாழி இடங் கைச் சங்கம்  உடையானூர்
நலங் கொள் வாய்மை யந்தணர் வாழும் நறையூரே –6-5-1-

நலங் கொள் வாய்மை-சத்யம் சொல் -உண்மையை உரைக்கும் சொல்
நலம் -வாய்மை பேச்சு -வாக் இந்திரிய வியாபாரம்

கலங்க முந்நீர் கடைந்து அமுதம் கொண்டு இமையோர்
துளங்கல் தீர நல்கு –
ஜல ராசியானது கீழ் மண் கொண்டு மேல் மண் எறியும்படி கடைந்து –
அம்ருதத்தை வாங்கி –
அசூர வர்க்கத்தாலே நோவு படுகிற தேவ ஜாதிக்கு கொடுத்து
இப்படிச் செய்தது அந்தப்புரத்துக்கு ஆதல்
அந்தப் புர பரிகரத்துக்கு ஆதல் அன்றிக்கே
இது பெற்ற அநந்தரம் -ஈஸ்வரோஹம் -என்று இருக்கும் தேவர்களுக்காக வாய்த்து –

சோதிச் சுடராய –
இவற்றின் நேர்த்தி அடைய தன்னதாய்
அம்ருத பானம் பண்ணுகையிலே அவர்களுக்கு அந்வயமாம் படி  கொடுத்து
அவர்கள் புஜிக்கப் பெற்றது  தன் பேறு என்னும் இடம்
வடிவில் புகரிலே தோற்ற இருக்கிறவன் –

வலங் கை யாழி இடங் கைச் சங்கம்  உடையானூர்-
அம்ருதத்தை புஜிக்கிற இவர்கள் உடைய
விரோதியைப் போக்குகைக்காக கையிலே
திவ்ய ஆயதங்களை தரித்துக் கொண்டு இருக்கிறவன் வர்த்திக்கிற தேசம் –

நலங் கொள் வாய்மை யந்தணர் வாழும் நறையூரே –
யதா பூத வாதியான வேதம் கைப் பட்டு இருக்கிறவர்கள் -என்னுதல்
யதா பூத வாதிகளான பிராமணர் வர்த்திக்கிற ஊர் என்னுதல் –

————————————————-

கீழே காதாசித்கமாக விரோதி போக்கியது தேவர்களுக்கு –
எப்போதுமே விரோதிக்கும் அசுரனாகவே பிறந்த சிறுக்கனுக்கு
தன் பேர் சொன்னதே குற்றமாக தகப்பனே பகையாக இருந்த பொழுது
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய சிங்கப்பிரான்
அதே சமயத்தில் வந்து ரஷித்த வ்ருத்தாந்தம்

முனையார் சீயமாகி யவுணன் முரண் மார்வம்
புனை வாள் உகிரால் போழ் பட  வீர்ந்த புனிதனூர்
சினையார் தேமாம் செந் தளிர் கோதிக் குயில் கூவும்
நனையார் சோலை சூழ்ந்து அழகாய நறையூரே –6-5-2-

முனையார் சீயமாகி யவுணன் முரண் மார்வம் –
பூசல் என்னப் பணைக்கும் நரசிம்ஹமாய்
முனையில் அநபிபவ நீயனான  ஹிரண்யன் உடைய வர பலத்தாலே
பூண் கட்டின திண்ணிய மார்வை-

புனை வாள் உகிரால் போழ் பட  வீர்ந்த புனிதனூர் –
அழகுக்கு சேர்ந்தால் போலே ஒளியை உடைத்தாய்
தர்ச நீயமாய் இருக்கிற
திரு உகிராலே இரண்டு கூறாம் படி  கீண்டு பொகட்டு-

புனிதனூர்
1-ஆஸ்ரிதனுக்கு பிரதிஜ்ஞ சம காலத்திலேயே
உதவினான் என்கிற சுத்தியை உடையவன் வர்த்திக்கிற தேசம் –
2-ஆளிட்டு அந்தி தொழுகை அன்றிக்கே
தானே கை தொட்டுப் போக்கின சுத்தியை உடையவன் –

சினையார் தேமாம் செந் தளிர் கோதிக் குயில் கூவும் –
தழைத்து இருந்துள்ள தேமாக்களிலே
மது பானத்தைப் பண்ணின குயில்கள் ஆனவை
ரசாந்தரத்தை இட்டு அத்தை மாற்றுகைக்காக
அதினுடைய் தளிர்களைக் கோதி
முக்தர் சாம கானம் பண்ணுமா போலே இருந்து கூவா நிற்கும் –

நனையார் சோலை சூழ்ந்து அழகாய நறையூரே –
செவ்விப் பூ மாறாதே என்றும்
நித்ய வசந்தமான பொழிலாலே சூழப் பட்டு
தர்ச நீயமான திரு நறையூர் –
நனை -பூ மொட்டு –

—————————————————-

ஆஸ்ரிதனுக்கு உதவியதை கீழே சொல்லி
அதுவும்
பிராட்டிக்கு உதவினால் போல் உதவினான் என்று காட்டி அருள
தசராத்மஜன் விருத்தாந்தம் இதில் –

ஆனைப் புரவித் தேரொடு காலாள் அணி கொண்ட
சேனைத் தொகையைச் சாடி இலங்கை செற்றானூர்
மீனைத் தழுவி வீழ்ந்து எழும் மள்ளர்க்கு அலமர்ந்து
நானப் புதலில் ஆமை யொளிக்கும் நறையூரே–6-5-3-

ஆனைப் புரவித் தேரொடு காலாள் அணி கொண்ட சேனைத் தொகையைச் சாடி இலங்கை செற்றானூர்-
ராவணனுடைய படை எழுச்சியை
அந்த க்ரமத்திலே  பேசுகிறார் –
மலைகள் நடந்தால் போலே யானைகளைப் புறப்பட விட்டு
அநந்தரம் –
குதிரைகளை விட்டு
அநந்தரம்  
தேர்களாலே அலங்கரித்து –
இவை அத்தனைக்கும் காவலாக காலாளைப் புறப்பட விட்டு
இப்படிப் பட்ட சேனா சமூஹத்தை துகைத்து கழித்து
இலங்கையை அழியச் செய்த
தசரதாத் மஜன் வர்த்திக்கிற ஊர் –
(ஒரு வில்லால் செற்றவன்-தாசாரதி பெயரே உகக்கும் பெருமாள் – )

மீனைத் தழுவி வீழ்ந்து எழும் மள்ளர்க்கு அலமர்ந்து-
நிலப் பண்பாலே சில மலைகளைப் போலே யாய்த்து
மத்ஸ்யங்கள் வளர்ந்து இருக்கும் படி –
அத்தைப் பிடிக்குமவர்கள் இரண்டு கையாலும் தழுவுவார்கள்
அவை பின்னையும் இவனைத் தள்ளா  உதறிப் போம்
அதிலே விழுந்த இவன் திரியவும் சாபலத்தாலே பிடிக்கக் கணிசிக்கும் –
மள்ளர் -என்று உழவர் –

நானப் புதலில் ஆமை யொளிக்கும் நறையூரே –
இத்தைக் கண்ட ஆமையானது தான் அஞ்சி வரம்பிலே நின்ற மஞ்சள் பற்றையிலே புக்கு  மறையும்
நானம் -மஞ்சள்
அன்றியே
நானப் புதலில் –
கருமுகையும் பிச்சியுமாய் நின்ற செடியிலே புக்கு மறையும்

—————————————

இஷ்ட ப்ராப்தியையும்
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் அருளிச் செய்தாராய்
அதுக்கு அடியான ஆஸ்ரித கர ஸ்பர்ச த்ரவ்ய ப்ராவண்யத்தை இதில் –

உறியார் வெண்ணெய் உண்டு உரலோடும் கட்டுண்டு
வெறியார் கூந்தல் பின்னை பொருட்டு ஆன் வென்றானூர்
பொறியார் மஞ்ஞை பூம் பொழில் தோறும் நடமாட
நறு நாண் மலர் மேல் வண்டிசை பாடும் நறையூரே —6-5-4-

உறியார் வெண்ணெய் உண்டு உரலோடும் கட்டுண்டு –
உறியிலே கள்ளக் கயிறு உருவி
சேமித்து வைத்த வெண்ணெயை (ஆத்மாவை கொண்டது போல் )
தெய்வம் கொண்டதோ என்னும்படி யாய்த்து அமுது செய்தது
இது இவனை ஒழியப் போகாது என்று உரலோடு சேர்த்துக் கட்டுவார்கள்
அனுகூல ஸ்பர்சம் உள்ள த்ரவ்யம் ஒழியச் செல்லாமையாலே
கட்டுண்டு இருக்கும்
இரண்டுக்கும் -அத்தோடும் இவனோடும் -(உரலுக்கும் இவனுக்கும் )–வாசி அற்று இருக்கிறபடி –
வெண்ணெய் உண்கை – கட்டு உண்கை -இரண்டுக்கும் வாசி அற்ற படி –

வெறியார் கூந்தல் பின்னை பொருட்டு ஆன் வென்றானூர் –
பரிமளம் மிக்கு இருந்துள்ள திருக் குழலை உடைய நப்பின்னை பிராட்டிக்காக
ருஷபங்கள் ஏழையும் அழியச் செய்தவன்
வர்த்திக்கிற தேசம் –

பொறியார் மஞ்ஞை பூம் பொழில் தோறும் நடமாட –
பரப்பு மாறப் பூத்த பொழில்களின் மேலே
நாநா வர்ணமான மயில்கள் ஆனவை
ஆலியா நிற்கும் –

நறு நாண் மலர் மேல் வண்டிசை பாடும் நறையூரே –
செவ்வித் தாமரைப் பூவிலே
மது பான அர்த்தமாக இழிந்த வண்டுகள் ஆனவை அவற்றின் உடைய காலுக்கு இசையப் பாடா நிற்கும் –

———————————————–

உரலோடு கட்டுண்டவர்
மருத மரம் தவழ்ந்து சென்று நிரசித்தவன்
கட்டுப்பட்ட நம்மை விடுவிப்பானே அவன்
அவனே கட்டுப்பட்டு இருந்தாலும் ஆஸ்ரித விரோதிகளை நிரசிக்க வல்லவன்
நப்பின்னைக்காக வென்ற வ்ருத்தாந்தம் –

விடை ஏழ்  வென்று மென் தோள் ஆய்ச்சிக்கு அன்பனாய்
நடையால் நின்ற மருதம் சாய்ந்த நாதனூர்
பெடையோடு அன்னம் பெய் வளையார் தம் பின் சென்று
நடையோடு இயலி நாணி யொளிக்கும் நறையூரே–6-5-5-

விடை ஏழ்  வென்று மென் தோள் ஆய்ச்சிக்கு அன்பனாய் –
மிருது ஸ்வ பாவமான தோள் அழகை உடைய நப்பின்னை பிராட்டிக்காக
ருஷபங்கள் ஏழையும் அழியச் செய்தான் ஆய்த்து
அவளுடைய பிரேமத்தாலே-

நடையால் நின்ற மருதம் சாய்ந்த நாதனூர்-
தவழுகிற நடையாலேயே
அசூரா வேசத்தாலே பேராதே நின்ற மருதுகளை வேரோடு பறிந்து
விழும்படி  சாய்த்த சர்வ ரஷகன் வர்த்திக்கிற தேசம் –

பெடையோடு அன்னம் பெய் வளையார் தம் பின் சென்று நடையோடு இயலி நாணி யொளிக்கும் நறையூரே
அன்னமானது பேடையோடே கூட
அங்குத்தை ஸ்திரீகள் உடைய நடை அழகைக் கண்டு
தானும் அப்படியே நடக்கைக்காக பின் செல்லும்
அந்நடை அழகு தனக்கு வாராமையாலே
லஜ்ஜித்து
அருகே ஒதுங்கா நிற்கும் –

—————————————————-

கீழே மரங்களை முறித்த அளவு
திரு ஆய்ப்பாடியிலும் ஸ்ரீ வடமதுரையில் செய்து அருளின அதி மானுஷ சேஷ்டிதங்களை
அருளிச் செய்து
இத்தால் சைசைவமோ பின்போ விரோதி நிரசன சீலத்தவம் ஒழியாமல் நடந்தமையை
அருளிச் செய்கிறார்

பகு வாய் வன் பேய் கொங்கை சுவைத்து ஆர் உயிர் உண்டு
புகு வாய் நின்ற போதகம் வீழப் பொருதானூர்
நெகு வாய் நெய்தல்  பூ மது மாந்திக் கமலத்தின்
நகு வாய் மலர் மேல் அன்னம் உறங்கும் நறையூரே —-6-5-6-

இரண்டு வரிகளால் பத்து வயசு சேஷ்டிதங்களை –
பூதநா நிரஸனம் தொடங்கி குவலயா பீடம் நிரசனம் வரை

பகு வாய் வன் பேய் கொங்கை சுவைத்து ஆர் உயிர் உண்டு –
வடிவில் பெருமைக்கு தகுதியான பெரிய வாயை உடையளாய்
இவன் கிட்டி  வரச் செய்தேயும்  இரங்காத படியான நெஞ்சில்
வன்மையை உடையாளாய் இருக்கிற
பூதனையினுடைய முலையை உண்டு
அவ் வழியாலே பிராணனை முடித்து –

புகு வாய் நின்ற போதகம் வீழப் பொருதானூர்-
புகுகிற வழியிலே நிறுத்தி வைத்தான் ஆய்த்து-குவலயாபீடத்தை
பிரமாதத்தாலே விளைந்தாய்
தான் மாதுலனாய்
கண்ண நீரை விழ விட்டு   துக்கம் கொண்டாடுவானாக
மலை முறிந்து விழுமா போலே
அது விழும்படி பொருத ஆண் பிள்ளை வர்த்திக்கிற தேசம் –

நெகு வாய் நெய்தல்  பூ மது மாந்திக் கமலத்தின் நகு வாய் மலர் மேல் அன்னம் உறங்கும் நறையூரே –
கட்டவிழ்கிற   நெய்தல் பூவிலே
மது பானத்தைப் பண்ணி
கழிய வளர்ந்த தாமரைப் பூவைப் படுக்கையாக கொண்டு
அதிலே போய் சாயும் ஆய்த்து –

—————————————–

மதுரையில் புகுந்த யானையை முடித்த அளவோ
சாந்தீபன் பிள்ளையைக் கொண்டு கொடுத்த அதி மானுஷ சேஷ்டிதம் –

முந்து நூலும் முப்புரி நூலும் முன்னீந்த
அந்தணாளன் பிள்ளையை யன் நான்று அளித்தானூர்
பொந்தில் வாழும் பிள்ளைக்காகிப் புள்ளோடி
நந்து வாரும் பைம் புனல் வாவி நறையூரே —6-5-7-

முந்து நூலும் முப்புரி நூலும் முன்னீந்த அந்தணாளன் பிள்ளையை யன் நான்று அளித்தானூர்
முன்பே பழக
அபௌருஷேயமாய் போருகிற வேத அஷர ராசியையும்
வேத அத்யயனத்துக்கு அதிகாரம் உண்டாக்கிக் கொடுக்கிற
உப நயனாதி சம்ஸ்காரத்தையும்
பண்ணிக் கொடுத்த அந்தணாளன் உண்டு –
சாந்தீபநீ
அவனுடைய புத்ரனைக் கடல் கொள்ள
அவனை மீட்டுக் கொடுத்தவன் வர்த்திக்கிற தேசம் –
இழந்தார்கள் இழவுகள் தீர்க்குமவன் வர்த்திக்கிற தேசம் –

பொந்தில் வாழும் பிள்ளைக்காகிப் புள்ளோடி நந்து வாரும் பைம் புனல் வாவி நறையூரே-
மரத்தின் பொதும்பிலே வர்த்திக்கிற பிள்ளைக்கு
போஷகம் தேடித் புள்ளானது
கழியப் போய்ச் சங்குகளை வாரும் ஆயத்து
அதுக்கு அளவானவற்றை தேடிக் கொடுக்கிறோம் என்று –
நந்து என்று நத்தைக்கு பெயர் –

——————————————-

கீழே சர்வ சக்தித்வம் -உள்ளவன் கிடீர்
ஆஸ்ரிதற்கு கையாளாக இருந்தான் –

வெள்ளைப் புரவித் தேர் விசயற்காய் விறல் வியூகம்
விள்ளச் சிந்துக் கோன் விழ ஊர்ந்த  விமலனூர்
கொள்ளைக் கொழு மீன்  உண் குருகோடிப் பெடையொடும்
நள்ளக் கமலத் தேறல் உகக்கும் நறையூரே —6-5-8-

வெள்ளைப் புரவித் தேர் விசயற்காய் விறல் வியூகம்  விள்ளச் சிந்துக் கோன் விழ ஊர்ந்த  விமலனூர்-
வெள்ளைக் குதிரை பூண்ட தேரை உடைய விசயனுக்காய் –
அர்ஜூனனுக்காக
பெரிய மிடுக்கை உடைத்தான கையும் அணியுமாக வகுத்துக் கொடுக்கிற
சேநா சமூஹமானது  முடிந்து போம்படியாகவும்
ஜயத்ரதன் தலை அறுப்புண்ணும் படியாகவும்
ஆஸ்ரிதன் உடைய பிரதிஜ்ஞ சம காலத்திலேயே வந்து
உதவின ஓரத்தை உடையவன் வர்த்திக்கிற தேசம் –

கொள்ளைக் கொழு மீன்  உண் குருகோடிப் பெடையொடும் நள்ளக் கமலத் தேறல் உகக்கும் நறையூரே –
அது தான் சம்ருத்தமாய்
பெரிய வளர்த்தியை உடைத்தாய் இருக்கிற மத்ஸ்யத்தை புஜித்த
குருகு பேடையோடே கூடி
செருக்குப் போக்கு விட்டுப் போய்
செறிந்த இதழை உடைத்தாய் இருக்கிற தாமரைப் பூவிலே நிறைந்து இருக்கிற
தேனை உகக்கும் யாய்த்து  –

—————————————————-

அவதார பிரதான பிரயோஜனம் பூ பாரம் போக்கி அருளுவதே –

பாரை யூரும் பாரந் தீரப் பார்த்தன் தன்
தேரை யூரும் தேவ தேவன் சேருமூர்
தாரை யூரும் தண் தளிர் வேலி புடை சூழ
நாரை யூரும் நல் வயல் சூழ்ந்த நறையூரே –6-5-9-

பாரை யூரும் பாரந் தீரப் பார்த்தன் தன் தேரை யூரும் தேவ தேவன் சேருமூர் –
பொறுக்க மாட்டாத படியாய் இருக்கிற பூமியினுடைய பாரமானது போம் படியாக
அர்ஜுனன் உடைய தேரை நடத்தி –
தமீஸ்வராணாம் பரமம் மகேஸ்வரம் -என்கிற
தன் மேன்மை கிடக்கச் செய்தே
ஆஸ்ரிதனுக்காக தாழ நின்று சாரத்தியம் பண்ணினவன் வந்து வர்த்திக்கிற தேசம் –

தாரை யூரும் தண் தளிர் வேலி புடை சூழ –
பூவை தோற்கும் படியான தளிரை உடைத்தான வேலியாலே சூழப் பட்டது -என்னுதல் –
தாரை என்று நினைக்கிறது தாரையாய்
அத்தாலே தேன் ஒழுகா நின்று உள்ள வேலி -என்னவுமாம் –

நாரை யூரும் நல் வயல் சூழ்ந்த நறையூரே –
நாரைகளின் உடைய சஞ்சாரத்தை உடைத்தாய்
அழகிய வயலாலே சூழப் பட்ட
திரு நறையூர் –

—————————————————————

தாமத் துளப நீண் முடி மாயன் தான் நின்ற
நாமத் திரள் மா மாளிகை சூழ்ந்த நறையூர் மேல்
காமக் கதிர் வேல் வல்லான் கலியன் ஒலி மாலை
சேமத் துணையாம் செப்பு மவர்க்குத் திருமாலே–6-5-10-

தாமத் துளப நீண் முடி மாயன் தான் நின்ற
திருத் துழாய் மாலையாலே அலங்க்ருதமாய்
ஆதி ராஜ்ய ஸூசகமான திரு அபிஷேகத்தை உடையனாய்
ஆச்சர்யமான குண சேஷ்டிதங்களை உடையவனானவன் வந்து
வர்த்திக்கிற தேசம் –

நாமத் திரள் மா மாளிகை சூழ்ந்த நறையூர் மேல் —
இன்ன மாளிகை இன்ன மாளிகை என்கிற பிரசித்தியை  உடைத்தான
நெருங்கின ஒக்கத்தை உடைத்தான
மாளிகைகளாலே சூழப் பட்ட
திரு நறையூரிலே அருளிச் செய்தது

காமக் கதிர் வேல் வல்லான் கலியன் ஒலி மாலை –
அழகிய புகரை உடைத்தான
காமம் என்று பிரகாமமாய்-பிரதிஷ்டமாய் -அத்தால் நினைக்கிறது மிகுதியாய்
மிக்க புகரை உடைய வேலைக் கையிலே உடைய
திரு மங்கை ஆழ்வார் ஒலி உடைத்தாய் சொன்ன மாலை –

சேமத் துணையாம் செப்பு மவர்க்குத் திருமாலே –
செப்பு மவர்க்குத்-திருமால் -சேமத் துணையாம் –
இவனை அடை கொடு பாழ் போக்குகை அன்றிக்கே
இவனுடைய ரஷணத்தை முடிய
தலைக் கட்டிக் கொடுக்கும் துணையாம்-

(நெஞ்சை இவனது பல்வேறு ஆபத் சகத்வங்களைச் சொல்லி அன்றோ இங்கே கூட்டி வந்தார்
நமக்கும் ரக்ஷணம் செய்து அருளுவான்
சேமம் -நித்தியமான துணை
பாணனுக்கு துணை என்று வந்த ருத்ரன் க்ஷேமமாக இல்லையே
கோலத் திரு மா மகளோடு உயிர்கள் காப்பான் -சாலப் பல நாள் உகந்து ஸ்ரீ யபதி அன்றோ )

———–

ஸ்ரீமத் சிறுமாமனிசராய், சௌசீல்ய நிதியாய், நம்பிள்ளை போன்று போது போக்குவது அருளிச் செயலிலேயாய்,
தற்போது காஞ்சீ வாதிகேஸரி மடாதிபதியாய் எழுந்தருளியிருக்கும் ஸ்வாமி,
திருவாய்மொழிக்கு நூற்றந்தாதி போன்று திருமொழிக்கு நூற்றந்தாதி அருளிச் செய்துள்ளார்.
அதில் இந்த பதிகத்திற்கு இவ்வளவு அர்த்தங்களையும் உள்ளடக்கி அருளிச் செய்துள்ளது.

கலங்கச் செய் துன்பம் தீர்த்து அண்டர் மா தொண்டர்
துலங்கச் செய் நம்பி நறையூர் கலங்கா வான்
ஒக்கும் எனும் மங்கை வேந்தன் பாதம் நமக்கு அளிக்கும்
இக்கரையாம் அம்பரம் -55-

இக்கரை ஏறி இளைத்து இருந்தேனே –பெரியாழ்வார் -5-3-7-இக்கரை எனப்படும் வானாடு-அம்பரம் -பரமபதம் –
திவ்ய தேசமே பரமபதத்தில் உத்தேச்யம் –
சிந்தை மற்று ஒன்றின் திறத்து அல்லாத தன்மை தேவபிரான் அறியும் –திருவாய் -7-10-10-

———————————————————–

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

This entry was posted on May 5, 2014 at 2:10 am and is filed under Acharyarkall, திருமங்கை ஆழ்வார், பெரிய திரு மொழி, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, Thirumangai Aazlvaar. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.