திரு பாவை- அனுபவம்-ஒருத்தி மகனாய்

ஆராய்ந்து அருள் என்றதும்

பெரிய ஆழ்வார் பரிகிரகம் -பல் ஆண்டு பாட வந்திருக்கிறார்கள்

வேற என்ன கேட்டதும் இவர்கள் இதில் –

உன்னை அர்தித்து வந்தோம் -உயிர் ஆன பாசுரம் –

த்வாம் பிரார்த்தையே -த்வாம் யாசிப்யே –

உன்னிடத்தில் உன்னையே பிராத்தித்து வந்தோம்

ஏக பக்திர் விசிஷடயே -கீதை

பகவத் கீதா சாரம்-பாஷ்ய ரசம் விவரித்து -அருளி செயல் கந்தம் வீசும் –

சீர் தொடை ஆயிரம்- சொல் மாலை -கல்யாண குண மாலைகள்-

சூடி கொடுத்த மாலை அவனுக்கு சொல் மாலை அவனுக்கும் நமக்கும் –

பகவத் குண தர்பணம்-இதரர் சகஸ்ரநம பாஷ்யம்-

தேஷாம் ஞானி நித்ய யுகத ஏக பக்திகி விசிசிஷ்டையே

ஏக பக்தி -சங்கரர் -கர்ம ஞானம் விட்டு பக்தி மாதரம் கொண்டவர்

பட்டர் -ஆசை அனைவருக்கும் பக்தி ஆசை –

அவனை அடைய உபாயத்திலும் ஆசை

-பரம ஏகாந்த பக்தி உபாய தர பரமாத்மா பக்தி –

அன்யேசாம் -இதரேஷாம் உபாய தயா –

உபய தயா பரமாத்மா பக்தி –

உபாய உபேயத்வம் தத் ஏக தத்வம் –

ஆற்றை கடக்க ஓடம் வேண்டும் -கரை சேர்ந்த பின் ஓடம் வேண்டாமே –

பிலவ பரித்யாகம் போலே -மா முனிகள் –

நாமோ உபாயமும் உபேயமும் – அவன்-குணம்-வெளுப்பு -போல் அன்றி இவை –

குணம் வெவேற இடங்களில் இருக்கும் வெளுப்பு பல இடங்களில் இருப்பது போல் –

லஷனம் தத்வம் ஸ்வரூபம் இவனுக்கு உபாயமும் உபேயமும் –

மன் மனாப -மாம் நமஸ்குரு -உபாயங்கள் பல –

உன்னை அர்தித்து வந்தோம் -உனிடத்தில் அர்தித்து வந்தோம் இல்லை

நாயமாத்மா -பிரபஜநேச்ய லப்தய -ந பிரபஜனம் செய்து கிட்ட முடியாதவன் –

ந பகு பல தடவை கேட்டாலும் கிட்ட மாட்டேன் –

என் இஷ்டம்-யாரை தரிகிறேனோ-சர்வாங்கதையும் பூர்ண அனுபவமாக கொடுப்பேன் –

ஒருத்தி மகனாய் -பாசுரம் இதை தான் சொல்லும் –

வசுதேவர் -யாகம் பல செய்து -நந்த கோபன் இடம் அவரை விட்டு கொண்டு போக –

சேஷ வாகன உத்சவம் ஸ்ரீ ஜெயந்தி ஆன பின்பு -இதை காட்ட –

பாத கமலங்கள் வந்து காணீரே -கண்கள் இருந்தவா புருவங்கள் இருந்தவா காணீரே –

திரு மேனி நன்றாக காட்டி கொடுப்பான்-உபநிஷத் -இந்த பாசுரம் போல் –

உன்னை அர்தித்து வந்தோம் –

யார் அவன்-

ஒருத்தி ஒருத்தி பேர் சொல்லாமல்-

பெரியவர் பெயரை சொல்லாமல் -தேவகி புத்ரனாய் பிறந்து

12 வயசில் வந்த பின் -ஒன்றும் பெற்றிலேன்-காணுமாறு அருளுவாய்

குன்றினால் -குடை கவித்ததும் –குடமாடியதும் –கன்றினால் விளவு எறிந்ததும் –

காலால் காளியன் தலை மிதித்தும் –முதலா

அனைத்தையும் -ஒன்றும் கண்டிட பெற்றிலேன் -காணுமாறு உண்டு எனில் அருளே –

கமலா லோசனம்-பீதாம்பரம்-சமுத்ரம் பருகின கால மேகம் போல் இருக்க வேண்டும் –

தேவகி பிரார்த்தி பெற்றாள் -சுத காம்யாதி -அந்த பாக்கியம் பெற்ற தேவகி –

நாய் குடலுக்கு நறு நெய் தங்காது போல் கம்சன் கிரகத்தில் இவன் தங்காமல் ஓர் இரவில் ஒழிந்து –

பாபிஷ்டனுக்கு நல்லது பிடிக்காதே -சுபாகு மாரிசன்-விச்வமித்ரர் யாகம் பொறுக்காமல்

மக்கள் அருவரை கல்லிடை -மொத இழந்தவள் தன் வயிற்றில் சிக்கன வந்து பிறந்த –

பெரிய ஆழ்வார் அனுபவம் போல் ரிஷிகள் கூட அனுபவிக்க வில்லை-

முழுதும் வெண்ணெய் அளைந்து–அந் நோக்கும் தொழுத கையும் இவை கண்ட

யசோதை தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாளே –

எல்லாரையும் தொழுவித்த தெய்வம் நம்மை தொழுததே –

அபரிசின்னமான ஆனந்தம் -இவள் கண்டது -ஆனந்த வல்லி –

வேண்டி தேவர் இரக்க வந்து பிறந்ததும்

சங்கல்பத்தால் போக்கி இருக்கலாம்-

சாதக பறவைக்கு தான் மழை பெய்கிறது –

மேகம் சர்வத்ரம் வர்ஷித்து -தேவர்கள் பிரார்த்திக்க -இவனோ உலகம் உய்ய –

பூண்டுவீங்கி இருள் வாய் -அங்கு ஓர் ஆய குலம் புக்கதும்

-அந்தர்யாமி பட்டது பட்டானே -இரா மடம் ஊட்டுவாரை போல் உள்ளே இருந்து சத்தை நோக்கி -ஒழித்து வளர்ந்து

–ஈண்டு நான் அலட்ற பெற்றேன் 6 -4 -5 ஒரே பாசுரத்தில் கண்ணன் பிரபாவம்

உல் லங்க -எஸ் சோபா -சோபை அக்னி பய அக்னி பிராட்டி இடம் கந்தர் திரு அடி

தேனிவ இதை கொண்டே இலங்கை எரித்தார்

கஞ்சன் வயிற்றில் நெருப்பு என்று -நின்ற நெடுமாலே

கோபிகள் -நினைத்து -அதை கொண்டே கண்ணன் காஞ்சனை முடித்து –

உன்னை அர்தித்து வந்தோம் -ஏக பக்தி ஸ்லோகம்-

உன் இடத்தில் பிரார்த்தித்து வந்தோம் இல்லை

எர் பரன் என்னை ஆக்கி கொண்டு -எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம் –

அரத்தி கல்பக ஆபத் சக -யாசகர்களை தான் கல்பகமாக நினைக்கிறான்-

பறை தருதியாகில் -உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம்

-பின்பு சொல்ல போகிறார்கள் வந்த கார்யம்

திரு தக்க செல்வமும்

திரு சேர்ந்த சம்ப்ரதாயம் –

திரு சொல்லாதே

திருடன் வர -டன் வந்துட்டான் –

திரு மால் சின்னமே பிதற்ற -எங்கே வரும் தீ வினைகள்

மால் பைத்தியம் திரு சேர்த்து

திரு கோவில்-திரு கண் அமுது -திரு ஆராதனம் –

சேவகமும்-யாம் பாடி-

செய்த நன் சிறு சேவகமும்

நீர்மை –

காடு உறைந்தான் காணேடி –

கானமரும் பொன் அடிகள் வானவர் தன் சென்னி மலர் கண்டாய் சாழலே –

பரத்வமும் சொவ்லாப்யமும் பாடினோம்

வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்து

அத்வைதி வருத்தம் தீர்ந்து மோஷம்

துக்கம் தீர்ந்து கல் போல்

நம் சித்தாந்தாம் வருத்தம் தீர்ந்து மகிழ்ந்து -கைங்கர்யம் செய்து -ஆனந்தி பவதி –

நித்ய கின்கரோ பாவான்னு 16 தடவை சரணா கதி கத்யம்-மெய் தானே -ராமோ துர் நபி பாஷா

நித்யம் -கின்கரோ பவ

உன் தன்னோடு உனக்கே நான் ஆள் செய்வோம்

ஆண்டாள் திரு அடிகளே சரணம்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

This entry was posted on January 15, 2012 at 9:02 pm and is filed under Aandaal, Acharyarkall, திருப்பாவை, Prabandha Amudhu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog