Thiruvonum's Weblog

முதல் பாட்டிலே -நாராயணனே -என்று உபய விபூதி யோகத்தை சொல்லிற்று –
(கார் மேனி செங்கண் -நித்ய விபூதி
கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் லீலா விபூதி )

அநந்தரம் -பாற் கடலில் பையத் துயின்ற பரமன் -என்று
அவதாரார்த்தமாக திருப் பாற் கடலிலே கண் வளர்ந்து அருளின படியைச் சொல்லிற்று –

அநந்தரம் இந்திரன் குறை தீர ஸ்ரீ வாமனனாய் வந்து அவதரித்து –
ஒரு நாடாக வாசி வையாதே திருவடிகளைக் கொண்டு தீண்டின படியைச் சொல்லிற்று –

அநந்தரம் யோக்யராய் ஆச்சார பிரதானரான வசிஷ்டாதிகள் நியமிக்கும் படி
சக்கரவர்த்தி திரு மகனாய் வந்து அவதரித்து வாசி வைத்து உடம்பு கொடுத்த படி சொல்லிற்று –

இப் பாட்டில் வரையாதே எல்லார்க்கும் கட்டவும் அடிக்கவுமாம் படி கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்து
ஒரு ஊருக்காக தன்னை முற்றூட்டாக கொடுத்த படி சொல்லுகிறது –

நோற்கின்ற பெண்களில் ஒருத்தி நாம் அனுபவிக்க இலை யகலப் படா நின்றோம் –
ஸ்ரேயாம்சி பஹு விக்நாநி என்று
பெரியவர்களுக்கும் ஸ்ரேயஸ்ஸூக்கு விக்நம் உண்டாம் என்று சொல்லிற்று

பெருமாள் திரு அபிஷேகத்துக்கு ஸம்ப்ராந்தகனான தசரதன் பாரிக்கிறான்-
ராஜரிஷியை ப்ரஹ்ம ரிஷியாக்கிய வசிஷ்டன் முஹூர்த்த விதாநம் பண்ணுகிறான் –
ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம -என்று பாக்யாதிகரான பெருமாள் முடி சூட்டுகிறார் –
சக பத்ந்யா விசாலாட்ஷயா நாராயணம் உபாகமத் -என்று
பெருமாள் பிராட்டியாரோடே கூட பெரிய பெருமாளை ஆஸ்ரயிக்கிறது –
இச்சாம என்று நாடு அடங்க அபிஷேக மங்களத்தை பிரார்த்தித்து இதுக்கு மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறது –
இப்படி இருக்க இதுக்கும் அன்றோ விக்நம் வந்தது –

நாம் அநாதி காலம் பண்ணின பாபம் கிடக்க இது கூடுமோ என்று கேட்க —

நாம் அவனுடைய அனுபவத்தில் இழியவே-
உத்தர பூர்வாகங்களுக்கு
அஸ்லேஷ
விநாசம் உண்டு என்று பரிஹரிக்கிறார்கள் –

ஈஸ்வரன் தான் சங்கல்ப்பித்தது குலைந்தாலும்
ததீயர் சங்கல்பம் தன்னை
தன்னை அழிய மாறியும் தலைக் கட்டிக் கொடுக்கும் –

அவர் தாமும் முடி தவிர்ந்து –
மஹா ராஜர்க்கும் –
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வானுக்கும் முடி சூட்டுக்கைக்கு இறே –

அர்ஜுனன் ஜெயத்ரனை அஸ்தமிக்கைக்கு முன்னே கொல்லக் கடவேன் -என்று சங்கல்ப்பிக்க-
ஆயுதம் எடேன் என்றவன் ஆயுதம் எடுத்தும் –
பொய் சொல்லியும் –
பகலை இரவாக்கியும் –
அர்ஜுனன் சங்கல்பத்தை இறே தலைக் கட்டிக் கொடுத்தது –

பற்றப் புகுகிற விஷயத்தினுடைய நன்மை ஏது –
பற்றப் புகுகிற நாம் எவ்வளவிலோம் –
பற்றுகையாவது தான் ஏது என்று
அயோக்யதா அநு சந்தானம் பண்ண

நோவு மிக்கதனையும் நாலைந்து குடி நீர் எழக் குடிக்குமா போலே
நாம் திரு நாம சங்கீர்த்தனத்திலே அதிகரிக்கவே இதுக்கு
விரோதி கர்மங்கள் அடைய நசிக்கும் என்கிறார்கள் –

மாயனைத் தாமோதரனைச் செப்பு –
1-மாயனைச் செப்பு –
2-மன்னு வட மதுரை மைந்தனைச் செப்பு
3-தூய பெருநீர் யமுனைத் துறைவனைச் செப்பு
4-ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கைச் செப்பு
5-தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்தவனைச் செப்பு
6-தாமோதரனைச் செப்பு
குடிக்கிற குடி நீர்கள் (ஓவ்ஷதம் ) இவை –

மாயனை மன்னு வட மதுரை மைந்தனை-
தூய பெருநீர் யமுனைத் துறைவனை –
ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கை
தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்த தாமோதரனை
தூயோமாய் வந்து நாம் தூ மலர் தூவித் தொழுது
வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்கப்
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்
தீயினில் தூசாகும் செப்பேலோர் எம்பாவாய்–5-

பதவுரை

மாயனை–மாயச் செயல்களை யுடையவனும்
மன்னு வட மதுரை மைந்தனை-(பகவத் ஸம்பந்தம்) நித்யமாகப் பெற்றுள்ள வட மதுரைக்குத் தலைவனும்,
தூய பெரு நீர்–பரிசுத்தமாய் ஆழம் மிக்கிருக்கிற தீர்த்தத்தை யுடைய
யமுனை துறைவனை–யமுனை யாற்றங்கரையை நிரூபகமாக வுடையவனும்,
ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும்–இடைக் குலத்தில் விளங்கா நின்றுள்ள
அணி விளக்கை–மங்கள தீபம் போன்றவனும்
தாயை குடல் விளக்கஞ்செய்த–தாயாகிய தேவகி பிராட்டியின் வயிற்றை விளங்கச் செய்தவனுமான
என்ன நோன்பு நோற்றாள் கொலோ என்று கொண்டாடும்படி யசோதை பிராட்டியின் வயிற்றை விளங்கச் செய்தவனுமான -என்றுமாம்
தாமோதரனை–கண்ண பிரானை,
நாம்–(அடிச்சியோமாகிய) நாம்
தூயோம் ஆய் வந்து–பரி சுத்தி யுள்ளவர்களாய்க் கிட்டி
தூ மலர்கள் தூய்–நல்ல மலர்களைத் தூவி
தொழுது–வணங்கி
வாயினால் பாடி–வாயாரப் பாடி
மனத்தினால் சிந்திக்க–நெஞ்சார தியானம் பண்ண (அதன் பிறகு)
போய பிழையும்–(சேஷ சேஷி பாவ ஜ்ஞான முண்டாவதற்கு) முன்பு கழிந்த பாவங்களும்,
புகு தருவான் நின்றனவும்–பின்பு (தன்னை அறியாமல்) வரக் கூடிய பாவங்களும்
தீயினில் தூசு ஆகும்–நெருப்பிலிட்ட பஞ்சு போலே உருமாய்ந்து போம்; (ஆன பின்பு)
செப்பு–அவ் வெம்பெருமான் திரு நாமங்களைச் சொல்;
ஏல் ஓர் எம் பாவாய்!

மாயனை –
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய் –
நிரதிசய ஆனந்த பரிபூர்ணனாய் –
உபய விபூதி உக்தனாய் –
ஸ்ரீ யபதியாய்
ஏகார்ணவம் போலே -நித்ய விபூதியில் இருக்கும் இருப்பைச் சொல்கிறது –

யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே–
யஸ்ய அமதம் தஸ்ய மதம்-
அவ்விஞ்ஞாதம் விஜா நதாம்–
பண் கடந்த தேசம் (திருச்சந்த-25 ) -என்றும்
வேதங்கள் மனசோடு வாக்குக்கு நிலம் அன்று என்று மீண்ட பரத்வம் –
இவளுக்குப் பேசலாம் படி கை வந்த படி –

(மலக்கு நாவுடையேர்க்கு மாறு உளதோ இம்மண்ணின் மிசையே -என்று
சொல்லிக் கொள்பவர்கள் அன்றோ
அவாக்ய அநாதரனாக இருப்பவனை தென்னா தென்னா என்னப் பண்ணுவார்கள் அன்றோ )

வைகுந்தன் என்பதோர் தோணி பெறாது உழல்கின்றேன் -என்று இவ் விடத்திலும் அவ் விடம்
தனக்கு நிலமாய் இருக்கிறது என்னும் இடத்தைத் தானே அருளிச் செய்தாள் இறே

தோணி என்றது –
தன்னுடைய அபி நிவேசத்துக்கு ஒரு தோணி ஸ்தாநீயனாய் ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன் இருந்தபடி –

ஞானம் விசதம் ஆனால்-
அவ்விடம் அணித்தாய் –
இவ்விடம் தூரமாய் இருக்குமே –
உன் பேர் அருளால் இக்கரை ஏறி என்றார் இறே தமப்பனாரும் –

அவன் அபிமானத்திலே கிடக்கும் பேரே அங்குள்ளார் –
மனை அடைவே ஈஸ்வரோஹம் -என்று இருக்கும் அவர்கள் இறே இங்குள்ளார் –

மாயனை –
கிருஷ்ணாவதாரத்தில் அனுபவித்து -எத்திறம் -என்ற நம்மாழ்வாரைப் போலே
அங்குத்தை குணத்தை அனுசந்தித்து -எத்திறம் -என்கிறாள் –
இங்கு ஒரு ஊராக உடம்பு கொடுத்தமையைச் சொல்ல நினையா –
ஒரு நாட்டுக்காக உடம்பு கொடுத்தமையைச் சொல்லுகிறாள் –

(அங்கே இருந்து இங்கு இறங்க வந்த குணம் –
நதி மூலம் ரிஷி மூலம் -திரு நாட்டுக்காக -அங்கு -கோகுலத்துக்காக இங்கு
அவர்களுக்கும் எட்டாத மேன்மை உண்டே -ஆகவே அங்கும் ஸுலப்யம் உண்டே )

இங்குள்ளாருக்கு தன்னை அமைத்துக் கொடுக்குமா போலே காணும்
அங்குள்ளார்க்குத் தன்னை அமைத்துக் கொடுக்கும் படி –

அவனுடைய ஸ்வரூப வை லக்ஷண்யத்தைப் பார்த்தால்
இங்குள்ளாரோடு அங்குள்ளோரோடு வாசி இல்லை இறே
இவ் வெளிமைக்கு அடியான இடம் இறே இவ்விடம் –
ஒருத்தி தாம்பாலே பந்தித்த படியை சொல்ல நினையா
சதா பஸ்யந்தி -என்று ஒரு நாடாக த்ருஷ்டிகளாலே பந்திக்கும் படியைச் சொல்லுகிறது

மாயனை
அப்படி பெரிய ஸர்வேஸ்வரன் –
கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்து –
இடையர்களுக்கும் பசுக்களுக்கும் தன்னை அணையலாம் படி நியமித்து
நவ நீத ஸுர்ய நகர ஷோபாதிகளால் உண்டான ஆச்சர்யத்தை நினைத்து
எத்திறம் என்கிறது ஆகவுமாம் –
சூட்டு நன் மாலைகள் இத்யாதி –

(சூட்டு நன் மாலைகள் தூயன ஏந்தி வானோர்கள் நன்னீர்
ஆட்டி அம் தூபம் தரா நிற்கவே அங்கு ஓர் மாயையினால்
ஈட்டிய வெண்ணெய் தொடு உண்ண போந்தி மிலேற்றுவன் கூன்
கூட்டிடை ஆடின கூத்து அடல் ஆயர் தம் கொம்பினுக்கே -திரு விருத்தம்–21-
அங்கு உள்ள நிலைக்கும் இங்கு கூத்து அடித்ததுக்கும் சரியான பாசுரம் அன்றோ இது
மாயையினால் அங்கு நம்மாழ்வார் -இங்கு மாயனை -ஆண்டாள்
ஆயன் ஆகி ஆயர்-மங்கை வேய தோள் விரும்பினாய்
ஆய நின்னை யாவர் வல்லர் அம்பரத்தொடு இம்பராய்?
மாய மாய மாயை கொல்? அது அன்றி நீ வகுத்தலும்
மாய மாயம் ஆக்கினாய் உன் மாயம் முற்றும் மாயமே -திருச்சந்த விருத்தம் (41)
எல்லா தசைகளிலும் மாயம் உண்டே )

மன்னு வட மதுரை மைந்தனை –
சதைக ரூப ரூபாய என்கிறபடியே –
அங்கு ஏக ரூபனாய் நின்று உடம்பு கொடுத்த படியைச் சொல்லிற்று
இங்கு ப்ரவாஹ ரூபேண உடம்பு கொடுக்கும் படி சொல்லுகிறது –

மன்னு வட மதுரை –
ஆனை படும் ஆகரம் போலே அவதாரம் மாறாத வூர் –
சித்தாஸ்ரமத்தில் ஸ்ரீ வாமனனாய் தபஸ்ஸூ பண்ணி வர்த்தித்ததும்
ஸ்ரீ சத்ருக்ந ஆழ்வான் வன்னியம் அறுத்து தனக்கு படைவீடாகப் பெற்று நெடு நாள் இருந்து ராஜ்ஜியம் பண்ணியும்
ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்ததும் –
இப்படி பகவத் சம்பந்தம் மாறாத தேசம் –

வடமதுரை –
மல்லை மூதூர் வடமதுரை (9-10-6 )என்று நம்மாழ்வார் ஈடுபட்ட தேசம் இறே –
அப்படி இறே மஹரிஷிகள் ஈடுபட்டது –
மதுரா நாம நகரீ புண்யா பாப ஹரீ சுபா யஸ்யாம் ஜாதவ் ஜெகந்நாத-
(மதுரையார் மன்னன் என்பதில் ஆசை மிக்கவன் அன்றோ )

மதுரா நாம –
பரமபதத்திலும் காட்டில் இவ்வூர் பிரசித்தம் போலே –
கலங்கா பெரு  நகரம் ஆகையால் கலங்காது இருக்கிறது அங்கு –
கலங்கும் தேசத்திலே கலங்காதே இருக்கிறது இங்கு –

நகரீ -விட்டுப் போந்த இடமோ -பிறந்து படைத்து விரும்பின விடமோ படை வீடாவது –
புண்யா -அபிமத லாபத்தை யுண்டாக்க வற்றாய் இருக்கை-அவனைப் பெறுகைக்கு உபாயமும் தானே –
பாப ஹரீ-அப்பேற்றுக்கு பிரதிபந்தக நிரசனமும் பண்ண வற்றாய் இருக்கை –
சுபா -ஒன்றைப் போக்கவும் ஒன்றைத் தரவும் வேண்டா -பரம பதம் போலே ப்ராப்யமும் தானேயாய் இருக்கும் –
யஸ்யாம் ஜாதவ் ஜெகந்நாத -யாதொன்றிலே ஜகந்நாதன் ஆனவன் ஜாதனானான் –
சம்சாரிகளுடைய குறை தீர்க்கைக்காக நியாந்தாவானவன் நியாம்ய கோடியிலே பிறந்தான் –
(செங்கோலும் சிறுகோலும் )

சாஷாத் -ஆதி யஞ்சோதி யுருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த -என்றும் –
பிரக்ருதிம் ஸ்வாம் அதிஷ்டாயா -என்னும் படியே
மாயை -என்று ஞானமாய் -தன்னுடைய இச்சையால் அவதரித்தான் என்கிறது
விஷ்ணு -வியாபக வஸ்து -வியாப்பிய ஏக தேசத்திலே வந்து பிறந்தான் என்கை
எங்கும் உளனானவன் ஓர் இடத்திலே தோன்றின படி
சனாதன -என்றும் உளனானவன் ஒரு நாளிலே தோன்றின படி –

மைந்தனை -தந்தை காலில் பெரு விலங்கு தாழ் அவிழ-என்று பிறந்த போதே
ஸ்ரீ வாஸூ தேவர் காலில் விலங்கு தானே விடும்படியான மிடுக்கைச் சொல்கிறது –
பருவம் நிரப்புவதற்கு முன்னே கம்சனை கொன்ற மிடுக்கைச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம்

மைந்தன் -என்று
பிள்ளையாகவுமுமாம் –
ராஜா வாகவுமுமாம் –
வடமதுரையார் மன்னன் என்றாள் இறே –

தூய பெரு நீர் யமுனை –
விட்ட வற்றை (நாட்டை -பரமபதத்தை -நதியை -விரஜையை ) மறக்கும் படியான ஆறு –
பரம பதத்தில் நின்றும் வந்து அவதரிக்கைக்கு இவ் வூர் உண்டானால் போலே
பரம பதத்துக்கு விரஜை போலே இவ்வூருக்கு இவ்வாறு –

அடி அறிவார் கூடப் போந்து கருத்து அறிந்து கார்யம் நடத்துமா போலே –
திருவடி திருவனந்த ஆழ்வான் போலே கருத்து அறிந்து
அவ்விருளிலே கிருஷ்ணனை எழுந்து அருளுவித்துக் கொண்டு போக
முழங்கால் மட்டாக வெற்றிக்கு கொடுத்த சுத்தியைச் சொல்கிறது

யமுனாஞ்சாதி கம்பீராம் நானாவர்த்த சஷாகுலாம் வஸூ தேவோ வஹான் கிருஷ்ணம் ஜானு மாத்ரோத கோயயவ்
பிராட்டி சரணம் புகவும் ராவண பயத்தால் அஞ்சி இருந்த கோதாவரி போல் அன்றிக்கே
கம்சன் மாளிகை நிழல் கீழே வற்றிக் கொடுத்த படி

தூய்மை யாகிறது
பகவத் ஸ்பர்சம் இறே (கீழே கைங்கர்யம் )
வல்லவீ வதன உச்சிஷ்ட பவித்ர அதர வித்ரும -என்னுமா போலே
(இதனால் அவனுக்கே ஆனந்தம் பாவானத்வமாம் -இந்த பிரமாணம் ஆகாரம் தெரியவில்லை _
கிருஷ்ணனும் பெண்களுமாக ஜலக்ரீடை பண்ணி
ஒருவருக்கு ஒருவர் கொப்பளித்ததால் வந்த சுத்தி யாகவுமாம் –

தூய
பிரசாதம் நிம் நகா யாதா -என்று நீர் தெளிவைச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம் –
(ரமணீயம் ப்ரஸானந்தம் -தமஸா நதி தெளிவு –
அதே போல் கறுமையாக இருந்தாலும் தெளிவு உண்டே இங்கு )

பெரு நீர் –
கிருஷ்ணனும் பெண்களும் ஜலக்ரீடை பண்ணுகைக்கு போரும் படி –
சம்ருத்தமான ஜலம்-பெண்களுடைய விரஹ தாபம் கெட குளிக்கப் போரும் நீர் என்றுமாம் –
அன்றியே
நீரினுடைய ஸ்லாக்யதையை சொல்லிற்று ஆகவுமாம் –

யமுனைத் துறைவனை –
கவி பாடுவாருக்கு
ஊரும்
பேரும்
ஆறும் வேண்டக் கடவது இறே

யமுனைத் துறைவனை-
முத்துப் படும் துறை என்பாரைப் போலேயும் –
சங்கணித் துறை என்னுமா போலேயும் –
கிருஷ்ணனுக்கு பெண்கள் படும் துறை –

நற்சரக்கு படுவது நீரிலே யாகாதே –
அமுதில் வரும் பெண்ணமுது என்னுமா போலே

துறைவன்
கம்ச பயத்துக்கு அஞ்சி ஒளிக்க வந்து சேர்ந்தாரை சொல்லுமா போலே சொன்னபடி பாரீர் -என்பர் பட்டர்

ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் –
பிறவாத பரம பதத்தோ பாதி ஸ்ரீ மதுரையில் பிறப்பும் –
முலைப்பால் குடித்து அழுத இடம் இறே பிறந்த இடமாவது

தோன்றும் –
ஆவீர் பூதம் மஹாத்மநா –
கிழக்கே உதிக்கிற ஆதித்யனுக்கு ஸ்பர்சம் உண்டாகில் இவள் வயிற்றில் ஸ்பர்சம் உண்டாவது என்றான் ரிஷி –
பிறந்தது குணமாகைக்காக -பிறந்தவாறு -என்று ஈடுபட்டார் ஆழ்வார்

அணி விளக்கை –
ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலும்
ஸ்ரீ மதுரையிலும் அனுஜ்ஜ்வலனாய் போலே இருப்பது –

ஆயர் பாடிக்கு அணி விளக்கு -என்கிறபடியே
இவர்களுக்கு கண் காட்டியாய் இருக்கை –
அந்தகாரத்தில் தீபம் போலே தாழ்ந்தார் பக்கலில் இறே குணம் பிரகாசிப்பது –
பிறப்பாய் ஒளி வரு முழு நலம் ( 1-3-2 )இறே
(ஸு ஸ்ரேயான் பவதி ஜாயமான )

மணி விளக்கு என்ற போது –
இங்கே புகுந்த பின்பு பரமபதத்தில் அழுக்கற்ற படி
(மாயன் அங்கு இங்கு வந்து விளக்கு ஆனான் அவன் அழுக்கு போந்ததாம் )

தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்த
வயிற்றிலே கட்டின தழும்பாலே ஒருத்திக்கு ஒரு பிள்ளை கட்டலாம் படி பவ்யனாவதே என்று
யசோதை பிராட்டியை விளங்கப் பண்ணினவனை –
கௌசல்யா சுசுபே-
இவனைப் பெற்ற வயிறுடையாள்-என்ன நோன்பு நோற்றாள் கொலோ -(பெரியாழ்வார் -2-2)

தாமோதரனை-
நம்முடைய பந்தம் நம்மால் அறுக்க ஒண்ணாதாப் போலே –
அவனுடைய பந்தமும் அனுக்ரஹத்தாலே யாகையாலே அவனாலும் அறுக்க ஒண்ணாது –
நம்முடைய பந்தம் அவன் காலிலே விழத் தீரும் –
அவனுடைய அனுக்ரஹ கார்யம் ஆகையால் அனுபவித்தே அற வேணும் –
அவனுடைய பந்தத்தை அனுசந்திக்க சம்சார பந்தம் அறும் -என்னா நின்றது இறே
இவன் வயிற்றில் தழும்பைக் கொண்டாடுகை —
அவள் வயிற்றுக்குப் பட்டம் கட்டுகை –

பணைகளிலே தாவினவாறே உடை நழுவ தழும்பைக் கண்டு இடைச்சிகள் சிரித்தார்கள் –
அத் தழும்பு தோன்றாமைக்கு இறே
நம் பெருமாள் கணையம் மேல் சாத்து சாத்துகிறது -என்பர் நஞ்சீயர்

தூயோமாய்
இடைச்சிகள் தூய்மை இறே –
தலை  இருக்க உடம்பு கழுவியும் -உடம்பு இருக்க தலை  கழுவியும் போருவர்கள் இறே
பகவத் சம்பந்தம் ஒழிய தனக்கு ஒரு சுத்தி சம்பதிக்கையாவது அசுத்தனாய் விடுகை இறே –
அவனுடைய சம்பந்தத்தை அனுசந்திக்கை ஒழிய தனக்கு ஒரு சுத்தி இல்லையே –
(தன்னால் வரும் நன்மை விலைப்பால் போலே -அவனால் வரும் நன்மை முலைப்பால் போல் அன்றோ )
விபீஷணன் கடலிலே ஒரு முழுக்கு இட்டு இன்று இறே வந்தது –
அர்ஜுனன் யுத்தத்தின் நடுவே முழுக்கு இட்டு இன்று இறே சரம ஸ்லோகம் கேட்டது –
திரௌபதி முழுகி யன்றே பிரபத்தி பண்ணிற்று

ஆகையால் பிரபத்திக்கு ஒரு சுத்தியும் தேட வேண்டா –
அசத்தி சம்பாதிக்கவும் வேண்டா –
நின்ற நிலையில் அதிகாரம் அமையும் –

மமஸாபி-கடல் கலங்கித் தெளித்தால் போலே ராம பக்தியால் கலங்கின என் நெஞ்சும் தெளிந்தது –
சம்சார பந்தத்தால் வந்த கலக்கம் தெளிகைக்கு பகவத் குணங்கள் உண்டு –
அந்த குணங்களால் வந்த கலக்கத்தை எத்தாலே தெளிய பண்ணுவது
(சுக்ரீவன் பொங்கும் பரிவால் கலங்கி என்ன ஆகுமோ என்று அன்றோ தடுத்தான்)

சுத்தம் வேத்தி விபீஷணம்-
வந்தவனுடைய சுத்தி அடங்கலும் வடிவிலே தெரியா நின்றது —
அவனுக்கு சுத்தியாக நினைக்கிறது ராம சம்பந்தத்தை இறே –
பாவநஸ் சர்வ லோகாநாம் த்வமேவ ரகு நந்தன
(பூதராக்கும் நெடும் நோக்கு அன்றோ )

தூயோமாய்
அநந்ய பிரயோஜனத்தை சொல்லிற்று ஆகவுமாம்

வந்து –
வந்து உனது அடியேன் மனம் புகுந்தாய் -என்று
அவன் வரவை நாம் செய்யக் கடவோம் –
உபஸ்தேயை ரூபஸ்தித-என்றும் –
பத்ம்யாமபி கமாச்சைவ-என்றும்
இட்ட நாலடிக்கும் புண் பட்டு இருக்குமவன் இறே

உபாயத்தில் துணிவு புறப்பட ஒட்டாது –
உபேயத்தில் துணிவு புறப்படாது இருக்க ஒட்டாது

நாம்
க்ரம பிராப்தி பற்றாத நாம்

தூ மலர்
பிரயோஜனத்தை கணிசியாது இட்ட மலர்
மிக்க சீர் தொண்டர் இட்ட பூ –
கள்ளார் துழாயும் -கணவலர்-அலரி விஜாதீயங்களையும் சொல்லுகிறது
அநந்ய பிரயோஜனர் தொட்டது ஏதேனுமாம்

புள்ளாய் ஓர் ஏனமாய்
இவன் ஏதேனும் இடிலும் கொள்ளுகைக்கு தன்னை அமைத்த படி –
ஸ்ரீ வராஹ கல்பத்தில் முத்தக்காசை அமுது செய்விக்கச் சொல்லிற்று

பத்ரம் புஷ்ப்பம்-த்ரவ்ய தார தம்யம் பார்ப்பது இல்லை –
இடுகிறவன் நெஞ்சிலே ஈரமே பார்ப்பது –
எல்லாம் கூட அஸ்நாமி இறே

தூவி
யதா ததா வாபி-என்கிறபடியே –
க்ரம விவிஷை அன்றிக்கே அடைவு கெட்டு இருக்கை

தொழுது –
விரோதிகள் கண்டால் முறை தப்பாமைக்கு —
கை படைத்த பிரயோஜனம் பெறுகை-

வாயினால் பாடி –
வாக்குப் படைத்த பிரயோஜனம் பெறுகை —

உவாச ச மஹா ப்ரஞ்ஞா -என்று
வருகைக்கு மேலே வார்த்தையும் சொல்லுவதே -என்று
அவனை நோவு படுத்துகை –

மனத்தினால் சிந்திக்கை –
மனசாதி கச்சதி -வாக்குத்தர என்கிற நிலை குலைந்து-
மனஸ்ஸூக்கு முன்பே தொழுகையும்
பாடுகையும்
முற்படுகையாலே ஆற்றாமையின் மிகுதி சொல்லிற்று –

மநோ வாக் காயங்கள் மூன்றும் அங்கே பிரவணமாம் படி –
உபாயம் ஆகில் இறே ஒன்றே அமைவது –

போய பிழையும் புகு தருவான் நின்றனவும்
உத்தர பூர்வாகக்ங்கள்-பால் குடித்து வியாதி போக்குமா போலே –
இனியது அனுபவிக்க இன்னாதது குலையும்

பூர்வமாகிறது –
ஞானம் பிறப்பதற்கு முன்பு புத்தி பூர்வகமாக பண்ணின பாவம்

உத்தாரகம் ஆவது –
பகவத் ஸமாஸ்ரயணத்துக்கு பின்பு பிரகிருதி வாசனையால் பிராமாதிகமாகச் செய்யுமது –

தீயினில் தூசாகும்
நெருப்பில் பட்ட பஞ்சு போலேயாம் –
இஷீக தூல மக்நவ் ப்ரோதம் ப்ரதூயேத-என்ற வேதத்தில் சொன்ன அர்த்தம்
பெரியாழ்வார் மகள் ஆகையால்
இடைச்சியான பின்பும் பின்னாட்டுகிற படி –

செப்பு –
வாக்கு மனஸ் காயங்களால் அனுபவிக்க வேணும் என்கிறது மிகை –
விரோதி போகைக்கு உக்திக்கு மேலே வேண்டா என்கை
அவன் இவன் அனுகூலித்த வாறே பூர்வாகத்தை விஸ்மரிக்கும் –
உத்தராகத்துக்கு அவ்விஞ்ஞாதாவாம் –
இனி யார் அனுபவிப்பார்
புண்ய பாபங்கள் ஆகின்றன அவனுடைய அனுக்ரஹ நிக்ரஹங்கள் இறே –
அவன் பொறுத்தேன் என்ன அனைத்தும் போம் –

தூயோமாய் வந்து நாம் தூ மலர் தூவித் தொழுது-வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்கப்-
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகும் –
மாயனை –
மன்னு வட மதுரை மைந்தனை-
தூய பெருநீர் யமுனைத் துறைவனை –
ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கை
தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்த
தாமோதரனை –
செப்பு –
என்று அந்வயம் –

—————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

This entry was posted on January 3, 2017 at 5:36 pm and is filed under Aandaal, Acharyarkall, திருப்பாவை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, Prabandha Amudhu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.