திரு பாவை- அனுபவம்–அன்று இவ் உலகம் அளந்தான் அடி போற்றி – —

ஆராய்ந்து அருள்

சென்று நாம் சேவித்தால் ஆ ஆ என்று ஆராய்ந்து அருள் -எட்டாம் பாசுரம்

வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருள் -இரண்டு பாசுரங்களிலும் –

உள் புகுந்து அறிய ஆராய வேண்டும் –

கிருபை செய்ய சித்தம்- நாம் இருக்கும் இடம் தேடி வருகிறான்

நாமே சென்றால்- பெருமாள்-ரிஷி -ஷமிக்க–போல் ஆகும் –

பேரு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கையும்

பேற்றுக்கு த்வரிக்கையும் –

ஆராய்ந்து -தரிக்கிற அதிகாரிகள்-

தரிக்க மாட்டாத அதிகாரிகள் பதறுவார்கள்-

யாம் வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருள்

பிரயோஜனாந்த பரர்கள்

அனன்யா சிந்தை யந்தோ –

அந்ய தேவதை/அந்ய பிரயோஜனம் இரண்டும் -தவிர்த்து –

பிரயோஜனத்துக்கு பிரயோஜனம் உண்டோ-

ஆராய்ந்து -இவர்கள் பெரிய ஆழ்வார் பரிகாரங்கள்

பெரிய ஆழ்வார் மங்களா சாசனம் தவிர வேறு ஒன்றும் அறியார்

இவர்களும் மங்களா சாசனம் செய்ய வந்து இருக்கிறார்கள் –

பொங்கும் பரிவாலே வில்லி புத்தூர் பட்டர் பிரான் பெற்றான் பெரிய ஆழ்வார் என்னும் பெயர்

அன்று இவ் உலகம் அளந்தான் அடி போற்றி

-இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு

மங்களம் கோருவது -மங்களம் பகவான் ஹரி –

மங்களமே வடிவு எடுத்தவன்-

சிநேகம்-

சுதர்சன பட்டர் பட்டர் திரு பேரனார்

ஸ்ரீ பாஷ்யம் விளக்கம்

பரிசயம்-சாமான்ய பதம் சிநேகம் உயர்ந்த பதம் –

சம்பந்த விசெஷான் -விசெஷு பிரீதி சினேகா –நெஞ்சத்து அக நக நட்பது நட்பு

சிநேகம் முற்றி-மூன்று வித சம்பவம் -அஸ்தான பய சங்கை–தோஷ அனவபாவ -தோஷமே அறியோம் –

தோஷேது குணம் புத்தி -குன்றனைய குற்றம் செய்யினும் குணமாக கொள்ளும்

என் அடியார் அது செய்யார் செய்தாரேல் நன்றே செய்தார்

இது போல் பலவும் –

பரம பதத்தில் பயம் இல்லை-ச்நேகாது -திவ்ய ஆயுதங்கள் நித்ய சூரிகள்-அஸ்தானரஷை -அர்த்த சந்நிதி –

உறகல் உறகல் உறகல் ஒன சுடர் ஆழியே சங்கே அரவரி நாந்தக வாளே அழகிய சாரங்கமே தண்டே

இரவு படாமல் இருந்த எண் லோக பாலர்கள் –

அவத்தங்கள் விளையும் என் சொற்கள் அந்தோ என் ஆர் உயிர் –ஆவின் பின் போகல் -ஆழ்வார்

அபய பிரதானம் –

கம்பர் பட்டர் கோஷ்டியில் இருந்தவர்

ஆதலால் அபய என்ற பொழுதே அபயம் என்று இருப்பதே கிடப்பது

இயம்பினீர் என் பால் வைத்த காதலால் –

ஆங்கு ஆராவாரம் அது கேட்டு -சாம கானம்-கோஷம்-மகா கோஷ நல் வேத ஒலி போலே-

ஏதத் சாம காயன் ஆஸ்தே ஹாவு அஹம் அன்னம்-தைத்ரிய உபநிஷத் யஜுர் வேத உபநிஷத் சொல்லும்

அழல் உமிழும் பூம் கார் அரவு —

பிரக்ருஷ்ட -பிரமிக்க வைக்கும் கோஷம் –

யாம் வந்த கார்யம் -மங்களா சாசனம் –

வெட்கி -பட்டர் -ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர் சொல்ல

வினய டம்பம் -பரிவு இன்றி நாம் சொல்கிறோம் –

திரு விக்ரமன்-ராமன்-அனுபவித்து பின்பு கண்ணன்

வருக வருக –வாமன நம்பி –காகுத்த நம்பி வருக நம்பி

ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன் போல்

அன்று இவ் உலகம் அளந்தாய் அடி போற்று –

அதுவும் ஒரு காலமே

கொண்டகோல குறள் உருவாய் சென்று –கூடிடு கூடலே

பண்டு மா வலி பெரு வேள்வியில்

அப்பொழுது கொண்ட கோலம் -இவன் நினைத்தாலும் பெற முடியாத

இந்திரனை யாசகனாக போக சொல்ல நானா -இவரே போக

திரு மேனி குறுக -குறளாகி மெய்ம்மை உணர –ஏற் இட்ட உருவா –

யாரும் மங்கள சாசனம் பண வில்லை-

அளந்து போய் பெற வேண்டுமா-துத் விக்ரமை -திரு அடி சம்பந்தம் -பெற்றோமே –

உன் சொத்து தானே -கர்மாணி பச்யதே

பாருங்கள் எவ் உலகம் நீர் ஏற்றது நீ படைத்தது இடந்து உண்டு உமிழ்ந்த பார் –

மகாபலி இழா வோடு போனான் நமுசி ஆகாசத்தில் அலமந்து போனான் -இந்த்ரன் பெற்று போனான்

பரிவர் இல்லை –அக் குறை தீர நாங்கள் மங்களா சாசனம் செய்கிறோம்

ஆழ்வார் –ஆழி எழ -7 -4 –

விஜயம் முற்றும் காற்றி –

திசை வாழி எழ -கேட்டு இருக்கிறேனே –

மங்களாசாசனம் இல்லாத

சென்று அங்கு தென் இலங்கை செற்றாய் போற்றி

நடந்து -தே வானேன -காலால் நடந்து –

வானமே-நேர் இழையும் இளம் கோவும் பின்பு போக எவ்வாறு நடந்தனையோ -ராமேயோ

தேர் ஒழிந்து- கல் ஆணை மேல் கண் துயில கற்றனையோ காகுத்தா கரிய கோவே –

தசரதன் புலம்பல்-

மெய்யோன் ஒளி தம்மேனியில் மறைய

பொய்யோ இடை

மெய்யோ மரகதமோ மறி கடலோ மழை முகிலோ ஐயோ இவன் வடிவு

திறல் போற்றி-கொன்ற பலம் இல்லை-

பிசாசான் வானவான் -அங்குல்யா இச்சன் ஹரிகநேச்வர

தன்னை காட்டி கொண்ட திறல் –

கச்சான் -ஜடாயுவை அனுப்பி -பரத்வம் ஸ்புஷ்டிக்க

மறைத்து கொண்டு இருந்தும் -சத்யேனே லோகான்-ஜயதி –

தசரதன் கையில் இடம் சொல்லும் ஸ்லோகம் –

குருன் சிஸ்ருஷ்ய -சத்ருகளை தனுசாலே -வென்ற பெருமாள்-

ராகவச்யே மாயா மான் பின் போனாயே -மனுஷ்யம் ஏறிட்டு -கூரத் ஆழ்வான்

பிராட்டி போன இடமறியாமல்- ஜடாயுவுக்கு வழி காட்டி -கேள்வி –

நடுவில் திரு வீதி பிள்ளை-நம்பிள்ளை சாதிக்கும் விஷயம் சொல்லி -அரசன் மகிழ –

நம் பிள்ளை திரு அடி பணிந்தார் -நம்பூர் வரதர் -ஸ்ரீ ரெங்கம் பக்கம்-

சிந்தின வார்த்தை கொண்டே திரு நாடு பெற

சென்று அன்று -தென் இலங்கை செற்றான் திறல்- வாக்கு மிடிக்கு -போற்றி –

சத்யா சங்கல்பத்வம் காட்டிய திறலுக்கு மங்களா சாசனம்

இயம் சீதா மம சுத சக தர்ம சரிதவ -பத்ரம்-

பல்லாண்டு அனைவரும்

துல்ய சீல வயோ விருத்தாம்- திரு அடி -அனுரூபம்-

நம்பிய காண நங்கைக்கு ஆயிரம் நயனம் வேணும்

கொம்பினை காணும் தோறும் -ஆயிரம் வேண்டுமே -அங்கும் மங்களா சாசனம்

ரிஷிகளும் -வன சாரிணி-காட்டு மிராண்டிகள்-ரூபா -லஷ்மி சொவ்குமார்யம்

விஸமிதா ஆகாரம் கண்டு –

அடுத்து சகடாசுர -இந் நம்பி ஏழு திங்களில் -யமுனை நீராட போக யசோதை

திரு அடியால் -தளர்ந்தும் முறிந்தும் -திரு காலாண்ட பெருமான்

திரு அடி அவனையும் ரஷிக்க -போன்றா சகடம் உதைத்தாய் புகழ் போற்றி

பொடி பொடியாக -அவனையே ரஷித புகழ் –

அடுத்து -இரண்டு அசுரர்கள் சேர்ந்து

முள்ளை கொண்டு முள்ளை களைவாரா போலே

கன்றின் உருவாகி வந்த கள்ள அசுரர் தன்னை -விளம்காய் எறிந்து –

தீமைகள் செய்வார் இவர் போல் ஆவாரே பலன் பாசுரம்

குன்றை குடையாய் குணம் போற்றி-

நாம் பிளர்ந்து வளருகிற ஊரிலே ஒரு தேவதைக்கு ஆராதனமோ –

கேட்டு அறியாத கேட்கின்றேன் கேசவா -யசோதை-

இவர் வாயில் நல் வேதமோதும் -பூணூல் அப்புறம் தான் சாந்தீபன்

பர்வத ஸ்ரேஷ்டாயா -அஹம் கோவர்த்தன –

அட்டு -தயிர் வாவியும் -வரை குடையாக -பர்வதம் கொண்டேரஷிக்க

மது சூதனன் எடுத்து மறுத்த மலை

கோலமும் அழிந்தில வாடிற்றலே

-செம் தாமாரை கை விரல் ஐந்தனையும் கப்பாகா -கவிழ்த்த மலை –

கோவிந்தா அபிஷேகம் ஆன பின்பு

கேட்டு அறியாத கேட்கின்றேன்– உடனுண்டாய் போலும்

வாட்டமிலா புகழ் வாசு தேவா -உன்னை அஞ்சுகின்றேன் இன்று முதல்

குணம் -போற்றி-ஒரு பாகவத அபசாரமும் சகியாத –

உணவை தான் கொண்டோம் உயிரை தான் கொள்ள வேண்டுமோ -குணம்

வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல் போற்றி –

சக்கரத் ஆழ்வான் -வெல்கிறது வேல்-கருதுமிடம் பொருத்தி கை நின்ற சக்கரத்தான்

புண்டரீக வாசுதேவன்

என்று என்று -இத்யாதி பல மேலும் சொல்லி போற்றி

அச் சுவை கட்டி என்கோ -அரு சுவை அடிசில் என்கோ -ஆழ்வார்

ராம நாமமே கல் கண்டு அதன் ரசம் அறியாதவன் கல் புண்டு –

ரசமே அவன் சர்வ ரசம் சர்வ கந்தன் -ஷட் ரசம் -சொல்லி என்று என்றே

இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு –

விசேஷ அர்த்தம்-இன்றியாம் -சேர்ந்து -நன்னூல் சூத்திரம் படி

அன்று அங்கு அன்றங்கே உ காரம் ஓடி போய் விடும் மெய் விட்டு ஓடும் –

மற்று யாதும் -மற்றியாதும் -போல்

கொண்ட பெண்டிர் காதல் மற்று யாதும் மற்றியாதும் -உ கரம் இ கரம் ஆகும்

இன்றி யாம்-இல்லாமல் வந்தோம்

ந தர்ம நிஷ்டோமி -அகிஞ்சனாக ஒன்றும் இல்லாதவனாக வந்தோம்

நோற்ற நோன்பு இலேன் நுண் அறிவிலேன்

கார்பண்யம்-

ரத்னத்துக்கு -ராஜ்யத்துக்கு எலிமிச்சம் பழம் போலேயும் –

எங்களை தேடி அன்று உலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி –

ஆண்டாள் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

This entry was posted on January 15, 2012 at 6:40 pm and is filed under Aandaal, Acharyarkall, திருப்பாவை, Prabandha Amudhu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog