Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

இப்படி எழுந்து அருளின ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பாஹ்ய குத்ருஷ்டி நிரசன அர்த்தமாக
உபகரித்து அருளின ஜ்ஞானத்தால் பலிதங்களை அனுசந்தித்து ப்ரீதராகிறார் .

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

கீழ்ப் பாட்டிலே -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திவ்ய தேச யாத்ரை எழுந்து அருளினவாறே பிரதிவாதிகளுடைய
வாழ்வு வேருடனே நசித்துப் போன படியை சொல்லி -இதிலே -அவருடைய சமீசீன ஞானத்தாலே
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளுக்கு உண்டான விநாசத்தையும் -லோகத்தர்க்கு எல்லாம் உண்டான சம்ர்த்தியையும்
பலபடியாக அருளிச் செய்து கொண்டு பிரீதராகிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

வாதியர் வாழ்வு அற-ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உதவிய ஞானத்தாலே விளைந்த நன்மைகளை கண்டு-
களிப்புடன் அவற்றைக் கூறுகிறார் .

வாழ்வற்றது தொல்லை வாதியர்க்கு என்றும் மறையவர் தம்
தாழ்வற்றது தவம் தாரணி பெற்றது தத்துவ நூல்
கூழற்றது குற்றமெல்லாம் பத்திதா குணத்தினர்க் கந்
நாழற்றது நம்மிராமானுசன் தந்த ஞானத்திலே – – 65-

பத உரை –
நம் இராமானுசன் -நம் தலைவரான ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
தந்த -உதவிய
ஞானத்திலே -ஞானம் காரணமாக
தொல்லை -பழைமை வாய்ந்த
வாதியர்க்கு -வாதத்தை கை கொண்டவர்களுக்கு
வாழ்வு அற்றது -வாழ்வு தொலைந்தது
என்றும் -அங்கன் அவர்கள் வாழ்வு தொலைதலினால்-எக்காலத்திலும்
மறையவர் தம் -வைதிகர்கள் உடைய
தாழ்வு -குறைபாடு
அற்றது -தீர்ந்தது
தாரணி -பூமி
தவம் பெற்றது -பாக்யத்தை அடைந்தது
தத்துவ நூல் -தத்துவங்களைப் பற்றி கூறும் சாஸ்த்ரங்களில்
கூழ் –சந்தேஹம்
அற்றது -தீர்ந்தது
குற்றம் எல்லாம் பதித்த -அனைத்து குற்றமும் தன்னுள் ஓட்டிப் பொதிந்துள்ள
குணத்தினர்க்கு-ஸ்வபாவம் உள்ளவர்களுக்கு
அந்நாழ் அற்றது -அக்குற்றம் தீர்ந்தது

வியாக்யானம் –
நம்முடைய நாதரான ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உபகரித்து அருளின ஜ்ஞானத்தாலே –
பயிருள்ள வன்றே-களையும் உண்டாமா போலே பழையதாய்ப் போருகிற வாதங்களை யுடைய
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளுக்கு-வாழ்வு போயிற்று –
களை போனவாறே -மாய்ந்தவாறே -பயிர் தலைப் பெறுமா போலே-அவை போகையாலே –
சர்வ காலத்திலும் வைதிகரானவர்கள் -தங்களுடைய குறைவு போயிற்று .–

ஏத்த வல்லார் திரிதலால் தவமுடைத்து தரணி தானே -பெருமாள் திரு மொழி – 10-5 – – என்கிற படியே
பாஹ்யர் நிரஸ்தராய்–வைதிகர் தலைப்பெற்று பாகவத சஞ்சாரம் மிகுகையாலே பூமி பாக்யத்தை உடைத்தாயிற்று
தத்வ பரமான சாஸ்த்ரங்களில் சம்சயங்கள் எல்லாம் தீர்ந்தது –
சர்வ தோஷ லக்னமான ஸ்வபாவத்தைவுடையவர்களுக்கு அக்குற்றம் தீர்ந்தது
இது ஒரு ஜ்ஞான வைபவம் இருக்கும் படியே -என்று கருத்து

ஞானத்திலே -என்றது த்ருதீ யார்த்தே சப்தமி
தாழ்வு -குறைவு
தவம்-பாக்கியம்
கூழ்ப்பு -சம்சயம்
நாழ் -குற்றம்–

மருந்து விருந்து பொருள் அமுதம் எல்லாம் ஒன்றே –வாழ்வு தாழ்வு அற்றது -இரு வகைப் பட்டவர்களுக்கும்
மறையவர் தம் தாழ்வு அற்றது..இரண்டு இடத்திலும் அற்றது–இரண்டுமே என்றும் —
ஸ்ரீ ஸ்வாமி –ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு மட்டுமே பொருந்தும் –
நம் ஸ்ரீ ராமானுசர்–நாம் -சொத்து என்று உணர்ந்தால் போதும் சம்பந்தம் பெற-
புண்யம் போஜ விகாசாய பாப த்வாந்தஷயாயச ஸ்ரீ மான் ஆவிர்பூத் பூமௌ ராமானுஜ திவாகர-
இருட்டு போக -ஆத்ம ஞானம் வளர கைங்கர்ய செல்வம் வளர –
ஸ்வாமி ஞான வைபவதால் – கிடைத்த பஞ்சாம்ருதத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
பரித்ராணாயா -த்ரயங்களும் -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தியும் சொன்னபடி-

நம் இராமானுசன் தந்த ஞானத்தினாலே –
எங்களுக்கு வகுத்த சேஷியான ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
தம்முடைய கிருபா பரதந்த்ரராய்க் கொண்டு – நிர்ஹேதுகமாக உபகரித்து அருளின ஜ்ஞானத்தினாலே –
த்ர்தீயார்த்தே சப்தமி -என்கிற பிரக்ரியையாலே -ஜ்ஞானத்திலே -என்று நிர்தேசிக்கிறார் –
இனி அத்தாலே பலிதத்தை யருளிச் செய்கிறார் – வாழ்வு அற்றது என்று தொடங்கி-

வாதியர்க்கு –
பிரதிவாதிகளான சங்கர பாஸ்கர யாதவ பாட்ட பிரபாகர பௌத்த சார்வாதிகளுக்கு –

தொல்லை-வாழ்வு அற்றது –
இவருடைய அவதாரத்துக்கு முற்காலத்திலே -பிரதிவாதிகளுக்கு வாழ்வு அற்றது-
வேதத்தை அங்கீகரித்து இருக்கச் செய்தே அதின் அர்த்தத்தை அறியாதே குத்ருஷ்டி கல்பநங்களாக சில கிரந்தங்களைப் பண்ணி –
லோகத்தை எல்லாம் மூலையடியே நடத்திக் கொண்டு போருகையும்-
வேதத்திலே சில தோஷங்களை ஆரோபித்து – அது அப்ரமாணம் என்று சொல்லுகையும் –
அப்படிப் பட்ட வாழ்வு
இவர் அவதரித்து உபகரித்த ஞானத்தாலே அடி யற்று போச்சுது –

வாழ்வு அற்றது தொல்லை வாதியர்க்கு –
தொல்லை வாதியர்க்கு -தொன்மையான வதம் புரிபவர்களுக்கு -என்றபடி
தொன்மை வாய்ந்தது வாதம் -வாதியர் தொன்மை வாய்ந்தவர் அல்லர் என்று அறிக –
வாதம் புரிபவர் -தற் காலத்தவர் ஆயினும் அவர்கள் புரியும் அசத்கார்ய வாதம் முதலியன
வேதத்திலேயே எடுத்து களையப் படுதலின் –தொன்மை வாய்ந்தவை -என்க-
பயிர் உள்ள வன்றே-களையும் உண்டாமோ போலே அநாதி வைதிகக் கொள்கைக்குக் களையான அவைதிக வாதங்களும்
தொன்று தொட்டு வருமவை யாதலின் அவை தொன்மை வாய்ந்தன ஆயின –
வாதியர் தாங்கள் கைக் கொண்ட வாதம் பண்டையதாயினும் அது அடிபடவே தலை எடுக்க மாட்டாது நசிந்து ஒழிந்தனர்.

என்றும் –
என்கிற பதம் -காகாஷி அந்யோன்ய பூர்வோத்தர பதங்களுக்கு விசேஷணமாய் இருக்கிறது –

என்றும் தொல்லை தாழ்வற்றது –
அற்றது அற்றது -என்று –
ஆஸூ விஸ்மரசி தத்தமர்த்தி நே விச்மரஷ்ய ப்க்ர்திம் பரேணயத் காம விச்மரண ஸீலலீலயா -என்னுமா போலே –
இத்தால் -விரோதிகளானவற்றைப் போக்கடித்த ஆற்றலை சொல்லுகிறது –

சதுர்வேதிகளான ப்ராமாணிகருக்கு இவருடைய அவதாரத்துக்கு முற்காலம் எல்லாம்
பாக்ய குத்ருஷ்டிகள் லோகம் எங்கும் வியாபித்து இருக்கையாலே வைதிக மார்க்கம் எல்லாம் தலை சாய்ந்து
இருக்கையாகிற தாழ்வு என்றும் அற்றது –

தொல்லை என்று இங்கும் அனுஷ்டிக்கக் கடவது –
தொல்லையான தாழ்வு
அநாதி காலமே தொடங்கி இடைவிடாதே வந்த தாழ்வு –

தொல்லை என்றது வாதியருக்கு விசேஷணமாய்-
பழையதாய் போருகிற வாதங்களை உடைய பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் -என்றுமாம் –
தாழ்வு -குறைவு –
தாழ்வு என்று மற்றது -இனி மேல் உள்ள காலத்தில் -ஒருநாளும் மறுவ விடாதே வாசனையோடு போயிற்று என்றபடி –
லோகத்திலே பயிரை உடையவன் கிரிஷி பண்ணினால் -அந்த பயிரிலே கட்டடங்க களை வியாபித்து
அத்தை தலை எடுக்க ஒட்டாதே இருந்தவாறே –
அந்தக் களையை விரகர் பிடிங்கிப் பொகட்டு அந்த பயிரை அபிவ்ருத்தமாம் படி பண்ணுமாப் போலே –

ஸ்ரீ ஈஸ்வரனுடைய கிருஷிக்கு விஷய பூதரான அனுகூலர் அடங்கலும் பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளாலே தலை சாய்ந்து போன பின்பு –
அவர்களை நிரசித்து -அந்த சேதனரை எல்லாம் அபிவ்ருத்தராம்படி பண்ணினார் காணும் –

என்றும் மறையவர் தம் தாழ்வு அற்றது –
என்றும் அற்றது என்று இயைக்க
களை எடுத்தவாறே பயிர் தலை நிமிர்ந்து ஓங்கி வளருவது போலே
துர்வாதம் தொலையவே வைதிகர் தலை நிமிர்ந்து ஓங்கி வளர்ந்தனர் -என்க –

தவம் தாரணி பெற்றது –
பூமியானது பாக்யத்தை பெற்றது –தவம் -பாக்கியம்
பரித்ராணாயா சாதூனாம் விநாசாய ச துஷ்க்ர்தாம் -என்ற அநந்தரம் இறே -தர்ம சம்ச்த்தாபனார்த்தம் -என்றது –
பிரதிவாதிகள் பராஜிதராய்க் கொண்டு பூமியிலே காணப் படாத பின்பு –
ஸ்ரீ பாகவதர்கள் தங்கள் குறை எல்லாம் தீர்ந்து பிரகாசித்தார்கள் ஆகையாலே –
பூமியிலே தர்மமானது எங்கும் ஒக்க வியாபித்தது –
புண்யம் போஜ விகாசாய பாப த்வாந்தஷயாயச ஸ்ரீ மான் ஆவிர்பூத் பூமௌ ராமானுஜ திவாகர -என்னக் கடவது இறே –

தவம் தாரணி பெற்றது –
தவம் -பாக்கியம்
தாரணி தவம் பெற்றது என்று கூட்டுக
துர்வாதம் தொலைந்து வைதிகர் தலை நிமிர்ந்து –
தீர்த்த கரராமின் திரிந்து -இரண்டாம் திருவந்தாதி -16 – என்றபடி
பூமி எங்கும் திரிதலாலே அவர்கள் திருவடி சம்பந்தம் பெறுதலின் பூமி பாக்கியம் பெற்றது-என்றபடி
ஏத்துவார் திரிதலால் தவமுடைத்து இத் தரணி தானே-பெருமாள் திரு மொழி -10- 5- என்னும்
ஸ்ரீ ஸூக்தி இங்கு அனுசந்திகத் தக்கது

தத்துவ நூல் கூழ் அற்றது –
பராவர தத்வ யாதாத்ம்ய பிரதிபாதகமாய் இருந்துள்ள -சாஸ்திர ரூபமான வேதமானது –
குத்ருஷ்டிகளாலே கலக்கப்பட்டு இவ்வளவும் பஹூ நாயகமாய் வ்யபிசரித்து போய் –
இப்போது இவர் ஸ்ரீ பாஷ்யத்தை அருளிச் செய்கையாலே –
யஸ் சுருதி ஸ்ம்ருதி ஸூத்ராணாம் அந்தர்ஜுரம் அசீசமத் -என்கிறபடியே
லோகத்தார் எல்லாருக்கும் ஞான பிரதானத்தையும்
வேதங்களுக்கு யதாவர்த்தத்தையும் -பண்ணுகையாலே –
காலுஷ்யம் போய் நிச்ச்சம்சயமாக தத்வார்த்தங்களை பிரகாசிப்பிக்கும் ஆய்த்து –

கூழ்ப்பு -சம்சயம் –
இவருடைய உபதேசத்தாலே -பிரமாதக்களுக்கு த்த்வபரமான சாஸ்த்ரங்களிலே சம்சயங்கள் எல்லாம் போய்த்தின வென்றுமாம் –
தத்துவம் –தத்வம் -நூல் -சாஸ்திரம் –

தத்துவ நூல் கூழ் அற்றது
கூழ் -சந்தேகம்
நூலில் சந்தேகம் தீர்ந்தது -என்றபடி

குற்றம் எல்லாம் பதித்த குணத்தினருக்கு அந் நாழ் அற்றது –
யாவச்ச யச்சதுரிதம் சகலச்ய ஜந்தோ ஸ்தாவச்ச தத் தததி கஞ்சம மாஸ்தி சத்யம் -என்கிறபடியே
சமஸ்த துரிதங்களும் -வியாபித்து இருக்கிற குணங்களை உடையவர்களுக்கு
இவருடைய ஜ்ஞான பிரதான வைபாவத்தாலே -அவர்களுடைய பாபம் எல்லாம் நசித்தது –
ஷிப்ரம் பவதி தர்மாத்மா சஸ் வச்சாந்திம் நிகச்சதி -என்கிறபடியே
குணத்தில் உண்டான தோஷங்கள் எல்லாம் நிவர்த்தங்களாய் -ஜ்ஞாநாதிகர் ஆனார்கள் -என்றபடி –
நாழ் -குற்றம் -இது ஒரு வைபவம் இருக்கும்படி என்-என்று வித்தராகிறார் –

குற்றமெல்லாம் –அந் நாழ் அற்றது
குணம் -ஸ்வபாவம்
நாழ்-குற்றம் குற்றங்களையே இழைக்கும் ஸ்வபாவம் உள்ளவர்களுக்கு அக் குற்றங்கள் தொலைந்தன –

ஸ்ரீ இராமானுசன் தந்த ஞானத்திலான நலன்கள் எத்திறத்தன என்று வியக்கிறார் .
ஞானத்திலே -இல் ஐந்தாம் வேற்றுமை உருபு-எதப்பொருள் அது
கல்வியில் பெரியவன் கம்பன் -என்பது போலே–

எந்த ஒன்றை தெரிந்து கொண்டால் எல்லாம் அறிந்தது போல/உத்தாரகர்-ஞானம் பகிர்ந்து கொண்டால் பெருகும்–
உபதேச வேளை ஸ்ரீ கீதையில் பரித்ராணாம் முதலில் -பறை தருவான் போலே –
இங்கு அனுஷ்டான வேளை / கறவைகள் பின்பு சிற்றம் சிறுகாலை போலே

———–

தீதில் நன்னெறி காட்டி எங்கும் திரிந்து அரங்கன் எம்பெருமானுக்கே காதல் செய் தொண்டர் –பெருமாள் -2-6-

பொலிக பொலிக பொலிக போயிற்று வல்லுயிர்ச் சாபம்
நலியும் நரகமும் நைந்த நமனுக்கு இங்கு யாதொன்று மில்லை
கலியுங் கெடும் கண்டு கொண்மின் கடல் வண்ணன் பூதங்கள் மண் மேல்
மலியப் புகுந்து இசை பாடி ஆடி உழி தரக் கண்டோம்–5-2-1-

இடங்கொள் சமயத்தை எல்லாம் எடுத்துக் களைவன போலே
தடங்கடற் பள்ளிப் பெருமான் தன்னுடைப் பூதங்களே யாய்க்
கிடந்தும் இருந்தும் எழுந்தும் கீதம் பல பல பாடி
நடந்தும் பறந்தும் குனிந்தும் நாடகம் செய்கின்றனவே–5-2-4-

கலியுகம் ஒன்றும் இன்றிக்கே தன்னடியார்க்கு அருள் செய்யும்
மலியும் சுடரொளி மூர்த்தி மாயப் பிரான் கண்ணன் தன்னைக்
கலி வயல் தென்னன் குருகூர்க் காரி மாறன் சடகோபன்
ஒலி புகழ் ஆயிரத்து இப்பத்து உள்ளத்தை மாசறுக்குமே–5-2-11-

—————–———————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

This entry was posted on May 4, 2020 at 1:13 pm and is filed under இராமானுச நூற்றந்தாதி, ராமானுஜ நூற்றந்தாதி, ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், ஸ்ரீ ராமானுஜர், Manna vaallla Maa munikall, Raamaanujar. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.