ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் அருளிய வார்த்தா மாலை -442-450–அரும் பத விவரணத்துடன்–

ஜ்ஞான வைராக்ய ஸம்பூர்ணம் பச்சாத்  ஸூந்தர தேசிகம் |
த்ரவிடோபநிஷத் பாஷ்யதாயிநம் மத குரும் பஜே ||

முன்னிலும் பின் அழகிய பெருமாள் நம் பெருமாள் திரு நாமம் இவருக்கு சாத்தப்பட்டது –
வடதிசை முரட்டு சமஸ்க்ருதம் ஆர்யா பூமி -ஆகவே பின் அழகைக் காட்டி எழுந்து அருளி உள்ளார் -ஆறாயிரப்படி குரு பரம்பரையா பிரபாவம் -அருளியவர் உடையவர் பிரபாவம் பூர்ணமாகவும் —நம்பிள்ளை சரித்திரம் வரை – அதில் உண்டு-நம்பிள்ளையை விட மூத்தவர்
எம்பெருமானார் காலத்திலேயே இருந்து இருக்கலாம் -நேரே சாஷாத்காரித்தும்
இருந்தவர்கள் இடம் கேட்டும் அருளிச் செய்தவை –

கலி த்வம்ஸி தயா பாத்ரம் பஸ்ஸாத் ஸூந்தர ஸம்ஜ்ஜிகம்
அஞ்ஞாத ஞாபகம் பும்ஸாம் அஸ்மத் தேஸிகம் ஆஸ்ரயே
திருக்கலிகன்றி தாஸராம் நம்பிள்ளையின் கருணைக்குப் பாத்திரமாய் இருப்பவராய்
மனிதர்களுக்கு அறியாதன அறிவிப்பவராய்
எம் ஆச்சார்யரான-பஸ்ஸாத் ஸூந்தர –பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்

ஸடாரி முக நிஸ் ஸ்ருத த்ரவிட வேத நிர்வாஹகம்
ஸ்வ பக்த ஜன ரக்ஷண க்ஷண க்ருபாத்த ஸத் வீக்ஷணம்
ஸ்வ ஸூக்தி ரஸந உஜ்ஜ்வலத் குரு பரம்பரா வைபவம்
யதீந்த்ர பத சேகரம் தம் அபாரங்க ரம்யம் பஜே–(க்ருபாலஸத் வீக்ஷணம் -பாட பேதம்)
நம்மாழ்வாரின் திருவாலி இருந்து தோன்றிய தமிழ் வேதத்துக்கு நிர்வாஹகராய்
தம் பக்தி ஜனங்களை ரக்ஷிக்கும் வல்லமையுள்ள கருணா கடாக்ஷம் உள்ளவராய்
தம் திருவாக்காலே விளங்கா நிற்கும் குரு பரம்பரா வைபவத்தை யுடையவராய்
யதிராஜரின் திருவடிகளைத் தலையிலே சூடியவரான
அபாரங்க ரம்யம் பஜே-பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன் –

துலா சதபிஷக் ஜாதம் ஸ்ரீ லோகார்ய பத ஆஸ்ரிதம்
ஞானாதி பூஷணம் வந்தே பஸ்ஸாத் ஸூந்தர தேசிகம்
பஸ்ஸாத் ஸூந்தர தேசிகர் -பின்பு அழகராம் பெருமாள் ஜீயர்
துலா -ஐப்பசி சதயம் நக்ஷத்ரம் திரு அவதாரம்-(பேயாழ்வார் திருவவதார திரு நக்ஷத்ரம்)
நம்பிள்ளை -லோகாச்சார்யார் திருவடி பற்றி -பதாஸ்ரியம்
ஞானாதி பூஷணம் வந்தே
பாவோ நான்யாத்ர கச்சதி -கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றைக் காணாவே போல் நிஷ்டை இவருக்கும்-நம்பிள்ளை திருமேனியில் ஒன்றிலே ஆழ்ந்து பரிவுடன் இருந்தவர் )

—

வார்த்தை -442-
முமுஷுவாய் பிரபன்னனானவன்
1-தன்னை சிறையனாகவும் –
2-பெரும் கடல் பட்டானாகவும் –
3-அந்தகனாகவும் –
4-விஷ தஷ்டகனாகவும் அனுசந்திப்பான் –
அனுசந்திக்கும்படி எங்கனே என்னில் –

தேகம் சிறைக் கூடாகவும்
தேக அனுபந்திகளான பார்யா புத்ராதிகள் சிறைக் கூட்டராகவும் –
அஹங்கார மமகாரங்கள் வளையலாகவும்(கையிலே பூட்டப்படும் விலங்கு காப்பாகவும்)
நாசமான பாசம்-பெரிய திருமொழி -1-3-8- நாலியாகவும்(ஸ்த்ரீ ப்ராவண்யத்தை விலங்குகளை இணைத்திருக்கும் நாலியாகவும்)

(ஈசி போமின் ஈங்கு இரேன் மின் இருமி இளைத்தீர்
உள்ளம் கூசி யிட்டீர் என்று பேசும் குவளை யம் கண்ணியர் பால்
நாசமான பாசம் விட்டு நன்னெறி நோக்கல் உறில்
வாச மல்கு தண் துழாயான் வதரி வணங்குதுமே—-1-3-8-)
அவிவேகம் மூட்டாணியாகவும்(பகுத்தறிவின்மையை நாலியையும் விலங்கையும் இணைத்திருக்கும் மூட்டாணியாகவும்)
இந்திரியங்கள் பிரிவாளராகவும்
விஷயங்கள் பிரியளாகவும்
மனஸ்ஸு மேல் தண்டலாகவும்
தான் சிறையனாகவும்
எம்பெருமான் விமோசகனாகவும்
அனுசந்திப்பான் -1-

சம்சாரம் சமுத்ரமாகவும் –
ஆசை பெரு நீராகவும் –
மநோ விகாரம் வாயு ஷோபமாகவும் –
அநுராகம் பெரும் சுழி யாகவும் –
அஹங்கார மமகாரங்கள் க்ரஹ சங்கங்களாகவும்
ஆத்யாத்மிகாதிகள் அலை யொழுங்காகவும்
உடம்பு ஒழுகல் ஒடமாகவும்
தத் ரஷணாதிகள் வன் பாரமாகவும்
தான் பெரும் கடல் பட்டானாகவும்
எம்பெருமான் உத்தாரகனாகவும் அனுசந்திப்பான் —-2-

மனஸ்ஸு கண்ணாகவும் –
ஜ்ஞானம் பார்வையாகவும் –
காமம் காசமாகவும் -(குருடனாவதற்குக் காரணமான காச நோயாகாவும்)
லோபம் காமிநி யாகவும் –
உப போகம் புருஷார்தமாகவும் –
அக்ருத கரணம் வழியாகவும் –
அஞ்ஞானம் கோல் காட்டாகாவும்(கோல் நேர் வழி காட்டாமல் தப்பாகக் காட்டும் அஞ்ஞானம்)
நரகம் படு குழி ஊன்று கோலாகவும் அனுசந்திப்பான் –3-

சம்சாரம் செடியாகவும்
உடம்பு புற்றாகவும்
இந்திரியங்கள் விவரங்களாகவும்(த்வாரங்களாகவும்)
விஷயங்கள் பாம்பாகவும்
அவற்றின் சேர்த்தி விஷமாகவும் –
அவற்றின் சந்நிதி தம்சம் ஆகவும்(தம்சம் –பல்–பாம்புக் கடியாகவும்)
அனுபவம் வ்யாப்தி யாகவும் -(அனுபவமே விஷம் உடம்பு முழுவதும் ஏறுவதாகவும்)
மோஹம் மூர்ச்சையாகவும்
தான் விஷ தஷ்டனாகவும்
எம்பெருமான் தீர் மருந்தாகவும்-திருவாய்மொழி -1-7-4- அனுசந்திப்பான் —–4-

வினையேன் வினை தீர் மருந்து ஆனாய் விண்ணோர் தலைவா கேசவா
மனை சேர் ஆயர் குல முதலே மா மாயனே மாதவா
சினை ஏய் தழைய மராமரங்கள் ஏழும் எய்தாய் சிரீதரா
இனையாய் இனைய பெயரினாய் என்று நைவன் அடியேனே

தீர்மருந் தின்றி யைந்து நோயடும் செக்கி லிட்டுத் திரிக்கும் ஐவரை,
நேர்ம ருங்குடைத் தாவடைத்து நெகிழிப்பான் ஒக்கின்றாய்,
ஆர்ம ருந்தினி யாகுவர்? அடலாழி யேந்தி யசுரர் வன்குலம்,
வேர்ம ருங்கறுத் தாய்.விண்ணு ளார்பெரு மானேயோ.

—————————————————–

வார்த்தை -443-
பிரபன்ன ஸ்வரூபம் இருக்கும்படி
நம் மனிசர்க்கு த்வயம் ஒழிய அனுசந்தானம் எல்லாம் கடலோசை மாத்ரம்
என்று நஞ்சீயர் அருளிச் செய்ததாக பிள்ளை அருளிச் செய்வர் –

———————————————————-

வார்த்தை -444-

எல்லாம் வேண்டுவதும் பிரபன்னனுக்கு –
ஒன்றும் வேண்டாததும் பிரபன்னனுக்கு –

படுக்கை சேர்த்திக்கு முன்பு இவை எல்லாமும் வேண்டும் –
படுக்கையில் ஏறினால் இவை எல்லாம் மிகை –

(ஸ்த்ரீக்கு ஆபரணங்கள் வஸ்திரங்கள் எல்லாமே ஸம்ஸ்லேஷத்துக்கு முன் வரையில் வேண்டியிருக்கும் -ஸம்ஸ்லேஷத்துக்கு இவையே தடையாகும் பொழுது இவை தேவையில்லாதவையாய் இருக்கும் -அதே போல் சேஷத்வம் முதலிய ஆத்ம குணங்களும் எம்பெருமானுக்கு இனியவையாய் -ஸம்ஸ்லேஷிக்கும் போது அவன் தாழ நின்று பரிமாறும் பொழுது நைச்யம் பாவித்து சேஷத்வத்தை நிலை நிறுத்தப் பார்ப்பது அவன் போகத்துக்குத் தடையாய் இருக்கும் -)

பிணம் கிடக்க மணம் செய்ய ஒண்ணாதாப் போலே காண் இவ் வுடம்பு கிடக்க
வகுத்த கைங்கர்யம் விளையாதபடி –ஆயிட்டு எம்பெருமானைப் பெறுகைக்கு இவ் வுடம்பே அல்ல விரோதம் –தான் செய்யும் நன்மைகளும் விரோதம் -எங்கனே என்னில்

அழகுக்கு இட்ட சட்டை அணைக்கைக்கு விரோதியாமா போலே
முன்பு பூஷணத்தை அனுபவிக்க வேணும்-

(தனக்கு தான் தேடும் நன்மை தீமையோபாதி விலக்காய் இருக்கும் –சூரணை -160-அதாவது சேஷி யானவன் போக தசையிலே தன் வியாமோஹத்தாலே-ஆர் உயிர் பட்டது என் உயிர் பட்டது -திருவாய்மொழி -9-6-9 என்னும் படி தன் திறத்தில் மிகவும் தாழ நின்று ,பரிமாறும் அளவில்,நாம் சேஷ பூதர் அன்றோ –நம் சேஷத்வத்தை நோக்க வேண்டாவோ என்று ஸ்வ நைச்ச்ய அனுசந்தானத்தாலே பிற்காலித்து ,தனக்கு தான் தேடுகிற சேஷத்வம் ஆகிய நன்மை அநாதி காலம் – ஸ்வதந்த்ரோஹம் என்று இருந்த தீமை யோபாதி அவன் போகத்துக்கு பிரதி பந்தகமாய் இருக்கும் –அழகுக்கு இட்ட சட்டை அணைக்கைக்கு விரோதி யாமாப்  போல –161–-ஸ்திரீக்கு அழகுக்கு இட்ட சட்டை நாயகன் உகப்புக்கு விஷயமுமாய் அவளுக்கு அலங்காரமாய் இருந்தது ஆகிலும் , போக தசையில், ஆலிங்கன விரோதியாம் போலே இதுவும் போக விரோதி யாம் –ஹாரோபி—162–அழகுக்கு உடல் ஆனது அனுபவ விரோதி யாம் என்னும் இடம் சேஷி வசனத்தாலே ,தர்சிப்பிகிறார் மேல் ஹரோபி-என்று-ஹாரோபி  நார்பித கண்டே ஸ்பர்ச சம்ரோத பீருணா ஆவயோரந்தரே ஜாதா பர்வதாஸ் சரிதோ த்ருமா –    என்று- சம்ச்லேஷ தசையில் ,ஸ்பர்ச விரோதி யாம் என்னும் அச்சத்தாலே ,பிராட்டி திருக் கழுத்தில் ஒரு முத்து வடம் உட்பட பூண்பது இல்லை என்றார் இறே பெருமாள்)

சம்பந்தம் சம்பாத்தியம் அன்று –
தடை விடுகை சம்பாத்தியம் -அதாவது
பகவத் ப்ராப்திக்கு விரோதியான இச்சா பிரவ்ருத்திகளைச் சொன்னபடி –

(சேதனனுக்கு பரமாத்மாவைப் பெறுகைக்கு சம்பந்த ஞானமும் தனக்காகத் தான் முயலுவதாகிற தடை விடுபடுவதுமே சேதனனால் சம்பாதிக்கத்தக்கது –சேஷ சேஷி சம்பந்தமோ நித்யமாகையாலே சம்பாதிக்க வேண்டாமே -அறிதலே வேண்டுவது -அத்தை உள்ளபடி உணரவே தன்னை ரக்ஷிக்க தான் முயலுவதும் தன்னடையே விடு படும் -அவன் யுகக்காத கைங்கர்யங்களும் விடுபடும் -அவனுக்காகவே தனைக் கொள்ள வேண்டும் என்று இருப்பான் –தடைகள் நீங்கவே பகவத் ப்ராப்தி தன்னடையே ஸித்திக்கும் -)

————————————————————-

வார்த்தை -445-
ஆழ்வான் எம்பெருமானாரை -ப்ரபத்தி என் பட்டு இருக்கும் -என்று கேட்க –
அது கர்மாதிகளை விட்டல்ல தான் இருப்பது –
ஒன்றில் ஆயிரம் இல்லை -ஆயிரத்தில் ஓன்று உண்டு-
குளப்படியில் கடல் இல்லை -கடலில் குளப்படி உண்டு-
ஆகையாலே எல்லாம் ப்ரபத்தியிலே உண்டு என்று அருளிச் செய்தார் –
அதில் இவை கண்டபடி  எங்கனே என்னில்

(கர்மம் ஞானம் பக்தி மூன்றுமே ப்ரபன்னனுக்கும் வேறே ஆகாரங்களால் வேண்டியிருக்கும் என்கிறது இவ் வார்த்தை -)

(கர்மம் கைங்கர்யத்திலே புகும்-
ஞானம் ஸ்வரூப  பிரகாசத்திலே புகும் –
பிரபத்தி ஸ்வரூப யாதாம்ய ஞானத்திலே புகும் –
அது எங்கனே என்ன -அருளிச் செய்கிறார் –சூரணை-271-ஸ்வ வர்ண ஸ்வ ஆஸ்ரம  உசிதமாக இவன் அனுஷ்டிக்கும் விஹித கர்மம் – சாதனா புத்த்யா அன்றிக்கே -ஆன்ரு சம்சயத்தாலே -பரார்தமாக அனுஷ்டிக்கையாலே – ஈஸ்வரனுக்கு மிகவும் உகப்பு ஆகையாலே -தத் ப்ரீதி ஹேதுவாக பண்ணும்  கைங்கர்யத்தாலே அந்தர்பவிக்கும்-நுண் அறிவு -திரு வாய் மொழி -5-7-1–என்கிறபடியே -ஸ்வ ஸ்வரூப ஞான பூர்வகமாக -பர ஸ்வரூபத்தை சாஷாத் கரிக்கைக்கும் உறுப்பான ஸூஷ்ம ஞானம் சாதனா புத்தி கழிந்தவாறே- ஸ்வரூபத்தின் உடைய ப்ரகாசத்திலே அந்தர்பவிக்கும் –பக்த்யா த்வந் அந்யா சக்ய-என்கிறபடி-பகவத் ப்ராப்திக்கு சாதனமான பக்தி -அந்த சாதனா புத்தி போனவாறே –
போஜனத்துக்கு ஸூத்து  போலே -ப்ராப்யமான கைங்கர்யத்துக்கு -பூர்வ  ஷணத்திலே அநு வர்த்திக்கக் கடவதான ருசியிலே அந்தர்பவிக்கும் –சித்தோ உபாய வர்ண ரூபையான பிரபத்தி ஏக பதத்திலே சொல்லுகிறபடி -சாதனா பாவம் கழிந்தவாறே -அத்யந்த
பரதந்திர தயா அநந்ய சரணமாய் இருந்துள்ள ஸ்வரூபத்தின் உடைய யாதாத்ம்ய ஞானத்திலே அந்தர்பவிக்கும் -என்கை-)

ராஜ குமாரன் கர்ப்பூர நிகரத்தை வாயிலே இட்டு பல்லாலே அசைக்குமா போலே
த்வயத்தை உச்சரிக்கை கர்மம்

அவன் அதன் ரசத்தை பானம் பண்ணுமா போலே இடை விடாதே அனுசந்திக்கை -ஜ்ஞானம்
அவன் அந்த ரசத்தாலே தன்னை மறந்து இருக்குமா போலே

இவனும் அதின் அர்த்த அனுசந்தானத்தாலே ரச அதிசயினாய் தன்னை மறந்து இருக்கும் அது -பக்தி(ஸ்வ வசமில்லாமல் பரவசமாவது)

அத்தாலும் பிரபன்னனுடைய அனுஷ்டானம் இருக்கும்படி-பிறந்துடையவள் ஒப்பனை போலேயும்  –ராஜ குமாரன் கர்ப்பூர நிகரத்தை வாயில் இட்டு நீரை நாக்காலே போக்குமா போலேயும் பிரபன்னனுக்கு த்வய அர்த்த அனுசந்தானம் ஒழிய தேக யாத்ரை செல்லாது –

———————————————————————-

வார்த்தை -446
நஞ்சீயர் பட்டரை –
பிரபத்தியாவது ஜ்ஞான விசேஷமோ க்ரியா விசேஷமோ என்று கேட்க
வஸ்து விசேஷம் என்று அருளிச் செய்தார் –

(த்வமேவ உபாய பூத மே பவ ஞானமோ -பர சமர்ப்பணமாகிய கிரியையா என்ன-உபாயம் என்ற பொருளை பிரபத்தி சப்தம் பிரயோகம் பர சமர்ப்பணமாகிய கிரியையும் குறிக்காது -அந்த அறிவையும் குறிக்காது -எம்பெருமானையே குறிக்கும்)

———————————————————————–

வார்த்தை -447-
திருமந்தரம் விலைப் பால்
த்வயம் முலைப் பால்(ஸாஸ்த்ர ஜன்யம் அல்லவே ஆச்சார்யன் உபதேஸத்தால் பெற்றதாகும்)

(தன்னால் வரும் நன்மை விலைப்பால் போலே ஈஸ்வரனால் வரும் நன்மை முலைப்பால் போலே)
—————————————————————–

வார்த்தை-448-
நம்முடைய (ஸ்ரீ ரெங்காவாசிகளின் த்வயம்)த்வயம் இருக்கும் படி
கரை கட்டின காவேரியும் –
கரை கட்டாக் காவேரியுமாய் –
அப்படி இறங்கும் துறையுமாய் இருக்கும் -அவை எவை என்னில்

பரம பதம் -கரை கட்டாக் காவேரி(ந கால தத்ரைவ பிரபு -காலம் பிரபு அல்லவே அங்கு)
ராம கிருஷ்ணாதி விபவம் கரை கட்டின காவேரி
அப்படி இறங்கும் துறை திருமந்த்ரமும் த்வயமும் –

இங்கன் ஒத்தவனைக் காண்பது எங்கனே என்னில்
திருவனந்தாழ்வான் மடியிலும்
பெரிய திருவடி முதுகிலும்
சேனை முதலியார் திருப் பிரம்பின் கீழும்
இருப்பவன் இறே நமக்கு ப்ராப்யன் –

வானிளவரசு வைகுந்த குட்டன்  வாசுதேவன் மதுரை மன்னன் நந்தர்
கோனிளவரசு கோவலர் குட்டன் கோவிந்தன் குழல் கொடூதின போது
வானிளம்படியர் வந்து வந்தீண்டி மனமுருகி மலர்க் கண்கள் பனிப்பச்
தேனளவு செறி கூந்தல் அவிழ சென்னி வேர்ப்பச் செவி சேர்த்து நின்றனரே – 3-6-3-

(அம்மாவுக்கு பிள்ளை -அப்பாவுக்கு பிள்ளை -ஆச்சார்யருக்கு சிஷ்யன் போல் இம்மூன்றும்)

பரம பதத்ததுக்கு இளவரசாய் உள்ளவன் – விருத்த மந்த்ரிகள் கீழே பால ராஜானனவன் வர்த்திக்குமா போலே ஆய்த்து –மூதுவராம் விண்ணாட்டவர் (திரு விருத்தம்) -என்கிற நித்ய ஸூரிகளை பிரதானர் ஆக்கி –அவர்கள் கீழே தன்னை அமைத்து கொண்டு -இவர்களுக்கு சேஷியாய் இருக்கும் படி-ஸ்ரீ திரு அனந்தாழ்வான் மடியிலும் – ஸ்ரீ சேனாதிபதி ஆழ்வான் பிரம்பின் கீழிலும் – ஸ்ரீ பெரிய திருவடி சிறகின் -கீழிலும் –ஆய்த்து இத் தத்வம் வளருகிறது -என்று இறே ஸ்ரீ பட்டர் அருளி செய்தது –

————————————————————–

வார்த்தை -449-
திருமந்தரம் திருமுகப் பாசுரம்
அருளிச் செயல் படி எடுப்பு –

(பத்ரிகாஸ்ரமத்திலே நாராயணனாலேயே அருளிச் செய்யப்பட்டதால் திருமந்திரம் திருமுகப் பாசுரம் -அருளிச் செயல்கள் முக்குவதுமே அதற்க்கு வியாக்யானம் போன்றுள்ளது -)

————————————————————–

வார்த்தை -450-

பகவத் சேஷமாய் வைத்து அகன்று போன ஆத்மாவை எம்பருமானோடே சேர்க்கைக்கு
பற்றாசாக பிராட்டி உளள் என்று அத்யவசித்து இருக்கை –

தொண்டனூர் நம்பி தம்முடைய அந்திம தசையிலே மருதூர் நம்பி நடக்க –
இவ்வாத்மா எம்பெருமானைப் பற்றி கரை மரம் சேரும் படி ஒரு வார்த்தை சொல்ல வல்லையே -என்று கேட்க
எம்பெருமானுக்கு இல்லாததுமாய் –
இவ்வாத்மாவுக்கு உள்ளது ஒன்றுமாய்-
எம்பெருமானை பெருகைக்கு பொருள் விலையும் தானேயாய் இருப்பதொரு
அஞ்சலியே காண் என்று அருளிச் செய்தார் –

(அம் ஜலயதி இதி அஞ்சலி -அகார வாஸ்யனான எம்பெருமானை நீர் போல் உருக்குவதால் அஞ்சலி எனப்படுகிறது-அஞ்சலி பரமம் முத்ராம் ஷிப்ரம் தேவ பிரசாததி- -இருவரும் அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார் சிஷ்யர்கள்-)

(தொழாக் கை கையல்ல கண்டோமே -தொழுவித்துக் கொள்ளும் திருக்கையால் தொழுதது கடற்கரையில் பலிக்க வில்லையே-அழுகையும் அஞ்சு நோக்கும் தொழுத கையும் -அங்கு நமஸ் அர்த்தம் அல்ல -பஞ்ச லக்ஷம் ஆயர் பெண்டிரை ஒரு சேரக் காணப் பெற்றதுக்கு க்ருதஜ்ஜை)

அது எங்கனே என்னில் –
அடித்துப் பறிக்கும் தசையிலே ஓர் அறிமுகம் பெற்றால் போலேயும்
கருட முத்ரைக்கு விஷம் தீருமா போலேயும்
நமக்கு புருஷகார பூதையான பிராட்டி உளள் என்று அத்யவசித்து இருக்கையே வேண்டுவது
இவ் வதிகாரிக்கு பிரகிருதி உடன் இருக்கும் நாள் இத்தனையும் நினைத்து இருக்க வேண்டும் படி(1-வருத்தமும் -2-ஆச்சர்யமும்-3- பயமும்-4- பயநிருத்தியும் -நாலும்-உருப்போட்டான் உருப்படுவான் உருப்போட்டாதவன் உருப்பட மாட்டான் -சின்ன வயசிலேயே சந்தை சொல்லி உருப்போட வேண்டும்-)எங்கனே என்னில்-

1-எம்பெருமானும் நித்யன் –ஆத்மாவும் நித்யமுமாயிருக்க –
இது இற்றை வரை இழப்பதே என்று இழவு பட்டு இருக்கையும்
2-நெடும்காலம் இழப்பித்த உடம்போடு எம்பெருமான் தன்னை ரஷகன் என்று
அநுசந்திக்க வைப்பதே என்று இருக்கையும் –
3-இற்றை வரை இழப்பித்த உடம்பு இருந்தது -இன்னம் இழக்கிலோ -என்று
பயம் பிறந்து இருக்கையும் –
4-பெறுகைக்கு நாம் பண்ணுவது ஒரு நற்றம் உண்டோ -இழக்கைக்கு பயப்பட
இரண்டும் அவனே ஆன பின்பு -தன்னை அனுசந்தித்துத் தளருகையும் –அவனை அனுசந்தத்திது பெரும் தேற்றமும் –இவ் வாகார த்வயமும் –பிரகிருதி சம்பந்தம் அறும் அளவும் இப்படி அநுசந்திக்குமவன் அதிகாரி யாகிறான் –

இவ் வதிகாரிக்கு உபாயத்துக்கு செய்ய வேண்டுவது  ஒன்றும் இல்லை –
த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்தை அனுசந்தித்தால் துரும்பு நறுக்க பிராப்தி இல்லை –
உத்தர கண்டத்தை அநுசந்தித்தால் தலை சொரிய அவசரம் இல்லை

(நூற்று ஏழாம் வார்த்தை
நம் ஆசார்யர்கள் திரு மந்த்ரத்திலும் சரம ஸ்லோகத்திலும் அர்த்தத்தை ஒழித்துப் போருவார்கள் –த்வயத்தில் சப்தமே தொடங்கி ஒழித்துப் போருவார்கள் –
திருமந்தரம் ஆச்சார்ய வாக்கியம் – த்வயம் சிஷ்ய வாக்கியம் – த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் ரஷண அர்த்தமாக விலங்கிக் கிடந்த துரும்பு எடுத்துப் பொகட பிராப்தி இல்லை – உத்தர கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் தலை சொரிகைக்கு அவசரம் இல்லை-மடல் எடுத்துக் கொண்டு புறப்படும் இத்தனை –(எம்பெருமானார் சரணாகதி கத்யத்தில் த்வய சரீரத்தை வெளியிடாமல் அத்ர த்வயம் என்றும் சாதித்து அருளிச் செய்துள்ளது நோக்கத் தக்கது-ஸூவ ரக்ஷண நிவ்ருத்தியும் வேண்டும் -கைங்கர்ய த்வரையும் வேண்டுமே -)

1-ஜ்ஞானப் பிரதன் ஆசார்யன் –
2-ஜ்ஞான வர்த்தகர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் –
3-ஜ்ஞான விஷயம் எம்பெருமான் –
4-ஜ்ஞான பலம் பகவத் கைங்கர்யம் –
5-பலத்தின் இனிமை பாகவத கைங்கர்யம் –

————————————-————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply