ஆழ்வார்களும் ஆச்சார்யர்களும் அனுபவித்த திரு வரங்கன் -3-

உண்டோ வைகாசிக்கு ஒப்பு

சடகோபருக்கு ஒப்பு உண்டோ

திரு வாய் மொழிக்கு உண்டோ ஒப்பு

தென் குருகூருக்கு உண்டோ ஒப்பு –

விஸ்வக்சேனர் அவதாரம் ஆழ்வார்

12 பாசுரங்கள் அரங்கனுக்கு நேரடியாக அருளி

நான் முகன்திரு அந்தாதி 4 பாசுர-மொத்தம் 96 பார்த்து மேலே பார்ப்போம்

பகவானே ரஷகன் -நம் கண்ணன் கண் அல்லத்து இல்லை கண்ணே -நால்வர்

அருளியதையும்-காரணத் வன்-நாராயணனே -அவனே ரஷகன் –

பெரிய திரு அந்தாதி -87 பாசுரம்-நான்பெரியன்

இனி நான் முகன் திரு அந்தாதி நான்கு பாசுரங்களை அனுபவிப்போம்

3 பாலில் கிடந்தத்வும் -மெய் பொருளை -யார் அறிவார் என்னை போல்

சாத்விக அகங்காரம் -வேண்டுமே -அவன் அருளி அறிந்து -ஞானம் சக்தி பெருமை –

மாறுளதோ இம் மண்ணின் மிசையே

யார் நிகர் அகல் ஞாலத்தே

காட்ட கண்டு இருக்கிற படியில் –

பண்டு அரங்கம் மேயதவும்-கொள்ளுவார் உண்டோ-அவனையேகேட்ப்பார் உண்டோ –

கூப்பீடு கேட்க்கும் இடம் -பாற்கடல் பள்ளி

வியூக மூர்த்தியே -பண்டு -முன்பே இங்கு சயனம் –

ஆலில் துயின்றதுவும்-கரார விந்தென –

இங்கும் ஒற்றுமை ஆழ மாமரத்தின் மேல் பாலகனாய் –ஞாலம் உண்ட

விழுங்கிய வற்றுக்குள் இது சேர்ந்ததா –

சேராததை சேர்த்து -அகடிகடாத சாமர்த்தியம்

அந்தர்பக்ச்த சத் சர்வம்-வெளியில் வியாபித்து

தாரக நியமனம் -ஜீவாத்மா அணு -அவனோ விபு -எப்படி புகுந்தான் –

ஒளி மற்று ஒரு ஒளியை தடுக்காதே -சூர்யா ஒளி பிடித்த குடுவை மேலும் ஒளியை தடுக்காதே –

தேஜஸ்-ஞானம் மற்று ஒன்றை தடுக்காதே -ஆல் இலை -மண் உளதோ வேர் உளதோ –

யார் அறிவார்-ஞாலத்து ஒரு பொருள்-ஏக காரணம்

வானவர் மெய் பொருள்-சேவித்து சத்தை பெறும்படி

அப்பில் அரும் பொருளை –

ஆர் உயிர் யேயோ -பெரிய நீர் படைத்து மனிசர்க்கு தேவர் போல்

பெரிய நீர் படைத்து -அங்கு உறைந்து -அது கடைந்து -அடைத்து -உடைத்து –

அவனே தனுஸ் கோடி-வில்லில் நுனியால் உடைத்து புண்ய ஷேத்ரம் ஆக்கினது நிறைய பேர் அறியார்

பெருமாள் பிராட்டிக்கு காட்டி கொண்டு போகும் பொழுது அருளியது –

கால் கொண்டு நடக்க கூடாது என்று வில்லில் நுனியால்பெயர்த்து –

ஆபோ நாராயண -நார -தண்ணீர் அயனமாக கொண்டவன் -விஷ்ணு புராண ஸ்லோகம்

புனிதத்தன்மை- புனலுருவா –

அனலுருவு புனல் உரு -தன் உரு –

30 பாசுரம்

அவன் என்னை ஆளி-அரங்கம் ஆளி –

அரங்கில் என்னை எய்தாமல்-நாடக அரங்கம்-சம்சாரம்

அரங்கத்து அம்மான் காப்பான்-

உள்ளத்தில் வந்து அவசர பிரதீஷனமாக வந்தான்

உள்ளத்து நின்றான் -இருந்தான் -கிடந்தான் -கிடக்குமே வெள்ளத்து அரவணை மேல் –

ஓடி வந்து என் மனக் கடலில் வாழ வந்த நம்பி

பிறவி மா மாய கூத்து -அவன் அனுக்ரகத்தால் தான் -மம மாயா துரத்தா –

உபாயம் அறியாமல் நின்றான்-இருந்தான் கிடந்தான்-

வரவாறு ஓன்று இல்லையால்வாழ்வு இனிதாம் –

இள நீருக்குள் தண்ணீர் போன வழி தேட வேண்டாமே -அனுபவிக்க தானே வேண்டும் –

இளம்கோவில் கை விடேல் –

36 பாசுரம்

நாகத்து ஆணை குடந்தை -அணைப்பார் கருத்தாம்

நினைவில் நெடியானை-காலத்தால் வந்த நெடுமை- நெடும் காலம் நினைவு கொள்வான்

செடியாய வல்வினைகள்-நெடியானே -சமன் கொள் வீடு கொடும் தடம் குன்றமே

நம-அவன் கடன் என்று -தன்னையே ஒக்க அருள் செய்து –

அப்பொழுதைக்கு இப்பொழுதே சொல்லி வைத்தாலும் நினைவில் கொண்டான்

நின் அருளே புரிந்து இருந்தேன்

சரம ஸ்லோகம் -அஹம் ஸ்மராமி -நெடு காலம் நினைவு கொள்வான் -நெடு மால் –

சொட்டு மருந்து குழந்தைக்கு அறியா பருவத்தில் -சமாஸ்ரயநியமும் அது போல் ரஷகம்

அறியா காலத்தில் -ஆழ்வார் -திரு ஆராதனா யோக்யதை கிட்ட –

குடந்தை உத்தியோக அர்த்த சயனம்-ஆரா அமுத ஆழ்வான்-திருமழிசை பிரான் –

திரு வெக்கா-சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமான்

திரு எவ்வுள்-எங்கு சயனம்-சாலி யோக மகரிஷி —

ஆயாசம் தீர -அரங்கம்-நீண்ட பிராயாணம் –சல சல காவேரி நீர் திரு அடி தீண்ட –

சிசுரோபசாரம்

பேர் அன்பில்- -சௌந்திர ராஜ பெருமாள் –

திரு பாற்கடல்-

எனக்கு ஒரு தன்மை உள்ளது -நீ தான் காக்க வேண்டும்

60 பாசுரம்

ஆள் பார்த்து உழி தரும் தன்மை-கைங்கர்யம் செய்ய

நீரும் ஆள் பார்த்து இருக்குறீர்-கைங்கர்யம் கொள்ள –

கண்டு கொள்-கேட்பார்க்கு அரும் பொருளாய் நிற்கும் அரங்கன்- விள்ளேன் மனம் -விலக மாட்டேன் –

கண்டு கொள் -நின் தாள் பார்த்து உழி தர வேண்டும் –

பிராப்யமும் உபாயமும் திரு அடி

அத்தை தின்று அங்கே கிடக்கும்

கேட்பார்க்-வேதாந்தம் – அரும் பொருளாய் -நின்ற அரங்கனே -என் போன்ற கண்களுக்கு

-சு பிரயோஜனம் இன்றி சு எத்தனம் இன்றி –

விள்ளேன் மனம்- மனம் ஒத்து வரவேண்டுமே –

மனம் தான் நண்பன் விரோதி –பற்று உள்ள மனம் விரோதி -பற்று அற்ற மனம்நண்பன்

கீதை–அனுஷ்டுப் ஸ்லோகம் -எளிமை-விடாமல் அர்த்தம் அறியாமல் சொன்னாலும் பெருமை

2 / 4 /15 /18 தனி சிறப்பு

தேக ஆத்மா விவேகம் -அவதார ரகசியம் -புருஷோர்த்த வித்தை -சரணாகதி சொல்லுமே –

உருப் போட்டான் உரு படுவான்- உருபோடாதவன் உருப் படமாட்டான் –

உகப்பே-முகப்பே கூவி பணி தருவாய் -தாள் பார்த்து -அடியேன்-கைங்கர்யம் சரண் திரு அடிகளில் தானே

லோக விக்ராந்த சரண்- நின் சரண் அல்லால் சரண் இல்லை

அடிக் கீழ் அமர்ந்து -நாகனை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் .

திரு மங்கை ஆழ்வார் திரு அடிகளே சரணம் .

இனி ஆழ்வார்

பெருமாள்-வந்து பாசுரம் பெற்று

தென் குருகூர் -திசை நோக்கி கை கூப்பி –

வண் தமிழ் மா முனி பின் தெற்கு வாழ ஆழ்வார் –

பிரமாதா இங்கு-அவன் அவதாரங்கள் அங்கு –

-ஆகஸ்தியமும் அநாதி

பக்தி சாகாரம்-வகுளாபரணர் -வேதார்தம் தமிழ் ஆக்க வந்த

சட கோப வாக் -ஆல் இலை /தேவகி வயிற்றில்/வட தல –

1000 சாகை-சாந்தோக்யம் சமம் –

திரு விருத்தம்-விரிவு திரு வாய் மொழி -கேசவன் தமர்- பன்னிரு -௧௧௦௨ திரு வாய் மொழி

ரிக் வேதம் சுரம் சேர்த்து சாம வேதம் -பரம்பி

திரு விருத்தம் -28 பாசுரம்- விரிவு கங்குலும் பகலும் –

பண்டு உளவோ –

கிளவி துறை –

பிரிவாற்றாமையால் துடிக்க -ராஜாதி ராஜன்-

அனைவரும் ஆணைக்கு அஞ்சி வாயு சூர்யன்-வாடை காத்து நாயகி துன்ப படுத்த

உன் ஆணை உள் பட்ட -இவை உலாவி

துழாய் இன்பம் கிடைக்காமல்

நீர் -மீன் நாரை -அலைகள் வீசி -நத்தை காக்க -வரவைகள் இடம் இருந்து

உன்னை ஆஸ்ரயித்த என்னைகாக்க வேண்டாமா -விரக தாபம் இருந்து –

இது போல் கை விட்டது யாரும் இல்லை

சீதை கஜேந்த்திரன் -எனக்கும் நாள் குறித்து அருள்

காலை மாலை கோபிகள்

நாள் அறியேன் –

போக்யத்வம்-அனந்யார்க்க சேஷத்வம் -விட்டு கூட அனுபவிக்க வேண்டியது –

இனிமை விட முடிய வில்லையே –

கங்குலும் பகலும் -அவதாரிகை-

தாய் பாசுரம் மிகவும் தளர்ந்து

சரணாகதி பலித்த பின்பு -தளர்ச்சி எதற்கு –

அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்து -ஸ்ரீ வைகுண்டம் போனது போல் அனுபவம்

பார்த்தால்- நித்ய சம்சாரிகள்

ஐவரால் குமை தீர்த்தி -சேரும் ஐம் புலன்கள்

பாத பங்கயம் நண்ணிலா வகை -அழுதார் –

மேலில் பிரபந்தம் கிடைக்க வந்துசமாதானம் பண்ண -11 பாசுரம்-

தளர்ச்சி மிகுந்து ஆண் பாவம் மாறி பெண் பாவம்-அதிலும் மிக தளர்ந்து தாய் பாசுரம்

உற்ற நல் நோய் -கடல் வண்ணர் இது செய்தால் காப்பார் யாரே

மயங்கி-அவளால் பேச முடிய வில்லை

தோழிகளும் மயங்க

திரு மணத் தூண்கள் நடுவில் இட்டு -நீ என் நினைந்து

நீயே மருந்து

10 பாசுரங்களில் 1000 பாசுரங்களும் அடக்கம்

பத்து குணங்களும் உண்டு இதில்

பரத்வம் காரணத்வம் -சத்ய காமத்வம்-போன்ற 10 குணங்களும்

பரத்வம்-வடி உடை வானோர் தலைவனே -என்னும்-

காரணத்வம்-முன் செய்து இவுலகம்

வியாப்பகத்வம்-கட்கிலி உன்னை காணுமாறு அருளாய்

நியந்த்ருத்வம்-கால சக்கரத்தாய்

காருணிகன்-இவள் திறத்து அருளாய்

சரண்யன்-பற்றிலார் பற்ற நின்றானே

சக்தி மாதவம்-அலை கடல் கடைந்த ஆரமுதே

சத்ய காமத்வம்-என் திருமகள் சேர் மார்பன் -அன்பனே என்னும் –

ஆபத் சகத்வம்-உலகம் உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தாய்

ஆர்த்தி கரத்வம்-முகில்வண்ணன் அடியை அடைந்து அருள் சூடி

ஸ்திதி -பத்தியையும் வளர்த்து -பத்து பத்தாக

உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய்-

இது போல் பரகால நாயகி-திரு இட எந்தை-நீ என்ன நினைந்து இருந்தாய் -2 -7 அது இது 7 -2

ஆதனும் பத்தி நீங்கும் விரதம்-நாம் மறப்போம் இது கூட

இவள் திறத்து என் நினைந்து இருந்தாய் –

உன் மனத்தால்- பேற்றுக்கு உபாயம் அவன் நினைவு –

பட்டர்-ஆழ்வாருக்கு ஓடும் தசை சொல்ல முடிய வில்லை-தலை மேல் கை வைத்து

அனுபவித்து ஆனந்தம் அடைவோம்

உன்னுடையே புதுசாக ஒன்றும் வர வேண்டாம்- என்னிடமும் இல்லாத நீச குணம் இல்லை

எதற்கு நாள் கடத்தணும் –

பரதனுக்கு 14 வருஷம்- நமக்கு ஏற்காது

உம்மை பட்டினி இட்டு ஜனங்களுக்கு அமுதம் கொடுக்க –

உபதேசிக்க -இருக்க மாட்டேன்-இனி இனி -கதறும் நீரே யோக்யதை படைத்தவர் –

இருபதின் கால்-இனி யாம் உறாமை-இனிஒன்றும் மாயம் செய்யேல் வரை –

ராமன் மயங்கினால்-லஷ்மணன் போல் தயார் விளித்து பெரிய பெருமாள் இடம் கேட்க

பிரபன்ன குலம்-சாதக பறவை போல்-ஆகாசமே நோக்கி-அழும் தொழும் தேரும் திசைக்கும் –

ஐதீகம்-கூரத் ஆழ்வான்-பஞ்சாங்க சரவணம்-இன்றும் வேத வியாசர் வம்சம் –

மூத்த வயசில்- திரு பிரசாதத்தால் அவதரித்த இரண்டு பட்டரும் –

எதையும் கேட்க்காமல்-பரம விரக்தர்-

தயங்கி நிற்க- -பிள்ளைகளுக்கு கல்யாணத்துக்கு பெண்-ஈஸ்வர பிரக்ருதிக்கு கரைவது யார் –

கேட்டு பழக்கம் இல்லை-வாய் வராதே –

எந்த சின்ன விஷயத்துக்கும் தன் இடம் வந்தால் பரம திருப்தி அவனுக்கு –

பார்ப்போம்-அடுத்த நாள் மதனி சேர்த்தார் பெரிய நம்பி வம்சம் –

பட்டர்- மதிள் காவல் இல்லை-தோட்டம் ஒதுக்கி திரு மங்கை ஆழ்வார் –

துரட்டி-அருள் மாரி-பெயர்

காவல் -பல்லாண்டு அருளுவது தான்

பட்டர் குறடு பிரசித்தம்-வீர பிரமராயன் –

ரஷகன் இல்லை கை மாறினாலும் குறட்டை விட்டு- அவனையே எதிர் பார்த்து இருப்பார் பூர்வர் .

இவள் திறத்து என் செய்கிறாயே –

கண் துயில் அறியாள் –கங்குலும் பகலும் –

உம்மை தொகை- துயில் கொள்ளாள் –

இளைய பெருமாள் போல் இல்லை

கண்ணா நீர் கைகளால் இறைக்கும் –

மயங்கி இருந்தாலும் -அவன் வரும் பொழுது சரியாக பார்க்க

சங்கு சக்கரங்கள் உடையவன் -முழுவதும் சொல்ல முடிய வில்லை

சங்கு சக்கரங்கள் மேல் சொல்ல முடிய வில்லை-என்றுகை கூப்பி அபிநயம் செய்து தலை கட்டுகிறாள்

தாமரை கண் என்றே-ஆழ்வான் வரை வளர்ந்து இருக்குமே

சண்டை போட்டு வளர -இரண்டு திரு கண்களும் -நாடு பிடிக்க –

நீண்ட அப் பெரிய வாய கண்கள் –

காது வரை சென்றதும் – – திவ்ய ஆயுத ஆழ்வார் வரை

தாமரை கண்களால் நோக்காய்-அரையர் ஐதீகம்

நோக்கி தான் அரையர் கைங்கர்யம் –

குளிர கடாஷித்து மந்த ஸ்மிதம் -ஜிதந்தே புண்டரீகாஷம்

உன்னை விட்டு எங்கனே தரிக்கேன்-

மீன் தண்ணீரை விட்டு-இருக்குமா –

உத்தவர்-கண்ணன் இடம் கேட்டது போல் –

இரு நிலம் கை தோலா நிறுக்ம் -பூமியில் இருந்து வருவானா

கயல் பாய் -நாரத்தை பற்றியே மீன் வாழ

அயனத்தை பற்றிய பராங்குச நாயகி -விரக தாபம் படுத்தும் பெண்ணின் உடம்பை காட்டி-

ரிஷிகள் பெருமாள் இடம் தங்கள் திரு மேனி காட்டியது போல் –

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

This entry was posted on December 22, 2011 at 8:40 pm and is filed under Srirengam. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog