ஜ்ஞான வைராக்ய ஸம்பூர்ணம் பச்சாத் ஸூந்தர தேசிகம் |
த்ரவிடோபநிஷத் பாஷ்யதாயிநம் மத குரும் பஜே ||
முன்னிலும் பின் அழகிய பெருமாள் நம் பெருமாள் திரு நாமம் இவருக்கு சாத்தப்பட்டது –
வடதிசை முரட்டு சமஸ்க்ருதம் ஆர்யா பூமி -ஆகவே பின் அழகைக் காட்டி எழுந்து அருளி உள்ளார் -ஆறாயிரப்படி குரு பரம்பரையா பிரபாவம் -அருளியவர் உடையவர் பிரபாவம் பூர்ணமாகவும் —நம்பிள்ளை சரித்திரம் வரை – அதில் உண்டு-நம்பிள்ளையை விட மூத்தவர்
எம்பெருமானார் காலத்திலேயே இருந்து இருக்கலாம் -நேரே சாஷாத்காரித்தும்
இருந்தவர்கள் இடம் கேட்டும் அருளிச் செய்தவை –
கலி த்வம்ஸி தயா பாத்ரம் பஸ்ஸாத் ஸூந்தர ஸம்ஜ்ஜிகம்
அஞ்ஞாத ஞாபகம் பும்ஸாம் அஸ்மத் தேஸிகம் ஆஸ்ரயே
திருக்கலிகன்றி தாஸராம் நம்பிள்ளையின் கருணைக்குப் பாத்திரமாய் இருப்பவராய்
மனிதர்களுக்கு அறியாதன அறிவிப்பவராய்
எம் ஆச்சார்யரான-பஸ்ஸாத் ஸூந்தர –பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்
ஸடாரி முக நிஸ் ஸ்ருத த்ரவிட வேத நிர்வாஹகம்
ஸ்வ பக்த ஜன ரக்ஷண க்ஷண க்ருபாத்த ஸத் வீக்ஷணம்
ஸ்வ ஸூக்தி ரஸந உஜ்ஜ்வலத் குரு பரம்பரா வைபவம்
யதீந்த்ர பத சேகரம் தம் அபாரங்க ரம்யம் பஜே–(க்ருபாலஸத் வீக்ஷணம் -பாட பேதம்)
நம்மாழ்வாரின் திருவாலி இருந்து தோன்றிய தமிழ் வேதத்துக்கு நிர்வாஹகராய்
தம் பக்தி ஜனங்களை ரக்ஷிக்கும் வல்லமையுள்ள கருணா கடாக்ஷம் உள்ளவராய்
தம் திருவாக்காலே விளங்கா நிற்கும் குரு பரம்பரா வைபவத்தை யுடையவராய்
யதிராஜரின் திருவடிகளைத் தலையிலே சூடியவரான
அபாரங்க ரம்யம் பஜே-பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன் –
துலா சதபிஷக் ஜாதம் ஸ்ரீ லோகார்ய பத ஆஸ்ரிதம்
ஞானாதி பூஷணம் வந்தே பஸ்ஸாத் ஸூந்தர தேசிகம்
பஸ்ஸாத் ஸூந்தர தேசிகர் -பின்பு அழகராம் பெருமாள் ஜீயர்
துலா -ஐப்பசி சதயம் நக்ஷத்ரம் திரு அவதாரம்-(பேயாழ்வார் திருவவதார திரு நக்ஷத்ரம்)
நம்பிள்ளை -லோகாச்சார்யார் திருவடி பற்றி -பதாஸ்ரியம்
ஞானாதி பூஷணம் வந்தே
பாவோ நான்யாத்ர கச்சதி -கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றைக் காணாவே போல் நிஷ்டை இவருக்கும்-நம்பிள்ளை திருமேனியில் ஒன்றிலே ஆழ்ந்து பரிவுடன் இருந்தவர் )
——
வார்த்தை -325-
ஸ்வரூப நாசகரோடு செறிகையும் அநர்த்தம் –
ஸ்வரூப வர்த்தகரோடு செறியாது இருக்கையும் அநர்த்தம் –
என்றும் அசத் சங்கதி அநர்த்தத்தில் தலைக் கட்டும் –
சத் சங்கதி சதா பஸ்யந்தியில் தலைக் கட்டும் -என்று ஆச்சான் பிள்ளை வார்த்தை –
(தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் ஸதா பஸ்யந்தி ஸூரய)
————————————————
வார்த்தை -326-
பெரிய திருநாள் தீர்த்தம் பிரசாதித்து பெருமாள் எழுந்து அருளுகிற போது
எம்பெருமானார் தாமும் தீர்த்தமாடி சேவித்து எழுந்து அருளுகிறவர் –
பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் திருக்கை கொடுத்து வர –
இதென் -என்று சிலர் விண்ணப்பம் செய்ய –
ஜன்மம் உயர்ந்து இருக்கத் தாழ நின்றோமே என்கிற அபிமாநம் உண்டு இறே எல்லாருக்கும் –அக் கொத்தையும் இல்லாதவர் இறே இவர் -என்று அருளிச் செய்து அருளினார் –
(வேதகப் பொன் -ராமானுஜ ஸ்பர்ச வேதி -என்று அழைக்கப்பட்டார் பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -இரும்பை பொன்னாக்கும் ஸ்பர்ச வேதி -)
(அடிமையில் குடிமை யில்லா அயல் சதுப் பேதிமாரில்
குடிமையில் கடமை பட்ட குக்கரில் பிறப்பரேலும்
முடியினில் துளபம் வைத்தாய் மொய் கழற்கு அன்பு செய்யும்
அடியரை உகத்தி போலும் அரங்க மா நகர் உளானே)
(பழுதிலா வொழுகலாற்றுப் பல சதுப்பேதிமார்கள்
இழி குலத்தவர்கள் ஏலும் எம் அடியார்கள் ஆகில்
தொழுமினீர் கொடுமின் கொண்மின் என்று நின்னோடும் ஒக்க
வழிபட்டு அருளினாய் போல் மதிள் திருவரங்கத்தானே)
———————————————–
வார்த்தை -327-
பட்டர் நீராடி எழுந்து அருளா நிற்க -ஒரு சைவன் எதிரே வர -அவன் உடம்பில் சாம்பல்
தம் திருமேனியில் படிந்தால் போலே இருக்க –
பின்னையும் போய் நீராடி எழுந்து அருளி
உள்ளே எழுந்து அருளாதே திருமாளிகை வாசலில் நின்று ஆண்டாளை அழைத்து
இப்படி பட்டத்துக்கு பிராயச் சித்தம் அருளிச் செய்ய வேண்டும் -என்ன
ஆண்டாளும் நெடும் போது திகைத்து நின்று -ஸ்ரீ பாத தீர்த்தத்தை யாகிலும் கொள்ளும்
இத்தனை யன்றோ -என்ன –
அது சேருமோ என்ன –
உயிர் மாளும் அளவில் உயிரை மாறி யாகிலும் உயிரை நோக்க வேண்டாவோ (ஆத்ம நாஸம் வாராமல் உயிரை விட்டாவது நோக்க வேண்டுமே)என்ன –
ஆகில் திரு உள்ளம் ஆனபடி செய்யும் இத்தனை யன்றோ -என்ன –
அவ்வளவிலே ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையரை
ஸ்ரீ பாதம் தாங்குகிற(ப்ரஹ்ம ரதம் தாங்குவார்) சொல்லாமல் சுட்டார் இங்கே தண்டு வாங்க எழுந்து அருள –
ஆண்டாள் அவரைக் கண்டு -தீர்த்தம் வாரா நின்றது -என்ன –
பட்டர் -நமக்கு கூடுகிறதோ என்ன –
முற்றூண் இட்டுக் கறக்கிலும் பசலுக்கு பால் அன்றோ வேண்டுவது -என்ன –
பட்டரும் -அப்படியே செய்கை யன்றோ உள்ளது -என்ன –
கலசப் பானையில் திருமஞ்சனம்
கொண்டு ஸ்ரீ பாதத்திலே சொரிந்து தீர்த்ததையும் பிரசாதப் பட்டு ப்ரீதர் ஆனார் –
—————————————————————–
வார்த்தை -328-
பட்டர் அறியில் சம்மதியார் என்று பட்டருடைய ஸ்ரீ பாதத்தை
வேறே சிலரை இட்டு விளக்குவித்து ஆண்டாள் பிரசாதப்படுவார் என்று
நஞ்சீயர் அருளிச் செய்தார் என்று நம்பிள்ளை அருளிச் செய்வர் –
——————————————————-
வார்த்தை -329-
பகவத் சேஷத்வம் சர்வ சாதாரணமுமாய்(சேதனரும் அசேதனரும் பகவத் சேஷம் உடையவர்கள் தானே) -சேதனனுக்கு -பாகவத் சேஷத்வம்-சர்வ அசாதாரணமுமாய் இருக்கும்– பகவத் சேஷ வ்ருத்தி சர்வ ஜன சாதாரணமுமாய் இருக்கும் –பாகவத சேஷத்வமும் பாகவத கைங்கர்யமும் பரமை காந்திக்கே அசாதாரணம் –
———————————————————-
வார்த்தை -330-
பாகவத வைபவம் சொல்லா நிற்கச் செய்தே -ஒருவர் பகவத் விஷயம் சொல்ல-
இப்போது விசேஷம் சொல்லுகிற இடத்தில் சாமாந்யம் என் -என்று ஆச்சான் பிள்ளை –
————————————————————-
வார்த்தை -331-
மத் பக்த விஸ்லேஷ விஷயத்தில் சத்தை உடனே இருக்குமவர்கள்-மத் விஷய சத்ருக்கள் -என்று ஈஸ்வர வாக்யம் –
மறுவலிடாத சப்தாதி விஷயத்தில் ப்ராவண்யத்தில் விரக்தியும் –
வளரா நிற்பதான பாகவத விஷய ப்ராவண்யமும் காண் -வைஷ்ணவ லஷணம் ஆவது -என்று நம்பிள்ளை –
(த்விஷத்தன்னம் ந போக்த்வயம் த்விஷந்தம் நைவ போஜயேத் பாண்டவான் த்விஷஸே ராஜன் மம பிராண ஹி பாண்டவ-த்வேஷிப்பவர்களது உணவு உண்ணத்தக்கது அன்று-த்வேஷிப்பவர்களுக்கு உணவு அளிப்பதும் கூடாது -அரசனும் உன்னைச் சேர்ந்த பீஷ்ம த்ரோணாதிகளும் பாண்டவர்களைத் த்வேஷிக்கிறீர்கள் -பாண்டவர்கள் எனக்கு உயிர் அன்றோ –)
———————————————————
வார்த்தை -332-
ஒருவனுக்கு ஒரு வ்யசனம் உண்டானால் அந்த வ்யசனம் தீரும்படியாக பிரசாதிக்க வேண்டும் என்று ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவனை அபேஷிக்க –
அந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவனும் பிரசாதிக்க –
அவனுக்கு அந்த வ்யசனம் தீரக் காணா நின்றோம் –
இது பகவத் சக்தி யாலேயோ வைஷ்ணவன் சக்தி யாலேயோ -என்று
பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் நம்பிள்ளையை கேட்க
பகவத் சக்தியாலேயே என்று அருளிச் செய்ய –
ஆனால் எம்பெருமானை அபேஷிக்க அமையாதோ -என்ன –
அமையாது -அவனை பிரசாதிப்பித்திக் கொள்ளும் வகை இது வல்லதில்லை -என்ன –
ஒரு வைஷ்ணவன் பிரதிஞ்ஜையை எம்பெருமான் முடித்துக் கொடுத்த இடம் உண்டோ -என்ன –
அர்ஜுனனுக்கு ஜயத்ரதநோபாதி பலம் இன்றிக்கே இருக்க -நான் அஸ்தமிக்கும் முன்பே
ஜயத்ரதனை வதிக்கக் கடவேன் -என்று அர்ஜுனன் பண்ணின பிரதிக்ஜையை
சர்வேஸ்வரன் முடித்துக் கொடுத்தமை கண்டிலீரோ என்று அருளினார் –
———————————————————
வார்த்தை -333-
நம் பிள்ளை வார்த்தை –பிரபன்னர் ஜுவரமாய் கிலேசியா நிற்க –
பிள்ளை காரியார் தாசரும் -சக்ரபாணிப் பிள்ளானும் அறிய வந்த அளவிலே –
இடவகையில் உத்தம நம்பி ரஷகனாய் கிலேசியா நின்றான் என்ன
பிரபன்னர் -வர்த்தமான ரோக ஸாந்தி ரஸ்து – என்று பிரசாதிக்க –
பிள்ளான் -நீர் கிலேசியா நிற்க பிரசாதிக்கை ஆவது என் –
அது சமிக்கை யாவது என் -என்ன –
பிராட்டி ராவண பவனத்தில் இருந்து ராஷசிகளால் கிலேசிகப்பட்டாள் -என்ன –
அவள் -சீதோ பவ ஹநூமத -என்ற வாக்யம் பலித்தது இல்லையோ -என்று மூதலித்துக் கொடுத்தார் –
(தன்னைத் தானே ரக்ஷிக்க மாட்டார்கள் -பாகவதர்களை ரக்ஷிக்காமல் விடமாட்டார்கள் அன்றோ-பரதுக்க அஸஹிஷ்ணுத்வம் -தயை- -)
——————————————————–
வார்த்தை -334-
அனந்தாழ்வான் நோவு சாத்திக் கிடந்தார் என்று கேட்டருளி
திருவேங்கடமுடையான் – அனந்தாழ்வானை அறிந்து வாரும் கோள் -என்று
சில ஏகாங்கி ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை விட்டு அறிவிக்க –
ஆளிட்டு அந்தி தொழுதானோ என்ன –
திருவேங்கடமுடையான் எழுந்து அருளி வாசலிலே வந்து நிற்க
பேசாதே கிடந்தார் –
அனந்தாழ்வான் நான் வர பேசாதே கிடந்தாயீ -என்ன –
ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் வரப் பேசாதே யிருந்தேன் ஆகில் அன்றோ
எனக்கு குறை யாவது -என்ன –
நாம் உம்மை இதனின்றும் போகச் சொல்லில் செய்வது என் என்ன –
நீர் ஒரு கிழமை முற்பட்டீர் இத்தனை யன்றோ –
இருவரும் திருமலை ஆழ்வாரை ஆஸ்ரயித்தோம் இத்தனை -யன்றோ -என்று
அருளிச் செய்தார் –
(பரன் சென்று சேர் திருவேங்கடம்-ஆண்டுக்கு இரண்டு தடவை மலையப்ப ஸ்வாமிகள் அனந்தாழ்வான் தோட்டத்துக்கு எழுந்து அருளி அனுக்ரஹம் செய்து அருளுகிறார்-நீ கைங்கர்யம் எற்றுக் கொள்ள வந்தாய் -அடியேன் ஆச்சார்யன் கைங்கர்யம் செய்ய வந்தேன் -புஷ்ப்ப மண்டபம் -சிந்து பூ மகிழும் திருவேங்கடம் -)
————————————————————-
வார்த்தை -335-
எம்பெருமான் இடைச்சி கையிலே கட்டுண்டு இருந்தபடி –
ராஜா அந்தபுரத்திலே மாலையாலே கட்டுண்டு இருந்தால் போலே –
(கிசோர பாவம் -கோபால விம்சதி –மாலை கொண்டு அங்கு ஆர்த்ததோர் அடையாளம்)
—————————————————————–
வார்த்தை -336-
மூன்று வஸ்துவிலே பகவத் வஸ்து வளரும் என்று பணிக்கும்
திரு வனந்தாழ்வான் மடியிலும் -(சீராட்டி வளர்க்கப்படுகிறார்)
பெரிய திருவடி திரு முதுகிலும்-(பாராட்டி வளர்க்கப்படுகிறார்)
சேனை முதலியார் திருப் பிரம்பின் கீழும் –
பிராட்டிமார்களுடன் லீலை ரஸம் அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்க லீலையாலே ஜகந் நிர்வஹணத்தை மறக்கிறானோ என்று நியமிக்கைகாக-சேனை முதலியார் எழுந்து அருளின வாறே –
இந்தாணும் ஐயர் வந்தார் -என்று நாய்ச்சிமார் உள்ளே புக்கருளுவாராம் –
(வானிளவரசு வைகுந்தக்குட்டன் -தாய் போல் பொங்கும் பரிவுடைய திருவனந்தாழ்வான்-முதுகில் சுமந்து விளையாடும் பெரியதிருவடி -உபாத்தியாயர் போல் கையும் பிரம்புமாக விஷ்வக்சேனர்)
(கிரீட மகுட சூடாவதாம்ஸ-கிருஷ்ண ராஜ முடி ராஜ முடி வைரமுடி)
சீரரசாண்டு தன் செங்கோல் சில நாள் செலீஇக் கழிந்த
பார் அரசு ஒத்து மறைந்தது நாயிறு பாரளந்த
பேரரசே எம் விசும்பரசே எம்மை நீத்து வஞ்சித்த
ஓரரசே அருளாய் இருளாய் வந்து உறுகின்றதே – -80 –
—————————————————–——-
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
Leave a Reply