Thiruvonum's Weblog

11. அயநேஷு ச ஸர்வேஷு யதாபாகமவஸ்திதா​:
பீஷ்மமேவாபிரக்ஷந்து பவந்த​: ஸர்வ ஏவ ஹி

ஸர்வேஷு அயநேஷு-எல்லா இடங்களிலும்,
யதாபாகம் அவிஸ்ததா-வகுப்புகளின்படி நின்றுகொண்டு,
பவந்த: ஸர்வ-நீங்களனைவரும்,
பீஷ்மம் ஏவ-பீஷ்மனையே,
அபிரக்ஷந்து-காக்கக் கடவீர்.

நீங்களனைவரும் வகுப்புகளின்படி எல்லா இடங்களிலும் நின்றுகொண்டு பீஷ்மனையே காக்கக் கடவீர்.

முயற்சியற்றவர்களாகிய நீங்கள் என் சொற்படியாவது கேட்டு நடந்துகொள்ளுங்கள் என்று
சேனாதிபதிகளை அவமதிப்பது போன்றிருக்கிறது துர்யோதனனது கூற்று.

৷৷1.11৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச
துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய
ஆத்ம விஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய
அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ
ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ

பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ
த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ.

ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ.
ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத.

அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ

பாண்டு தநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ
ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா
ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷ 1.11৷৷ஏவஂ ஸுயோதநவிஜயபுபுத்ஸயா கரிதஸ்ய ப்ரஷ்நஸ்ய’யத்ர யோகேஷ்வரஃ’ 18.78 இதி ஸாக்ஷாதுத்தரஂ வக்ஷ்யந்,
தத்ப்ரத்யாயநார்தமகிலமவாந்தரவரித்தமபி ஸஞ்ஜய உவாச ‘தரிஷ்ட்வேதி’. பாண்டவாநீகஂ வ்யூடஂ தரிஷ்ட்வா
இதி ஸுயோதநஸ்ய தைர்யப்ரஂஷஹேதுஃ. தததீநோ தைர்யப்ரஂஷரூபோவஸ்தாவிஷேஷஃ’துஷப்தேந’ ஸூச்யதே.
தரிஷ்ட்வேத்யாதேரநுநாதயந்நித்யந்தஸ்யாவ்யக்தாஂஷஂ வ்யஞ்ஜயதி ‘துர்யோதந’ இத்யாதிநா
‘அகதயத்’ ரா.பா.1.19 இத்யந்தேந. ஸஂஜ்ஞார்தஂ ஸம்யக்ஜ்ஞாநார்தம்; ஸஂஜ்ஞயா பரிஸஂக்யாநார்தஂ வா.

தத்ர’அந்தர்விஷண்ணோபவத்’ இத்யந்தேந’பீஷ்மமேவாபிரக்ஷந்து பவந்தஃ ஸர்வ ஏவ ஹி’ 1.11
இத்யேததந்தஂ வ்யாக்யாதம்.’அபர்யாப்தஂ’ 1.10 இதி ஷ்லோகஸ்யாயமர்தஃ தத் தஸ்மாத்;
அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதமபர்யாப்தஂ பரபலவிஜயாய நாலம்; இதஂ த்வேதேஷாஂ பாண்டவாநாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதஂ
பர்யாப்தமஸ்மத்பலவிஜயாயாலம் இதி. நந்விதமநுபபந்நஂ தத்பலமிதி ஸாமாநாதிகரண்யப்ரதீதிபங்காயோகாத்;
பூர்வத்ர ச பரபலஸ்வபலயோஃ ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதூபந்யாஸாபாவாத். ந ச பீஷ்மத்ரோணாதிரக்ஷிதஂ ஸ்வபலமயமஸமர்தஂ மந்யதே.
ப்ரபலாநாமேவ ஹி பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ வதஃ ஸோபாதிகஃ.

‘ந பேதவ்யஂ மஹாராஜ’ ம.பா.உ.ப.55.1 இத்யாதிஷு ச பஹுஷஃ ஸ்வபலஸ்யைவ ஸாமர்த்யஂ துர்யோதநேநோபந்யஸ்தம்.
ந சேதாநீஂ தத்விபரீதப்ரதீதௌ காரணமஸ்தி. த்விதீயதிவஸாரம்பே ச துர்யோதந ஏவஂ வக்ஷ்யதி
‘அபர்யாப்தஂ ததஸ்மாகஂ பலஂ பார்தாபிரக்ஷிதம். பர்யாப்தஂ த்விதமேதேஷாஂ பலஂ பார்திவஸத்தமாஃ’ ம.பா.உ.ப. இதி.
தத்ர சாஸ்மாகமபர்யாப்தமித்யேவாந்வயஃ; ந புநரஸ்மாகஂ பலமிதி. ததோத்ராபி ததைவ வசநவ்யக்திருசிதா.
தஸ்மாத் பாடபேதேந வ்யவஹிதாந்வயேந வாக்யபேதேந பதார்தபேதேந வா யோஜநா ஸ்யாத்.
தத்ர பீமபீஷ்மஷப்தயோர்விபர்யாஸாத்பாடபேதஃ. ததா ச பீமாபிரக்ஷிதஂ தத்பலமஸ்மாகஂ அபர்யாப்தமித்யந்வயே ஸாமாநாதிகரண்யம்,
ததிதி விப்ரகரிஷ்டநிர்தேஷஸ்வாரஸ்யம், துர்யோதநாபிப்ராயாவிரோதஷ்ச ஸித்த்யதி. வ்யவஹிதாந்வயேப்யயமேவார்தஃ.
த்விதா ச வ்யவஹிதாந்வயோத்ர ஷக்யஃ. பீமாபிரக்ஷிதபீஷ்மாபிரக்ஷிதயோர்விபர்யாஸாதேகஃ,
‘அபர்யாப்தஂ தத் ৷৷. பர்யாப்தஂ த்விதம்’ இத்யநயோர்விபர்யாஸாத்த்விதீயஃ. அர்தௌசித்யாய து வ்யவதாநமாத்ரஂ ஸஹ்யதே.

வாக்யபேதேப்யேவஂ யோஜநா அபர்யாப்தஂ ததித்யேகா ப்ரதிஜ்ஞா; பர்யாப்தஂ த்விதமிதி த்விதீயா.
அத்ர கோ ஹேதுரிதி ஷங்காயாஂ ஹேதுபரஂ வாக்யத்வயம்; அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதம்,
ஏதேஷாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதமிதி. அஸ்மத்பலஸ்ய ப்ரபலாதிஷ்டிதத்வாத் பரபலஸ்ய ச துர்பலாதிஷ்டிதத்வாதித்யர்தஃ.
பதார்தபேதே த்வேவஂ யோஜநா பர்யாப்தஂ பர்யாபநஂ ஸமாபநம்; பர்யாப்தமிதி கர்தரி க்தஃ, நாஷநஸமர்தமித்யர்தஃ.
அபர்யாப்தஂ நாஷநாஸமர்தமித்யர்தஃ. பீஷ்மாபிரக்ஷிதமஸ்மாத்பலஂ தத் அபர்யாப்தஂ நாஷயிதுஂ ந ஷக்நோதி.
‘தத்’ இத்ய பாண்டவபலஂ கர்தரிதயா நிர்திஷ்யதே;’இதம்’ இதி ச ஸ்வபல பரபலபர்யாபநகர்தரிதயா.
நிஷ்டாயோகாச்ச ந கர்மணி ஷஷ்டீப்ராப்திஃ யத்வா அபர்யாப்தமபரிமிதமித்யர்தஃ;
பர்யாப்தஂ பரிமிதமித்யர்தஃ ஸ்வபலஸ்யைகாதஷாக்ஷௌஹிணீயுக்தத்வாத், பரபலஸ்ய ஸப்தாக்ஷௌஹிணீ யுக்தத்வாச்ச.
ஸர்வதா தாவந்ந ஸ்வபலதௌர்பல்யஂ பரபலப்ராபல்யஂ ச யுத்தாரம்பே துர்யோதநஃ ப்ரஸஞ்ஜயேதிதி ஸோயஂ
கண்டாபதாத்பாடச்சர குடீரப்ரவேஷஃ. ததாஹி இஹ தாவத்பீஷ்மாபிரக்ஷிதமித்யேதத்ப்ரதி ஷிரஸ்தயா பீமாபிரக்ஷிதமிதி
கேநாபிப்ராயேண நிர்திஷ்யதே ந தாவத்பீஷ்மவத்பீமஸ்யாபி ஸேநாபதித்வேந; தரிஷ்டத்யும்நஸ்ய தத்பதித்வேநோக்தத்வாத்.
நாபி பீஷ்மஸமபௌருஷத்வேந; அத்யந்தவிஷமதயா ப்ரஸித்தேஃ. யதோக்தஂ பீஷ்மேணைவ
‘ஷக்தோஹஂ தநுஷைகேந நிஹந்துஂ ஸர்வபாண்டவாந். யத்யேஷாஂ ந பவேத்கோப்தா விஷ்ணுஃ காரணபூருஷஃ ம.பா.
இதி. நாபி ப்ரதிபலாதீஷ்வரத்வேந; தர்மஸூநோஸ்ததாத்வாத். நாபி பரபலபடப்ரதாநத்வேந;
அர்ஜுநஸ்யைவ ததா ப்ரஸித்தேஃ. அதோ பீமஸ்ய ஸமஸ்த தார்தராஷ்ட்ர வததீக்ஷி தத்வாத்ததுசிதஸாஹஸ
பலஸஹாயாதி யுக்தத்வாச்ச தஸ்ய விஷேஷதோ நிர்தேஷஃ. ஏவஂ ஸதி தத்ப்ரதிஷிரஸ்த்வேந பீஷ்மஸ்ய நிர்தேஷோபி
ஸமஸ்தபாண்டுதநயஸஂரக்ஷணப்ரவணத்வேந ப்ரதிபந்நத்வாத். அதஃ ஷத்ருபயஸஹாயாதிஷங்கே பதத்வயஸூசிதே இத்யுக்தஂ பவதி.
யத்தூக்தஂ பூர்வத்ர பரபலஸ்வபலயோஃ ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதுஃ

கஷ்சிந்நோக்த இதி ததப்யஸமீக்ஷிதவசநம். உபக்ரமே ஹி ப்ரதமமேவ ஸ்வ பலாச் சதுரக்ஷௌஹிணீந்யூநாபி
‘மஹதீஂ சமூம்’ 1.3 இதி ப்ரதிசமூர்வர்ணிதா. அநந்தரஂ’தீமதா’ 1.3 இத்யந்தேந ப்ரதிஸேநாபதிர்வர்ணிதஃ.
ததநந்தரஂ ச’அத்ர ஷூரா மஹேஷ்வாஸாஃ’ 1.4 இத்யாரப்ய’ஸர்வ ஏவ மஹாரதாஃ’ 1.6 இத்யந்தேந
தரிஷ்டாந்தீகரிதபீமார்ஜுநாப்யாஂ ஸஹாஸந்நவிஂஷதிஸங்க்யாஃ புருஷா நிரதிஷயபௌருஷதயா வர்ணிதாஃ;
ஸ்வபக்ஷே து ந சமூர்வர்ணிதா; நாபி ஸேநாபதிஃ. ஸ்வபலப்ரதாநபரிஸஂக்யாநே ச ஸப்த புருஷா உபாத்தாஃ;
வ்யதிரிக்தாஸ்த்வாகரிதிகணத்வேந’அந்யே ச பஹவஃ ஷூராஃ’ இத்யுக்தாஃ’மதர்தே த்யக்தஜீவிதாஃ’ 1.9
இதி சோக்தம்; ந து’மதர்தே ஜிகீஷவஃ’ இதி ஸாபிஸந்திகத்வமேவ தேநாபி ப்ரதிபாத்யத இதி சேத்;
ஸத்யம். ததாபி வசநவ்யக்திப்ரகார ஏவஂவிதஃ அபிஸந்தித்யோதநாயாபி ஹி த்யக்தஜீவிதத்வவசநஂ ப்ரதிபடாநாஂ
பலீயஸ்த்வபுத்த்யைவ பவதி. அநந்தரஂ ச’தஸ்ய ஸஞ்ஜநயந்ஹர்ஷஂ குருவரித்தஃ பிதாமஹஃ

—————–

12. தஸ்ய ஸஞ்ஜநயந் ஹர்ஷம் குருவ்ருத்த​: பிதாமஹ​:
ஸிம்ஹநாதம் விநத்யோச்சை​: ஸங்கம் தத்மௌ ப்ரதாபவாந்

குருவ்ருத்த-கௌரவரில் மூத்தவராகிய,
ப்ரதாபவாந் பிதாமஹ-கீர்த்திமிக்க பாட்டன்,
தஸ்ய-அவனுடைய(துரியோதனனுடைய இதயத்தில்),
ஹர்ஷம் ஸஞ்ஜநயந்-மகிழ்ச்சி விளைவிக்குமாறு,
உச்சை: ஸிம்ஹநாதம்-உயர்ந்த குரலில் சிங்கநாதம்,
விநத்ய-புரிந்து,
ஸங்கம் தத்மௌ-சங்கை தினான்.

(அப்போது) துரியோதனனுக்கு மகிழ்ச்சி விளைவிக்குமாறு கீர்த்திமிக்க கௌரவர் கிழவனாகிய
பாட்டன் உயர்ந்த குரலில் சிங்கநாதம் புரிந்து சங்கை தினான்.

துரோணாசாரியரை இகழ்கின்ற போக்கில் துர்யோதனன் மிகைபடப் பேசிவிட்டான்.
அதனால் அவருடைய ஊக்கமும் குறைந்தது. மற்ற சேனாதிபதிகள் ஓரளவில் அவமதிக்கப்பட்டனர்.
துர்யோதனனுடைய உள்ளத்திலோ அச்சம் குடி புகுவதாயிற்று. நிலைமை கெட்டு வருவதை பீஷ்மர் பார்த்தார்.
மேலும் மனத்தளர்ச்சிக்கும் குழப்பத்துக்கும் இடந்தரலாகாது. தம் பேரன் மீது இரக்கம் வைத்துப் பாட்டனார்
சங்குநாதித்துத் திடீரென்று காட்சியை மாற்றுகிறார். அதன் மூலம் கௌரவர்களே யுத்தத்தைத் துவக்கியவர் ஆகின்றனர்.
ஆக்கிரமிப்பு என்னும் குற்றம் அவர்களைச் சார்ந்ததாகிறது.

৷৷1.12৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

1.12 இதி துர்யோதநஸ்ய ஜநயிதவ்யஹர்ஷத்வேந பூர்வஂ விஷாதஃ ஸ்வரஸதயா ப்ரதீயதே. ஏததபிப்ராயேணோக்தஂ’அந்தர்விஷண்ணோபவத்’ இதி. பரஸ்தாச்ச’ஸ கோஷோ தார்தராஷ்ட்ராணாஂ ஹரிதயாநி வ்யாதாரயத்’ 1.19 இதி தார்தராஷ்ட்ரஹரிதயஸஂக்ஷோப ஏவோச்யதே. அத உபக்ரமே ப்ரதிசமூதத்ஸேநாபதிஸமக்ரபடவர்ணநாத், உபஸஂஹாரேபி ஷங்கஷப்தமாத்ரேண ஹரிதயஸஂக்ஷோபவசநாத், மத்யே ஜநயிதவ்யஹர்ஷத்வேந விஷாதோத்பத்திததபநயநஸூசநாத், ஏதச்ச்லோகஸ்வாரஸ்யாச்ச, உக்தார்த ஏவ தாத்பர்யம். அதஸ்தச்சப்தஸ்ய தஸ்மாதிதி ஹேத்வர்தத்வமுபபந்நம். அத ஏவ விப்ரகரிஷ்டநிர்தேஷசோத்யஂ ச பரிஹரிதம். ந ச பரபலமிதாநீஂ துர்யோதநஸ்ய பரோக்ஷம்,’தரிஷ்ட்வா து பாண்டவாநீகம்’ 1.2’பஷ்யைதாம்’ 1.3’ஏதேஷாம்’ 1.10 இத்யாதிப்ரத்யக்ஷநிர்தேஷாத்.
யத்து பீஷ்மத்ரோணாதிரக்ஷிதஸ்ய ஸ்வபலஸ்ய தௌர்பல்யப்ரதீதிர்ந யுக்தேதி ததப்யஸத்; ஸோபாதிகஸ்யாபி பீஷ்மத்ரோணாதிவதஸ்ய ஜ்ஞாதோபாதிநா துர்யோதநேந ஷங்கிதத்வோபபத்தேஃ. யத்து’ந பேதவ்யம்’ இத்யாதௌ பஹுஷஃ ஸ்வபலஸாமர்த்யமுபந்யஸ்தம்; இதாநீஂ ச தத்விபரீதப்ரதீதௌ ஹேதுர்நாஸ்தீதி, ததபி ந. யதார்ஜுநோ ஜிகாஂஸயா ஷரசாபோத்யமநபர்யந்தஂ ப்ரவரித்தோபி ஹந்தவ்யபந்துஸமுதாயஸந்நிதிஸந்தர்ஷநேநோல்பணைஃ ஸ்நேஹகாருண்யதர்மாதர்மபயைராகுலீகரிதஃ புநர்பகவதா பர்யவஸ்தாப்யதே, ததாத்ராபி தரிடகடிதவ்யூஹபஹுமஹாபடநிபிடப்ரதிபடபலஸாக்ஷாத்காராதுல்பணபயவிஷாதோ துர்யோதநோ பீஷ்மேண பர்யவஸ்தாப்யத இதி கிமநுபபந்நம்?. ப்ரத்யக்ஷிதஂ ச துர்யோதநேந கோக்ரஹணஸ்வக்ரஹணாதிவரித்தாந்தேஷு ஸர்வேப்யஃ ஸ்வபலபடேப்யஃ பரேஷாஂ ஸாமர்த்யம். ந சேதாநீஂ தந்ந ஸ்மரதி; வததி ஹி ஸ்வயமேவ’அகாராதீநி நாமாநி அர்ஜுநத்ரஸ்தசேதஸஃ ம.பா. இதி. யத்து த்விதீயதிவஸாரம்போக்தவசநவ்யக்திவதத்ராபி வசநவ்யக்திஃ கார்யேதி. ததபி மந்தம். ந ஹ்யவஷ்யமேகதேஷஸாதரிஷ்யாத் ஸர்வதாஸாதரிஷ்யேந பவிதவ்யமிதி நியமஃ. ப்ரதமத்விதீயதிவஸயோரபிப்ராயபேதோநுபபந்ந இதி சேத், ந; யுத்தஸித்தேஷ்சஞ்சலத்வாத்யநுஸந்தாநேந விஷமத்வாதபிப்ராயபத்ததேஃ. கிஂசாத்ராசார்யபீஷ்மாப்யாஂ ஸஹ வ்யூஹாந்தரமார்கேஷு யதாபாகமவஸ்தாபநஸேநாஸஂரக்ஷணாதிஹிதநிரூபணே ப்ரவரித்தத்வாதேவமபிப்ராய உபபந்நஃ. ததேதத்தர்ஷிதஂ’ஆசார்யாய நிவேத்யாந்தர்விஷண்ணோபவதிதி’.
த்விதீயதிவஸ து ஸ்வஸஹாயபூதேப்யஃ ஸர்வேப்யஃ பார்திவேப்யஃ ஸ்வதைர்யப்ரகாஷநே பலஸாந்த்வநாதௌ ச ப்ரவரித்தத்வாத் ததா வ்யவஹார இதி ந கஷ்சித்தோஷஃ. ததேததகிலமபிப்ரேத்ய’தரிஷ்ட்வா து’ இதி துஷப்தஃ ப்ரயுக்தஃ. இதஂ ச ப்ராரம்பே தைவோபஹதஸ்ய துர்யோதநஸ்யாதர்கிதாகதவிஷாதமூலஂ ஸ்வபலஸ்யாபர்யாப்தத்வவசநமாகாமிநமபஜயஂ ஸூசயதி. அதஃ ஸர்வஜநபடிதபாடஸ்வரஸஸித்தார்தஸ்ய நிர்தோஷத்வாத், பாடபேதாதிபக்ஷாஃ பரிக்ஷீணாஃ; பாடபேதவ்யவஹிதாந்வயவாக்யஂபேதாப்ரஸித்தார்தகல்பநாதீநாமேவ ச ப்ரபலதூஷணத்வாத். வாக்யபேதயோஜநாயாஂ து ப்ரதிஜ்ஞாத்வயே ஹேதுத்வயஸ்ய யதாக்ரமஂ தாவதந்வயோ ந கடதே. யோ ஹி ப்ரபலோ துர்பலோ வா யத்பலஂ ரக்ஷதி, ஸ தஸ்ய பர்யாப்தாவபர்யாப்தௌ வா ஹேதுஃ ஸ்யாத்; ந து தத்ப்ரதிபலஸ்ய; பலதஸ்ததாநிர்தேஷ இதி சேத், ததாப்யஸ்வாரஸ்யம். ப்ராதிலோம்யேந ஹேத்வோரந்வய இதி சேத், தர்ஹி வ்யவஹிதாந்வயோப்யாகதஃ. ஹேதுத்வயஂ ஸமுச்சித்ய ப்ரத்யேகஂ ப்ரதிஜ்ஞாயாஂ யோஜ்யத இதி சேத், ததாபி வ்யவஹிதாந்வயாஸ்வாரஸ்யயோர்ந பரிஹாரஃ, ஸமுச்சாயகஷப்தாபாவஷ்சாதிகோ தோஷஃ. ஏவஂ தூஷணாந்தராண்யபி பாவ்யாநி. அதோ யதாபாஷ்யமேவார்த இதி.

৷৷1.12৷৷’தஸ்ய ஸஞ்ஜநயந்’ இத்யாதேஃ’துமுலோபவத்’ இத்யந்தஸ்யார்தமாஹ ‘தஸ்யேதி’. ஜநயந்நிதி ஷதுஃ’லக்ஷணஹேத்வோஃ க்ரியாயாஃ’ அஷ்டா.3.2.126 இதி ஹேத்வர்தத்வஸூசநாய’ஜநயிதுஂ’ இத்யுக்தம்.’ஸிஂஹநாதஂ விநத்ய’ இத்யேதத்’ஓதநபாகஂ பசதி’ இதிவதிதி ஸூசயிதுஂ’கரித்வா’ இதி பதம்.’கரிப்வஸ்தயஃ க்ரியாஸாமாந்யவசநாஃ’

இத்யேதத்வ்யஞ்ஜநாயோதாஹரணதயா’ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா’ இத்யுக்தம்.’ததஃ ஷங்காஃ’ இத்யத்ர ததஃஷப்தேந விஜிகீஷாஸூசநாய பீஷ்மேண ஸேநாபதிநா காரிதத்வஂ ஜ்ஞாபிதமித்யபிப்ராயேணோக்தஂ’அகாரயதிதி’.’ஷங்கபேரீதி’ பணவாத்யுபலக்ஷணம், ததஃ ஷ்லோகேபி கதிபயவாத்யவிஷேஷநிர்தேஷ உபலக்ஷணார்த இதி ஸூசிதம். ஸிஂஹநாதஷங்கத்மாநாப்யாஂ ஷங்கபேர்யாதிநாதஸமுச்சயார்தோ த்விதீயஷ்சகாரஃ. கரித்வேத்யநேந அகாரயதித்யஸ்ய ஸமுச்சயார்தஸ்தரிதீயஃ.

—————–

13. தத​: ஸங்காஸ்ச பேர்யஸ்ச பணவாநககோமுகா​:
ஸஹஸைவாப்யஹந்யந்த ஸ ஸப்தஸ்துமுலோ பவத்

தத-அப்பால்,
ஸங்கா ச பேர்ய: ச-சங்குகளும், பேரிகைகளும்,
பணவ ஆநக கோமுகா-தம்பட்டங்களும், பறைகளும், கொம்புகளும்,
ஸஹஸா-திடீரென,
அப்யஹந்யந்த-ஒலித்தன,
ஸ: ஸயுப்த-அந்த ஓசை,
துமுல-பயங்கரமாக,
அபவத்-இருந்தது.

அப்பால், சங்குகளும், பேரிகைகளும், தம்பட்டங்களும், பறைகளும், கொம்புகளும்,
திடீரென ஒலித்தன. அஃது பேரோசையாயிற்று.

இது கௌரவர்கள் பக்கம் உண்டாகிய இரைச்சல்.

৷৷1.13৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷1.13৷৷’தஸ்ய ஸஞ்ஜநயந்’ இத்யாதேஃ’துமுலோபவத்’ இத்யந்தஸ்யார்தமாஹ ‘தஸ்யேதி’. ஜநயந்நிதி ஷதுஃ’லக்ஷணஹேத்வோஃ க்ரியாயாஃ’ அஷ்டா.3.2.126 இதி ஹேத்வர்தத்வஸூசநாய’ஜநயிதுஂ’ இத்யுக்தம்.’ஸிஂஹநாதஂ விநத்ய’ இத்யேதத்’ஓதநபாகஂ பசதி’ இதிவதிதி ஸூசயிதுஂ’கரித்வா’ இதி பதம்.’கரிப்வஸ்தயஃ க்ரியாஸாமாந்யவசநாஃ’

இத்யேதத்வ்யஞ்ஜநாயோதாஹரணதயா’ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா’ இத்யுக்தம்.’ததஃ ஷங்காஃ’ இத்யத்ர ததஃஷப்தேந விஜிகீஷாஸூசநாய பீஷ்மேண ஸேநாபதிநா காரிதத்வஂ ஜ்ஞாபிதமித்யபிப்ராயேணோக்தஂ’அகாரயதிதி’.’ஷங்கபேரீதி’ பணவாத்யுபலக்ஷணம், ததஃ ஷ்லோகேபி கதிபயவாத்யவிஷேஷநிர்தேஷ உபலக்ஷணார்த இதி ஸூசிதம். ஸிஂஹநாதஷங்கத்மாநாப்யாஂ ஷங்கபேர்யாதிநாதஸமுச்சயார்தோ த்விதீயஷ்சகாரஃ. கரித்வேத்யநேந அகாரயதித்யஸ்ய ஸமுச்சயார்தஸ்தரிதீயஃ.

—————-

14. தத​: ஸ்வேதைர்ஹயைர்யுக்தே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ
மாதவ​: பாண்டவஸ்சைவ திவ்யௌ ஸங்கௌ ப்ரதத்மது​:

தத-பின்பு,
ஸ்வேதை: ஹயை: யுக்தே-வெள்ளை குதிரைகள் பூட்டிய,
மஹதி ஸ்யந்தநே-பெருந் தேரில்,
ஸ்திதௌ மாதவ: பாண்டவ-நின்ற மாதவனும் பார்த்தனும்,
திவ்யௌ ஸங்கௌ-தெய்வீகமான சங்குகளை,
ப்ரதத்மது-ஊதினர்.

பின்பு வெள்ளைக் குதிரைகள் பூட்டிய பெருந் தேரில் நின்ற மாதவனும் பார்த்தனும்
(தம்முடையை) தேவச் சங்குகளை தினர்.

பாண்டவன் என்று ஐவரில் யாரை வேண்டுமானாலும் அழைக்கலாம்.
நாராயணன், நரன் என்ற இரண்டு ரிஷிகள் இப்பொழுது கிருஷ்ணனாகவும் அர்ஜுனனாகவும் அவதரித்திருக்கிறார்கள்.
அவர்கள் இணை பிரியாதிருப்பதால் ஈண்டுப் பாண்டவன் என்னும் சொல் சிறப்பாக அர்ஜுனனைக் குறிக்கிறது.

৷৷1.14৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷1.14৷৷’ததஃ ஷ்வேதைஃ’ இத்யாதிகஂ’தநஞ்ஜயஃ’ இத்யந்தஂ வ்யாசஷ்டே ‘ததஸ்தமிதி’. தத இதி வ்யாக்யேயபதம்.’தஂ கோஷமாகர்ண்ய’ இதி தத்விவக்ஷிதகதநம்.’ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதிரிதி’ ஸர்வோத்கரிஷ்டேப்ய உத்கரிஷ்டஃ பரமபுருஷோ நிகரிஷ்டமாநுஷமாத்ராதபி நிகரிஷ்டதாமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யேந நீத இதி பாவஃ. பாண்டவவிஜயஸூசநாய ஸஞ்ஜயேநோபாத்தோ’மாதவஷப்தோத்ர’ ஷ்ரியஃபதித்வவாசீ ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரத்வபர ஏவ.’ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ’ இத்யவிஷேஷேண ஸ்திதிவ்யவச்சேதாய ஸாரதித்வரதித்வவிபாகஃ.’ஷ்வேதைஃ’ இத்யாதிநா ப்ரதிபாதிதமஹத்த்வவ்யக்த்யர்தமுக்தஂ’த்ரைலோக்யேதி’ நாத்ர பரிமாணாதிமஹத்த்வமாத்ரஂ விவக்ஷிதமிதி பாவஃ.’த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தாவிதி’ தயோஃ ஸ்யந்தநே ஸ்திதிமாத்ரமபி த்ரைலோக்யகம்பநஹேதுரிதி பாவஃ. யத்வா’திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ’ இத்யாத்யுக்தப்ரகரிஷ்டாத்மாநமூலகஷங்ககோஷாதிஷயேந,’நபஷ்ச பரிதிவீஂ சைவ’ 1.19 இதி வக்ஷ்யமாணேந ச பலிதமிதம்.

—————-

15. பாஞ்சஜந்யம் ஹ்ருஷீகேஸோ தேவதத்தம் தநஞ்ஜய​:
பௌண்ட்ரம் தத்மௌ மஹாஸங்கம் பீமகர்மா வ்ருகோதர​:

ஹ்ருஷீகேஸ: பாஜ்ஜந்யம்-கண்ணன் பாஞ்சஜன்யம் என்கிற பெயருடைய சங்கை,
நஞ்ஜய: தேவதத்தம்-அர்ஜுனன் தேவ தத்தம் என்ற சங்கை,
பௌணட்ரம் மஹாஸங்கம் பீமகர்மா வ்ருகோதர-பௌண்ட்ரம் என்ற பெருஞ்சங்கை அஞ்சுதற்குரிய செயல்களையுடைய ஓநாய் வயிற்று வீமன்,
தத்மௌ-ஊதினான்.

கண்ணன் பாஞ்சஜன்யத்தை ஊதினான்; தேவ தத்தம் என்ற சங்கை தனஞ்ஜெயன் ஒலித்தான்;
அஞ்சுதற்குரிய செயல்களையுடைய ஓநாய் வயிற்று வீமன் பௌண்ட்ரம் என்ற பெருஞ்சங்கை ஊதினான்.

ஹிருஷீகேசன் என்பது இந்திரியங்களுக்குத் தலைவன் என்று பொருள்படுகிறது. இது கிருஷ்ணனுக்கு ஓர் அடைமொழி.
இந்திரியங்களைக் கட்டி ஆளுபவன் எச்செயலைச் செய்தாலும் அதை ஒழுங்காகவும் நேர்மையாகவும் செய்வான்.
தனஞ்ஜயன் என்ற சொல் செல்வத்தை வென்றவன் என்ற கருத்துடையது,
அர்ஜுனன் ஆங்காங்குச் சென்று அரசர்களிடம் ஒன்றுக்கும் பயன்படாது அடைபட்டுக் கிடந்த செல்வங்களை யெல்லாம்
பெயர்த்தெடுத்துக் கொண்டுவந்து சேர்ந்தான். ஆகையால் அவனுக்கு அப்பெயர் வந்தது.
பீமசேனனுக்கு வ்ருகோதரன் என்று பெயர். ஓநாயின் வயிறுபோன்று ஒடுங்கிய வயிறு உடையவன் என்றும்,
எதையும் எளிதில் ஜீரணம் செய்யக்கூடியவன் என்றும் இது பொருள்படுகிறது.
நல்ல ஜீரணசக்தி யுடையவர்கள் எச்செயலையும் ஆற்றவல்லவர் ஆகின்றனர்.

৷৷1.15৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷1.15৷৷திவ்யத்வோக்திதர்ஷிதஷங்காதிஷயவைஷத்யாய பாஞ்சஜந்யதேவதத்தஸஂஜ்ஞோக்திஃ. ஏவஂ பீமஸேநாதிஷங்கசதுஷ்டயவிஷேஷே நாமநிர்தேஷோபி.’பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முரிதி’ யதைகைகஷங்கத்வநிரேவ தார்தராஷ்ட்ரஹரிதயபேதாய ஸ்யாத், ததா ப்ரதத்முரிதி பாவஃ. யத்வா யதாஸ்வஂ ப்ரஹர்ஷத்யோதநாய க்ரமாத்ப்ரதத்முரிதி.’ஸ கோஷஃ’ இதி ஷ்லோகே நபஷ்ச பரிதிவீஂ சாநுநாதயந்நபி தார்தராஷ்ட்ராணாமேவ ஹரிதயாநி பிபேதேத்யந்வயஃ; அந்யேஷாஂ து ஹர்ஷஹேதுரிதி பாவஃ.’ஸர்வேஷாமேவ பவத்புத்ராணாமித்யநேந’ தேஷு தரிடசித்தஃ கஷ்சிதபி நாஸ்தீதி த்யோதநாய தார்தராஷ்ட்ரஷப்ததத்கதபஹுவசநயோரர்த உக்தஃ.’வ்யதாரதத்’ இத்யஸ்ய வக்ஷ்யமாணாபிப்ராயத்யோதகஂ ப்ரதிபதஂ’பிபேத’ இதி. கோஷஸ்ய ஷஸ்த்ராதிவத் ஹரிதயவிதாரணத்வஂ கதமித்யத்ராஹ ‘அத்யைவேதி’. ஸ்வபலஸ்ய விஜயித்வமத்யவஸ்யதாஂ தந்நாஷபுத்திரேவ ஹி ஹரிதயபேத இதி பாவஃ. தார்தராஷ்ட்ரவிஜயபுபுத்ஸயா பரிச்சதே தரிதராஷ்ட்ராய ப்ராகுக்தப்ரகாரேண ததபஜயஸூசகமேவ ஸஞ்ஜயோகதயதித்யாஹ ‘ஏவமிதி’.

——————

16. அநந்த விஜயம் ராஜா குந்தீபுத்ரோ யுதிஷ்டிர​:
நகுல​: ஸஹதேவஸ்ச ஸுகோஷமணிபுஷ்பகௌ

அநந்தவிஜயம் ராஜா குந்தீபுத்ரோ யுதிஷ்டிர​-அநந்த விஜயம் என்ற சங்கை குந்தியின் மகனான ராஜா யுதிஷ்டிரன்,
நகுல​: ஸஹதேவஸ்ச ஸுகோஷமணிபுஷ்பகௌ-சுகோஷம், மணிபுஷ்பகம் என்ற சங்குகளை நகுலனும் சகாதேவனும்

குந்தி மகனாகிய யுதிஷ்டிரன் அநந்த விஜயம் என்ற சங்கையும்,
நகுலனும் சகதேவனும் (முறையே) சுகோஷம், மணிபுஷ்பகம் என்ற சங்குகளையும் ஊதினர்.

நாடு ஆண்டாலும் ஆளாவிட்டாலும் அரசனது இயல்புகள் அனைத்தையும் அடையப் பெற்றிருக்கிற படியால்
யுதிஷ்டிரனுக்கு ராஜா என்னும் சிறப்புச்சொல் பொருத்தமாக அமைகிறது.
இப்பொழுது அவன் மூடிசூடாத மன்னனாயிருக்கிறான்.

৷৷1.16৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷ 1.16৷৷திவ்யத்வோக்திதர்ஷிதஷங்காதிஷயவைஷத்யாய பாஞ்சஜந்யதேவதத்தஸஂஜ்ஞோக்திஃ. ஏவஂ பீமஸேநாதிஷங்கசதுஷ்டயவிஷேஷே நாமநிர்தேஷோபி.’பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முரிதி’ யதைகைகஷங்கத்வநிரேவ தார்தராஷ்ட்ரஹரிதயபேதாய ஸ்யாத், ததா ப்ரதத்முரிதி பாவஃ. யத்வா யதாஸ்வஂ ப்ரஹர்ஷத்யோதநாய க்ரமாத்ப்ரதத்முரிதி.’ஸ கோஷஃ’ இதி ஷ்லோகே நபஷ்ச பரிதிவீஂ சாநுநாதயந்நபி தார்தராஷ்ட்ராணாமேவ ஹரிதயாநி பிபேதேத்யந்வயஃ; அந்யேஷாஂ து ஹர்ஷஹேதுரிதி பாவஃ.’ஸர்வேஷாமேவ பவத்புத்ராணாமித்யநேந’ தேஷு தரிடசித்தஃ கஷ்சிதபி நாஸ்தீதி த்யோதநாய தார்தராஷ்ட்ரஷப்ததத்கதபஹுவசநயோரர்த உக்தஃ.’வ்யதாரதத்’ இத்யஸ்ய வக்ஷ்யமாணாபிப்ராயத்யோதகஂ ப்ரதிபதஂ’பிபேத’ இதி. கோஷஸ்ய ஷஸ்த்ராதிவத் ஹரிதயவிதாரணத்வஂ கதமித்யத்ராஹ ‘அத்யைவேதி’. ஸ்வபலஸ்ய விஜயித்வமத்யவஸ்யதாஂ தந்நாஷபுத்திரேவ ஹி ஹரிதயபேத இதி பாவஃ. தார்தராஷ்ட்ரவிஜயபுபுத்ஸயா பரிச்சதே தரிதராஷ்ட்ராய ப்ராகுக்தப்ரகாரேண ததபஜயஸூசகமேவ ஸஞ்ஜயோகதயதித்யாஹ ‘ஏவமிதி’.

————-

17. காஸ்யஸ்ச பரமேஷ்வாஸ​: ஸிகண்டீ ச மஹாரத​:
த்ருஷ்டத்யும்நோ விராடஸ்ச ஸாத்யகிஸ்சாபராஜித​:

பரமேஷ்வாஸ: காஸ்ய: ச-வில்லாளிகளில் மிகச் சிறந்த காசிராஜனும்,
மஹாரத: ஸிகண்டீ ச-மகாரதனாகிய சிகண்டியும்,
த்ருஷ்டத்யும்ந விராட: ச-திருஷ்டத்யும்னனும் விராடனும்,
அபராஜித: ஸாத்யகிஸ்ச-வெல்லப்படாத ஸாத்தியகியும்.

வில்லாளிகளில் மிகச் சிறந்த காசிராஜனும், மகாரதனாகிய சிகண்டியும், திருஷ்டத்யும்நனும்,
விராடனும், வெல்லப்படாத ஸாத்தியகியும்,

சிகண்டி என்ற சொல் முகத்தில் மீசையில்லாதவன் எனப் பொருள்படுகிறது. இவன் பேடுவாக இருந்தான்.
பீஷ்மருக்கு எதிரில் இவனை நிறுத்தியபொழுது அவர் போர்புரியாது சும்மா இருந்துவிட்டார்.
ஆதலால் அவருக்குத் தோல்வியுண்டாயிற்று.
திருஷ்டத்யும்னன் என்ற பதத்திற்குப் பொருள் எவராலும் எதிர்க்க முடியாதவன் என்பதாம்.

৷৷1.17৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷ 1.17৷৷திவ்யத்வோக்திதர்ஷிதஷங்காதிஷயவைஷத்யாய பாஞ்சஜந்யதேவதத்தஸஂஜ்ஞோக்திஃ. ஏவஂ பீமஸேநாதிஷங்கசதுஷ்டயவிஷேஷே நாமநிர்தேஷோபி.’பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முரிதி’ யதைகைகஷங்கத்வநிரேவ தார்தராஷ்ட்ரஹரிதயபேதாய ஸ்யாத், ததா ப்ரதத்முரிதி பாவஃ. யத்வா யதாஸ்வஂ ப்ரஹர்ஷத்யோதநாய க்ரமாத்ப்ரதத்முரிதி.’ஸ கோஷஃ’ இதி ஷ்லோகே நபஷ்ச பரிதிவீஂ சாநுநாதயந்நபி தார்தராஷ்ட்ராணாமேவ ஹரிதயாநி பிபேதேத்யந்வயஃ; அந்யேஷாஂ து ஹர்ஷஹேதுரிதி பாவஃ.’ஸர்வேஷாமேவ பவத்புத்ராணாமித்யநேந’ தேஷு தரிடசித்தஃ கஷ்சிதபி நாஸ்தீதி த்யோதநாய தார்தராஷ்ட்ரஷப்ததத்கதபஹுவசநயோரர்த உக்தஃ.’வ்யதாரதத்’ இத்யஸ்ய வக்ஷ்யமாணாபிப்ராயத்யோதகஂ ப்ரதிபதஂ’பிபேத’ இதி. கோஷஸ்ய ஷஸ்த்ராதிவத் ஹரிதயவிதாரணத்வஂ கதமித்யத்ராஹ ‘அத்யைவேதி’. ஸ்வபலஸ்ய விஜயித்வமத்யவஸ்யதாஂ தந்நாஷபுத்திரேவ ஹி ஹரிதயபேத இதி பாவஃ. தார்தராஷ்ட்ரவிஜயபுபுத்ஸயா பரிச்சதே தரிதராஷ்ட்ராய ப்ராகுக்தப்ரகாரேண ததபஜயஸூசகமேவ ஸஞ்ஜயோகதயதித்யாஹ ‘ஏவமிதி’.

————–

18. த்ருபதோ த்ரௌபதேயாஸ்ச ஸர்வஸ​: ப்ருதிவீபதே
ஸௌபத்ரஸ்ச மஹாபாஹு​: ஸங்காந் தத்மு​: ப்ருதக் ப்ருதக்

த்ருபதோ த்ரௌபதேயா: ச-துருபதனும் திரௌபதியின் புதல்வர்களும்,
மஹாபாஹு: ஸௌபத்ர-பெருந்தோளுடையவனாகிய சுபத்திரை மகனும்,
ஸர்வஸ-எல்லோரும்,
ப்ருதிவீபதே-பூமிக்குத் தலைவனே! (சஞ்சயன் திருதராட்டிரனிடம்),
ப்ருதக் ப்ருதக்-தனித்தனியாக,
ஸங்காந் தத்மு-சங்குகளை ஒலித்தனர்.

துருபதனும், துரோபதை மக்களும், பெருந்தோளுடையவனாகிய சுபத்திரை மகனும்
தனித்தனியே தத்தம் சங்குகளை ஒலித்தனர். பூமிக்குத் தலைவனே!

பிருதிவீபதே – மண்ணாள்பவனே என்று திருதராஷ்டிரன் இங்கு ஸஞ்ஜயனால் அழைக்கப்படுவது
அரசனது பொறுப்பை அவனுக்கு ஞாபகமூட்டுதற் பொருட்டேயாம்.
நாட்டைக் கடும் போரில் ஆழ்த்திவிடுவதும் சண்டை சச்சரவின்றி சமாதானமாயிருக்கச் செய்வதும் ஆகிய
இரு செயல்களும் நாடாள்பவனுக்கு இயலும். உனது விருப்பம் யாதோ என்னும் எச்சரிக்கை இங்கே தொக்கி நிற்கிறது.

৷৷1.18৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷ 1.18৷৷திவ்யத்வோக்திதர்ஷிதஷங்காதிஷயவைஷத்யாய பாஞ்சஜந்யதேவதத்தஸஂஜ்ஞோக்திஃ. ஏவஂ பீமஸேநாதிஷங்கசதுஷ்டயவிஷேஷே நாமநிர்தேஷோபி.’பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முரிதி’ யதைகைகஷங்கத்வநிரேவ தார்தராஷ்ட்ரஹரிதயபேதாய ஸ்யாத், ததா ப்ரதத்முரிதி பாவஃ. யத்வா யதாஸ்வஂ ப்ரஹர்ஷத்யோதநாய க்ரமாத்ப்ரதத்முரிதி.’ஸ கோஷஃ’ இதி ஷ்லோகே நபஷ்ச பரிதிவீஂ சாநுநாதயந்நபி தார்தராஷ்ட்ராணாமேவ ஹரிதயாநி பிபேதேத்யந்வயஃ; அந்யேஷாஂ து ஹர்ஷஹேதுரிதி பாவஃ.’ஸர்வேஷாமேவ பவத்புத்ராணாமித்யநேந’ தேஷு தரிடசித்தஃ கஷ்சிதபி நாஸ்தீதி த்யோதநாய தார்தராஷ்ட்ரஷப்ததத்கதபஹுவசநயோரர்த உக்தஃ.’வ்யதாரதத்’ இத்யஸ்ய வக்ஷ்யமாணாபிப்ராயத்யோதகஂ ப்ரதிபதஂ’பிபேத’ இதி. கோஷஸ்ய ஷஸ்த்ராதிவத் ஹரிதயவிதாரணத்வஂ கதமித்யத்ராஹ ‘அத்யைவேதி’. ஸ்வபலஸ்ய விஜயித்வமத்யவஸ்யதாஂ தந்நாஷபுத்திரேவ ஹி ஹரிதயபேத இதி பாவஃ. தார்தராஷ்ட்ரவிஜயபுபுத்ஸயா பரிச்சதே தரிதராஷ்ட்ராய ப்ராகுக்தப்ரகாரேண ததபஜயஸூசகமேவ ஸஞ்ஜயோகதயதித்யாஹ ‘ஏவமிதி’.

———–

19. ஸ கோ÷ஷா தார்தராஷ்ட்ராணாம் ஹ்ருதயாநி வ்யதாரயத்
நபஸ்ச ப்ருதிவீம் சைவ துமுலோ வ்யநுநாதயந்

ஸ: துமுல: கோஷ-அந்த பயங்கர ஓசை,
நப: ப்ருதிவீம் ச-ஆகாயத்தையும் பூமியையும்,
வ்யநுநாதயந்-ஒலிக்கச் செய்து,
தார்தராஷ்ட்ரணாம்-திருதராஷ்டிரக் கூட்டத்தாரின்,
ஹ்ருதயாநி-நெஞ்சுகளை,
வ்யதாரயத்-பிளந்தது.

அந்தப் பெருமுழக்கம் வானையும் மண்ணையும் உடனொலிக்கச் செய்வதாய்,
திருதராஷ்டிரக் கூட்டத்தாரின் நெஞ்சுகளைப் பிளந்தது.

பாண்டவப்படை தொகையில் சிறியது எனினும் அப்பக்கம் இருப்பவர்களுக்குப் பெருமுழக்கம் செய்ய இயன்றது.
தெய்வத்தின் துணையும் தர்மத்தின் வலிவுமே அதற்குக் காரணமாயிற்று.
குற்றமுடையவர்கள் நெஞ்சில் சிறுபிள்ளையின் பழிப்பும் சுடுசரம் போன்று பாயும்.
கௌரவர்களுடைய நெஞ்சத்தில் வஞ்சகமிருந்தபடியால் அது வீறப் பிளக்கப்பட்டதில் வியப்பு ஒன்றுமில்லை.

৷৷1.19৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷ 1.19৷৷திவ்யத்வோக்திதர்ஷிதஷங்காதிஷயவைஷத்யாய பாஞ்சஜந்யதேவதத்தஸஂஜ்ஞோக்திஃ. ஏவஂ பீமஸேநாதிஷங்கசதுஷ்டயவிஷேஷே நாமநிர்தேஷோபி.’பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முரிதி’ யதைகைகஷங்கத்வநிரேவ தார்தராஷ்ட்ரஹரிதயபேதாய ஸ்யாத், ததா ப்ரதத்முரிதி பாவஃ. யத்வா யதாஸ்வஂ ப்ரஹர்ஷத்யோதநாய க்ரமாத்ப்ரதத்முரிதி.’ஸ கோஷஃ’ இதி ஷ்லோகே நபஷ்ச பரிதிவீஂ சாநுநாதயந்நபி தார்தராஷ்ட்ராணாமேவ ஹரிதயாநி பிபேதேத்யந்வயஃ; அந்யேஷாஂ து ஹர்ஷஹேதுரிதி பாவஃ.’ஸர்வேஷாமேவ பவத்புத்ராணாமித்யநேந’ தேஷு தரிடசித்தஃ கஷ்சிதபி நாஸ்தீதி த்யோதநாய தார்தராஷ்ட்ரஷப்ததத்கதபஹுவசநயோரர்த உக்தஃ.’வ்யதாரதத்’ இத்யஸ்ய வக்ஷ்யமாணாபிப்ராயத்யோதகஂ ப்ரதிபதஂ’பிபேத’ இதி. கோஷஸ்ய ஷஸ்த்ராதிவத் ஹரிதயவிதாரணத்வஂ கதமித்யத்ராஹ ‘அத்யைவேதி’. ஸ்வபலஸ்ய விஜயித்வமத்யவஸ்யதாஂ தந்நாஷபுத்திரேவ ஹி ஹரிதயபேத இதி பாவஃ. தார்தராஷ்ட்ரவிஜயபுபுத்ஸயா பரிச்சதே தரிதராஷ்ட்ராய ப்ராகுக்தப்ரகாரேண ததபஜயஸூசகமேவ ஸஞ்ஜயோகதயதித்யாஹ ‘ஏவமிதி’.

—————-

20. அத வ்யவஸ்திதாந்த்ருஷ்ட்வா தார்தராஷ்ட்ராந் கபித்வஜ​:
ப்ரவ்ருத்தே ஸஸ்த்ரஸம்பாதே தநுருத்யம்ய பாண்டவ​:

அத-அப்பால்,
கபித்வஜ: பாண்டவ-குரங்குக் கொடியர்த்த பார்த்தன்,
வ்யவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந்-எதிர் நிற்கும் திருதராஷ்டிரக் கூட்டத்தாரை,
த்ருஷ்ட்வா-நோக்கி,
ததா ஸஸ்த்ரஸம்பாதே ப்ரவ்ருத்தே-அப்போது ஆயுதங்களை விடுக்க முனைகின்ற போது,
தநு: உத்யம்ய-வில்லையேந்திக் கொண்டு.

அப்பால், (இரு திறத்தும்) அம்புகள் பறக்கத் தலைப்பட்டன. அப்போது குரங்குக் கொடியுயர்த்த பார்த்தன்
திருதராஷ்டிரக் கூட்டத்தாரை நோக்கி வில்லை யேந்திக் கொண்டு, கண்ணனைப் பார்த்துச் சொல்லுகிறான்.

தன்னை எதிர்ப்பவர்களைக் காண அர்ஜுனன் தவிக்கிறான்.

৷৷1.20৷৷அர்ஜுந உவாச ஸஂஜய உவாச ஸ ச தேந சோதிதஃ தத்க்ஷணாத் ஏவ பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ மஹீக்ஷிதாஂ பஷ்யதாஂ யதாசோதிதம் அகரோத். ஈதரிஷீ பவதீயாநாஂ விஜயஸ்திதிஃ இதி ச அவோசத்.

৷৷1.20৷৷’அத வ்யவஸ்திதாந்’ இத்யாதேஃ’குரூந்’ 1.25 இத்யந்தஸ்யார்தமாஹ ‘அதேத்யாதிநா இதி சாவோசதித்யந்தேந’. தத்ர வாக்யத்ரயே ப்ரதமேந வாக்யேந’ப்ரியசிகீர்ஷவஃ’ இத்யந்தஸ்யார்த உச்யதே.’வ்யவஸ்திதாந்’ இத்யத்ர விஷப்தஸூசிதவிஷேஷவ்யக்தயே’யுயுத்ஸூநித்யுக்தம்’;’யோத்துகாமாநவஸ்திதாந்’ இதி ஹ்யநந்தரமப்யுச்யதே.’கபித்வஜஃ’ இத்யத்ர கபித்வமாத்ரப்ரதிபந்நலாகவஂ நிவாரயிதுஂ ஸௌகந்திகயாத்ராயாஂ ஹநுமத்தத்தஂ வரம், ஸ்வரூபஸந்தர்ஷநமாத்ரேண ரக்ஷஸாமிவ பரேஷாஂ ஸஂக்ஷோபஂ ச ஸூசயிதுஂ’லங்காதஹநவாநரத்வஜ’ இத்யுக்தம். அப்ரச்யுதஸ்வபாவத்வப்ரதிபாதகாச்யுதபதாபிப்ரேதவ்யஞ்ஜநாய’ஜ்ஞாநேத்யாதிகம்’. ஹரிஷீகேஷபதவ்யாக்யா’பராவரேத்யாதி’. யத்வா ஸரிஷ்ட்யாதிகஂ வீர்யாதிகஂ ததுபலக்ஷிதஂ ஜ்ஞாநாதிகமபி ஹரிஷீகேஷஷப்தார்த ஏவ. யதோக்தமஹிர்புத்ந்யஸஂஹிதாயாம் ‘க்ரீடயா ஹரிஷ்யதி வ்யக்தமீஷஃ ஸந் ஸரிஷ்டிரூபயா. ஹரிஷீகேஷத்வமீஷத்வஂ தேவத்வஂ சாஸ்ய தத்ஸ்புடம்৷৷அவிகாரிதயா ஜுஷ்டோ ஹரிஷீகோ வீர்யரூபயா. ஈஷஃ ஸ்வாதந்த்ர்யயோகேந நித்யஂ ஸரிஷ்ட்யாதிகர்மணி৷৷ஐஷ்வர்யவீர்யரூபத்வஂ ஹரிஷீகேஷத்வமுச்யதே’ இதி. ஆஷ்ரிதாந் ந ச்யாவயதி, அதஷ்ச ச்யுதோஸ்ய நாஸ்தீத்யச்யுதஷப்தஸ்ய காசிந்நிருக்திஃ; தாஂ தர்ஷயதி ‘ஆஷ்ரிதவாத்ஸல்யேத்யாதிநா’.’ஸ்வஸாரத்யேவஸ்திதமிதி’ ஹரிஷீகேஷதயா ஸர்வேஷாஂ கரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரநியமநே ஸ்திதஸ்ய ரதயுக்யமாத்ரநியமநஂ கியதிதி பாவஃ.’நிரீக்ஷே’ இத்யத்ரோபஸர்கார்தஃ யதாவதிதி தர்ஷிதஃ.’யாவச்சப்தோத்ர’ ஸாகல்யவாசீ, நிரீக்ஷணகாலாவதிவாசீ வா,’யாவத்புராநிபாதயோர்லட்’ அஷ்டா.3.3.4 இதி நிரீக்ஷணஸ்ய பவிஷ்யத்வத்யோதகோ வா.’யைஃ ஸஹ மயா யோத்தவ்யஂ தாந்நிரீக்ஷே’ இத்யத்ர மயா ஸஹ யைர்யோத்தவ்யஂ தாநவேக்ஷ இதி நோக்தம்; அதஃ’யோத்ஸ்யமாநாந்’ இதி ஷ்லோகஸ்யோத்தாநம்’தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய துர்புத்தேஃ’ இதி துர்யோதநாதிதோஷ ப்ரக்யாபநதாத்பர்யாச்ச ந பௌநருக்த்யம். யத்வா’ஸேநயோருபயோர்மத்யே’ இதி பூர்வோக்தத்வாத்’ஸேநயோருபயோரபி ஸ்திதாநபஷ்யத்’ 1.26 இதி வக்ஷ்யமாணத்வாச்ச ஸ்வஸேநாஸ்திதஸ்வஸஹாயவிஷயஃ பூர்வஷ்லோகஃ; தத்ர கைர்மயா ஸஹ ஸ்தித்வா பரைர்யோத்தவ்யமித்யர்தஃ. உத்தரஸ்து ஷ்லோகஃ ப்ரதிஸைந்யஸ்திததார்தராஷ்ட்ரஸஹாயவிஷய இதி வ்யக்த ஏவ. ப்ராகேவ தேஷாஂ விதிதத்வேபி

————–

அர்ஜுன உவாச

21. ஹ்ருஷீகேசம் ததா வாக்யமிதமாஹ மஹீபதே
ஸேநயோருபயோர்மத்யே ரதம் ஸ்தாபய மேச்யுத

ஹ்ருஷீகேஸம் இதம் வாக்யம்-கண்ணனிடம் இந்த வார்த்தைகளை,
ஹ-சொல்கிறான்,
மஹீபதே-ராஜனே!,
அச்யுத-ஹே அச்சுதா,
மே ரதம்-என்னுடைய ரதத்தை,
உபயௌ:ஸேநயோ-இரண்டு படைகளின்,
மத்யே-நடுவே,
ஸ்தாபய-நிறுத்துக

அர்ஜுனன் சொல்லுகிறான்: “அச்சுதா, படைகளிரண்டுக்கும் நடுவே என் தேரைக் கொண்டு நிறுத்துக
என்று. (கேளாய், திருதராஷ்டிர ராஜனே!)

৷1.21৷৷அர்ஜுந உவாச ஸஂஜய உவாச ஸ ச தேந சோதிதஃ தத்க்ஷணாத் ஏவ பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ மஹீக்ஷிதாஂ பஷ்யதாஂ யதாசோதிதம் அகரோத். ஈதரிஷீ பவதீயாநாஂ விஜயஸ்திதிஃ இதி ச அவோசத்.

৷৷ 1.21৷৷’அத வ்யவஸ்திதாந்’ இத்யாதேஃ’குரூந்’ 1.25 இத்யந்தஸ்யார்தமாஹ ‘அதேத்யாதிநா இதி சாவோசதித்யந்தேந’. தத்ர வாக்யத்ரயே ப்ரதமேந வாக்யேந’ப்ரியசிகீர்ஷவஃ’ இத்யந்தஸ்யார்த உச்யதே.’வ்யவஸ்திதாந்’ இத்யத்ர விஷப்தஸூசிதவிஷேஷவ்யக்தயே’யுயுத்ஸூநித்யுக்தம்’;’யோத்துகாமாநவஸ்திதாந்’ இதி ஹ்யநந்தரமப்யுச்யதே.’கபித்வஜஃ’ இத்யத்ர கபித்வமாத்ரப்ரதிபந்நலாகவஂ நிவாரயிதுஂ ஸௌகந்திகயாத்ராயாஂ ஹநுமத்தத்தஂ வரம், ஸ்வரூபஸந்தர்ஷநமாத்ரேண ரக்ஷஸாமிவ பரேஷாஂ ஸஂக்ஷோபஂ ச ஸூசயிதுஂ’லங்காதஹநவாநரத்வஜ’ இத்யுக்தம். அப்ரச்யுதஸ்வபாவத்வப்ரதிபாதகாச்யுதபதாபிப்ரேதவ்யஞ்ஜநாய’ஜ்ஞாநேத்யாதிகம்’. ஹரிஷீகேஷபதவ்யாக்யா’பராவரேத்யாதி’. யத்வா ஸரிஷ்ட்யாதிகஂ வீர்யாதிகஂ ததுபலக்ஷிதஂ ஜ்ஞாநாதிகமபி ஹரிஷீகேஷஷப்தார்த ஏவ. யதோக்தமஹிர்புத்ந்யஸஂஹிதாயாம் ‘க்ரீடயா ஹரிஷ்யதி வ்யக்தமீஷஃ ஸந் ஸரிஷ்டிரூபயா. ஹரிஷீகேஷத்வமீஷத்வஂ தேவத்வஂ சாஸ்ய தத்ஸ்புடம்৷৷அவிகாரிதயா ஜுஷ்டோ ஹரிஷீகோ வீர்யரூபயா. ஈஷஃ ஸ்வாதந்த்ர்யயோகேந நித்யஂ ஸரிஷ்ட்யாதிகர்மணி৷৷ஐஷ்வர்யவீர்யரூபத்வஂ ஹரிஷீகேஷத்வமுச்யதே’ இதி. ஆஷ்ரிதாந் ந ச்யாவயதி, அதஷ்ச ச்யுதோஸ்ய நாஸ்தீத்யச்யுதஷப்தஸ்ய காசிந்நிருக்திஃ; தாஂ தர்ஷயதி ‘ஆஷ்ரிதவாத்ஸல்யேத்யாதிநா’.’ஸ்வஸாரத்யேவஸ்திதமிதி’ ஹரிஷீகேஷதயா ஸர்வேஷாஂ கரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரநியமநே ஸ்திதஸ்ய ரதயுக்யமாத்ரநியமநஂ கியதிதி பாவஃ.’நிரீக்ஷே’ இத்யத்ரோபஸர்கார்தஃ யதாவதிதி தர்ஷிதஃ.’யாவச்சப்தோத்ர’ ஸாகல்யவாசீ, நிரீக்ஷணகாலாவதிவாசீ வா,’யாவத்புராநிபாதயோர்லட்’ அஷ்டா.3.3.4 இதி நிரீக்ஷணஸ்ய பவிஷ்யத்வத்யோதகோ வா.’யைஃ ஸஹ மயா யோத்தவ்யஂ தாந்நிரீக்ஷே’ இத்யத்ர மயா ஸஹ யைர்யோத்தவ்யஂ தாநவேக்ஷ இதி நோக்தம்; அதஃ’யோத்ஸ்யமாநாந்’ இதி ஷ்லோகஸ்யோத்தாநம்’தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய துர்புத்தேஃ’ இதி துர்யோதநாதிதோஷ ப்ரக்யாபநதாத்பர்யாச்ச ந பௌநருக்த்யம். யத்வா’ஸேநயோருபயோர்மத்யே’ இதி பூர்வோக்தத்வாத்’ஸேநயோருபயோரபி ஸ்திதாநபஷ்யத்’ 1.26 இதி வக்ஷ்யமாணத்வாச்ச ஸ்வஸேநாஸ்திதஸ்வஸஹாயவிஷயஃ பூர்வஷ்லோகஃ; தத்ர கைர்மயா ஸஹ ஸ்தித்வா பரைர்யோத்தவ்யமித்யர்தஃ. உத்தரஸ்து ஷ்லோகஃ ப்ரதிஸைந்யஸ்திததார்தராஷ்ட்ரஸஹாயவிஷய இதி வ்யக்த ஏவ. ப்ராகேவ தேஷாஂ விதிதத்வேபி

————–

22. யாவதேதாந்நிரீ÷க்ஷஹம் யோத்துகாமாநவஸ்திதாந்
கைர்மயா ஸஹ யோத்தவ்யமஸ்மிந்ரணஸமுத்யமே

அஸ்மிந் ரணஸமுத்யமே-இந்தப் போர்த் தொடக்கத்தில்,
மயா கை: ஸஹ யோத்வவ்யம்-என்னால் எவருடன் போர் செய்ய நேருமோ
யோத்துகாமாந் அவஸ்திதாந் ஏதாந்-சமரை விரும்பி நிற்கும் இவர்களை,
யாவத்-எவ்வளவு நேரம்,
அஹம் நிரீக்ஷ÷க்ஷ-நான் பார்க்கிறேன்

சமரை விரும்பி நிற்கும் இவர்களை நான் பார்க்க வேண்டும்.
இந்தப் போர்த் தொடக்கத்தில் என்னோடு போர் செய்யக் கடவோர் யார்?”

அச்யுதன் என்பது விஷ்ணுவுக்கு அமைந்துள்ள பெயர்களில் ஒன்று.
தன் பெருநிலையினின்று இறங்காதவன் என அது பொருள்படுகிறது.

৷1.22৷৷அர்ஜுந உவாச ஸஂஜய உவாச ஸ ச தேந சோதிதஃ தத்க்ஷணாத் ஏவ பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ மஹீக்ஷிதாஂ பஷ்யதாஂ யதாசோதிதம் அகரோத். ஈதரிஷீ பவதீயாநாஂ விஜயஸ்திதிஃ இதி ச அவோசத்.

৷৷ 1.22৷৷’அத வ்யவஸ்திதாந்’ இத்யாதேஃ’குரூந்’ 1.25 இத்யந்தஸ்யார்தமாஹ ‘அதேத்யாதிநா இதி சாவோசதித்யந்தேந’. தத்ர வாக்யத்ரயே ப்ரதமேந வாக்யேந’ப்ரியசிகீர்ஷவஃ’ இத்யந்தஸ்யார்த உச்யதே.’வ்யவஸ்திதாந்’ இத்யத்ர விஷப்தஸூசிதவிஷேஷவ்யக்தயே’யுயுத்ஸூநித்யுக்தம்’;’யோத்துகாமாநவஸ்திதாந்’ இதி ஹ்யநந்தரமப்யுச்யதே.’கபித்வஜஃ’ இத்யத்ர கபித்வமாத்ரப்ரதிபந்நலாகவஂ நிவாரயிதுஂ ஸௌகந்திகயாத்ராயாஂ ஹநுமத்தத்தஂ வரம், ஸ்வரூபஸந்தர்ஷநமாத்ரேண ரக்ஷஸாமிவ பரேஷாஂ ஸஂக்ஷோபஂ ச ஸூசயிதுஂ’லங்காதஹநவாநரத்வஜ’ இத்யுக்தம். அப்ரச்யுதஸ்வபாவத்வப்ரதிபாதகாச்யுதபதாபிப்ரேதவ்யஞ்ஜநாய’ஜ்ஞாநேத்யாதிகம்’. ஹரிஷீகேஷபதவ்யாக்யா’பராவரேத்யாதி’. யத்வா ஸரிஷ்ட்யாதிகஂ வீர்யாதிகஂ ததுபலக்ஷிதஂ ஜ்ஞாநாதிகமபி ஹரிஷீகேஷஷப்தார்த ஏவ. யதோக்தமஹிர்புத்ந்யஸஂஹிதாயாம் ‘க்ரீடயா ஹரிஷ்யதி வ்யக்தமீஷஃ ஸந் ஸரிஷ்டிரூபயா. ஹரிஷீகேஷத்வமீஷத்வஂ தேவத்வஂ சாஸ்ய தத்ஸ்புடம்৷৷அவிகாரிதயா ஜுஷ்டோ ஹரிஷீகோ வீர்யரூபயா. ஈஷஃ ஸ்வாதந்த்ர்யயோகேந நித்யஂ ஸரிஷ்ட்யாதிகர்மணி৷৷ஐஷ்வர்யவீர்யரூபத்வஂ ஹரிஷீகேஷத்வமுச்யதே’ இதி. ஆஷ்ரிதாந் ந ச்யாவயதி, அதஷ்ச ச்யுதோஸ்ய நாஸ்தீத்யச்யுதஷப்தஸ்ய காசிந்நிருக்திஃ; தாஂ தர்ஷயதி ‘ஆஷ்ரிதவாத்ஸல்யேத்யாதிநா’.’ஸ்வஸாரத்யேவஸ்திதமிதி’ ஹரிஷீகேஷதயா ஸர்வேஷாஂ கரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரநியமநே ஸ்திதஸ்ய ரதயுக்யமாத்ரநியமநஂ கியதிதி பாவஃ.’நிரீக்ஷே’ இத்யத்ரோபஸர்கார்தஃ யதாவதிதி தர்ஷிதஃ.’யாவச்சப்தோத்ர’ ஸாகல்யவாசீ, நிரீக்ஷணகாலாவதிவாசீ வா,’யாவத்புராநிபாதயோர்லட்’ அஷ்டா.3.3.4 இதி நிரீக்ஷணஸ்ய பவிஷ்யத்வத்யோதகோ வா.’யைஃ ஸஹ மயா யோத்தவ்யஂ தாந்நிரீக்ஷே’ இத்யத்ர மயா ஸஹ யைர்யோத்தவ்யஂ தாநவேக்ஷ இதி நோக்தம்; அதஃ’யோத்ஸ்யமாநாந்’ இதி ஷ்லோகஸ்யோத்தாநம்’தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய துர்புத்தேஃ’ இதி துர்யோதநாதிதோஷ ப்ரக்யாபநதாத்பர்யாச்ச ந பௌநருக்த்யம். யத்வா’ஸேநயோருபயோர்மத்யே’ இதி பூர்வோக்தத்வாத்’ஸேநயோருபயோரபி ஸ்திதாநபஷ்யத்’ 1.26 இதி வக்ஷ்யமாணத்வாச்ச ஸ்வஸேநாஸ்திதஸ்வஸஹாயவிஷயஃ பூர்வஷ்லோகஃ; தத்ர கைர்மயா ஸஹ ஸ்தித்வா பரைர்யோத்தவ்யமித்யர்தஃ. உத்தரஸ்து ஷ்லோகஃ ப்ரதிஸைந்யஸ்திததார்தராஷ்ட்ரஸஹாயவிஷய இதி வ்யக்த ஏவ. ப்ராகேவ தேஷாஂ விதிதத்வேபி

————–

23. யோத்ஸ்யமாநாநவே÷க்ஷஹம் ய ஏதேத்ர ஸமாகதா​:
தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய துர்புத்தேர்யுத்தே ப்ரியசிகீர்ஷவ​:

துர்புத்தே: தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய-கெட்ட மதிகொண்ட துரியோதனனுக்கு,
யுத்தே ப்ரியசிகீர்ஷவ-போரில் நன்மை செய்யும் வண்ணம்,
யே-எவர்,
ஏதே-இந்த அரசர்கள்,
அத்ர ஸமாகதா: இங்கே வந்துள்ளனர்,
யோத்ஸ்யமாநாந்-போர் செய்ய திரண்டு நிற்பவர்களை,
அஹம் அவே÷க்ஷ-நான் காண வேண்டும்

“கெட்ட மதிகொண்ட துரியோதனனுக்குப் பிரீதி செய்யும் வண்ணம், இங்கு போர் செய்யத் திரண்டு
நிற்போரை நான் காண வேண்டும்” என்றான்.

அளவுக்கு மிஞ்சிய ஊக்கம் விரைவில் சோர்வை உண்டு பண்ணக்கூடியது.
இனி வரப்போகும் மனத்தளர்ச்சிக்கு முன்னறிகுறியாக அர்ஜுனனுக்கு அளவில்லாப் போர்த்திறம் பிறக்கிறது.
ஆகவே தன்னை எதிர்ப்பார் யார் என்று காண அவன் காமுறுகிறான்.

அர்ஜுனன் எதிரிகளுக்குப் பதிலாக உறவினர்களைக் காண்கிறான்.

৷৷1.23৷৷அர்ஜுந உவாச ஸஂஜய உவாச ஸ ச தேந சோதிதஃ தத்க்ஷணாத் ஏவ பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ மஹீக்ஷிதாஂ பஷ்யதாஂ யதாசோதிதம் அகரோத். ஈதரிஷீ பவதீயாநாஂ விஜயஸ்திதிஃ இதி ச அவோசத்.

৷৷ 1.23৷৷’அத வ்யவஸ்திதாந்’ இத்யாதேஃ’குரூந்’ 1.25 இத்யந்தஸ்யார்தமாஹ ‘அதேத்யாதிநா இதி சாவோசதித்யந்தேந’. தத்ர வாக்யத்ரயே ப்ரதமேந வாக்யேந’ப்ரியசிகீர்ஷவஃ’ இத்யந்தஸ்யார்த உச்யதே.’வ்யவஸ்திதாந்’ இத்யத்ர விஷப்தஸூசிதவிஷேஷவ்யக்தயே’யுயுத்ஸூநித்யுக்தம்’;’யோத்துகாமாநவஸ்திதாந்’ இதி ஹ்யநந்தரமப்யுச்யதே.’கபித்வஜஃ’ இத்யத்ர கபித்வமாத்ரப்ரதிபந்நலாகவஂ நிவாரயிதுஂ ஸௌகந்திகயாத்ராயாஂ ஹநுமத்தத்தஂ வரம், ஸ்வரூபஸந்தர்ஷநமாத்ரேண ரக்ஷஸாமிவ பரேஷாஂ ஸஂக்ஷோபஂ ச ஸூசயிதுஂ’லங்காதஹநவாநரத்வஜ’ இத்யுக்தம். அப்ரச்யுதஸ்வபாவத்வப்ரதிபாதகாச்யுதபதாபிப்ரேதவ்யஞ்ஜநாய’ஜ்ஞாநேத்யாதிகம்’. ஹரிஷீகேஷபதவ்யாக்யா’பராவரேத்யாதி’. யத்வா ஸரிஷ்ட்யாதிகஂ வீர்யாதிகஂ ததுபலக்ஷிதஂ ஜ்ஞாநாதிகமபி ஹரிஷீகேஷஷப்தார்த ஏவ. யதோக்தமஹிர்புத்ந்யஸஂஹிதாயாம் ‘க்ரீடயா ஹரிஷ்யதி வ்யக்தமீஷஃ ஸந் ஸரிஷ்டிரூபயா. ஹரிஷீகேஷத்வமீஷத்வஂ தேவத்வஂ சாஸ்ய தத்ஸ்புடம்৷৷அவிகாரிதயா ஜுஷ்டோ ஹரிஷீகோ வீர்யரூபயா. ஈஷஃ ஸ்வாதந்த்ர்யயோகேந நித்யஂ ஸரிஷ்ட்யாதிகர்மணி৷৷ஐஷ்வர்யவீர்யரூபத்வஂ ஹரிஷீகேஷத்வமுச்யதே’ இதி. ஆஷ்ரிதாந் ந ச்யாவயதி, அதஷ்ச ச்யுதோஸ்ய நாஸ்தீத்யச்யுதஷப்தஸ்ய காசிந்நிருக்திஃ; தாஂ தர்ஷயதி ‘ஆஷ்ரிதவாத்ஸல்யேத்யாதிநா’.’ஸ்வஸாரத்யேவஸ்திதமிதி’ ஹரிஷீகேஷதயா ஸர்வேஷாஂ கரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரநியமநே ஸ்திதஸ்ய ரதயுக்யமாத்ரநியமநஂ கியதிதி பாவஃ.’நிரீக்ஷே’ இத்யத்ரோபஸர்கார்தஃ யதாவதிதி தர்ஷிதஃ.’யாவச்சப்தோத்ர’ ஸாகல்யவாசீ, நிரீக்ஷணகாலாவதிவாசீ வா,’யாவத்புராநிபாதயோர்லட்’ அஷ்டா.3.3.4 இதி நிரீக்ஷணஸ்ய பவிஷ்யத்வத்யோதகோ வா.’யைஃ ஸஹ மயா யோத்தவ்யஂ தாந்நிரீக்ஷே’ இத்யத்ர மயா ஸஹ யைர்யோத்தவ்யஂ தாநவேக்ஷ இதி நோக்தம்; அதஃ’யோத்ஸ்யமாநாந்’ இதி ஷ்லோகஸ்யோத்தாநம்’தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய துர்புத்தேஃ’ இதி துர்யோதநாதிதோஷ ப்ரக்யாபநதாத்பர்யாச்ச ந பௌநருக்த்யம். யத்வா’ஸேநயோருபயோர்மத்யே’ இதி பூர்வோக்தத்வாத்’ஸேநயோருபயோரபி ஸ்திதாநபஷ்யத்’ 1.26 இதி வக்ஷ்யமாணத்வாச்ச ஸ்வஸேநாஸ்திதஸ்வஸஹாயவிஷயஃ பூர்வஷ்லோகஃ; தத்ர கைர்மயா ஸஹ ஸ்தித்வா பரைர்யோத்தவ்யமித்யர்தஃ. உத்தரஸ்து ஷ்லோகஃ ப்ரதிஸைந்யஸ்திததார்தராஷ்ட்ரஸஹாயவிஷய இதி வ்யக்த ஏவ. ப்ராகேவ தேஷாஂ விதிதத்வேபி

இதாநீந்தநஸஂரம்பாதிவிஷேஷதர்ஷநேந தத்ததுசிதஸாம்பராயிகவ்யாபாரஸௌகர்யாய யதாவத்தர்ஷநமிஹார்ஜுநேநாகாங்க்ஷிதம்.’ஸேநயோருபர்யோர்மத்யே

————-

24. ஏவமுக்தோ ஹ்ருஷீகேஸோ குடாகேஸேந பாரத
ஸேநயோருபயோர்மத்யே ஸ்தாபயித்வா ரதோயுத்தமம்

பாரத-(கேளாய்) பரத நாட்டரசே,
குடாகேஸேயுந-அர்ஜுனனால்,
ஏவம் உக்த-இவ்வாறு சொன்னவற்றை கேட்டு,
ஹ்ருஷீகேஸயு-கண்ணன்,
உபயோ: ஸேநயோ-இரண்டு படைகளுக்கும்,
மத்யே-நடுவில்,
ரதோயுத்தமம்-மேன்மை கொண்ட அத்தேரை,
ஸ்தாயுபயித்வா-நிறுத்தி.

சஞ்ஜயன் சொல்லிக்கொண்டு வருகிறான்: (கேளாய்) பரத நாட்டரசே, இங்ஙனம் பார்த்தனுரைத்துக் கேட்ட
கண்ணன் மிகவும் மேன்மை கொண்ட அத்தேரை இரண்டு படைகளுக்குமிடையே கொண்டு நிறுத்தினான்.

৷৷1.24৷৷அர்ஜுந உவாச ஸஂஜய உவாச ஸ ச தேந சோதிதஃ தத்க்ஷணாத் ஏவ பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ மஹீக்ஷிதாஂ பஷ்யதாஂ யதாசோதிதம் அகரோத். ஈதரிஷீ பவதீயாநாஂ விஜயஸ்திதிஃ இதி ச அவோசத்.

‘ 1.24 இத்யஸ்யாபிப்ரேதகதநஂ’ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே’ இதி.’அசோதயதித்யநேந”ஸ்தாபய’ இத்யத்ர ப்ரத்யயஸ்ய நியோகார்தத்வஂ தர்ஷிதம். ஸர்வ ப்ரஷாஸிதா நியோஜ்யோபவதித்யாஷ்சர்யமிதி பாவஃ.

৷৷1.24৷৷’ஏவமுக்தஃ’ இத்யாதேஃ’மஹீக்ஷிதாம்’ இத்யந்தஸ்யார்தமாஹ ‘ஸ சேதி’. அர்ஜுநவசநரதஸ்தாபநயோர்வ்யவதாயகாபாவபலிதமுக்தஂ’தத்க்ஷணாதேவேதி’.’பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகதஃ’ இத்யத்ர ப்ரமுகஷப்தஃ ஆதிஷப்தஸமாநார்தஃ; தத்கதஸ்தஸிப்ரத்யயஷ்ச ஸார்வவிபக்திகத்வாத் ஷஷ்டீபஹுவசநார்த இத்யபிப்ராயேணோக்தஂ’பீஷ்மத்ரோணாதீநாமிதி’. ததா’சகாரோவதாரணார்த’ இதி தர்ஷயிதுஂ’ஸர்வேஷாமேவேத்யுக்தம்’. அநாதரே ஷஷ்டீதி வ்யஞ்ஜநாய’பஷ்யதாமிதி’ பதாத்யாஹாரஃ. யத்வா ப்ரமுகதஃ அக்ரத இத்யர்தஃ. ததேவ’மஹீக்ஷிதாம்’ இத்யத்ராபி புத்த்யா நிஷ்கரிஷ்ய யோஜநீயம், ததா சகாரஃ ஸமுச்சயார்தஃ. பாஷ்யே த்வேவகாரோபி ததர்த ஏவ பஷ்யதாமிதி பலிதார்தோக்திஃ.’உவாச பார்த’ இத்யஸ்ய தாத்பர்யமாஹ ‘ஈதரிஷீதி’.’ஏதாந்ஸமவேதாந்’ இதி ஜேதவ்யஸமுதாயப்ரதர்ஷநேந விஜயஸ்திதிரபிப்ரேதேதி பாவஃ. யத்வா தார்தராஷ்ட்ரகர்மகவிஜயஸ்திதிரித்யர்தஃ. தரிதராஷ்ட்ரஂ ப்ரதி ஸஞ்ஜயவாக்யாபிப்ராயேண’பவதீயாநாமித்யுக்தம்’. அதவா தார்தராஷ்ட்ரகர்தரிகவிஜயஸ்திதிரித்யமித்யுபாலம்பகர்பமவோசதித்யர்தஃ. அயமேவார்த உசிதஃ; அர்ஜுநஂ ப்ரதி கரிஷ்ணேந பவதாமித்யேதாவந்மாத்ரஸ்ய வக்தவ்யத்வாத். தரிதராஷ்ட்ரஂ ப்ரதி து’பவத்புத்ராணாம்’ பரி.40ரா.பா. இதி பூர்வோக்தவத்’பவதீயாந்விலோக்ய’ பரி.46ரா.பா. இதி வக்ஷ்யமாணவச்சாத்ராபி பவதீயநிர்தேஷோபபத்தேஃ.’கிமகுர்வத 1.1 இதி கூடாபிஸந்தேஃ பரிச்சதோ தரிதராஷ்ட்ரஸ்ய கூடாபிஸந்திஃ ஸஞ்ஜயோ தார்தராஷ்ட்ரஹரிதயவிதாரணாதிகமேவமகதயத்.

—————–

25. பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகத​: ஸர்வேஷாம் மஹீ÷க்ஷதாம்
உவாச பார்த்த பஸ்யைதாந்ஸமவேதாந்குரூநிதி

பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகத-பீஷ்மனுக்கும் துரோணனுக்கும் மற்ற வேந்தருக்கும் முன்பாக,
ஸர்வேஷாம் மஹீ÷க்ஷதாம்-எல்லா அரசர்களுக்கு முன்,
இதி உவாச-இவ்வாறு சொன்னான்,
ஸமவேதாந்-கூடி இருக்கும்,
ஏதாந் குருந்-கௌரவரை, பஸ்ய-பார்

பீஷ்மனுக்கும் துரோணனுக்கும் மற்றெல்லா வேந்தருக்குமெதிரே தேரை நிறுத்திக்கொண்டு,
“பார்த்தா! இங்குக் கூடி நிற்கும் கௌரவரைப் பார்!” என்றான்.

அர்ஜுனனுக்குக் குடாகேசன் அல்லது தூக்கத்தை வென்றவன் என்பது ஒரு பெயர்.
நினைத்தபடி நினைத்தபொழுது தூங்கவோ அல்லது தூங்காதிருக்கவோ அவனுக்கு இயலும்.
மனதை நன்கு வென்றவனுக்கே இது இயலும். மனதை வென்றவன் எதற்கும் கலங்கான்.
அத்தகைய மனவுறுதியுடையவனையும் கலக்கும்படியான பெரியதோர் போராட்டம் வரப்போகிறது
என்பது அவனுக்குப் காண்பிக்கப்படுகிறது.

৷৷1.25৷৷அர்ஜுந உவாச ஸஂஜய உவாச ஸ ச தேந சோதிதஃ தத்க்ஷணாத் ஏவ பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ மஹீக்ஷிதாஂ பஷ்யதாஂ யதாசோதிதம் அகரோத். ஈதரிஷீ பவதீயாநாஂ விஜயஸ்திதிஃ இதி ச அவோசத்.

৷৷1.25৷৷’ஏவமுக்தஃ’ இத்யாதேஃ’மஹீக்ஷிதாம்’ இத்யந்தஸ்யார்தமாஹ ‘ஸ சேதி’. அர்ஜுநவசநரதஸ்தாபநயோர்வ்யவதாயகாபாவபலிதமுக்தஂ’தத்க்ஷணாதேவேதி’.’பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகதஃ’ இத்யத்ர ப்ரமுகஷப்தஃ ஆதிஷப்தஸமாநார்தஃ; தத்கதஸ்தஸிப்ரத்யயஷ்ச ஸார்வவிபக்திகத்வாத் ஷஷ்டீபஹுவசநார்த இத்யபிப்ராயேணோக்தஂ’பீஷ்மத்ரோணாதீநாமிதி’. ததா’சகாரோவதாரணார்த’ இதி தர்ஷயிதுஂ’ஸர்வேஷாமேவேத்யுக்தம்’. அநாதரே ஷஷ்டீதி வ்யஞ்ஜநாய’பஷ்யதாமிதி’ பதாத்யாஹாரஃ. யத்வா ப்ரமுகதஃ அக்ரத இத்யர்தஃ. ததேவ’மஹீக்ஷிதாம்’ இத்யத்ராபி புத்த்யா நிஷ்கரிஷ்ய யோஜநீயம், ததா சகாரஃ ஸமுச்சயார்தஃ. பாஷ்யே த்வேவகாரோபி ததர்த ஏவ பஷ்யதாமிதி பலிதார்தோக்திஃ.’உவாச பார்த’ இத்யஸ்ய தாத்பர்யமாஹ ‘ஈதரிஷீதி’.’ஏதாந்ஸமவேதாந்’ இதி ஜேதவ்யஸமுதாயப்ரதர்ஷநேந விஜயஸ்திதிரபிப்ரேதேதி பாவஃ. யத்வா தார்தராஷ்ட்ரகர்மகவிஜயஸ்திதிரித்யர்தஃ. தரிதராஷ்ட்ரஂ ப்ரதி ஸஞ்ஜயவாக்யாபிப்ராயேண’பவதீயாநாமித்யுக்தம்’. அதவா தார்தராஷ்ட்ரகர்தரிகவிஜயஸ்திதிரித்யமித்யுபாலம்பகர்பமவோசதித்யர்தஃ. அயமேவார்த உசிதஃ; அர்ஜுநஂ ப்ரதி கரிஷ்ணேந பவதாமித்யேதாவந்மாத்ரஸ்ய வக்தவ்யத்வாத். தரிதராஷ்ட்ரஂ ப்ரதி து’பவத்புத்ராணாம்’ பரி.40ரா.பா. இதி பூர்வோக்தவத்’பவதீயாந்விலோக்ய’ பரி.46ரா.பா. இதி வக்ஷ்யமாணவச்சாத்ராபி பவதீயநிர்தேஷோபபத்தேஃ.’கிமகுர்வத 1.1 இதி கூடாபிஸந்தேஃ பரிச்சதோ தரிதராஷ்ட்ரஸ்ய கூடாபிஸந்திஃ ஸஞ்ஜயோ தார்தராஷ்ட்ரஹரிதயவிதாரணாதிகமேவமகதயத்.

———————

26. தத்ராபஸ்யத் ஸ்திதாந் பார்த​: பித்ரூநத பிதாமஹாந்
ஆசார்யாந்மாதுலாந்ப்ராத்ரூந் புத்ராந்பௌத்ராந் ஸகீம்ஸ்ததா

அத பார்த-இதற்கு பின் அர்ஜுனன்,
தத்ர ஸ்திதாந்-அங்கே நிற்கும்,
பித்ரூந் பிதாமஹாந் ஆசார்யாந் மாதுலாந்-தந்தை உடன் பிறந்தவர்களையும் பாட்டனாரும் குருக்களும் மாமன்மார்களும்,
ப்ராத்ருந் புத்ராந் பௌத்ராந்-சகோதரர்களும், பிள்ளைகளும், பேரரும்,
ததா-அதே போல,
ஸகீந்-நண்பர்களும்,
அபஸ்யத்-பார்த்தான்

அங்குப் பார்த்தன் தன்னுடைய தந்தையாரும், பாட்டன்மாரும், குருக்களும், மாதுலரும்,
அண்ணன் தம்பிகளும், மக்களும், பேரரும், தோழர்களும் நிற்பது கண்டான்.

৷৷1.26৷৷அர்ஜுந உவாச ஸஂஜய உவாச ஸ து பார்தோ மஹாமநாஃ பரமகாருணிகோ தீர்கபந்துஃ பரமதார்மிகஃ ஸப்ராதரிகோ பவத்பிஃ அதிகோரைஃ மாரணைஃ ஜதுகரிஹாதிபிஃ அஸகரித் வஞ்சிதஃ அபி பரமபுருஷஸஹாயஃ அபி ஹநிஷ்யமாணாந் பவதீயாந் விலோக்ய பந்துஸ்நேஹேந பரமயா ச கரிபயா தர்மாதர்மபயேந ச அதிமாத்ரஸ்விந்நஸர்வகாத்ரஃ ஸர்வதா அஹஂ ந யோத்ஸ்யாமி இதி உக்த்வா பந்துவிஷ்லேஷஜநிதஷோகஸஂவிக்நமாநஸஃ ஸஷரஂ சாபஂ விஸரிஜ்ய ரதோபஸ்தே உபாவிஷத்.

৷৷1.26৷৷அதாத்யாயஷேஷஸ்ய ஸங்கலிதார்தமாஹ ‘ஸ த்விதி’. துஷப்தேந பூர்வோக்தப்ரகாராத்துர்யோதநாத் வக்ஷ்யமாணப்ரகாரவிஷிஷ்டஸ்ய பார்தஸ்ய விஷேஷஂ’ஸ கௌந்தேயஃ’ இத்யநேநாபிப்ரேதஂ த்யோதயதி. பந்துவ்யபதேஷமாத்ரயோக்யஷத்ருவதாநிச்சயா விஜயாதிகஂ த்ரைலோக்யராஜ்யாவதிகமபி தரிணாய மந்யத இதி’மஹாமநா’ இத்யுக்தம்.’ந காங்க்ஷே விஜயம்’ 1.31 இத்யாதிகஂ ஹி வததி. ஷத்ரூணாமப்யஸௌ துஃகஂ ந ஸஹத இதி’பரமகாருணிகத்வோக்திஃ’,’கரிபயா பரயாவிஷ்டஃ’ இதி ஹ்யுக்தம்.’பிதரி஀நத பிதாமஹாந்”ஆசார்யாஃ பிதரஃ புத்ராஃ 1.34 இத்யாத்யுக்தஸ்நேஹவிஷயப்ராசுர்யஂ’தீர்கபந்துஷப்தேநோக்தம்;’ யத்வா பந்துநா மஹாபகாரே கரிதேபி ஸ்வயஂ ந ஷிதிலபந்தோ பவதீதி பாவஃ.’ஸர்வாந்பந்தூந்”ஸ்வஜநஂ ஹி’ 1.37 இத்யாதிகமிஹ பாவ்யம். ஆததாயிபக்ஷஸ்தாநாமப்யாசார்யாதீநாஂ அஹந்தவ்யத்வாநுஸந்தாநாத், குலக்ஷயாதிஜநிதாதர்மபாரம்பர்யதர்ஷநாச்ச’பரமதார்மிக’ இத்யுக்திஃ. ஆததாயிவதாநுஜ்ஞாநமாசார்யாதிவ்யதிரிக்தவிஷயம் இத்யர்ஜுநஸ்ய பாவஃ.’ஸப்ராதரிக’ இதி நாயமேக ஏவைவஂவிதஃ, கிந்து ஸர்வேபி பாண்டவா இதி பாவஃ. ஏதேந’அஸ்மாந்”நஃ”வயம்”அஸ்மாபிஃ’ இத்யாதிபிருக்தஂ ஸஂகரிஹீதம். யத்வா ந கேவலஂ ஸ்வாபகாரமாத்ராநாதராதேஷ பந்துவதாதிகமுபேக்ஷதே, அபிது ஆஸந்நதராசார்யாதிஸ்தாநீயபஹுமதிஸ்நேஹதயாதிவிஷயதர்மராஜத்ரௌபத்யாத்யபகாரேபீதி பாவஃ. ஆசார்யாதிவததோஷோ ப்ராதரி஀ணாமபி மா பூதித்யர்ஜுநாபிப்ராயஃ. ஹந்தவ்யத்வஸூசநாய’க்நதோபி’ 1.35 இத்யுக்தம். தத்விவரிணோதி ‘பவத்பிரித்யாதிநா’.’ஜதுகரிஹதாஹாதிபிரித்யாதிநா’ ஆததாயிஷப்தோபி வ்யாக்யாதஃ.’அக்நிதோ கரதஷ்சைவ ஷஸ்த்ரபாணிர்தநாபஹஃ. க்ஷேத்ரதாரஹரஷ்சைவ ஷடேதே ஹ்யாததாயிநஃ৷৷’ மநுஃ 8.350.க்ஷே.23’ஆததாயிநமாயாந்தஂ ஹந்யாதேவாவிசாரயந். நாததாயிவதே தோஷோ ஹந்துர்பவதி கஷ்சந’ மநுஃ8.351 இதி ஹி ஸ்மரந்தி. ஆதிஷப்தேநாஸகரிச்சப்தேந சாததாயித்வஹேதவஃ ப்ரத்யேகஂ பஹுஷஃ கரிதாஃ; ந சேதாநீமப்யுபரதமிதி தர்ஷிதம். அநுபரதிஷ்ச’க்நதோபி’ 1.1.14 இதி வர்தமாநநிர்தேஷேந ஸூசிதா.’பவத்பிரித்யநேந’ தரிதராஷ்ட்ரமபி’முஹ்யந்தமநுமுஹ்யாமி துர்யோதநமமர்ஷணம்’ ம.பா.1.1.145 இதி புத்ரஸ்நேஹவஷாதநுமந்தாரஂ தத்துல்யஂ வ்யபதிஷதி. ஏவஂ ச துர்யோதநாதீநாஂ ஸர்வேஷாமப்யதிலோபோபஹதசேதஸ்த்வாதிநா மஹாமநா இத்யுக்தவிபரீதத்வமுக்தஂ பவதி. ஷகுநிகர்ணாதிஸஹாயாநாஂ தார்தராஷ்ட்ராதீநாஂ ஹநிஷ்யமாணாநாமபி ஹதத்வநிஷ்சயேந ஷோகோத்பத்த்யர்தமுக்தஂ’பரமபுருஷேதி’. பரமபுருஷஃ ஸஹாயோ யஸ்யேதி விக்ரஹஃ, பரமபுருஷஸ்ய ஸஹாயோ நிமித்தமாத்ரமிதி வா. வக்ஷ்யதி ஹி ‘மயைவைதே நிஹதாஃ பூர்வமேவ நிமித்தமாத்ரஂ பவ ஸவ்யஸாசிந்’ 11.33 இதி; அர்ஜுநஷ்ச பூர்வஂ மஹாபலஸஹஸ்ரேப்யோபி நிராயுதஸ்ய பரமபுருஷஸ்ய ஸந்நிதிமாத்ரமேவ விஜயஹேதுதயா நிஷ்சித்ய தமேவ வவ்ரே. ஸ்நேஹாத்யஸ்தாநத்வஸூசநாய’பவதீயாந்விலோக்யேத்யுக்தம்’.’பந்துஸ்நேஹேநேத்யாதி’ ந ஹ்யஸௌ துர்யோதநவத் பந்துத்வேஷநரிஷஂஸத்வப்ரதிபடபயாதிநா விஷண்ணஃ; நாபி பரேஷாஂ குணாந்நிவர்ததே; ந ச பரமபுருஷஸசிவஸ்ய ஸ்வஸ்ய தௌர்பல்யாதிதி பாவஃ.’ஸீதந்தி’ 1.28 இத்யாதேஃ’மநஃ’ 1.30 இத்யந்தஸ்யார்தஃ

‘அதிமாத்ரேத்யாதிநா’ ஸஂகரிஹீதஃ. ஸகீந் வயஸ்யாந். ஸுஹரிதஃ வயோவிஷேஷாநபேக்ஷயா ஹிதைஷிணஃ.’ஸேநயோருபயோரபி’ ஏகை ஸ்யாஂ ஸேநாயாமேதே ஸர்வே ப்ராயஷோ வித்யந்த இதி பாவஃ. ஸமீக்ஷ்ய ஷாஸ்த்ரலோகயாத்ராயுக்தமவலோக்யேத்யர்தஃ.’ஸர்வாந்பந்தூந்’ ந ஹ்யத்ராநாகதஃ கஷ்சித்பந்துரவஷிஷ்யத இதி பாவஃ.

——————–

27. ஸ்வஸுராந்ஸுஹ்ருதஸ்சைவ ஸேநயோருபயோரபி
தாந்ஸமீ÷க்ஷய ஸ கௌந்தேய​: ஸர்வாந்பந்தூநவஸ்திதாந்

ஸேநயோ: உபயோ: அபி-இரண்டு படைகளிலும்,
ஸ்வஸுராந்-மாமன்மாரும்,
ஸுஹ்ருத ச-நண்பர்களும்,
ஸர்வாந் பந்தூந்-உறவினரெல்லாரும்,
அவஸ்திதாந்-நிற்பவர்களை,
ஸமீக்ஷ்ய-நன்றாக பார்த்து,
கௌந்தேய​-அர்ஜுனன்

அங்ஙனமே மாமன்மாரும், நண்பர்களும், உறவினரெல்லாரும் இரண்டு படைகளிலும் நிற்கக் கண்டு,
குந்தி மகனாகிய அப்பார்த்தன் மிகவும் இரக்கமுற்றவனாய்த் துயருடன் சொல்லுகிறான்:

৷৷1.27৷৷அர்ஜுந உவாச ஸஂஜய உவாச ஸ து பார்தோ மஹாமநாஃ பரமகாருணிகோ தீர்கபந்துஃ பரமதார்மிகஃ ஸப்ராதரிகோ பவத்பிஃ அதிகோரைஃ மாரணைஃ ஜதுகரிஹாதிபிஃ அஸகரித் வஞ்சிதஃ அபி பரமபுருஷஸஹாயஃ அபி ஹநிஷ்யமாணாந் பவதீயாந் விலோக்ய பந்துஸ்நேஹேந பரமயா ச கரிபயா தர்மாதர்மபயேந ச அதிமாத்ரஸ்விந்நஸர்வகாத்ரஃ ஸர்வதா அஹஂ ந யோத்ஸ்யாமி இதி உக்த்வா பந்துவிஷ்லேஷஜநிதஷோகஸஂவிக்நமாநஸஃ ஸஷரஂ சாபஂ விஸரிஜ்ய ரதோபஸ்தே உபாவிஷத்.

৷৷ 1.27৷৷அதாத்யாயஷேஷஸ்ய ஸங்கலிதார்தமாஹ ‘ஸ த்விதி’. துஷப்தேந பூர்வோக்தப்ரகாராத்துர்யோதநாத் வக்ஷ்யமாணப்ரகாரவிஷிஷ்டஸ்ய பார்தஸ்ய விஷேஷஂ’ஸ கௌந்தேயஃ’ இத்யநேநாபிப்ரேதஂ த்யோதயதி. பந்துவ்யபதேஷமாத்ரயோக்யஷத்ருவதாநிச்சயா விஜயாதிகஂ த்ரைலோக்யராஜ்யாவதிகமபி தரிணாய மந்யத இதி’மஹாமநா’ இத்யுக்தம்.’ந காங்க்ஷே விஜயம்’ 1.31 இத்யாதிகஂ ஹி வததி. ஷத்ரூணாமப்யஸௌ துஃகஂ ந ஸஹத இதி’பரமகாருணிகத்வோக்திஃ’,’கரிபயா பரயாவிஷ்டஃ’ இதி ஹ்யுக்தம்.’பிதரி஀நத பிதாமஹாந்”ஆசார்யாஃ பிதரஃ புத்ராஃ 1.34 இத்யாத்யுக்தஸ்நேஹவிஷயப்ராசுர்யஂ’தீர்கபந்துஷப்தேநோக்தம்;’ யத்வா பந்துநா மஹாபகாரே கரிதேபி ஸ்வயஂ ந ஷிதிலபந்தோ பவதீதி பாவஃ.’ஸர்வாந்பந்தூந்”ஸ்வஜநஂ ஹி’ 1.37 இத்யாதிகமிஹ பாவ்யம். ஆததாயிபக்ஷஸ்தாநாமப்யாசார்யாதீநாஂ அஹந்தவ்யத்வாநுஸந்தாநாத், குலக்ஷயாதிஜநிதாதர்மபாரம்பர்யதர்ஷநாச்ச’பரமதார்மிக’ இத்யுக்திஃ. ஆததாயிவதாநுஜ்ஞாநமாசார்யாதிவ்யதிரிக்தவிஷயம் இத்யர்ஜுநஸ்ய பாவஃ.’ஸப்ராதரிக’ இதி நாயமேக ஏவைவஂவிதஃ, கிந்து ஸர்வேபி பாண்டவா இதி பாவஃ. ஏதேந’அஸ்மாந்”நஃ”வயம்”அஸ்மாபிஃ’ இத்யாதிபிருக்தஂ ஸஂகரிஹீதம். யத்வா ந கேவலஂ ஸ்வாபகாரமாத்ராநாதராதேஷ பந்துவதாதிகமுபேக்ஷதே, அபிது ஆஸந்நதராசார்யாதிஸ்தாநீயபஹுமதிஸ்நேஹதயாதிவிஷயதர்மராஜத்ரௌபத்யாத்யபகாரேபீதி பாவஃ. ஆசார்யாதிவததோஷோ ப்ராதரி஀ணாமபி மா பூதித்யர்ஜுநாபிப்ராயஃ. ஹந்தவ்யத்வஸூசநாய’க்நதோபி’ 1.35 இத்யுக்தம். தத்விவரிணோதி ‘பவத்பிரித்யாதிநா’.’ஜதுகரிஹதாஹாதிபிரித்யாதிநா’ ஆததாயிஷப்தோபி வ்யாக்யாதஃ.’அக்நிதோ கரதஷ்சைவ ஷஸ்த்ரபாணிர்தநாபஹஃ. க்ஷேத்ரதாரஹரஷ்சைவ ஷடேதே ஹ்யாததாயிநஃ৷৷’ மநுஃ 8.350.க்ஷே.23’ஆததாயிநமாயாந்தஂ ஹந்யாதேவாவிசாரயந். நாததாயிவதே தோஷோ ஹந்துர்பவதி கஷ்சந’ மநுஃ8.351 இதி ஹி ஸ்மரந்தி. ஆதிஷப்தேநாஸகரிச்சப்தேந சாததாயித்வஹேதவஃ ப்ரத்யேகஂ பஹுஷஃ கரிதாஃ; ந சேதாநீமப்யுபரதமிதி தர்ஷிதம். அநுபரதிஷ்ச’க்நதோபி’ 1.1.14 இதி வர்தமாநநிர்தேஷேந ஸூசிதா.’பவத்பிரித்யநேந’ தரிதராஷ்ட்ரமபி’முஹ்யந்தமநுமுஹ்யாமி துர்யோதநமமர்ஷணம்’ ம.பா.1.1.145 இதி புத்ரஸ்நேஹவஷாதநுமந்தாரஂ தத்துல்யஂ வ்யபதிஷதி. ஏவஂ ச துர்யோதநாதீநாஂ ஸர்வேஷாமப்யதிலோபோபஹதசேதஸ்த்வாதிநா மஹாமநா இத்யுக்தவிபரீதத்வமுக்தஂ பவதி. ஷகுநிகர்ணாதிஸஹாயாநாஂ தார்தராஷ்ட்ராதீநாஂ ஹநிஷ்யமாணாநாமபி ஹதத்வநிஷ்சயேந ஷோகோத்பத்த்யர்தமுக்தஂ’பரமபுருஷேதி’. பரமபுருஷஃ ஸஹாயோ யஸ்யேதி விக்ரஹஃ, பரமபுருஷஸ்ய ஸஹாயோ நிமித்தமாத்ரமிதி வா. வக்ஷ்யதி ஹி ‘மயைவைதே நிஹதாஃ பூர்வமேவ நிமித்தமாத்ரஂ பவ ஸவ்யஸாசிந்’ 11.33 இதி; அர்ஜுநஷ்ச பூர்வஂ மஹாபலஸஹஸ்ரேப்யோபி நிராயுதஸ்ய பரமபுருஷஸ்ய ஸந்நிதிமாத்ரமேவ விஜயஹேதுதயா நிஷ்சித்ய தமேவ வவ்ரே. ஸ்நேஹாத்யஸ்தாநத்வஸூசநாய’பவதீயாந்விலோக்யேத்யுக்தம்’.’பந்துஸ்நேஹேநேத்யாதி’ ந ஹ்யஸௌ துர்யோதநவத் பந்துத்வேஷநரிஷஂஸத்வப்ரதிபடபயாதிநா விஷண்ணஃ; நாபி பரேஷாஂ குணாந்நிவர்ததே; ந ச பரமபுருஷஸசிவஸ்ய ஸ்வஸ்ய தௌர்பல்யாதிதி பாவஃ.’ஸீதந்தி’ 1.28 இத்யாதேஃ’மநஃ’ 1.30 இத்யந்தஸ்யார்தஃ
‘அதிமாத்ரேத்யாதிநா’ ஸஂகரிஹீதஃ. ஸகீந் வயஸ்யாந். ஸுஹரிதஃ வயோவிஷேஷாநபேக்ஷயா ஹிதைஷிணஃ.’ஸேநயோருபயோரபி’ ஏகை ஸ்யாஂ ஸேநாயாமேதே ஸர்வே ப்ராயஷோ வித்யந்த இதி பாவஃ. ஸமீக்ஷ்ய ஷாஸ்த்ரலோகயாத்ராயுக்தமவலோக்யேத்யர்தஃ.’ஸர்வாந்பந்தூந்’ ந ஹ்யத்ராநாகதஃ கஷ்சித்பந்துரவஷிஷ்யத இதி பாவஃ.

————–

28. க்ருபயா பரயா விஷ்டோ விஷீதந்நிதமப்ரவீத்
த்ருஷ்ட்வேமம் ஸ்வஜநம் க்ருஷ்ண யுயுத்ஸும் ஸமுபஸ்திதம்

ஸ: கௌந்தேய-அந்த அர்ஜுனன்,
பரயா க்ருபயா அவிஷ்ட-மிகுந்த இரக்கத்துடன் நிரம்பியவனாக,
விஷீதந்-துயரடைந்து,
இதம் அப்ரவீத்-இவ்வாறு சொல்லுகிறான்
க்ருஷ்ண-ஹே கிருஷ்ணா,
யுயுத்ஸும்-போர் செய்ய விருப்பத்துடன்,
ஸமுபஸ்திதம்-நிற்கிற,
இமம் ஸ்வஜநம் த்ருஷ்ட்வா-இந்த சுற்றத்தார்களை கண்டு.

அர்ஜுனன் சொல்லுகிறான்: கண்ணா, போர் செய்ய வேண்டு இங்கு திரண்டு நிற்கும் சுற்றத்தார்களைக் கண்டு,

৷৷1.28৷৷அர்ஜுந உவாச ஸஂஜய உவாச ஸ து பார்தோ மஹாமநாஃ பரமகாருணிகோ தீர்கபந்துஃ பரமதார்மிகஃ ஸப்ராதரிகோ பவத்பிஃ அதிகோரைஃ மாரணைஃ ஜதுகரிஹாதிபிஃ அஸகரித் வஞ்சிதஃ அபி பரமபுருஷஸஹாயஃ அபி ஹநிஷ்யமாணாந் பவதீயாந் விலோக்ய பந்துஸ்நேஹேந பரமயா ச கரிபயா தர்மாதர்மபயேந ச அதிமாத்ரஸ்விந்நஸர்வகாத்ரஃ ஸர்வதா அஹஂ ந யோத்ஸ்யாமி இதி உக்த்வா பந்துவிஷ்லேஷஜநிதஷோகஸஂவிக்நமாநஸஃ ஸஷரஂ சாபஂ விஸரிஜ்ய ரதோபஸ்தே உபாவிஷத்.

৷৷ 1.28৷৷அதாத்யாயஷேஷஸ்ய ஸங்கலிதார்தமாஹ ‘ஸ த்விதி’. துஷப்தேந பூர்வோக்தப்ரகாராத்துர்யோதநாத் வக்ஷ்யமாணப்ரகாரவிஷிஷ்டஸ்ய பார்தஸ்ய விஷேஷஂ’ஸ கௌந்தேயஃ’ இத்யநேநாபிப்ரேதஂ த்யோதயதி. பந்துவ்யபதேஷமாத்ரயோக்யஷத்ருவதாநிச்சயா விஜயாதிகஂ த்ரைலோக்யராஜ்யாவதிகமபி தரிணாய மந்யத இதி’மஹாமநா’ இத்யுக்தம்.’ந காங்க்ஷே விஜயம்’ 1.31 இத்யாதிகஂ ஹி வததி. ஷத்ரூணாமப்யஸௌ துஃகஂ ந ஸஹத இதி’பரமகாருணிகத்வோக்திஃ’,’கரிபயா பரயாவிஷ்டஃ’ இதி ஹ்யுக்தம்.’பிதரி஀நத பிதாமஹாந்”ஆசார்யாஃ பிதரஃ புத்ராஃ 1.34 இத்யாத்யுக்தஸ்நேஹவிஷயப்ராசுர்யஂ’தீர்கபந்துஷப்தேநோக்தம்;’ யத்வா பந்துநா மஹாபகாரே கரிதேபி ஸ்வயஂ ந ஷிதிலபந்தோ பவதீதி பாவஃ.’ஸர்வாந்பந்தூந்”ஸ்வஜநஂ ஹி’ 1.37 இத்யாதிகமிஹ பாவ்யம். ஆததாயிபக்ஷஸ்தாநாமப்யாசார்யாதீநாஂ அஹந்தவ்யத்வாநுஸந்தாநாத், குலக்ஷயாதிஜநிதாதர்மபாரம்பர்யதர்ஷநாச்ச’பரமதார்மிக’ இத்யுக்திஃ. ஆததாயிவதாநுஜ்ஞாநமாசார்யாதிவ்யதிரிக்தவிஷயம் இத்யர்ஜுநஸ்ய பாவஃ.’ஸப்ராதரிக’ இதி நாயமேக ஏவைவஂவிதஃ, கிந்து ஸர்வேபி பாண்டவா இதி பாவஃ. ஏதேந’அஸ்மாந்”நஃ”வயம்”அஸ்மாபிஃ’ இத்யாதிபிருக்தஂ ஸஂகரிஹீதம். யத்வா ந கேவலஂ ஸ்வாபகாரமாத்ராநாதராதேஷ பந்துவதாதிகமுபேக்ஷதே, அபிது ஆஸந்நதராசார்யாதிஸ்தாநீயபஹுமதிஸ்நேஹதயாதிவிஷயதர்மராஜத்ரௌபத்யாத்யபகாரேபீதி பாவஃ. ஆசார்யாதிவததோஷோ ப்ராதரி஀ணாமபி மா பூதித்யர்ஜுநாபிப்ராயஃ. ஹந்தவ்யத்வஸூசநாய’க்நதோபி’ 1.35 இத்யுக்தம். தத்விவரிணோதி ‘பவத்பிரித்யாதிநா’.’ஜதுகரிஹதாஹாதிபிரித்யாதிநா’ ஆததாயிஷப்தோபி வ்யாக்யாதஃ.’அக்நிதோ கரதஷ்சைவ ஷஸ்த்ரபாணிர்தநாபஹஃ. க்ஷேத்ரதாரஹரஷ்சைவ ஷடேதே ஹ்யாததாயிநஃ৷৷’ மநுஃ 8.350.க்ஷே.23’ஆததாயிநமாயாந்தஂ ஹந்யாதேவாவிசாரயந். நாததாயிவதே தோஷோ ஹந்துர்பவதி கஷ்சந’ மநுஃ8.351 இதி ஹி ஸ்மரந்தி. ஆதிஷப்தேநாஸகரிச்சப்தேந சாததாயித்வஹேதவஃ ப்ரத்யேகஂ பஹுஷஃ கரிதாஃ; ந சேதாநீமப்யுபரதமிதி தர்ஷிதம். அநுபரதிஷ்ச’க்நதோபி’ 1.1.14 இதி வர்தமாநநிர்தேஷேந ஸூசிதா.’பவத்பிரித்யநேந’ தரிதராஷ்ட்ரமபி’முஹ்யந்தமநுமுஹ்யாமி துர்யோதநமமர்ஷணம்’ ம.பா.1.1.145 இதி புத்ரஸ்நேஹவஷாதநுமந்தாரஂ தத்துல்யஂ வ்யபதிஷதி. ஏவஂ ச துர்யோதநாதீநாஂ ஸர்வேஷாமப்யதிலோபோபஹதசேதஸ்த்வாதிநா மஹாமநா இத்யுக்தவிபரீதத்வமுக்தஂ பவதி. ஷகுநிகர்ணாதிஸஹாயாநாஂ தார்தராஷ்ட்ராதீநாஂ ஹநிஷ்யமாணாநாமபி ஹதத்வநிஷ்சயேந ஷோகோத்பத்த்யர்தமுக்தஂ’பரமபுருஷேதி’. பரமபுருஷஃ ஸஹாயோ யஸ்யேதி விக்ரஹஃ, பரமபுருஷஸ்ய ஸஹாயோ நிமித்தமாத்ரமிதி வா. வக்ஷ்யதி ஹி ‘மயைவைதே நிஹதாஃ பூர்வமேவ நிமித்தமாத்ரஂ பவ ஸவ்யஸாசிந்’ 11.33 இதி; அர்ஜுநஷ்ச பூர்வஂ மஹாபலஸஹஸ்ரேப்யோபி நிராயுதஸ்ய பரமபுருஷஸ்ய ஸந்நிதிமாத்ரமேவ விஜயஹேதுதயா நிஷ்சித்ய தமேவ வவ்ரே. ஸ்நேஹாத்யஸ்தாநத்வஸூசநாய’பவதீயாந்விலோக்யேத்யுக்தம்’.’பந்துஸ்நேஹேநேத்யாதி’ ந ஹ்யஸௌ துர்யோதநவத் பந்துத்வேஷநரிஷஂஸத்வப்ரதிபடபயாதிநா விஷண்ணஃ; நாபி பரேஷாஂ குணாந்நிவர்ததே; ந ச பரமபுருஷஸசிவஸ்ய ஸ்வஸ்ய தௌர்பல்யாதிதி பாவஃ.’ஸீதந்தி’ 1.28 இத்யாதேஃ’மநஃ’ 1.30 இத்யந்தஸ்யார்தஃ
‘அதிமாத்ரேத்யாதிநா’ ஸஂகரிஹீதஃ. ஸகீந் வயஸ்யாந். ஸுஹரிதஃ வயோவிஷேஷாநபேக்ஷயா ஹிதைஷிணஃ.’ஸேநயோருபயோரபி’ ஏகை ஸ்யாஂ ஸேநாயாமேதே ஸர்வே ப்ராயஷோ வித்யந்த இதி பாவஃ. ஸமீக்ஷ்ய ஷாஸ்த்ரலோகயாத்ராயுக்தமவலோக்யேத்யர்தஃ.’ஸர்வாந்பந்தூந்’ ந ஹ்யத்ராநாகதஃ கஷ்சித்பந்துரவஷிஷ்யத இதி பாவஃ.

————-

29. ஸீதந்தி மம காத்ராணி முகம் ச பரிஸுஷ்யதி
வேபதுஸ்ச ஸரீரே மே ரோமஹர்ஷஸ்ச ஜாயதே

மம காத்ராணி ஸீதந்தி-என்னுடைய உறுப்புகள் சோர்கின்றன,
முகம் பரிஸுஷ்யதி-வாய் உலர்கிறது,
மே ஸரீரே வேபது-என்னுடைய உடலில் நடுக்கம்
ரோமஹர்ஷ: ஜாயதே-மயிர் சிலிர்ப்பு அடைகிறது.

என் அவயங்கள் சோர்கின்றன. என் வாய் உலர்கிறது. என்னுடம்பு நடுங்குகிறது. மயிர் சிலிர்க்கிறது.

৷৷1.29৷৷அர்ஜுந உவாச ஸஂஜய உவாச ஸ து பார்தோ மஹாமநாஃ பரமகாருணிகோ தீர்கபந்துஃ பரமதார்மிகஃ ஸப்ராதரிகோ பவத்பிஃ அதிகோரைஃ மாரணைஃ ஜதுகரிஹாதிபிஃ அஸகரித் வஞ்சிதஃ அபி பரமபுருஷஸஹாயஃ அபி ஹநிஷ்யமாணாந் பவதீயாந் விலோக்ய பந்துஸ்நேஹேந பரமயா ச கரிபயா தர்மாதர்மபயேந ச அதிமாத்ரஸ்விந்நஸர்வகாத்ரஃ ஸர்வதா அஹஂ ந யோத்ஸ்யாமி இதி உக்த்வா பந்துவிஷ்லேஷஜநிதஷோகஸஂவிக்நமாநஸஃ ஸஷரஂ சாபஂ விஸரிஜ்ய ரதோபஸ்தே உபாவிஷத்.

৷৷ 1.29৷৷அதாத்யாயஷேஷஸ்ய ஸங்கலிதார்தமாஹ ‘ஸ த்விதி’. துஷப்தேந பூர்வோக்தப்ரகாராத்துர்யோதநாத் வக்ஷ்யமாணப்ரகாரவிஷிஷ்டஸ்ய பார்தஸ்ய விஷேஷஂ’ஸ கௌந்தேயஃ’ இத்யநேநாபிப்ரேதஂ த்யோதயதி. பந்துவ்யபதேஷமாத்ரயோக்யஷத்ருவதாநிச்சயா விஜயாதிகஂ த்ரைலோக்யராஜ்யாவதிகமபி தரிணாய மந்யத இதி’மஹாமநா’ இத்யுக்தம்.’ந காங்க்ஷே விஜயம்’ 1.31 இத்யாதிகஂ ஹி வததி. ஷத்ரூணாமப்யஸௌ துஃகஂ ந ஸஹத இதி’பரமகாருணிகத்வோக்திஃ’,’கரிபயா பரயாவிஷ்டஃ’ இதி ஹ்யுக்தம்.’பிதரி஀நத பிதாமஹாந்”ஆசார்யாஃ பிதரஃ புத்ராஃ 1.34 இத்யாத்யுக்தஸ்நேஹவிஷயப்ராசுர்யஂ’தீர்கபந்துஷப்தேநோக்தம்;’ யத்வா பந்துநா மஹாபகாரே கரிதேபி ஸ்வயஂ ந ஷிதிலபந்தோ பவதீதி பாவஃ.’ஸர்வாந்பந்தூந்”ஸ்வஜநஂ ஹி’ 1.37 இத்யாதிகமிஹ பாவ்யம். ஆததாயிபக்ஷஸ்தாநாமப்யாசார்யாதீநாஂ அஹந்தவ்யத்வாநுஸந்தாநாத், குலக்ஷயாதிஜநிதாதர்மபாரம்பர்யதர்ஷநாச்ச’பரமதார்மிக’ இத்யுக்திஃ. ஆததாயிவதாநுஜ்ஞாநமாசார்யாதிவ்யதிரிக்தவிஷயம் இத்யர்ஜுநஸ்ய பாவஃ.’ஸப்ராதரிக’ இதி நாயமேக ஏவைவஂவிதஃ, கிந்து ஸர்வேபி பாண்டவா இதி பாவஃ. ஏதேந’அஸ்மாந்”நஃ”வயம்”அஸ்மாபிஃ’ இத்யாதிபிருக்தஂ ஸஂகரிஹீதம். யத்வா ந கேவலஂ ஸ்வாபகாரமாத்ராநாதராதேஷ பந்துவதாதிகமுபேக்ஷதே, அபிது ஆஸந்நதராசார்யாதிஸ்தாநீயபஹுமதிஸ்நேஹதயாதிவிஷயதர்மராஜத்ரௌபத்யாத்யபகாரேபீதி பாவஃ. ஆசார்யாதிவததோஷோ ப்ராதரி஀ணாமபி மா பூதித்யர்ஜுநாபிப்ராயஃ. ஹந்தவ்யத்வஸூசநாய’க்நதோபி’ 1.35 இத்யுக்தம். தத்விவரிணோதி ‘பவத்பிரித்யாதிநா’.’ஜதுகரிஹதாஹாதிபிரித்யாதிநா’ ஆததாயிஷப்தோபி வ்யாக்யாதஃ.’அக்நிதோ கரதஷ்சைவ ஷஸ்த்ரபாணிர்தநாபஹஃ. க்ஷேத்ரதாரஹரஷ்சைவ ஷடேதே ஹ்யாததாயிநஃ৷৷’ மநுஃ 8.350.க்ஷே.23’ஆததாயிநமாயாந்தஂ ஹந்யாதேவாவிசாரயந். நாததாயிவதே தோஷோ ஹந்துர்பவதி கஷ்சந’ மநுஃ8.351 இதி ஹி ஸ்மரந்தி. ஆதிஷப்தேநாஸகரிச்சப்தேந சாததாயித்வஹேதவஃ ப்ரத்யேகஂ பஹுஷஃ கரிதாஃ; ந சேதாநீமப்யுபரதமிதி தர்ஷிதம். அநுபரதிஷ்ச’க்நதோபி’ 1.1.14 இதி வர்தமாநநிர்தேஷேந ஸூசிதா.’பவத்பிரித்யநேந’ தரிதராஷ்ட்ரமபி’முஹ்யந்தமநுமுஹ்யாமி துர்யோதநமமர்ஷணம்’ ம.பா.1.1.145 இதி புத்ரஸ்நேஹவஷாதநுமந்தாரஂ தத்துல்யஂ வ்யபதிஷதி. ஏவஂ ச துர்யோதநாதீநாஂ ஸர்வேஷாமப்யதிலோபோபஹதசேதஸ்த்வாதிநா மஹாமநா இத்யுக்தவிபரீதத்வமுக்தஂ பவதி. ஷகுநிகர்ணாதிஸஹாயாநாஂ தார்தராஷ்ட்ராதீநாஂ ஹநிஷ்யமாணாநாமபி ஹதத்வநிஷ்சயேந ஷோகோத்பத்த்யர்தமுக்தஂ’பரமபுருஷேதி’. பரமபுருஷஃ ஸஹாயோ யஸ்யேதி விக்ரஹஃ, பரமபுருஷஸ்ய ஸஹாயோ நிமித்தமாத்ரமிதி வா. வக்ஷ்யதி ஹி ‘மயைவைதே நிஹதாஃ பூர்வமேவ நிமித்தமாத்ரஂ பவ ஸவ்யஸாசிந்’ 11.33 இதி; அர்ஜுநஷ்ச பூர்வஂ மஹாபலஸஹஸ்ரேப்யோபி நிராயுதஸ்ய பரமபுருஷஸ்ய ஸந்நிதிமாத்ரமேவ விஜயஹேதுதயா நிஷ்சித்ய தமேவ வவ்ரே. ஸ்நேஹாத்யஸ்தாநத்வஸூசநாய’பவதீயாந்விலோக்யேத்யுக்தம்’.’பந்துஸ்நேஹேநேத்யாதி’ ந ஹ்யஸௌ துர்யோதநவத் பந்துத்வேஷநரிஷஂஸத்வப்ரதிபடபயாதிநா விஷண்ணஃ; நாபி பரேஷாஂ குணாந்நிவர்ததே; ந ச பரமபுருஷஸசிவஸ்ய ஸ்வஸ்ய தௌர்பல்யாதிதி பாவஃ.’ஸீதந்தி’ 1.28 இத்யாதேஃ’மநஃ’ 1.30 இத்யந்தஸ்யார்தஃ
‘அதிமாத்ரேத்யாதிநா’ ஸஂகரிஹீதஃ. ஸகீந் வயஸ்யாந். ஸுஹரிதஃ வயோவிஷேஷாநபேக்ஷயா ஹிதைஷிணஃ.’ஸேநயோருபயோரபி’ ஏகை ஸ்யாஂ ஸேநாயாமேதே ஸர்வே ப்ராயஷோ வித்யந்த இதி பாவஃ. ஸமீக்ஷ்ய ஷாஸ்த்ரலோகயாத்ராயுக்தமவலோக்யேத்யர்தஃ.’ஸர்வாந்பந்தூந்’ ந ஹ்யத்ராநாகதஃ கஷ்சித்பந்துரவஷிஷ்யத இதி பாவஃ.

————

30. காண்டீவம் ஸ்ரம்ஸதே ஹஸ்தாத்த்வக்சைவ பரிதஹ்யதே
ந ச ஸக்நோம்யவஸ்தாதும் ப்ரமதீவ ச மே மந​:

ஹஸ்தாத் காண்டீவம் ஸ்ரம்ஸதே-கையிலிருந்து காண்டீபம் என்கிற வில் நழுவுகிறது,
த்வக் ச ஏவ பரிதஹ்தே-உடலிலும் எரிச்சல் உண்டாகிறது,
மந: ப்ரமதி இவ-மனம் குழம்புவது போல,
அவஸ்தாதும் ந ஸக்நோமி-நிற்கவும் முடியவில்லை.

காண்டீவம் கையிலிருந்து நழுவுகிறது. உடம்பில் எரிச்சலுண்டாகிறது.
என்னால் நிற்க முடியவில்லை. என் மனம் சுழலுகிறது.

৷৷1.30৷৷அர்ஜுந உவாச ஸஂஜய உவாச ஸ து பார்தோ மஹாமநாஃ பரமகாருணிகோ தீர்கபந்துஃ பரமதார்மிகஃ ஸப்ராதரிகோ பவத்பிஃ அதிகோரைஃ மாரணைஃ ஜதுகரிஹாதிபிஃ அஸகரித் வஞ்சிதஃ அபி பரமபுருஷஸஹாயஃ அபி ஹநிஷ்யமாணாந் பவதீயாந் விலோக்ய பந்துஸ்நேஹேந பரமயா ச கரிபயா தர்மாதர்மபயேந ச அதிமாத்ரஸ்விந்நஸர்வகாத்ரஃ ஸர்வதா அஹஂ ந யோத்ஸ்யாமி இதி உக்த்வா பந்துவிஷ்லேஷஜநிதஷோகஸஂவிக்நமாநஸஃ ஸஷரஂ சாபஂ விஸரிஜ்ய ரதோபஸ்தே உபாவிஷத்.

৷৷ 1.30৷৷அதாத்யாயஷேஷஸ்ய ஸங்கலிதார்தமாஹ ‘ஸ த்விதி’. துஷப்தேந பூர்வோக்தப்ரகாராத்துர்யோதநாத் வக்ஷ்யமாணப்ரகாரவிஷிஷ்டஸ்ய பார்தஸ்ய விஷேஷஂ’ஸ கௌந்தேயஃ’ இத்யநேநாபிப்ரேதஂ த்யோதயதி. பந்துவ்யபதேஷமாத்ரயோக்யஷத்ருவதாநிச்சயா விஜயாதிகஂ த்ரைலோக்யராஜ்யாவதிகமபி தரிணாய மந்யத இதி’மஹாமநா’ இத்யுக்தம்.’ந காங்க்ஷே விஜயம்’ 1.31 இத்யாதிகஂ ஹி வததி. ஷத்ரூணாமப்யஸௌ துஃகஂ ந ஸஹத இதி’பரமகாருணிகத்வோக்திஃ’,’கரிபயா பரயாவிஷ்டஃ’ இதி ஹ்யுக்தம்.’பிதரி஀நத பிதாமஹாந்”ஆசார்யாஃ பிதரஃ புத்ராஃ 1.34 இத்யாத்யுக்தஸ்நேஹவிஷயப்ராசுர்யஂ’தீர்கபந்துஷப்தேநோக்தம்;’ யத்வா பந்துநா மஹாபகாரே கரிதேபி ஸ்வயஂ ந ஷிதிலபந்தோ பவதீதி பாவஃ.’ஸர்வாந்பந்தூந்”ஸ்வஜநஂ ஹி’ 1.37 இத்யாதிகமிஹ பாவ்யம். ஆததாயிபக்ஷஸ்தாநாமப்யாசார்யாதீநாஂ அஹந்தவ்யத்வாநுஸந்தாநாத், குலக்ஷயாதிஜநிதாதர்மபாரம்பர்யதர்ஷநாச்ச’பரமதார்மிக’ இத்யுக்திஃ. ஆததாயிவதாநுஜ்ஞாநமாசார்யாதிவ்யதிரிக்தவிஷயம் இத்யர்ஜுநஸ்ய பாவஃ.’ஸப்ராதரிக’ இதி நாயமேக ஏவைவஂவிதஃ, கிந்து ஸர்வேபி பாண்டவா இதி பாவஃ. ஏதேந’அஸ்மாந்”நஃ”வயம்”அஸ்மாபிஃ’ இத்யாதிபிருக்தஂ ஸஂகரிஹீதம். யத்வா ந கேவலஂ ஸ்வாபகாரமாத்ராநாதராதேஷ பந்துவதாதிகமுபேக்ஷதே, அபிது ஆஸந்நதராசார்யாதிஸ்தாநீயபஹுமதிஸ்நேஹதயாதிவிஷயதர்மராஜத்ரௌபத்யாத்யபகாரேபீதி பாவஃ. ஆசார்யாதிவததோஷோ ப்ராதரி஀ணாமபி மா பூதித்யர்ஜுநாபிப்ராயஃ. ஹந்தவ்யத்வஸூசநாய’க்நதோபி’ 1.35 இத்யுக்தம். தத்விவரிணோதி ‘பவத்பிரித்யாதிநா’.’ஜதுகரிஹதாஹாதிபிரித்யாதிநா’ ஆததாயிஷப்தோபி வ்யாக்யாதஃ.’அக்நிதோ கரதஷ்சைவ ஷஸ்த்ரபாணிர்தநாபஹஃ. க்ஷேத்ரதாரஹரஷ்சைவ ஷடேதே ஹ்யாததாயிநஃ৷৷’ மநுஃ 8.350.க்ஷே.23’ஆததாயிநமாயாந்தஂ ஹந்யாதேவாவிசாரயந். நாததாயிவதே தோஷோ ஹந்துர்பவதி கஷ்சந’ மநுஃ8.351 இதி ஹி ஸ்மரந்தி. ஆதிஷப்தேநாஸகரிச்சப்தேந சாததாயித்வஹேதவஃ ப்ரத்யேகஂ பஹுஷஃ கரிதாஃ; ந சேதாநீமப்யுபரதமிதி தர்ஷிதம். அநுபரதிஷ்ச’க்நதோபி’ 1.1.14 இதி வர்தமாநநிர்தேஷேந ஸூசிதா.’பவத்பிரித்யநேந’ தரிதராஷ்ட்ரமபி’முஹ்யந்தமநுமுஹ்யாமி துர்யோதநமமர்ஷணம்’ ம.பா.1.1.145 இதி புத்ரஸ்நேஹவஷாதநுமந்தாரஂ தத்துல்யஂ வ்யபதிஷதி. ஏவஂ ச துர்யோதநாதீநாஂ ஸர்வேஷாமப்யதிலோபோபஹதசேதஸ்த்வாதிநா மஹாமநா இத்யுக்தவிபரீதத்வமுக்தஂ பவதி. ஷகுநிகர்ணாதிஸஹாயாநாஂ தார்தராஷ்ட்ராதீநாஂ ஹநிஷ்யமாணாநாமபி ஹதத்வநிஷ்சயேந ஷோகோத்பத்த்யர்தமுக்தஂ’பரமபுருஷேதி’. பரமபுருஷஃ ஸஹாயோ யஸ்யேதி விக்ரஹஃ, பரமபுருஷஸ்ய ஸஹாயோ நிமித்தமாத்ரமிதி வா. வக்ஷ்யதி ஹி ‘மயைவைதே நிஹதாஃ பூர்வமேவ நிமித்தமாத்ரஂ பவ ஸவ்யஸாசிந்’ 11.33 இதி; அர்ஜுநஷ்ச பூர்வஂ மஹாபலஸஹஸ்ரேப்யோபி நிராயுதஸ்ய பரமபுருஷஸ்ய ஸந்நிதிமாத்ரமேவ விஜயஹேதுதயா நிஷ்சித்ய தமேவ வவ்ரே. ஸ்நேஹாத்யஸ்தாநத்வஸூசநாய’பவதீயாந்விலோக்யேத்யுக்தம்’.’பந்துஸ்நேஹேநேத்யாதி’ ந ஹ்யஸௌ துர்யோதநவத் பந்துத்வேஷநரிஷஂஸத்வப்ரதிபடபயாதிநா விஷண்ணஃ; நாபி பரேஷாஂ குணாந்நிவர்ததே; ந ச பரமபுருஷஸசிவஸ்ய ஸ்வஸ்ய தௌர்பல்யாதிதி பாவஃ.’ஸீதந்தி’ 1.28 இத்யாதேஃ’மநஃ’ 1.30 இத்யந்தஸ்யார்தஃ
‘அதிமாத்ரேத்யாதிநா’ ஸஂகரிஹீதஃ. ஸகீந் வயஸ்யாந். ஸுஹரிதஃ வயோவிஷேஷாநபேக்ஷயா ஹிதைஷிணஃ.’ஸேநயோருபயோரபி’ ஏகை ஸ்யாஂ ஸேநாயாமேதே ஸர்வே ப்ராயஷோ வித்யந்த இதி பாவஃ. ஸமீக்ஷ்ய ஷாஸ்த்ரலோகயாத்ராயுக்தமவலோக்யேத்யர்தஃ.’ஸர்வாந்பந்தூந்’ ந ஹ்யத்ராநாகதஃ கஷ்சித்பந்துரவஷிஷ்யத இதி பாவஃ.

—————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

This entry was posted on February 8, 2021 at 5:14 am and is filed under ஸ்ரீ ராமானுஜர், Desihan, Geetha Saaram, Raamaanujar. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.