Thiruvonum's Weblog

அவதாரிகை –
கீழில் திரு மொழியிலே திருவடிகள் தொடங்கி-
திரு முடி அளவு உண்டான திவ்ய அவயவங்களை
யசோதை பிராட்டி அனுபவித்த பிரகாரத்தை –
தத் காலம் போலே மிகவும் விரும்பி அனுபவித்தாராய் நின்றார் –

இனி மேல்
அவள் பிள்ளையை தொட்டிலே வளர்த்தி  தாலாட்டின பிரகாரத்தை –
தற் காலம் போலே விரும்பி அனுபவித்து பேசுகிறார் –

சர்வஸ்மாத் பரனாய்-அவாப்த சமஸ்த காமனாய் -சர்வ பிரகார நிர பேஷனாய் -நாராயண
சப்த வாஸ்யனான சர்வேஸ்வரன் –
யாதொரு இடத்திலே யாதொரு திரு மேனியோடு அவதரித்தாலும் –
அவனுடைய ஸ்திதி கமன சயநாதிகளைக் கண்டால் மிகவும் விரும்பி
தங்களால் ஆன அளவும் கிஞ்சித் கரித்தன்றி நிற்க ஒண்ணாது இறே-ப்ரஹ்ம ஈஸா நாதிகளும் –

இத்தை –
யசோதை பிராட்டி மனோ ரதித்து கண்டாளாக சொல்லி தாலாட்டின பிரகாரத்தை –
தாம் –
மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்றவர் ஆகையாலே –
தத் காலம் போலே -ப்ரத்யஷமாக கொண்டு –
மிகவும் உகந்து –
அவனுடைய மேன்மையையும் -நீர்மையையும் -அருளிச் செய்து தாலாட்டுகிறார் –

(கோ -மேன்மையும்
குடந்தை கிடந்தாய் -எளிமையும் )

——————————————

அவதாரிகை -முதல் பாட்டு –
அண்டாதிபதியான ப்ரஹ்மா-இவனுடைய பருவத்துக்கு அனுகுணமாக பண்ணின
கிஞ்சித் காரத்தை சொல்லுகிறது –

மாணிக்கம் கட்டி வயிரம் இடை கட்டி
ஆணிப் பொன்னால் செய்த வண்ணச் சிறுத் தொட்டில்
பேணி உனக்கு பிரமன் விடு தந்தான்
மாணிக் குறளனே தாலேலோ வையம் அளந்தானே தாலேலோ -1-3-1-

பதவுரை

மாணிக்கம்–மாணிக்கத்தை
கட்டி–(இரண்டருகும்) கட்டியும்
இடை–நடுவில்
வயிரம்–வயிரத்தை
கட்டி–கட்டியும்
ஆணிப் பொன்னால்–மாற்றுயர்ந்த பொன்னால்
செய்த–செய்யப்பட்ட
வண்ணம்–அழகிய
சிறு தொட்டில்–சிறிய தொட்டிலை
பிரமன்–சதுர்முகனானவன்
பேணி–விரும்பி
உனக்கு–உனக்கு
விடு தந்தான்–அனுப்பினான்
மாணி குறளனே–ப்ரஹம்சாரி வாமநாவதாரம் பண்ணின கண்ணனே!
தாலேலோ!
வையம் -உலகங்களை
அளந்தானே–(த்ரிவிக்ரமனாய்) அளந்தவனே!
தாலேலோ!

மாணிக்கம்  கட்டி -இரண்டு அருகும் மாணிக்கத்தை கட்டியும் –
ஆணிப் பொன் -மாற்று உயர்ந்த பொன்
விடு தந்தான் -அனுப்பினான்

இரண்டு அருகும் மாணிக்கத்தையும்-நடுவே வயிரத்தையும்-பகைத் தொடையாக கொண்டு –
ஒழுங்கு படக் கட்டி –
இதுக்கே மேல் மாற்று இல்லை -என்னும்படியான பொன்னாலே -சமைத்தது
ஆகையாலே -அழகியதாய் -பருவத்துக்கு தகுதியாம்படி -சிறியதாய் இருந்துள்ள தொட்டிலை –
ஆதரித்து உனக்கு ப்ரஹ்மா வர விட்டான் –

உன்னுடைய பெறுகைக்கு இரப்பிலே தழும்பு ஏறின பிரமச்சாரியாய் சென்று இரந்த
வாமன ரூபி யானவனே -தாலேலோ –
இரப்பு பெற்ற ஹர்ஷத்தாலே வளர்ந்து
லோகத்தை அளந்த த்ரிவிக்ரமன் ஆனவனே தாலேலோ-

————————————————–

அவதாரிகை -இரண்டாம் பாட்டு –
பிரம்மாவுக்கு அநந்தரம்-பரி கணிதனாய் -ஈஸ்வர அபிமானியான ருத்ரன்
கிஞ்சித்கரித்த படியைச் சொல்லுகிறது –

உடையார் கன மணியோடு ஒண் மாதளம் பூ
இடை விரவிக் கோத்த எழில் தெழ்கினோடும்
விடை ஏறு காபாலி ஈசன் விடு தந்தான்
உடையாய் அழேல் அழேல் தாலேலோ உலகம் அளந்தானே தாலேலோ -1-3 2-

பத உரை –
உடையார் -திரு அரைக்கு பொருந்தின
கன மணியோடு -பொன் மணியோடு
இடை -நடு நடுவே
விரவி கோத்த -கலந்து கோக்கப்பட்ட
எழில் தெழ்கினோடும்-அழகியதான இடை சரிகை யோடு கூட
ஒண் மாதளம் பூ -அழகிய மாதளம் பூ கோவையான அரை வடத்தை –
விடை ஏறு -ரிஷப வாகனனாய்
காபாலி -கபால  தாரியாய்
ஈசன் -ஸ்வ வியூகத்துக்கு  நியாமகனான ருத்ரன்
விடு தந்தான் -கொடுத்து அனுப்பினான்
உடையாய் -எல்லாவற்றையும் உடையவனே
அழேல் அழேல் -அழாதே கொள் அழாதே கொள்-

(உடையார் கன மணியோடு
இடை விரவிக் கோத்த எழில் தெழ்கினோடும் ஒண் மாதளம் பூ-என்று அந்வயம் )

இடை சரிகை -இடையிலே சொருகிற கத்தி
திரு வரைக்கு சேர்ந்து இருப்பதான பொன் மணியோடு -நடு நடுவே கலசி கோத்த
அழகிய இடை சுரிகையோடும் கூடி இருந்துள்ள அழகிய மாதளம் பூ கோவையான அரை வடத்தை –
ரிஷப வாகனனாய் -கபால நிரூபகனாய் -ஸ்வ கோஷ்டிக்கு நியந்தாவாய் -இருக்கிற ருத்ரன் வர விட்டான் –

ஒருவர் என்னது என்று வர விடாத போதும் –
அவர்களோடு அவர்கள் உடைமையோடு வாசி அற
எல்லா வற்றையும் உடையவனே -அழாதே கொள் அழாதே கொள் –

திரு உலகு அளந்த வ்ருத்தாந்தத்தாலே -உன்னுடைய சர்வ ஸ்வாமித்வத்தை அடிப் படுத்தி வைத்தவனே

தாலாட்டு -நா அசைத்தல் –

—————————————————-

அவதாரிகை -மூன்றாம் பாட்டு –
பிரம ருத்ரர்களை எண்ணினால்
பின்பு தன்னை எண்ணும்படியான முதன்மையை உடைய
இந்திரன் கிஞ்சி கரித்த படியை சொல்லுகிறது –

என் தம்பிரானார் எழில் திரு மார்வற்கு
சந்தம் அழகிய தாமரை தாளர்க்கு
இந்திரன் தானும் எழிலுடை கிண் கிணி
தந்து உவனாய் நின்றான் தாலேலோ தாமரை கண்ணனே தாலேலோ -1-3 3- –

பதவுரை

எம் தம் பிரானார்–எமக்கு ஸ்வாமியாய்
எழில்–அழகிய
திருமார்வார்க்கு–திருமார்பை யுடையாய்
சந்தம் அழகிய–நிறத்தாலழகிய
தாமரை தாளர்க்கு–தாமரை போன்ற திருவடிகளை யுடையரான தேவர்க்கு
இந்திரன் தானும்–தேவேந்த்ரனானவன்
எழில் உடை–அழகை யுடைய
கிண்கிணி–கிண் கிணியை
தந்து–கொணர்ந்து ஸமர்ப்பித்து
உவனாய் நின்றான்–அதோயிரா நின்றான்
தாலேலோ! தாமரைக் கண்ணனே! தாலேலோ–

என் தம்பிரானாய்-எனக்கு ஸ்வாமி யாய்
(திரு மார்பின் அழகுக்குத் தோற்று தாஸ்யம் )
சந்தம் அழகிய -அழகிய சந்தம் -அழகிய நிறத்தை உடைய
எழில் உடை கிண் கிணி -அழகை உடையதான கிண் கிணியை
தந்து -கொணர்ந்து சமர்ப்பித்து
உவனாய் நின்றான் -அதூர விப்ர க்ருஷ்டன் -சமீபத்திலும் தூரத்திலும் இன்றி மத்யஸ்தனாய் இருக்குமவன்

என் தம்பிரானார் என்கிற இது -திரு மார்பின் அழகுக்கு தோற்று சொன்ன வார்த்தை
சிகப்பாலும் விகாசாதிகளாலும் நிறம் அழகிய தாமரைப் பூ போலே இருக்கிற திருவடிகளை உடையவனுக்கு –
த்ரைலோக்ய நிர்வாகனான முதன்மை உடைய இந்திரன் தானும் –
(இந்த்ரன் -பரம ஐஸ்வர்ய தாத் யர்த்தம் )
அழகை உடைத்தான கிண் கிணியை கொடு வந்து சமர்ப்பித்து –
ஸ்வ நைசயம் தோற்ற அதூர விப்ர க்ருஷ்டனாய் நின்றான் -தாலேலோ –

தாமரைக் கண்ணனே! தாலேலோ–
கிஞ்சித்  கரித்தவர்களை குளிர கடாஷிக்கும் தாமரை போன்ற திருக் கண்களை உடையவனே -தாலேலோ –

————————————————

அவதாரிகை -நாலாம் பாட்டு –
இந்திரனுக்கு கீழாய் -தனி தனி பிரதானரான
தேவர்கள் சமுதாயேன பண்ணின கிஞ்சித் காரத்தை சொல்லுகிறது –

சங்கின் வலம் புரியும் சேவடி கிண் கிணியும்
அங்கை சரி வளையும் நாணும் அரைத் தொடரும்
அங்கண் விசும்பில் அமரர்கள் போத்தந்தார்
செங்கட் கரு முகிலே தாலேலோ தேவகி சிங்கமே தாலேலோ -1-3-4-

பதவுரை

சங்கில்–சங்குகளில்(சிறந்த)
வலம் புரியும்–வலம் புரிச் சங்கையும்
சே அடி–செவ்விய திருவடிகளில் (சாத்தத் தகுந்த)
கிண்கிணியும்–சதங்கையையும்
அம் கை–அழகிய கைகளுக்கு உரிய
சரி–முன் கை வளைகளையும்
வளையும்–திருத் தோள் வளைகளையும்
நாணும்–பொன்னரை நாணையும்
அரை தொடரும்–அரைவடத்தையும்
அம் கண்–அழகியதாய் விசாலமான
விசும்பில்–ஸ்வர்க்கத்திலுள்ள
அமரர்கள்–தேவர்கள்
போத்தந்தார்–அனுப்பினார்கள்
செம் கண்–சிவந்த கண்களை யுடையையாய்
கரு முகிலே–காள மேகம் போன்ற வடிவை யுமுடையையான கண்ணனே!
தாலேலோ!
தேவகி–தேவகியின் வயிற்றிற்பிறந்த
சிங்கமே–சிங்கக் குருகே!
தாலேலோ!

சங்குகளில் சிறந்த வலம் புரி சங்கமும் –
செவ்விய திருவடிகளில் சாத்தத் தகுந்த சதங்கையும் –
அழகிய திருக் கைக்கு அலங்காரமான -முன் கை வளைகளும்-திருத் தோள் வளைகளும் –
திரு மார்பில் சாத்த தக்க பொன் நாணும் –
அரை நாணும் –
ஆகிய இவற்றை –
சிங்கக் கன்று போன்ற பிள்ளாய் தாலேலோ –

சங்குகளில் வைத்து கொண்ட -உத்க்ர்ஷ்டமாய் -மங்கள ஆவஹமான வலம் புரியும் –

சிவந்த திருவடிகளில் சாத்த தக்க சதங்கையும் -சேவடி கிண் கிணி என்கையாலே –
கிண் கிணி என்று பாத சதங்கையை சொல்லுகிறது –

அழகிய திருக் கைக்கு ஆபரணமான முன் கை சரிகளும் -திருத் தோள் வளைகளும் –

திரு மார்புக்கு அலங்காரமாக சாத்த தக்க நாணும் -அரை வடமும் -அன்றிக்கே –
அரைத் தொடரோட்டை சேர்த்தியாலே-நாண் என்றது -அரை நாண் ஆகவுமாம்-

அழகியதான இடம்  உடைத்தான  ஸ்வர்காதி லோகங்களில் தேவர்கள் வர விட்டார்கள் –

செம் கண் இத்யாதி –
ஓர் ஆபரணமும் வேண்டாதபடி தாமரை பூத்த காள மேகம் போலே
சிவந்த திருக் கண்களோடு சேர்ந்த ஸ்யாமளமான வடிவை உடையவனே -தாலேலோ –
தேவகி வயிற்றில் பிறப்பாலே -ஸிம்ஹ கன்று போல் இருக்கிற செருக்கை உடையவனே -தாலேலோ –

——————————————-

அவதாரிகை -ஐந்தாம் பாட்டு –
உத்தர திக் பாலனாய் -உதாரனான வைச்ஸ்ரவணன் கிஞ்சித் கரித்த படியை சொல்லுகிறது –

எழிலார் திரு மார்வுக்கு ஏற்கும் இவை என்று
அழகிய ஐம்படையும் ஆரமும் கொண்டு
வழுவில் கொடையான் வயிச்ரவணன்
தொழுது உவனாய் நின்றான் தாலேலோ தூ மணி வண்ணனே தாலேலோ -1-3-5-

பதவுரை

எழில் ஆர்–அழகு மிக்கிருந்துள்ள
திருமார்பிற்கு–வக்ஷஸ் ஸ்தலத்துக்கு
இவை ஏற்கும் என்று–இவை பொருந்தும் என்று
அழகிய–அழகியவையான
ஐம்படையும்–பஞ்சாயுதங்களையும்
ஆரமும்–முத்து வடத்தையும்
கொண்டு–எடுத்துக் கொண்டு,
வழு இல்–குற்றமற்ற (பரிவால் சமர்ப்பித்ததால் குற்றம் அற்ற தானம் )
கொடையான்–ஔதார்யத்தை யுடையனான
வயிச்சிரவணன்–குபேரானானவன்-( விச்வரஸ் பிள்ளை )
தொழுது–(இவற்றைத் திருவுள்ளம் பற்ற வேணுமென்று) அஞ்ஜலி பண்ணிக் கொண்டு
உவனாய் நின்றான், தாலேலோ!
தூ மணி–பழிப்பற்ற நீல மணி போன்ற
வண்ணனே–வடிவை யுடைய கண்ணனே!
தாலேலோ!

அழகு விஞ்சி இருந்துள்ள
பிராட்டி உறையும் திரு மார்பில் சாத்துகைக்கு
இவை பொருந்தி இருக்கும்
என்று எண்ணி
அழகியதான பஞ்சாயுதமாகிற ஆபரணத்தையும்
ஆரமும் -முத்து வடத்தையும் –
எடுத்து கொண்டு
குற்றம் அற்ற தானத்தை உடையனான வைஸ்ரவணன்
இவற்றை திரு உள்ளம் பற்ற வேண்டும் -என்று அஞ்சலி பண்ணிக் கொண்டு
உவனாய் -அதூர விப்ர க்ருஷ்டனாய்
நின்றான் தாலேலோ –
பரிசுத்தமான நீல மணி போன்ற வர்ணத்தை உடைய கண்ணனே -தாலேலோ –

வெறும் புறத்திலே ஆலத்தி வழிக்க வேண்டும்படி அழகு மிக்கு இருந்துள்ள
திரு மார்புக்கு சேரும் இவை என்று அழகியதாய் இருந்துள்ள 
ஸ்ரீ பஞ்சாயுத மாகிற ஆபரணமும் –
கோல மா மணி ஆரமும் கொண்டு –

கொடுத்து கொள்ளுதல்-
கொடுக்க முசித்தல் -செய்கையாகிற குற்றம் இல்லாத
கொடையை உடையவனான வைஸ்ரவணன் –
அரவை அரா என்னுமா போலே -(நச்சு அரவு அணை -நச்சராவணை போல் )
வைஸ்ரவணன் -என்கிற இத்தை வயிச்சிரவணன் என்கிறது –
இத்தை அங்கீகரிக்க  வேணும் என்று அஞ்சலி பண்ணிக் கொண்டு –
அதூர விப்ர க்ருஷ்டனாய் நின்றான் -தாலேலோ –

ஓர் ஆபரணமும் வேண்டாதபடி பழிப்பு அற்ற நீல ரத்னம் போலே இருக்கிற வடிவை உடையவனே -தாலேலோ –

—————————————————

அவதாரிகை-ஆறாம் பாட்டு –
பச்சிம திக் பாலனாய் -சமுத்ராதிபதியான வருணன்
கிஞ்சித் கரித்த படியை சொல்கிறது –

ஓதக் கடலுள் ஒளி முத்தின் ஆரமும்
சாதிப் பவளமும் சந்தமும் சரி வளையும்
மா தக்க என்று வருணன் விடு தந்தான்
சோதிச் சுடர் முடியாய் தாலேலோ சுந்தரத் தோளனே  தாலேலோ -1 3-6 –

பதவுரை

ஓதம்–அலை யெறிப்பை யுடைய
கடலில்–ஸமுத்ரத்தில் (உண்டாய்)
ஒளி–ஒளியை யுடைத்தாய்
முத்தின்–முத்துக்களால் கோக்கப்பட்ட
ஆரமும்–ஹாரத்தையும்
சாதி–நல்ல ஜாதியிலுண்டான
பவளமும்–பவழ வடத்தையும்
சந்தம்–அழகு பொருந்திய
சரி–முன் கை வளைகளையும்
வளையும்–தோள் வளைகளையும்
மா தக்க என்று–விலையில் சிறந்து தகுதியாயிருந்துள்ளவை என்று
வருணன் விடு தந்தான்–வருண தேவனானவன் விடு தந்தான்
சோதி சுடர்–மிக்க ஜ்யோதிஸ்ஸை யுடைய (மீமிசை சப்தம்)
முடியாய்–கிரீடத்தை யணிந்த கண்ணனே!(ஆதி ராஜ்ய ஸூ சகம் –ஆதி ராஜ்ய ஜல்பிகா )
தாலேலோ. . !
சுந்தரம் தோளனே–அழகிய திருத் தோள்களை யுடைய கண்ணனே!
தாலேலோ. . !

ஓதம் -அலை எறியா நின்ற
மா தக்க என்று -விலையில் சிறந்ததாய் தகுதியாய் இருந்துள்ளவை -என்று

திரை கிளப்பத்தை யுடைத்தான கடலிலே உண்டாய் -ஒளியோடு கூடின முத்துக்களால் சேர்க்க பட்ட ஆரமும் –
அதுக்கு பரபாகமாம் படி -ஆக்கன் அன்றிக்கே சஜாதீயமான பவளப் படியும் –
திருக் கைக்கு தகுதியாம்படி அழகியதாய் இருந்துள்ள சரிகளும் வளைகளும் –
ஆதி ராஜ்ய ஸூசகமாய் -மிக்க தேஜஸ் உடைத்தான திரு அபிஷேகத்தை உடையவனே -தாலேலோ
ஆபரணங்கள் மிகையாம்படி அழகிய திரு தோள்கள் உடையவனே தாலேலோ –

————————————————–

அவதாரிகை -ஏழாம் பாட்டு –
திவ்ய மகிஷிகளில் பிரதாநையான பெரிய பிராட்டியார் வர விட்ட உபஹாரத்தை சொல்லுகிறது –

கானார் நறும் துழாய் கை செய்த கண்ணியும்
வானார் செழும் சோலை கற்பகத்தின் வாசிகையும்
தேனார் மலர் மேல் திரு மங்கை போத்தந்தாள்
கோனே அழேல் அழேல் தாலேலோ குடைந்தை கிடந்தானே தாலேலோ -1-3-7-

பதவுரை

தேன் ஆர்–தேன் நிறைந்துள்ள
மலர்மேல்–(செந்தாமரை) மலரிலுறைகின்ற
திருமங்கை–பெரிய பிராட்டியார் (யுவதிஸ்ய குமாரிணி -மங்கை -பெருமையால் பெரிய பிராட்டியார் )
கான் ஆர்–காட்டிலுண்டான
நறு துழாய்–பரிமளம் மிக்க துளசியாலே
கை செய்த–தொடுத்த
கண்ணியும்–மாலையையும்
வான் ஆர்–சுவர்க்க லோகத்தில் நிறைய வளர்ந்துள்ள
செழு–செழுமை தங்கிய
சோலை–சோலையாய்த் தழைத்த
கற்பகத்தின்–கல்ப வ்ருக்ஷத்தின் பூக்களால் தொடுத்த
வாசிகையும்–திரு நெற்றி மாலையையும்
போத்தந்தாள்–அனுப்பினாள்
கோனே–ஸர்வ ஸ்வாமியான கண்ணனே!
அழேல் அழேல் தாலேலோ!
குடந்தை–திருக்குடந்தையிலே
கிடந்தானே–கண் வளந்தருளுகிற ஸ்ர்வேச்வானே!
தாலேலோ!

கை செய்த கண்ணியும்-கைத் தொழில் தோன்ற பண்ணின மாலையையும் –
வானார் -ஆகாசம் முழுதும் நிறையும் படி
செழுமை தங்கிய சோலை செய்து நிற்கிற
கற்பகப் பூவாலே செய்த
திரு நெற்றி மாலையையும் –
கோனே -சர்வ சேஷியானவனே

கானார் இத்யாதி –
தன் நிலத்தில் வளருகையாலே தழைத்து பரிமள உத்தரமாய்
இருந்துள்ள திருத் துழாயாலே கைத் தொழில் தோன்ற பண்ணின திரு மாலையும் –
ஆகாசப் பரப்பு அடங்கலும் நிறையும் படி அழகியதாய் சோலை செய்து நிற்கிற
கற்பக பூவாலே செய்த திரு நெற்றி மாலையும் –
தேன் மாறாத செந்தாமரை மலரின்  மேல் நித்ய வாசம் செய்யா நிற்பாளாய்-
யுவதிஸ்ச குமாரிணீ-என்னும் பருவத்தை உடையளான பெரிய பிராட்டியார் வர விட்டாள்-

கோனே –
எல்லாரும் கிஞ்சித் கரிக்க வேண்டும் படி சர்வ சேஷியாய் உள்ளவனே -தாலேலோ –
அந்த மேன்மைக்கு எதிர் தட்டான நீர்மை தோன்ற
திருக்  குடைந்தையில் கண் வளர்ந்தவனே -தாலேலோ-

———————————————–

அவதாரிகை -எட்டாம் பாட்டு –
பெரிய பிராட்டியாருக்கு அநந்தரம் பரி கணிதையான
ஸ்ரீ பூமி பிராட்டி வர விட்ட உபஹார விசேஷத்தை சொல்லுகிறது –
(அவநியாள்-அவதி பிரஜை -காப்பாற்றுவதால் அவனி -விஸ்வம் பரா )

கச்சோடு பொற் சரிகைக் காம்பு கநக வளை
உச்சி மணிச் சுட்டி ஒண் தாள் நிரைப் பொற் பூ
அச்சுதனுக்கு என்று அவநியாள் போத்தந்தாள்
நச்சு முலை உண்டாய் தாலேலோ நாராயணா அழேல் தாலேலோ -1-3 8-

பதவுரை

கச்சொடு–கச்சுப் பட்டையையும்
பொன்–பொன்னாற்செய்த
சுரிகை–உடை வாளையும்
காம்பு–கரை கட்டிய சேலையையும்
கனம்–கநக மயமான
வளை–தோள் வளைகளையும்
மணி–ரத்நமிழைத்துச் செய்யப்பட்டதாய்
உச்சி–உச்சியிலே சாத்தத் தக்கதான
சுட்டி–சுட்டியையும்
ஒண் தாள்–அழகிய காம்புகளை யுடைத்தாய்
நிரை–ஒழுங்கான
பொற்பூ–பொற்பூவையும்
அச்சுதனுக்கு என்று–‘கண்ணபிரானுக்கு (க்கொடுங்கோள்)’ என்று
அவனியாள்–பூமிப்பிராட்டியானவள்
போத்தந்தாள்–அனுப்பினாள்;
நஞ்சு–விஷமேற்றின
முலை–பூதனையின் முலையின் பாலை
உண்டாய்–உண்ட கண்ணனே!
தாலேலோ;
நாராயணா! அழேல்! தாலேலோ

கச்சோடு -திரு அரை பரியட்டத்தின் மேல் கட்டுமதான கச்சோடு கூட
பொன் சுரிகை -ஸ்பர்ஹணீயமான உடை வாளையும்
காம்பு -சிறுக் காம்பன் சேலையையும் -சிறிய கீற்றுகளை உடைய வஸ்த்ரம் -திருவரைக்கு அனுகுணமாக –
கநகம்-பொன்னால் செய்யப்பட திருவரையில் சாத்தின பரியட்டத்தின் மேலே கட்டுமதான கச்சோடே-அதிலே
சொருக தக்க அழகிய சுரிகை ஆகிற ஆயுதமும் -திருவரைக்கு அனுகுணமாக சாத்தும் –
திருக் காம்பன் சேலையும் -திரு தோள்களுக்கு அலங்காரமான பொன் வளையும் –
திருமுடியிலே சாத்துகைக்கு ரத்ன அலங்க்ருதமான சுட்டியும் -ஒள்ளிய தாளை உடைத்தாய் –
திரு முடியிலே ஒழுங்கு பட சாத்துகைக்கு ஈடான பொற் பூவும் –

அச்சுதன் இத்யாதி –
ஆஸ்ரிதரை ஒருகாலும் நழுவ விடாதவனுக்கு என்று ஸ்ரீ பூமி பிராட்டி வர விட்டாள்

நச்சு முலை இத்யாதி –
பூபார நிரசனம் பண்ணுகைக்கு அடி இட்டு -பூதனையை
முடிகைக்காக அவளுடைய நஞ்சு  ஏற்றின முலையை உண்டவனே -தாலேலோ –

நாராயணா இத்யாதி –
உபய விபூதியில் உள்ளாறும் கிஞ்சித் கரிக்க வேண்டும்படி
உபய விபூதி நாதத்வ ஸூசகமான நாராயண சப்த வாச்யன் ஆனவனே அழாதே கொள் தாலேலோ –

—————————————-

அவதாரிகை -ஒன்பதாம் பாட்டு –
அவதார காலத்தில் ஒக்கப் பிறந்து -இத்தலையை
பேணிப் போந்த பாந்தவ விசேஷத்தாலே கீழ் சொன்னவர்கள் எல்லாரிலும் –
வ்யாவர்த்தையான -துர்க்கை-தன்னுடைய சினேகா அனுகுணமாக பண்ணின
கிஞ்சித் காரத்தை சொல்லுகிறது –

மெய் திமிரும் நானப் பொடியோடு  மஞ்சளும்
செய்ய தடம் கண்ணுக்கு அஞ்சனமும் சிந்துரமும்
வெய்ய கலைப்பாகிக் கொண்டு  உவளாய் நின்றாள்
அய்யா அழேல் அழேல் தாலேலோ அரங்கத்து அணையானே தாலேலோ -1 3-9 –

பதவுரை

மெய்–திரு மேனியிலே
திமிரும்–பூசுகைக்குரிய
நானம் பொடியோடு–கஸ்தூரி, கருப்பூரம், சந்தநம் முதலிய ஸூகந்தப் பொடிகளையும்
மஞ்சளும்–மஞ்சள் பொடியையும்
செய்ய–சிவந்ததாய்
தட–விசாலமாயுள்ள
கண்ணுக்கு–கண்களில் (சாத்த)
அஞ்சனமும்–மையையும்,
(திரு நெற்றியில் சாத்துகைக்கு)
சிந்தூரமும்–ஸிந்தூரத்தையும்
வெய்ய கலைப் பாகி–கொடிய ஆண் மானை வாஹநமாக வுடைய துர்க்கை யானவள்
கொண்டு–எடுத்துக் கொடு வந்து
உவளாய் நின்றாள்–அதோ இரா நின்றாள்;
ஐயா–ஸ்வாமியான கண்ணனே!
அழேழ் அழேழ் தாலேலோ;
அரங்கத்து–ஸ்ரீரங்கத்திலே
அணையானே–(திருவனந்தாழ்வானைப்) படுக்கையாக வுடையவனே!
தாலேலோ.

வெய்ய கலைப்பாகிக் கொண்டு -வெவ்விய ஆண் மானை வாகனமாக உடைய துர்க்கை ஆனவள்
உவளாய் நின்றாள்  -அதூர விப்ர க்ரஷ்டை யாய்  நின்றாள்

திருமேனியில் மர்திக்கைக்கு ( ஈசுவதற்கு ) ஈடான -சந்தன கஸ்தூரி கர்பூராதி சுகந்த தரவ்ய
சமுதாய சூர்ணத்தோடே நிறம் பெற சாத்த தக்க மஞ்சள் பொடியும் –
சிவந்து புடை பரந்து நீண்ட திருக் கண்களுக்கு சாத்துகைக்கு தகுதியான அஞ்சனமும் –
திரு நெற்றியிலே அழகு பெற சாத்துகைக்கு சிந்துரமும் –
வேவிதான கலையை வாகனமாக உடைய துர்க்கையானவள் கொண்டு வந்து
அதூர விப்ர க்ருஷ்டை யாய் நின்றாள் –

சர்வ ஸ்வாமி யானவனே அழாதே கொள் அழாதே கொள் –
அந்த சர்வ ஸ்வாமித்வத்தை நிரவகிக்கைக்கு ஈடாக -கோவில் திரு அரவு அணையிலே
பள்ளி கொண்டு அருளினவனே-தாலேலோ –

அன்றிக்கே –
வெய்ய கலைப்பாகி என்கிறது -வெம்மை விருப்பத்துக்கு வாசகம் ஆகையாலே
ஸ்ப்ருஹணீயமான கலைகளை நாவிலே நின்று நடத்துகிற சரஸ்வதியை சொல்லுகிறதாய் –
அடியிலே எல்லாருக்கும் பிரதானமாக சொல்லப் பட்ட பிரம்மாவுக்கு பிரதான மகிஷி யானவள் பண்ணின
கிஞ்சித் காரத்தை சொல்லுகிறது என்று -வாக்ய அர்த்தமாக்கி –
மேலடைய-அதுக்கு சேர நிர்வஹிக்கவுமாம்-

————————————————-

அவதாரிகை -நிகமத்தில் –
இத் திருமொழி கற்றார்க்கு பலம் சொல்லி தலைக் கட்டுகிறார் –

வஞ்சனையால் வந்த பேய்ச்சி முலை உண்ட
அஞ்சன வண்ணனை யாய்ச்சி தாலாட்டிய
செம் சொல் மறையவர் சேர் புதுவை பட்டன் சொல்
எஞ்சாமை வல்லவர்க்கு இல்லை இடர் தானே-1 3-10 –

பதவுரை

வஞ்சனையால் வந்த–வஞ்சக வேஷத்தோடே வந்த
பேய்ச்சி–பூதனையினுடைய
முலை உண்ட–முலையை அமுது செய்தவனாய்
அஞ்சனம் வண்ணனை–மை போன்ற நிறத்தை யுடையவனான கண்ண பிரானை
ஆய்ச்சி–யசோதைப் பிராட்டி
தாலாட்டிய–தாலாட்டின படிகளை
செம் சொல் மறையவர்–செவ்விய சொற்கள் நிறைந்த வேதங்களில் வல்லவரான ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள்
சேர்–நித்ய வாசம் பண்ணப் பெற்ற
புதுவை–ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரிலவதரித்த
பட்டன்–பெரியாழ்வார் (அருளிச் செய்த)
சொல்–இப் பாசுரங்கள்
எஞ்சாமை–குறைவு படாமல்
வல்லவர்க்கு–ஓத வல்லவர்க்கு
இடர் இல்லை–துன்பம் ஒன்றுமில்லையாம்.
தான் ஏ – அசை

தாயாய் வந்த பேய் -என்கிறபடியே -பேயான தன வடிவை மறைத்து
தாய் வடிவை கொண்டு வஞ்சித்து -வந்த பூதனை உடைய முலையை –
அவள் தாயாய் வந்தாப் போலே -தானும் பிள்ளையாய் கொண்டு -தாய் முலை உண்ணுமாப் போலே –
உண்ணா நிற்க செய்தே -அவள் முடியும்படியாக உண்ட –

அஞ்சன வண்ணனை –
விரோதி போக பெற்றோம் என்னும் ஹர்ஷத்தாலே திரு மேனியில் பிறந்த புகரை சொல்லுகிறது –

ஆய்ச்சி இத்யாதி –
மாதாவான யசோதை பிராட்டி தாலாட்டின படிகளை –

செம் சொல் இத்யாதி –
யதா பூத வாதி ஆகையாலே -செவ்விய சொல்லை உடைத்தான
வேதத்தை தங்களுக்கு நிரூபகமாக உடையவர்கள் சேர்ந்து வர்த்திக்கிற
ஸ்ரீ வில்லி புத்தூரில் -ப்ராஹ்மண உத்தமரான ஸ்ரீ பெரிய ஆழ்வார் அருளி செய்த சப்தத்தை –

எஞ்சாமை இத்யாதி –
சங்கோசம் அற அதிகரிக்க வல்லவர்களுக்கு ஒரு துக்கம் இல்லை –

——————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

This entry was posted on May 17, 2012 at 4:00 pm and is filed under Acharyarkall, பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், Manna vaallla Maa munikall, Periaazlvaar. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.