Thiruvonum's Weblog

களவு -ஆத்ம அபகாரம் தொலைய ஓம் அர்த்தம் -திருட்டு நடை ஆடாது
நம -நம்மால் ரக்ஷிப்பது -துற பிக்ஷம் பஞ்சம் போல் -அர்த்தம் புரிந்து போக்கலாம்
நாராயணாயா -பிராப்த பந்து -ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் -வியாதி போக இதன் அர்த்தம்
இப்படி மஹாத்ம்யம் உள்ள திரு மந்த்ரம்
அரசு -மந்த்ர அரசு ஆலி நாட்டு அரசனுக்கு அரச மரத்தில் தெய்வ அரசன் அருளி
இனியது தனி அருந்த மாட்டாரே -நமக்கும் மதி நலம் அருளுகிறார் –
ஆச்சார்ய முகத்தால் பெற வேண்டுமே -ஆகவே பிரணவம் இல்லாமல் உபதேசம் –

கிடந்த நம்பி -பிரவேசம் –

திரு உள்ளத்தைக் குறித்து -திருவடிகளிலே சரணம் புகு -என்றார் –
சரணம் புகுகைக்கு ஈடாக இங்கு எல்லாம் சரண்யதை குறை வற்றதோ என்ன –
அவனுடைய திரு நாமம் கேட்டு அறிவது இல்லையோ -என்கிறார் –

(இங்கு -அர்ச்சையில்
அவனே நம் கை பார்த்து இருக்கிறானே என்ற சங்கைக்கு பதில் -இது
இங்கு தானே சங்கு சக்கர லாஞ்சனை பெற்றார்
அதே பாங்கில் நம்பி இன்றும் சேவை –
திருவாலி நம்பி மந்த்ர உபதேசம் –

அஞ்ஞரைப் போல் அசக்தரைப் போலவும் அன்றோ இவன் இருக்கிறான் –
நம்மையும் கை விடுவதிலும் சக்தி இல்லாதவன்
சரண்யதையில் குறை இல்லை என்னலாமோ
ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள் நம் போல்வார் அர்ச்சையிலே
பிரபத்தி பண்ணும் அதிகாரிகள் மூவர்
அஞ்ஞானம் -ஞானம் மிக்கு உள்ள ஆச்சார்யர்கள் – பக்தி பரவசமாய் உள்ள ஆழ்வார்கள் –
குண பூர்த்தி இங்கே தானே
ஸுவ்லப்யம் நிரம்பி இங்கேயே
இதுக்கு பிரமாணம் என்ன பிரஸ்னத்தில்
பிரதமத்தில் ஸ்ரீ பத்ரியில்
அத்தை ஸ்மரிப்பிக்கிறார் இதில்
இதம் பூர்ணம் இத்யாதி
பொங்கு புணரிக் கடல் சூழாடை நில மா  மகள் மலர் மா
மங்கை பிரமன் சிவன் இந்திரன் வானவர் நாயகராய-ஒன்பதாவது பாசுரம் )

ஆஸ்ரித ஸூலபனாய் –
அதி மானுஷ சேஷ்டிதங்களை உடையனாய் –
விரோதி நிரசன சீலனாய் –
உபய விபூதி உக்தனாய் –
இருக்கிற இருப்புக்கு வாசகமான திரு நாமத்தோடே –
(திரு மந்திரத்தோடே -பாட பேதம் )
ஸ்ரீயபதித்வத்தையும் சேர்த்து
அனுபவிக்கிறார் –

———————————————————-

குடந்தை மேவி கிடந்த நம்பி -என்று அந்வயம் –
கீழே நின்ற திருக் கோலம் இழக்கக் கூடாதே –
இங்கு கிடந்ததோர் கிடை அழகை இழக்கக் கூடாதே –

கிடந்த நம்பி குடந்தை மேவிக் கேழலாய் யுலகை
இடந்த நம்பி எங்கள் நம்பி எறிஞர் அரண் அழியக்
கடந்த நம்பி கடியார் இலங்கை யுலகை ஈரடியால்
நடந்த நம்பி நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே –6-10-1-

நம்பி வேறே வேறே அர்த்தம் இப் பாசுரத்தில்
1-கிடந்த நம்பி-சயனித்த அழகால் பூர்ணன்
2-இடந்த நம்பி-சாமர்த்தியத்தால் பூர்ணன்
3-எங்கள் நம்பி-சம்சாரிகள் குறைகளைத் தீர்க்க வல்ல பூர்ணன்
4-கடந்த நம்பி-வீரத்தால் பூர்ணன் ராமன்
5-நடந்த நம்பி-ஆச்சர்ய அதி மானுஷ சேஷ்டிதங்களால் பூர்ணன்
ஐந்து நம்பி நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே

கிடந்த நம்பி குடந்தை மேவிக் –
பரம பதத்தில் காட்டிலும்
திருப் பாற் கடலைக் காட்டிலும்
திருக் குடந்தையிலே பொருந்தி சாய்ந்து அருளின போதை அழகை
நிற்றல் இருத்தல் செய்து இழக்க வரில் செய்வது என்  -என்று
அஞ்ச வேண்டாத படி கண் வளர்ந்து அருளுகிற போதை
அழகாலே பூரணன் ஆனவன் –

கேழலாய் யுலகை இடந்த நம்பி –
அண்ட பித்தியிலே சேர்ந்த பூமியை இடந்து எடுத்துக் கொண்டு ஏறி
அதுக்கடியான சாமர்த்த்யத்தால் குறைவற்றவன் –

எங்கள் நம்பி –
சம்சாரிகளாய்
குறைவே நிரூபகமாம் படி இருக்கிற நம்முடைய குறைவு தீர்க்கைக்கு அடியான
பௌஷ்கல்யத்தை உடையைவன்   –

எறிஞர் அரண் அழியக் கடந்த நம்பி கடியார் இலங்கை –
சத்ருக்கள் இட்ட அரண் அழியும்படியாக
குரூரமான ராஷசர்
திரண்ட இலங்கையை அழியச் செய்து
அத்தால் வந்த வீர ஸ்ரீ யால் குறைவற்றவன் –

யுலகை ஈரடியால் நடந்த நம்பி –
பரப்பை உடைத்தான பூமியை அடைய இரண்டு அடியாலே அளந்த
அத்புத கர்மத்தால் குறைவற்றவன் –

நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே –
அவனுடைய பேர் சொல்லில் -நமோ நாராயணமே –

—————————————————–

கீழ்ப் பாட்டில் விரோதி நிரசன சீலம்
கீழ் சொன்ன சாமர்த்தியம்
வராஹ திரிவிக்ரமன் மீண்டும் அனுபவம் இதில்

விடந்தான் உடைய வரவம் வெருவச் செருவில் முன நாள் முன்
தடந்தாமரை நீர்ப் பொய்கை புக்கு மிக்க தாடாளன்
இடந்தான் வையம் கேழல் ஆகி யுலகை ஈரடியால்
நடந்தான் உடைய நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே  –6-10-2-

முன நாள் முன்-காலத்தாலும் இடைப்பிள்ளைகள் முன்னே இடத்தாலும் முன்னே
தாடாளன்-நாட்டியம் ஆடிய தாள் அன்றோ -காளியன் பெற்ற பேறு
விஷ துஷ்டமான ப்ரக்ருதி ஒட்டி –

விடந்தான் உடைய வரவம் வெருவச் செருவில் முன நாள் முன் தடந்தாமரை நீர்ப் பொய்கை புக்கு
கீழ்ச் சொன்னவை திரியட்டும் பின்னாட்டின படி –
விஷத்தை உடைய காளியன் அஞ்சும்படியாக
யுத்தத்தில் முன்பு ஒரு நாள்
தன்னேராயிரம் பிள்ளைகளுக்கு முன்னே
பரப்பு மாறாப் பூத்த தாமரைகளையும்
நினைத்த வகைகள் எல்லாம் விநியோகம் கொள்ளலாம் படியான
ஜல சம்ருத்தியையும் உடைய பொய்கையிலே போய்ப் புக்கு

மிக்க தாடாளன் –
அவனைத் துரத்தின ஏற்றத்தை உடையவன் –

தாடாளன் –
திருவடிகளை உடையவன் –

இடந்தான் வையம் கேழல் ஆகி
நீருக்கும் சேற்றுக்கும் இறாயாத வடிவைக் கொண்டு
பிரளயங்கதையான பூமியை
எடுத்துக் கொண்டு ஏறினான்

யுலகை ஈரடியால் நடந்தான் உடைய நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே  –
லோகத்தை இரண்டு அடியாலே அளந்து கொண்டவன் உடைய நாமம் –

——————————————————

முதல் பாட்டில் அருளிச் செய்த
விரோதி நிரசன சீலத்தையும்
அத்புத சாரித்ரத்தையும்
ஆஸ்ரித ஸூ லபத்தையும்
வேறே புடைகளால் அனுசந்திக்கிறார் இதில் –

பூணாது அனலும் தறு கண் வேழம்  மறுக வளை மறுப்பைப்
பேணான் வாங்கி யமுதம் கொண்ட பெருமான் திரு மார்வன்
பாணா  வண்டு முரலும் கூந்தல் ஆய்ச்சி தயிர் வெண்ணெய்
நாணாது உண்டான் நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே-6-10-3-

பூணாது அனலும் தறு கண் வேழம்  மறுக வளை மறுப்பைப் பேணான் வாங்கி –
தறியோடே சேரக் கடவது அன்றிக்கே
சேர்க்க நினைத்தார் பக்கலிலே நெருப்பை உமிழும்படியாய்
ஜாதி பிரயிக்தமான வட்டணித்த கண்ணை உடைத்தாய் இருக்கிற
குவலயா பீடமானது கலங்கும்படியாக
அதனுடைய வளைத்த குவடுகளை
பெரிய பலத்தை உடைத்த தொரு பதார்த்தம் என்று பாராதே அநாதரித்து
வைத்ததை வாங்குவாரைப் போலே பறித்தான்   –
(கோட்டுக் கால் காட்டில்- நப்பின்னைக்காக- கொம்பு பறித்தான் )

யமுதம் கொண்ட பெருமான்
அதுக்கு மேலே கடலைக் கடைந்து
அம்ருதத்தை வாங்கி
அதைப் புஜிப்பாருக்கு வரக் கடவ ப்ரீதி தனக்கு உண்டாகும் படி இருந்தான்
அதுக்கடி என் என்னில் சர்வேஸ்வரன் ஆகையாலே  –

திரு மார்வன்-
பஸ்யதாம் சர்வ தேவா நாம் -என்கிறபடியே
பிராட்டியை திரு மார்விலே உடையவனாய் இருக்கிறவன் –
(பெண்ணுக்கு பெண் கோஷ்ட்டியில் வெட்கப்பட வேண்டாமே
அமுத்தினில் வரும் பெண் அமுது கொண்டானே )

பாணா  வண்டு முரலும் கூந்தல்-
சிஷா பலத்தாலே மது பாநமத்தமாய்
பாடும் போது பண்ணிலே ஆளத்தி வையா நின்றுள்ள
வண்டுகளை உடைத்தான மயிர் முடியை உடைய –

ஆய்ச்சி தயிர் வெண்ணெய் நாணாது உண்டான் நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே  –
யசோதை பிராட்டி உண்ட தயிரையும் வெண்ணெயும்
களவு கண்டு அமுது செய்யப் புக்கால்
அவள் கண்டு பிடித்து  கட்டுவது அடிப்பதாக நிற்கும் இறே-
அப்போது வெண்ணெயைக் களவு கண்டோம் என்றால்
வருவதோர் எளிவரவு உண்டோ -என்று இருக்கும் ஆய்த்து –
(அவதார பிரயோஜனம் நிறைவேறியது என்று பெருமிதம் படுவான்)

———————————————

கீழ்ச் சொன்ன
ஆஸ்ரித சுலபன்
விரோதி நிரசனம்
வேறே முகத்தால் இங்கு

கல்லார் மதிள் சூழ் கச்சி நகருள் நச்சிப் பாடகத்துள்
எல்லா வுலகும் வணங்க விருந்த வம்மான் இலங்கைக் கோன்
வல்லாளாகம் வில்லால் முனிந்த வெந்தை  விபீடணற்கு
நல்லான் உடைய நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே —6-10-4-

கல்லார் மதிள் சூழ் கச்சி நகருள் நச்சிப் பாடகத்துள் எல்லா வுலகும் வணங்க விருந்த வம்மான்-
அரணாகப் போரும்படியான மதிளை உடைத்தான
திருக் கச்சியை ஆசைப் பட்டு
திருப் பாடகத்துள்
சர்வ லோகமும் வந்து ஆஸ்ரயிக்கும் படி
இருக்கிற சர்வேஸ்வரன் –

இலங்கைக் கோன் வல்லாளாகம் வில்லால் முனிந்த வெந்தை  –
இவ் ஊருக்கு நான் நியாமகன் அல்லேனோ -என்ற
துர்மாநத்தை உடைய ராவணன் உடைய வல்லாண்மை உடைய
சரீரத்தை வில்லாலே வேண்டாம் என்ற
என்னாயன்-

விபீடணற்கு  நல்லான் -உடைய நாமம் சொல்லில்-
தமையன் பக்கல் த்வேஷம் மிக்கு இருக்குமா போலே யாய்த்து
இவன் பக்கல் ராகம் மிக்கு இருக்கும் படி –
முதலிகள் எல்லார் பக்கலிலும் பண்ணும் பரிவை
இவன் ஒருவன் பக்கலிலும் பண்ணினவன் உடைய நாமம் சொல்லில் –
(ராமனுக்கும் நாமம் நாராயணமே )

நமோ நாராயணமே –
வாத்சல்யத்துக்கும் வாசகம் இறே –
(அன்று அதனை ஈன்று உகந்த ஆ )

—————————————–

முதல் பாட்டில் அருளிச் செய்த
சாமர்த்தியம்
ஸுலப்யம்
விரோதி நிரசனத்வம்
வேறே முகத்தால் இதில் –

குடையா வரையால் நிரை முன் காத்த  பெருமான் மருவாத
விடை தான் ஏழும் வென்றான் கோவல் நின்றான் தென்னிலங்கை
அடையா வரக்கர் வீயப் பொருது மேவி  வெங்கூற்றம்
நடையா யுண்ணக் கண்டான் நாமம் நமோ நாராயணமே–6-10-5-

கோவல்-ஆயன் மாயன் -கண்ணன் -பஞ்ச கிருஷ்ண க்ஷேத்ரங்களில் ஓன்று
ஊராகத் தொட்டவனும் உலகாகத் தொட்டவனும் இவனே –

குடையா வரையால் நிரை முன் காத்த  –
வரையைக் கொண்டு நிரையைக் காக்கிறான் –
மலை எடுத்தானாய்-சுமையாய் இருக்கை அன்றிக்கே
வர்ஷத்துக்கு ஒரு குடை எடுப்பாரோ பாதி யாய்த்து –

பெருமான் –
பசுக்களையும் இடையரையும் நோக்கி
அவர்களுக்கு நிர்வாஹகனாய் நின்ற நிலை –

மருவாத விடை தான் ஏழும் வென்றான் –
அஸூ ராவேசத்தாலே ஒன்றோடு ஓன்று பொருந்தாத
மிருத்யு சத்ருசமான
ருஷபங்கள் ஏழையும் அழியச் செய்தான் –

கோவல் நின்றான் –
அது ஒரு கால விசேஷத்திலே யாய்
பிற்பட்டோம் என்ன வேண்டாத படி
திருக் கோவல் ஊரிலே வந்து சந்நிஹிதன் ஆனான் –

தென்னிலங்கை அடையா வரக்கர் வீயப் பொருது-
இலங்கையில் உள்ள ராஷசர்
ஒரு வழியாலும் உன்னோடு பொருந்தோம்-என்ன
பின்னை
அவர்களை முடியும்படி பொருதான்  ஆய்த்து  –

மேவி  வெங்கூற்றம் -நடையா யுண்ணக் கண்டான் நாமம் நமோ நாராயணமே –
பண்டு மிருத்யு ராஷசரைக் கிட்ட அஞ்சி யாய்த்து இருப்பது –
(கால தேவதை – மிருத்யு தேவதை -தர்ம தேவதை மூன்றும் இவனே )
இப்போது பெருமாள் தோளை அண்டை கொண்டு
அத்தாலே பொருந்தி
புஜியா நிற்கும் ஆய்த்து –

நடையா யுண்ணக் கண்டான் நாமம் நமோ நாராயணமே –
இதுவே ஸ்வ பாவமாம் படி பண்ணினவன் உடைய நாமம் சொல்லில் நமோ நாராயணமே –

——————————————————————

முதல் பாட்டில் அருளிச் செய்த
விரோதி நிரசனம்
ச பிரகாரமாக விவரித்து இதில் அருளிச் செய்கிறார் –

கான  வெண்கும் குரங்கும் முசுவும் படையா அடல் அரக்கர்
மானம் அழித்து நின்ற வென்றி யம்மான் எனக்கு என்றும்
தேனும் பாலும் அமுதுமாய திருமால் திரு நாமம்
நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமின் நமோ நாராயணமே —6-10-6-

முசுவும்-கோலாங்கூலம் -நீண்ட வால்களைக் கொண்ட குரங்கு வகை –

கான  வெண்கும் குரங்கும் முசுவும் படையா அடல் அரக்கர் மானம் அழித்து நின்ற வென்றி யம்மான்-
இந்த்ராதி தேவதைகள் முதுகிட்டு போமது ஒழிய
எதிர் நிற்க மாட்டாத படி பண்ணும் மிடுக்கை உடையனான
ராவணன் உடைய துர்மாநத்தை போக்கும் இடத்தில் –
இடக்கை வலக்கை வாசி அறியாதே
என்றும் காட்டிலே வர்த்திக்குமது ஒழிய
பூசல் கண்டு அறியாத –
எண்கும் -கரடியும்
குரங்கையும் முசுவையும் சேனையாகக் கொண்டு
திக்பாலாதிகளை அழியச் செய்த மிடுக்கை உடைய
ராவணன் உடைய துர்மாநத்தைப் போக்கின
சர்வாதிகன் –

எனக்கு என்றும் தேனும் பாலும் அமுதுமாய –
எனக்கு சர்வ வித போக்யமுமான

திருமால் -திரு நாமம்
ஸ்ரீ யபதி உடைய திரு நாமத்தை –
மிதுனமான வேஷமே காணும் இவர்க்கு  ரசிப்பது –
ரமா மாணா வநே த்ரய -என்னுமா போலே –
(தண்டகாரண்யத்தில் –சித்ரகூடம் அடைந்து -அழகான இடம் பெருமாளும் பிராட்டியும் –
சேர்ந்து இருப்பதை கண்டு இளைய பெருமாள் மகிழ்ந்து போல் இங்கும் )

நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமின் –
இதர விஷயங்களின் உடைய பேரைச் சொல்லிப் போந்த நானும் அன்றோ சொன்னேன்  –
இனி இது கண்டால் எல்லார்க்கும் சொல்லத் தட்டில்லை இறே
என்னோடு சம்பந்தம் உடையார் எல்லாரும் இத்தையே சொல்லிப்  போருங்கோள் –

நமோ நாராயணமே –
நமக்கு வகுத்ததையே சொல்லிப் போருங்கோள்-

நாராயணமே
ஆழ்வார்கள் கோஷ்டியில் இது ஒழிய வேறு ஒரு திரு நாமம் உண்டாக நினைத்து இருப்பார் இல்லை –
உண்டாகில் ஆயிரம் -என்று திரளாக சொல்லும் இத்தனை
பேர் ஆயிரம் கொண்டதோர் பீடுடையான் –
தேவோ நாம சஹஸ்ரவான் -(பீஷ்மர் ராஜசூய யாகத்தில் சொன்ன)
பல பசு உடையவன் -என்னுமா போலே
ஸ்ருதி வேறு ஒரு திரு நாமம் உண்டாகச் சொல்லும் அன்று ஆய்த்து
இவர்கள் வேறு ஒரு திரு நாமம் உண்டாகச் சொல்லுவது –

அந்தர்யாமி ப்ராஹ்மணத்தோடு
காரண வாக்யங்களோடு–
இது ஒழிந்தவை ஞான சக்த்யாதிகளைப் போலே –
இது ஞான ஆனந்த அமலத் வாதிகளைப் போலே
ஸ்வரூப நிரூபகமாய் இருக்கும் –
(சர்வ பூதாத் அந்தராத்மா விபு நாராயணா -ஸூ பால
ஏகோவை நாராயணா ஆஸீத் ப பிரம்மா நே ஈசாத்
நாராயணனே -பர ப்ரஹ்மம் ஜோதி தத்வம் )

————————————————

முதல் பாட்டில் அருளிச் செய்த
ஆபத் ரக்ஷண சாமர்த்தியம்
மீண்டும் அனுசந்தித்து
காரணத்வத்தையும் அருளிச் செய்கிறார் இதில் –

நின்ற வரையும் கிடந்த கடலும் திசையும் இரு நிலனும்
ஒன்றும் ஒழியா வண்ணம் எண்ணி நின்ற அம்மானார்
குன்று குடையா எடுத்த வடிகள் உடைய திரு நாமம்
நன்று காண்மின் தொண்டீர் சொன்மின் நமோ நாராயணமே –6-10-7-

நன்று காண்மின்-இனியவன் -இனிய நாமம் -இனிதாக நானும் சொன்னேன் -உங்களுக்கும் இனிக்குமே –

நின்ற வரையும் கிடந்த கடலும் திசையும் இரு நிலனும் ஒன்றும் ஒழியா வண்ணம் எண்ணி நின்ற அம்மானார் –
பூமிக்கு ஆணி அடித்தால் போலே பேராதே நிற்கிற
குல பர்வதங்களையும்
ஈஸ்வர சங்கல்ப்பத்து அளவும் செல்ல கரையை அதிக்ரமியாதே கிடந்த இடத்திலே கிடந்த கடலும் –
பராபர விபாகம் பண்ணுகைக்கு ஈடாய் இருக்கிற திக்குகளும் -( பராபர -மேற்கும் கிழக்கும் )
பிராணிகளுக்கு சஞ்சார யோக்யதை உடைத்தாம்படி பரப்பை உடைத்தான பூமியும்
இப்படிப் பட்ட பதார்த்தங்கள் ஒன்றும் குறைய ஒண்ணாது என்று
தன் சங்கல்ப்பத்தாலே இவற்றை இன்டாக்கிக் கொடு நிற்கிற
சர்வேஸ்வரன் –

குன்று குடையா எடுத்த வடிகள் உடைய திரு நாமம் –
வர்ஷத்தாலே நோவு படுகிற
பசுக்களுக்கும் இடையருக்கும் ஒரு நோவு வாராதபடி
மலையை குடையாக கொண்டு நோக்கின
ஸ்வாமி உடைய திரு நாமம் –

நன்று காண்மின் –
காரண பூதனானவன் பேர் சொல்லுகை ப்ராப்தம் இறே
பிராப்தம் செய்யப் பார்த்ததிலி கோள் ஆகில்
இனியது தான் வேணுமே –

தொண்டீர் சொன்மின் –
பகவத் விஷயத்தில் கைங்கர்ய ருசி உடையார் எல்லாருக்கும்
சொன்னேன்
இது செய்யாதார் கேளாதாராம் இத்தனை –

நமோ நாராயணமே —
சஹஸ்ர அஷரீ மாலா
மந்த்ரமாய் இருக்கிறதும் அல்ல –
(அஷ்டாக்ஷரம் கூட இல்லையே )

————————————————-

கீழ்ப் பாட்டில் ஆபத் ரக்ஷண விவரணமே இது

கடுங்கால் மாரி கல்லே பொழிய அல்லே எமக்கு என்று
படுங்கால் நீயே சரண் என்று ஆயர் அஞ்ச அஞ்சா முன்
நெடுங்கால் குன்றம் குடை ஓன்று ஏந்தி நிரையைச் சிரமத்தால்
நடுங்கா வண்ணம் காத்தான் நாமம் நமோ நாராயணமே –6-10-8-

அல்லே-காள ராத்ரி –
அஞ்ச அஞ்சா முன்-அச்சம் கார்யகரமாகும் முன்னே –

கடுங்கால் மாரி கல்லே பொழிய-
வெட்டிய காற்றை உடைத்தான மாரி யானது கல்லை வர்ஷிக்க –

அல்லே எமக்கு என்று படுங்கால் நீயே சரண் என்று ஆயர் அஞ்ச அஞ்சா முன் –
நமக்கு இது பிரளயத்தில் செல்லுகிற ராத்திரி யாகாதே
என்று அவர்கள் நெஞ்சில் பட்ட அளவிலே
நாங்கள் எங்கள் கார்யத்துக்கு கடவோம் அல்லோம் –
நீ எங்களுக்கு ரஷகனாக வேணும் -என்று இடையர் அஞ்ச
அந்த அச்சத்தின் உடைய கார்யம் பலிப்பதற்கு முன்னே –

நெடுங்கால் குன்றம் குடை ஓன்று ஏந்தி நிரையைச்
சிரமத்தால்  நடுங்கா வண்ணம் காத்தான்-
நெடிய காலை உடைத்தான மலையைத் தரித்து
பர்யந்த பர்வங்களை உடைத்தான மலையைத் தரித்து –
பண்ணின உபகாரம் அறியாத பசுக்களை
சிரமத்தாலே நோவு படாத படியாக  ரஷித்தான் –

தான் அறிந்த ஆபத்தும்
விலக்காமையும்
இறே வேண்டுவது -ரஷிக்கைக்கு
ஸ்வ பாவிக சம்பந்தத்தில் கண் அழிவு இல்லையே –
(நாரங்களுக்கு அயனம் ஒழிக்க ஒழியாத சம்பந்தம் உண்டே )

நாமம் நமோ நாராயணமே –

——————————————-

இதில் ஸ்ரீ யபதித்தவம் ஸ்பஷ்டம் –

பொங்கு புணரிக் கடல் சூழாடை நில மா  மகள் மலர் மா
மங்கை பிரமன் சிவன் இந்திரன் வானவர் நாயகராய
எங்கள் அடிகள் இமையோர் தலைவர் உடைய திரு நாமம்
நங்கள் வினைகள் தவிர வுரைமின் நமோ நாராயணமே –6-10-9-

பொங்கு புணரிக் கடல் சூழாடை நில மா  மகள் மலர் மாமங்கை-
பல காலும் இத்தை ஆதரியா நின்றீர் –
இதுக்கு அர்த்தம் என் என்ன –
இன்னது என்கிறார் –
கிளர்ந்த திரையை உடைத்தாய் இருக்கிற கடலாலே
சூழப் பட்ட மேகலையை
இடையளாய்-( உடையவளாய் -அரை நாண் போல் -) இருக்கிற ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டி –
தாமரைப் பூவை இருப்பிடமாக உடைய பெரிய பிராட்டியார் –

பிரமன் சிவன் இந்திரன் வானவர் நாயகராய –
ப்ரஹ்மா ருத்ரன் இந்த்ரன் தொடக்கமான
தேவர்களுக்கு எல்லாம்
நியாமகனாய்  உள்ளான் –
(அகில ஜகத் ஸ்வாமிந் )

எங்கள் உடைய அடிகள் –
அஸ்மின் ஸ்வாமின் என்னுமா போலே –

இமையோர் இத்யாதி
கீழே ப்ரஹ்மாதிகளைச் சொல்லி  நிற்கையாலே
இமையோர் என்கிற இடம் நித்ய ஸூரிகளாய்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி உடைய  திரு நாமம் –

ஆக உபய விபூதி உக்தன் -என்றபடி
உபய விபூதி யோகத்தை சொல்லுகை இறே-இதுக்கு-( நாராயண நாமத்துக்கு ) அர்த்தம்

ஆக
குறைவற்றாரோடு
குறை வற்றாராக பிரமித்து இருப்பரோடு
குறைவாளரோடு
வாசி அற
எல்லாருக்கும் ஒக்க நிர்வாஹகனாய் இருக்கை  –

நங்கள் வினைகள்
நீங்கள் அநாதி காலம் புத்தி பூர்வகமாக பண்ணின பாபம் தீரும்படி சொல்லப் பாரும் கோள்-

(அஷ்ட ஸஹஸ்ர கிராமம் )எண்ணாயிரத்து திரு வாய்க் குலத்து ஆழ்வான் -நஞ்சீயரை
பிரபத்தி யாகிறது புத்தி பூர்வம் பண்ணின பாபத்துக்கும்
பரிஹாரம் ஆகவற்றோ –
பிராமாதிகத்துக்கேயோ -என்ன
அதன் உடைய ப்ரபாவத்தைப் பார்த்தால்
புத்தி பூர்வகத்துக்கும் பரிஹாரமாகவற்று
ஜ்ஞானம் நடையாடும் இடத்தில் அனுதாபம் இன்றிக்கே இராது இறே
ஆகையால் இவன் பக்கல் ப்ராமாதிகம் அல்லாது கூடாது
பூர்வாகத்தைப் போக்குகிற இது
புத்தி பூர்வகத்துக்கு பரிஹாரம் ஆகாது என்ன ஒண்ணாதே
அதில் -பூர்வாகத்தில்- புத்தி பூர்வகம் ஒழிய இல்லாமையாலே –

நமோ நாராயணமே –
வினையைப் பண்ணுவதானாலும் சொல்ல வடுப்பது இது –

(வினைகள் சாமான்யம் -சப்தமாக இருந்தாலும் –
அநாதி காலம் புத்தி பூர்வகம் போக்குவதை சொன்னது சம்வாத ரூபமாக
ஞானம் வரும் முன் எல்லாம் தெரிந்தே
ஞானம் வந்த பின்பு தெரியாமல் கவனக்குறைவால்
அப்படி தெரிந்து பண்ணினாள் அது பூர்வாகம்
போய பிழையும் புகுதறுவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகும் -)

——————————————

வாவித் தடம் சூழ் மணி முத்தாற்று நறையூர் நெடுமாலை
நாவில் பரவி நெஞ்சில் கொண்டு நம்பி நாமத்தைக்
காவித் தடங்கண் மடவார் கேள்வன் கலியன் ஒலி மாலை
மேவிச் சொல்ல வல்லார் பாவம் நில்லா வீயுமே –6-10-10-

வாவித் தடம் சூழ் மணி முத்தாற்று நறையூர் நெடுமாலை
பொய்கைகளையும்
அளவுபட்ட நீர் நிலைகளையும்
உடைத்தாய் இருந்துள்ள திரு நறையூரிலே
வந்து நிற்கிற சர்வாதிகனான சர்வேஸ்வரனை –

நாவில் பரவி நெஞ்சில் கொண்டு நம்பி நாமத்தைக் —
நம்பி உடைய திரு நாமத்தை
நாவாலே பரவி
நெஞ்சாலே அனுசந்தித்து –

காவித் தடங்கண் மடவார் கேள்வன் கலியன் ஒலி மாலை –
முன்பு எனக்கு ஏற்றமாக நினைத்து இருப்பது இது -( பண்டு காமனானவாறும் )
இப்போது எனக்கு பிறந்த செவ்வியும் கண்டி கோளே-
இப்போது மநோ வாக் காயங்கள் மூன்றுக்கும்
இதுவும் விஷயமான படி கண்டி கோளே –
(நாராயண நாமத்தால் வந்த மஹிமை ப்ரத்யக்ஷம் )

மேவிச் சொல்ல வல்லார் பாவம் நில்லா வீயுமே –
இதிலே பொருந்தி
இத்தை சொல்ல வல்லவர்கள் உடைய
பாபம் இவர்கள் பக்கலில் நில்லாது –

இவர்களை விட்டுப் போய் பின்னையும் தான்
நிற்கை அன்றிக்கே
நசிக்கும் –
த்விஷந்த பாப க்ருத்யாம் -என்கைக்கு முதல் இல்லை –

(புத்ரருக்கு தாயபதி சொத்து -ஸூஹ்ருத் புண்ணியம் -த்வேஷித்தார்க்கு பாபம் போகும் வசனம் -)

———–

ஸ்ரீமத் சிறுமாமனிசராய், சௌசீல்ய நிதியாய், நம்பிள்ளை போன்று போது போக்குவது அருளிச் செயலிலேயாய்,
தற்போது காஞ்சீ வாதிகேஸரி மடாதிபதியாய் எழுந்தருளியிருக்கும் ஸ்வாமி,
திருவாய்மொழிக்கு நூற்றந்தாதி போன்று திருமொழிக்கு நூற்றந்தாதி அருளிச் செய்துள்ளார்.
அதில் இந்த பதிகத்திற்கு இவ்வளவு அர்த்தங்களையும் உள்ளடக்கி அருளிச் செய்துள்ளது.

கிடந்த பவ்வன் நாமமுடன் நம்பி நறையூரான்
இடர் கடிவான் விண் மண் இரண்டும் கடவன் ஈசன்
மாதவன் மாயன் காரணன் சீலன் என் நீலன்
வேத சாரம் சொல் கறவை -60-

கிடந்த பவ்வன்-ஷீராப்தி நாதன்
நாமமுடன் நம்பி நறையூரான் -திருமந்த்ரார்த்தத்தை பொருளுடன் அடைவே விவரிக்கிறார்
இடர் கடிவான் -விரோதி நிரசன சீலன்
விண் மண் இரண்டும் கடவன் -உபய விபூதி நாதன் -ப்ராப்தியை யுடையவன்
ஈசன் –நியமிப்பதை ஸ்வ பாவமாக யுடையவன்
மாதவன்–திருமால் –
மாயன்–ஆச்சர்ய சேஷிடிதங்களை யுடையவன் –
காரணன்–காரணம்ஸ்து த்யேயா –
சீலன்–ஸுசீல்யன்
என் நீலன் -என்று நாராயண நாமார்த்தை அருளிச் செய்யும் கலியன்
வேத சாரம்–ஆரண சாரம்
சொல் கறவை -ஆழ்வார் பசு -ஆச்சார்யர் ஸ்தானம் –

————————————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

This entry was posted on May 5, 2014 at 2:17 am and is filed under Acharyarkall, திருமங்கை ஆழ்வார், பெரிய திரு மொழி, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, Prabandha Amudhu, Thirumangai Aazlvaar. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.