தன் குருவின் மேல் -அன்பு இலாதார் -அம்புயை கோன் விண்ணாடு தான் அளிக்க வேண்டாதான் —குருவை அடைந்தக்கால் தானே வைகுந்தம் தரும் -தானே -கொடுத்து தான் ஆக வேண்டும்–கேட்க வேண்டிய தேவை இல்லை–நஞ்சு விட கொடிது -நஞ்சு ரூபா நாசம் தான் கொடுக்கும் இதுவோ -சொரூப நாசம் -கொடுக்குமே
அஞ்சு பொருளும் அளித்தவன் பால் அன்பிலார்
நஞ்சில் மிக கொடியர் நாம் சொன்னோம் –நஞ்சு தான்
ஊனை முடிக்கும் அது உயிரை முடிக்கும் என்று
ஈனமிலார் சொன்னார் இவை –2
அது உயிரை- மணம் கொண்டு புஷ்பம் போல ஒளி கொண்டு ரத்னம் போல் ஆத்மாவை சேஷம் என்றே ஆதரிக்கும் —உய்யும் உணர்வு என்றும் நன்கு அறிந்தேன் என்றும் —ஆம் பரிசு அறிந்து கொண்டு–அஞ்சு பொருளும் அறிவித்தவன்-உம்மை தொகை-புள்ளும் சிலம்பின காண்-முதலில் உம்மை தொகை-அங்கும் -நாங்கள் வந்து இருக்கிறோம் முதல் அடையாளம் சொல்ல -வேற கேட்டாள் புள்ளும் என்கிறாள்-இங்கு ஓன்று மட்டும் அருளி கை வாங்காமல் -ஐந்தும் அறிவித்த ஆச்சர்யர்- குறிக்க -வதந்தி சகலா வேதா -கிருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் ராமோ விக்ரவான் தர்ம -வேதம் சொன்ன ஐந்தும் -பயன் நன்றாகிலும் பாங்கு அலர் ஆகிலும் ..திருத்தி பணி கொள்வான் –கிருபையால் நிர் ஹெதுஹமாய்–அளித்தவன்-தானே கொடுத்து அருள் புரிந்தவன்–அனுவிருத்தி பிரசனா ஆச்சார்யர் முன்னோர் க்ருபா மாத்திர பிரசன்னா ஆசார்யர் பின்னோர் -ஆசை உடையார்க்கு எல்லாம் -பேசி வரம்பு அறுத்தார் சுவாமி ராம்மானுஜர் –நினைத்து முலை வழியே நின்று பால் சோறும் பசு போல் –முலை கடுப்பால் பீச்சி- ஒன்றை எதிர் பார்த்து கொடுக்காமல் கொடுத்தவன் கியாதி லாபம் பூஜை இன்றி கொடுத்தார்–சாஸ்திரம் சொன்னது கடமை என்று இல்லாமல் ஆனந்தமாக கொடுத்தான்-
அரையர் -நம் ஆழ்வார் மோஷம் கேட்ட ஐதீகம் -பாடினேன் ஆடினேன் சரியா போனது -கொடுக்கல் வாங்கல் இல்லை –பிராத்தனை பண்ணாமலே அருளினான் -கிருபை உந்த அளித்தான் –கீதை அருளியதும் பக்தி இல்லாதவருக்கு கொடுக்காதே –மூலையில் கிடந்த ரத்னம் நடு முற்றம் கொட்டி பதன் பதன் என்றதாம் கண்ணனுக்கு -விரித்த குழல் காண சகிக்காமல்-அவள் மங்கள சூத்திரம் நிலைக்க —
அன்பிலார்–பிரத் உபகாரம் அன்பு ஒன்றும் வைத்தாலே போதும்-இவ் உலகு தனில் ஆசை உடன் இருக்க வேண்டும்-நஞ்சில் மிக கொடியர்–நாம் சொன்னோம்-உபதேசமோ பிரமாணமோ வேண்டாம்–பிள்ளை லோகாச்சர்யர் அருளிய அருளி செயல் உள்ளம் கொண்ட அவர் சிஷ்யர்–உள்ளாதார் உள்ளத்தை உள்ளமாக கொள்ளோமே-நாம்—பொன் அடிக்கு என்று உள்ளாதார் சமர்பிகாதவர் இல்லை நினைத்தாலே போதும் —எல்லா ஆழ்வாரையும் சேர்த்து கொள்ளோம் –அது போல் ஐவரும் கூர குலோதம தாசர் என்று சிஷ்யர்கள் அனைவரையும்—-நல்லது சொல்ல எண்ணம் மதிப்பும் ஞானம் உள்ளவர்-நாம்-தத்வ தர்சனர் வார்த்தை-ஏற்றம் தத்வ உபதேசம் விட -பீஷ்மர் இடம் கேட்டு கொள் -அவர் போனால் ஞானம் இல்லாமல் போகும்–திரு குரும் குடி நம்பி -வைஷ்ணவ நம்பி–மாதவனே கண் உர நிற்கிலும் –அண்ணல் தோன்றின அப் பொழுதே நாரணர்க்கு ஆள் ஆனாரே -திரவிடோ உபநிஷத்–அதையும் விட்டோம் சடாரி ஆக வந்து சம்பந்தம் –நஞ்சு-மாமிசம் சரீரம்-மூத்திர மற்று அனைத்துக்கும் உப லஷணம்-உள்ளது வெளியது ஆனால் காக்கை ஓட்ட ஆள் இல்லை–சேஷத்வம் ஞானம் ஒன்றே அழகு-அழகியான் தான் அரி உருவம் தானே தன்னை ஒக்க அருளுவான்–
ஊனே குரம்பை -நஞ்சு தான்-பிரதானம் தோன்ற -மற்று மருந்து உண்டு நஞ்சுக்கு -ஆச்சர்ய பிரதி பத்தி இல்லை என்றால் வேற போக்கிடம் இல்லை–
ஈரம் செய்யும் நாரணனும் ஆரியன் பால் அன்பு ஒழியில் -ஞான சாரம்- அம்பரிஷன் துர்வாசர்-சக்கரம் துரத்த -பக்த பராதீனன்–வந்தேறி சரீரம் முடிக்கும் -இடை சுவர் தான் சரீரம் அதை முடிக்கும் -நஞ்சு–இதுவோ சரீரம் காத்து ஆத்மா சொரூபம் அளிக்கும் -வெகு குரூரம் மாயும் வகை அறியேன் பெண் பிறந்து–இந்த உடம்போடு இனி இருக்க போகாது -என்த்றிருபவனுக்கு நஞ்சு அபிமதம் ஆக இருக்கும் -உயிர் மாய்தல் கண்டு ஆற்றேன்–வீர சுந்தர பிரம்மா ராயன்-மதிள் கட்ட -ரஷை -பட்டர் சொல்ல -கேட்க வில்லை பட்டர் திரு கோஷ்டியூர் போக வேண்டி-அவன் போனதும் ஆண்டாள்-அழுதாள் கூரத் ஆழ்வான் சம்பந்தம் பெற்றும் இழந்தானே -என்று தண்டனை நிச்சயம்—அது -ஆச்சார்யர் பக்தி இன்மை-பேதை பாலகன் அது ஆகும் போல்-பெயர் சொல்ல -கூட முடியாத குரூரம்–வேறு யார் சொன்னார் -ஈனம் இலார்-நம் தேசிகர் ஆச்சார்யர் சொன்னார்கள்-ஈனம்-குற்றம் -சாஸ்திரம் அறிந்து பக்தி -ஆச்சார்யர் பக்கம் அன்பு இல்லாத குற்றம் இல்லாதவர் -தாழ்வு இல்லா பூர்வர் -பிள்ளை பிள்ளை ஆழ்வான் -பாகவதர் அபசாரம் -கூரத் ஆழ்வான் -சென்று தானம்-மனசு வாக்கு காயம் -பெற்று இனி வையாதே என்றார்–வாசனை போகாமல்–முக்காடு போற்று உட்கார்ந்து இருக்க –ராமானுஜர் திரு அடிகளில் மீண்டும் மணம் வாக்கு காயம் வைக்க சொல்லி திருத்தினார்-ஈனம் இல்லாதார்- ஆச்சார்யர் பக்கம் அன்பு இல்லாதவர் போல் தாழ்ந்தவர் இல்லை-பிரேமை இருந்தால் அதை விட உயர்வு இல்லை–சொன்னார் -கர்ண த்ரயம் ஒன்றாக இருப்போர் சிலரே -மனசால் பிரேமை கையால் அர்ச்சனை வாயால் -ஈனம் இலாதார் –பெரியோர் சொல்வது சத்யம் -தர்ம சாஸ்திரம்- -கலை இலங்கு மொழியாளர் -திண்ணை பேச்சு சாஸ்திரம் ஆகும்–
அதிகாரி நிஷ்டை பிரகரணம் இத்தால் அருளினார்
பார்த்த குருவின் அளவில் பரிவின்றி
சீர்த்த மிகு ஞானம் எல்லாம் சேர்ந்தாலும் –கார்த்த கடல்
மண்ணின் மேல் துன்புற்று மங்குமே தேங்காமல்
நண்ணுமே கீழா நரகு –3
ஆர் வசன பூஷணத்தின் ஆழ பொருள் அறிவார் யார் அது சொல் அனுஷ்டிப்பார் ஓர் இருவர் உண்டாகில் –எல்லார்க்கும் அண்டாதது அன்றோ அது..
ஆறு பிரகரணம் அது–கதய ரூபம் அது பாசுர ரூபம் கொடுத்தால் பத்யம்–எளிதாகும்-ஸ்தோத்ர ரூபம் ஆள வந்தார்-நினைவு வைக்க சுலபம்-அதிகாரி நிஷ்டா பிரகரணம் வேதார்தம் அறுதி இடுவது ஸ்மிர்த்தி இதிகாச பிராணன்கள் தொடங்கி பூர்வர் வசனம் கொண்டே தொகுத்து ஸ்ரீ வசன பூஷணம் -சிறை இருந்தவள் ஏற்றம்-புருஷ கார வைபவம் சொல்ல வந்தார்-வேதம் தொடங்கி-சக்தி அறியாதவர் ராவணன் தூக்கி போனான் சொல்வார்-வலிய புகுந்தாள் -ராவணனை தூக்கி -கஜேந்த்ரனை ரஷிக்க திரு அடியையும் தூக்கி ஆதி மூலம் வந்தது போல் -தேவ ஸ்திரிகள் சிறையை வெட்டி விட -ராவணனுக்கும் உபதேசித்தாள்-வைமுக்யம் கொண்டவனை திருத்த –புருஷனை புருஷனாக ஆக்க –திருத்துவது உபதேசத்தாலே –ராஷசிகள் சரண் அடையாமல் இருந்த பொழுதும் ரஷித்து கிருபை அடியாக -சம்ச்லேஷத்தில் அவனை திருத்தும் விச்லேஷத்தில் இவனை திருத்தும் -இருவரையும் திருத்துவது உபதேசத்தாலே –மீளாத பொழுது அவனை அழகாலும் இவனை அருளாலும் திருத்துவாள் -ச்வாதந்த்ரம் விலக்கி கல்யாண குணங்கள் கிளப்பி விடுவாள் –வாத்சல்ய ச்வாமித்வ சௌசீல்யம் சௌலப்யம் – இங்கித பராயீனம்-அவன்-பறை தருவான்–தோல் பேரி வாத்தியம் வைக்க- -யதார்த்த ஞானம் இங்கித ஞானம் இல்லையே பரிகாசம்-ஆண்டாள்-பாபானாம் வா –சுபானாம் வா –பிலவங்கமே -எய்தவன் இருக்க அம்பை நோவலாமா பொறுத்து கிருபை காட்டினாள்-முதல் பிரகரணம் அம் பொன் அரங்கருக்கும் ஆவிக்கும் -முதல் பாசுரத்தால் இதை அருளினாள் –
அழகும் பொன்னும் ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் தானே -அம் பொன் அரங்கர் -22 சூதரம் வரை புருஷகார வைபவம்
மகா பாரதத்தால் தூது போனவன் ஏற்றம் சொலிற்று -தமேவ உபாயம் –இதி பிரார்த்தனா மதி சரணா கதி–மகா விசுவாசம் பூர்வதே –
உபாய வைபவம்—நினைவு தான் சரணா கதி அவன் திரு அடிகளே உபாயம் என்ற உறுதி-ஒன்றே வேண்டும்–இரண்டாவது பிரகரணம் கேவல விஷய நியதி ஒன்றே– அதிகாரி தேச கால நியமனம் பிரகார நியமனம் ஒன்றும் இல்லை- வேறு ஒரு யோக்யதை சம்பாதிக்க வேண்டாம் –உத்தரை திரௌபதி கஜேந்த்திரன் போல்வார்—நன்றே செய்கே இன்றே செய்கே இப் பொழுதே செய்க –கூரத் ஆழ்வான் பட்டர் உபதேசம் ஐதீகம்-தேர் தட்டில் குல கரையில் கடல் கரையில்–எதற்கும் பண்ணலாம் தர்மர் ராஜ்ஜியம் வேண்டும் எந்த பலனுக்கும் பண்ணலாம் என்றாலும் அவனையே -பிரீதி கார்ய கைங்கர்யம் எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம் –அருளின பக்தியால் கலங்கி ஆழ்வார் பாட– தெளிந்த ஞானம் கொண்டு வால்மீகி பாட –விபீஷணன் தீர்த்தம் ஆடாமல் சரண்-கிழக்கு முகமாக தீர்த்தம் ஆடி பெருமாள் கடல் அரசன் இடம் -ஆச்சர்ய சீலன்-பெருமாள்-தேவை இல்லை இருந்தும் பண்ணினான்-வழக்கம் உண்டு பண்ணினான்-லோக விக்ரந்த சரணவ் உலகம் அளந்த பொன் அடியே சரணம்-ஒன்றே நியமனம் –உபாயான்தரம் கர்ம ஞான பக்தி யோகம்-இரண்டையும் பொறுக்கும் தன்னையும் பிறரையும்/ சரணா கதி இரண்டையும் பொறுக்காது ஈஸ்வரன் ஒன்றையே பொறுக்கும் -ஈஸ்வரன் தன்னை மட்டும் பொறுக்கும் நாம் பண்ணின சரணாகதியும் உபாயம் இல்லை ச்வீகாரம் இன்றி காம்பற தலை சிரைத்து –அவனும் அது செய்தது–உனக்கு வசப் பட்டவன் நீயே சரண் என்று சொல்ல வைத்து உன் திரு அடிகளில் உன் ஆனந்தத்துக்கு தள்ளி விட்டு கொள்கிறாய் –திரு அடி தாமரைகளே உபாயம்–இதம் பூர்ணம்-ஆழ்வார் அர்ச்சையில்–அஞனத்தால் நாம் பக்தி பாரவச்யத்தால் ஆழ்வார் அபார ஞானத்தால் ஆச்சார்யர்கள் –என் நான் செய்கேன் -சென்னாள் அந்நாள் உன்ன தாள் பிடித்தே செல காண்பேன் –சாதனச்த கெளரவம் -சேர்ந்த நெறி-சத்ர்சமான வழி-அர்ச்சிக்கு அம் பொன் அரங்கர்க்கு -அதிகாரி பற்றி 2 /3 /4 பாசுரம் அருளுகிறார்
நிர்கேதுகமாக கடாஷம் அருளிய குரு–பார்த்த குரு–காட்டாம் தரையில் பெய்த மழை பொழிந்தால் போல்—பரிவின்றி–ஒண் தாமரையாள் -கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் நோக்கு —ஞானம் மட்டும் வளர்த்து–ஆச்சார்யர் அன்பு இன்றி இருந்தால்- புறம்பு உண்டான பற்றுகளை வாசனை யோடு விடுகையும் ..-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் ஏற்றம் அறிந்து உகந்து இருக்கையும் -வருவது துர் லபம் –சீர்த்த மிகு ஞானம்-இருந்தாலும்-சம்சாரத்தில் அழுந்து பின்பு நரகமும் கிட்டும் –அதிகாரி நிஷ்ட்டை-பிர பன்னன் நடக்க வேண்டிய முறை- பெருமாள் பிரீதி கொண்டால் தானே மோட்ஷம் –ஆஸ்ரித பஷ பாதி தான் அவன் –அவன் பிரதி நிதி ஆச்சார்யர்–சஸ் திர பாணியாக அவதாரம் பண்ணி திருத்த முடியாமல் சாஸ்திர பாணியாக ஆச்சார்யர் அவதாரம்–அர்த்த பஞ்சக ஞானம் பெற்று இருந்தாலும் -பிரேமை இன்றி இருப்பது யானை ஸ்நானம் பண்ணி தன் மேல் புழுதி போட்டு கொண்டது போல் -ஸ்நானத்தால் என்ன லாபம்–எதிர் சூழல் புக்கு இருந்தும்-பலன் இன்றி கை விட்ட -நன்மையால் மிக்க நான் மறை யாளர்கள் புன்மையாக கருதுவர்-அக்ஞானம் போக்கி -தன் குருவின் தாளில் அன்புடை இல்லாமல் –உனக்கு என் செய்வன் என்று பரிவு இன்றி–பரிவு -பஷ பாதம்-பிரேமை-இன்றி ஞானம் விசேஷம் -ஞானான் மோஷம் சொன்னதே -சீர்த்த ஞானம் ஸ்ரீமன் நாராயணன் பற்றிய ஞானம் இருந்தாலும்-கனத்து இருந்த ஞானம்-கூடு பூரித்து கிடந்தாலும் –ஞானம் எல்லாம் சேர்ந்து–அவன் சொரூபம் ரூபம் அனைத்தயும் சொல்லும் சாஸ்திரம்-அறிந்தும்—
தன்னை இறையைத் தடையைச் சரண் நெறியை
மன்னு பெரு வாழ்வை ஒரு மந்திரத்தின் இன் அருளால்
அஞ்சிலும் கேடு ஓட அளித்தவன் பால் அன்பிலார்
நஞ்சிலும் கேடு என்று இருப்பன் நான் –4
ஆழ்வார்கள் அருளி செயல்கள் -தாழ்வாக நினைத்து இருப்பவர்கள் –நீ அவர் பால் சென்று அணுக கூசி திரி-அர்த்த பஞ்சகம் அருளிய ஆசார்யன் -திரு மந்த்ரத்தின் இன் அருளால்-ஐந்திலும் கேடு உடன் தோஷம் இன்றி அளித்தவன்-நாம் கேடு உடன் அறிந்து இருக்கிறோம்–அல் வழக்கு ஒன்றும் இல்லா -தேக ஆத்மா ஞானம் இன்றி சு ச்வதந்த்ரன்/ அநந்ய சேஷத்வம்/ உபாயாந்தரம்/ கைங்கர்யம் இன்றி விஷயாந்த்ரம் பெற -போன்ற தோஷம்–இரண்டாவது பாசுர அர்த்தம் வேறு கோணத்தில்-அருளுகிறார்–ஆழமான பொருளை சொல்ல -மந்திர விதி அனுஷ்டான ரகசியம்-விவரண விவரணி பாவம் -சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடா கையன் சங்கரையா உன் செல்வம் சால சிறந்தது –சு சொரூப ஞானம் தொடங்குகிறார் இதில்–தன்னை ம காரம் -வகுத்த சேஷி அ காரம் நாராயண பிரம சொரூபம் –தடை -விரோதி சொரூபம் -நம சப்தம் சொல்லும் அர்த்தம் -ந மம -சரண் நெறியை–இது கண்ட நமஸ் –அகண்ட நமஸ்- நமஸ்காரமே சரணா கதி-நமஸ் சத்குரு ஜனார்த்தனன்-உன் திரு அடிகளே கதி-மன்னு பெரு வாழ்வு-கைங்கர்யம் ஆகிற நித்ய கைங்கர்யம்-ஆய -சப்தம்-வழு இலா அடிமை செய்ய வேண்டும்..–ஒரு மந்த்ரத்தின் -ஒரே துறை-அத்வதீயம் –படும் துறை இது ஒன்றே திரு செம்கனி துறை-ஆழம் கால் பட்டு தோற்ற துறை–ராமன் ஏரி வீரத்தில் தோற்றார் திரு அடி போல்—மற்றைய வியாபக மந்த்ரம் வாசு தேவ விஷ்ணு -விட நாராயண மந்த்ரம் ஏற்றம் எப்படி எங்கு ஏன் என்ன குணம் உடன் வியாபிகிறான்-பகவதே கூட சொல்ல வேண்டி இருகிறதே –விஷ்ணு நாராயண -நர சப்தம் குண விசிஷ்டன்-பூர்த்தி உள்ள அத்வதீயம் திரு மந்த்ரம்–அர்ச்சையே பிரமாதா அசக்தனுக்கும் தண்ணீர் பந்தல் போல் -சம்சார விஷத்துக்கு மருந்து -நிதி போலவும்-மங்கள சூதரம் பெருமாளை பற்றும் பக்தனுக்கு -எட்டி இளை மூன்று சரடாய் -மங்கள சூதரம்–நின் திரு எட்டு எழுத்தும் கற்று உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை–பல யாதாத்மா ஞானம் -பாகவதர்களுக்கு கைங்கர்யமே -ஸ்ரீ வைகுண்டம் அனித்தாக இருந்தாலும் மருத்து இங்கே கைங்கர்யம் –ஞான பிரதன் ஆசார்யன்–ஞான வர்த்தகன் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் ஞான விஷயம் ஸ்ரீ மன நாராயணன் ஞான பலம் அனுபத ஜனித பிரீதி கார்ய கைங்கர்யம் -நான்கும் -ஞானம் பகவதேக சேஷ பூதன் ஜீவாத்மா –தெளிவை கொடுக்கும் ஆசார்யன் ஞான பலன் கைங்கர்யம்–அவன் அடியார் அடியோடு கூடும் இது அல்லால்—உலகம் மூன்றும் முளைப்பித்த தனி மா தெய்வம் தளிர் அடி கீழ்; புகுதல் அன்றி அவன் அடியார் நனி மா கலவி இன்பம்–இன்பம் ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் பகவத் இன்பம் விட்டு அடியார் –அவனுக்கு ஒப்பு இல்லை அது போல் வாசகத்துக்கும் ஒப்பு இல்லை-நாராயண அஸ்தரம் விட -பிரத்ய அஸ்தரம் எது -அஞ்சலி தானே சொல்லி கொடுத்தான் கீதையில்-அஞ்சலி வைபவம் நிக்ரகம் அஞ்சலி பரம முத்தரை–சொல்பவனை ரஷிக்கும்– மந்தாரம் த்ராயதே மந்த்ரம்—அவனும் மந்த்ரம் -அந்தணர் மாட்டு -செல்வம்-வேதம்-அந்தி வேதாந்தம் -வைத்த மந்திரத்தை மந்திரத்தால் மறவாது என்று வாழுதியேல் வாழலாம் மட நெஞ்சே–ரஷிக்கும் அநிஷ்டம் தொலைத்து இஷ்டம் அளிக்கும் –சம்சாரம் கழித்து மோஷம் கொடுக்கும் –இத் தலையில் நன்மை இல்லாமல்- ஸ்வாமி விட்டு துன்பம் படுகிறானே -இன் அருளால்–மடி கடுப்பால் பாலை கொட்டும் பசு போல்- தாய்க்கும் மகனுக்கும் தம்பிக்கும் இவர்க்கும் இவர் அடி பணிந்தாருக்கும் இறே–அர்ஜுனன் அஸ்தான சிநேகம் தர்மம் எது தெரியாமல் -போன்ற தோஷம் கொண்டே அருளினான் கீதாசார்யன்-போல்-பல்லார் அருளும் பழுது -ஸ்வதந்த்ரம் பந்த மோஷம் பொதுவாக இருக்கும் தான் தோன்றி அது– நாதன் இல்லை அவனுக்கு -தாயும் தந்தை போல் அவன் நாதன் இருக்க -மோஷம் ஒன்றே பரதந்த்ரமாய் இருக்கும் -இன் அருளால்- அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே –எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்–மேலும் கீழும் வேண்டாம் மோஷம் கேட்க மாட்டான் கீழ் திக்கு போக மாட்டான் -ஆழ்வார் விட மாட்டார்-நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் -கூரத் ஆழ்வான் பிரகலாதன் போல்வார்–புன்மையாக கருதுவர் –புன்மை ஆளனாக சொல்ல வில்லை பாபமே நான்–கிருபையாலே —சிந்தையோடு -அவை அன்று அருளால் தந்த அரங்கன் -தன் சரண் தந்திலன்-ஞானம் கொடுத்தான்-சக்தி சரீரம் சாஸ்திரம் -தான் அது தந்து இராமானுசன் அரங்கன் செய்ய தாள் உடன் ஆர்த்தான் சேர்த்து விட்டார் இன் அருள் இது தான்
கேடு -சம்சயம் இன்றி–சேதன சொரூப கேடு -பிரகிருதி பரமாய் -ஞான ஆனந்த லஷனமாய்-சிக துக்கம் அனுபவித்து – /ஞான குணகனாய்அத்வைதம் குண கீனன்-ஒரே தத்வம்–ராம ஆனந்தம் கொடுப்பவன் யாருக்கு ஆனந்தம்- ஞான மாயன் ஞான குணகம் உடையவன்- நித்தியமாய்- நிர் விகாரமாய் -பூனை ஆத்மா பூனை போல் சிரித்து -சிலர் அடுத்த ஜன்மா யானை ஆக -அணுவாய்-உடன் மிசை உயிர் என கரந்து எங்கும் பரந்துளன் –எங்கு வெட்டினாலும் வலிகிறதே -தர்ம பூத ஞானம் வியாபிக்கும் -விளக்கு ஒரு இடத்தில் வெளிச்சம் பரவி இருப்பது போல் -ஏக ரூபமாய்–ஆனந்யார்க்க சேஷமாய் –இது எல்லாம் கேடு ஒட்டி –
பரமாத்மா லஷ்மி நாதன்-எகானைய மதம் நாராயணன் மட்டும்/ அனந்த கல்யாண குனாத்மகனாய்/ ச்வேதர சமஸ்த வஸ்து விலஷனனாய்–திரி வித பரி சேத ரகிதனாய் தேச கால வஸ்து சத்யம் ஞானம் அனந்தம்-உபய விபூதி நிர்வாகனாய் சர்வ ஆச்ரயமாய் யார் எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய் வந்து அருளி என் நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே -அசேஷ லோக சரண்யா-சர்வ பிரகாரத்திலும் ரஷகன் சேஷி சத்யம் ஞானம் அனந்தம்-உபய விபூதி நிர்வாகனாய் சர்வ ஆச்ரயமாய் யார் எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய் வந்து அருளி என் நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே -அசேஷ லோக சரண்யா-சர்வ பிரகாரத்திலும் ரஷகன் சேஷி–
விரோதி சொரூபம்-தன்னை கண்டால் பாம்பை கண்டால் போல்-தேக ஆத்மா அபிமானம் தேவதாந்திர பிரபகாந்தர கைங்கர்ய ஸ்வ ஆனந்தம் பிராரப்த சரீர சம்பந்தம்-சம்சார வர்த்தகமே அகங்கார மம காரம் –கேடு உடன் அறியாமல்
உபாய -சித்தமாய் பரம சேதனமாய்–திரு அடி தானே -சர்வக்ஜமாய்–சர்வ சக்தியாய் சகாயந்திர நிர பேஷமாய்–சனப்பனாறு கண்ட பிரம்மாஸ்திரம் போல் –சகல பல பிரதமாய்–சங்கரன் ஞானம் ஆரோக்கியம் பாஸ்கரன் ஐஸ்வர்யம் அக்நி மோஷம் ஜனார்த்தனன்–
திரு வுக்கும் திரு வாகிய செல்வா -ஐஸ்வர்யம் அஷய -ரதி மதி -சித்தி ஸ்ரீ ஏழும் கிட்டுமே –ஒது வாய்மையும் –அந்தணன் ஒருவன் -சாந்தீபன் பிள்ளை கேட்டு பெற்றான்-கோதில் வாய்மையினான் -குற்றம் இல்லாதவன் அதையும் இவன் இடம் கேட்டான்-பிராப்தனாய் -விளம்பம் இன்றி- ச்வீகார விஷய பூதமாய் இருக்கும்-பிண்டியர் -சாபம் தீர்த்த ஒருவன் பிச்சை உண்ணிக்கும் சிக்கு தலையனுக்கும் பூசும் பூசனையும் தகுமே–சதவ பிரியன் கேசவன்-இடர் கெடுத்த திருவாளன் -இணை அடியே அடை நெஞ்சே
அனுபவ ஜனித பிரீதி காரித காரணமாய்-கைங்கர்யம் தானே புருஷார்த்தம்–அவன் ஆனந்தத்துக்கு -சொரூப அனுரூபம் நிரதிசய போக்கியம் யாவது ஆத்மா இருக்கும் வரை -கட்டில் வைத்தாலும் காட்டில் வைத்தாலும் -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி -முடியானே -இந்த்ரியம் ஒவ் யொன்றும் அனைத்து வியாபாரம் கேட்டது –ஆதி சேஷன் கண் செவி ஒரே அவயவம்-அது போல் கொடு–
போன காலம் சேர்த்து கைங்கர்யம் கொடு- முந்திய காலம் இழந்த எண்ணம் வராதது போல் —
இந்த கேடு ஒழிய -ஐந்தும் வித பிரமம் போக்கி -ஆபாச பந்து-அஞான அன்யதா ஞானம் போகும் படி அளித்தவன் –
அன்பு இன்றி-பிராப்ய லாபம் பிராபகத்தால் -இது திரு மந்த்ரம்–ஆச்சர்ய ஆச்சர்ய லாபம் ஆத்மா குணத்தாலே –படி கட்டு காட்டினார் பிள்ளை லோகாசார்யர்–நஞ்சிலும் கேடு–ஹேயமான சரீரம் முடிக்கும் நஞ்சு-இது -வெண்ணெய் விழுங்கி வெறும் கலத்தை வெற்பிடை இட்டு- –அதன் ஓசை கேட்டு உகக்கும்–வெண்ணெய் ஆத்மா சரீரம் கலம்–ஆச்சார்யர் துரோகம்-அபிமானம் இன்றி-சரீரம் காத்து ஆத்மா சொரூபம் போகுமே–அதி குரூரம் -இருப்பன் நான்-இவர் மதம் பிரதி பத்தி-இதில் சலனம் இல்லை -நான் பிள்ளை லோகாச்சர்யர் -அனுக்ரகத்தால் இது வந்தேறி இல்லை -அதிகாரி நிஷ்ட்டை இந்த மூன்று பாசுரங்களில் –
அக்ருத்யா அபசாரம்-அசக்யா -அபசாரம் பொறுக்க முடியாத -பகவத அபசாரம்–பாகவத அபசாரம் –ஞான பக்தி உண்டாகிலும் -ஆச்சார்யர் அபசாரம் கொண்டால் மோஷம் கிட்டாது –ஞான பக்தி இல்லை என்றாலும் ஆச்சர்ய பக்தி கிட்டினால் மோஷம் கிட்டும் –ஞான பக்தி அன்று மோஷ ஹேது ஈஸ்வர கிருபையே மோஷ ஹேது பகவத் பிரேமை- அவை உண்டாகிலும் இழவுக்கு அபசாரம் போதும் -அவன் இவனை பற்றும் பொழுது -தோஷமும் குணம் ஆகும் இவன் அவனை பற்ற நினைக்கும் பொழுது குணமும் தோஷம் ஆகும் -குகன் பெற்றான் பரதன் இழந்தான்-
——————————————
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ விளாம் சோலை பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சர்யார் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
Leave a Reply