அவதாரிகை –
எல்லாவற்றாலும் -குலம் ரூபம் குணங்களால் -ஆபிஜாதையாய் இருப்பாள்
ஒருத்தியை எழுப்புகிறார்கள் –
ஆபிஜாத்யத்தால் கிருஷ்ணனோடு ஒப்பாள் ஒருத்தி -இவள்-
கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பல கறந்து
செற்றார் திறலழியச் சென்று செருச் செய்யும்
குற்றமொன்றில்லாத கோவலர் தம் பொற் கொடியே
புற்றரவல்குல் புனமயிலே போதராய்
சுற்றத்து தோழிமார் எல்லாரும் வந்து நின்
முற்றம் புகுந்து முகில் வண்ணன் பேர் பாடச்
சிற்றாதே பேசாதே செல்வப் பெண்டாட்டி நீ
எற்றுக்குறங்கும் பொருளேலோ ரெம்பாவாய்
பதவுரை
கன்று கறவை–கன்றாகிய பசுக்களின்னுடைய
பல கணங்கள்–பல திரள்களை
கறந்து–கறப்பவர்களும்
செற்றார்–சத்துருக்களினுடைய
திறல் அழிய–வலி அழியும்படி
சென்று–(தாமே படையெடுத்துச்)சென்று
செரு செய்யும்-போர் செய்யுமவர்களும்
குற்றம் ஒன்று இல்லாத-ஒருவகைக் குற்றமும் அற்றவர்களுமான
கோவலர் தம்-கோபாலர்களுடைய (குடியிற் பிறந்த)
பொன் கொடியே-பொன் கொடி போன்றவளே!
புற்று அரவு அல் குல் புனமயிலே–புற்றிலிருக்கிற பாம்பின் படம் போன்ற அல்குலையும் காட்டில்
(இஷ்டப்படி திரிகிற) மயின் போன்ற சாயலையுமுடையவளே!
செல்வம் பெண்டாட்டி-செல்வமுள்ள பெண் பிள்ளாய்!
போதராய்–(எழுந்து) வருவாயாக.
சுற்றத்து தோழிமார் எல்லாரும்-பந்து வர்க்கத்திற் சேர்ந்தவர்களும் தோழிமார்களுமாகிய எல்லாரும்
வந்து-(திரண்டு) வந்து
நின் முற்றம் புகுந்து-உனது (திரு மாளிகையின்) முற்றத் தேறப் புகுந்து
முகில் வண்ணன் பேர் பாட–கார் மேக வண்ணனான கண்ணபிரானுடைய திருநாமங்களைப் பாடச் செய்தேயும்
நீ-(பேருறக்கமுடைய) நீ
சிற்றாது-சலியாமலும்
பேசாது-(ஒன்றும்) பேசாமலும்
உறங்கும் பொருள் எற்றுற்கு-உறங்குவது என்ன பிரயோஜனத்திற்காகவோ? (அறியோம்)
ஏல் ஓர் எம் பாவாய்-
————————————————————-
வியாக்யானம் –
கற்றுக் கறவைக் –
எல்லாம் தலை நாகுகளாய் இருக்கை –
இதுக்கு ஹேது
நித்ய ஸூரிகள் பகவத் ஸ்பர்சத்தாலே பஞ்ச விம்சதி வார்ஷிகராய்
இருக்குமா போலே
இப் பசுக்களும் கிருஷ்ண ஸ்பர்சத்தாலே கீழ் நோக்கிப் பிராயம் புகுகை
பகவத் ஸ்பர்சம் இளகிப் பதிக்கப் பண்ணும் இறே –
கணங்கள் பல –
தனித் தனியே எண்ணி முடியாமை அன்றிக்கே
சமூஹங்களும் எண்ணி முடியாது என்னுமா போலே
பல -என்னும் அத்தனை
ஆத்மாக்களுக்கும் தொகை உண்டானால் இறே
பசுக்களுக்கு தொகை உள்ளது –
கறந்து –
ஈஸ்வரன் ஒருவனே சர்வ ஆத்மாக்களுக்கும்
நியமநாதிகளைப் பண்ணுமா போலே
இடைச் சாதியிலே மெய்ப்பாட்டாலெ அடங்க கறக்க வல்ல சாமர்த்தியம்
பாலும் நெய்யும் கொண்டு விநியோகம் இல்லாதபடி
சம்ருத்தம் ஆகையாலே
முலைக் கடுப்பு கெடக் கறந்து -என்றுமாம் –
செற்றார் –
இவர்களுக்கு சத்ருக்கள் ஆகிறார்கள்
கிருஷ்ணன் உடைய பெருமை பொறாதவர்கள் –
திறலழியச் –
தேவர்களும் எனக்கு எதிர் அன்று -என்று இருக்கும் கம்சாதிகளுக்கு
புகுர ஒண்ணாத மிடுக்கை உடையவர்கள் –
சென்று செருச் செய்யும் –
எதிரிகள் வந்தால் பொருகை அன்றிக்கே
இருந்த இடங்களிலே சென்று பொருகை –
சக்கரவர்த்தி திருமகனைப் போலே இவர்கள் வீரம் –
குற்றமொன்றில்லாத –
எடுத்து வரப் பார்த்து இருக்கும் குற்றம் இல்லை –
கையில் ஆயுதம் பொகட்டவர்களை எதிர்க்கும் குற்றம் இல்லை -என்றுமாம்
அழிய செய்யா நின்றார்கள் என்று கிருஷ்ணனுக்கு முறைப் பட்டால்
செய்தாரேல் நன்று செய்தார் -என்னும்படி பிறந்தவர்கள் என்றுமாம்
அவன் படி அறிந்து நடப்பவர்கள் –
கோவலர் தம் பொற் கொடியே-
ஊருக்காக ஒரு பெண் பிள்ளை –
பொற் கோடி தர்சநீயமாய் இருக்கையும்
பார்த்தா வாகிற கொழு கொம்பை ஒழிய ஜீவியாமையும் –
ஆவிக்கோர் பற்றுக் கொம்பு நின்னால் அல்லல் அறிகின்றிலேன் யான் -என்று இறே இருப்பது –
புற்றரவல்குல்-
தன்னிலத்தில் சர்ப்பம் போலே
ஒசிவையும் அகலத்தையும் உடைய அல்குலை உடையாய்
இவர்கள் இத்தனை சொல்லுவான் என் என்னில்
பெண்களை ஆண்களாக்கும் அழகு இறே
அவன் ஆண்களை பெண் உடுக்கப் பண்ணுமா போலே –
புன மயிலே –
தன்னிலத்திலே மயில் –
கிருஷ்ணனையும் தங்களையும் பிச்சேற்ற வல்ல
அளகபாரத்தை உடையாளாகை-
பொற் கொடியே -என்கையாலே சமுதாய சோபையை சொல்லிற்று
மேல் விசேஷண த்வயத்தாலும் அவயவ சோபையைச் சொல்லுகிறது –
போதராய் –
நாங்கள் நிறக்கும்படி புறப்படாய்-
நான் புறப்பட எல்லாரும் வந்தாரோ -என்ன –
சுற்றத்து தோழிமார் எல்லாரும் வந்து –
சுற்றத்து தோழிமார் -என்கிறது
இவ் ஊர் அடங்க இவளுக்கு உறவு முறை ஆகையாலே
நின் முற்றம் புகுந்து –
எங்களுக்கு பிராப்யமான முற்றத்திலே புகுந்து –
இவர்களுக்கு பிராப்யமானபடி என் என்னில் –
முற்றம் புகுந்து முறுவல் செய்து நின்றீர் -என்றும் –
முற்றத்தூடு புகுந்து நின் முகம் காட்டி -என்றும் –
சேஷியானவனுக்கும் பிராப்யமான முற்றம் ஆகையாலே
சேஷ பூதைகளான எங்களுக்கு சொல்ல வேணுமோ –
புகுந்து கொள்ளப் புகுகிற கார்யம் என்ன -என்ன –
முகில் வண்ணன் பேர் பாடச் –
நீ உகக்கும்
அவன் அழகிலும்
ஔதார்யத்திலும் ஈடுபட்டு
அவன் திரு நாமத்தை பாடச் செய்தேயும் –
சிற்றாதே பேசாதே
முகில் வண்ணன் என்றவாறே
அவ்வடிவை நினைத்து பேசாதே கிடந்தாள்
சிற்றாதே -சிற்றுதல் -சிதறுதல் –
உணர்ந்தமைக்கு அடையாளமான சேஷ்டியைப் பண்ணாதே
இவள் சேஷ்டிதையும் வார்த்தையும்
தங்கள் கண்ணுக்கும் செவிக்கும் போக்கியம் ஆகையாலே
இன்னாதாகிறார்கள்
செல்வப் பெண்டாட்டி நீ
உன்னோடு கூடுவது எங்களுக்கு எல்லா ஐஸ்வர்யமுமான நீ
கிருஷ்ண குண அனுசந்தத்தாலே புஷ்கலையான நீ -என்னவுமாம் –
இங்கே கூடு பூரித்துக் கிடந்ததோ என்ன –
இல்லையாகில் –
எற்றுக்குறங்கும் பொருள்-
எங்கள் பாடே புறப்படாதே உறங்குகைக்கு ஒரு பிரயோஜனம் உண்டோ –
அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்று
திரளோடு அனுபவிக்கும் அனுபவத்தை விட்டு
கைவல்யம் போலே கிடக்கிற கார்யம் என் -என்னவுமாம்
எற்றுக்குறங்கும் பொருள்-
உன்னுடைய உத்தேச்யத்தைப் பாராதே –
எங்களுடைய ஆற்றாமையைப் பாராதே
கிருஷ்ணனுடைய நிரதிசய போக்யதையைப் பாராதே
எதுக்காக கிடக்கிறாய்
———————————————————————————————
ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
Leave a Reply