திரு பாவை- அனுபவம்-நாயகனாய் நின்ற/அம்பரமே தண்ணீரே ..

அடுத்து நாயகனாய் -தூயோமாய் வந்தோம் –

நாயகனாய் நின்ற -நந்த கோபன்-கோவில் காப்பான்

இருவருக்கும் -த்வாரக சேஷி –

ஸ்தோத்ர ரத்னம்-நாத முனி சரண்-ஆழ்வார் -பராசர மகரிஷி –

பிதாமகிம் பார்த்து அருள்வாய் -நல்ல விருத்தம் இருந்தாலும்

சிஷ்யன் குறை சொல்வது ஆச்சார்யர் குற்றம்

ஆச்சார்யர் சம்பந்ததாலே அருள் –

இடைப்பெண் -கோப ஜன்மம் ஆஸ்தானம் செய்தவள்-பிராப்ய ருசியாலே தன்னடியே வரும் –

தடுத்து நிறுத்தினால் என் செய்வோம்-

சாஸ்திரம் அடியவரை பின் தொடர்ந்து போகுமே –

நாயகனுக்கு நாயகன்-ஆச்சர்யரே உத்தாரகம்-

ஷத்ர பந்து பராம் கதி கண்டு கொண்டான் -ரிஷி-தாகம்-விழ காத்து -திரு அடி வருட

இரக்கத்தால் சிச்ருஷை பண்ண -உபதேசம்-

மூன்று எழுத்துடைய பேரால்-கோவிந்தா -இத்தனை அடியனார்க்கு இரங்கும் அரங்கன் பித்தன்

-நெய் குடைத்தை பற்றும் எறும்பு போல் மொய்த்த வல் வினை -இருந்தும் –

எழுந்தோடி போகும் போதும் பாடும் ராகம் தோடி –

ஆச்சார்யர் மகிமையால்

-வேதமே சரணாகதி சொல்ல அதன் -விவரணமே ஸ்ரீ ராமாயணம் -வேத வேத்யன் பெருமாள் –

பிரக்மனை உண்டாக்கி வேதம் சொல்லி கொடுத்தவன்-மறை நான்கும் முன் ஓதிய பட்டன்-

மோஷத்தில் இச்சை கொண்டவன்-சரணா கதி சாஸ்திரம் ஸ்ரீ ராமாயணம்

-தீர்க்க சரணாகதி திரு வாய் மொழி -என்பதை சார சன்க்ரகம் -சொல்லும்

நெடு நாள் சுத்தி -வெட்கி வந்தோம் –

வானர முதலிகள் மூலம் விபீஷணன் –

நாயகனாய் நின்ற -நந்த கோபாலன் கோவில்-

சக்கரவர்த்தி திரு மகன்-

ராஜ தானி -அப்பா உடையது பெருமாள் பிராட்டி -இடம் அருளியது -பிதுர் மம –

அதை அடி ஒட்டி நந்த கோபாலன் கோவில்

கொடி-பெண்கள் வருவார்கள்–அடையாளம் –

கன்று -கச்வம் பால -பாலராமானுஜன்- கிம் கரே

மன் மந்திர சங்கைய -யுக்தம் ததே -நவநீத பாண்டம் கை நீட்டினாயே என்ன காரணம் –

கன்று தேடி வந்தேன்-கை விட்டு தேடினேன் –

அகப்பட்டதா -இல்லை அதற்குள் வந்து விட்டாயே இனி மேல் தான்தேடி பார்க்க வேண்டும்

கொடி தோரணம் அதற்க்கு

பரதன் வர -மர உரி மான் தோல் -கட்டி வைத்தது போல் – பரத் வாஜர் -நணுகினம் நாமே –

மணி கதவம்-திறக்க முடியாதே

நீ யே திறந்து விட வேண்டும்

ரகஸ்ய த்ரயம் -மந்திர ரத்னம்-அனவரதம் அனுசந்தித்து வாய் துடிக்க –

வியாக்யானம்-தேசிகரே திறக்க வேண்டும் –

சாமர்த்தியசாலி ஞான தேசிகன்-

பயம் இல்லையா கேட்டான்

அவன் நெஞ்சில் இருக்க -ராமன் இருக்கிற தேசம் இல்லை

சாது பிள்ளைகள்- வசிஷ்டாதிகள் அயோத்யா வாசி

கலி யுகம் தோள் தீண்டி காலம்/சாது நந்த கோபன் -பசு புல் மிதிக்காதவன்

பிள்ளைகள் தீம்பு -ஒன்றே –போர் நிறுத்த -சகாதேவன் -உன்னை கட்டினால் யுத்தம் நடக்காது –

கட்டு அவிழ்க்க -பக்த பராதீனன் -கட்ட உண்ண பண்ணிய பெரு மாயன் –

எழும் புல் பூண்டுகள் அசுர பிரக்ருதிகள்-

அர்ஜுனன் தீர்த்த யாத்ரை போக-போகும் இடத்தில் கல்யாணம்

சுமத்ரை- சந்யாசியாக போக சொல்ல -பல ராமன் வர வேர்க்க -கபட சந்நியாசி போல் கண்ணன் சொல்ல –

நிலா சாப்பாடு போக -சுமத்ரையை கைங்கர்யம்

வாசல் காப்பான் -காதல் ஜோடி போகும் நிறுத்தாதே -சொலி விட்டு போனான் –

உன் ஏற்பாடா -பல ராமன் –அது போல் சொல்லி வைத்து இருப்பான்-ஆயர் சிறுமி யோர்கள்-

பூதனை–ஆயர் -அவள் அரக்கி -சிறுமி-வத்சாசுரன் சிறு கன்றாக வந்தான் –

அறை பறை நோன்பு உபகரணம்-நென்னலே வாய் நேரந்தான்

மாயன்-எங்கள் காலில் விழுந்தான்-

வாய் அழகால் பேசினான்

ராஜ சதஸ் சொல்லி இருப்பான் –

ஓலக்கத்தில் -சொன்னது –

ராமனுக்கு இரண்டு வசனம் இல்லை –

த்ரவ் பதி இடம் சத்ய சங்கல்பன்-ஆகாசம் கீழே விழுந்தாலும் –

பூமி வெடித்து போனாலும் சமுத்ரம் வற்றினாலும் -வார்த்தை வீணாகா போகாது

சேர பாண்டியன் வார்த்தை-கடற் கரை வார்த்தை இல்லை தேர் தட்டில் இருந்த வார்த்தை இல்லை –

பள்ளி எழுப்ப வந்தோம் -அரசன் போல் கொண்டாடுவோம் –

கனக முத்தரை கழுத்தில் சேவிக்க ஆசை –

நேச நிலை கதவம்-

பொருந்திய -கண்ணன் இடம் நேசமாக இருக்கும்

ரஷணதுக்கு நித்ய சூரிகள் ஆவேசித்து இருப்பார்கள் –

வேதம் வல்லார்கள்-கோபிகள்-

முந்தானையில் கண்ணனை காணலாம் -இடைப்பெண் கொசுவத்தில் -காணலாம்-

பெருமாளை ஞான வயோ சீல விருத்தர்கள் -இடம் காண்பது போல் –

சுலபன்-வேத வேத்யன் கை பட்டதால் –

வாசுதேவன் காட்டுவதே வேதம்-சர்வே வேதா -அஹம் ஏவ வேத்ய நானே அறிய தக்கவன் –

கும்கும பூ சுமக்கும் கழுதை இதை அறியாமல்

விண்ணோர் -கோவில் காப்பான் /நந்தன் /யோசதை/நம்பி மூத்த பிரான் –

பிராட்டி முன் இட்டு -மூன்று பாசுரங்களால்

கண்ண பிரான் திரு பாதம் –

அம்பரமே தண்ணீரே

தூயோமாய் வந்தோம்

வேறு பிரயோஜனம் அபேஷிக்காமல் இருப்பது –

அவன் இடம் அவனையே -தர்ம பத்னி ஸ்தானம் –

எழுவார் விடை கொள்வார் -போல் இன்றி –

ஈன் துழாயானை வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவார் -தூய்மை –

திரு பள்ளி எழுச்சி பாடி -மடி கோலாதே –அநந்ய பிரயோஜனர் –

கரும் தாளை உருவி-திறந்து விட –

பெருமாள் உறக்கம் கெடுக்காமல்-எண்ணே போட்டு

-எல்லோரும் கூடி எழுப்ப -உள்ளே திரள் வெளியில் திரள்-

ஆற்றாமை துடிப்பு உடன் கூட்டம் வெளியிலே -பெற்று அனுபவிக்கும் கூட்டம் உள்ளே –

விபுல விசித வியாக்யானம் –

வேதாந்த விழு பொருள்-ஐந்து வயசு பெண்-

அனந்தாழ்வான் பிள்ளை-மஞ்சள் தேடின ஐதீகம் –

நீராட போதுவீர் -மஞ்சள் பூசி சுத்தி –

வேலை உருவி பிடித்து நந்த கோபாலன் -முதல் கட்டிலில் –

பெண்கள் களவு காண்பார்கள்-வைத்த மா நிதி -திருவுக்கும் திரு வாகிய செல்வன்-ஸ்ரீ நிதி –

எடுத்த பேராளன் இவன்-நிதி எடுத்தது போல் -உறங்கும் பொழுது பெற்றானே –

பூதம்-பூ சத்தாது -பரகத ச்வீகாரம்-அவனே தன்னை காட்டி கொடுத்து –

உஷை-அநிருத்தன் -பாணாசுரன்-1000 தோள்கள் -கர்வம்-வர பூஜை பலம் -சித்ரலேகை-

பரிவின்றி வாணனை காத்தும் -என்ற சொன்ன ருத்ரனை

அன்று படை உடன் வந்து -தமோ குணம்-எதிர் அம்பு கொக்க –

உன் தலையில் புஷ்பம் வாட்டம் இன்றி -காப்பேன் என்று சொல்லி-

தெளிந்த சிந்தை விட்டு-கார்திகையானும்-வாணன் பிழை பொறுத்த தீர்த்தன் –

பின்னும் நேர் செறிந்தான் -கொடி கோழி கொண்டான்

முக் கண் மூர்த்தி கண்டீர் -ஓடுகிறவர் காட்டி கொடுக்கிறார் -மக்களை தேடியோட –

இரண்டு கை விட்டு விட்டு -மருமகள்-கன்னிகா பிரதானம் பண்ண -ருத்ரனை கட்டி அழ –

ஐஸ்வர்யம் ரஷித்து இருப்பது போல் -நந்த கோபாலன்

அறம்-தர்மம்-சாத்விக தானம்–சாஸ்திரம் சொன்னதால் கொடுப்பது பலன் கருதி இன்றி –

தேரில் நின்ற ராமனுசனை-பாரினில் சொன்ன ராமானுசன்-செம்மை பொருள் -தெரிய -அமுதனார் –

அண்ணல் ராமானுசன் தோன்றிய அப் பொழுதே -நாரணற்கு ஆள் ஆயினரே –

உபகாரம் பண்ணாதவர்க்கு தானம் கொடுக்க வேண்டும் -தீயதே அனுபகாரனே

சத்தானவர்களுக்கு யோக்யதை உள்ளவர்களுக்கு –

சக்கரவர்த்தி புத்திரன் பெற தானம்-தபஸ் -அது போல் இன்றி –

பிள்ளைகள் மங்களார்த்தம் விஜயார்தம் ஒன்றே காரணம் –

அரும்பு போல் -கரும்பு போல் வாய் -இரும்பு போல் நெஞ்சம் துரும்பு போல் -கஞ்சன்-

பச்சை பசும் பொய்கள்-இல்லை -மானிடரை பாட –

இல்லாததை சொன்னேன் இல்லை என்றான்-மாரி என கைகள் மால் வரை போல் திண் தோள்கள்-

கொடை வள்ளல் தான் கொண்டாடுகிறாள் -தானம் பெற்று கொள்ள அதிகாரம் இல்லை பெண்களுக்கு

கண்ணனே வேண்டும்-வாசுதேவன் சர்வம் -பாவியேன் பல்லில் பட்டு தெறிப்பதே

ச மகாத்மா துர் லப –ஆண்டாள் கோஷ்டிகள்-

காரணத்தில் காரியம் -கூரை பணியாயே -குருந்திடை கூரை –

நீ சாத்தி கொண்ட வஸ்த்ரம் வேண்டாம் –

குதிரை தீர்த்தம்-இந்திரன் சிறுவன் தேர் முன் நின்றவன் -நீர் நரம்பு அறிந்தவன் –

வாருனாஸ்த்ரம்-மோளை எழுவித்தான் – மன்னர் மருக -குதிரைகள் இடமும் ப்ரீதி-அடியார் அடியார்

குடல் குழம்பி போனார்கள்-

விதுரர் -குந்தி -கோவர்த்தனம் -யசோதை -பரத்வாஜர் சபரி -அந்த ப்ரீதி நான் கொடுக்கும் அன்னம் ஏற்று கொள்

கிருஷ்ணா கர்ண அமிர்தம் ஸ்லோகம் -ஆவி உனக்கு அடிசில் எனக்கு என்று இல்லாமல் –

புல்லாம் குழல் -மரங்கள் கை தொழ -சாகை கொண்டு -நாவலம் தீவினில் –

சாது கோஷ்டி உள் கொள்ள படுவாரே பலன்-இடுப்பில் கொண்டானாம் வலி த்ரயம்-

த்ரி வித சித் அசித் காட்டும் இந்த மடிப்புகள்–கவளம் இடது கையில்- விரல் படைத்த பிரயோஜனம்-

தொட்டு கொடுக்க -வன போஜனம்

அடுத்து ரிஷி பத்நிகள் -வேர்த்து வியர்த்து -ததீயாராதனம் -ததீயருகளுக்கு ஆராதனம் –

அவனே வேள்வி -புரியாமல்-

புருஷ சரீரம் -அகங்கார ஹேது –

பக்த விலோசனம்–பக்த=அன்னம் -வேர்த்து – பசித்து -வயிறு அசைந்து -ஈது என்னும்

பார்த்து -நெடு நோக்கு கொண்ட –

சர்வ லோக ரஷனம் பண்ணும் நீ கண்ண பிரானை கொடுத்து –

ராமனுக்கு பிராட்டி மேல் பிரியம்-ஆத்மா தேக குணம் இல்லை-ஐயர் பண்ணி வைத்த திரு மணம் –

விஸ்வாமித்ரர் சொல் படி பஸ்ய ராம தனுஸ் -பார்க்க சொன்னார் –

ஐயர் வர வேண்டும் -சொல் கேட்டதும் பிராட்டி மகிழ்ந்து –

வில் இருத்து மெல் இயல் தோய்த்தாள் என்னும் –எடுத்தது கண்டார் -இற்றது கேட்டார் –

வித்தையால் விநயன் என்று பிராட்டி மகிழ்ந்து –

நீர் ஆனாள்-உருகி பிராட்டி — அவன் நீராடினான் – தாராக பித்ரு கிருத

அது போல் நந்த கோபாலா நீர் பண்ணி வைக்க வேண்டும் –

யசோதை-நடுவில்-படுக்கையும் தொட்டிலையும் விடாமல்

பிரதம சரம பதங்களை விடாமல்-

யசோதை எழுப்பாமல் நந்த கோபாலர்-இடையர் முறை அறியாமல் கண்ட படியே

கொம்பு போல் -கொழுந்து -எங்கள் முகம் வாடினால் நீ வாடுவே –

ஆயர் கொழுந்தை நீ கொடுத்து -பெண் தான் பெண் வருத்தம்

அறிவு உறாய் -ஹிருதயத்தில் பட்டால் போதும் எழுந்து வர வேண்டாம்

ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் -பரம பதம் புக்ககம் -ஸ்ரிராப்தி பிறந்தகம் -இரண்டையும் விட்டு –

மாத்ருசா ரட்ஷனம் – நம் போல படு பாவிகளை உத்தரிக்க -ஆனந்த கூத்தாடுகிரீர்

நர்த்தனம் ஆனந்தத்துடன் ரமிகிறாள் –

ஸ்ரியதே ஸ்ரேயதே -இரண்டையும் காட்டுகிறார்கள்- ஸ்ரீ -ஆஸ்ரயிக்க பட்டு -தானும் அவனை ஆஸ்ரயிக்க –

அடுத்து கண்ணன்-உம்பர் கோமானே -ஆகாசம்-ஓங்கி உலகு அளந்த -அசைவே கொல் –

மன்னாதன் –ஸ்ரீ ரெங்க நாத மம நாதா -வாய்திறவாய் –

ஆண்களுக்கு மிடுக்கருக்கு பிரயோஜனாந்தர பரர்கு கார்யம் செய்தாய்

பெண்களுக்கு -உன்னை கேட்டவர்களுக்கு அருளாயா –

ஹிருதயம் அறிந்து -தப்பை செய்தோம்

நம்பி மூத்த பிரான்-செம் பொற் கழல் அடி

பொன் கால் இட்டு பிறந்த ஸ்ரீ மான்–

பொன் அடி கால் ஜீயர் -வான மா மலை முதல் ஜீயர்

– அழகிய வரதர் இயல் பெயர் -மா முனிகள் அடி பணிந்து –

சிஷ்யர்கள் சேர்ந்ததால்-ஸ்ரீ வர மங்கை தாயார் -தெய்வ நாயகன் எழுந்து அருளுகிறார் இன்றும் –

தான் ஆர்யனுக்கு அவன் அடிமை–பிரிந்து இருப்பார் யார் மனமே பேசு -துடித்தாராம்

மா முனிகள் திரு நாட்டுக்கு எழுந்து அருளிய பின் –

படுக்கை தூங்கலாமோ

எங்கள் படுக்கை கண்ணன்

நீ தர வேண்டும் -அண்ணா சொன்னால் தான் அவன் என்று இருக்க -பாரதந்த்ர்யம்

நீ ஸ்வரூபத்தால் பார தந்த்ர்யம் கொண்டாட -ஸ்வாமி அவன் என்று –

நாங்கள் இழக்கவா –

லஷ்மணன் தானே புருஷகாரம் சுக்ரீவன்/விபீஷணன்

பெண்களை சேர்க்க வில்லை அந்த ஜன்மத்தில்

அதை இங்கு செய்து குறை தீர்த்து கொள் –

ஆண்டாள் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

This entry was posted on January 5, 2012 at 12:15 am and is filed under Aandaal, Acharyarkall, திருப்பாவை, Prabandha Amudhu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog