திரு பாவை- அனுபவம்–மாரி மலை முழைஞ்சில் —

ஐஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததி -பக்தி ஞான வைராக்கியம்-விஞ்சி

பக்திமிஞ்சி அனுபவம் வாய் வழி -பல்லாண்டு -அருள –

அனுபவம்-ப்ரீதி -உள் அடங்காமல் கைங்கர்யம் -அதுவும் வேற ஒன்றும் இன்றி பல்லாண்டு

பல்லாண்டு என்று காப்பிடும் பான்மையன் -பெரிய ஆழ்வார் -யசோதை பாவம் –

காப்பு இட்டவர் -திரு அந்தி காப்பு -கொண்டாட்டம் -சொல்லி ஸ்ரீ ரெங்க விபு ஜெயா விஜயாய் பவ -குன்ம கார்த்தி

அந்தி போது பிறந்து அவுணன்-திருஷ்டிக்கு திரு அந்தி காப்பு

பராத் பரன்-பீஷாத்மா -அக்னி இந்த்ரன் வாயு யமன் சூர்யன் -பயந்து ஓடி கைங்கர்யம் –

சொவ்குமார்யம்-கண் எச்சில் -தாய் பாவம்-

மற்றவர் நாயகன் பாவம் -பொங்கும் பரிவால் பட்டர் பிரான் பெற்றார் பெரிய ஆழ்வார்

என்றுமே பல்லாண்டு -மற்றவர் என்றோ பல்லாண்டு

ஓம் என்னும் அது போல் -சுருக்காய் -மங்களம் ஆதலால் –

ஆதி அந்தமும் இதுவே -பெரிய ஆழ்வார் சொத்தே அன்று இவ் உலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி –

அன்று பாக்கியம் இழந்தோம் -அன்று பாட பெற்றிலோம் –

துயில் எழுப்பி கடாஷம் பிரார்த்தித்து

நடை அழகாய் செவிக்கபிரார்தித்து -நடந்து வர

குகனுக்கு விபீஷணனுக்கு சுக்ரீவனுக்கு நடக்க

இந்தரனுக்கு கூட நடந்தோமே

அனானியா பிரயோஜனர் கொபிமார்களுக்கு

நாள்-வாழ் அமுதம் -வியர்வை -உலகம் -கேட்கவில்லை

உன்னை அர்திது வந்தோம் -நடப்போம் சங்கல்பித்து நடக்க –

அனைத்து அழகையும் கண்டு –

அங்கும் எங்கும் வானவர் தானவர் -அலற்றி –

நடந்த திரு அடிகளுக்கு அடிபோற்றி

ஒரே பாசுரத்தில் -ஆறு போற்றி ஷட் ரசம் -ஆத்மா ஷேம கரம் –

அன்று -ராஜ்ஜியம் பறித்த அன்று –என்றோ நடந்து அளந்த -கிருதயுகம்-நின்ற இடத்திலே நடந்தான்

நடந்து -நடந்து சென்று பின் அணை கட்டிய -திறல் -த்ரேதா யுகம்

பொன்ற சகடம்- குழந்தை உததைதான் புகழ் போற்றி -தன்னையே ரஷித்து-

கன்று குணிலா -இரண்டு அசுரர் சேர்ந்து வந்து -கழல் போற்றி -எறி தடி போல் வீசி –

தலையில் விழாமல் -அதற்க்கு போற்றி –

வேண்டிய இந்த்ரனே அபசாரம் பட -குன்றம் எடுத்த குணம் போற்றி –

கோவர்த்தனம் குடையாக -உஊனை பறித்தோம் உயர் பறிக்க வேண்டாம்

தோல் போற்றி இல்லை குணம் போற்றி திருந்தி வருவான் சாமை குணம்

வென்று -நின் கையில் வேல் போற்றி –

வீர செயல் சொல்லி இதுவே திருஷ்டி -யுகம் தோறும் வீர செயல் சொல்லி –

-இவரே இவை எல்லாம் விஞ்சி செயல் -இதற்கும் -கண்ணன் பிரபாவமில்லை -நின் கையில் வேல் போற்றி

ரிஷி கரி பூசுவது போல் பொட்டு வைத்து திருஷ்டி கழிக்கிறாள் –

என்று என்று உன் சேவகமே ஏற்றி -ஒவ் ஒன்றுடன் சேர்த்து அன்வயம் –

இன்று யாம் வந்தோம்-அன்று நடந்தது சேவிக்க

அடி இன்றி இருக்கிறதே -திரு அடி திரு மேனி செயலை நடத்தியதை செவிக்கிறோமே –

இரங்கு-

பரம சாரமான பாசுரம் முமுஷுக்கு இது தானே கர்த்தவ்யம் –

த்வயம் சொல்லி ஜிதம் பல்லாண்டு நம போற்றி தோற்றோம் மட நெஞ்சே –

நாம் -மாரி மலை முழைஞ்சில் -அனுபவிப்போம்

தீ விளித்து –

செம் கண் சிறு சிறிதே விழியாவோ -பிரார்த்திக்க -இவன் தீ விழிக்கலாமா —

கனிவான பார்வை வேண்டுமே

சீரிய சிங்கம்/அறி வுற்று /தீ விளிப்பது அனைத்தும் உத்தேசம்

அனைத்தும் அனுக்ரகம் தானே

சீறி அருளாதே -சீறுவதும் அருள் தானே –

எங்கு போய் உய்க்கேன் உன் இணை அடியே –வங்கத்தின் கூம்பு ஏறும் மா பறவை போல் –

கோபமும் நம் நன்மைக்குதான் –

தீ விளிப்பது ஆஸ்ரித விரோதி போக்க –

காம குரோத லோபம் மோகம் -அகங்கார மம காரம் -ஒழித்து தானே -அருள வேண்டும் —

காமரு பொய்கை– நின் சரண் நினைப்ப -கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உளது -சரணம் என்று வந்தேன் –

விரோதி போக்கி அருள்வாய் என்று அறிந்து -அநாதி காலம் கர்மம் போக்குவான் -என்ற நம்பிக்கை –

பத்திய சாப்பாடு –கிருமிகளை வெட்ட பட்டினி –

தீ விழி -நம்மை செம்மை படுத்த –

கோவில் போக -வம்பு -உலக விவகாரம்-திரு உள்ளம் நொந்து

அந்யோன்ய பக்தி காத்து இருக்கிறான் -சாஸ்திரம் -வேற உண்டே –

சேவிக்க வரும் பொழுது பாபம் செய்தால்-யம தர்மன் கார்யம் செய்வானே –

நன்மை விரும்பி தீ விழிப்பான்-நம்மை இடைஞ்சல் செய்வாரை தீ விழிக்க

கோபச்ய வசம் -பெருமாள்/அர்ஜுனன் இடம் பீஷ்மர் அபசாரம் கண்ணன் கோபம் –

செம் கண் சிறு சிறிதே — பிரசாதம்-பார்வை

-தீ விளித்து -கோபம் பார்வை

-ஆராய்ந்து அருள் -இரண்டு பார்வை உடன் ஆராய்ந்து -நடு நிலைமை உடன் –

நடு நிலைமை இன்றி ஆஸ்ரித பஷ பாதம் கொண்டால் தான் நம் உயலாம் –

தாமரை போல் விளித்தல் தான்

நாம் எழுந்து அருளி/பாகவதர்களை பள்ளி உணர்த்தியதை ஆராய்ந்து பார்

நந்த கோபாலன்- பிராட்டி பள்ளி உணர்த்தியதை ஆராய்ந்து பார் –

சமாதானம் அடைந்தால் தான்பறை கிட்டும் –

யோசித்து யோசித்து தான் அருள்வான் –

ஆராய்ந்து மெதுவாக அருள்வான்-பாபம் புண்யம் ஆராய்ந்து -நிற்க –

சப்தம் 4 /6 /7 18 /23 ஒலி கேட்டதே

சங்கை தீர்க்கலாம்

அந்த பாட்டை நோக்குக -பதில் இருக்கிறது

மூரி நிமிர்ந்து முழங்கி புறப்பபட்டு -இதில் ஓசை-சிங்க நாதம் கர்ஜனை

பாஞ்ச சந்யமும் -போர் புக்கு முழங்குவது-

சகோஷ தார்த்ரஷ்ட்ரானாம் கீதை -தனஜயன் தேவதத்தம் -மனசை உளுத்து போக வைத்தது –

பிள்ளைகளுக்கு வாழ்ச்சியா கேட்டான் -சஞ்சயன் –

யார் வெல்வான் -நேர்மை இன்றி கேள்வி

எம் பிள்ளைகள்-பாண்டு பிள்ளைகள் -தம்பி பிள்ளைகள் சொல்லாமல் நடு நிலைமை இல்லை

பாஞ்ச சன்யம் ஊதருகிறான் -பிள்ளைகள் ஜெயிக்க போவது இல்லை

சேனையூர் உபயே மத்யே நிறுத்தி என்ன நியமனம்

சர்வ லோக மகேஸ்வரன் செய்ய –

தூதன்-ஒரே படுக்கையில் -கோடி அப்பொழுதே காட்டினேன்

அவனுக்கு பிடித்த சிஷ்யன் -நாம் யார் ஆராய

அவன் ஆராய்ந்து சிஷ்யர் தேர்ந்து எடுத்து கொள்கிறான்

யத்ர -கண்ணன் அர்ஜுனன் -வெற்றி என் மதம்-மதிர் மம

அண்ணிக்கும் அமுதூரும் என் நாவுக்கே -மதுர கவி மதம்

ஞான பிரானை அல்லால் இல்லை நான் கண்டது நல்லது -ஆழ்வார் மதம்

பாஞ்ச சன்யம் முழக்கம் -முன்பே பார்த்தோம் -வலம் புரி போல் அதிர்ந்து –

விளி சங்கின் பேர் அரவம் –அதிரல் ஒலி பேர் அரவம் ஆனது இங்கு -சங்க நாதம்வளர

7 பாசுரம் கலந்து பேச்சு அரவம் -கல கலப்ப-தயிர் ஓசை — மூன்று ஓசை –

கூவல் அடுத்து 8 பாசுரம்

சீரார் வளை ஒலிப்ப 18 பாசுரம் –

கண்ணன் முழக்கம் -இங்கு முழங்கி புறப்பட்டு –

சப்தம் வைத்து ஆராய்ந்து பார் –

பாஞ்ச சன்யம் ஒலி -பிரணவம்

அதிர்தல் பேர் அரவம் இரண்டும் சங்க நாதம் –

பேச்சு அரவம் -கல கலப்பா -கலந்து மூன்று சப்தம் –

கூவுவான் வந்து -8th பாசுரம் –

பாஞ்ச சன்யம் -திரு மந்திர ஒலி

சிங்க முழக்கம் சரம ஸ்லோகம் ஒலி

சீரார் வளை ஒலிப்ப -த்வய மகா மந்த்ரம் –

வரிசை மாறாமல்

கலந்து பேசின பேச்சு அரவம் -கல கலப்பா /மத்தினால் ஓசை –

அதிர ஆரம்பித்து பேர் அரவம்-திரு மந்த்ரத்தில் இரண்டு நிலை –

இதை கொண்டு ஆராய ஆரம்பித்து பதில்

கேள்வி வரும் முன்னால் பதில் சொல்லிய உத்தம பூர்ணம் –

மூரி நிமிர்ந்து -பேர்ந்து -தூக்கம் விவரித்து

கும்ப கர்ணனும் தோற்று -தூ மணி மாடம் -ஏம பெரும் துயில் மந்த்ரம்

முதல் கேள்வி தேக ஆத்மா அபிமானம் -உண்டா –

விதிர்த்து பதில் -அதிர்வு -பிரணவம் ம காரம் தேக விலஷனம் ஜீவாத்மா சொன்னோமே

ஞானம் அனுஷ்டானம் உண்டே -செல்வா சிறுமீர் காள் சொன்னோமே -ஞானம் ஆகிய சொத்து சொன்னோமே

நமக்கே -தேகத்துக்கு இல்லை அதிகாரி ஜீவாத்மா சொன்னோமே ஞான பாகம் அனுஷ்டானம் இரண்டுக்கும் நாமே கேள்வி கேட்டு பதில் சொல்லி கொள்ள வேண்டும்

அடுத்த கேள்வி-

செல்வா சிறுமி-செருக்கு கொடுக்குமே ச்வதந்த்ரர்களா

நாங்கள் ஞானம் உள்ளவர்கள்- ஸ்வதந்த்ரம் தட்டுகிறதே

மாயனைதாமொதரனை செப்பு சொன்னோமே

அடிமை தான் ஆய -ம சேஷ பூதன் -வாயினால் பாடி

விரதம் காத்யாயினி விரதம் -அந்ய சேஷத்வம் உண்டா

அடைவது நீ -தப்பாக போனாலும் அடைவது

செய்யாதன செய்யோம் சொன்னோம் -காம சாம தேவன் காலில் விழுந்து

குயில் கூடல் விழுந்தோம் -அசேதனம்-முத்து குறி

குயிலே உலகு அளந்தான் வர கூவாய்

எத்தை தின்னா பித்தம் தெளியும் -இதை தேவரீர் புரிந்து கொள்ள வேண்டாமா

திரி புறா தேவியார் ஐதீகம்

அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன் உடன் இருந்த கோபிமார்கள் செய்தது தானே –

நாராயணனே நமக்கேபரை தருவான் சொன்னோம்

மாயனை தாமோதரனை செப்பு

உன்னை மட்டுமே

நித்யன் -நீ ஒருவன் தான் அனைவருக்கும் -நாராயணனே –

மூன்று கேள்வி பதில் கிடைத்தது

அடுத்து வையத்து –நாமும்

ஓங்கி -நாங்கள்

இந்த வார்த்தை கண்டு சு சேஷத்வம் உண்டோ –

உமக்கே அடிமையா

நாராயணனே இதை விலக்குமே

நமக்கு -நம் -பிறர்க்கு இல்லை என்ற ஞானமுள்ள நமக்கு

நம சப்தம் -எனக்கு உரியன் அல்லன்

உன்னை அர்திது வந்தோம்

தெளிவாக பின்பு சொல்ல போகிறாள்

அடுத்து மேல் தெளிவாக

சஞ்சயன் -மறைத்து சொல்லி பின்பு தெளிவாக

மேல் இட்ட ஆறு பாசுரங்களும் தெளிவாக சொல்ல போகிறாள் சுய ரஷனம் உண்டா பெரிய கேள்வி

காலை எழுந்து -அனைவரையும் எழுப்பி இதை பண்ணு செப்பு -அனைத்தும் போகும்

உபாயான்தரம்

ஆர்த்தி கண்ணனே துடிப்பு பிராப்யத்தில் அந்தர்கதம்

நம -எனக்கு நாம் அல்லோம்

நாராயணனே சொன்னோமே –

மாம் ஏகம் சரணம் விரஜ -நீர் சொன்னது போல்

ஆண் வார்த்தை

மலம் தொடாமல் துளசி தொட சொன்னீர்

நீ சொன்னது அனைவருக்கும்

நம் வார்த்தை உனக்கு –விட்டது கண்ணில் படாது

வாயினால் பாடி -பக்தியோ உபாயம்

பக்தி யோகமோ சங்கை –

நாராயணனே

த்வயம் அர்தானுசந்தானமே -கைங்கர்யம்

வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க

கால ஷேபதுக்கு தான் பறை -உயர்ந்தவை விட்டதை

நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் சொன்னோமே –

செய்தைதை -நாள் காலே நீராடி –

ஐயமும் பிச்சையும் தானம் சொன்னோம் வந்து தலை பெய்தோம்

சுகத ச்வீகாரமோ

திரு கமலா பாதம் வந்து

வந்து உன் மனம் புகுந்தான் புகுந்த பின் சிந்தையில்

நோற்று ஸ்வர்கம்-நோர்க்காமலே பெற்றோம்

ஆனந்தம் ப்ரகமனோ வித்வான் 9 பாசுரம் -பிரமத்தை அறிந்து ஆனந்தம் படுகிறான் –

எஷக் ஆனந்திப்பிகிறான் அடுத்த பாசுரம் -நிர் பய நிர் பாரம்

பர கத -பூனை குட்டி போல் சுகத குரங்கு -குரங்குக்குட்டி –

பொறுப்பு தாய்க்கு –

ஆர்த்த பிரபன்னனோ -ஆராய்ந்து அருள்-ஆரி இருப்பீரோ –

நீ தாராய் பறை முதலில் கேட்டோம்

உன் திரு உள்ளம் கனியாமல் தள்ளி போடுகிறாய்

உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம்

நாங்கள் கொள்வான் அன்று மேலே வார்த்தை சரியாக சொல்லி காட்டுகிறாள்

உய்யுமாறு எண்ணி உகந்து -நீங்காத செல்வம் நிறைந்து -வாழ உலகினில் வாழ்வே மோஷம் –

ஐந்து வயசில்- ஆழ்வாரை 32 வருஷம் வைத்து இனி இனி 20 தடவை –

பறை பறை பிரார்த்தித்து இறைவா நீ தாராய் பறை சொல்லி கொண்டே இருக்கிறோம்

சகல வித கைங்கர்யம் -ஆர்த்தி உடன்தான் கேட்கிறோம்

விரோதி தொலைய வேண்டும் உம் கார்யம்

திருப்பி கேள்வி -ஆபத்து இரண்டாம் வரியில்

உம் பொறுப்பு நீர் நடை படுத்த வில்லை

அஹம் தவா சர்வ பாபேப்யோ மோஷ இஷ்யாமி சொன்னீரே -செய்ய வில்லை

பண்ணனும் குறை உண்டே

பாகவதர் மூலம் பற்றி வந்தீரா –

உத்திஷ்ட ஹரி விஸ்வாமித்ரர் ராமனுக்கு

நீராட போதுவீர் – பிள்ளாய் -பல சொல்லி வந்தோம் –

அதிர்ந்து -அவனுக்கே சேஷ -நம -பகவானுக்கு

பேர் அரவம்-பாகவத சேஷத்வம் -உள்ளுறை பொருள் –

கடைசி -பிராட்டி புருஷகாரம்

சீரார் வளை ஒலிப்ப

இறைவா நீ தாராய் நாராயணனே சொல்லி நேராக

திரு மந்த்ரம் சரம ஸ்லோகம் போல்

உந்து மத களிற்றில் சீரார் வளை ஒலிப்ப சொன்னோமே -துவயம் போல்

அபய முத்தரை பிராட்டி -உன்னை கண்டு பயம் நீங்க -தாமரைக்கை

செம்தாமரை கை

இவள் கையை உன் கையால் பிடி –

உயர்ந்த கை -லகுதர ராமஸ்ய கோஷ்டி

ஓம் கார நம சப்த -அர்த்தம்

ஸ்வதந்திர பிரபத்தி அங்க பிரபத்தியா

பக்திக்கு அங்கமாக –பிரபத்தி-அநேக காலம்

நேராக பிரபத்தி -ஆர்த்தி உடன்-நாராயணனே -பக்தி உபாயம் இல்லை

பிரவ்ருத்தி மார்க்கம் இல்லை -நிவ்ருத்தி கைங்கர்யத்தில் இல்லை –

சித்த சாதனா ச்வீகாரம்

நாராயணா -ஆய சப்த அர்த்தம்-கைங்கர்யத்தில் களை அறுக்க-

மூன்றும் கலந்து –

பிராப்யாந்தர சங்கை -நம்மை கேட்டதுக்கு -நாம சங்கீர்த்தனம் -நாமம் பலவும் நவின்று -பாட

வேற பிரயோஜனம் இல்லை

பாரார்த்த்யம் சம் உன் தொண்டே

ஆய -கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் -பேர் பாட உத்தமனை பாட -பாசுரம் தோறும் சொன்னோமே

நம்மையே உறவா -ஆபாச பந்துகள் உண்டா –

வாழ்வீர்காள்-ஓங்கு பெரும் செந்நெல் -நீங்காத செல்வம் பிராப்யாதரம்

நோன்பு அனுமதித்த மக்களுக்கு

உன்னையும் உன் அடியாரையும் மாமன் மகளே -பாகவத சம்பந்தமஒன்றே வேண்டும்

கடைசி கேள்வி சுயம் பிரயோஜனம் -நம் ஆனந்தத்துக்கு இல்லை –

பறை தருவான்-மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -இறுதியில் தான் சொல்ல போகிறாள்

சரணா கதி இன்னும் பண்ண வில்லை

ஆராய்ச்சி முடிய வேண்டுமே

சரணமாக பற்றினோம் சொன்ன பின் பு-சொன்னதர்காகா இல்லை –

கருணையால் தருவான்

தீ விளித்து -சிறிது சிறுதாக -இப்படி படி யாக தவிர்த்து -சேர்த்தி கைங்கர்யம்-

சௌம்யா ரூபத்துடன் பூவை பூ வண்ண

விசாரணை முடிந்து

சேவிக்க -பூவை பூ வண்ணன் ஆனது கண்டு –

யாதவ ரென்கேந்திர சிங்கம் நடந்த திரு அடிகளுக்கு ஆறு போற்றி

ஆண்டாள் பெரிய ஆழ்வார் திரு மகள் என்று பறை சாற்றி -அருளினால்.

ஆண்டாள் திரு அடிகளே சரணம்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

This entry was posted on January 9, 2012 at 8:44 pm and is filed under Aandaal, Acharyarkall, திருப்பாவை, Prabandha Amudhu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog