சேதனர் ஜ்யோதிஷ்டோமேன ஸ்வர்க்க காமோ யஜேதே-என்று
பிரதான பலம் ஸ்வர்க்கம் என்று இருப்பார்கள் –
இனி ஆயுராசாஸ்தே -என்று
தம் தாமுக்கு நன்மை வேண்டி இருக்கையாலே அவாந்தர பலம்
புத்திரர்கள் க்ருஹ ஷேத்ரங்கள் த்ருஷ்டாதிகள் என்று இருப்பர்கள் –
இவர்களுக்கு இரண்டுமே த்யாஜ்யம் இறே –
உன் தன்னோடு உற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -என்னுமிதே இவர்கள்
பிரதான பலமாக நினைத்து இருப்பது-
இனி அவாந்தர பலமாக நினைத்து இருப்பது தான்
தங்கள் இருந்த நாடு சம்ருத்தமாய் இருக்கை –
ஆகையால் இனி அதுக்கு அனுமதி பண்ணினார்க்கு ஆசைப்படும் அத்தனை இறே
ப்ரவஷ்யாம் யநஸூயவே (9-1)என்றான் இறே –
அதிர்ந்து இருந்திராத மாத்திரமே இறே வேண்டுவது
அவன் உகப்பை பின் செல்லுகை ஸ்வரூபம் என்று இருக்குமவர்களே இவர்களும் –
அவனும் பர சம்ருத்தயேக ப்ரயோஜனனே –
(அதே போலும் தடுக்காமல் ஆபி முக்யம் செய்யாமல் இருந்தார்களே )
(இதம் து தே குஹ்யதமம் ப்ரவக்ஷ்யாம்யநஸூயவே
ஜ்ஞாநம் விஜ்ஞாநஸஹிதம் யஜ்ஜ்ஞாத்வா மோக்ஷ்யஸேऽஸுபாத்–9-1-
ஸ்ரீபகவாநுவாச-கடவுள் சொல்லுகிறான்,
யத் ஜ்ஞாத்வா து-எதை தெரிந்து கொள்வதாலேயே,
அஸுபாத் மோக்ஷ்யஸே-தீமையில் இருந்து (துக்கவடிவமான உலகியலில் இருந்து) விடுபடுவாயோ,
குஹ்ய தமம்-ரகசியமான விஞ்ஞானத்துடன் கூடிய,
இதம் ஜ்ஞாநம்-இந்த ஞானத்தை,
அநஸூயவே தே-அசூயை யற்றவனாகிய உனக்கு,
விஜ்ஞாநஸஹிதம் ப்ரவக்ஷ்யாமி-விஞ்ஞானத்துடன் சொல்லுகிறேன்.
கடவுள் சொல்லுகிறான்: அசூயை யற்றவனாகிய உனக்கு இந்த அதி ரகசியமான ஞானத்தை
விஞ்ஞானத்துடன் சொல்லுகிறேன். இதையறிவதால் தீமையிலிருந்து விடுபடுவாய்.
ராஜவித்யா ராஜகுஹ்யம் பவித்ரமிதமுத்தமம்
ப்ரத்யக்ஷõவகமம் தர்ம்யம் ஸுஸுகம் கர்துமவ்யயம்
இதம்-இது,
ராஜவித்யா ராஜகுஹ்யம் பவித்ரம் உத்தமம்-ராஜவித்தை, ராஜ ரகசியம், தூய்மை தருவதில் மிக மாண்புடையது,
ப்ரத்யக்ஷõவகமம்-கண்ணெதிரே காண்டற்குரியது,
தர்ம்யம்-அறத்துக் கிசைந்தது,
ஸுஸுகம் கர்தும்= செய்தற்கு மிக எளிது, அவ்யயம்-அழிவற்றது.
ராஜவித்தை, ராஜ ரகசியம், தூய்மை தருவதில் மிக மாண்புடையது. கண்ணெதிரே காண்டற்குரியது.
அறத்துக் கிசைந்தது. செய்தற்கு மிக எளிது. அழிவற்றது.)
(யத்ராஷ்டாக்ஷரஸம் ஸித்தோ மஹா பாகோ மஹீயதே –
ந தத்ர ஸஞ்சரிஷ்யந்தி வ்யாதி துர்ப்பிக்ஷ தஸ்கரா; என்று
திருவெட்டெழுத்து வல்லனொருவனிருந்த நாடு ஸம்ருத்தமாயிருக்கும் -நோய் பஞ்சம் திருடர் -மூன்றுமே இருக்காதே
ஓம் அர்த்தம் புரிந்தால் திருட்டு போகும் -அநந்யார்ஹ சேஷ பூதன் அறிந்தால் பிறர் நன் பொருளை அபகரிக்க மாட்டோம்
நமஸ் அர்த்தம் புரிந்தால் பஞ்சம் தொலையும் -அநந்ய சரண்யத்வம்
நாராயாணாயா அர்த்தம் புரிந்தால் வியாதி தொலையும் -அநந்ய போக்யத்வம்
மூன்று பத அர்த்தங்களை ஸூ சகம் -மூன்று அடிகள் -திரிவிக்ரமன் –
முதலில் ஏஷ நாராயணன் -அடுத்து ஷீராப்தி நிகேதன் -பின்பு தானே ஆகதோ மதுரா நிலையன் –
நேராக சொல்லாமல் த்ரிவிக்ரமன் -ராமன் -கிருஷ்ணன் -இப்படி மூன்று பாசுரங்கள் –
இது முதல் பேர் பாடுதல் தொடக்கம் -)
ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர் பாடி
நாங்கள் நம் பாவைக்கு சாற்றி நீராடினால்
தீங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள் மும்மாரி பெய்து
ஓங்கு பெரும் செந்நெலூடு கயலுகளப்
பூங்குவளைப் போதில் பொறி வண்டு கண் படுப்பத்
தேங்காதே புக்கிருந்து தீர்த்த முலை பற்றி
வாங்கக் குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
நீங்காத செல்வம் நிறைந்தேலோ ரெம்பாவாய் –3-
பதவுரை
ஓங்கி–(மஹாபலி வார்த்த நீர் கையில் விழுந்தவாறே) ஆகாசத்தளவும் வளர்ந்து
உலகு-(மூன்று) லோகங்களையும்
அளந்த-(திருவடிகளாலே தாவி) அளந்து கொண்ட
உத்தமன்–புருஷோத்தமனுடைய
பேர்–திருநாமங்களை
நாங்கள்–(பிரயோஜநாந்தரத்தை விரும்பாத) நாங்கள்
பாடி–(ப்ரீதிக்குப் போக்கு வீடாகப்) பாடி
நம் பாவைக்கு சாற்றி–நம் நோன்புக்கென்று சங்கற்பித்துக் கொண்டு
நீர் ஆடினால்–நீராடினால்
நாடு எல்லாம்–தேசமெங்கும்
தீங்கு இன்றி–(அதி விருஷ்டி, அநா வ்ருஷ்டி ஆகிற) தீங்கு ஒன்றுமுமில்லாமல்
திங்கள் மும்மாரி பெய்து–மாதந்தோறும் மூன்று தரம் மழை பெய்ய (அதனால்)
ஓங்கு பெரு செந் நெல் ஊடு–ஆகாசத்தளவும் வளர்ந்து பெருத்துள்ள செந்நெற் பயிர்களின் நடுவே
கயல் உகள–மீன்கள் துள்ள
பூ–அழகிய
குவளை போதில்-நெய்தல் மலரில்
பொறி வண்டு–மிக்க புகரை யுடைய வண்டுகளானவை
கண் படுப்ப–உறங்க,
புக்கு–(மாட்டுத்தொழுவிற); புகுந்து
தேங்காதே இருந்து–சலியாமல் பொருந்தி யிருந்து
சீர்த்த முலை பற்றி வாங்க-(பசுக்களின்) பருத்த முலைகளை (இரு கையாலும்) பிடித்து வலிக்க.
வள்ளல்–(எல்லார்க்கும் கட்டி அடிக்கலாம்படி விதேயமா யிருக்கை யாகிற) உதார ஸ்வபாவமுடைய
பெரும் பசுக்கள்–பெரிய பசுக்களானவை
நீங்காத செல்வம் நிறைந்து–நீங்காத ஸம்பத்து நிறையும்படி
குடம் நிறைக்கும்–(பால் வெள்ளத்தாலே) குடங்களை நிறைக்கும்.
ஏல் ஓர; எம் பாவாய் !
ஓங்கி –
கீழில் பாட்டாலே –பாற் கடலுள் பையத் துயின்ற பரமன் -என்றார்கள் –
ஆர்த்த ரக்ஷணத்துக்காக இறே இக்கிடை
இந்த்ராதிகள் ஆர்த்த த்வனி கேட்டு ஸ்ரீ வாமனனாய் வந்து அவதரித்து அவர்கள் கார்யம் செய்த படி
ஓங்கி –
என்கையாலே இவ் வளர்த்திக்கு பூர்வ தசையில் வாமனத்வம் தோற்றுகிறது-
(தசாவதாரங்களில் வாமனன் சொல்வதால் திரி விக்ரம அவதாரமும் ஸூசகம் ஆவது போல் இங்கும் )
இந்திரன் கண்ணீர் கொண்டு சிறாம்பின படியும்
மஹா பலி நீர் வார்த்தவாறே வளர்ந்த படியும் –
பனி பட்டுச் சாய்ந்த மூங்கில் ஆதித்ய கிரணம் பட்டவாறே வளருமா போலே அபேக்ஷிதம் பெற்று வளர்ந்த படி-
சதைக ரூப ரூபாய -என்கிற தத்வம் இறே
சிறுப்பது பெருப்பதாகிறது
சம்சாரிகளுடைய வ்ருத்தி ஹ்ராசாதிகள் கர்ம அனுகுணம் ஆகையாலும்-
ஸ்வார்த்தமாகையாலும் –
தோஷாய ஆகா நிற்கும் –
ஸர்வேஸ்வரன் செயல் பரார்த்தமாகையாலும்
கிருபையால் யாகையாலும் குணாயாவாம் அத்தனை இறே –
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இருக்கும் போது சம்சாரிகளுடைய இழவுக்கு திரு உள்ளம் நொந்து இருக்கும் -என்று
பட்டர் அருளிச் செய்ய –
சிலர் அத்தைக்கு கேட்டு
அவாப்த ஸமஸ்த காமனாய் –
நிரதிசய ஆனந்த யுக்தனாய் இருக்கிற சர்வேஸ்வரனுக்கு ஓர் இழவு உண்டோ திரு உள்ளத்தில் என்ன
வியசநேஷூ மனுஷ்யாணாம்-என்கிறது குண பிரகரணமோ -தோஷ பிரகரணமோ -என்று அருளிச் செய்தார் –
துக்கித-என்னா நிற்கச் செய்தே குணம் ஆகிறது இறே-
ப்ருசம்-இவர்கள் அளவல்ல திரு உள்ளம் நொந்து இருக்கிற படி –
இவன் தன் காவல் சோர்வாலே அன்றே படுகிறது
பவத் விஷய வாஸின -என்று எல்லைக்கு உள்ளே கிடக்கும் அத்தனை இறே இவனுக்கு வேண்டுவது –
இவன் இடரைக் காண்கையாலும்
தன் காவல் சோர்வாலே வந்தது என்று இருக்கையாலும் துக்கம் இரட்டித்து இருக்கும்
பவதி -இவன் வியஸனம் கழிந்த வாறே உண்டு புடைவை உடுத்தி வெற்றிலையும் தின்று ஸூகித்துப் போம் –
ரிணம் ப்ரவ்ருத்தம் இவம் மே -என்று உள்ளதனையும் இழவு பட்டு இருக்கும் அவன் –
இங்கனம் இருப்பது திவ்ய அந்தப்புரத்துக்கோ என்னில்
மனுஷ்யாணாம்-
ஜெனிதர்மாக்கள் எல்லார்க்கும் –
மாறனேரியில் -ராமானுஜ தாஸன் என்பார் ஒருவர் –
அவன் வருகிற படியைக் கண்டு கடக்கப் போ என்பதே –
நாலடி விலங்கிப் போதல் -இல்லையாகில் ஒரு முழுக்கு இட்டுக் கொள்ளுதல் செய்ய நன்றி அடுப்பது என்ன
சண்டாளனானே யாகிலும் ஆர்த்தனான சமயத்தில் ( த்விஜர்) அல்லாதார் விலங்கிப் போவார் –
த்விஜனாகில் அவன் விலங்குவான் -என்று
விதி விசேஷித்த அம்சம் அழிந்ததே-என்று அவர்கள் சொல்ல –
கெடுவிகாள்-விதி பூர்வகமாயோ கிருபை இருப்பது -என்று அருளிச் செய்தார் –
பாபா நாம் வா சுபா நாம் வா -என்றாள் இறே பிராட்டி –
இவர்களுடைய பூர்வ வ்ருத்தம் கிடக் கிடாய் –
உன் கையிலே அகப்பட்டு வத ப்ராப்த்தைகளாய் நிற்கிறமை மெய்யே என்கிறார்கள் –
ஆகையால் ஸர்வேஸ்வரன் செயல்களுக்கு எல்லாம் குணாதிக்யம் உண்டு அத்தனை இறே
ஏகதா பவதி -த்விதா பாவதி -என்று முக்தரும் பரார்த்தமாக பல வடிவு கொள்ளா நின்றார்கள் இறே –
அதுவும் குணத்திலே செருகா நின்றது இறே –
உலகளந்த-
எதிர்த்தலை அறிந்து அபேக்ஷிக்கப் பெற்றது இல்லை கிடீர் –
என்னிது மாயம் -என்னப்பன் அறிந்திலேன் -என்ற நமுசிப் பிரப்ருதிகளைப் போலே
விலக்குகை இல்லாமையே பற்றாசாக செய்தது அத்தனை கிடீர் –
அடிச்சியோம் தலை மிசை நீ அணியாய்-என்று ஆசைப்பட்டு மடல் எடுக்க வேண்டும் படியான
அத் திருவடிகளைக் கொண்டு கிடீர் காடும் மோடையும் அளந்தது –
பொல்லாக் குறள் உருவாய் பொற் கையில் நீர் ஏற்று -என்றும் –
நீ அணியாய் -என்றும்
இரந்து பெற வேண்டும் கையைக் கொண்டு கிடீர் இரந்தது –
கொண்டானை அல்லால் கொடுத்தாரை யார் பழிப்பார்–
ஈஸ்வரன் உடைமையை -என்னது என்று இருந்தவன் பக்கலிலே குணம் கொண்டு –
தன்னுடைமையை -தன்னது என்று எல்லை நடந்து கொண்டவன் பக்கலிலே குற்றம் கொள்வதே –
நீள்வான் குறள் உருவாய் (திருமங்கை )-வளருகைக்கு நரிப் (கள்ளப் ) பூணூல் இட்டது அத்தனை –
தக்கணைக்கும் மிக்கானை -பூஜ்ய தமன் ஆனவனை -கேளாச் செவிகள் செவியல்ல கேட்டோமே-(பெரிய திருமொழி -7-2 )
எறும்புப் புற்றிலும் பாம்பு புற்றிலும் துளை போல் இவை –
பிலேபதோ ருக்ரம-சர்ப்பங்கள் புகும் பிலத்தோடு-அச் செவிகளோடு வாசி இல்லை –
இருக்க ஸ்ரீ வாமனாவதாரம் பிரசங்கிப்பான் என் என்னில்
செய்யும் ஆனைத் தொழில்களும் —
ஆஸ்ரித பக்ஷ பாதமும் –
வடிவு அழகும் –
வாத்சல்யமும் –
அவன் ஒரு வூருக்குக் கை யாளானால் போலே
இவன் ஒரு நாட்டுக்காக எளியனான படியாலுமாக-அணைந்து இருக்கையாலே சொல்லுகிறார்கள் –
உத்தமன் –
பர ஹிம்சை பண்ணியும் தம் தாம் வயிறு வளர்ப்பர் அதமர்-
பிறர் ஜீவனத்தை அனுமதி பண்ணி இருப்பர் -அவனலும் உத்க்ருஷ்டர் –
பிறரும் ஜீவிக்க வேணும் ஜீவிக்க வேணும் -என்று இருப்பார் மத்யமர் –
உதாரனானவன் பக்கலிலே தன்னை அழிய மாறியும் பிறரை ஜீவிப்பிக்குமவன் –
உத்தமன் ஆகிறான் —
அப்யஹம் ஜீவிதம் ஜஹ்யாம் -என்கிறபடியே
என்னையும் என்னுடைமையையும் நேர்ந்தாகிலும்
ஆஸ்ரிதற்கு ஓரம் கொடுத்துச் செய்யக் கடவோம் -என்று இருக்குமவனே –
அன்று கரு மாணியாய்(இரந்த கள்வனை -இரண்டாம் திரு )-உனக்கு வேண்டிச் செய்தாயோ –
உன்னுடையார்க்கு வைத்த சந்தான சாபம் இறே
பேர் பாடி –
கழஞ்சு மண் பெறுவாரும்-
இழப்பாருமாய்-
அதில் லாபம் அலாபம் இறே அவர்களுக்கு உள்ளது –
அங்கன் இன்றிக்கே
பேர் பாடுகையே எங்களுக்கு உத்தேச்யம் என்கிறார்கள் –
கட்டிப் பொன் போலே அவன் –
பணிப் பொன் போலே திரு நாமம்
வாஸ்ய பூதனானவன் சத்தியை உண்டாக்கும் –
அவனுக்கு வாசகமான திரு நாமங்களாலே இறே அனுபவிப்பது –
திரு நாமம் சொல்லுகைக்கு அதிகார ஸம்பத்தி வேண்டாவோ -என்று நஞ்சீயர் பட்டரை கேட்டருள-
யோக்யனாகில் இருந்தபடியே சொல்கிறான்
அயோக்யனாகில் யோக்யதை சம்பாதிக்க வேண்டா -என்று அருளிச் செய்தார் —
எங்கனே என்ன
மேல் உள்ள நன்மைகளை தாரக காட்டுவதாக விஸ்வசித்தவனுக்கு
கீழ் உள்ள விரோதிகளையும் போக்கா மாட்டாதோ-என்று அருளிச் செய்தார் –
கங்கையாடப் போமவனுக்கு வேறொரு குழியிலே முழுகிப் போக வேணுமோ –
மாத்ருகாதனுக்கும் கை நொந்தால் அம்மே -என்ன -பிராப்தி உள்ளவோபாதி
பகவத் விஷயத்தில் விரோதித்தார்க்கும் திருநாமம் சொல்லப் பிராப்தி உண்டு –
திரு நாமம் தான் எல்லா அதிகாரிகளுக்கும் வேணும் –
கர்மயோக நிஷ்டனுக்கும் பாப ஷயத்துக்கு திரு நாமம் வேணும் –
ஞான யோக நிஷ்டனுக்கும் ஞான வைசித்தியத்தைப் பண்ணிக்க கொடுக்கும் –
பக்தி யோக நிஷ்டனுக்கும் பக்தி விருத்திக்கும் வேணும் –
பிரபன்னனுக்கு தேஹ யாத்ரைக்கும் வேணும் –
விரோதியைப் போக்கி திரு நாமம் சொல்ல வேணும் என்னும் விளம்பம் பொறாதவன் இறே இதுக்கு அதிகாரி –
கிருஷ்ண அநு ஸ்மரணம் பரம் -கிருஷ்ணனுக்குத் தன்னை தநுவாக ஸ்மரிப்பான்-
பிரகாரமாக ஸ்மரிப்பான் -என்றபடி –
பரம் –
அவனில் மேற்பட்டார் ஒரு சேஷி உண்டாகில் இறே
தனக்கு பிராயச்சித்தம் பண்ண வேண்டுவது –
பேர் பாடி –
ப்ரீதி பூர்வகமாகப் பாடுகை -ஆர்வத்தால் பாடாதார் (11-7-4)-என்னுமா போலே –
(ஆர்வம் பெருகிக் குனிப்பார் அமரர் தொழப்படுவாரே -நம்மாழ்வார் )
நாங்கள்
பாடி மடி கோலாதே-
இது தானே பிரயோஜனமாக யுடைய நாங்கள் –
பாடி நெய் உண்ணோம் -என்றவர்கள் பாட்டு இறே
இன்று வந்து இத்தனையும் அமுது செய்திடப் பெறில்-என்று இருக்குமவர்கள் இறே
என்னையும் கொடுத்து என்னுடைமையும் கொடுத்து என்கிறார்கள்
நம் பாவைக்குச் சாற்றி
நாட்டார்க்கு நோன்பு என்று ஓர் பேரை இட்டு
நீராடினால்
விரஹ தாபம் போகக் குளித்தால்
தீங்கின்றி நாடு எல்லாம்
யத்ர அஷ்டாக்ஷர ஸம்ஸித்தோ-மஹாபாகோ -மஹீயதே -ந தத்ர சஞ்சரிஷ்யந்தி வியாதி துர்பிக்ஷ தஸ்கரா –
அவித்யாதி சகல துரிதங்களும் போய்-
இவர்கள் தாங்களும் முதல் தன்னிலே நாராயணனே -என்று துணிந்து இறே இழிந்து –
நாடு எல்லாம் –
இத் திரளிலே உண்டாய்ப் போகிறது அன்றே பகவத் சம்பந்தம் –
அசல் தாக்கும் இறே
தேவப் பிள்ளைக்கு -லோக ஹிதார்த்தமாகக் காண் நீ போகிறது -என்று அருளிச் செய்த வார்த்தை
(ஸ்ரீ முதலியாண்டான் வம்சத்தவரான ஸ்ரீ குமார அண்ணாவிலப்பன் ஸ்வாமிகளை
ஸ்ரீ மா முனிகள் ஆச்சார்யரான தமது திரு விக்ரஹம் கொடுத்து அருளி தம்மை விட்டுப் பிரிந்து
ஸ்ரீ காஞ்சிபுரம் சென்று லோக ஷேம அர்த்தமாக இருக்க நியமித்து அருளினார் அன்றோ )
ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே ஆக்கிக் கொண்டே இறே இருப்பது
தீதில் நன்னெறி காட்டித் (பெருமாள் திருமொழி )
தீர்த்த கரராமின் திரிந்து (இரண்டாம் )இறே
கலியும் கெடும் -என்னும் படி இறே –
தீங்கின்றி நாடு எல்லாம் –
ராமே ராஜ்ஜியம் பிரசாஸதி -என்கிற நாடு போலே –
நகராணி ச ராஷ்ட்ராணி தநதான்ய யுதா நிச
தம் தாம் புண்ய பாப அநு குணமாக அன்றிக்கே பெருமாள் சென்ற நிலையால் நாடு வாழ்தல் போலே –
திங்கள் மும்மாரி பெய்து –
வறட்சி கேடு போலே வெள்ளக் கேடு ஆக ஒண்ணாதே –
ஊற எண்ணெய் விட்டால் போலே அபேக்ஷிதா சமயங்களில் வர்ஷிக்கை
ஒன்பது நாள் வெய்யிலும் ஒரு நாள் மழையுமாவது காணும் –
ஓங்கு பெரும் செந்நெல்
குனிந்து நின்று முதலிட்டு மேலே நோக்கிப் பார்த்தால் ஆகாசத்தை வெளியடைப்பது காணும் –
ஆகாசத்தில் வரம்பில்லையே –
திரு உலகு அளந்து அருளினவனைப் போலே
பெரும் செந்நெல் –
சுற்றிலே பணைக்கை-செய் கொள் செந்நெல் உயர் -என்னுமா போலே
ஊடு கயலுகளப்
வைரத் தூண் போலே நெல் நிற்கையாலே நேரே சஞ்சரிக்கப் பெறாது –
ஒருக்கடித்து உலாவும் அத்தனை யாய்த்து –
ஜல சர தத்துவங்களும் நீரிலும் நிழலிலும் கிடந்து வளர்ந்த செருக்கால் களித்து
மேல் நோக்கிப் பாயா நிற்குமாய்த்து
பள்ளச் செருவில் கயல் உகள (புள்ளு பிள்ளைக்கு இரை தேடும் )-என்னுமா போலே –
சலம் கொண்டு மலர் சொரியும் (பெரிய திருமொழி -மூன்றாம் பத்து )-இத்யாதி
பூங்குவளைப் போதில்
அழகிய குவளைப் பூவிலே –
குவளைப் பூ அலர்ந்த போதிலே -என்று கால பரமாகவுமாம்
பொறி வண்டு-
மது பானத்தாலே இளகிப் பதித்து இறே வண்டு இருப்பது –
கண் படுப்ப-
அலருகிற செவ்வியில் -மது பானம் பண்ண என்று இழிந்து -படுக்கை வாய்ப்பாலே மயங்கிக் கிடந்து –
நீ எழுப்பிற்றிலை நீ எழுப்பிற்றிலை என்று பெடையும் தானும் விடிவோறே -சீறு பாறு -என்னுமாய்த்து –
வயலில் ஸம்ருத்தி சொல்லி ஊரில் ஸம்ருத்தி சொல்கிறது
தேங்காதே புக்கிருந்து-
பால் வெள்ளம் தான் -கறக்கப் புக்கவர்கள் அஞ்சி பிற்காலிக்கும் படி இறே இருப்பது
திருவடி சமுத்திர தரணத்துக்கு அஞ்சாதே இழிந்தால் போலே இழிய வேணுமாய்த்து –
முத்துக்கு முக்குமவர் கடலுக்கு அஞ்சாதாப் போலே –
நனைத்தில்லம் சேறாக்கும் இறே
இருந்து –
ஸ்தாவர ப்ரதிஷ்டையாக
தீர்த்த முலை –
பால் விம்மி இரண்டு கையாலும் பற்ற வேண்டும் படி இருக்கை
பற்றி-வாங்கக் குடம் நிறைக்கும்
பற்றி வலிக்க -தொட்டு விட குடங்களை நிறையா நிற்குமாய்த்து –
பற்றிப் பற்றி வாங்கக் குடங்களை நிறைக்கும் என்றுமாம் –
வள்ளல்
கீழே பால் போரும்படி சொல்லிற்று ஆகில் –
இனி வள்ளல் தனமாவது -கழுத்திலே ஓலை கட்டி தூது போ என்னலாம் படியான
கிருஷ்ணனைப் போலே சிறு பிள்ளைகளும் கழுத்தைக் கட்டலாம் படி தன்னைக் கொடுத்துக் கொடு நிற்கை
பெரும் பசுக்கள்
ஸ்ரீ சத்ருஞ்சயனைப் போலே இருக்கை -புல்லாலே வளருகை அன்றே –
தீம் குழல் ஓசை அசை இட்டு இறே வளருவது –
கானகம் படி இத்யாதி –
அவன் கணிசியாதே நடக்க –
அவர்கள் கருதி ஆடுகிற கூத்தை மறந்தார்கள் –
நடைச் சக்கரவத்து பிடிக்கலாம் படி இறே நடப்பது –
அவன் குழலூத இவர்கள் பாட்டு மறந்தார்கள்
சிறு விரல்கள் தடவிப் பரிமாற-இவருக்கு சிறு விரலில் கண் செல்லுகிற படி
செங்கண் கோட -துளை தோறும் கண் ஓடுகிற படி
செய்ய வாய் கொப்பளிப்ப -ஸுகுமார்யத்தாலே திருப் பவளம் கொப்பளிப்ப
குறு வியர்ப் புருவம் கூடலிப்ப -வேர்த்துப் புருவம் வளைய
கோவிந்தன் குழல் கொடு ஊதின போது -பசுக்கள் மேய்த்து அவற்றின் வயிறு நிறைந்த ஹர்ஷத்தாலே
தான் குழலூதா நிற்குமாய்த்து
நீங்காத செல்வம் நிறைந்தேலோ ரெம்பாவாய்
ந கச்சின் ந பராத்யதி -என்னும்
அவள் அடியாக வந்த சம்பத் ஆகையால் ஊற்று மாறாத சம்பத்து இறே –
——————————————————–
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
Leave a Reply