ஸ்ரீ வசன பூஷணம் அனுபவம்—சூரணை-23-37-ஸ்ரீ M.A.V.ஸ்வாமிகள் ..

திரு மா மகள் தன சீரருள் ஏற்றம் அருளிய பின்னர் -புருஷகார வைவவஞ்சம் அருளி முடித்த பின்பு

திரு மால் திருவடி சேர் வழி நன்மையையும் – அதாவது -ஆறு

சாதனச்ய கெளரவம்- இனி உபாய பிரகரணம் – 6- இல் -2 –

புருஷகாரத்தால் பலிப்பது உபாயம் என்பதால் அதையும் முன்பே கொஞ்சம் அருளினார் .

சகிப்பித்துரஷிப்பையே ஸ்வரூபம் பிராட்டிக்கு .

பூர்வ உகத உபாய செஷமாக மேலே அருளுகிறார் 96 சூரணை வரை .

முன்பு அருளியது பிராசன்கிகமாக -விஸ்தரென அருளிச் சொல்கிறார் .

பிரதமத்தில் -அர்ஜனனுக்கு உபதேசித்தது யுத்த பூமியில் நீசர் நடுவில் உபதேசித்தான்

கால விசேஷம் பாராமல் ச்நாநாதிகள் இல்லாமல் அருளிச்செய்தான் .

சூரணை- 23-

பிரபத்திக்கு தேச நியமமும்

கால நியமமும்

பிரகார நியமமும் ,

அதிகாரி நியமமும்

பல நியமமும்

இல்லை விதி முறைகள் இல்லையே –

கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களுக்கு உண்டே –

பக்தி வேற பக்தி யோகம் வேற –

வேதம் அத்யயனம் அதிகாரி -தரை வர்ணிகர் தானே செய்யலாம் -ஸ்திரீகள் பாலர்கள் கூடாதே .

அபசூத்ரா அதிகாரம் -நான்காவது வர்ணிகர் மோஷம் போக முடியாது அந்த ஜன்மத்தில்

அந்த வழியில் -ஆதி சங்கரரும் எம்பெருமானாரும் இங்கே அப்படி அருளி

வேற -பிரபத்தி மார்க்கம் -சர்வாதிகாரம் உண்டே என்றார் உடையவர் –

எம்பெருமானார் ஸ்பஷ்டமாக எடுத்து அருளினார் -கண்டு பிடிக்க வில்லை

invention வேற discovery -இருப்பதை கண்டு பிடிப்பது

தத்துவ ரீதி எல்லாமே discovery தான் -எல்லாம் முன்பே இருப்பது தான் -மூலப் பொருள் ஏற்கனவே உண்டே

பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர் நம் ஆழ்வார்

வேதங்களிலே உண்டே பிரபத்தி

எம்பெருமானார் தரிசனம் -சம்ப்ரதாயம் -பெருமை சேர்த்தால்

பகவத் சரண வரணம் தானே பிரபத்தி –சரணத்தை உபாயமாக பற்றுதல் –

அடைக்கலம் என்று வரித்தல் .-

முமுஷுக்கை சரணமஹம் பிரபத்யே -வேதமே சொல்லி

அகிர் புத்நியம் சம்ஹிதை –

அஹம் அஸ்மி அபராதானாம் ஆலய –

அகிஞ்சன –

அகதி

த்துவமே ஏவ மே உபாய பூத பிரார்த்தனா மதி

லஷனை வாக்கியம் இது தான்

தேச நியமமாவது –

புண்ய ஷேத்ரங்களில் தான் பண்ண வேண்டும் அந்ய தேசங்களில் கூடாது என்பதில்லை

கயா ஸ்ரார்தம்கயாவில் தான் -அர்த்த சேது -ஸ்நானம் அங்கே தான் -திரு கடல் மலை பாதி சேது என்பர்

கால – நியமம் ஆவது வசந்தாதி காலங்களில் தான் செய்ய வேண்டும் என்றோ வேறு காலங்களில் கூடாது

பிரகார -இன்ன முறையில் -ஸ்நான பூர்வகமாக செய்ய வேண்டும் –

ஸ்நானம் சாப்பிட இப்படி செய்ய வேண்டும் சாஸ்திரம் -முதுகு நனைவது போல் நதி ஸ்நானம்

கூப ஸ்நானம் கிணறு ஸ்நானம் கூடாது விதி உண்டே -உடுத்தி கொண்ட வஸ்த்ரம் கொண்டு துவட்டிக் கோல கூடாது

வஸ்த்ரம் மாற்றும் பொழுது -மேலே தான் எடுக்க வேண்டும் கீழே விட கூடாது

மீண்டும்பாத ப்ரஷாலனம் காலை கழுவி கொள்ள வேண்டும்

கிழக்கே பார்த்து தான் சாப்பிட வேண்டும்

அதிகாரி -தரை வர்ணிகர் மட்டுமே எனபது இல்லை -ஜாத புத்திர கிருஷ்ணா கேச -யாகம் செய்ய -நரைத்த தலை கூடாதே

பல -எதற்கும் செய்யலாம் சரணாகதி -திருஷ்ட அதிர்ஷ்ட பலன்களுக்கும் –

அல்பபலன் பெற்று போக கூடாது -ஜ்யோதிஷிட யாகம் ஸ்வர்க்கம் வாயவ்யம் செல்வம்

சாத்குண்யம் மேன்மை வைகுண்யம் சிறுமை பாராமல் –

தீர்த்தத்தில் அவஹாகிக்கும் அவனுக்கு -சுத்தி பண்ணி கொள்ள வேண்டாமே

சுயமேவ பவித்ரமாய் சுத்த அசுத்த விபாகம் அற தன்னோடு அன்வயிக்கும் படி இருக்கையாலும்

அவபிரத ஸ்நானம் -தீர்த்தவாரி –

முதல் தேக அசுத்தி போக்கவும் அங்கே ஸ்நானம்

தேக பலன் -தேகத்துக்கு உண்டான விதி உண்டு வரணாதி அனுரூபமாய் இருக்கும் மற்றவை

பிரபத்தி ஆத்மா ஸ்வரூபத்துக்கு சேர்ந்தது என்பதால் இவை இல்லை ஸ்வரூப அனுரூபம்

ருசி அனுகுணமாக அணைத்து பலனுக்கும்

ந ஜாதி பேதம் – ந லிங்கம் ந குணா ந கிரியா ந தேசம் ந காலம் ந அவஸ்தை அயம் யோகக அபேஷிதே

சர்வ ஏவ -பிரபத்யேரன் சர்வ தாதாரம் அச்யுதன் -பாரத்வாஜ சம்ஹிதை .

சர்வ காம பல பர்தா -சனத் குமார சம்ஹிதை

இவை இல்லை யாகில் வேறே நியமும் உண்டோ

சூரணை – 24-

விஷய நியமமே உள்ளது

ஸ்ரீ மன் நாராயணன் குறித்து தான் செய்ய வேண்டுமஎன்கிறார் .

யாரை நோக்கி என்பதில் நியமம் உண்டு .

எதுக்கு தான் இவை -இந்த நியமங்கள் உண்டு என்று அடுத்து அருளுகிறார்

சூரணை -25 –

கர்மத்துக்கு

புண்ய ஷேத்ரம்

வசந்தாதி காலம்

சாஸ்திர உக்தங்களான தத் தத் பிரகாரங்கள் தரை வர்ணிகர் என்று இவை எல்லாம்

வ்யவச்திகங்களாய் இருக்கும்

கர்மம் ஆவது ஜ்யோதிஷ்ட ஹோமாதிகள் –

புண்ய ஷேத்ரங்கள் பாவனதயா-

புத்திர காமோஷ்டி யாகம் ஆசூரி -திரு வல்லிக் கேணி எம்பெருமானார் திரு அவதாரம்

வசந்தாதி சுக்ல பஷ -ருது மட்டும் இல்லை –

சுச்சம் சுத்தி ஆசமன ஸ்நான விரதம் ஜபாதி ரூபமான –

காணாமல் கோணாமல் கண்டு விட வேண்டும் அர்க்க்யம் -உபஸ்தான மந்த்ரம் செய்யும் பொழுது சூரியன் உதிக்க

உபஸ்தானம் சொல்லும் பொழுது அஸ்தமிக்க வேண்டும்

பிராயச்சித்தம் கால அதிகம் ஆனால் -ஏக அர்க்க்யம் விட்டு கழிக்கிறோம் –

கைங்கர்யம் செய்பவர்கள்

கோயில் காத்தவன் –குளம் காத்தவனுக்கு தான் இவை –

கர்மம் கைங்கர்யத்தில் புகும் -பலத்துக்கு சாதனமில்லை

கைங்கர்யம் போலே ஆகும்

வேதாதிகர் -உபநயனம் ஆன பின்பு -சாஸ்திர விதி

ஆஸ்ரமம் -வேத வேதாங்க உக்தத்வம் -வ்யவச்தின்களாய் இருக்கும்

பிரபதிக்கு இவை ஒன்றும் இல்லை

தேச கால நியமம் இல்லை என்பதை தெளிவாக காட்டுகிறார் .

சூரணை -25 –

ச ஏஷ தேச ச கால -என்கையாலே

இதுக்கு தேச கால நியமம் இல்லை

திருவடி வார்த்தை இது –விபீஷன ஆழ்வான் சரணா கதி கட்டம்

அதேச கால -சரியான காலம் தேசம் வர வில்லை –

கடைசியில் மாறி -பஞ்சவடிக்கு வராமல்

ராவணனுக்கு ஆபத்து என்றதும் வந்தான்- ஜாம்பவான் சொல்ல

இதிகாச ஸ்ரேஷ்டம் -ஸ்ரீ இராமாயண ஸ்லோகம் கொண்டு நிர்ணயம் செய்கிறார் .

அதேசகாலே சம்ப்ராப்தாக -சர்வதா சங்கை வருகிறது ஜாம்பவ மகாராஜர் பஷத்தை தூஷித்து திருவடி

அருளிய வார்த்தை இது –

ராவணனால் அவமாநிதனாய் வந்தான் – சு நிகர்ஷம் முன்னிட்டு கொண்டு சரணம் என்று வந்தான் –

யாதொரு தேசம் யாதொரு காலத்தில் வந்தானோ அது தான் தேசம் காலம்

சத்வதோதரன் இவன் -பர ஹிம்சை செய்யும்-இதுவே யாத்ரை – ராவணன் அசக்யா அபசாரம் போல் இன்றி –

பர ரஷணமே யாத்ரையாக தேவரீர் இடம் வந்து

அக்ருத்யதுக்கு சக காரியாக இல்லாமல் வந்தானே –

பீஷ்மர் அதர்மம் துணை -ஹஸ்தினாபுரம் ஆசனத்துக்கு என்றும் பாதுகாப்பாகா இருப்பேன் சத்யம் செய்து என்றோ-

பிரதி கூல்யதுக்கு முடிந்து போவான் தோஷம்

கைங்கர்யம் புத்தி பண்ணி –

கருணை வடிவான தேவரீர் திரு உள்ளம்கன்னும் படிபிராட்டி பிரித்த துஷ்டன்-

தேவரீர் சக்தி கண்டு விசேஷ ஞ்ஞன் வர வேண்டியது பிராப்தம்

இது நியாயம் தானே

இது தான் தேசம் இது தான் காலம்

குறை பார்க்க கடவது இல்லை

சரணாகதி தர்மக்ஞ்ஞானான திரு வடி வார்த்தை .

இது தான் பிரபத்தி அனுஷ்டான ரூபமான த்வயத்தில்

ஸ்பஷ்டமாக காணலாம் .

சூரணை -27 –

இவ்வர்த்தம்

மந்திர ரத்னத்தில்

பிரதம பதத்திலே

சூச்பஷ்டம்

ரகஸ்ய த்ரயம் பார்த்தோம் முமுஷு படி சூத்ரம் அனுபவித்தோம் –

பிரதம பதத்திலே -ஸ்ரீ மத் எப்பொழுதும் கூடி

நித்ய யோகே மது -பிரத்யயம்-

சர்வ மந்த்ராந்தர உத்க்ருஷ்டதையா

சகல உபநிஷத் சாரம்

சர்வ அதிகாரம்

அவிளம்ப பல பிரதானம்

சர்வேஸ்வரனுக்கு அத்யந்த அபிமதம் –

பிரபதிக்கும் மந்திர ரத்னதுக்கும் உத்கிருஷ்டம்

மந்திர ரத்னம் -த்வயம் சொல்லாமல் இதை காட்ட

புருஷகார உபாய நித்ய யோகம்

ஏதேனும் ஒரு காலத்திலேயே ஏதேனும் தேசத்தில் யாரோ ஒருவனுக்கு ருசி பிறக்க

சஞ்சலம் ஹி மன -நின்றவா நில்லா நெஞ்சினை உடையேன் –

சூறாவளி காற்று போல் -நெஞ்சு –சுழன்று வருகிற நெஞ்சை தளம் அன்குரித்து

முளை விடும் தத் உத்பத்தி ஷணத்திலே ஆஸ்ரயிக்க-எப்பொழுதும் கூடி இருக்க வேண்டுமே –

ஆகையாலே பிரபத்தி உடைய தேச கால ராஹித்யம் இந்த பதத்தில் தோற்றும்

சூரணை -28 –

பிரகார நியதி இல்லை

என்னும் இடம் எங்கும் காணலாம்

பண்ணினவலும் கேட்டவனும் சுத்தி இன்றிக்கே இருக்க

சூரணை – 29-

திரௌபதி ஸ்நாதையாய் யன்றே பிரபத்தி பண்ணிற்று

அர்ஜுனன் நீசர் நடுவே இறே இவ்வர்த்தம் கேட்டது

ஏக வச்த்ரத்தில் இருக்க -சபாயாம் நடுவே இருக்க -என்னும்படி அசுத்தையாக இருக்கிறவள் –

பிரயதராய் முன் ஏற்பாடு செய்து பிரபத்தி செய்ய வேண்டாம் –

நீசர் -நெடும் தகையை நினையாதார் நீசர் தானே –

விஷ்ணு பக்தி இன்றி எதியாய் இருந்தாலும் நாய் மாமிசம் உண்பர் -சுபஜாதமிகர் –

கங்கை கொண்டான் மண்டபம் காஞ்சி சங்கர மடம் எதிரில் யாரும் கோஷ்டியில் நுழைய மாட்டார்கள் –

பகவத் விமுகரை -பாண்டவர் -தீங்கு கர்ம சண்டாளர் -அந்த ஜன்மத்திலே -நீசர் நடிவில் –

நீச சகாசத்தில் உபதேசித்தான்

பிரபத்தி சரவணம் பண்ணும் பொழுதும் நியதி இல்லை

சூரணை -30 –

ஆகையால் சுத்தி அசுத்திகள் இரண்டும்

தேட வேண்டா

இருந்த படியே அதிகாரியாம் இத்தனை

அனுஷ்டிக்கும் பொழுதும் கேட்ட பொழுதும் –

சுத்தனாய் இருப்பவன் அசுத்தி தேட வண்டாம் சொல்லணுமா –

கீழ் சொன்னவரும் -அனுஷ்டான சரவண தசையில் -அசுத்தி தசையில் -சங்கியாமைக்காக இருந்த படியே

இருந்த அளவிலே அதிகாரியாம் –

சூரணை – 31-

இவ்விடத்தில் வேல் வெட்டிப் பிள்ளைக்கு பிள்ளை

அருளிச் செய்த வார்த்தையை

ஸ்மரிப்பது

நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணனே

சக்கரவர்த்தி திரு மகன் -பிராமுக கிருத்வா -தர்ப்பம் பரப்பி

மூன்று நாள் உபவாசம் இருந்து —

பிரகார நியதி இல்லை என்றால் பெருமாள் செய்தது எதற்கு -கேட்டார் –

வேல் வெட்டி கிராமம் -சோமயாஜி -அனுஷ்டான பரர -நித்ய அக்னி கோத்திரம் -ஆய் சுவாமி

வியாக்யான வார்த்தைகளையே மா முனிகள் ஆர்ஜவமாக காட்டி –

ஆசார்ய பிரதானர் பெருமாள் -அதே இடத்தில் விபீஷண சரணாகதி

முழுக்கு கூட இடாமல் -செய்தான் –

உபாயதுக்கு உடன் வந்தது அன்று -அவர் ச்வாபத்தாலே வந்தது –

சமுத்ரம் சரணம் பற்ற சொன்னதே விபீஷணன் -அவன் இந்த அனுஷ்டானம் செய்ய வில்லையே

பெருமாள் தம் நிலையிலே அநுஷ்டித்தார் –

நின்ற நின்ற நிலைகளிலே அதிகாரிகளாம் இத்தனை

சதாபிஷேகம் சுவாமி ஆக்ஜ்ஜை பன்னிரண்டு திரு மண் இட சொல்லி -இன்றும் தொடர்ந்து –

பகவத் விஷயம் கேட்ட அன்று முதல் -இட்டுக்காமல் புறப்பாடு கூட ஒரு நாள் சேவிக்க வில்லை –

ஆய் சுவாமி -பிரமாணம் -அபவித்ரா பவித்ரானாம் -த்வய ஸ்மரணமே பரி சுத்தம் ஏற்படுத்தும்

கங்கையில் நீராட போனவன் பக்கம் குளித்து போக வேண்டாமே –

சமுத்ரம் அப்படியே குளிக்க கூடாது பரி சுத்தம் வண்டும் -ஓர் குழி அது –

அதிகாரி நியமம் ஒழிந்த படி என்

சூரணை – 32-

அதிகாரி நியமம் இன்றிக்கே ஒழிந்த

ஷத்ரியர் ஸ்திரீ காகம் பஷி காளியன் கஜேந்த்திரன் ப்விபீஷணன் ராஷசன் பெருமாள்

இளைய பெருமாள் தொடக்க மாணவர்கள்

தர்ம புத்ராதிகள் -திரௌபதி உடன் ஜனார்த்தனன் நம -பிரபத்தி

கோவிந்த புண்டரீகாஷா ரஷமாம் –

காகம் தேவன் அசுர குணம் பஷி காகம் மூவரும்

காளியன் -திர்யக் பிரதி கூலன் –

கஜேந்த்திரன் திர்யக் அனுகூலன்

ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் -ராஷச ஜாதி

சர்வ சரண்யரான பெருமாளும்

இளைய பெருமாளும்

தொடக்கமானவர்கள் -முசுகுந்தன் -ஷத்ர பந்து -மாதவி -இந்த்ராதி தேவர்கள் -வானர சேனை

அதிகாரி நியமம் இல்லை –

ருசி உடையார் எல்லாரும் அதிகாரிகள்

சூரணை -33 –

பல நியமம் இன்றிக்கே ஒழிந்த படி என் என்னில் -அபெஷித்த பலம் –

தர்ம புத்ராதிகளுக்கு பலம் -ராஜ்ஜியம்

தருபதிக்குபலம் வஸ்த்ரம்

காகத்துக்கும் காளியனுக்கும் பலம் பிராணம்

ஸ்ரீ கஜேந்தர ஆழ்வான் பலம் கைங்கர்யம்

ஸ்ரீ விபீஷணன் ஆழ்வான் -பலம் ராம பிராப்தி

பெறுமாளுக்கு பலம் -சமுத்திர தரணம்

இளைய பெறுமாளுக்கு பலம் -ராம அனுவ்ருத்தி

பிரபன்னர் -கைங்கர்யம் ஒன்றுக்கே -அவர்கள் இந்த அர்த்தத்துக்கு பண்ணினார்கள் என்று காட்டி –

சூரணை -34 –

விஷய நியமாமாவது குண பூர்த்தி உள்ள இடமே

விஷயமாகை

சூரணை 35- –

பூர்த்தி உள்ளதும் அர்ச்சாவதாரத்திலே –

காருண்யம் சக்தி இரண்டும் வேண்டுமே –

பரி பூர்ணம்-அர்ச்சையிலே தான் -சௌலப்யம் போன்றவை இங்கே தான் புஷ்கலங்கள் –

பரம பதம் -வாத்சல்யம் வெளிப் படுத்த முடியாதே –

சூரணை – 36-

ஆழ்வார்கள் பல இடங்களிலும் பிரபத்தி பண்ணிற்றும் அர்ச்சாவதாரத்திலே

ப்ராப்ய த்வரையால் -மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றவர்கள் –

சிலது பரத்வம் விபவம்

பிறந்தவாறும் -விபவம் –நோற்ற நாலும் -உலகம் உண்ட சேர்க்கவில்லை ஆசார்ய ஹ்ருதயம் நாயனார் –

திரு மங்கை ஆழ்வாரும் -பல இடங்களிலும் –

பிரபத்தி பண்ணிதும் உம்மையால் பூர்ணம் இங்கே காட்ட –

சூரணை -37 –

பூர்ணம் -என்கையாலே எல்லா குணங்களும் புஷ்கலங்கள்

சூரணை -38 –

பிரபத்திக்கு அபெஷிதங்களான – சௌலப்ய யாதி கள்

இருட்டறையில் விளக்கு போலே பிரகாசிப்பது இங்கே

பூர்ணம் -கட வல்லி -பூர்ணம் அதக -பூர்ணம் இதம் -அங்கே உள்ளவனும் பூர்ணம்

பூர்ணஸ்ய பூரணத்வம் -பூர்ண ஸ்துதி –

ஆஸ்ரென சௌகர்ய ஆபாத குணங்கள் -சௌலப்யம் சௌசீல்யம் போன்றவை –

கண்டு பற்றுகை மேன்மை கண்டு அகலாமை நிகரில் புகழாய்

வாத்சல்யம் ஸ்வாமித்வம் -போன்ற நான்கும்

பரத்வத்தில் உண்டு பரம சாம்யாபன்னருக்கு முகம் கொடுக்கும் இடம் அது

இங்கே தான் எடுபடும் -பிரகாசிக்கும் -தண்மைக்கு எல்லை நிலம் நித்ய சம்சாரிகளுக்கு

விஷயம் உள்ள இடத்தில் தான் பிரகாசிக்கும் -கம்பர் -தானம் செய்பவர் அயோத்தியில் இல்லை –

நித்யரே இங்கே வந்து சீல குணம் அனுபவிக்க -என் நாள் மண் அளந்த இணைத் தாமரைகள் காண்பதற்கு

ஆஸ்ர்யேன கார்ய ஆபாத குணங்கள் -அனைத்தும் இங்கே பரி பூர்ணம் –

சூரணை – 39-

பூர்த்தியையும் ஸ்வா தந்த்ர்யத்தையும்

குலைத்துக் கொண்டு தன்னை

அநாதிக்கிரவர்களையும் தான்

ஆதரித்து நிற்கிற இடம்

சூரணை -40 –

பூகத ஜலம் போலே அந்தர்யாமித்வம் –

ஆவரண ஜலம் போலே -பரத்வம்

பாற்கடல் போலே -வ்யூஹம்

பெருக்காறு போலே -விபவங்கள்

அதிலே தேங்கின மடுக்கள் போலே அர்ச்சாவதாரம்

பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

This entry was posted on November 10, 2012 at 11:04 pm and is filed under Acharyarkall, Ashtaadasa Rahayangal, ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், ஸ்ரீ வசன பூஷணம், Manna vaallla Maa munikall, Sri Vaishna Concepts. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog