திரு பாவை- அனுபவம் -5-மாயனை மன்னு வட மதுரை மைந்தனை ..

வேதம் வல்லாரை கொண்டு விண்ணோர் பாதம் பற்றி அவனை பற்ற வேண்டும்

விதை- குச்சி-கொம்பு -பந்தல் போலே

துக்க வர்ஷினி நடுவில் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறோம்

பறவைகள் காலில் விழுந்து -அலர் மேல் மங்கை உறை மார்பா -தாயாரை பற்றி அடி கீழ் புகுந்தார் -ஆழ்வாரும்

வேதம் வல்லாரையும் -6 -15 பாசுரம் வரைஆஸ்ரயித்து

ஆய்ப் பாடியில் யார் வேதம் வல்லார் –

பெருமாள் கையில் உடைய ஆயர் பெண்கள் பின் வேதம் பின் வருமே

அப்புறம் விண்ணோர் 16 -20 விண்ணோரை எழுப்பி

பின்பு 21 நேராக பிரார்த்திக்கிறாள் –

இந்த பத்திலும் -இரண்டு வகை- ஐஞ்சு லஷம் பெண்களை இத்தால் எழுப்பு கிறாள் –

உபலஷனம் -போல் இந்த பத்துபாசுரங்களும்

6/7 /8 /13 /15 .-அடையாளம் இருக்கிற ஐந்தும்

9 /10 /-11 /12 /14அடையலாம் இல்லாத ஐந்தும்

புள்ளும் சிலம்பின -கருடன்-புள் அரையன்

அதிபதி -கோ -திரு மால் -சங்க நாதம் ஒலிக்கிறது

பிள்ளாய்-ஞானத்தில் -பாகவத பிரபாவம் அறியாத சிறுமி

கண்ணன்-விரோதி-பே முளை -இவள் சொல்ல -நஞ்சுண்டு -அவள் சொல்ல தூங்கி

கள்ள சகடம் -சொல்ல -கலக்களைய காலோச்சி -முன்பே ஆனதே

7 மாசத்தில் நடந்ததே இப்பொழுது 8 வயசு கண்ண்ணனுக்கு

கள்ள நித்தரை கொண்டு -வித்தி-சக காரணம் வேர் முதல் வித்து

குணா நிஷ்டர் கைங்கர்ய நிஷ்டர் -முனிவர் யோகிகள் –

அவன் உள்ளத்தில் இருப்பதால்-மெள்ள எழுந்து -பிராட்டியும் கூசிப் பிடிக்கும் மேல் அடிகள்

ஹரி நாம சங்கீர்த்தனம் ஏழு தடவை -பாபம் அபகரிக்குமே

இந்த சப்தம் புகுந்து குளிர்ந்து இல்லையா உனக்கு –

இனி நேற்றைய பாசுரம் பார்ப்போம்

நிர் விக்னமாக நட்சக்குமா சங்கை

மாயன் பாசுரம்-சப்ததுக்கே 30 நாள் ஆகும்

அதி மானுஷ செயல்- உருவம் -சீல விருத்த செஷ்டிதம் எல்லாம் –

சர்வ லோக சாம்யம்-ஒத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் –

மாயனை தாமோதரனை செப்பு –

ஆழ்ந்த கருத்துகள் உண்டு -ஆச்சர்யமான -மாயன்-

அவதாரம் கானல் நீர் போல் பொய் இல்லை –

சமஸ்த கல்யாண –ஸ்ரிய பதி- எத்திறம் கொண்டாடி மாயன் என்கிறாள்

ஒருவனாக அங்கு -அதுவே மாயம் –

நான்காகா -மன்னு வட

ஷேத்ரம் தீர்த்தம் அவதார குலம் விளக்கு தாய்க்கு நல்லது செய்ய -அவளுக்கு கட்டு பட்டு

நான்கு சப்தம்- மன்னு வட மதுரை மைந்தன்

தூய பெரு நீர் யமுனை துறைவன்-தீர்த்தம்

ஆயர் குலத்தில் தோன்றும் அணி விளக்கு

தாயை குடல் விளக்கம்

தாமோதரனை

ஐந்துமே மாயம்- ஐந்து பேர் இல்லை -ஒருவனே

விருத்த அடையாளம் -உயர்ந்தவன்-பரத்வன்-

முனியே நான் முகனே முக்கண் அப்பா -அனைத்தும் அவனே -அந்தராத்மா

இங்கு கண்ணனுக்கே உரிய அடையாளம் அருளி-சங்கை இன்றி –

மூ உலகு ஆளி இந்திரனே நான் முக கடவுளே -இவர்களை சரீரமாக கொண்டவன் –

இது தான் மாயம்- எல்லா அடையாளமும் அவனை குறிக்கும்

மாயன்-ஒருவனா பலரா -பீஷ்மர் ஏகக ந ஏகக -சகஸ்ர நாமம் –

லோகோ பின்ன ருசி-

ராமன்-நரசிம்கன்-வராகன்-கண்ணன்- அனைவரையும் தன் பக்கம் கொள்ள

பிறப்பில் பல் பிறவிபெருமான் –

பிரம்மா ருத்ரன் சந்திரன் -இவர்களும் இப்படி -தனி ஜீவாத்மா -இங்கு உள்ளே

சாஷாத் அங்கு -தேவதை சரீர துவாரா இங்கு

அத்வதீயன்-ஏகாக

ந ஏகாக -அனைத்து ஜீவாத்மாக்குள்ளும் இருக்கிறான்

ஒன்றே என்னில் ஒன்றே ஆம் -பலவே என்று உரைக்கில் பலவாம்

உண்டு என்றால் உண்டே ஆம்

உளன் எனில் உளன் அவன் உருவுகள்

உளன் அலன் எனில்அவன் அருவுகள் -இரு தகைமையுடன் -இருக்கிறான் –

இல்லை-தேச கால அவஸ்தை பரிசேதம்-

கருத்தே உன்னை காண கருதி–உன்னை உள்ளும் என் உள்ளம் உகந்தே

என் நெஞ்சத்து இருத்தாக இருத்தினேன்

தேவர் கள் விருத்தா

விளங்கு சுடர் சோதி வைகுந்தத்து ஒருத்தா

மாயன் –

ஆழ்வார் சௌலப்ய த்தில்-எத்திறம்-மூவாறு மாசம்-

பத்துடை-எளிவரும் இயல்பினேன்

தப்பை செய்தேன் தப்பை சொன்னேன்

அனுபவம் கூடாதே –

ஆண்டாள்-வைகுண்ட நாதன் பரத்வத்தில் – எத்திறம்-இங்கு

இரண்டுக்கும் எல்லை காண முடியாதே -இதுவே தான் மாயம் –

வைகுண்ட நாதன்-நினைவு ஊழி முதல்வன்-பத்ம நாபன் –

அதனால் மாயன் -ஏகம் -பலருக்குள் இருந்தும் அத்வதீயம்-நிகர் இன்றி –

சதா பச்யந்தி சூரைய -அங்கு அவர்கள் அனுபவிக்க -நடுவாக வீற்று இருக்கும் நாயகன்

கோபிகள் இங்கு – எங்கும் ஒரே அனுபவம் –

வைகுந்தமே ஆய்ப்பாடி-சமம்-நிஷ்டை ஆர்த்தி –

இவர்களுக்கு ஒரு படி அதிகம்-இருள் தரும் மா ஞாலத்தில்

மனுஷ்ய வாகனம் இல்லையே-

ரிஷி பக்கம் மயில் ஆடும் பாம்பு இருக்கும் மான் குட்டி உண்டு மனுஷ்யர் இல்லை

கண் பார்வையால் கட்டி-அங்கு தாம்பால் கட்டி இங்கு –

கோபிகள் கண்ணால் பார்த்து கண்ணாடி பட இங்கு வந்து இருக்கிறான்- அங்கு கண்ணுக்கு மண்ணை தூவி

ஓர் மாயையினால்-சூட்டு நன் மாலைகள் -பாசுரம் படி –

வெண்ணெய் திருடி வயிறார புசிக்க –

மாயனை-தாமோதரனை-சௌலப்யம்-இரண்டையும் அனுபவிக்கிறாள் –

வைகுந்தம் -இப்பாரோர் சொலப்பட்ட மூன்று அன்றே -ஓராமாய் அன்றே உலகத்தார் சொல்லும் சொல்

அதி வாதம்-அர்ச்சை மண்டி -அருளி –

ஸ்தானம் அடைவது-தேசம்-முக்தி அது தான் -சிலர்

தேச விசேஷமே –

சர்வம் சூன்யம்-சூன்யமான மோட்ஷம்-சூன்யத்தால் சூன்யம் அடைந்து

கல் கட்டு போல் ஆனாலே முக்தி –

ஆனந்தம் படுவதே முக்தி

முன்னோர் மொழிந்த முறை-மூர்க்கர் ஆவார் -உலகம் மயக்க வாதம் –

இடமா மனசின் நிலையா முக்தி-

புத்தி ஒழித்து கர்ப்பம் இருந்த படி இருப்பதே ஆனந்தம்

நாமே எல்லாம் அறிந்து முக்தி -போய்கொண்டு இருப்பதே முக்தி

இப்படி பல பல -தப்பான சம்ப்ரதாயங்கள் –

ஆனந்த ஞான ஸ்வரூபம் ஜீவன் என்று புரிந்து -அவனை அடைந்து –

ஆனந்த சாம்யா பத்தி அடைந்து —

பிறந்த பயன்-கர்மம் தொலைத்து அவனை அடைவது –

இயற்கையான ஸ்தானம் அடைவது –

இலக்கை அடைவது வரை பொழுது போக்கு கைங்கர்யம்-பாகவத ஆராதனை-

அவர்களுக்கும் அவனை அடைவதே நோக்கு என்று காட்டி கொடுத்து –

மனோ விகாரம் இல்லை -முக்தி -தேச விசேஷம்

வேதார்த்த சந்க்ரகம் -விசாரித்து எம்பெருமானார் அருளி

பிரம வித் ஆப்நோதி பரம்-மிக உயர்ந்த இடம் அடைகிறாய்

சாஸ்திர வாக்கியம் –

இலக்கு வைகுந்தம் அடைவது -இருக்கும் பொழுது பகவத் பாகவத ஆச்சர்ய கைங்கர்யம்

சமுதாய பனி இது தான் –

பெரியதில் தான் கண் வைக்கும் நம் சாம்பராய தேயம்

தமஸ் பரஸ்தாத்-இருளை தாண்டி-இருக்கிறான்

அபி பக்த விபக்த -முடிவில் பெரும் பாழ் பிரகிருதி தாண்டி பிரமம் இருக்கிறது –

ஆதித்ய வர்ணம் தமாசா பரஸ்தாத்

அந்தர் ஆதித்ய -பரமம் சத்யம்-ஹிரண்மய புருஷன்-

ச ஏஷ -தத் விஷ்ணோ பரமோ பரம்-எத் வைஷ்ணவம் –

விஷ்ணு உடைய ஸ்தானம் -ஸ்பஷ்டமாக

வியக்த மேஷ மகா யோகி -தாமச பரமோ தாதா-மண்டோதரி

பரம ஆகாசம்- ஹிருதய குகையில் இருக்கிறான் அறிந்து

தெளி விசும்பு திரு நாடு மா வைகுந்தம் -அந்தமில் பேர் இன்ப நாடு

தேச விசேஷம் பல வாக்கியம் –

நாம் செல்லும் கதி-அர்ச்சிராதி கதி-இதையும் சாஸ்திரம் சொல்லுமே

பாபம் புண்யம் தொலைத்து உபைதி -அடைகிறான் சாம்யா பத்தி

உத்க்ரமணம்-புறப்படுவதையும் சொல்லும்

கர்மா வாசனை ருசி -கழிந்து -பரமம் சாம்யம் உபதி

அடைகிறான்-சாந்தோக்யம் சொல்லுமே

வந்தவர் எதிர் கொள்ள -வைகுண்ட ஏகாதசி காட்டு அருளுகிறான்-

ஸ்தான தேச விசேஷம் என்று காட்டி –

விஷ்ணுவே பரம பதம்-ஸ்வரூபம் –

சமஸ்த ஹேய –விஷ்ணுவா விஷ்ணு உடைய –

மூன்றாவது வாதமும் ராமானுஜர் சொல்லி -இதற்கும் பதில் உண்டே –

சரக்க ஸ்திதி -அந்தம்-குணம் -அற்றதாக பரம பதம் -முக்த ஆத்மா ஸ்வரூபமே பரம பதம்

விஷ்ணு புராண ஸ்லோகம்

இதிலும் மூன்றையும் காட்டி-

அங்கும் சென்று ஆனந்தம் -அமரரும் முனிவரும் வியந்தனர் –

கைங்கர்ய நிஷ்டர் குண அனுபவம் அவன் கூட -நித்யமாக –

அனுபவிக்க சரீரம் கழிய வேண்டுமே -அதனால் இது முடிந்து அது

ஞான விகாசமே தான் இது

தவித்து கிட்டே போக போக ஆனந்தம் தானே –

மூன்றுமே பரமம் பதம்

ஸ்ரீ வைகுண்டம் இடத்துக்கு மட்டும் தான்

ஞானம் பிரேமம் குறை இன்றி –

ஒருவனே -ஏகமேவ அத்வதீயம்

மேம் பட்டவர்களுக்கும் மேம்பட்டவன்

தேவர்களுக்கும் விருத்த -ஒருத்தா

அவனே சௌலப்யம்-தாமோதரன் -எல்லை நிலை இதிலும் –

துன்னு படல் திறந்து புக்கு -வெண்ணெய்

அவரே இவன்-சேரிக் களவின் கண் -மதிள் கட்ட இவர் திருட்டு

அவனோ தனக்கு -பெரும் திருட்டு-புத்த விக்ரகம் -சக்கரம் சுத்த

வாழை மட்டை வைத்து நிறுத்தி -மைத்துனன் விட்டு திருட

வயலில் வைத்து –

பின்பு தற்குறேன் சிறு விரலுக்கு -வெட்டி வைத்து

வாமனன் போல் -சிறு விரலுக்கு குறையாமல் கொடுக்கிறேன் –

மதிள் காட்டியவருக்கு கூலி கொடுக்காமல் காவேரி தள்ளி

அம்மா மண்டபம்-நீலோத்தமபுஷ்பம் போல் பேரன்மார் -கைங்கர்யம் பெற்றோம் சொல்லி தாத்தாக்கள் போக

தான் முன நாள் -மின்னிடை ஆய்ச்சியர் முன் இவனோ –

சேரி களவின் கண் -படல் திறந்து புக்கு –

தயிர் உண்ட பொன் மேனி

திறந்த கதவை சாத்தி நுழைந்து போவான் –

துன்னு படல் திறந்து புக -தன் வயிறார விழுங்க –

பரகாலன்-தாமோதரன் -வான் கயிற்றால் –

கண்ணு குரும் கயிற்றால் கட்டு உண்டான் காணேடி –

மாயன்-வேந்தர் தூதன்-வைகலும் வெண்ணெய் கைகலந்து உண்டான் –

விளங்கு சுடர் சோதி விளக்கு ஒருத்தா -மாயன் .

தூயோமாய்- வாய் அவனை அல்லாது வாழ்த்தாமல் மனம் கை -அவனை அவனுக்காக பற்றி –

ஆண்டாள் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

This entry was posted on December 22, 2011 at 3:34 pm and is filed under Aandaal, Acharyarkall, திருப்பாவை, Prabandha Amudhu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog