அவதாரிகை –
பிரதம ரகஸ்யமான திரு மந்த்ரத்தினுடைய அர்த்தத்தை அருளிச் செய்த அநந்தரம்-அதில்
மத்யம பதத்தாலும் த்ருதீய பதத்தாலும் பிரதி பாதிக்கப் பட்ட -உபாய உபேயங்களை விசதமாக
பிரதி பாதியா நின்றுள்ள த்வ்யத்தினுடைய அர்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
முன்பு அருளிச் செய்த மூன்று பிரபந்தங்களிலும் -யாத்ருச்சிக்கப்படி-பரந்தபடி-ஸ்ரீ யபதிப்படி –
திரு மந்திர அநந்தரம் சரம ஸ்லோகத்தை அருளிச் செய்து பின்பு த்வயத்தை அருளிச் செய்தவர் –
இப்போது முந்துற த்வயத்தை அருளிச் செய்வான் என்-என்னில் -இரண்டு பிரகாரமும் அருளிச் செய்யலாய்
இருக்கையாலே -ஆச்சான் பிள்ளை -வாதி கேசரி ஜியர் முதலானோரும் இந்த பிரகாரம் இறே அருளிச் செய்தது –
இவ் இரண்டு பிரகாரம் தனக்கும் கருத்து என் -என்னில் சரம ஸ்லோகம் முன்னாக த்வயத்தை சொல்லுகிறது –
விதி அனுஷ்டான ரூபங்களாய் இருக்கையாலே -விதி முன்னாக அனுஷ்டானத்தைச் சொல்லுகை ப்ராப்தமாக
இருக்கையாலும் –
திருமந்தரம் ப்ராப்ய பரமாய்
சரம ஸ்லோகம் பிராபக பரமாய்
த்வயம் உபயத்தினுடையவும் அனுஷ்டான பிரதிபாதமாய் இருக்கையாலும்
த்வயம் முன்னாக சரம ஸ்லோகத்தைச் சொல்லுகிறது –
திரு மந்த்ரத்தில் மத்யம த்ருதீய பதங்களுக்கு வாக்ய த்வயம் விவரணமாய் –
அது தனக்கு சரம ஸ்லோகத்தில் அர்த்த த்வயம் விவரணமாய் இருக்கும் ஆகாரத்தாலே –
ஆன பின்பு இரண்டு பிரகாரமும் -அனுசந்திக்கத் தட்டில்லை –
அதில் ஒரு பிரகாரத்தை மூன்று பிரபந்தங்களிலும் அருளிச் செய்தவர் ஆகையாலே –
மற்றை பிரகாரத்தையும் அருளிச் செய்ய வேணும் என்று திரு உள்ளம் பற்றி
திருமந்த்ரார்த்தம் அருளிச் செய்த அநந்தரம் த்வ்யார்த்தத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
————————————————————-
சூரணை-116
புறம்புண்டான பற்றுக்களை அடைய வாசனையோடு விடுகையும் –
எம்பெருமானே தஞ்சம் என்று பற்றுகையும் –
பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கையும் –
பேற்றுக்கு த்வரிக்கையும் –
இருக்கும் நாள் உகந்து அருளின நிலங்களிலே ப்ரவணனாய்-குண அனுபவ
கைங்கர்யங்களே பொழுது போக்காயும் –
இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஏற்றம் அறிந்து உகந்து இருக்கையும் –
திரு மந்த்ரத்திலும் த்வயத்திலும் நியதனாகையும் –
ஆசார்ய ப்ரேமம் கனத்து இருக்கையும் –
ஆச்சார்யன் பக்கலிலும் -எம்பெருமான் பக்கலிலும் க்ருதஜ்ஞனாய் போருகையும் –
ஞானமும் விரக்தியும் சாந்தியும் உடையவனாய் இருக்கும் பரம சாத்விகனோடே
சஹ வாசஹம் பண்ணுகையும்-
வைஷ்ணவ அதிகாரிக்கு அவஸ்ய அபேஷிதம்-
அதில் பிரதமத்தில் வைஷ்ணவனாய் இருப்பான் ஒருவனுக்கு ஸ்வ அதிகார அர்த்தமாக
அவஸ்ய அபேஷிதமாய் உள்ளவற்றை ஸூக்ரகமாக அருளிச் செய்கிறார் –
புறம்புண்டான பற்றுக்களை வாசனையோடு விடுகையாவது –
பிதரம் மாதரம் தாரான்-இத்யாதி படியே-பாஹ்ய விஷய சங்கங்களை அடைய
மறுவலிடாதபடி சவாசனமாக விடுகை
எம்பெருமானே தஞ்சம் என்று பற்றுகை யாவது –
வேறு ஓன்று தஞ்சம் என்கிற நினைவு கலசாத படி –
நிருபாதிக ரஷகனான சர்வேஸ்வரனையே தஞ்சம் என்று ஸ்வீகரிக்கை-
இவ் இரண்டு வாக்யத்தாலும் சரம ஸ்லோகத்தில் பூர்வார்த்தத்தில் அர்த்தத்தை சொல்லுகிறதாகவுமாம்-
எங்கனே என்னில் –
புறம்புண்டான பற்றுக்களை அடைய -என்று -சர்வ தர்மான்-என்கிற பதத்தில் அர்த்தத்தையும் –
வாசனையோடு விடுகையும் -என்று -பரித்யஜ்ய -என்கிற பதத்தில் அர்த்தத்தையும் –
எம்பெருமானை -என்று -மாம் -பதத்தில் அர்த்தத்தையும் –
ஏ-என்கிற ஏவகாரததாலே-ஏக -பதத்தில் அர்த்தத்தையும் –
தஞ்சம் -என்கையாலே -சரண் -பதத்தில் அர்த்தத்தையும் –
பற்றுகையும் -என்று -வ்ரஜ -பதத்தில் அர்த்தத்தையும் –
அடைவே சொல்லுகையாலே -பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கை யாவது -உபாய பல்குத்வமும் –
உத்தேச்ய துர்லப்த்வமும் -ஸ்வ கிருத தோஷ பூயத்ஸ்வமும் அடியாக வரும்
சங்க த்ரயமும் இன்றிக்கே பலம் தப்பாமல் சித்திக்கும் என்று விஸ்வசித்து இருக்கை –
பேற்றுக்கு த்வரிக்கை யாவது -இப்படி விஸ்வசித்து -பேறு சித்திக்கும் போது காண்கிறோம் -என்று
இருக்கை அன்றிக்கே -மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம் ஏகம் எண்ணும்–திருவாய்மொழி -என்றும் –
தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரை கட்கே கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னம் குறுகாதோ –திரு வாய் மொழி -என்கிறபடியே –
க்ரம ப்ராப்தி பற்றாமல் பதருகை-
ஆக இவை இரண்டாலும் -உபாய உபேய அதிகார அபேஷிதங்களான–மகா விசுவாசத்தையும் ப்ராப்ய த்வ்ரையும் சொல்லுகிறது –
இருக்கும் நாள் உகந்து அருளின நிலங்களில் ப்ரவணனாய் குண அனுபவ
கைங்கர்யங்களே பொழுது போக்கை யாவது -பரம பதத்திலே போய் பகவத் அனுபவ
கைங்கர்யங்களைப் பண்ணுகை யாகிற பேற்றில் த்வரை நடவா இருக்கச் செய்தேயும் –
இச் சரீரத்தோடே இருக்கும் நாள் -தானுகந்த ஊர் –திரு நெடும்தாண்டகம் -என்கிறபடியே சர்வேஸ்வரன் உகந்து வர்த்திக்கிற
திவ்ய தேசங்களிலே -கண்டியூர் அரங்கம் மெய்யம் கச்சி பேர் மல்லி –திருக் குறும் தாண்டகம் -என்று மண்டுகை யாகிற
ப்ராவண்யத்தை உடையனாய் -அவ்வோ திவ்யதேசங்களிலே நிற்கிறவனுடைய கல்யாண குண அனுபவமும் –
அதடியாக கரண த்ரயத்தாலும் அவன் விஷயத்தில் பண்ணும் கைங்கர்யமும் கால ஷேப விஷயமாம் படி இருக்கை –
இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஏற்றம் அறிந்து உகந்து இருக்கை யாவது –
கீழ்ச் சொன்ன இவ் ஆகாரங்கள் எல்லாம் உடையராய் இருக்கும் வைஷ்ணவர்களை கண்டால் –
இந்தளத்திலே தாமரை பூத்தால் போலே -இந்த விபூதியிலே இங்கனேயும் சிலர் உண்டாவதே என்று
அவர்கள் வைபவத்தை அறிந்து -அவர்கள் அளவில் ப்ரீதி உக்தனாய் இருக்கை –
கீழ் சொன்னவை எல்லாம் உண்டானாலும் உண்டாக அரிதாய் இருப்பது ஓன்று இறே இது –
திருமந்த்ரத்திலும் த்வயத்திலும் நியதன் ஆகையாவது -மந்த்ராந்தரங்களின் உடைய அருகும் மறந்தும் போகாதே
த்யாஜ்ய உபாதேயங்களைத் தெளிய அறிவிக்கும் திருமந்த்ரத்திலும் –
அதன் அர்த்தத்துக்கு விவரணமான த்வயத்திலும் நிஷ்டனாய் இருக்கை-
ஆச்சார்ய ப்ரேமம் கனத்து இருக்கை -யாவது
கீழ்ச் சொன்ன ஆகாரத்தை எல்லாம் உபதேசத்தாலே தனக்கு உண்டாக்கின ஆச்சார்ய
விஷயத்தில்-யஸ்ய தேவே பரா பக்திர் யேதா தேவே ததா குரௌ-என்கிறபடியே
ப்ரேமம் அதிசயித்து இருக்கை –
ஆச்சார்யன் பக்கலிலும் -எம்பெருமான் பக்கலிலும் க்ருதஜ்ஞனாய் போருகை யாவது –
நித்ய சம்சாரியான தன்னை நித்ய ஸூரிகள் பேற்றுக்கு அர்ஹனாம் படி -இரும்பைப் பொன்னாக்குவாரைப் போலே –
திருத்தின ஆச்சார்யன் பக்கலிலும் -அத்வேஷாதிகளை விளைத்து கொண்டு வந்து ஆச்சார்ய விஷயத்தோடே சேர்த்த
எம்பெருமான் பக்கலிலும் உபகார ஸ்ம்ருதி உடையனாய் போருகை –
ஞானமும் விரக்தியும் சாந்தியும் உடையனாய் இருக்கும் பரம சாத்விகனோடே சகவாசம் பண்ணுகை-யாவது
தான் கலங்கினாலும் கலங்காமல் நோக்குகைக்கு உறுப்பாகவும் –
கீழ்ச் சொன்ன ஆகாரங்கள் தனக்கு வர்திக்கைக்கு உறுப்பாகவும் –
தத்வ யாதாத்ம்ய ஞானமும் -அப்ராப்த விஷய விரக்தியும் -இவை தான் இரண்டும்
நமக்கு உண்டு என்று இறுமாப்பு அற்று இருக்கை யாகிற சாந்தியும் –
உடையனாய் இருக்கும் பரம சத்வ நிஷ்டனாய் இருப்பான் ஒரு பாகவதனோடே கூடே வசித்துப் போருகை –
வைஷ்ணவ அதிகாரிக்கு அவஸ்ய அபேஷிதம் என்றது -இவை இத்தனையும்
வைஷ்ணவன் என்று இருப்பான் ஒரு அதிகாரிக்கு அவசியம் உண்டாக வேணும் -என்கை-
——————————————————————-
சூரணை-117
இந்த அதிகாரிக்கு ரகஸ்ய த்ரயமும் அனுசந்தேயம் –
இப்படி இருக்கும் இவனுக்கு அனுசந்தான விஷயம்-வகுத்து அருளிச் செய்கிறார் மேல்-
அதாவது –
கீழ் சொன்ன ஆகாரங்களை உடையனாய் இருக்கும் இவ் அதிகாரிக்கு அந்த ஞான அனுஷ்டானங்களுக்கு
வர்த்தகமான ரஹஸ்ய த்ரயமும் அனுசந்தான விஷயமாக வேணும் -என்கை-
————————————————————
சூரணை-118
எல்லா பிரமாணங்களிலும் தேஹத்தாலே பேறு என்கிறது –
திரு மந்த்ரத்திலே ஆத்மாவால் பேறு என்கிறது-
சரம ஸ்லோகத்திலே ஈச்வரனாலே பேறு என்கிறது –
த்வ்யத்தில் பெரிய பிராட்டியாரால் பேறு என்கிறது –
இனி த்வ்யத்தில் சொல்லுகிற அர்த்தத்தின் வீறுடைமையை அறிவிக்கைக்காக –
சாஸ்திரம் -திரு மந்த்ரம் -சரம ஸ்லோகம் இவற்றில் சொல்லுகிற பிரகாரங்களை அருளிச் செய்து கொண்டு சென்று –
பின்னை அது தன்னை அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
சேதனுடைய விசிஷ்ட வேஷத்திலே நோக்கான சகல சாஸ்திரங்களிலும் –
சாதன அனுஷ்டான போக்யமான தேஹத்தாலே இவனுக்கு புருஷார்த்த லாபம் என்கிறது –
நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷத்திலே நோக்கான திரு மந்த்ரத்திலே இவன் ஸ்வ ரஷணத்தில் நின்றும்
கை வாங்கினால் ஒழிய ஈஸ்வரனுடைய ரஷகத்வம் ஜீவியாமையாலே -தத் பிரவ்ருத்தி விரோதியான
ஸ்வ பிரவ்ருதியை விட்டு இருக்கும் ஆத்மாவாலே புருஷார்த்த லாபம் என்கிறது –
ஈஸ்வர ஸ்வாதந்த்ர்யத்தில் நோக்கான சரம ஸ்லோகத்தில் இவனுடைய ஸ்வீகாரமும் மிகையாம்படி
தானே கைக் கொண்டு ப்ராப்தி பிரதிபந்தக சகல பாபங்களையும் தள்ளிப் பொகட்டு -தன் திரு அடிகளிலே
சேர்த்துக் கொள்ளும் ஈஸ்வரனாலே புருஷார்த்த லாபம் என்கிறது –
ஈஸ்வரனுடைய லஷ்மீ விசிஷ்ட வேஷத்திலே நோக்கான த்வயத்திலே -விசேஷண பூதையான
பெரிய பிராட்டியாராலே புருஷார்த்த லாபம் என்கிறது -என்கை-
—————————————————————–
சூரணை -119
பெரிய பிராட்டியாராலே பேறு ஆகையாவது -இவள் புருஷகாரம் ஆனால் அல்லது
ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்யான் என்கை –
உபாயம் ஈச்வரனாய் இருக்க -இவளாலே பேறு ஆகை யாது என்-என்கிற சங்கையிலே அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இஷ்ட அநிஷ்ட ப்ராப்தி பரிஹாரங்கள் இரண்டும் பண்ணுவான் ஈஸ்வரனாய் இருக்க –
பெரிய பிராட்டியாராலே இவனுக்கு பேறு ஆகை ஆகிறது -இவனுடைய அபராதத்தைப் பாராதே
ரஷிக்கும் படி இவள் புருஷகாரம் ஆனால் ஒழிய ஈஸ்வரன் இவன் கார்யம் செய்யான் -என்றபடி –
———————————————
சூரணை -120
த்வயத்துக்கு அதிகாரி ஆகிஞ்சன்யமும் அநந்ய கதித்வமும் உடையவன்-
கீழ் சாமான்யத்திலே வைஷ்ணவ அதிகாரிக்கு அபேஷிதங்கள் இறே சொல்லிற்று –
விசேஷித்து த்வயத்துக்கு அதிகாரியாமவனுக்கு அபேஷிதத்தை அருளி செய்கிறார் –
அதாவது சித்தோ உபாய வர்ண பிரதிபாதிகமான த்வயத்துக்கு அதிகாரி –
அகிஞ்சனோ அகதி -த்வமேவோ பாயபூதோமே பவ
அகிஞ்சனோ அநந்ய கதி சரண்யா -என்றும்
புகல் ஒன்றும் இல்லா அடியேன் -என்றும் சொல்லுகிறபடி
ஆகிஞ்சன்யமும் அநந்ய கதித்வமும் ஆகிய இரண்டும் உடையவன் என்கை –
———————————————————
சூரணை -121
இவை இரண்டும் பிரபந்த பரித்ராணத்திலே சொன்னோம்-
இவை இரண்டின் வேஷமும் தான் எங்கனே என்ன-அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
உபாயாந்தர ராஹித்யமாகிற ஆகிஞ்சன்யத்தின் வேஷமும் –
ரஷகாந்திர ராஹித்யமாகிற அநந்ய கதித்த்வத்தின் வேஷமும் –
பிரபந்த பரித்ராணம் ஆகிற பிரபந்தத்திலே ஸூஸ்பஷ்டமாகச் சொன்னோம் –
அதிலே கண்டு கொள்க-என்கை-
————————————————————
சூரணை -122
அதில் முற் கூற்றால் பெரிய பிராட்டியாரை முன்னிட்டு ஈஸ்வரன் திரு அடிகளை
உபாயமாகப் பற்றுகிறது –
பிற் கூற்றால் அச் சேர்த்தியிலே அடிமையை இரக்கிறது-
இனி த்வயத்துக்கு வாக்ய அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இந்த த்வ்யத்தில் பூர்வ கண்டத்தாலே -ஸ்ரீ மத் -என்று பெரிய பிராட்டியாரை முன்னிட்டு
நாராயண சரனௌ -என்று ஈஸ்வரன் திரு அடிகளை –
சரணம் ப்ரபத்யே -என்று உபாயமாகப் பற்றுகிறது –
உத்தர கண்டத்தாலே -ஸ்ரீ மதே -என்று பெரிய பிராட்டியாரையும் அவனுமான சேர்த்தியிலே
நாராயணாய-என்கிற சதுர்த்தியாலே கைங்கர்யத்தை அர்த்திக்கிறது -என்கை-
நமஸ்ஸூ கைங்கர்ய விரோதி நிவ்ருத்தி பிரதிபாதகம் ஆகையாலே -அடிமையை இரக்கிறது -என்று இதிலே அந்தர்பூதம் –
——————————————————
சூரணை -123
ஸ்ரீ -என்று பெரிய பிராட்டியாருக்கு திரு நாமம்
இனி பிரதி பதம் அர்த்தம் அருளி செய்வதாக திரு உள்ளம் பற்றி ஸ்ரீ மத் பதார்த்தம்
அருளி செய்ய உபக்ரமிக்கிறார் –
ஸ்ரீ சப்தம் சம்பதாதிகளுக்கும் வாசகமாக லோகத்திலே நடந்து போரக் காண்கையாலே-அத்தை
வ்யாவர்த்திக்கைக்காக -ஸ்ரீ என்கிற இது பெரிய பிராட்டியாருக்கு திரு நாமம் -என்கிறார் –
ஆகை இறே -லஷ்மீ பத்மாலயா பத்மா கமலா ஸ்ரீர் ஹரிபிரியா -என்ற திரு நாமங்களோடே
சஹபடிதமாய் ஆயிற்று -இது தான் எல்லா திரு நாமங்கள் போல் அன்றிக்கே -ஸ்ரீ ரிதி ப்ரதமம்
நாம லஷ்ம்யா -என்கிறபடியே இவளுக்கு பிரதம அபிதானமாய் இருக்கும் –
அ இதி பகவதோ நாராயணஸ்ய பிரதம அபிதானம் -என்று அகாரம் ஈஸ்வரனுக்கு
பிரதம அபிதானம் ஆனால் போலே ஆயிற்று -இவளுக்கும் இது பிரதான அபிதானமாய்
இருக்கும் படி -இது அவனுடைய ரஷகத்வத்துக்கு ஏகாந்தமான ஸ்வாபாவங்களைச் சொல்லக் கடவதாய் இருக்கும் –
இது இவளுடைய புருஷ காரத்வத்துக்கு ஏகாந்தமான ஸ்வாபாவங்களைச் சொல்லக் கடவதாய் இருக்கும் –
—————————————————
சூரணை -124
ஸ்ரீ யதே ஸ்ரயதே –
இனி இந்த ஸ்ரீ சப்தத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்வதாக ப்ரதமம் இதன் மேல் வந்த வ்யுத்புத்தி
த்வயத்தை அருளிச் செய்கிறார்-
அதாவது
ஸ்ரீ – சேவாயாம்-என்கிற தாதுவிலே -ஸ்ரீ யதே இதி ஸ்ரீ–ஸ்ரயத இதி ஸ்ரீ -என்று
சித்தமான கர்மிணி வ்யுத்புத்தியையும் -கர்த்தரி வ்யுத்புத்தியையும் சொன்னபடி –
——————————————–
சூரணை-125
இதுக்கு அர்த்தம்-எல்லாருக்கும் இவளைப் பற்றி ஸ்வரூப லாபமாய் –
இவள் தனக்கும் அவனைப் பற்றி ஸ்வரூப லாபமாய் இருக்கும் -என்று –
இவ் வ்யுத்புத்தி த்வயத்துக்கு அர்த்தம் அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
இவ் உபய வ்யுதபுத்திக்கும் அர்த்தம் –
ஸ்ரீ யதே -என்று எல்லாரும் சேவிக்க படா நின்றாள் என்கையாலே –
சகல சேதனருக்கும் இவளைப் பற்றி தங்களுடைய சேஷத்வ ரூப ஸ்வரூப லாபமாய் –
ஸ்ரேயதே -என்று ஈஸ்வரனை சேவியா நின்றாள் என்கையாலே –
இவள் தனக்கும் ஈஸ்வரனைப் பற்றி தன்னுடைய ஸ்வரூப லாபமாய் இருக்கும் என்று -என்கை –
சேதன விஷயத்தில் சேஷித்வமும் ஈஸ்வர விஷயத்தில் சேஷத்வமும் என்றும் உண்டாய் இறே இருப்பது –
ஆகையால் இந்த சேவ்யத்வ சேவகங்கள் இரண்டும் இவளுக்கு நித்தியமாய் செல்லா நிற்கும்-
——————————————————
சூரணை -126
இப்போது இவளைச் சொல்லுகிறது புருஷகாரமாக –
ஈஸ்வரனுக்கு உபாயத்வமும் உபேயத்வமும் ஆகிற ஆகார த்வயமும் உண்டானாப் போலே –
இவளுக்கும் புருஷகாரத்வமும் -ப்ராப்யத்வமும் ஆகிற ஆகார த்வயமும் உண்டு ஆகையாலே –
இதில் எவ் ஆகாரத்தை நினைத்து இவளை இப்போது சொல்லுகிறது -என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
புருஷகாரமாக -என்கையாலே உபாய வஸ்து விசேஷணமாய் இருக்கிற ஆகாரத்தை இட்டு
இவளுக்கும் உபாயத்வத்தில் அந்வயம் சொல்லும் பஷம் நிரஸ்தம்-
————————————————–
சூரணை -127
நீரிலே நெருப்பு கிளருமா போலே -குளிர்ந்த திரு உள்ளத்திலே -அபராதத்தால் சீற்றம் பிறந்தால்
பொறுப்பது இவளுக்குகாக –
ஈஸ்வரனுடைய நாராயணத்வ பிரயுக்தமான ஸ்வாபாவிக சம்பந்தாதி ஞானத்தை உடையனாய் கொண்டு –
அவனை ஆஸ்ரயிக்கிற இச் சேதனனுக்கு இவளை புருஷகாரமாக முன்னிட வேண்டுகிறது தான் என்-என்ன அருளிச் செய்கிறார் -அதாவது –
சீதளமான ஜலத்திலே சென்று அணுக ஒண்ணாதபடி யான நெருப்பு கிளருமா போலே
ஸூஹ்ருதம் சர்வபூதானாம் சமோஹம் சர்வ பூதேஷு -என்கிறபடியே சர்வ பூத ஸூஹ்ருதத்வம் –
சமாஸ்ராயணீயத்வ சமத்வமாகிற ஸ்வபாவ விசேஷணங்களாலே பிரசன்னமாய் குளிர்ந்து இருக்கிற
திரு உள்ளத்திலே -பரி பூர்ண கஸி ஜனே ஹிதஸ்ரோதோ வ்ருத்த்யா பவதி ச கதாசித் கலுஷதீ -என்கிறபடியே –
சேதனன் தீரக் கழியப் பண்ணின அபராதமடியாக ஷிபாமி ந ஷமாமி -என்னும்படியான சீற்றம் பிறந்தால் – அவ் வபராதத்தை
பொறுப்பது கிமேதன் நிர்த்தோஷ க இஹா ஜகதி -இத்யாதி படியே -தன்னுடைய உபதேசாதிகளாலே அச் சீற்றத்தை ஆற்றி
தயையை ஜநிப்பிக்கும் இவளுக்காக -என்கை –
ஆகையாலே சம்பந்த ஞானம் பிறந்தவனுக்கும் -அபராத பயத்தால் -புருஷகார புரஸ்கரணம் அபேஷிதம் என்று கருத்து –
—————————————-
சூரணை -128
இவள் தாயாய் இவன் க்லேசம் பொறுக்க மாட்டாதே -அவனுக்கு பத்நியாய்-இனிய விஷயமாய் இருக்கையாலே
கண் அழிவற்ற புருஷகாரம்-
இத் தலையில் கார்யம் ஏறிட்டுக் கொண்டு அத்தலையை வசீகரித்தும் இரண்டு தலையும் பொருத்துகைக்கு
இவள் தான் கண் அழிவற்ற புருஷகாரமா என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது
த்வம் மாதா சர்வ லோகானாம் -என்றும் –
அகில ஜகன் மாதரம் -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே இச் சேதனருக்கு இவள் மாதாவாய் –
தம் தம் மக்கள் அழுது சென்றால் தாய்மார் ஆவார் தரிக்க கில்லார் -பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி -2-2-3-
என்கிறபடியே -அந்த சம்பந்தமடியாக இவர்களுடைய க்லேசம் கண்டால் சஹிக்க மாட்டாதே –என்கிறபடியே
அவன் தன்னை வைலஷண்யத்தை கண்டு பிச்சேறி தன் சொல் வழி நடக்கும் படி அபிமத விஷயமாய்
இருக்கையாலே -கண் அழி வற்ற புருஷகாரம்-என்கை-
——————————————-
சூரணை-129
திருவடியை பொறுப்பிக்கும் அவள் தன் சொல் வழி வருமவனை
பொறுப்பிக்கச் சொல்ல வேண்டா இறே-
எல்லாம் செய்தாலும் – நிரங்குச ஸ்வாதந்த்ரனான சர்வேஸ்வரன் சேதனருடைய
அபராதங்களை நிறுத்து அறுத்து தீத்துவன் -என்று நிற்கும் அளவில்-இவளாலே
பொறுப்பிக்கப் போமோ -என்ன அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது –
தன்னை பத்து மாசம் தர்ஜன பர்ஜனம் பண்ணின அந்த ராஷசிகளுடைய அபராதங்களைக் கணக்கிட்டு –
சித்ரவதம் பண்ண உத்யோகித்து -நின்ற சொல் மிறுங்கனான திருவடியையும் உட்பட –
க குப்யேத -என்றும் –
ந கச்சின்ன அபராத்யதி -என்றும்
இத்யாதி உபதேசத்தாலே பொறுப்பிக்கும் அவள் –
மலராள் தனத்துள்ளான் –மூன்றாம் திரு அந்தாதி -3–என்றும்
மா மலர் மங்கை மண நோக்கமுண்டான் –பெரிய திரு மொழி -8-10-1–என்றும்
அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் –திரு வாய் மொழி -3-10-8-என்றும்
சொல்லுகிறபடி தன் யோக்யதையிலே குமிழ் நீருண்டு
நின் அன்பின் வழி நின்று சிலை பிடித்து எம்பிரான் ஏக- பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி -3-10-7-என்கிறபடி –
மாயா மிருகத்தின் பின்னே போ -என்னிலும் விளைவது அறியாதே அதன் பின்னே போம்படி
தன் சொல் வழி வருமவனை பொறுப்பிக்க வல்லவள் என்னுமிடம் -கிம்புநர் நியாய சித்தம் இறே -என்கை-
செய்தகவினுக்கு இல்லை கைம்மாறு -என்னும் படி இரண்டு தலைக்கும் தடுமாறாக உபகரித்து
தன் சொல் வழி போக வேண்டும் படியான திருவடியோடே மறுதலிக்கும் அவள் –
தான் முயங்கும் -என்னும்படியான போக்யதைக்குத் தோற்று -எத்தைச் செய்வேம் -என்று தலை தடுமாறி –
நின் அன்பின் வழி நின்று -அதனின் பின்னே படர்ந்தான் என்னும்படி விளைவது அறியாதே
முறுவலுக்கு தோற்று -சொல் வழி போம் அவனைப் பொறுப்பிக்கும் என்னும் இடம் சொல்ல வேண்டா இறே –
என்று இது தன்னை இவர் திரு தமையனாரும் அருளிச் செய்தார் இறே-
——————————————————————————-
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
Leave a Reply