ஜ்ஞான வைராக்ய ஸம்பூர்ணம் பச்சாத் ஸூந்தர தேசிகம் |
த்ரவிடோபநிஷத் பாஷ்யதாயிநம் மத குரும் பஜே ||
முன்னிலும் பின் அழகிய பெருமாள் நம் பெருமாள் திரு நாமம் இவருக்கு சாத்தப்பட்டது –
வடதிசை முரட்டு சமஸ்க்ருதம் ஆர்யா பூமி -ஆகவே பின் அழகைக் காட்டி எழுந்து அருளி உள்ளார் -ஆறாயிரப்படி குரு பரம்பரையா பிரபாவம் -அருளியவர் உடையவர் பிரபாவம் பூர்ணமாகவும் —நம்பிள்ளை சரித்திரம் வரை – அதில் உண்டு-நம்பிள்ளையை விட மூத்தவர்
எம்பெருமானார் காலத்திலேயே இருந்து இருக்கலாம் -நேரே சாஷாத்காரித்தும்
இருந்தவர்கள் இடம் கேட்டும் அருளிச் செய்தவை –
கலி த்வம்ஸி தயா பாத்ரம் பஸ்ஸாத் ஸூந்தர ஸம்ஜ்ஜிகம்
அஞ்ஞாத ஞாபகம் பும்ஸாம் அஸ்மத் தேஸிகம் ஆஸ்ரயே
திருக்கலிகன்றி தாஸராம் நம்பிள்ளையின் கருணைக்குப் பாத்திரமாய் இருப்பவராய்
மனிதர்களுக்கு அறியாதன அறிவிப்பவராய்
எம் ஆச்சார்யரான-பஸ்ஸாத் ஸூந்தர –பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்
ஸடாரி முக நிஸ் ஸ்ருத த்ரவிட வேத நிர்வாஹகம்
ஸ்வ பக்த ஜன ரக்ஷண க்ஷண க்ருபாத்த ஸத் வீக்ஷணம்
ஸ்வ ஸூக்தி ரஸந உஜ்ஜ்வலத் குரு பரம்பரா வைபவம்
யதீந்த்ர பத சேகரம் தம் அபாரங்க ரம்யம் பஜே–(க்ருபாலஸத் வீக்ஷணம் -பாட பேதம்)
நம்மாழ்வாரின் திருவாலி இருந்து தோன்றிய தமிழ் வேதத்துக்கு நிர்வாஹகராய்
தம் பக்தி ஜனங்களை ரக்ஷிக்கும் வல்லமையுள்ள கருணா கடாக்ஷம் உள்ளவராய்
தம் திருவாக்காலே விளங்கா நிற்கும் குரு பரம்பரா வைபவத்தை யுடையவராய்
யதிராஜரின் திருவடிகளைத் தலையிலே சூடியவரான
அபாரங்க ரம்யம் பஜே-பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன் –
துலா சதபிஷக் ஜாதம் ஸ்ரீ லோகார்ய பத ஆஸ்ரிதம்
ஞானாதி பூஷணம் வந்தே பஸ்ஸாத் ஸூந்தர தேசிகம்
பஸ்ஸாத் ஸூந்தர தேசிகர் -பின்பு அழகராம் பெருமாள் ஜீயர்
துலா -ஐப்பசி சதயம் நக்ஷத்ரம் திரு அவதாரம்-(பேயாழ்வார் திருவவதார திரு நக்ஷத்ரம்)
நம்பிள்ளை -லோகாச்சார்யார் திருவடி பற்றி -பதாஸ்ரியம்
ஞானாதி பூஷணம் வந்தே
பாவோ நான்யாத்ர கச்சதி -கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றைக் காணாவே போல் நிஷ்டை இவருக்கும்-நம்பிள்ளை திருமேனியில் ஒன்றிலே ஆழ்ந்து பரிவுடன் இருந்தவர் )
——
வார்த்தை -313
அஜ்ஞனுடைய குணமும் -ஞானவானுடைய குண ஹானி-மூல ஸ்பர்ஸமுள்ள இரும்பு பொன்னாம் என்று இருப்பர்கள் –
பகவத் ஸ்பர்சம் உண்டானால் சம்சாரம் அற்றது என்று இரார்கள் –
(இங்கு குணம் நம்பிக்கை -மூல ஸ்பர்ஸமுள்ள இரும்பு பொன்னாகும் என்று சாமான்யர் இருப்பார்கள் -அத்ருஷ்ட பகவத் ஸ்பர்சம் த்ருஷ்ட ஸம்ஸாரம் அற்றுப்போகும் என்றும் நம்ப மாட்டார்கள் அன்றோ)
த்வார சேஷி பக்கலிலே துவளக் கடவ இக் கெடுவான் –பிரதான சேஷி பக்கலிலே துவளாமல் இழந்து விட்டானே –
(அஞ்ஞானிக்கி உள்ள உறுதி ஞானிக்கு இருக்காதே என்றவாறு-அது தாழ்ந்த விஷயத்தில் இது உயர்ந்த விஷயத்தில்–ப்ரயாக்ராஜ் -60 கோடி மக்கள் நீராட -இங்கு துலா காவேரி ஸ்நாநம் -ஆடிப் பெருக்கு கூட்டம் குறைவு தானே -ஞானம் மிக்கு பிரேமம் இல்லாமல் இழக்கிறார்கள்-த்வார சேஷி-மூல ஸ்பர்ஸமுள்ள இரும்பு பொன்னாகும் என்றும் அறிவித்தவர்-பிரதான சேஷி ஆச்சார்யர் என்றவாறு)
————————————————–
வார்த்தை -314-
ஒருவனுக்கு 1-பாரதந்த்ர்யமும் 2-வ்யவசாயமும் 3-வ்ருத்தியும் வேண்டும் -(ஓம் நாம நாராயண -சம்பந்த உபாய பலன்களில்)
பௌருஷத்தை (ஸ்வ ஸ்வாதந்தர்யம்)ஏறிட்டுக் கொண்டு பாரதந்த்ர்யத்தை அழித்தான் –
வ்யாபாரத்தை (ஸ்வ ப்ரவ்ருத்தி)ஏறிட்டுக் கொண்டு வ்யவசாயத்தை அழித்தான் –
விஷயாந்தர (ப்ரயோஜனாந்தரம்)அனுவ்ருத்தியை ஏறிட்டுக் கொண்டு வ்ருத்தியை அழித்தான் –
——————————————————-
வார்த்தை -315-
ஆத்ம சாஷாத்கார ஞானம் பிறவாமையாலே ஸ்வ தேகாத்ம அபிமானம் போகிறதில்லை –
பகவத் பாரதந்த்ர்ய சாஷாத்கார ஞானம் பிறவாமையாலே ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யம் போகிறதில்லை –
பகவத போக்யதா விஷய சாஷாத்கார ஞானம் பிறவாமையாலே விஷய ப்ராவண்யம் போகிறதில்லை –
—————————————————–
வார்த்தை -316-
உடையவன் உடைமையை முன்னிட்டுக் கொண்டு கிடந்தான் -(சொத்து இருந்தால் தானே ஸ்வாமி)
உடைமை விநியோகத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு கிடந்தது (ஸ்வாமியின் உகப்புக்குத் தக்க பயன்பாடு)-விநியோகம் ப்ரீதியை முன்னிட்டுக் கொண்டு கிடந்தது–ப்ரீதி உபாயத்தை முன்னிட்டுக் கிடந்தது -(ஞானீத் மே ஆத்ம -பரமைகாந்தி -உண்ணும் சோறு எல்லாமே கண்ணன் என்றும் இருப்பார்கள் மேல் ப்ரீதி பிறந்து விநியோகம் கொள்வான்)
பர ஸ்வரூபத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு கிடக்கில் ஸ்வ ஸ்வரூபத்தை அறிந்திலன் –(பேற்றுக்குத் த்வரை பிறந்து மடல் எடுத்துக் காமன் கால்கள் விழுந்து ஸ்வ ஸ்வரூபன் அறியாமல் இருப்பார்கள் அன்றோ)ஸ்வ ஸ்வரூபத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு கிடக்கில் ஜீவனத்தை அறிந்திலன் –
————————————————————
வார்த்தை -317-
உடையவர் திருக்கண்ணபுரத்துக்கு எழுந்து அருளுகிற போது
(ஆளவந்தார் சிஷ்யர் )அம்மங்கிக்கு போய் வருகிறேன் என்ன –
அம்மங்கி உடையவருக்கு பிரசாதித்த வார்த்தை –
அக்நி ஜ்வாலையிலே அகப்படாதே கிடீர்
அரு நஞ்சு தின்னாதே கிடீர்
அ ஸூசி மிதியாதே கிடீர் –
அபலைகளோடே செறியாதே கிடீர் –
ஆஸ்திகரோடு செறிந்து போரும் கிடீர் –
இதுக்கு வ்யாக்யானமாக உடையவர் (தமது சிஷ்யர்களுக்கு )அருளிச் செய்தபடி –
அக்நி ஜ்வாலை என்கிறது விரோதிகளை –விரோதிகள் சர்ப அக்நி போலே
அவர்கள் ஆகிறார் பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் –
அரு நஞ்சு என்கிறது ப்ரசன்ன (வேஷம் போட்டுக் கொண்டு இருக்கும்)விரோதிகளை –
ப்ரசன்ன விரோதிகள் எலுமிச்சம் பழம் கருப்பூரமும் போலே (சேர்த்து உண்டால் கெடுதலாகுமே)-
அவர்கள் ஆகிறார்–ரூப நாமங்களை ஏறிட்டுக் கொண்டு உள்ளே புகுந்து
பின்னப் பிரதிபத்திகளாய் இருக்குமவர்கள் –
அ ஸூசி என்கிறது -விரோதிகளை –
விரோதிகள் காஷ்ட லோஷ்டாதிகள் போலே -(அழுக்கு போல் இவர்கள்)
அவர்கள் ஆகிறார் சரீரைக தத் பரரான சம்சாரிகள் –
அபலைகள் என்கிறது அநு கூலரை –
அநு கூலர் கன்னிகளைப் போலே –
அவர்கள் ஆகிறார் -த்யாஜ்ய உபாதேயங்களை தெளிய அறியாதவர்கள் –
ஆஸ்திகர் என்கிறது அநு போக்தாகளை –
அநு போக்தாக்கள் காமிநிகளைப் போலே –
அவர்கள் ஆகிறார் -பூர்ணாதிகாரிகள் -என்று –
————————————————————
வார்த்தை -318-
ஈடனுக்கு –(ஈடன் -அர்த்தங்களை உபதேசிக்கும் ஆசார்யன் )
இழைச்சலிலும் இடும்பையிலும் (தீய சிஷ்யர்களுடன் நெருக்கம் -அவர்கள் தோஷத்திலும்)அச்சம் -ஏறுகையில் அந்வயம் இல்லை –
எடுப்பவனுக்கு ஆயிற்று ஏறுகையில் அந்வயம் உள்ளது –
(தீய சிஷ்யர்கள் ஆகிறார்கள்)சங்கிப்பாரும் -ஸ்ரீ கோசம் திருடுவாரும் -சுவர்ப் புறத்திலே கேட்பாரும் –பொய்க் கண்ணீர் விழ விடுவாரும் -ஒக்கும் ஒக்கும் என்பாரும்– உபாதேயர் அன்று –
———————————————————
வார்த்தை -319-
விரோதிக்கு நல்லாரோடே (பகவத் பாகவத விரோதிகளுக்கு நல்லவர்கள் -ராவணனுக்கு வாலி போல்வார்)செறியாதே (ஆத்ம)பந்துக்களோடே செறி –
பகவத் ப்ரபாவம் சொல்லுவாரோடே செறியாதே -(பாகவத்) ஸ்வரூப பிரபாவம் சொல்லுவாரோடே செறி
என்று -ஆச்சான் பிள்ளை –
வாரீர் -திருவாய்மொழி -5-2-2-என்கைக்கும் –
வம்மின் -பெரிய திருமொழி -1-1-7-என்கைக்கும் –
பேசுமின் –பெரிய திருமொழி -1-8-9-என்கைக்கும் யோக்யர் அன்று –
ஒட்டோம் -திருப்பல்லாண்டு -3-என்கைக்கே யோக்யர் கூழாட்கள் –
கண்டோம் கண்டோம் கண்டோம் கண்ணுக்கு இனியன கண்டோம்
தொண்டீர் எல்லீரும் வாரீர் தொழுது தொழுது நின்று ஆர்த்தும்
வண்டார் தண்ணம் துழாயான் மாதவன் பூதங்கள் மண் மேல்
பண் தாம் பாடி நின்று ஆடிப் பரந்து திரிகின்றனவே.–5-2-2-
இற்பிறப்பு அறியீர் இவர் அவர் என்னீர் இன்னதோர் தன்மை என்று உணரீர்
கற்பகம் புலவர்களைக் கண் என்று வுலகில் கண்டவா தொண்டரைப் பாடும்
சொற் பொருளாளீர் சொல்லுகேன் வம்மின் சூழ் புனல் குடந்தையே தொழுமின்
நற்பொருள் காண்மின் பாடி நீர் உய்ய்மின் நாராயணா வென்னும் நாமம் –1-1-7-
பேசுமின் (பேசும் நின்)திருநாமம் எட்டு எழுத்தும் சொல்லி நின்று பின்னரும்
பேசுவார் தம்மை உய்ய வாங்கிப் பிறப்பு அறுக்கும் பிரானிடம்
வாச மா மலர் நாறுவார் பொழில் சூழ் தரும் உலகுக் கெல்லாம்
தேசமாய்த் திகழும் மலைத் திருவேம்கடம் அடை நெஞ்சே–1-8-9-
வாழாட்பட்டு நின்றீ ருள்ளீரேல் வந்து மண்ணும் மணமும்கொண்மின்
கூழாட்பட்டு நின்றீர்களை எங்கள் குழுவினில் புகுதலொட்டோம்
ஏழாட் காலும் பழிப்பிலோம் நாங்கள் இராக்கதர் வாழ்இலங்கை
பாழாளாகப் படைபொருதானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுதமே
——————————————————–
வார்த்தை -320-
நாட்டாரோடு இயல் ஒழிந்து நாரணனை நண்ணினான் -திருவாய்மொழி -10-6-2-
ஒருவன் -நாட்டாரோடு வார்த்தை சொல்லக் கடவன் அல்லன் -ஆரோடு சொல்லுவது என்னில் –
1-நாராயணனுக்கு வார்த்தை சொல்லுதல் –
2-நாராயண பரமான நெஞ்சுக்கு சொல்லுதல் –
3-நாராயண பரரோடே சொல்லுதல் –
4-நாராயண பரமாக வேண்டும் என்பாருக்கு சொல்லுதல் செய்யக் கடவன் –
வாட்டாற்றான் அடி வணங்கி மா ஞாலம் பிறப்பு அறுப்பான்
கேட்டாயே மட நெஞ்சே கேசவன் எம்பெருமானைப்
பாட்டாயே பல பாடிப் பழ வினைகள் பற்று அறுத்து
நாட்டாரோடு இயல்வு ஒழிந்து நாரணனை நண்ணினமே–10-6-2-
————————————————————-
வார்த்தை -321-
முமுஷுவாய் பிரபன்னனாய் இருக்குமவனுக்கு
அஞ்சு கோடி த்யாஜ்யமாய்
மூன்று கோடி உபாதேயமாய் இருக்கும் -அதென் என்னில் என்போலே என்னில் –
பதி வ்ரதையாய் இருப்பாள் ஒரு ஸ்திரீக்கு அஞ்சு கோடி
த்யாஜ்யமாய் மூன்று கோடி உபாதேயமாய் ஆனால் போலே –
அவளுக்கு த்யாஜ்யர் -கன்னிகைகள்(சம்சாரிகள்) -வேச்யைகள்(தேவதாந்தரங்கள்) -வேச்யாபதிகள் (தேவதாந்திர பரதந்த்ரர்கள்)-ஒருவனுக்கு கை கொடுத்து வைத்து எழுந்து போனவள் -உள்ளே இருந்து மயக்குகிறவள்
இனி உபாதேயர் ஆவார் -மாதா பிதாக்கள்(திருமந்திரம் த்வயமும்-ஆசார்யர்கள்) -தன் பர்த்தாவுக்கு அவர்ஜநீயரான பந்துக்கள் -(ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்)
தன்னோட்டை பதி வ்ரதைகள் (பரமைகாந்திகள்-சபிரமசாரிகள்)-
இவனுக்கு த்யாஜ்யர் -சம்சாரிகள் -தேவதாந்தரங்கள் -தேவதாந்திர பரதந்த்ரர்கள் –
தர்சனத்தில் புகுந்து நின்று தர்ச நாந்திரியாய் போனவர்கள் –
ரூப நாமங்களை உடையராய் உள்ளே புகுந்து அநந்ய பிரயோஜனர் உடன் மசக்கு
பரலிட்டு திரிகிறவர்கள் –
இனி உபாதேயர் -ஆசார்யர்கள் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -சபிரமசாரிகள்
——————————————————-
வார்த்தை -322-
ஒரு வைஷ்ணவனோடே சஹ வாஸம் பண்ணும் போது
அவனுடைய குண தோஷங்கள் இரண்டையும் நிரூபிக்க வேண்டும் –
நிரூபிக்கிறது குணம் கண்டு ஸ்துதிக்கவும் -தோஷம் கண்டு தூஷிக்கவும் அன்று –
நாமே செறுகைக்கும் (போக்குகைக்கு)பற்றுகைக்கும் -என்று ஆச்சான் பிள்ளை –
———————————————————
வார்த்தை -323-
நம்பிள்ளை வார்த்தை –
த்யாஜ்ய விஷயமும் -உதாசீன விஷயமும் -அனுக்ரஹ விஷயமும் -அனுபவ விஷயமும் –
அதாவது –
நாஸ்திகர் -ஆஸ்திக நாஸ்திகர் -நாஸ்திக ஆஸ்திகர் -ஆஸ்திகர் –
நாஸ்திகர் ஆவார் புறம்போடு உள்ளோடு வாசி யற நாஸ்திகர் –(த்யாஜ்ய விஷயம்)
ஆஸ்திக நாஸ்திகர் ஆவார் -புறம்பு ஆஸ்திகரைப் போலேயாய் உள்ளு நாஸ்திகர் -(உதாசீன விஷயம்)
நாஸ்திக ஆஸ்திகர் ஆவார் -புறம்பு நாஸ்திகரைப் போலேயாய் உள்ளு ஆஸ்திகர் –(அனுக்ரஹ விஷயமும்-பேசித் திருத்த வேண்டும்)
ஆஸ்திகர் ஆவார்-உள்ளோடு புறம்போடு வாசி யற ஆஸ்திகராய் இருப்பவர்கள் -(அனுபவ விஷயமும் -)
நாத்திகரும் நற்கலையின் நன்னெறி சேர் ஆத்திகரும்
ஆத்திக நாத்திகரு மாமிவரை -ஓர்த்து நெஞ்சே
முன்னவரும் பின்னவரும் மூர்க்கர் என விட்டு நடுச்
சொன்னவரை நாளும் தொடர்———68-
———————————————————-
வார்த்தை -324-
முதலியாண்டான் மிளகு ஆழ்வானுக்கு அருளிச் செய்த வார்த்தை –
கன்னக் கள்வர் நால்வர் -அவர்களை பரிஹரித்து வர்த்திக்க வேண்டும் –
அவர்கள் ஆர் என்னில் –
ஆத்ம அபஹாரி -விபூத்ய அபஹாரி -குணித்வ அபஹாரி -பரத்வ அபஹாரி –
ஆத்ம அபஹாரி யாகிறான் -திருமார்பில் கௌஸ்துபத்தை களவு கண்டவன் -எங்கனே என்னில் -ஸ்வ தந்த்ரனாய் இருக்கை –
விபூத்ய அபஹாரி யாகிறான் -ஏகாயநன் -எங்கனே என்னில் மாத்ரு ஹீனன் –
குணித்வ அபஹாரி யாகிறான் -மாயாவாதி -எங்கனே என்னில் நிர்க்குணம் என்கையாலே –
பரத்வ அபஹாரி யாகிறான் -ருத்ர பரத்வ பிரமாண நிஷ்டன் –
இவர்களுக்கு அஞ்ஞானமும் -அந்யதா ஞானமும் -விபரீத ஞானமும் விஞ்சி இருக்கும் –
————————————-—————————–
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
Leave a Reply