ஸ்ரீ ராமானுஜர் ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் -ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர் தாத்பர்ய ஸந்த்ரிகா –1–ஸ்ரீ அர்ஜுனன் விஷாத யோகம் —1-1-1-10-

ஸ்ரீ கீதா பாஷ்ய அவதாரிகை
ஸ்ரீ யபதி–
நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக
கல்யாணைகதாந –
ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண
அனந்த ஞான ஆனந்த ஏக ஸ்வரூபம் –

ஸ்வபாவிக அனவதிக அதிசய ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் ப்ரப்ருத்ய
அசங்க்யேய கல்யாண குண கண மஹோ ததி-

ஸ்வ அபிமத அநுரூப ஏக ரூப
அசிந்த்ய திவ்ய அத்புத நித்ய நிரவத்ய நிரதிசய உஜ்வல்ய ஸுந்தர்ய
ஸுகுமார்ய லாவண்ய யவ்வனத்தி அனந்த குண நிதி -திவ்ய ரூப

ஸ்வ உசித விவித விசித்திர அனந்த ஆச்சர்ய நித்ய நிரவத்ய அபரிமித திவ்ய பூஷண
(இங்கு அனுரூபம் என்றது அவனது திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துக்கு என்று காட்டுவார் தேசிகன )

ஸ்வ அநு ரூப அசங்க்யேய அசிந்த்ய சக்தி நித்ய நிரவத்ய நிரதிசய கல்யாண திவ்ய திவ்யாயுத

ஸ்வ உசித அபிமத அநு ரூப நித்ய நிரவத்ய ஸ்வரூப ரூப குண விபவ ஐஸ்வர்ய
சீலாத்யா அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குண ஸ்ரீ வல்லப

ஸ்வ சங்கல்ப அநுவிதாயி ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேத ச
அசேஷதைக ரதி ரூப
நித்ய நிரவத்ய நிரதிசய ஞான கிரியை ஐஸ்வர்யாத்
அனந்த குண கணா அபரிமித ஸூரிபிர்
அனவரத அபிஷ்ருத சரண யுகல

வாங்மனச அபரிச்சேதய ஸ்வரூப ஸ்வபாவ

ஸ்வ உசித விகித விசித்திர அனந்த போக்ய போக உபகரண
போக ஸ்தான சம்ருத்த
அனந்த ஆச்சர்ய அனந்த மஹா விபவ

அனந்த பரிமாண நித்ய நிரவத்ய அக்ஷர பரம வ்யோம நிலய
விவித விசித்திர அனந்த்ய போக்ய போக்த்ரு வர்க்க பரி பூர்ண நிகில ஜகத் உதய விபவ லய லீல

பரம் ப்ரஹ்ம புருஷோத்தம
பர நாராயண

ப்ரஹ்மாதி ஸ்தவாரந்த அகிலம் ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்வா
ஸ்வரூபேண அவஸ்தித தக்ஷ ப்ரஹ்மாதி தேவ மனுஷ்யானாம்
த்யான ஆராத்யானாம் அ கோசார

அபார காருண்ய ஸுசீல்ய வாத்சல்ய உதாரய மஹோ ததி
ஸ்வ மே ரூபம் தத் தத் சஜாதீய ஸம்ஸ்தானம்
ஸ்வ ஸ்வபாவம் அஜஹதேவ குர்வன்
தேஷூ தேஷூ லோகேஷூ வவதீர்ய அவதீர்ய தைஸ்தைர ஆராதித
தத் அதிஷ்டான ரூபம் தர்மார்த்த காம மோஷாக்க்யம் பலம் பிரயச்சன்

பூபார அவதரண தேசேன அஸ்மதாதீநாம் அபி ஸமாஸ்ரயணித்வாத் அவதிர்யோர்வ்யாம்
சகல மனுஷ நயன விஜயதாம் கத
பராவர நிகில ஜன மநோ நயன ஹாரி
திவ்ய சேஷ்டிதானி குர்வன்

பூதநா சகட யமளார்ஜுன அரிஷ்ட ப்ரிலம்ப தேனுக காலீய கேசீ
குவலாயாபீட சாணூர முஷ்டிக தோசல கம்சாதீன் நிஹத்ய

அனவதிக தயா ஸுஹார்த்த
அநு ராக கர்ப்ப அவலோகந ஆலாபம்ருதை-
விஸ்வமாப் யாயியின் நிரதிசய ஸுந்தர்ய ஸுசீல்யாதி குண கணா
விஷ்ட தாரேண அக்ரூர மாலாகாராதீந் பரம பாகவதான் பூதான் க்ருத்வா

பாண்டு தனய யுத்த ப்ரோத்ஸாஹன வ்யாஜேந –
பரம புருஷார்த்த லக்ஷண மோக்ஷ சாதனதயா
வேதாந்தம் விதிக்கும்
ஸ்வ விஷய -ஞான கர்ம அனு க்ருஹீதாம்-(சஹகரிக்கும் ) பக்தி யோகம் அவதாரய
(மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் – மழைக்காக ஆனை புகுந்தாலும் ஆனைக்கால் புகார்கள் அன்றோ -வித்யா ஞான யோகம்
அவித்யா வேறுபட்ட கர்மா யோகம் –
இரண்டும் பக்தி யோகத்துக்கு அங்கம் ஆகுமே
சமுச்சயம் சாதனம் நம் சம்ப்ரதாயம் இல்லை
ஞானான் மோக்ஷம்-ஜீவன் முக்தி – சங்கரர் பக்ஷம் –
இரண்டும் சஹகாரமாகக் கொண்டு பக்தி ஒன்றாலேயே ஸம்ஸாரம் தாண்டி நீங்காத இன்பம் பெறுகிறான் –
பகவத் அனுபவ ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் தானே பரம புருஷார்த்தம்
பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் -மதி நலம் – )
ஸ்வ விஷயம் ஞான கர்ம அநு க்ருஹீத பக்தி யோகம் அவதாரயாமாச

தத்ர பாண்டவானாம் குரு பிரார்ப்பதே -ச -பகவான் -புருஷோத்தமன் -சர்வேஸ்வரேஸ்வர
ச
பகவான்
புருஷோத்தமன்
சர்வேஸ்வரேஸ்வர
(ச அந்த -கீழ் விவரித்த அந்த
பகவான் -குணங்கள் சங்க்ருஹீதம்
புருஷோத்தமன் வேறு பட்ட மேம் பட்டவன்
ஐந்து விரல்கள் -அதமன் -மத்யமன் -உத் -உத்தர- உத்தம –
எண்ணிலும் வரும் -சிற்ற வேண்டாம் சிந்திப்பே அமையும் -அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷன்-
நியமன சீலன் -விஸ்வம் கல்யாண குண பூர்த்தி- விஷ்ணு வியாபகம் – வஷட்க்காரன் –
இப்படிப்பட்டவனா தேர் ஓட்டியாக -பக்தானாம் பிரகாசம் இச்சையால் -)
ஜகத் உபக்ருதிம் அர்த்யம் (பின்னானார் வணங்கும் சோதி )
கோ விஜேதும் சமர்த்த
பார்த்தம் ரதி நாம் ஆத்மாநம் ச சாரதிம் இதி -சர்வ லோக சாஷிகம் இதி
ஆஸ்ரித வாத்சல்ய விவஸ்த -இதற்க்கே கட்டுப்பட்டு இருப்பான் –

ஏவம் ஞ்ஞாத்வா
சர்வாத்மனா அந்தக த்ருதராஷ்ட்ரன்
(உள் கண்ணும் இல்லாமல் -பாசம் விடாமல் –
கோவிந்த புண்டரீகாஷா சப்தம் கேட்டும் அறியாமல் )
துரியோதனன் விஜய பிபுஸ்தயா சஞ்சய பிரஸ்த -கேட்டான்

—————

ஸ்ரீ யபதி
உபய லிங்க விசிஷ்டன் -அகில ஹேய பிரத்ய நீகன் கல்யாணை ஏக குணாத்மகன் –
ஏஷ நாராயண ஸ்ரீமாந் ஷீரார்ணவ நிகேதன-நாக பர்யங்கம் உத்ஸ்ருஜ்ய ஹ்யாகாதோ
மதுராம் புரீம் –ஸ்ரீ ஹரி வம்சம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு பர்வம் -54-50–
அர்தோ விஷ்ணுர் இயம் வாணீ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் —அவன் வார்த்தை மூலமாக அறியப்படுபவன் –
அந்த வார்த்தையாக ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி
நிகிலேத -சமஸ்தருக்கும் ஸமஸ்த ஹேயங்களை நீக்கும் சாமர்த்தியம்
நிரவதிக அதிசய அஸங்க்யேய ஞான பல ஐஸ்வர்யாதிகள் உடையவன்
ஸ்வ இதர ஸமஸ்த இதர வஸ்து விலக்ஷணன்
ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்

நித்யம் விபும் சர்வகதம் -முண்டகம்
விஸ்வமே வேதம் புருஷ –
அனைத்து இடங்களிலும் -அனைத்து காலத்திலும் -அனைத்துக்கும் அந்தர்யாமியாய் இருப்பதால்
த்ரிவித -தேச கால வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதன் –
அனுகூல ஞானமே ஆனந்தம் -ஞானானந்த மயன்-
ஆனந்த ஞான மயன்-சொல்லாமல் ஞானத்தை முதலில் -சொன்னது
இத்தைத் தவிர வேறு ஒன்றையும் அறிய வேண்டியது இல்லை என்பதைக் காட்டவே –
இரண்டு பதங்களும் ஸ்வரூபத்தை விளக்க வந்தவை
ஸ்வாபாவிக -நிரதிசய ஞான பல ஐஸ்வர்யம் வீரம் சக்தி தேஜஸ் கொண்டவன் –

குணங்களும் திவ்ய மங்கள விக்ரஹமும் ஸ்வரூபத்துக்கு விசேஷணங்கள்
விக்ரகங்களைத் தரிப்பதும் ப்ரவர்த்திப்பதும் கல்யாண குணங்களைக் காட்டி அருளவே -என்பதால்
குணங்களை முதலில் அருளிச் செய்கிறார்
அவற்றிலும் ஞானாதி ஆறு குணங்களும் மற்றவற்றுக்கும் ஊற்றுவாய்
தவ அனந்த குணஸ் யாபி ஷட் ஏவ பிரதம குணா யைஸ்த்வயேவ ஜகத் குஷாவந்யே அப்யந்தர் நிவேசிதா–என்று
இவை ஆறும் முதன்மை -இவற்றால் அன்றோ திரு வயிற்றில் வைத்து ரக்ஷித்தாய்

வ்யூஹ மூர்த்திகளான சங்கர்ஷணன் ப்ரத்யும்னன் அநிருத்தன் -மூவருக்கும் இரண்டு இரண்டு பிரதானங்கள்
அனைத்து பொருள்களையும் அனைத்து விதமாக எப்போதும் பார்த்தபடி உள்ளான்-ஞானம்
பார்த்தபடி உள்ள அனைத்தையும் தாங்கியபடி உள்ளான் -பலம்
தாங்கியபடி உள்ள போதே அவற்றை நியமிக்கிறார் -ஐஸ்வர்யம்
தாங்கியும் நியமித்தும் இருந்தாலும் தனக்கு விகாரம் அற்று உள்ளான் -வீர்யம்
சேர இயலாதவற்றையும் எளிதாகச் சேர்த்துக் காட்டுகிறான் -அகடி கடநா சக்தி
இவற்றுக்கு யாரிடமும் எந்த உதவியும் எதிர்பாராமல் -தான் யாருக்கும் அடி பணியாமல் -அனைத்துக்கும் ஸ்வாமி -தேஜஸ்
முக்தருக்கு இவன் அருளால் இவை கிட்டும் இவனுக்கே ஸ்வாபாவிகம்

அநவதி கத்வம் –
மேற்பட்ட எல்லை இல்லாமல் –
பராஸ்ய சக்திர் விவிதை ஸ்ரூயதே ஸ்வாபாவிகீ ஞான பல க்ரியா ச -ஸ்வேதாஸ்வரம் –6-8-

அஸங்க்யேய -எண்ணிக்கை அற்ற
யதா ரத்நானி ஜலதேர அஸங்க்யேயநி புத்ரக -ததா குண ஹ்ய அநந்தஸ்ய அஸங்க்யேயோ
மஹாத்மந –ஸ்ரீ வாமன புராணம் -74-40-
கல்யாண -பதம்
அவனுக்கு குணங்கள் இல்லை என்கிற சுருதிகள் தாழ்ந்த குணங்கள் இல்லை என்பதையே காட்டும்
உத்சர்க்க அபவாத நியாயம் –
அனைத்து ஹோமங்களும் ஆஹவநீய அக்னியில் சேர்க்க வேண்டும் என்றும் அஸ்வமேத யாகத்தில்
பதே ஜுஹோதி -என்று மீமாம்சத்தில் பதிஹோமத்தை குதிரையின் காலடிச் சுவடில் செய்ய வேண்டும் –
நியாயம் இதே போலே

மேலே ரூப வர்ணனை
ஸ்வ அபிமத -அநு ரூப தனக்கு ஏற்ற -அவிகாராய -எங்கும் காணப்படாத -அத்புத -நித்ய -தோஷம் அற்ற –
தேஜோ ரூப -அழகிய ஸுகந்த்ய-மென்மையான-இனிய இளமை மிக்க -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
காரண ஸ்ருதி -உபாசனை ஸ்ருதி -அஸ்திர பூஷண அத்யாய ஸ்ருதி வாக்கியங்களில் உள்ளவை போலே

அபிமத அநு ரூப ஏக ரூப
முரண்பாடுகள் அற்று -விரும்புமாயும் ஏற்கத்தக்கதாயும் -வ்யூஹம் விபவங்களிலும்
ஆதி அம் சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்தவன்
தாழ்ந்த குணங்கள் இல்லாமை -ஆனந்தம் அளிக்கும் -மோக்ஷ பிரதத்வம் —
முமுஷுக்களால் ஆஸ்ரயிக்கலாம் படி அன்றோ திருவவதார திவ்ய ரூபம் –

அசிந்த்ய
எண்ண இயலாது
அவயவங்களுடன் சேர்ந்தே அவதரித்தாலும் -அழியாதவனாக -நெஞ்சுக்கும் கண்ணுக்கும்
அளவிட்டு அறிய முடியாதவன் –

திவ்ய
விசித்திரம் -பரமபதம் போலே அப்ராக்ருதம் -பிரகிருதியின் பரிமாணம் இல்லையே

அத்புத
ஆச்சார்யமான -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராவமுதன்
ஆலிலை கண்ணன் -விஸ்வரூப தர்சனம் –
நித்ய
அழிவற்ற –
காலத்துக்கு உட்படாத –
நித்யா லிங்கா ஸ்வபாவ சம்சித்திர் இந்திரிய ஆகார அங்க ப்ரத்யங்க வ்யஞ்ஜ நவதீ –ரஹஸ்ய ஆம் நாயம் -என்று
காலத்தினால் அளவு படாதது -ஆண் பெண் அடையாளம் அற்றது -இச்சா பரிக்ருஹீதம் –
நமது இந்திரியங்கள் போல் அங்க உப அங்கங்கள் கொண்டவன்

நித்ய சித்தே ததாகாரே தத் பரத்தவே ச பவ்ஷ்கர-யஸ் யாஸ்தி சத்தா ஹ்ருதயே தஸ்யாஸவ்
சந்நிதிம் வ்ரஜேத்-ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ர ஸ்ரீ பவ்ஷ்கர சம்ஹிதை -என்று
நித்தியமாக அவரது ரூபத்தில் மேன்மையைக் குறித்து யார் நித்தியமாக உள்ளான் என்று எண்ணுகிறானோ
அவன் அருகில் உள்ள இருப்பை பகவான் அடைகிறான் –இவனும் அவனது சாமீப்யம் அடைகிறான்

நிரவத்ய
தோஷம் அற்ற -மூப்பு இத்யாதிகள் இல்லாமை

மேலே உபாஸ்ய குணங்களின் வர்ணனை
நிரதிசய-எல்லை அற்ற
ஸுவ்ந்தர்ய
ஸுவ்கந்த்ய
சர்வ கந்த சர்வ ரஸ
புஷ்பஹாஸ
ஸூ குமாரோ மஹா பல –ஆரண்ய -19-14-
லாவண்யம் -சமுதாய சோபை
விஸ்வ மாப்யாயயந் காந்த்யா பூர்ணேந்த்வயுத துல்யயா –சாத்விக சம்ஹிதை -2-70-பல பூர்ண சந்த்ர சமமான
தேஜஸ்ஸாலே உலகை நிறைவு பெறச் செய்தது –
பூயிஷ்டம் தேஜ ஏவாத்பிர் பஹுலா பிர்ம்ருதூக்ருதம் சஷுர் ஆனந்த ஜனநம் லாவண்யம் இதி கத்யதே –
அஹிர் புத்ன்ய சம்ஹிதை –52-ஆனந்தம் அளிக்கும் பிரகாசம் லாவண்யம்
யவ்வன
யுவா குமார -யுயஸ்ய குமாரி

மேலே திவ்ய ஆபரணங்களின் வர்ணனை
இவையும் எண்ணிக்கை அற்ற -அபிமத அநு ரூப -அத்புத -அழிவற்ற -அப்ராக்ருதம்
அதே போலே திவ்ய ஆயுதங்களும்
எண்ணிக்கை அற்ற -அபிமத அநு ரூப சக்தி பொருந்தி அழிக்க முடியாத
குறைபாடுகள் இல்லாத திவ்ய அப்ராக்ருத மங்களம் அழிக்க வல்லவையாய் இருப்பன
ஆயதாச்ச ஸூ வ்ருத்தாச்ச பாஹவா பரிகோபமா சர்வ பூஷண பூஷார்ஹா –கிஷ்கிந்தா -3-15-
நாநா வித -விவித -விசித்திர -கிரீட ஹாராதிகள்
எல்லை அற்ற ஆச்சர்யமான -எண்ணிக்கையிலும் -ஒவ் ஒன்றிலும் நாநா விதம் -அபரிமித அளவற்ற -அசிந்த்ய சக்தி

மேலே ஸ்ரீ மஹா லஷ்மீ வல்லபன் -ஸ்வ அபிமத அநு ரூப -நித்ய -ஸ்வரூப ரூப குண -விபவ ஐஸ்வர்ய சீலாதி
ஸ்வரூபஸ்ய நித்யத்வம்
ஸ்வரூபம் நிரவத்யம்
ஸ்வரூபம் அநு ரூபத்வம்
ஸ்வரூபம் நித்யத்வம்

அஸ்யா தேவ்யா யதா ரூபம் தஸ்யேயம் அஸி தேஷணா–ஸூந்தர -15-51-
விஷ்ணோர் தேஹ அநு ரூபாம் வை கரோத் யேஷாத் மநஸ் தனும்–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் 1-9-145-
விக்ரஹ குணா நாம் நித்யத்வம்
கநக நகத் யுதீ யுவ தஸாம் அபி முக்த தஸாம் –ஸ்ரீ குணரத்ன கோசம் -29-
தேவ திர்யக் மனுஷ்யேஷு புந் நாம பகவான் ஹரி ஸ்த்ரீ நாம் நீ லஷ்மீர் மைத்ரேய நாநாயோர்
வித்யதே பரம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-8-35-
அஸ்யே ஸாநா ஜகதோ விஷ்ணு பத்னீ -யஜுர்வேதம்
ஈஸ்வரீம் சர்வ பூதானாம் -ஸ்ரீ ஸூக்தம்
துல்ய சீல வாயோ வ்ருத்தாம் -ஸூந்தர -13-5-
உபய அதிஷ்டானம் ஸைகம் சேஷித்வணம்-இருவரும் சேர்ந்தே மிதுன சேஷி
வ்யாபகாவதி சம்ச்லேஷா தேக தத்துவ மிவோதிதவ் -இருவரும் சேர்ந்தே வியாபித்து
ஸ்ரீ வல்லபன்

மேலே திவ்ய நித்ய ஸூரிகளுடைய சேர்த்தி
தனது சங்கல்பத்துக்கு அநு ரூப ஸ்வரூபம் சதி ப்ரவ்ருத்தி -கைங்கர்ய ஸ்ரீ -எண்ணற்றவர்கள்
சரா நாநா விதாச்சாபி தநு ராயத விக்ரஹம் அந்வ கச்சந்த காகுத்ஸ்தம் சர்வே புருஷ விக்ரஹ –உத்தர -109-7-
ஜகத் வியாபார வர்ஜம் ப்ரகரணாத சந்நி ஹிதத் வாச்சா –ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் -4-4-7-
சதா பஸ்யந்தி ஸூரயா தத் விப்ராசோ விபன்யவோ ஜாக்ருவாம்ச சமிந்ததே –ஸ்ரீ புருஷ ஸூக்தம்
அநவரத அபிஷ்டுத சரண யுகளம்–எப்போதும் வணங்கப்பட்ட திருவடிகள்

அவனது ஸ்வரூபமும் ஸ்வ பாவமும் வாக்காலும் மனசாலும் கூற இயலாதபடியே இருக்கும் –
யஸ்யாமதம் தஸ்ய மதம் மதம் யஸ்ய ந வேத ச அவ்விஞ்ஞாதம் விஞானதாம் அவிஞாநதாம் –கேந உபநிஷத் -2-3-
ஸோ அங்க வேத யதி வா ந வேத
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்யாஸ மனசா ஸஹ–என்றும் சொல்லி
தத் விஜிஜ்ஞாஸஸ்வ –தைத்ரியம் -அறிவை ஆசை கொள்வாயாக
மனசா து விசுத்தேன–மநு ஸ்ம்ருதி தூய மனசாலே அறியலாம்

ப்ரஹ்ம வித் –
ஆனந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வான்
இத்யாதி வாக்யங்களுக்குள் விரோதம் இல்லை
காட்டவே கண்டு -போலே

மேலே ஸ்ரீ வைகுண்ட வர்ணனை
தனக்கு ஏற்றதும் -அத்புதம் -எண்ணற்ற போகப்பொருள்கள் -போக உபகரணங்கள் -போக ஸ்தானம் –
ஐஸ்வர்யங்கள் -நிரதிசய ஆனந்தமயம் -தோஷம் அற்ற -மங்கள ரூபம்
ஸ்வ உசித–யாதி -அநந்த -ஆச்சர்ய -விபவ -அநந்த பரிணாம -நித்ய -நிரவத்ய –
சுத்த சத்வ மயம் -பரம் -தத் அக்ஷரம்

மேலே லீலா விபூதி வர்ணனை
யதோ வா இமாநி பூதாநி –தைத்ரியம்
ஜந்மாத் யஸ்ய யாத –ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம்-1-1-2-
விவித விசித்திர -அநந்த -போக்ய-இமாநி -இந்த என்று கையாலே காட்டும்படி –
யாராலும் செய்ய இயலாத –

மேக உதய சாகர சந்நி வ்ருத்திர் இந்தோ பாக ஸ்புரிதாநி வாயோ வித்யுத் பாங்கோ கத முஷ்னாரஸ்மே
இங்கு நிகில -என்று நான்முகாதிகளும் ஸ்ருஷ்யர்களே என்று காட்டி அருளுகிறார்
உதய -பாதத்தால் தானே நேரடியாகவும் இவனைக் கொண்டும் ஸ்ருஷ்ட்டி
விபவ -பதம் -தனது அவதாரம் -அந்தர்யாமியாய் செய்யும் செயல்கள்
லய நித்ய நைம்மித்திகாதிகள்
த்ரிவித காரணமும் இவனே

பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேய –சாந்தோக்யம்
ஸூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மமே உபாதானம்
தனக்கு விகாரம் இல்லாமல் -இதனாலே லீலா -சப்த பிரயோகம்

இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீ மந் நாராயணன் பர ப்ரஹ்மம் புருஷோத்தமன்
சத் -ப்ரஹ்ம -ஆத்மா -பொது சொற்களும் இவனையே சொல்லும்
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம -தைத்ரியம் -ஒட்டியே —
நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம கீதா சாஸ்திரே சமீரித– -1-ஸ்ரீ கீதார்த்த ஸங்க்ரஹம் ஸ்லோகம்
அர்ஜுந உவாச
பரம் ப்ரஹ்ம பரம் தாம பவித்ரம் பரமம் பவாந்.–
புருஷம் சாஸ்வதம் திவ்யமாதி தேவமஜம் விபும் -ஸ்ரீ கீதை —৷৷10.12৷৷
யஸ்மாத் க்ஷரமதீதோஹம் அக்ஷராதபி சோத்தம–
அதோஸ்மி லோகே வேதே ச ப்ரதித புருஷோத்தம–ஸ்ரீ கீதை —৷৷15.18৷৷
ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மாந் -ஸ்ரீ ஹரி வம்சம்

ப்ரஹ்மாதி ஸ்தாவராந்தம் அகிலம் ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டி
ஏகோ ஹ வை நாராயண ஆஸீத் ப்ரஹ்ம ந ந ஈச–மஹா உபநிஷத் -1-1-1-
தத்ர ப்ரஹ்மா சதுர்முக்கோ
யோ ப்ராஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் யோ வை வேதாம்ச் ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை –ஸ்வேதாஸ்வர -6-18-

ப்ரஹ்மாதி தேவர்களும் மனிதர்களும் சாஸ்திரத்தில் காட்டியபடி உபாஸனாதிகளைப் பண்ணி தன்னை அடையாமல் இருக்க
தானே அவதரித்து -வாத்சல்யம் -ஸுசீல்யம் -ஸுலப்யம் -தாயாதி குணங்களைக் காட்டி –
அவர்களைத் தன்னை ஆராதிக்கப் பண்ணி அறம் பொருள் இன்பம் வீடு போன்ற புருஷார்த்தங்களை விரும்பிய படியே அளிக்கிறான்

ஸ்வேநேத்யாதிநா அகோசர -ஸ்வரூபத்துடன் கிருபை அடியாக அவதரித்ததும் இழந்தே போகிறார்கள்
யைர் லக்ஷணை ரூபேதோ ஹி ஹரி ரவ்யுக்த ரூபத்த்ருத் யைர் லக்ஷணைர பேதோ ஹி வ்யக்த ரூப தசா யுவான் -என்று
எம்பெருமானுக்கு புலப்படும் நிலை புலப்படாத நிலை இரண்டும் உண்டே –
தத் உபர்யபி பாதராயண சம்பவாத் -1-3-25-ப்ரஹ்ம உபாசனை தேவர்களுக்கும் உண்டே

சமஸ்தா சக்தயச்சைதா ந்ரூப யத்ர ப்ரதிஷ்டிதா தத் விஸ்வ ரூப வைரூப்யம் ரூபம் அந்யத்தரேர்
மஹத் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-7-70-என்று தொடங்கி
ஸமஸ்த சக்தி ரூபாணி தத் கரோதி ஜனேஸ்வர தேவ திர்யக் மனுஷாக்யா சேஷ்டா வந்தி ஸ்வ லீலையா -6-7-71-
இத்தால் ஆதி அம் சோதி உருவுடனே இங்கு அவதரிக்கிறார் -இதையே ஸ்வமேவ ரூபம் -என்கிறார் இங்கும்
நைஷ கர்ப்பத்வ மாபேதே ந யோந்யா ம வஸத் பிரபு -சபா பர்வம் -61-32-
ந தஸ்ய பிராக்ருதா மூர்த்திர் மாம்சமே தோஸ்தி சம்பவா-வாயு புராணம் -34-40-
ந பூத சம்க சமஸ்தாநோ தேஹோ அஸ்ய பரமாத்மா

அஜோபிஸந் நவ்யயாத்மா பூதாநாம் ஈஸ்வரோபிஸந்.—
ப்ரக்ருதிம் ஸ்வாமதிஷ்டாய ஸம்பவாம் யாத்ம மாயயா—৷৷4.6৷৷

யதா யதா ஹி தர்மஸ்ய க்லாநிர் பவதி பாரத—
அப்யுத்தாநம தர்மஸ்ய ததாத்மாநம் ஸருஜாம் யஹம்—৷৷4.7৷৷

பரித்ராணாய ஸாதூநாம் விநாஸாய ச துஷ்க்ருதாம்.–
தர்ம ஸம்ஸ்தாபநார்தாய ஸம்பவாமி யுகே யுகே—৷৷4.8৷৷

ஜந்ம கர்ம ச மே திவ்யமேவம் யோ வேத்தி தத்த்வத–
த்யக்த்வா தேஹம் புநர் ஜந்ம நைதி மாமேதி ஸோர்ஜுந—৷৷4.9৷৷

இந்த கீதா ஸ்லோகார்த்தத்தை திரு உள்ளத்தில் கொண்டே
ஸ்வ ஸ்வ பாவம் அஜஹதே வேதி –தேஷு தேஷூ லோகேஷு அவதீர்ய அவதீர்ய தைஸ்த ஆராராதித–
அவதாரம் செய்து அவதாரம் செய்து ஆராதிக்கப்பட்டவன்

ச உ ஸ்ரேயான் பவதி ஜாயமான–அவதரிக்க அவதரிக்க மேலாக உள்ளான்
யஸ்த அவதார ரூபாணி சமர்ச்சந்தி தேவவ்கச அபஸ்யந்த பரம் ரூபம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-19-80-
உயர்ந்த ஸ்வரூபத்தை பார்க்காமல் அவதார திருமேனியை தேவர்கள் வணங்குகிறார்கள்
தத் தத் இஷ்டா நிரூபம் -விரும்பியவற்றை அளிக்கிறான்

தஸ்மிந் ப்ரசன்னே கிம் இஹஸ்த்ய அலப்யம் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-17-91-கடாக்ஷம் இருந்தால்
அடைய முடியாதது ஏதும் இல்லையே
தன்னை ஆஸ்ரயிக்கவும் பூ பாரம் குறைக்கவும் அவதாரம்
அஸ்மாதாதீநாம் அபி -நம் போல்வாருக்கும் ஆஸ்ரயிக்கலாமே

நிகில ஜன -அனைத்து உயிர்களுக்கும்
திவ்ய சேஷ்டித
உண்ணும் சோறு பார்க்கும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் -தாரகம் போஷகம் போக்யம்
மத் ஸ்வரூப சேஷ்டித அவலோகந ஆலாபாதிதாநே ந தேஷாம் பரித்ராணாய தத் விபரீதா நாம் விநாசாய
ச ஷீணஸ்ய வைதிகஸ்ய தர்மஸ்ய மத் ஆராதன ரூபஸ்ய ஆராத்ய ஸ்வரூப பிரதர்ஸேன ஸ்தாபனாய
ச தேவ மனுஷ்யாதி ரூபேண சம்பவாமி யுகே யுகே -பரம பாகவதர்களுக்காகவே திருவவதாரம்

பூர்வ சரிதங்கள் அனைத்துக் இந்த ஸ்ரீ கீதா உபதேசத்துடன் இணைத்துக் காண்பித்து அருளுகிறார்
பாண்டு தனய யுத்த ப்ரோத்ஸாஹன வ்யாஜேந –
இங்கு வ்யாஜேந -என்றது –
அஸ்தான ஸ்நேக காருண்ய தர்ம அதர்ம தியாகுலம்
பார்த்தம் ப்ரபன்ன முத்திச்ய சாஸ்திரர் அவதரணம் க்ருதம்–ஸ்ரீ கீதார்த்த ஸங்க்ரஹம் -5-உத்திச்ய -பத ப்ரயோகத்தால்
ஸ்வ விஷய -வேதாந்த உக்த மோக்ஷ சாதனயா -பரம புருஷார்த்த முக்கிய பலனுக்காகவே உபதேசம்

பக்தி யோகம் ஒன்றையே உபதேசம் -ஞான யோகமும் கர்ம யோகமும் அதுக்கு அங்கங்கள்
வைராக்கியமும் ஞான நிஷ்டை கர்ம நிஷ்டைக்குள் அடங்கும்
ச பகவான் புருஷோத்தம ஸர்வேச்வரேச்வர கிருஷ்ண ஜகத் உபக்ருதிம் அர்த்ய ஆஸ்ரித வாத்சல்ய விவஸ
ஜெகதாம் உபகராயா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஜகத் உபக்ருதிம் அர்த்யம் கோ விஜேதும் சமர்த்த
பார்த்தம் ரதி நாம் ஆத்மாநம் ச சாரதிம் இதி -சர்வ லோக சாஷிகம் இதி

இதை அறியாமல் -புறக் கண்ணும் அகக் கண்ணும் இல்லாமல் த்ருதராஷ்ட்ரன் கேள்வி
த்வாம் சீல ரூப –ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம் -15-
சுத்த பாவம் கதோ பக்த்யா சாஸ்த்ராத் வேத்மி ஜனார்த்தன -உத்யோக -68-5-
வ்யாஸ பகவானின் அனுக்ரஹத்தால் நேராக அனைத்தையும் சஞ்சயன் பார்த்து பதில் உரைக்கிறான்

——————-

தரிதராஷ்ட்ர உவாச

தர்மக்ஷேத்ரே குருக்ஷேத்ரே ஸமவேதா யுயுத்ஸவஃ.
மாமகாஃ பாண்டவாஷ்சைவ கிமகுர்வத ஸஞ்ஜய৷৷1.1৷৷

த்ருதராஷ்ட்ர உவாச-திருதராஷ்டிரன் சொல்லுகிறான்,
தர்ம÷க்ஷத்ரே குரு÷க்ஷத்ரே-அற நிலமாகிய குரு நிலத்தில்,
ஸமவேதா-ஒன்று கூடி,
யுயுத்ஸவ-போர்செய்ய விரும்பித் திரண்ட,
மாமகா-நம்மவர்களும்,
பாண்டவா-பாண்டவரும்,
கிம் அகுர்வத-என்ன செய்தனர்?

திருதராஷ்டிரன் சொல்லுகிறான்: சஞ்ஜயா, அற நிலமாகிய குரு நிலத்தில் போர்செய்ய விரும்பித் திரண்ட
நம்மவர்களும் பாண்டவரும் என்ன செய்தனர்?
ஸஞ்ஜய என்னும் சொல் விருப்பு வெறுப்பு முதலியவைகளை அறவே வென்றவன் என்று பொருள்படுகிறது.
ஓரம் சாராது நடு நிலையில் இருப்பவனுக்கே ஞானக் கண் உண்டாகிறது.
ஆதலால் தான் வியாச பகவான் ஸஞ்ஜயனுக்கு யுத்தத்தில் நிகழ்பவைகளை உள்ளபடி காண வல்ல
ஞானக் கண்ணைக் கொடுத்தருளுகிறார்.

தம் பிள்ளைகளைத் தம்பியின் பிள்ளைகளிடமிருந்து பிரித்துக் கூறுவதால் திருதராஷ்டிரருடைய மனநிலை வெளியாகிறது.
போர்புரியாது நாடு தம் பிள்ளைகளுக்குச் சேர்ந்துவிடவேண்டுமென்பது அவரது விருப்பம்.
தொன்று தொட்டு அறத்துக்கு நிலைக்களமாயிருக்கும் குரு÷க்ஷத்திரத்தின் மகிமையால் பாண்டவர்களிடமிருந்து
மண்ணாசை ஒழியவில்லையா என்பது அவருக்கு ஏற்பட்ட ஐயம்.
போருக்கு இரு கட்சியினரும் அணிவகுத்திருப்பதை ஸஞ்ஜயர் விளக்குகிறார்.

৷1.1৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம்
ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம்
ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத்.
தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா
ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ
பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்ய விஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ
ஷ்ரீமத் பாஞ்சஜந்ய தேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிர வரிகோதராதயஃ
ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதந ப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத் புத்ராணாஂ
ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபி காங்க்ஷிணே
தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்ம த்ரோண ப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்கா தஹந வாநர த்வஜஃ
பாண்டு தநயோ ஜ்ஞாந ஷக்தி பலைஷ்வர்ய வீர்ய தேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வ ஸஂகல்ப கரித ஜகதுதய விபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ
பராவர நிகில ஜநாந்தர் பாஹ்ய ஸர்வ கரணாநாஂ ஸர்வ ப்ரகாரக நியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரித வாத்ஸல்ய விவஷதயா
ஸ்வ ஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்

৷৷1.1৷৷’தர்மக்ஷேத்ரே’ தர்மஸ்ய ஸ்தாநபூதே ஸமராத்வரஸமுசிதே இதி பாவஃ.’குருக்ஷேத்ரே’ பாண்டவ தார்தராஷ்ட்ராணாஂ
ஸ்வ கூடஸ்த நாமோ பலக்ஷிதத்வேந பஹுமாநவிஷய இதி பாவஃ.’யுயுத்ஸவஃ ஸமவேதாஃ’ மிதஃ ப்ரத்யநீகரூபேண
வ்யூடா இத்யர்தஃ.’ச ஏவ’ இத்யவ்யய த்வ்யமநதி ரிக்தார்தம்; யத்வா ஸமஸ்த பூமண்டல வர்திநாஂ ராஜ்ஞாஂ தத்ர
ஸமாஹாரேபி தாதர்த்யாத்வர்க த்வயமேவ ததா பூதித்யேவகாராபிப்ராயஃ.’அகுர்வத’
இத்யாத்மநேபதேந கர்த்ரபிப்ராய க்ரியா பல விஷயேண ஸ்வார்ததோக்தா.

————————————————-

ஸஞ்ஜய உவாச
தரிஷ்ட்வா து பாண்டவாநீகஂ வ்யூடஂ துர்யோதநஸ்ததா.
ஆசார்யமுபஸங்கம்ய ராஜா வசநமப்ரவீத்৷৷1.2৷৷

ஸஞ்ஜய உவாச-ஸஞ்ஜயன் சொல்லுகிறான்,
ததா துர்யோதந-அப்போது துர்யோதனன்;
வ்யூடம் பாண்டவாநீகம்-அணிவகுத்து நின்ற பாண்டவர் படையை,
த்ருஷ்ட்வா-பார்த்துவிட்டு,
ஆசார்யம் உபஸங்கம்ய-துரோணனிடம் போய்,
வசனம் அப்ரவீத்-வார்த்தைகளை சொல்லலாயினன்.

சஞ்ஜயன் சொல்லுகிறான்: அப்போது துரியோதன ராஜன் அணிவகுத்து நின்ற பாண்டவர் படையைப் பார்த்துவிட்டு,
ஆசாரிய (துரோண)னிடம் போய்(ப் பின்வரும்) வார்த்தை சொல்லலாயினன்:

৷৷1.2৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ
ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத் விஜயே
சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ
தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்க பேரீ நிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத்.
ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ
த்ரைலோக்ய விஜயோபகரண பூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ
ஷ்ரீமத் பாஞ்சஜந்ய தேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிர வரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந்
ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதந ப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத் புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத.
அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்ம த்ரோண ப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்கா தஹந வாநரத்வஜஃ பாண்டு தநயோ
ஜ்ஞாந ஷக்தி பலைஷ்வர்ய வீர்ய தேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வ ஸஂகல்ப கரிதஜகதுதய விபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவர நிகில
ஜநாந்தர்பாஹ்ய ஸர்வ கரணாநாஂ ஸர்வ ப்ரகாரக நியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரித வாத்ஸல்ய விவஷதயா
ஸ்வ ஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷1.2৷৷ஏவஂ ஸுயோதந விஜய புபுத்ஸயா கரிதஸ்ய ப்ரஷ்நஸ்ய’யத்ர யோகேஷ்வரஃ’ 18.78 இதி ஸாக்ஷாதுத்தரஂ வக்ஷ்யந்,
தத் ப்ரத்யாயநார்த மகிலமவாந்தரவரித்தமபி ஸஞ்ஜய உவாச ‘தரிஷ்ட்வேதி’. பாண்டவாநீகஂ வ்யூடஂ தரிஷ்ட்வா இதி
ஸுயோதநஸ்ய தைர்யப்ரஂஷஹேதுஃ. தததீநோ தைர்யப்ரஂஷரூபோவஸ்தாவிஷேஷஃ’துஷப்தேந’ ஸூச்யதே.
தரிஷ்ட்வேத்யாதேரநுநாதயந் நித்யந்தஸ்யாவ்யக்தாஂஷஂ வ்யஞ்ஜயதி ‘துர்யோதந’ இத்யாதிநா’அகதயத்’ ரா.பா.1.19 இத்யந்தேந.
ஸஂஜ்ஞார்தஂ ஸம்யக்ஜ்ஞாநார்தம்; ஸஂஜ்ஞயா பரிஸஂக்யாநார்தஂ வா. தத்ர’அந்தர்விஷண்ணோபவத்’
இத்யந்தேந’பீஷ்மமேவாபிரக்ஷந்து பவந்தஃ ஸர்வ ஏவ ஹி’ 1.11 இத்யேததந்தஂ வ்யாக்யாதம்.’அபர்யாப்தஂ’ 1.10 இதி
ஷ்லோகஸ்யாயமர்தஃ தத் தஸ்மாத்; அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதமபர்யாப்தஂ பரபலவிஜயாய நாலம்;
இதஂ த்வேதேஷாஂ பாண்டவாநாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதஂ பர்யாப்தமஸ்மத்பலவிஜயாயாலம் இதி.
நந்விதமநுபபந்நஂ தத்பலமிதி ஸாமாநாதிகரண்யப்ரதீதிபங்காயோகாத்; பூர்வத்ர ச பரபலஸ்வபலயோஃ
ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதூபந்யாஸாபாவாத். ந ச பீஷ்மத்ரோணாதிரக்ஷிதஂ ஸ்வபலமயமஸமர்தஂ மந்யதே.
ப்ரபலாநாமேவ ஹி பீஷ்ம த்ரோணாதீநாஂ வதஃ ஸோபாதிகஃ.’ந பேதவ்யஂ மஹாராஜ’ ம.பா.உ.ப.55.1 இத்யாதிஷு ச பஹுஷஃ ஸ்வபலஸ்யைவ ஸாமர்த்யஂ துர்யோதநேநோபந்யஸ்தம். ந சேதாநீஂ தத்விபரீதப்ரதீதௌ காரணமஸ்தி. த்விதீயதிவஸாரம்பே ச துர்யோதந ஏவஂ வக்ஷ்யதி ‘அபர்யாப்தஂ ததஸ்மாகஂ பலஂ பார்தாபிரக்ஷிதம். பர்யாப்தஂ த்விதமேதேஷாஂ பலஂ பார்திவஸத்தமாஃ’ ம.பா.உ.ப. இதி. தத்ர சாஸ்மாகமபர்யாப்தமித்யேவாந்வயஃ; ந புநரஸ்மாகஂ பலமிதி. ததோத்ராபி ததைவ வசநவ்யக்திருசிதா. தஸ்மாத் பாடபேதேந வ்யவஹிதாந்வயேந வாக்யபேதேந பதார்தபேதேந வா யோஜநா ஸ்யாத். தத்ர பீமபீஷ்மஷப்தயோர்விபர்யாஸாத்பாடபேதஃ. ததா ச பீமாபிரக்ஷிதஂ தத்பலமஸ்மாகஂ அபர்யாப்தமித்யந்வயே ஸாமாநாதிகரண்யம், ததிதி விப்ரகரிஷ்டநிர்தேஷஸ்வாரஸ்யம், துர்யோதநாபிப்ராயாவிரோதஷ்ச ஸித்த்யதி. வ்யவஹிதாந்வயேப்யயமேவார்தஃ. த்விதா ச வ்யவஹிதாந்வயோத்ர ஷக்யஃ. பீமாபிரக்ஷிதபீஷ்மாபிரக்ஷிதயோர்விபர்யாஸாதேகஃ,’அபர்யாப்தஂ தத் ৷৷. பர்யாப்தஂ த்விதம்’ இத்யநயோர்விபர்யாஸாத்த்விதீயஃ. அர்தௌசித்யாய து வ்யவதாநமாத்ரஂ ஸஹ்யதே.
வாக்யபேதேப்யேவஂ யோஜநா அபர்யாப்தஂ ததித்யேகா ப்ரதிஜ்ஞா; பர்யாப்தஂ த்விதமிதி த்விதீயா. அத்ர கோ ஹேதுரிதி ஷங்காயாஂ ஹேதுபரஂ வாக்யத்வயம்; அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதம், ஏதேஷாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதமிதி. அஸ்மத்பலஸ்ய ப்ரபலாதிஷ்டிதத்வாத் பரபலஸ்ய ச துர்பலாதிஷ்டிதத்வாதித்யர்தஃ. பதார்தபேதே த்வேவஂ யோஜநா பர்யாப்தஂ பர்யாபநஂ ஸமாபநம்; பர்யாப்தமிதி கர்தரி க்தஃ, நாஷநஸமர்தமித்யர்தஃ. அபர்யாப்தஂ நாஷநாஸமர்தமித்யர்தஃ. பீஷ்மாபிரக்ஷிதமஸ்மாத்பலஂ தத் அபர்யாப்தஂ நாஷயிதுஂ ந ஷக்நோதி.’தத்’ இத்ய பாண்டவபலஂ கர்தரிதயா நிர்திஷ்யதே;’இதம்’ இதி ச ஸ்வபல பரபலபர்யாபநகர்தரிதயா. நிஷ்டாயோகாச்ச ந கர்மணி ஷஷ்டீப்ராப்திஃ யத்வா அபர்யாப்தமபரிமிதமித்யர்தஃ; பர்யாப்தஂ பரிமிதமித்யர்தஃ ஸ்வபலஸ்யைகாதஷாக்ஷௌஹிணீயுக்தத்வாத், பரபலஸ்ய ஸப்தாக்ஷௌஹிணீ யுக்தத்வாச்ச. ஸர்வதா தாவந்ந ஸ்வபலதௌர்பல்யஂ பரபலப்ராபல்யஂ ச யுத்தாரம்பே துர்யோதநஃ ப்ரஸஞ்ஜயேதிதி ஸோயஂ கண்டாபதாத்பாடச்சர குடீரப்ரவேஷஃ. ததாஹி இஹ தாவத்பீஷ்மாபிரக்ஷிதமித்யேதத்ப்ரதி ஷிரஸ்தயா பீமாபிரக்ஷிதமிதி கேநாபிப்ராயேண நிர்திஷ்யதே ந தாவத்பீஷ்மவத்பீமஸ்யாபி ஸேநாபதித்வேந; தரிஷ்டத்யும்நஸ்ய தத்பதித்வேநோக்தத்வாத். நாபி பீஷ்மஸமபௌருஷத்வேந; அத்யந்தவிஷமதயா ப்ரஸித்தேஃ. யதோக்தஂ பீஷ்மேணைவ ‘ஷக்தோஹஂ தநுஷைகேந நிஹந்துஂ ஸர்வபாண்டவாந். யத்யேஷாஂ ந பவேத்கோப்தா விஷ்ணுஃ காரணபூருஷஃ ம.பா. இதி. நாபி ப்ரதிபலாதீஷ்வரத்வேந; தர்மஸூநோஸ்ததாத்வாத். நாபி பரபலபடப்ரதாநத்வேந; அர்ஜுநஸ்யைவ ததா ப்ரஸித்தேஃ. அதோ பீமஸ்ய ஸமஸ்ததார்தராஷ்ட்ரவததீக்ஷிதத்வாத்ததுசிதஸாஹஸபலஸஹாயாதியுக்தத்வாச்ச தஸ்ய விஷேஷதோ நிர்தேஷஃ. ஏவஂ ஸதி தத்ப்ரதிஷிரஸ்த்வேந பீஷ்மஸ்ய நிர்தேஷோபி ஸமஸ்தபாண்டுதநயஸஂரக்ஷணப்ரவணத்வேந ப்ரதிபந்நத்வாத். அதஃ ஷத்ருபயஸஹாயாதிஷங்கே பதத்வயஸூசிதே இத்யுக்தஂ பவதி. யத்தூக்தஂ பூர்வத்ர பரபலஸ்வபலயோஃ ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதுஃ

—————-

பஷ்யைதாஂ பாண்டுபுத்ராணாமாசார்ய மஹதீஂ சமூம்.
வ்யூடாஂ த்ருபதபுத்ரேண தவ ஷிஷ்யேண தீமதா৷৷1.3৷৷

ஆசார்ய தவ ஸிஷ்யேண-ஆசார்யரே! உன்னுடைய சீடனான,
தீமதா- நிபுணனான,
த்ருபத புத்ரேண-துருபதன் மகனால்,
வ்யூடாம் பாண்டு புத்ராணாம்-வகுப்புற்ற பாண்டுவின் பிள்ளைகளின்,
ஏதாம் மஹதீம் சமூம்-இந்த பெரிய படையை, பஸ்ய-பார்.

குருவே, துருபதன் மகனும் நின் சீடனுமாகிய நிபுணனால் வகுப்புற்ற இப்பெரிய பாண்டவப் படையப் பார்.

৷1.3৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

1.3৷৷ஏவஂ ஸுயோதநவிஜயபுபுத்ஸயா கரிதஸ்ய ப்ரஷ்நஸ்ய’யத்ர யோகேஷ்வரஃ’ 18.78 இதி ஸாக்ஷாதுத்தரஂ வக்ஷ்யந், தத்ப்ரத்யாயநார்தமகிலமவாந்தரவரித்தமபி ஸஞ்ஜய உவாச ‘தரிஷ்ட்வேதி’. பாண்டவாநீகஂ வ்யூடஂ தரிஷ்ட்வா இதி ஸுயோதநஸ்ய தைர்யப்ரஂஷஹேதுஃ. தததீநோ தைர்யப்ரஂஷரூபோவஸ்தாவிஷேஷஃ’துஷப்தேந’ ஸூச்யதே. தரிஷ்ட்வேத்யாதேரநுநாதயந்நித்யந்தஸ்யாவ்யக்தாஂஷஂ வ்யஞ்ஜயதி ‘துர்யோதந’ இத்யாதிநா’அகதயத்’ ரா.பா.1.19 இத்யந்தேந. ஸஂஜ்ஞார்தஂ ஸம்யக்ஜ்ஞாநார்தம்; ஸஂஜ்ஞயா பரிஸஂக்யாநார்தஂ வா. தத்ர’அந்தர்விஷண்ணோபவத்’ இத்யந்தேந’பீஷ்மமேவாபிரக்ஷந்து பவந்தஃ ஸர்வ ஏவ ஹி’ 1.11 இத்யேததந்தஂ வ்யாக்யாதம்.’அபர்யாப்தஂ’ 1.10 இதி ஷ்லோகஸ்யாயமர்தஃ தத் தஸ்மாத்; அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதமபர்யாப்தஂ பரபலவிஜயாய நாலம்; இதஂ த்வேதேஷாஂ பாண்டவாநாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதஂ பர்யாப்தமஸ்மத்பலவிஜயாயாலம் இதி. நந்விதமநுபபந்நஂ தத்பலமிதி ஸாமாநாதிகரண்யப்ரதீதிபங்காயோகாத்; பூர்வத்ர ச பரபலஸ்வபலயோஃ ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதூபந்யாஸாபாவாத். ந ச பீஷ்மத்ரோணாதிரக்ஷிதஂ ஸ்வபலமயமஸமர்தஂ மந்யதே. ப்ரபலாநாமேவ ஹி பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ வதஃ ஸோபாதிகஃ.’ந பேதவ்யஂ மஹாராஜ’ ம.பா.உ.ப.55.1 இத்யாதிஷு ச பஹுஷஃ ஸ்வபலஸ்யைவ ஸாமர்த்யஂ துர்யோதநேநோபந்யஸ்தம். ந சேதாநீஂ தத்விபரீதப்ரதீதௌ காரணமஸ்தி. த்விதீயதிவஸாரம்பே ச துர்யோதந ஏவஂ வக்ஷ்யதி ‘அபர்யாப்தஂ ததஸ்மாகஂ பலஂ பார்தாபிரக்ஷிதம். பர்யாப்தஂ த்விதமேதேஷாஂ பலஂ பார்திவஸத்தமாஃ’ ம.பா.உ.ப. இதி. தத்ர சாஸ்மாகமபர்யாப்தமித்யேவாந்வயஃ; ந புநரஸ்மாகஂ பலமிதி. ததோத்ராபி ததைவ வசநவ்யக்திருசிதா. தஸ்மாத் பாடபேதேந வ்யவஹிதாந்வயேந வாக்யபேதேந பதார்தபேதேந வா யோஜநா ஸ்யாத். தத்ர பீமபீஷ்மஷப்தயோர்விபர்யாஸாத்பாடபேதஃ. ததா ச பீமாபிரக்ஷிதஂ தத்பலமஸ்மாகஂ அபர்யாப்தமித்யந்வயே ஸாமாநாதிகரண்யம், ததிதி விப்ரகரிஷ்டநிர்தேஷஸ்வாரஸ்யம், துர்யோதநாபிப்ராயாவிரோதஷ்ச ஸித்த்யதி. வ்யவஹிதாந்வயேப்யயமேவார்தஃ. த்விதா ச வ்யவஹிதாந்வயோத்ர ஷக்யஃ. பீமாபிரக்ஷிதபீஷ்மாபிரக்ஷிதயோர்விபர்யாஸாதேகஃ,’அபர்யாப்தஂ தத் ৷৷. பர்யாப்தஂ த்விதம்’ இத்யநயோர்விபர்யாஸாத்த்விதீயஃ. அர்தௌசித்யாய து வ்யவதாநமாத்ரஂ ஸஹ்யதே.

வாக்யபேதேப்யேவஂ யோஜநா அபர்யாப்தஂ ததித்யேகா ப்ரதிஜ்ஞா; பர்யாப்தஂ த்விதமிதி த்விதீயா. அத்ர கோ ஹேதுரிதி ஷங்காயாஂ ஹேதுபரஂ வாக்யத்வயம்; அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதம், ஏதேஷாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதமிதி. அஸ்மத்பலஸ்ய ப்ரபலாதிஷ்டிதத்வாத் பரபலஸ்ய ச துர்பலாதிஷ்டிதத்வாதித்யர்தஃ. பதார்தபேதே த்வேவஂ யோஜநா பர்யாப்தஂ பர்யாபநஂ ஸமாபநம்; பர்யாப்தமிதி கர்தரி க்தஃ, நாஷநஸமர்தமித்யர்தஃ. அபர்யாப்தஂ நாஷநாஸமர்தமித்யர்தஃ. பீஷ்மாபிரக்ஷிதமஸ்மாத்பலஂ தத் அபர்யாப்தஂ நாஷயிதுஂ ந ஷக்நோதி.’தத்’ இத்ய பாண்டவபலஂ கர்தரிதயா நிர்திஷ்யதே;’இதம்’ இதி ச ஸ்வபல பரபலபர்யாபநகர்தரிதயா. நிஷ்டாயோகாச்ச ந கர்மணி ஷஷ்டீப்ராப்திஃ யத்வா அபர்யாப்தமபரிமிதமித்யர்தஃ; பர்யாப்தஂ பரிமிதமித்யர்தஃ ஸ்வபலஸ்யைகாதஷாக்ஷௌஹிணீயுக்தத்வாத், பரபலஸ்ய ஸப்தாக்ஷௌஹிணீ யுக்தத்வாச்ச. ஸர்வதா தாவந்ந ஸ்வபலதௌர்பல்யஂ பரபலப்ராபல்யஂ ச யுத்தாரம்பே துர்யோதநஃ ப்ரஸஞ்ஜயேதிதி ஸோயஂ கண்டாபதாத்பாடச்சர குடீரப்ரவேஷஃ. ததாஹி இஹ தாவத்பீஷ்மாபிரக்ஷிதமித்யேதத்ப்ரதி ஷிரஸ்தயா பீமாபிரக்ஷிதமிதி கேநாபிப்ராயேண நிர்திஷ்யதே ந தாவத்பீஷ்மவத்பீமஸ்யாபி ஸேநாபதித்வேந; தரிஷ்டத்யும்நஸ்ய தத்பதித்வேநோக்தத்வாத். நாபி பீஷ்மஸமபௌருஷத்வேந; அத்யந்தவிஷமதயா ப்ரஸித்தேஃ. யதோக்தஂ பீஷ்மேணைவ ‘ஷக்தோஹஂ தநுஷைகேந நிஹந்துஂ ஸர்வபாண்டவாந். யத்யேஷாஂ ந பவேத்கோப்தா விஷ்ணுஃ காரணபூருஷஃ ம.பா. இதி. நாபி ப்ரதிபலாதீஷ்வரத்வேந; தர்மஸூநோஸ்ததாத்வாத். நாபி பரபலபடப்ரதாநத்வேந; அர்ஜுநஸ்யைவ ததா ப்ரஸித்தேஃ. அதோ பீமஸ்ய ஸமஸ்ததார்தராஷ்ட்ரவததீக்ஷிதத்வாத்ததுசிதஸாஹஸபலஸஹாயாதியுக்தத்வாச்ச தஸ்ய விஷேஷதோ நிர்தேஷஃ. ஏவஂ ஸதி தத்ப்ரதிஷிரஸ்த்வேந பீஷ்மஸ்ய நிர்தேஷோபி ஸமஸ்தபாண்டுதநயஸஂரக்ஷணப்ரவணத்வேந ப்ரதிபந்நத்வாத். அதஃ ஷத்ருபயஸஹாயாதிஷங்கே பதத்வயஸூசிதே இத்யுக்தஂ பவதி. யத்தூக்தஂ பூர்வத்ர பரபலஸ்வபலயோஃ ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதுஃ

——–

4. அத்ர ஸூரா மஹேஷ்வாஸா பீமார்ஜுநஸமா யுதி
யுயுதாநோ விராடஸ்ச த்ருபதஸ்ச மஹாரத:

அத்ர-இங்கு,
மஹேஷ்வாஸா-பெரிய வில்லாளிகளும்,
யுதி-போரில்,
பீமார்ஜுநஸமா-வீமனையும் பார்த்தனையும் நிகர்த்தவருமாகிய,
ஸூரா-சூரர்,
யுயுதாந-யுயுதானன்,
த்ருபத-மகாரதனாகிய துருபதன்.

இங்கு சூரரும் பெரிய வில்லாளிகளும் போரில் வீமனையும் பார்த்தனையும் நிகர்த்தவருமாகிய
பலர் இருக்கிறார்கள் யுயுதானன்; விராடன்; மகாரதனாகிய துருபதன்;

৷৷1.4৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷ 1.4৷৷ஏவஂ ஸுயோதநவிஜயபுபுத்ஸயா கரிதஸ்ய ப்ரஷ்நஸ்ய’யத்ர யோகேஷ்வரஃ’ 18.78 இதி ஸாக்ஷாதுத்தரஂ வக்ஷ்யந், தத்ப்ரத்யாயநார்தமகிலமவாந்தரவரித்தமபி ஸஞ்ஜய உவாச ‘தரிஷ்ட்வேதி’. பாண்டவாநீகஂ வ்யூடஂ தரிஷ்ட்வா இதி ஸுயோதநஸ்ய தைர்யப்ரஂஷஹேதுஃ. தததீநோ தைர்யப்ரஂஷரூபோவஸ்தாவிஷேஷஃ’துஷப்தேந’ ஸூச்யதே. தரிஷ்ட்வேத்யாதேரநுநாதயந்நித்யந்தஸ்யாவ்யக்தாஂஷஂ வ்யஞ்ஜயதி ‘துர்யோதந’ இத்யாதிநா’அகதயத்’ ரா.பா.1.19 இத்யந்தேந. ஸஂஜ்ஞார்தஂ ஸம்யக்ஜ்ஞாநார்தம்; ஸஂஜ்ஞயா பரிஸஂக்யாநார்தஂ வா. தத்ர’அந்தர்விஷண்ணோபவத்’ இத்யந்தேந’பீஷ்மமேவாபிரக்ஷந்து பவந்தஃ ஸர்வ ஏவ ஹி’ 1.11 இத்யேததந்தஂ வ்யாக்யாதம்.’அபர்யாப்தஂ’ 1.10 இதி ஷ்லோகஸ்யாயமர்தஃ தத் தஸ்மாத்; அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதமபர்யாப்தஂ பரபலவிஜயாய நாலம்; இதஂ த்வேதேஷாஂ பாண்டவாநாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதஂ பர்யாப்தமஸ்மத்பலவிஜயாயாலம் இதி. நந்விதமநுபபந்நஂ தத்பலமிதி ஸாமாநாதிகரண்யப்ரதீதிபங்காயோகாத்; பூர்வத்ர ச பரபலஸ்வபலயோஃ ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதூபந்யாஸாபாவாத். ந ச பீஷ்மத்ரோணாதிரக்ஷிதஂ ஸ்வபலமயமஸமர்தஂ மந்யதே. ப்ரபலாநாமேவ ஹி பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ வதஃ ஸோபாதிகஃ.’ந பேதவ்யஂ மஹாராஜ’ ம.பா.உ.ப.55.1 இத்யாதிஷு ச பஹுஷஃ ஸ்வபலஸ்யைவ ஸாமர்த்யஂ துர்யோதநேநோபந்யஸ்தம். ந சேதாநீஂ தத்விபரீதப்ரதீதௌ காரணமஸ்தி. த்விதீயதிவஸாரம்பே ச துர்யோதந ஏவஂ வக்ஷ்யதி ‘அபர்யாப்தஂ ததஸ்மாகஂ பலஂ பார்தாபிரக்ஷிதம். பர்யாப்தஂ த்விதமேதேஷாஂ பலஂ பார்திவஸத்தமாஃ’ ம.பா.உ.ப. இதி. தத்ர சாஸ்மாகமபர்யாப்தமித்யேவாந்வயஃ; ந புநரஸ்மாகஂ பலமிதி. ததோத்ராபி ததைவ வசநவ்யக்திருசிதா. தஸ்மாத் பாடபேதேந வ்யவஹிதாந்வயேந வாக்யபேதேந பதார்தபேதேந வா யோஜநா ஸ்யாத். தத்ர பீமபீஷ்மஷப்தயோர்விபர்யாஸாத்பாடபேதஃ. ததா ச பீமாபிரக்ஷிதஂ தத்பலமஸ்மாகஂ அபர்யாப்தமித்யந்வயே ஸாமாநாதிகரண்யம், ததிதி விப்ரகரிஷ்டநிர்தேஷஸ்வாரஸ்யம், துர்யோதநாபிப்ராயாவிரோதஷ்ச ஸித்த்யதி. வ்யவஹிதாந்வயேப்யயமேவார்தஃ. த்விதா ச வ்யவஹிதாந்வயோத்ர ஷக்யஃ. பீமாபிரக்ஷிதபீஷ்மாபிரக்ஷிதயோர்விபர்யாஸாதேகஃ,’அபர்யாப்தஂ தத் ৷৷. பர்யாப்தஂ த்விதம்’ இத்யநயோர்விபர்யாஸாத்த்விதீயஃ. அர்தௌசித்யாய து வ்யவதாநமாத்ரஂ ஸஹ்யதே.

—————

5. த்ருஷ்டகேதுஸ்சேகிதாந: காஸிராஜஸ்ச வீர்யவாந்
புருஜித்குந்திபோஜஸ்ச ஸைப்யஸ்ச நரபுங்கவ:

த்ருஷ்டகேது-திருஷ்ட கேது,
சேகிதாந-சேகிதானன்,
வீர்யவாந் காஸிராஜ-வீரியமுடைய காசி ராஜன்,
புரூஜித் -புரூஜித்,
குந்திபோஜ-குந்தி போஜன்,
நரபுங்கவ ஸைப்ய-மனிதரேறாகிய சைவியன்.

திருஷ்ட கேது சேகிதானன்; வீரியமுடைய காசி ராஜன்; புருஜித்; குந்தி போஜன்; மனிதரேறாகிய சைவியன்;

৷৷1.5৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷ 1.5৷৷ஏவஂ ஸுயோதநவிஜயபுபுத்ஸயா கரிதஸ்ய ப்ரஷ்நஸ்ய’யத்ர யோகேஷ்வரஃ’ 18.78 இதி ஸாக்ஷாதுத்தரஂ வக்ஷ்யந், தத்ப்ரத்யாயநார்தமகிலமவாந்தரவரித்தமபி ஸஞ்ஜய உவாச ‘தரிஷ்ட்வேதி’. பாண்டவாநீகஂ வ்யூடஂ தரிஷ்ட்வா இதி ஸுயோதநஸ்ய தைர்யப்ரஂஷஹேதுஃ. தததீநோ தைர்யப்ரஂஷரூபோவஸ்தாவிஷேஷஃ’துஷப்தேந’ ஸூச்யதே. தரிஷ்ட்வேத்யாதேரநுநாதயந்நித்யந்தஸ்யாவ்யக்தாஂஷஂ வ்யஞ்ஜயதி ‘துர்யோதந’ இத்யாதிநா’அகதயத்’ ரா.பா.1.19 இத்யந்தேந. ஸஂஜ்ஞார்தஂ ஸம்யக்ஜ்ஞாநார்தம்; ஸஂஜ்ஞயா பரிஸஂக்யாநார்தஂ வா. தத்ர’அந்தர்விஷண்ணோபவத்’ இத்யந்தேந’பீஷ்மமேவாபிரக்ஷந்து பவந்தஃ ஸர்வ ஏவ ஹி’ 1.11 இத்யேததந்தஂ வ்யாக்யாதம்.’அபர்யாப்தஂ’ 1.10 இதி ஷ்லோகஸ்யாயமர்தஃ தத் தஸ்மாத்; அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதமபர்யாப்தஂ பரபலவிஜயாய நாலம்; இதஂ த்வேதேஷாஂ பாண்டவாநாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதஂ பர்யாப்தமஸ்மத்பலவிஜயாயாலம் இதி. நந்விதமநுபபந்நஂ தத்பலமிதி ஸாமாநாதிகரண்யப்ரதீதிபங்காயோகாத்; பூர்வத்ர ச பரபலஸ்வபலயோஃ ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதூபந்யாஸாபாவாத். ந ச பீஷ்மத்ரோணாதிரக்ஷிதஂ ஸ்வபலமயமஸமர்தஂ மந்யதே. ப்ரபலாநாமேவ ஹி பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ வதஃ ஸோபாதிகஃ.’ந பேதவ்யஂ மஹாராஜ’ ம.பா.உ.ப.55.1 இத்யாதிஷு ச பஹுஷஃ ஸ்வபலஸ்யைவ ஸாமர்த்யஂ துர்யோதநேநோபந்யஸ்தம். ந சேதாநீஂ தத்விபரீதப்ரதீதௌ காரணமஸ்தி. த்விதீயதிவஸாரம்பே ச துர்யோதந ஏவஂ வக்ஷ்யதி ‘அபர்யாப்தஂ ததஸ்மாகஂ பலஂ பார்தாபிரக்ஷிதம். பர்யாப்தஂ த்விதமேதேஷாஂ பலஂ பார்திவஸத்தமாஃ’ ம.பா.உ.ப. இதி. தத்ர சாஸ்மாகமபர்யாப்தமித்யேவாந்வயஃ; ந புநரஸ்மாகஂ பலமிதி. ததோத்ராபி ததைவ வசநவ்யக்திருசிதா. தஸ்மாத் பாடபேதேந வ்யவஹிதாந்வயேந வாக்யபேதேந பதார்தபேதேந வா யோஜநா ஸ்யாத். தத்ர பீமபீஷ்மஷப்தயோர்விபர்யாஸாத்பாடபேதஃ. ததா ச பீமாபிரக்ஷிதஂ தத்பலமஸ்மாகஂ அபர்யாப்தமித்யந்வயே ஸாமாநாதிகரண்யம், ததிதி விப்ரகரிஷ்டநிர்தேஷஸ்வாரஸ்யம், துர்யோதநாபிப்ராயாவிரோதஷ்ச ஸித்த்யதி. வ்யவஹிதாந்வயேப்யயமேவார்தஃ. த்விதா ச வ்யவஹிதாந்வயோத்ர ஷக்யஃ. பீமாபிரக்ஷிதபீஷ்மாபிரக்ஷிதயோர்விபர்யாஸாதேகஃ,’அபர்யாப்தஂ தத் ৷৷. பர்யாப்தஂ த்விதம்’ இத்யநயோர்விபர்யாஸாத்த்விதீயஃ. அர்தௌசித்யாய து வ்யவதாநமாத்ரஂ ஸஹ்யதே.

—————-

6. யுதாமந்யுஸ்ச விக்ராந்த உத்தமௌஜாஸ்ச வீர்யவாந்
ஸெளபத்ரோ த்ரௌபதேயாஸ்ச ஸர்வ ஏவ மஹாரதா:

விக்ராந்த-வலிமை மிக்க,
யுதாமந்யு-யுதாமந்யு,
வீர்யவாந் உத்தமௌஜா-வீரன் உத்தமௌஜா,
ஸௌபத்ர-சுபத்திரை மகன்,
த்ரௌபதேயா-திரௌபதி மக்கள்,
ஸர்வ ஏவ மஹாரதா-எல்லோருமே மகாரதர்.

வலிமை மிக்க யுதாமந்யு; உத்தமௌஜா என்ற வீரன்; சுபத்திரை மகன்; திரௌபதி மக்கள்; எல்லோருமே மகாரதர்.

৷৷1.6৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷ 1.6৷৷ஏவஂ ஸுயோதநவிஜயபுபுத்ஸயா கரிதஸ்ய ப்ரஷ்நஸ்ய’யத்ர யோகேஷ்வரஃ’ 18.78 இதி ஸாக்ஷாதுத்தரஂ வக்ஷ்யந், தத்ப்ரத்யாயநார்தமகிலமவாந்தரவரித்தமபி ஸஞ்ஜய உவாச ‘தரிஷ்ட்வேதி’. பாண்டவாநீகஂ வ்யூடஂ தரிஷ்ட்வா இதி ஸுயோதநஸ்ய தைர்யப்ரஂஷஹேதுஃ. தததீநோ தைர்யப்ரஂஷரூபோவஸ்தாவிஷேஷஃ’துஷப்தேந’ ஸூச்யதே. தரிஷ்ட்வேத்யாதேரநுநாதயந்நித்யந்தஸ்யாவ்யக்தாஂஷஂ வ்யஞ்ஜயதி ‘துர்யோதந’ இத்யாதிநா’அகதயத்’ ரா.பா.1.19 இத்யந்தேந. ஸஂஜ்ஞார்தஂ ஸம்யக்ஜ்ஞாநார்தம்; ஸஂஜ்ஞயா பரிஸஂக்யாநார்தஂ வா. தத்ர’அந்தர்விஷண்ணோபவத்’ இத்யந்தேந’பீஷ்மமேவாபிரக்ஷந்து பவந்தஃ ஸர்வ ஏவ ஹி’ 1.11 இத்யேததந்தஂ வ்யாக்யாதம்.’அபர்யாப்தஂ’ 1.10 இதி ஷ்லோகஸ்யாயமர்தஃ தத் தஸ்மாத்; அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதமபர்யாப்தஂ பரபலவிஜயாய நாலம்; இதஂ த்வேதேஷாஂ பாண்டவாநாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதஂ பர்யாப்தமஸ்மத்பலவிஜயாயாலம் இதி. நந்விதமநுபபந்நஂ தத்பலமிதி ஸாமாநாதிகரண்யப்ரதீதிபங்காயோகாத்; பூர்வத்ர ச பரபலஸ்வபலயோஃ ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதூபந்யாஸாபாவாத். ந ச பீஷ்மத்ரோணாதிரக்ஷிதஂ ஸ்வபலமயமஸமர்தஂ மந்யதே. ப்ரபலாநாமேவ ஹி பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ வதஃ ஸோபாதிகஃ.’ந பேதவ்யஂ மஹாராஜ’ ம.பா.உ.ப.55.1 இத்யாதிஷு ச பஹுஷஃ ஸ்வபலஸ்யைவ ஸாமர்த்யஂ துர்யோதநேநோபந்யஸ்தம். ந சேதாநீஂ தத்விபரீதப்ரதீதௌ காரணமஸ்தி. த்விதீயதிவஸாரம்பே ச துர்யோதந ஏவஂ வக்ஷ்யதி ‘அபர்யாப்தஂ ததஸ்மாகஂ பலஂ பார்தாபிரக்ஷிதம். பர்யாப்தஂ த்விதமேதேஷாஂ பலஂ பார்திவஸத்தமாஃ’ ம.பா.உ.ப. இதி. தத்ர சாஸ்மாகமபர்யாப்தமித்யேவாந்வயஃ; ந புநரஸ்மாகஂ பலமிதி. ததோத்ராபி ததைவ வசநவ்யக்திருசிதா. தஸ்மாத் பாடபேதேந வ்யவஹிதாந்வயேந வாக்யபேதேந பதார்தபேதேந வா யோஜநா ஸ்யாத். தத்ர பீமபீஷ்மஷப்தயோர்விபர்யாஸாத்பாடபேதஃ. ததா ச பீமாபிரக்ஷிதஂ தத்பலமஸ்மாகஂ அபர்யாப்தமித்யந்வயே ஸாமாநாதிகரண்யம், ததிதி விப்ரகரிஷ்டநிர்தேஷஸ்வாரஸ்யம், துர்யோதநாபிப்ராயாவிரோதஷ்ச ஸித்த்யதி. வ்யவஹிதாந்வயேப்யயமேவார்தஃ. த்விதா ச வ்யவஹிதாந்வயோத்ர ஷக்யஃ. பீமாபிரக்ஷிதபீஷ்மாபிரக்ஷிதயோர்விபர்யாஸாதேகஃ,’அபர்யாப்தஂ தத் ৷৷. பர்யாப்தஂ த்விதம்’ இத்யநயோர்விபர்யாஸாத்த்விதீயஃ. அர்தௌசித்யாய து வ்யவதாநமாத்ரஂ ஸஹ்யதே.

—————

7. அஸ்மாகம் து விஸிஷ்டா யே தாந்நிபோத த்விஜோத்தம
நாயகா மம ஸைந்யஸ்ய ஸஞ்ஜ்ஞார்தம் தாந்ப்ரவீமி தே

த்விஜோத்தம்-இருபிறப்பாளரில் மேம்பட்டவனே,
அஸ்மாகம்-நம்முள்ளே,
யே விஸிஷ்டா-எவர் விசேஷமாக இருக்கின்றனரோ,
தாந்-அவர்களை,
நிபோத-தெரிந்து கொள்,
மம ஸைந்யஸ்ய-எனது படையின்,
யே நாயகா-எவர் நாயகர்களோ,
தாந்-அவர்களை,
ஸம்ஜ்ஞார்தம்-கவனத்திற்காக,
ப்ரவீமி-சொல்லுகிறேன்.

இனி, எனது படைக்கு நாயகராய், நம்முள்ளே சிறந்தோரையுந் தெரிந்து கொள்.
இருபிறப்பாளரில் மேம்பட்டவனே, குறிப்பின் பொருட்டாக அவர்களை உனக்குச் சொல்லுகிறேன்.

துர்யோதனன் மறைமுகமாகத் தனது குருவை நிந்திக்கிறான். போர் முறையைப் புகட்டுதலில் நீர் எவ்வளவு
வல்லவராயிருந்தாலும், முடிவாகப் பார்க்குமிடத்து நீர் ஒரு பிராம்மணர் தானே!
பயங்கொள்ளியாகிய உமக்குச் சண்டையில் எங்கிருந்து உற்சாகம் வரப்போகிறது?
பாண்டவப் படையைப் பார்த்து நீர் பயப்படுவது இயல்பு. எனினும் எதற்கும் அஞ்சாதீர்.
நம் பக்கத்திலும் பேராற்றல் வாய்ந்த வீரர்கள் இருக்கின்றனர்-இதுதான் அவன் பேச்சின் கருத்து.

৷৷1.7৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷ 1.7৷৷ஏவஂ ஸுயோதநவிஜயபுபுத்ஸயா கரிதஸ்ய ப்ரஷ்நஸ்ய’யத்ர யோகேஷ்வரஃ’ 18.78 இதி ஸாக்ஷாதுத்தரஂ வக்ஷ்யந், தத்ப்ரத்யாயநார்தமகிலமவாந்தரவரித்தமபி ஸஞ்ஜய உவாச ‘தரிஷ்ட்வேதி’. பாண்டவாநீகஂ வ்யூடஂ தரிஷ்ட்வா இதி ஸுயோதநஸ்ய தைர்யப்ரஂஷஹேதுஃ. தததீநோ தைர்யப்ரஂஷரூபோவஸ்தாவிஷேஷஃ’துஷப்தேந’ ஸூச்யதே. தரிஷ்ட்வேத்யாதேரநுநாதயந்நித்யந்தஸ்யாவ்யக்தாஂஷஂ வ்யஞ்ஜயதி ‘துர்யோதந’ இத்யாதிநா’அகதயத்’ ரா.பா.1.19 இத்யந்தேந. ஸஂஜ்ஞார்தஂ ஸம்யக்ஜ்ஞாநார்தம்; ஸஂஜ்ஞயா பரிஸஂக்யாநார்தஂ வா. தத்ர’அந்தர்விஷண்ணோபவத்’ இத்யந்தேந’பீஷ்மமேவாபிரக்ஷந்து பவந்தஃ ஸர்வ ஏவ ஹி’ 1.11 இத்யேததந்தஂ வ்யாக்யாதம்.’அபர்யாப்தஂ’ 1.10 இதி ஷ்லோகஸ்யாயமர்தஃ தத் தஸ்மாத்; அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதமபர்யாப்தஂ பரபலவிஜயாய நாலம்; இதஂ த்வேதேஷாஂ பாண்டவாநாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதஂ பர்யாப்தமஸ்மத்பலவிஜயாயாலம் இதி. நந்விதமநுபபந்நஂ தத்பலமிதி ஸாமாநாதிகரண்யப்ரதீதிபங்காயோகாத்; பூர்வத்ர ச பரபலஸ்வபலயோஃ ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதூபந்யாஸாபாவாத். ந ச பீஷ்மத்ரோணாதிரக்ஷிதஂ ஸ்வபலமயமஸமர்தஂ மந்யதே. ப்ரபலாநாமேவ ஹி பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ வதஃ ஸோபாதிகஃ.’ந பேதவ்யஂ மஹாராஜ’ ம.பா.உ.ப.55.1 இத்யாதிஷு ச பஹுஷஃ ஸ்வபலஸ்யைவ ஸாமர்த்யஂ துர்யோதநேநோபந்யஸ்தம். ந சேதாநீஂ தத்விபரீதப்ரதீதௌ காரணமஸ்தி. த்விதீயதிவஸாரம்பே ச துர்யோதந ஏவஂ வக்ஷ்யதி ‘அபர்யாப்தஂ ததஸ்மாகஂ பலஂ பார்தாபிரக்ஷிதம். பர்யாப்தஂ த்விதமேதேஷாஂ பலஂ பார்திவஸத்தமாஃ’ ம.பா.உ.ப. இதி. தத்ர சாஸ்மாகமபர்யாப்தமித்யேவாந்வயஃ; ந புநரஸ்மாகஂ பலமிதி. ததோத்ராபி ததைவ வசநவ்யக்திருசிதா. தஸ்மாத் பாடபேதேந வ்யவஹிதாந்வயேந வாக்யபேதேந பதார்தபேதேந வா யோஜநா ஸ்யாத். தத்ர பீமபீஷ்மஷப்தயோர்விபர்யாஸாத்பாடபேதஃ. ததா ச பீமாபிரக்ஷிதஂ தத்பலமஸ்மாகஂ அபர்யாப்தமித்யந்வயே ஸாமாநாதிகரண்யம், ததிதி விப்ரகரிஷ்டநிர்தேஷஸ்வாரஸ்யம், துர்யோதநாபிப்ராயாவிரோதஷ்ச ஸித்த்யதி. வ்யவஹிதாந்வயேப்யயமேவார்தஃ. த்விதா ச வ்யவஹிதாந்வயோத்ர ஷக்யஃ. பீமாபிரக்ஷிதபீஷ்மாபிரக்ஷிதயோர்விபர்யாஸாதேகஃ,’அபர்யாப்தஂ தத் ৷৷. பர்யாப்தஂ த்விதம்’ இத்யநயோர்விபர்யாஸாத்த்விதீயஃ. அர்தௌசித்யாய து வ்யவதாநமாத்ரஂ ஸஹ்யதே.

—————

8. பவாந் பீஷ்மஸ்யுச கர்ணஸ்ச க்ருபஸ்ச ஸமிதிஞ்ஜய:
அஸ்வத்தாமா விகர்ணஸ்ச ஸெளமதத்திர்ஜயத்ரத:

பவாந்-நீ,
பீஷ்ம: கர்ண: க்ருப-பீஷ்மன், கர்ணன், கிருபன்,
ஸமிதிஞ்ஜய-பொருநர் கூட்டத்தை வெல்வோனாகிய,
ததா ஏவ-அதே போல,
அஸ்வத்தாமா விகர்ண, ஸௌமதத்தி-அசுவத்தாமன் விகர்ணன் சோமதத்தன் மகன்.

நீ; பீஷ்மன்; கர்ணன்; பொருநர் கூட்டத்தை வெல்வோனாகிய
கிருபன்; அசுவத்தாமன்; விகர்ணன்; சோமதத்தன் மகன்;

துரோணாசாரியரை அளவுக்குமிஞ்சி அவமரியாதை செய்து விட்டதாக அஞ்சுகிற துர்யோதனன்
அதற்கு ஈடாக சேனாதிபதியாகிய பீஷ்மருக்கு முன்பாக அவரை வைத்து முகஸ்துதி செய்கிறான்.
மேலும் துரோணருடைய மைத்துனராகிய கிருபரை போர் முனையில் வெற்றியே வடிவெடுத்துள்ளவர்
என்று புகழ்ந்து பேசுகிறான். இதுபோன்ற முகஸ்துதிக்கு யார்தான் வசப்படமாட்டார் !

৷৷1.8৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷ 1.8৷৷ஏவஂ ஸுயோதநவிஜயபுபுத்ஸயா கரிதஸ்ய ப்ரஷ்நஸ்ய’யத்ர யோகேஷ்வரஃ’ 18.78 இதி ஸாக்ஷாதுத்தரஂ வக்ஷ்யந், தத்ப்ரத்யாயநார்தமகிலமவாந்தரவரித்தமபி ஸஞ்ஜய உவாச ‘தரிஷ்ட்வேதி’. பாண்டவாநீகஂ வ்யூடஂ தரிஷ்ட்வா இதி ஸுயோதநஸ்ய தைர்யப்ரஂஷஹேதுஃ. தததீநோ தைர்யப்ரஂஷரூபோவஸ்தாவிஷேஷஃ’துஷப்தேந’ ஸூச்யதே. தரிஷ்ட்வேத்யாதேரநுநாதயந்நித்யந்தஸ்யாவ்யக்தாஂஷஂ வ்யஞ்ஜயதி ‘துர்யோதந’ இத்யாதிநா’அகதயத்’ ரா.பா.1.19 இத்யந்தேந. ஸஂஜ்ஞார்தஂ ஸம்யக்ஜ்ஞாநார்தம்; ஸஂஜ்ஞயா பரிஸஂக்யாநார்தஂ வா. தத்ர’அந்தர்விஷண்ணோபவத்’ இத்யந்தேந’பீஷ்மமேவாபிரக்ஷந்து பவந்தஃ ஸர்வ ஏவ ஹி’ 1.11 இத்யேததந்தஂ வ்யாக்யாதம்.’அபர்யாப்தஂ’ 1.10 இதி ஷ்லோகஸ்யாயமர்தஃ தத் தஸ்மாத்; அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதமபர்யாப்தஂ பரபலவிஜயாய நாலம்; இதஂ த்வேதேஷாஂ பாண்டவாநாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதஂ பர்யாப்தமஸ்மத்பலவிஜயாயாலம் இதி. நந்விதமநுபபந்நஂ தத்பலமிதி ஸாமாநாதிகரண்யப்ரதீதிபங்காயோகாத்; பூர்வத்ர ச பரபலஸ்வபலயோஃ ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதூபந்யாஸாபாவாத். ந ச பீஷ்மத்ரோணாதிரக்ஷிதஂ ஸ்வபலமயமஸமர்தஂ மந்யதே. ப்ரபலாநாமேவ ஹி பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ வதஃ ஸோபாதிகஃ.’ந பேதவ்யஂ மஹாராஜ’ ம.பா.உ.ப.55.1 இத்யாதிஷு ச பஹுஷஃ ஸ்வபலஸ்யைவ ஸாமர்த்யஂ துர்யோதநேநோபந்யஸ்தம். ந சேதாநீஂ தத்விபரீதப்ரதீதௌ காரணமஸ்தி. த்விதீயதிவஸாரம்பே ச துர்யோதந ஏவஂ வக்ஷ்யதி ‘அபர்யாப்தஂ ததஸ்மாகஂ பலஂ பார்தாபிரக்ஷிதம். பர்யாப்தஂ த்விதமேதேஷாஂ பலஂ பார்திவஸத்தமாஃ’ ம.பா.உ.ப. இதி. தத்ர சாஸ்மாகமபர்யாப்தமித்யேவாந்வயஃ; ந புநரஸ்மாகஂ பலமிதி. ததோத்ராபி ததைவ வசநவ்யக்திருசிதா. தஸ்மாத் பாடபேதேந வ்யவஹிதாந்வயேந வாக்யபேதேந பதார்தபேதேந வா யோஜநா ஸ்யாத். தத்ர பீமபீஷ்மஷப்தயோர்விபர்யாஸாத்பாடபேதஃ. ததா ச பீமாபிரக்ஷிதஂ தத்பலமஸ்மாகஂ அபர்யாப்தமித்யந்வயே ஸாமாநாதிகரண்யம், ததிதி விப்ரகரிஷ்டநிர்தேஷஸ்வாரஸ்யம், துர்யோதநாபிப்ராயாவிரோதஷ்ச ஸித்த்யதி. வ்யவஹிதாந்வயேப்யயமேவார்தஃ. த்விதா ச வ்யவஹிதாந்வயோத்ர ஷக்யஃ. பீமாபிரக்ஷிதபீஷ்மாபிரக்ஷிதயோர்விபர்யாஸாதேகஃ,’அபர்யாப்தஂ தத் ৷৷. பர்யாப்தஂ த்விதம்’ இத்யநயோர்விபர்யாஸாத்த்விதீயஃ. அர்தௌசித்யாய து வ்யவதாநமாத்ரஂ ஸஹ்யதே.

—————

9. அந்யே ச பஹவ: ஸூரா மதர்த்தே த்யக்தஜீவிதா:
நாநாஸஸ்த்ரப்ரஹரணா: ஸர்வே யுத்தவிஸாரதா:

அந்யே ச-இன்னும் வேறு,
பஹவ: ஸூரா-பல சூரர்,
மதர்தே -என் பொருட்டு,
த்யக்தஜீவிதா-வாழ்க்கையைத் துறந்தோர்,
ஸர்வே-எல்லோருமே,
நாநாஸஸ்த்ரப்ரஹரணா-பலவிதமான ஆயுதங்களும் அம்புகளுமுடையோர்,
யுத்வவிஸாரதா-போரில் நிபுணர்.

இன்னும் வேறு பல சூரர்; என் பொருட்டு வாழ்க்கையைத் துறந்தோர்;
பலவிதமான ஆயுதங்களும் அம்புகளுமுடையோர்; எல்லோருமே போரில் நிபுணர்.

৷৷1.9৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷ 1.9৷৷ஏவஂ ஸுயோதநவிஜயபுபுத்ஸயா கரிதஸ்ய ப்ரஷ்நஸ்ய’யத்ர யோகேஷ்வரஃ’ 18.78 இதி ஸாக்ஷாதுத்தரஂ வக்ஷ்யந், தத்ப்ரத்யாயநார்தமகிலமவாந்தரவரித்தமபி ஸஞ்ஜய உவாச ‘தரிஷ்ட்வேதி’. பாண்டவாநீகஂ வ்யூடஂ தரிஷ்ட்வா இதி ஸுயோதநஸ்ய தைர்யப்ரஂஷஹேதுஃ. தததீநோ தைர்யப்ரஂஷரூபோவஸ்தாவிஷேஷஃ’துஷப்தேந’ ஸூச்யதே. தரிஷ்ட்வேத்யாதேரநுநாதயந்நித்யந்தஸ்யாவ்யக்தாஂஷஂ வ்யஞ்ஜயதி ‘துர்யோதந’ இத்யாதிநா’அகதயத்’ ரா.பா.1.19 இத்யந்தேந. ஸஂஜ்ஞார்தஂ ஸம்யக்ஜ்ஞாநார்தம்; ஸஂஜ்ஞயா பரிஸஂக்யாநார்தஂ வா. தத்ர’அந்தர்விஷண்ணோபவத்’ இத்யந்தேந’பீஷ்மமேவாபிரக்ஷந்து பவந்தஃ ஸர்வ ஏவ ஹி’ 1.11 இத்யேததந்தஂ வ்யாக்யாதம்.’அபர்யாப்தஂ’ 1.10 இதி ஷ்லோகஸ்யாயமர்தஃ தத் தஸ்மாத்; அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதமபர்யாப்தஂ பரபலவிஜயாய நாலம்; இதஂ த்வேதேஷாஂ பாண்டவாநாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதஂ பர்யாப்தமஸ்மத்பலவிஜயாயாலம் இதி. நந்விதமநுபபந்நஂ தத்பலமிதி ஸாமாநாதிகரண்யப்ரதீதிபங்காயோகாத்; பூர்வத்ர ச பரபலஸ்வபலயோஃ ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதூபந்யாஸாபாவாத். ந ச பீஷ்மத்ரோணாதிரக்ஷிதஂ ஸ்வபலமயமஸமர்தஂ மந்யதே. ப்ரபலாநாமேவ ஹி பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ வதஃ ஸோபாதிகஃ.’ந பேதவ்யஂ மஹாராஜ’ ம.பா.உ.ப.55.1 இத்யாதிஷு ச பஹுஷஃ ஸ்வபலஸ்யைவ ஸாமர்த்யஂ துர்யோதநேநோபந்யஸ்தம். ந சேதாநீஂ தத்விபரீதப்ரதீதௌ காரணமஸ்தி. த்விதீயதிவஸாரம்பே ச துர்யோதந ஏவஂ வக்ஷ்யதி ‘அபர்யாப்தஂ ததஸ்மாகஂ பலஂ பார்தாபிரக்ஷிதம். பர்யாப்தஂ த்விதமேதேஷாஂ பலஂ பார்திவஸத்தமாஃ’ ம.பா.உ.ப. இதி. தத்ர சாஸ்மாகமபர்யாப்தமித்யேவாந்வயஃ; ந புநரஸ்மாகஂ பலமிதி. ததோத்ராபி ததைவ வசநவ்யக்திருசிதா. தஸ்மாத் பாடபேதேந வ்யவஹிதாந்வயேந வாக்யபேதேந பதார்தபேதேந வா யோஜநா ஸ்யாத். தத்ர பீமபீஷ்மஷப்தயோர்விபர்யாஸாத்பாடபேதஃ. ததா ச பீமாபிரக்ஷிதஂ தத்பலமஸ்மாகஂ அபர்யாப்தமித்யந்வயே ஸாமாநாதிகரண்யம், ததிதி விப்ரகரிஷ்டநிர்தேஷஸ்வாரஸ்யம், துர்யோதநாபிப்ராயாவிரோதஷ்ச ஸித்த்யதி. வ்யவஹிதாந்வயேப்யயமேவார்தஃ. த்விதா ச வ்யவஹிதாந்வயோத்ர ஷக்யஃ. பீமாபிரக்ஷிதபீஷ்மாபிரக்ஷிதயோர்விபர்யாஸாதேகஃ,’அபர்யாப்தஂ தத் ৷৷. பர்யாப்தஂ த்விதம்’ இத்யநயோர்விபர்யாஸாத்த்விதீயஃ. அர்தௌசித்யாய து வ்யவதாநமாத்ரஂ ஸஹ்யதே.

—————–

10. அபர்யாப்தம் ததஸ்மாகம் பலம் பீஷ்மாபிரக்ஷிதம்
பர்யாப்தம் த்விதமேதேஷாம் பலம் பீமாபிரக்ஷிதம்

பீஷ்மாபிரக்ஷிதம்-பீஷ்மனால் காக்கப்படும்,
அஸ்மாகம் பலம்-நமது படை,
அபார்யாப்தம்-(கண்ணுக்கு) நிறைந்திருக்கவில்லை,
பீமாபிரக்ஷிதம்-வீமனால் காக்கப்படும்,
ஏதேஷாம் பலம்-இவர்களுடையை படையோ,
பர்யாப்தம்-நிறைந்திருக்கிறது

(எனினும்) பீஷ்மனால் காக்கப்படும் நமது படை (கண்ணுக்கு) நிறைந்திருக்கவில்லை.
வீமனால் காக்கப்படும் இவர்களுடையை படையோ நிறைந்திருக்கிறது.

அசுர இயல்பு உடையானுக்கு அழிவுகாலம் அணுகும் பொழுது வீண் பெருமை கொள்ளுதல் அதிகரிக்கிறது.
அத்தகைய தற்புகழ்ச்சியில் தனக்கே கேடுதரும் கருத்துகள் தற்செயலாய் வந்து அமைவதும் உண்டு.
இங்கு துர்யோதனனுடைய கூற்று இக்கோட்பாட்டுக்கு இலக்காகிறது.
தனக்கு ஜன்ம சத்துருவாயிருக்கின்ற பீமனைவிட பீஷ்மர் சிறந்த சேனாதிபதி என்பது அவன் கருத்து.
பீமன் தன் வெற்றிக்காகப் பாடுபடுபவன். பாட்டனாராகிய பீஷ்மரோ பட்சபாதமில்லாதவர்.
உடன்படிக்கையின் படி துர்யோதனனுக்காப் போர் புரிந்தாலும் அவர் தர்மம் ஒன்றே வெற்றியடைய வேண்டும்
என்னும் கோரிக்கையுடையவர். அவருடைய சீரிய மனநிலையை துர்யோதனன் அறிந்திலன்.

ஆட்களின் எண்ணிக்கையிலிருந்து ஒரு சேனையின் வலிவை அறிந்து கொள்ள முடியாது.
கட்டுக்கு அடங்கியிருக்கிற பாங்கிலிருந்து ஒரு படையின் திறமை தோன்றும். தங்களுடைய சேனை கட்டுக்கு அடங்காதது;
பாண்டவர்களுடையதோ கட்டுக்கு அடங்கியது என்று எண்ணிக்கையின் விரிவைத் துர்யோதனன் தற்பெருமையாகச் சொல்லுகிறான்.
வண்ணத்தில் பெரியது எனினும் வலிவில் சிறியது என்ற அமங்கலக் கருத்து அதில் அடங்கியிருக்கிறது.

৷৷1.10৷৷தரிதராஷ்ட்ர உவாச ஸஞ்ஜய உவாச துர்யோதநஃ ஸ்வயமேவ பீமாபிரக்ஷிதஂ பாண்டவாநாஂ பலம் ஆத்மீயஂ ச பீஷ்மாபிரக்ஷிதஂ பலம் அவலோக்ய ஆத்மவிஜயே தஸ்ய பலஸ்ய பர்யாப்ததாம் ஆத்மீயஸ்ய பலஸ்ய தத்விஜயே சாபர்யாப்ததாம் ஆசார்யாய நிவேத்ய அந்தரே விஷண்ணஃ அபவத். தஸ்ய விஷாதம் ஆலோக்ய பீஷ்மஃ தஸ்ய ஹர்ஷஂ ஜநயிதுஂ ஸிஂஹநாதஂ ஷங்காத்மாநஂ ச கரித்வா ஷங்கபேரீநிநாதைஃ ச விஜயாபிஷஂஸிநஂ கோஷஂ ச அகாரயத். ததஃ தஂ கோஷம் ஆகர்ண்ய ஸர்வேஷ்வரேஷ்வரஃ பார்தஸாரதீ ரதீ ச பாண்டுதநயஃ த்ரைலோக்யவிஜயோபகரணபூதே மஹதி ஸ்யந்தநே ஸ்திதௌ த்ரைலோக்யஂ கம்பயந்தௌ ஷ்ரீமத்பாஞ்சஜந்யதேவதத்தௌ திவ்யௌ ஷங்கௌ ப்ரதத்மதுஃ. ததோ யுதிஷ்டிரவரிகோதராதயஃ ச ஸ்வகீயாந் ஷங்காந் பரிதக் பரிதக் ப்ரதத்முஃ. ஸ கோஷோ துர்யோதநப்ரமுகாநாஂ ஸர்வேஷாம் ஏவ பவத்புத்ராணாஂ ஹரிதயாநி பிபேத. அத்ய ஏவ நஷ்டஂ குரூணாஂ பலம் இதி தார்த்தராஷ்ட்ரா மேநிரே. ஏவஂ தத்விஜயாபிகாங்க்ஷிணே தரிதராஷ்ட்ராய ஸஂஜயஃ அகதயத்.
அத யுயுத்ஸூந் அவஸ்திதாந் தார்தராஷ்ட்ராந் பீஷ்மத்ரோணப்ரமுகாந் தரிஷ்ட்வா லங்காதஹநவாநரத்வஜஃ பாண்டுதநயோ ஜ்ஞாநஷக்திபலைஷ்வர்யவீர்யதேஜஸாஂ நிதிஂ ஸ்வஸஂகல்பகரிதஜகதுதயவிபவலயலீலஂ ஹரிஷீகேஷஂ பராவரநிகிலஜநாந்தர்பாஹ்யஸர்வகரணாநாஂ ஸர்வப்ரகாரகநியமநே அவஸ்திதஂ ஸமாஷ்ரிதவாத்ஸல்யவிவஷதயா ஸ்வஸாரத்யே அவஸ்திதஂ யுயுத்ஸூந் யதாவத் அவேக்ஷிதுஂ ததீக்ஷணக்ஷமே ஸ்தாநே ரதஂ ஸ்தாபய இதி அசோதயத்.

৷৷ 1.10৷৷ஏவஂ ஸுயோதநவிஜயபுபுத்ஸயா கரிதஸ்ய ப்ரஷ்நஸ்ய’யத்ர யோகேஷ்வரஃ’ 18.78 இதி ஸாக்ஷாதுத்தரஂ வக்ஷ்யந், தத்ப்ரத்யாயநார்தமகிலமவாந்தரவரித்தமபி ஸஞ்ஜய உவாச ‘தரிஷ்ட்வேதி’. பாண்டவாநீகஂ வ்யூடஂ தரிஷ்ட்வா இதி ஸுயோதநஸ்ய தைர்யப்ரஂஷஹேதுஃ. தததீநோ தைர்யப்ரஂஷரூபோவஸ்தாவிஷேஷஃ’துஷப்தேந’ ஸூச்யதே. தரிஷ்ட்வேத்யாதேரநுநாதயந்நித்யந்தஸ்யாவ்யக்தாஂஷஂ வ்யஞ்ஜயதி ‘துர்யோதந’ இத்யாதிநா’அகதயத்’ ரா.பா.1.19 இத்யந்தேந. ஸஂஜ்ஞார்தஂ ஸம்யக்ஜ்ஞாநார்தம்; ஸஂஜ்ஞயா பரிஸஂக்யாநார்தஂ வா. தத்ர’அந்தர்விஷண்ணோபவத்’ இத்யந்தேந’பீஷ்மமேவாபிரக்ஷந்து பவந்தஃ ஸர்வ ஏவ ஹி’ 1.11 இத்யேததந்தஂ வ்யாக்யாதம்.’அபர்யாப்தஂ’ 1.10 இதி ஷ்லோகஸ்யாயமர்தஃ தத் தஸ்மாத்; அஸ்மாகஂ பலஂ பீஷ்மாபிரக்ஷிதமபர்யாப்தஂ பரபலவிஜயாய நாலம்; இதஂ த்வேதேஷாஂ பாண்டவாநாஂ பலஂ பீமாபிரக்ஷிதஂ பர்யாப்தமஸ்மத்பலவிஜயாயாலம் இதி. நந்விதமநுபபந்நஂ தத்பலமிதி ஸாமாநாதிகரண்யப்ரதீதிபங்காயோகாத்; பூர்வத்ர ச பரபலஸ்வபலயோஃ ஸாமர்த்யாஸாமர்த்யஹேதூபந்யாஸாபாவாத். ந ச பீஷ்மத்ரோணாதிரக்ஷிதஂ ஸ்வபலமயமஸமர்தஂ மந்யதே. ப்ரபலாநாமேவ ஹி பீஷ்மத்ரோணாதீநாஂ வதஃ ஸோபாதிகஃ.’ந பேதவ்யஂ மஹாராஜ’ ம.பா.உ.ப.55.1 இத்யாதிஷு ச பஹுஷஃ ஸ்வபலஸ்யைவ ஸாமர்த்யஂ துர்யோதநேநோபந்யஸ்தம். ந சேதாநீஂ தத்விபரீதப்ரதீதௌ காரணமஸ்தி. த்விதீயதிவஸாரம்பே ச துர்யோதந ஏவஂ வக்ஷ்யதி ‘அபர்யாப்தஂ ததஸ்மாகஂ பலஂ பார்தாபிரக்ஷிதம். பர்யாப்தஂ த்விதமேதேஷாஂ பலஂ பார்திவஸத்தமாஃ’ ம.பா.உ.ப. இதி. தத்ர சாஸ்மாகமபர்யாப்தமித்யேவாந்வயஃ; ந புநரஸ்மாகஂ பலமிதி. ததோத்ராபி ததைவ வசநவ்யக்திருசிதா. தஸ்மாத் பாடபேதேந வ்யவஹிதாந்வயேந வாக்யபேதேந பதார்தபேதேந வா யோஜநா ஸ்யாத். தத்ர பீமபீஷ்மஷப்தயோர்விபர்யாஸாத்பாடபேதஃ. ததா ச பீமாபிரக்ஷிதஂ தத்பலமஸ்மாகஂ அபர்யாப்தமித்யந்வயே ஸாமாநாதிகரண்யம், ததிதி விப்ரகரிஷ்டநிர்தேஷஸ்வாரஸ்யம், துர்யோதநாபிப்ராயாவிரோதஷ்ச ஸித்த்யதி. வ்யவஹிதாந்வயேப்யயமேவார்தஃ. த்விதா ச வ்யவஹிதாந்வயோத்ர ஷக்யஃ. பீமாபிரக்ஷிதபீஷ்மாபிரக்ஷிதயோர்விபர்யாஸாதேகஃ,’அபர்யாப்தஂ தத் ৷৷. பர்யாப்தஂ த்விதம்’ இத்யநயோர்விபர்யாஸாத்த்விதீயஃ. அர்தௌசித்யாய து வ்யவதாநமாத்ரஂ ஸஹ்யதே.

—————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

This entry was posted on February 8, 2021 at 3:29 am and is filed under ஸ்ரீ ராமானுஜர், Desihan, Geetha Saaram. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog