Thiruvonum's Weblog

வியாசரை பாகவதம் எழுதத் தூண்டுவதற்காக பக்தியின் பெருமையை இந்த சூத்ரங்கள் மூலமாகக் கூறுகிறார்.

அத்தியாயம் 1: பக்தியின் மதிப்பு

சூத்ரம் 1
அத அதோ பக்திம் வ்யாக்யாஸ்யாம:
அத (अथ) – இப்பொழுது
அத:-(अत: )- ஆகையால்
பக்திம்- (भक्तिं )- பக்தி என்பது என்ன என்று
வ்யாக்யாயாம:-(व्याख्यास्याम:)-விளக்குவோமாக

ஆகவே, கடவுள் மீதான தூய அன்பை (பக்தியை) நான் இங்கு விளக்குகிறேன்

அத (अथ) என்ற சொல் ஒரு செயலுக்கோ எண்ணத்துக்கோ பிறகு தொடர்வதைக் குறிக்கிறது. இங்கு வியாசரின் பக்தியைப் பற்றி அறியும் ஆர்வத்தை தூண்டிய பிறகு அத:-(अत: )-பக்தி என்பது மிகவும் முக்கியம் ஆகையால் பக்தியைப் பற்றி விளக்குகிறேன் என்று சொல்கிறார் நாரதர்.

—

சூத்ரம் 2
ஸா து அஸ்மின் பரமப்ரேம ரூபா

ஸா து- அந்த பக்தியோவேன்றால்
அஸ்மின்- இறைவனிடத்தில் 
பரமப்ரேமரூபா- எல்லை அற்ற அன்பு என்பது.

பக்திப்பூர்வமான சேவையானது, கடவுள் மீதான மிகவும் மேன்மையான, தூய்மையான அன்பாக வெளிப்படுகிறது

ராமானுஜர் பக்தி என்றால் என்ன என்பதை கீழ்க்கண்டவாறு கூறுகிறார் . த்ருவச்ம்ருதி , அதாவது தைல தாரையைப் போல் இடையறாத பகவத்யானம். கோபாலபூர்வதாபினி உபநிஷத்தில் அது பின்வருமாறு சொல்லப்படுகிறது. ‘பக்தி: அஸ்ய பஜனம்;ஏதத் இஹா ஆமுத்ர உபாதி நைராச்யேன அமுஷ்மின் மன:கல்பனம்.’இதன் பொருள்,
இம்மையிலோ மறுமையிலோ எந்த எதிர்பார்ப்பும் இன்றி அவன் மேல் ஈடுபாட்டுடன் பக்தி செய்வது. இதத்தான் தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் ‘இச்சுவை தவிர யான் போய் இந்திரலோகம் ஆளும் அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் அரங்கமாநகருளானே .’ என்றார்.-பாகவதத்தில் கிருஷ்ணர் கோபியரின் அன்பைப் பற்றி உத்தவரிடம் கூறுகிறார் ,
தா ந அவிதன் மயி அனுஷங்கபத்த திய: 
ஸ்வாத்மானம் அதை: ததா இதம் 
யதா சமாதௌ முனைய: அப்திதோயே 
நத்ய: பிரவிஷ்டா இவ நாமரூபே (பாக.11.12)
“எண்ணங்கள் என்னிடம் லயிக்க அவர்கள் தங்கள் உடலையோ காலதேசத்தையோ உணர்ந்தாரில்லை. அவர் நிலை யோகிகள் ஸமாதி நிலையை ஒத்தது. எவ்வாறு நதிகள் கடலை அடைந்த பின் தங்கள் நாமரூபத்தை இழக்கின்றனவோ அதுபோல.”ஹனுமான் கூறுகிறார், 
தேஹ புத்த்யா து தாஸோ அஹம் ஜீவபுத்த்யாது த்வதம்சக:
ஆத்மபுத்த்யா த்வமேவ அஹம் இதி மே நிச்சிதா மதி:
நான் தேஹம் என்ற பாவனையில் உன்னுடைய தாசன்., நான் ஜீவன் நீ என் அந்தராத்மா என்ற நிலையில் நான் உன் அம்சம். நாதான் ஆத்மா என்ற பாவனையில் நீயே நான். 
இதைவிட த்வைதம் , விசிஷ்டத்வைதம், அத்வைதம் இவைகளை தெளிவாக விளக்க முடியாது. 
இதுவே பரபக்தி.,

–

அமிர்தஸ்வருப சா

இந்த தெய்வீக அன்பு அதன் உள்ளார்ந்த இயல்பிலேயே அழியாத பேரின்பமாகும்.கடவுள் மீதான இந்தத் தூய அன்பு நித்தியமானது-தெய்வீக பக்தி எனப்படும் இறைவனின் மீதான உன்னத அன்பு, அழியாத தன்மையையும் உடையது.

–

யல்லப்த்வா புமான் சித்தோ பவதி , அமிர்தோ பவதி த்ரிப்தோ பவதி

கடவுள் மீதான இந்தத் தூய அன்பு நித்தியமானது.அதை அடைவதன் மூலம், ஒருவர் பரிபூரணமானவராகவும், அழியாதவராகவும், என்றென்றும் திருப்தி அடைந்தவராகவும் ஆகிறார்.கடவுள் மீதான தூய அன்பில், தெய்வீக பக்தித் தொண்டின் அந்த நிலையை அடையும்போது, ​​ஒருவர் பரிபூரணமானவராகவும், அழியாதவராகவும், அமைதி உடையவராகவும் ஆகிறார்.இந்த உன்னத பக்தியைப் பெறுவதன் மூலம், பக்தன் பரிபூரணத்தையும் அழியாமையையும் அடைந்து, மிகுந்த மனநிறைவு அடைகிறான்

கடவுள் மீதான தூய அன்பில், தெய்வீக பக்தித் தொண்டின் அந்த நிலையை அடையும்போது, ​​ஒரு நபர் பரிபூரணமானவராகவும், அழியாதவராகவும், அமைதி உடையவராகவும் ஆகிறார்.

சூத்ரம் 5
யத் ப்ராப்ய ந கிஞ்சித் வாஞ்சதி ந சோசதி ந த்வேஷ்டி ந ரமதே ந உத்ஸாஹீ பவதி 
இந்த பராபக்தியை அடைந்த ஒருவன் எதுவும் வேண்டுவதில்லை, துக்கப்படுவதில்லை , வெறுப்பை அடைவதில்லை , எதையும் அனுபவிக்க ஆசை இல்லை தன்னலமாக எதிலும் ஈடுபடுவதில்லை.

அத்தகைய தூய பக்தித் தொண்டில் ஈடுபட்டிருப்பவர், புலனின்பத்திற்காக எதையும் விரும்புவதில்லை; எந்த இழப்பிற்காகவும் வருந்துவதில்லை; எதையும் வெறுப்பதில்லை; தன் சொந்த நலனுக்காக எதையும் அனுபவிப்பதில்லை; உலகியல் செயல்களில் மிகுந்த ஆர்வம் கொள்வதில்லை.

—

யஜிநத்வா மத்தோ ভவதி ஸ்தব்தோ ভவத்யாத்மராமோ ভவதி-பக்தன் முதலில் ஆனந்தப் பரவசத்தில் மூழ்கலாம். பின்னர், அதை உணர்ந்தபின், அவன் செயலற்று மௌனமாகி, ஆத்மாவில் இன்பம் காண்கிறான்-பகவான் மீதான அன்பினால் செய்யப்படும் பக்தித் தொண்டின் செயல்முறையை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்பவர், அதன் வெளிப்பாட்டில் பரவசமடைகிறார். சில சமயங்களில், அவர் பரவசத்தில் திகைத்து, பரமாத்மாவின் சேவையில் ஈடுபட்டு, தன் முழு ஆன்மாவையும் அனுபவிக்கிறார்.-எந்த பக்தியை அறிந்தவனோ, அதில் ஒருவன் பரவசமடைந்து, மௌனமாகி, ஆத்மாவில் இன்பம் காண்கிறான்.

இறை அன்பில் செய்யப்படும் பக்தித் தொண்டின் செயல்முறையை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்பவர், அதன் பிரவாகத்தில் திளைக்கிறார். சில சமயங்களில் அவர் பரவசத்தில் மதிமயங்கி, பரமாத்மாவின் சேவையில் ஈடுபட்டு, தன் முழு ஆன்மாவையும் அனுபவிக்கிறார்-

—

ச ந கமயமாநா நிரோதரூபத்வாத்–பக்தியே எல்லா ஆசைகளுக்கும் தடையாக இருப்பதால், அதைக் கொண்டு எந்த ஆசையையும் நிறைவேற்ற முடியாது.-தூய பக்தித் தொண்டில் காமத்திற்கு இடமில்லை, ஏனெனில் அதில் எல்லா உலகியல் செயல்களும் துறக்கப்படுகின்றன-அது துறவு இயல்புடையதாக இருப்பதால், அந்த தெய்வீக அன்பில் ஆசையின் அம்சம் ஏதுமில்லை.

தூய பக்தித் தொண்டில் காமத்திற்கு இடமில்லை, ஏனெனில் அதில் எல்லா உலகியல் செயல்களும் துறக்கப்படுகின்றன.

நிரோধஸ்து லோகவேদவ்யாபரந்யாஸঃ ।–துறவு என்பது உலகியல் மற்றும் புனிதமான அனைத்துச் செயல்களையும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிப்பதாகும்.-பக்தித் தொண்டில் அத்தகைய துறவு என்பது, வேதக் கட்டளைகளால் நிர்வகிக்கப்படும் எல்லாவிதமான சமூகப் பழக்கவழக்கங்களையும் மதச் சடங்குகளையும் கைவிடுவதாகும்.-உண்மையில், துறவு என்பது அனைத்து உலகியல் மற்றும் மதச் செயல்பாடுகளையும் முற்றிலுமாகத் துறப்பதாகும்.

பக்தித் தொண்டில் அத்தகைய துறவு என்பது, வேதக் கட்டளைகளால் நிர்வகிக்கப்படும் அனைத்து வகையான சமூகப் பழக்கவழக்கங்களையும் மதச் சடங்குகளையும் கைவிடுவதாகும்.

தஸ்மிந்நநந்யதா தদ்விரோধிஷுদாசிநாதாச்ச–9-ஒரு பக்தரின் துறவு என்பது, அவருடைய முழு ஆன்மாவும் இறைவனை நோக்கிச் செல்வதும், இறை அன்பிற்குத் தடையாக இருப்பவை அனைத்தையும் நிராகரிப்பதுமாகும்.-துறவு என்பது, இறைவனுக்கு முழுமையாக நம்மை அர்ப்பணிப்பதையும், அவருடைய சேவைக்குத் தடையாக இருப்பவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல் இருப்பதையும் குறிக்கும்.இறைவனிடம் முழு மனதுடன், ஒரே குறிக்கோளுடன் கூடிய பக்தியும், அதற்கு முரணான மற்ற எல்லாவற்றிலும் முழுமையான பற்றின்மையும் கொள்வதே துறவறத்தின் இயல்பாகும்.

துறத்தல் என்பது, ஆண்டவருக்கு முழுமையாக நம்மை அர்ப்பணிப்பதையும், அவருடைய சேவைக்குத் தடையாக இருப்பவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல் இருப்பதையும் குறிக்கும்-

அந்யாஸ்ரயணம் த்யாகோ அந்யதா-10-முழுமனதுடனான பக்தி என்பது மற்ற எல்லாப் புகலிடங்களையும் துறந்து, இறைவனிடம் தஞ்சம் அடைவதாகும்.-இறைவனுக்கு முழுமையாக அர்ப்பணிப்பது என்பது மற்ற எல்லா புகலிடங்களையும் துறப்பதாகும்.-மற்ற எல்லா ஆதரவுகளையும் துறப்பதே முழு மனதுடன் கூடிய பக்தியாகும்.-

கர்த்தருக்கு மட்டுமே நம்மை அர்ப்பணிப்பது என்பது, அவரைத் தவிர மற்ற எல்லா புகலிடங்களையும் துறப்பதாகும்.

—

லோகவேதேஷு தদநுகூலாசரணம்தদ்விரோধிஶுদாசிநாதா-11-இறை அன்புக்கு எதிராகச் செயல்படுவனவற்றை நிராகரிப்பது என்பது, இறை பக்திக்கு உகந்த உலகியல் மற்றும் புனிதமான செயல்களைச் செய்வதாகும்-பக்தித் தொண்டிற்குத் தடையாக இருப்பவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல் இருப்பது என்பது, பக்தித் தொண்டிற்கு உகந்த சமூக வழக்கம் மற்றும் வேதக் கட்டளைகளை மட்டும் ஏற்றுக்கொள்வதாகும்.-கடவுளுக்கு உகந்த அனைத்து உலகியல் மற்றும் சமயப் பணிகளையும் செய்வதும், கடவுளுக்கு விரோதமான செயல்கள் அனைத்தின் மீதும் முழு அலட்சியம் கொண்டிருப்பதும்… (அதுவே “அலட்சியம்”).-

பக்தித் தொண்டிற்குத் தடையாக இருப்பவற்றைப் புறக்கணிக்குதல் என்பது, பக்தித் தொண்டிற்கு உகந்த சமூக வழக்கங்கள் மற்றும் வேதப் பரிந்துரைகளின் செயல்களை மட்டும் ஏற்றுக்கொள்வதாகும்.

—

ভவது நிஶ்சயদாদ்யாদூர்ধ்வம்ஶாஸ்த்ரரக்ஷணம் ।-12-ஒருவரின் ஆன்மீக வாழ்க்கை கடவுளில் உறுதியாக நிலைபெறாத வரை, வேதவாக்கியங்கள் பின்பற்றப்படலாம்.-வாழ்க்கையில் பரிபூரணத்துவத்தை அடைவதற்கு பக்தித் தொண்டே ஒரே வழி என்ற உறுதியான நம்பிக்கையில் ஒருவர் நிலைபெற்ற பிறகும், சாஸ்திரங்களின் கட்டளைகளைத் தொடர்ந்து பின்பற்ற வேண்டும்.இவ்வாறு முழு மனதுடன் கூடிய பக்தி வாழ்க்கை வாழத் தீர்மானித்த பின்பு, வேத போதனைகளின் பாதுகாப்பு உண்டாகட்டும்.

வாழ்க்கையின் பரிபூரணத்தை அடைவதற்கு பக்தித் தொண்டே ஒரே வழி என்ற உறுதியான நம்பிக்கையில் ஒருவர் நிலைபெற்ற பிறகும், சாஸ்திரங்களின் பரிந்துரைகளைத் தொடர்ந்து பின்பற்ற வேண்டும்.

—

அன்யதா பதித்ய சங்கய--13-ஏனெனில், இல்லையெனில் கீழே விழும் அபாயம் உள்ளது.-இல்லையெனில் கீழே விழுவதற்கு எல்லா சாத்தியங்களும் உள்ளன.-அல்லது, (ஆன்மீகப் பாதையிலிருந்து) வீழ்ச்சி ஏற்பட்டுவிடுமோ என்ற அச்சம் உள்ளது.

இல்லையென்றால் கீழே விழுவது மிகவும் எளிது.

—

லோகோபி தவதேவ கிந்து ভோஜநாদிவ்யபரஸ்த்வஶரீரধரணவধீ–14-ஒருவரின் இறை அன்பு தீவிரமடையும் வரை மட்டுமே சமூகப் பழக்கவழக்கங்களைப் பின்பற்றலாம்; ஆனால், உடலைப் பாதுகாப்பதற்கு அவசியமான உண்ணுதல், பருகுதல் போன்ற செயல்களைக் கைவிடக்கூடாது.-உடல் இருக்கும் வரை, சமூக, அரசியல் நடவடிக்கைகளிலும், உணவு போன்ற விஷயங்களிலும் மிகக் குறைவாகவே ஈடுபட வேண்டும்.பல்வேறு சமூகத் தொடர்புகளில் உள்ள உலகியல் கடமைகளும், (புற உலகத்தைப் பற்றிய உணர்வு நம்மிடம் இருக்கும் வரை) அந்த அளவிற்கு மட்டுமே செய்யப்பட வேண்டும்; ஆனால், உண்ணுதல் போன்ற செயல்கள், உடல் இருக்கும் வரை நிச்சயமாகத் தொடரும்.

உடல் இருக்கும் வரை, சமூக மற்றும் அரசியல் நடவடிக்கைகளிலும், உணவு உண்ணுதல் போன்ற விஷயங்களிலும் மிகக் குறைவாகவே ஈடுபட வேண்டும்.

—

அத்தியாயம் 2: பக்தியை வரையறுத்தல்-

தல்லக்ஷணாநி வச்யந்தேநாநாமதபேதாத்–15-முனிவர்களின் கண்ணோட்டங்களில் உள்ள வேறுபாடுகளின் காரணமாக, தெய்வீக அன்பின் பண்புகள் அவர்களால் பலவிதமாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன-இப்போது, ​​பக்தி சேவையின் பண்புகள் பல்வேறு அதிகாரப்பூர்வமான கருத்துக்களின்படி விவரிக்கப்படும்.மாறுபட்ட கருத்துக்கள் நிலவுவதால், அதன் (பக்தியின்) பண்புகள் இப்போது விவரிக்கப்படுகின்றன.

இப்போது, ​​பக்தி சேவையின் பண்புகள் பல்வேறு அதிகாரப்பூர்வ கருத்துக்களின்படி விவரிக்கப்படும்.

—

பூஜாদிஷ்வாநுரகே இதி பராசார்யঃ–16-பராசரரின் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த வியாசர், பக்தி என்பதை வழிபாடு மற்றும் அது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுதல் என வரையறுக்கிறார்.-பராசர முனியின் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த ஸ்ரீல வியாசதேவர், பக்தி என்பது பகவானைப் பல்வேறு வழிகளில் வழிபடுவதில் உள்ள பேரன்பு என்று கூறுகிறார்.-ஆழ்ந்த அன்போடும் உறுதியான பற்றோடும் இறைவனை வழிபடுவதில்” என பராசரரின் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த ஸ்ரீ வேத வியாசர் கூறுகிறார்.

பராசர முனியின் மகனான ஸ்ரீ வியாசர், பக்தி என்பது இறைவனைப் பல்வேறு வழிகளில் வழிபடுவதில் உள்ள பேரன்பு என்று கூறுகிறார்.

—

கதாதிஷ்விதி கர்கா–17-கடவுளின் நாமத்தைக் கேட்பதிலும் அதைப் புகழ்வதிலும் உள்ள பக்தியே பக்தி என கார்கே முனிவர் வரையறுக்கிறார்.பகவானைப் பற்றிய, பகவானால் கூறப்படும் கதைகள் போன்றவற்றின் மீது கொள்ளும் பிரியமே பக்தி என்று கர்க முனிவர் கூறுகிறார்.-இறைவனின் மகிமைகள் முதலிய கதைகளைக் கேட்பதில் மிகுந்த பற்றுதல் கொள்வதே பக்தி” என்கிறார் மகரிஷி கர்கர்.

பகவானைப் பற்றிய, பகவானால் சொல்லப்படும் கதைகள் போன்றவற்றின் மீது கொள்ளும் பிரியமே பக்தி என்று கர்க முனிவர் கூறுகிறார்-

—

ஆத்மராத்யவிரோதேநேதி சாண்டில்யঃ–18-சந்திலிய முனிவர், பக்தி என்பதை, கவனத்தை சிதறடிக்கும் எண்ணங்கள் அனைத்தையும் தவிர்த்து, ஆத்மாவில் மட்டுமே இன்பம் காண்பது என்று வரையறுக்கிறார்-பரமாத்மாவில் இன்பம் காண்பதற்கு உள்ள எல்லாத் தடைகளையும் ஒருவன் அகற்றுவதாலேயே பக்தி உண்டாகிறது என்று சந்தில்யர் கூறுகிறார்.-உள்மனப் பற்றுக்கு முரண்படாத இறை பக்தியே உண்மையான பக்தி” என்கிறார் சாண்டில்ய முனிவர்.

பரமாத்மாவில் இன்பம் காண்பதற்கு உள்ள எல்லாத் தடைகளையும் ஒருவன் அகற்றுவதாலேயே பக்தி உண்டாகிறது என்று சாண்டில்யர் கூறுகிறார்.-

—

நாரদஸ்து தদர்பிடখிலாச்சரதদ்விஸ்மரணே பரமவ்யகுலதேதி–19-நாரதர் பக்தியின் அறிகுறிகளாக இவற்றைத் தருகிறார்: எல்லா எண்ணங்களும், எல்லா வார்த்தைகளும், எல்லா செயல்களும் இறைவனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டு, இறைவனைப் பற்றிய மிகச்சிறிய மறதிகூட ஒருவரை மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்த்தும்போது, ​​அப்போது அன்பு தொடங்கிவிட்டது.-இருப்பினும், நாரதர், ஒருவன் தன் ஒவ்வொரு செயலையும் பரம இறைவனுக்கு அர்ப்பணிப்பதும், அதை மறப்பதில் மிகுந்த துயரத்தை அடைவதுமே பக்தி என்று கூறுகிறார்-தேவர்ஷி நாரதரின் கூற்றுப்படி, “எல்லா செயல்களையும் இறைவனின் பீடத்தில் முழுமையாக அர்ப்பணிப்பதும், இறைவனை மறக்கும் எல்லாத் தருணங்களிலும் தாங்க முடியாத வேதனைகளை அனுபவிப்பதும்” உன்னதமான தெய்வீக அன்பு (பக்தி) ஆகும்

எனினும், நாரதர், ஒருவன் தன் ஒவ்வொரு செயலையும் பரம இறைவனுக்கு அர்ப்பணிப்பதும், அவரை மறப்பதில் மிகுந்த துயரம் கொள்வதுமே பக்தி என்று கூறுகிறார்.-

—

அஸ்த்யேவமேவம்–20-அன்பின் அத்தகைய பரிபூரண வெளிப்பாடுகளுக்கு உதாரணங்கள் உள்ளன.-உண்மையில், பக்தி என்பது இந்த ஒவ்வொரு விதத்திலும் சரியாகவே விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.-அது மேலே விவரிக்கப்பட்டபடியே இருக்கட்டும்.

பக்தி என்பது, உண்மையில், இந்த ஒவ்வொரு வழிகளிலும் சரியாகவே விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.-

—

யதா விரஜகோபிகானம்–21-விரஜ கோபியர்கள் கொண்டிருந்தபடி.-விரஜ கோபியர்கள் தூய பக்திக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்கின்றனர்.-விரஜ கோபியர்களின் அன்பைப் போலவே.-

விரஜத்தின் இடையர் பெண்கள் தூய பக்திக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்கின்றனர்.-

—

தத்ராபி நாமஹாத்ம்யஜ்ஞாநவிஸ்மৃத்யபவদঃ-22-கிருஷ்ணரைத் தங்கள் காதலராக வழிபட்டபோதிலும், கோபிகள் கிருஷ்ணரின் தெய்வீகத் தன்மையை ஒருபோதும் மறக்கவில்லை.-கோபியர்களின் விஷயத்தில்கூட, அவர்கள் இறைவனின் மகத்துவத்தை மறந்ததற்காக அவர்களைக் குறை கூற முடியாது.-அங்கும், இந்த பரிபூரண அன்பு நிலையில், இறைவனின் மகிமையை மறக்கும் அபாயம் இல்லை

கோபியர்களின் விஷயத்தில்கூட, அவர்கள் இறைவனின் மகத்துவத்தை மறந்ததற்காக அவர்களைக் குறை கூற முடியாது.-

—

தத்விஹினம் ஜரநாமிவ–23-கிருஷ்ணரே கடவுள் என்ற ஞானம் அவர்களிடம் இல்லாதிருந்தால், அவர்களுடைய காதல், உலகியல் காதலன் ஒருவன் தன் காதலி மீது கொள்ளும் கீழ்த்தரமான காமத்தைப் போல இருந்திருக்கும்.-மறுபுறம், இறைவனின் மகத்துவத்தை அறியாமல் காட்டப்படும் பக்தி வெளிப்பாடுகள், முறையற்ற உறவுகளில் ஈடுபடுவோரின் விவகாரங்களை விடச் சிறந்தவை அல்ல.-கர்த்தருடைய மெய்யான சுபாவத்தை அறியாத அன்பு, முறையற்ற காதலின் மீதுள்ள முறையற்ற அன்பைப் போன்றது.-

மறுபுறம், கடவுளின் மகத்துவத்தைப் பற்றிய அறிவு இல்லாமல் காட்டப்படும் பக்தி, முறையற்ற உறவுகளில் ஈடுபடுவோரின் விவகாரங்களை விடச் சிறந்ததல்ல.-

—

நாஸ்த்யேவ தஸ்மிந்ஸ்தத்ஸுখஸுখித்வம்–24-காமத்தில் தன் சொந்த இன்பத்திற்கான ஆசை மட்டுமே உள்ளது; ஒருவரின் மகிழ்ச்சி, நேசிக்கப்படுபவரை மகிழ்விப்பதில் அடங்கியிருக்கவில்லை–அத்தகைய போலி பக்தியில், ஒருவன் இறைவனின் திருப்தியில் மட்டுமே பிரத்தியேகமான இன்பத்தைக் காண்பதில்லை.-கள்ளக் காதலன்-காதலி மீதான உலகியல் காதலில், மற்றவருக்கு அளிக்கப்படும் மகிழ்ச்சியில் கிடைக்கும் இன்பம் என்ற உணர்வு நிச்சயமாகச் சிறிதும் இருப்பதில்லை.

அத்தகைய போலி பக்தியில், ஒருவர் ஆண்டவரின் சித்தத்தில் மட்டுமே பிரத்தியேகமான இன்பத்தைக் காண்பதில்லை.-

—

ஸா து கர்மஜ்ஞாநயோகேভ்யாধிகாதரா–25-பக்தி என்பது கர்மத்தை விடவும், ஞானத்தை விடவும், யோகத்தை (ராஜ யோகத்தை) விடவும் மேலானது.–மறுபுறம், தூய பக்தித் தொண்டானது, பலன் தரும் செயல்கள், தத்துவார்த்த ஊகங்கள் மற்றும் ஆன்மிகத் தியானம் ஆகியவற்றைக் காட்டிலும் மிகவும் மேலானதாகும்.–உன்னதமான பக்தி என்னும் உத்தியானது, உண்மையில் கர்ம மார்க்கம், ஞான மார்க்கம் மற்றும் யோக மார்க்கம் ஆகியவற்றை விடவும் மேலானதாகும்.-

மறுபுறம், தூய பக்தித் தொண்டானது, பலன் தரும் காரியங்கள், தத்துவார்த்த ஊகங்கள் மற்றும் ஆழ்நிலை தியானம் ஆகியவற்றைக் காட்டிலும் மிகவும் மேலானது.

—

பலருபத்வத்–26-ஏனெனில், பக்தி என்பதே ஆன்மீக வாழ்வின் இறுதி இலக்கு அல்லது குறிக்கோள் ஆகும். மற்ற எல்லா வழிகளும் அதன் உணர்தலுக்கே இட்டுச் செல்கின்றன–எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, பக்தி என்பது எல்லா முயற்சிகளின் பலனாகும்.–ஏனெனில் அது எல்லா யோகங்களின் பலன்களின் இயல்பைச் சார்ந்தது.-

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, பக்தி என்பது எல்லா முயற்சிகளின் பலனாகும்.

---

ஈஶ்வரஸ்யாப்யভிமாநদ்வேஷித்வாத் দிந்யா ப்ரியத்வாச்ச–27-பக்தி மிகச் சிறந்தது, ஏனென்றால் கடவுள் அகங்காரத்தை வெறுத்து, பணிவை விரும்புகிறார்.-மேலும், ஆண்டவர் பெருமைக்காரர்களை விரும்புவதில்லை, ஆனால் தாழ்மையானவர்கள் மீது பிரியப்படுகிறார்.-மேலும், கடவுளுக்கு அகங்காரம் பிடிக்காததாலும், சாந்த குணத்தின் மீதுள்ள அன்பினாலும் (பக்தி மட்டுமே மேலானது).-

கர்த்தர் பெருமைக்காரர்களை விரும்புவதில்லை, ஆனால் தாழ்மையானவர்கள் மீது பிரியப்படுகிறார்.

—

தஸ்ய ஜ்ஞாநமேவ ஸாধநமித்யேகே–28-பக்தியை அடைவதற்கு அறிவே வழி என்று சிலர் கருதுகின்றனர்.-பக்தியை வளர்ப்பதற்கு அறிவே வழி என்று சிலர் கூறுகிறார்கள்.–“தெய்வீக அன்பிற்கு, ஞானம் மட்டுமே வழி” என்று சில ஆச்சார்யர்கள் கூறுகின்றனர்.-

பக்தியை வளர்ப்பதற்கு அறிவே வழி என்று சிலர் கூறுகிறார்கள்.

---

அந்யோந்ய ஆஸ்ரயத்வம் இத் அந்யே–29-அறிவும் பக்தியும் ஒன்றையொன்று சார்ந்தவை என மற்றவர்கள் கருதுகின்றனர்.-மற்றவர்கள் பக்தியையும் ஞானத்தையும் ஒன்றையொன்று சார்ந்தவை எனக் கருதுகின்றனர்.–ஒன்றையொன்று சார்ந்தது” என மற்றவை அறிவிக்கின்றன.-

மற்றவர்கள் பக்தியையும் அறிவையும் ஒன்றையொன்று சார்ந்தவை எனக் கருதுகின்றனர்.

—

ஸ்வயம் ফலரூபதேதி ব்ரஹ்மகுமாரঃ–30-ஆன்மீக உணர்தலே அதன் ஒரே பலன் என்று நாரதர் கூறுகிறார்.-ஆனால் பிரம்மாவின் சந்ததி, பக்தியே அதன் பலன் என்கிறது.–அது (பக்தி) தனக்குத் தானே பலன்” என்று படைப்பாளனாகிய பிரம்மாவின் சந்ததியினர் கூறுகின்றனர்.-

ஆனால் பிரம்மாவின் மகன், பக்தியே அதன் பலன் என்கிறார்.-

–

ராஜগৃஹபோஜநாদிஷு ததைவாদৃஷ்டத்வாத்
ந தேந ராஜபரிதோஷா க்ஷுধஸந்திர்வா ॥–31-32-ஒரு ஆட்சியாளரைப் பற்றி அறிந்துகொள்வதாலும், அவரது அரண்மனையைப் பார்ப்பதாலும் மட்டும் அவரை மகிழ்விக்க முடியாது; அதுபோலவே, உணவைப் பற்றிய அறிவாலும் அதைக் காண்பதாலும் மட்டும் பசியைத் தணித்துக்கொள்ள முடியாது; அதுபோலவே, அன்பு வரும் வரை இறைவனைப் பற்றிய அறிவாலோ அல்லது உணர்வாலோ ஒருவன் திருப்தியடைய முடியாது-அரச மாளிகை, உணவு போன்ற உதாரணங்கள் இதை விளக்குகின்றன. ஓர் ஆட்சியாளர் ஒரு மாளிகையைப் பார்ப்பதால் மட்டும் முழுமையாகத் திருப்தி அடைவதில்லை, அதுபோலவே ஒருவர் உணவைப் பார்ப்பதால் மட்டும் தன் பசியைத் தணித்துக்கொள்ள முடியாது.-ஏனெனில், இடங்கள், இரவு உணவு போன்ற உதாரணங்களில் அது அவ்வாறே நிரூபிக்கப்பட்டுக் காணப்படுகிறது. அதன் காரணமாக (வெறும் அறிவால் மட்டுமே), ஆட்சியாளரின் தயவோ, பசி தணிவதோ ஒருபோதும் நிகழாது.-

அரச மாளிகை, உணவு போன்ற உதாரணங்கள் மூலம் இது விளக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு அரசன் ஒரு மாளிகையைப் பார்ப்பதால் மட்டும் முழுமையாகத் திருப்தி அடைவதில்லை, அதுபோலவே ஒருவரால் உணவைப் பார்ப்பதால் மட்டும் தன் பசியைத் தணித்துக்கொள்ளவும் முடியாது.

–

தஸ்மாத்ஸைவ গ்ராஹ்ய முமுக்ஷுபிஹி–33-எனவே, (பிறப்பு, இறப்பு, மறுபிறப்பு, இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்து எதிர்நிலை ஜோடிகள் போன்ற) எல்லா வரம்புகளையும் பந்தங்களையும் கடக்க விரும்புவோர், பரம அன்பை மிக உயர்ந்த இலக்காக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.-எனவே, முக்தியை நாடுபவர்கள் பக்தித் தொண்டில் மட்டுமே ஈடுபட வேண்டும்.-எனவே, முழுமையான முக்தியை நாடுபவர்கள், கடவுள் மீதான அந்தப் பரம அன்பை மட்டுமே நாட வேண்டும்.-

ஆகையால், முக்தியை நாடுபவர்கள் பக்தித் தொண்டில் மட்டுமே ஈடுபட வேண்டும்.

—

அத்தியாயம் 3: சாதனையின் வழிமுறைகள்-

தஸ்ய ஸধாநாநி গயந்தி ஆசார்யாஹா ॥–34-மாபெரும் ஆசிரியர்கள், உன்னதமான அன்பை அடைவதற்கான வழிமுறைகளாகப் பின்வருவனவற்றைத் துதிப்பாடல்களில் விவரிக்கிறார்கள்-பக்தித் தொண்டை அடைவதற்கான வழிமுறைகளைத் தரமான அறிஞர்கள் விவரித்துள்ளனர்.-உள்ளத்தில் இந்தப் பக்தியை வளர்ப்பதற்கான வழிமுறைகள் குறித்து பண்டைய ஆசிரியர்கள் வெவ்வேறு விதமாகப் பாடுகிறார்கள்-

பக்தி சேவையை அடைவதற்கான வழிமுறைகளைத் தரமான நூல்கள் விவரித்துள்ளன.

—

தத்து விஷய த்யாகத் ஸங்கத்யகச்ச–35-உன்னதமான அன்பை அடைவதற்கு, ஒருவர் புலன் இன்பப் பொருட்களையும் அவற்றின் மீதான பற்றையும் துறக்க வேண்டும்.-புலனின்பங்களையும் உலகப் பற்றுகளையும் துறப்பதன் மூலம் ஒருவன் பக்தியை அடைகிறான்.-உண்மையில் பக்தியின் ஆதாரங்கள் (1) புலன்-பொருட்களைத் துறப்பதன் மூலமும், (2) சுற்றியுள்ள உயிரினங்கள் மீதான பற்றுகளைத் துறப்பதன் மூலமும் முழுமையாக ஆராயப்பட்டு பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

புலனின்பங்களையும் உலகப் பற்றுகளையும் துறப்பதன் மூலம் ஒருவன் பக்தியை அடைகிறான்.

–

அவ்யவ்ரிதா பஜனத்–36-கடவுளைத் தடையின்றி, இடைவிடாமல் வழிபடுவதன் மூலம் (உன்னத அன்பு) அடையப்படுகிறது.–இறைவனை இடைவிடாமல் வழிபடுவதால் பக்தி அடைகிறார்.-கர்த்தருக்கு இடைவிடாத மேன்மையான மற்றும் அன்பான சேவையின் மூலம்.-

இறைவனை இடைவிடாமல் வழிபடுவதன் மூலம் ஒருவன் பக்தியை அடைகிறான்.

–

லோகேபி ভগவத் গுணா ஶ்ரவண கீர்தநாத் ॥–37-வாழ்க்கையின் சாதாரண செயல்களில் ஈடுபட்டிருக்கும்போதே, கர்த்தரின் மகிமையைக் கேட்பதாலும் பாடுவதாலும்.-இவ்வுலகில் வாழ்க்கையின் சாதாரணச் செயல்களில் ஈடுபட்டிருக்கும்போதே, பரம இறைவனின் சிறப்புக் குணங்களைக் கேட்பதாலும் உச்சரிப்பதாலும் ஒருவன் பக்தியை அடைகிறான்.-உலகச் செயல்களில் ஈடுபட்டிருக்கும்போதும், கர்த்தருடைய மகிமைகளைக் கேட்பதாலும் பாடுவதாலும்.-

இவ்வுலகில் வாழ்க்கையின் சாதாரணச் செயல்களில் ஈடுபட்டிருக்கும்போதே, பரம இறைவனின் சிறப்புக் குணங்களைக் கேட்பதாலும் உச்சரிப்பதாலும் ஒருவன் பக்தியை அடைகிறான்.

–

முখ்யாதஸ்து மஹாகৃபாயைவ ভগவத்கৃபாலேஶத்வா–38-பக்தியை அடைவதற்கான பிரதான வழி, ஒரு மகாத்மாவின் அருளே ஆகும்.-ஆயினும், முதன்மையாக, மகான்களின் கருணையாலோ அல்லது பகவானின் கருணையின் ஒரு சிறு துளியாலோ ஒருவர் பக்தியை வளர்த்துக் கொள்கிறார்.
-முதன்மையாக அது (தூய பக்தி) (மகான்களின் அருளால், அல்லது சிறிதளவு தெய்வீக அருளால் பெறப்படுகிறது.

ஆயினும், முதன்மையாக, மகான்களின் கருணையாலோ அல்லது பகவானின் கருணையின் ஒரு சிறு துளியாலோ ஒருவர் பக்தியை வளர்த்துக் கொள்கிறார்.

—

மஹத்ஸங்গஸ்து দுர்லபோ அகம்யாமோঘஶ்ச–39-ஒரு மகான் அருளைப் பெறுவது கடினம், ஏனெனில் அத்தகையவரை அடையாளம் காண்பது கடினம்; ஆனால் ஒருவர் அருளைப் பெற்றால், அதன் விளைவு பிழையற்றது-மகான்களின் சங்கமம் என்பது அரிதாகக் கிடைக்கக்கூடியது, புரிந்துகொள்வதற்குக் கடினமானது, மற்றும் தவறற்றது.-ஒரு மகான் உடன் தொடர்பு கொள்வது உண்மையிலேயே மிகவும் கடினமானது. அவர்களை முழுமையாக அறிந்துகொள்வது இயலாத காரியம். ஆயினும், அதன் தாக்கம் பிழையற்றது.

மகான்களின் சகவாசம் கிடைப்பது அரிது, புரிந்துகொள்வது கடினம், மற்றும் அது தவறாதது.

–

லப்யதேபி தத் கிருபை யேவ–40-இறைவனின் அருளால் மட்டுமே ஒரு சாதகர் ஒரு மகான் மகாத்மாவின் அருளைப் பெறுகிறார்.-மகான்களின் சங்கமத்தை அடைய முடியும் — ஆனால் அது இறைவனின் கருணையால் மட்டுமே.-ஆயினும், இறைவனின் அருளால் மட்டுமே மகத்தான ஆன்மாக்கள் அடையப்படுகின்றன.-

மகான்களின் சகவாசத்தை அடைய முடியும் — ஆனால் அது இறைவனின் கருணையால் மட்டுமே.

—

தஸ்மிந் தஜ் ஜனே பேத அபவாத்–41-கடவுளுக்கும் பக்தர்களுக்கும் இடையில் எந்த வேறுபாடும் இல்லை.-(பகவானின் தூய பக்தர்களின் சங்கத்தாலோ அல்லது நேரடியாக பகவானின் கருணையாலோ ஒருவர் பக்தியை அடையலாம், ஏனெனில்) பகவானும் தூய பக்தர்களும் வெவ்வேறானவர்கள் அல்ல.-ஏனெனில் கடவுளுக்கும் பக்தர்களுக்கும் இடையில் வேறுபாடு என்ற உணர்வே இல்லை.-

[பகவானின் தூய பக்தர்களின் சகவாசத்தாலோ அல்லது நேரடியாக பகவானின் கருணையாலோ ஒருவர் பக்தியை அடையலாம், ஏனெனில்] பகவானும் அவருடைய தூய பக்தர்களும் பிரிக்கப்பட்டவர்கள் அல்ல-

—

ததேவ ஸாத்யதம் ததேவ ஸாத்யதாம்--42-எனவே, ஒரு மகான் அருளை நாடுங்கள்.-தூய பக்தர்களின் சங்கத்திற்காக மட்டுமே பாடுபடுங்கள்.-அது ஒன்று மட்டுமே நிறைவேற்றப்பட வேண்டும்; அது ஒன்று மட்டுமே நிறைவேற்றப்படட்டும்.-

தூய பக்தர்களின் சகவாசத்திற்காக மட்டுமே பாடுபடுங்கள்.-

–

துஸ் சங்கா சர்வதைவே த்யாஜ–43-தீய [அறியாமை] சகவாசத்தை எந்த வகையிலும் தவிர்க்கவும்.-ஒருவர் எல்லா விதமான இழிவான தொடர்புகளையும் துறக்க வேண்டும்.-தீய [அறியாமை] சகவாசத்தை எல்லா வகையிலும் துறப்பதே உகந்தது.-

ஒருவர் எல்லா விதமான இழிவான சகவாசத்தையும் துறக்க வேண்டும்.

—

காமக்ரோধமோஹ ஸ்மৃதிভ்ராம்ஶ்ச বுদ்ধிநாஸா ஸர்வநாசகாரணத்வாத் ॥–44-தீய [அறியாமை] சகவாசத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும், ஏனெனில் அது காமம், கோபம், மயக்கம், இலக்கை மறத்தல் மற்றும் இறுதி அழிவுக்கு வழிவகுக்கிறது.-பௌதிகப் பற்றுதல் காமம், கோபம், குழப்பம், மறதி, அறிவுக் குறைவு மற்றும் முழுமையான பேரழிவு ஆகியவற்றிற்குக் காரணமாக அமைகிறது.-ஏனெனில் அதுவே காமம், கோபம், மயக்கம், ஞாபக மறதி, பகுத்தறியும் திறன் இழப்பு ஆகியவற்றை உண்டாக்கி, இறுதியில் நமது முழு அழிவுக்கும் காரணமாக அமைகிறது.

பௌதிகப் பற்றுதல் காமம், கோபம், குழப்பம், மறதி, அறிவுக் குறைவு மற்றும் முழுமையான பேரழிவு ஆகியவற்றிற்குக் காரணமாகும்.

–

தரங்গயிதா அபிமே ஸங்கத்ஸமுদ்ரயந்தி ॥–45-இந்த உணர்ச்சிகள் ஆரம்பத்தில் சிற்றலைகளாக இருக்கலாம், ஆனால் தீய [அறியாமை] சகவாசம் அவற்றை மாபெரும் கடல் அலைகளாக எழச் செய்கிறது.-பொருள்சார் தொடர்புகளிலிருந்து அலைகளைப் போல எழும் இந்தத் தீய விளைவுகள், துயரம் எனும் ஒரு மாபெரும் சமுத்திரமாகத் திரண்டு வருகின்றன.-ஆரம்பத்தில் சிற்றலையாகத் தோன்றினாலும், (கோபம், காமம் போன்றவை) தீய (அறியாமை) சகவாசத்தால் பெருங்கடலாக மாறிவிடும்.-

பொருள்சார் தொடர்புகளிலிருந்து அலைகளைப் போல எழும் இந்தத் தீய விளைவுகள், துயரம் எனும் ஒரு மாபெரும் சமுத்திரமாகத் திரண்டு வருகின்றன.

—

கஸ்தராதி கஸ்தராதி மாயம் ? யா சங்கம்த்யஜதி யோ மஹானுபவம் ஸேவதே , நிர்மமோ பவதி-46-மாயையை வெல்பவர் யார்? யார் எல்லாப் பற்றுகளையும் துறந்து, பெரியோர்களுக்குச் சேவை செய்து, ‘நான், என்னுடையது’ என்ற உணர்விலிருந்து விடுபட்டவரோ அவரே.-மாயையைக் கடந்து செல்பவர் யார்? உலகப் பற்றுகளைத் துறந்து, முனிவர்களுக்குச் சேவை செய்து, தன்னலமற்றவராக மாறுபவரே-மாயையை (பிரமை) கடப்பவர் யார்? உண்மையில் மாயையை கடப்பவர் யார்? (1) புலன் பொருட்களின் மீதான எல்லா பற்றுகளையும் துறப்பவர்; (2) சிறந்த பக்தர்களுக்கு சேவை செய்பவர் மற்றும் (3) உடைமை உணர்வை துறப்பவர் —-

மாயையைக் கடந்து செல்லக்கூடியவர் யார்? உலகப் பற்றுகளைத் துறந்து, ஞானிகளுக்குச் சேவை செய்து, தன்னலமற்றவராக மாறுபவரே.

—

யோ விவிக்தஸ்தானம் , ஸேவதே , யோலோகபந்தமுன்மூலயாதி நிஸ்த்ரகுண்யோ பவதி , யோகக்ஷேமம் த்யஜதி–47-தனிமையில் வாழ்பவர், இவ்வுலகப் பந்தங்களைக் களைந்து, முக்குணங்களையும் கடந்து, தன் வாழ்வாதாரத்திற்கும் இறைவனையே சார்ந்திருப்பவர்.–மாயையைக் கடந்து செல்பவர் யார்?) யார் ஒரு தனிமையான இடத்தில் தங்கி, உலகியல் சமூகப் பற்றை வேரோடு துண்டித்து, இயற்கையின் மும்மடங்கு குணங்களின் தாக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு, பொருள் ஆதாயம் மற்றும் பாதுகாப்பு மீதான ஆசையைத் துறக்கிறாரோ அவரே.-அமைதியான தனிமையான இடத்தில் தன்னை வைத்துக் கொள்பவர், (5) உலகப் பற்றை வேரோடு பிடுங்குபவர், (6) குணங்களின் தாக்கங்களைக் கடந்து செல்பவர், (7) பொருட்களைப் பெறுவதற்கும் தக்கவைப்பதற்கும் உள்ள எல்லாக் கவலைகளையும் துறப்பவர்;-

[மாயையைக் கடந்து செல்பவர் யார்?] யார் ஒரு தனிமையான இடத்தில் தங்கி, உலகியல் சமூகத்தின் மீதான தனது பற்றை வேரோடு துண்டித்து, இயற்கையின் மூன்று குணங்களின் தாக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு, பொருள் ஆதாயம் மற்றும் பாதுகாப்பு மீதான ஆசையைத் துறக்கிறாரோ அவரே.

–

யঃ கர்மফலம் த்யஜபி , கர்மணிஸந்நியாஸ்யதி ததோ மৃদ்வந்த்வோ ভவதி–48-செயல்களின் பலன்களைத் துறந்து, எல்லா சுயநலச் செயல்களையும் துறந்து, முரண்பாடுகளின் ஜோடிகளைக் கடந்து செல்பவர்.-(மாயையைக் கடந்து செல்பவர் யார்?) பௌதிகக் கடமைகளையும் அவற்றின் இலாபங்களையும் துறந்து, அதன் மூலம் இருமையைக் கடந்து செல்பவர்.-செயல்களின் பலன்களைத் துறப்பவன், (9) எல்லா அகங்காரச் செயல்களையும் துறப்பவன், அதன் மூலம் (10) முரண்பாடுகளின் ஜோடிகளின் விளையாட்டிலிருந்து விடுபடுபவன் .-

[மாயையைக் கடந்து செல்பவர் யார்?] உலகப்பிரகாரமான கடமைகளையும் அவற்றின் இலாபங்களையும் துறந்து, அதன்மூலம் இருமையைக் கடந்து செல்பவரே.-

—

யோ வேதாநாபி ஸந்நியாஸ்யதி , கேவலமவிச்ছிந்நாநுராகம் லভதே–49-சாஸ்திரங்களில் விதிக்கப்பட்ட சடங்குகளையும் சம்பிரதாயங்களையும் கூடத் துறந்து, கடவுள் மீது அசைக்க முடியாத அன்பை அடைபவர்.-வேதங்களையும் துறக்கும் நபர், கடவுள் மீது பிரத்தியேகமான மற்றும் தடையற்ற ஈர்ப்பைப் பெறுகிறார்.-வேதங்களையும் துறப்பவன்; மற்றும் (12) தூய்மையான, தடையற்ற பக்தி ஓட்டத்தைப் பெறுபவன் .-

வேதங்களையும் துறக்கும் நபர், கடவுள் மீது பிரத்தியேகமான மற்றும் தடையற்ற ஈர்ப்பைப் பெறுகிறார்-

—

ச தாராதி , ச தாராதி ச லோகமாஸ்தராயதி .–50-அத்தகைய நபர், உண்மையில், இந்த மாயையைக் கடப்பதுடன், மற்றவர்கள் அதைக் கடக்கவும் உதவுகிறார்.-அப்படிப்பட்ட ஒருவர் மெய்யாகவே விடுவிக்கப்படுகிறார், மேலும் அவர் உலகின் மற்றவர்களையும் விடுவிக்கிறார்.-ஒருவர் கடக்கிறார், ஆம், ஒருவர் கடக்கிறார். மற்றவர்களும் கடந்து செல்ல ஒருவர் உதவுகிறார்.-

அப்படிப்பட்ட ஒருவர் மெய்யாகவே விடுவிக்கப்படுகிறார், மேலும் அவர் உலகின் மற்றவர்களையும் விடுவிக்கிறார்.-

–

அத்தியாயம் 4: தூய மற்றும் கலப்பு பக்தி-

அநிர்வச்சனியம் பிரேமஸ்வரூபம் .–51-இந்த உன்னதமான அன்பின் உண்மையான இயல்பை விவரிக்க இயலாது-கடவுள் மீதான தூய அன்பின் உண்மையான இயல்பு வர்ணிக்க முடியாதது.-பக்தியின் இயல்பு விவரிக்க முடியாதது, வரையறுக்க முடியாதது.

கடவுள் மீதான தூய அன்பின் உண்மையான இயல்பு வர்ணிக்க முடியாதது.

முகாஸ்வதானவத்.–52-அது, ஒரு ஊமையன் தனக்கு ஏற்பட்ட இன்பமான சுவையை அனுபவிக்க முயற்சிப்பதைப் போன்றது.-(இறைவனின் தூய அன்பு எனும் அனுபவத்தை விவரிக்க முயல்வது) என்பது, ஒரு ஊமை தான் சுவைப்பதை விவரிக்க முயற்சிப்பதைப் போன்றது.-ஊமைகள் அனுபவிக்கும் சுவையைப் போல.-

 [இறைவனின் தூய அன்பின் அனுபவத்தை விவரிக்க முயற்சிப்பது] ஒரு ஊமை தான் சுவைப்பதை விவரிக்க முயற்சிப்பதைப் போன்றது.

–

ப்ரகாஸதே க்வாபி பத்ரே –53-(அது விவரிக்க முடியாததாக இருந்தாலும்), அதை அடைந்த மகான்களிடம் அது வெளிப்படுகிறது.-ஆயினும், தகுதியுள்ளவர்களுக்கு அவ்வப்போது இறைபக்தியின் தூய அன்பு வெளிப்படுகிறது.-இதற்குத் தகுதியானவர்களாக இருக்கும் சில அரிதான நபர்களிடம், இந்த (அத்தகைய தூய அன்பு) வெளிப்படுவதாகக் காணப்படுகிறது.-

ஆயினும், தகுதியுள்ளவர்களுக்கு அவ்வப்போது தேவனுடைய பரிபூரண அன்பு வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.

—

গுணராஹிதம் கமநாரஹிதம் ப்ரதிக்ஷணவர்ধமாநமவிச்சிந்நம்ஸுக்ஷ்மாதரமநுভவரூபம் ॥–54-இந்த உன்னதமான அன்பு பண்புகளற்றது; அது எல்லா சுயநல ஆசைகளிலிருந்தும் விடுபட்டது; அது ஒவ்வொரு கணமும் தீவிரத்தில் வளர்கிறது; அது ஒரு தடையற்ற அக அனுபவமாகும், நுட்பமானவற்றிலும் நுட்பமானது.-கடவுள் மீதான தூய அன்பு என்பது, பௌதிக குணங்கள் மற்றும் பௌதிக ஆசைகள் அற்ற, ஒவ்வொரு கணமும் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கும், ஒருபோதும் தடைபடாத மிகவும் நுட்பமான உணர்வாக வெளிப்படுகிறது-(இந்தத் தூய அன்பு) பண்புகளற்றது, ஆசைகள் எனும் நஞ்சற்றது, ஒவ்வொரு கணமும் பெருகிக்கொண்டே இருப்பது, தடையற்றது, மிகவும் நுட்பமானது, முற்றிலும் உடனடியான அனுபவத்தின் தன்மையுடையது…

கடவுள் மீதான தூய அன்பு என்பது, பௌதிக குணங்கள் மற்றும் பௌதிக ஆசைகள் அற்ற, மிகவும் நுட்பமான உணர்வாக வெளிப்படுகிறது; அது ஒவ்வொரு கணமும் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கும், ஒருபோதும் தடைபடாது.

—

தத்ப்ராப்ய ததேவாவலோகயதி ததேவ ஶ்ரீணோதிததேவ பஷ்ட்யதி ததேவ சிந்தயதி ॥–55-ஒருவன் இந்த உன்னதமான அன்பை அடையும்போது, ​​அவன் பிரியமானவரை எங்கும் காண்கிறான், பிரியமானவரை எங்கும் கேட்கிறான், பிரியமானவரைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகிறான், பிரியமானவரைப் பற்றி மட்டுமே சிந்திக்கிறான்.-இறைவனின் மீது தூய அன்பைப் பெற்ற ஒருவர், இறைவனை மட்டுமே நோக்குகிறார், இறைவனைப் பற்றி மட்டுமே கேட்கிறார், இறைவனைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகிறார், இறைவனைப் பற்றி மட்டுமே சிந்திக்கிறார்.-பரம அன்பை அடைந்த பின்பு, பக்தன் அதையே காண்கிறான் (உணர்கிறான், புரிந்துகொள்கிறான்), அதையே கேட்கிறான், அதையே பேசுகிறான், அதையே சிந்திக்கிறான் (தியானிப்பான்).-

கடவுள் மீது தூய அன்பைப் பெற்ற ஒருவர், ஆண்டவரை மட்டுமே நோக்குகிறார், அவரைப் பற்றி மட்டுமே கேட்கிறார், அவரைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகிறார், அவரைப் பற்றி மட்டுமே சிந்திக்கிறார்.

—

கௌநீ த்ரிதா গுணভேদதார்தாদிভேদদ்வா–56–சாதகர்களுடைய மனதில் சத்துவம், ரஜோ குணம், தமோ குணம் ஆகிய மூன்று குணங்களில் ஏதேனும் ஒன்று மேலோங்கி இருப்பதன் அடிப்படையிலும், அவர்கள் தங்களை இறைவனிடம் அர்ப்பணிப்பதற்கான காரணங்களின் அடிப்படையிலும் — அதாவது, உலகியல் சோர்வு, ஞானத் தேடல், அல்லது சில பௌதிக ஆசைகள் நிறைவேற வேண்டும் என்ற விருப்பம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையிலும் — ஆயத்த பக்தி மூன்று வகைப்படும்-இரண்டாம் நிலை பக்தித் தொண்டானதென்பது, அந்த மூன்று பௌதிக குணங்களில் எது மேலோங்கி இருக்கிறதோ அதைப் பொறுத்தோ, அல்லது துன்பம் முதலிய பௌதிக உந்துதல்களில் எது ஒருவரை பக்திக்கு இட்டுச் செல்கிறதோ அதைப் பொறுத்தோ அமைகிறது.-இரண்டாம் நிலை பக்தி மூன்று வகைப்படும் — அது (பக்தரின்) மனநிலையின் வேறுபாட்டைப் பொறுத்தோ அல்லது (பக்தர்களிடம் உள்ள) மனக்குறையின் வகையைப் பொறுத்தோ அமையும்.-

இரண்டாம் நிலை பக்தித் தொண்டானதென்பது, அந்த மூன்று பௌதிக குணங்களில் எது மேலோங்கி இருக்கிறதோ அதைப் பொறுத்தோ, அல்லது துன்பம் முதலிய பௌதிக உந்துதல்களில் எது ஒருவரை பக்திக்கு இட்டுச் செல்கிறதோ அதைப் பொறுத்தோ அமைகிறது.

—

உத்தரஸ்மாদுத்தரஸ்மாத் பூர்வபூர்வஶ்ரேயாய ভவதி–57-இந்த பக்தப் பிரிவுகளில், முதலாவது பிரிவினர் உயர்ந்தவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்; இவர்களுக்குப் பிறகு, குறைந்த உயர்ந்தவர்கள், நடுத்தரமானவர்கள் மற்றும் கீழ்மட்டத்தினர் வருகிறார்கள்.-ஒவ்வொரு முந்தைய கட்டமும், அதனைத் தொடரும் கட்டத்தை விடச் சிறந்ததாகக் கருதப்பட வேண்டும்.-பின்வருபவை ஒவ்வொன்றையும் விட, அதற்கு முந்தையவை மேன்மையானவையாக (பெரியவையாக) ஆகின்றன.-

ஒவ்வொரு முந்தைய கட்டமும், அதனைத் தொடரும் கட்டத்தை விடச் சிறந்ததாகக் கருதப்பட வேண்டும்.

–

அந்யஸ்மாத் ஸுலப்யம் பக்தவ்–58-பக்தி மார்க்கமே இறைவனை அடைவதற்கான மிக எளிய வழியாகும்.-மற்ற எந்த முறையைக் காட்டிலும் பக்தித் தொண்டின் மூலம் வெற்றியை எளிதாக அடையலாம்.-மற்ற எல்லா யோகங்களையும் விட பக்தி எளிதில் கிடைக்கக்கூடியது — சுலபமாக அடையக்கூடியது…

மற்ற எந்த வழிமுறையைக் காட்டிலும் பக்தித் தொண்டின் மூலம் வெற்றியை எளிதாக அடையலாம்.

—

ப்ரமாணாந்தரஸ்யாநபேக்ஷத்வாத் ஸ்வயம் ப்ரமாணத்வாத்–59-அன்பே தனக்குத் தானே சான்று, அதற்கு வேறு எதுவும் தேவையில்லை.-எல்லா ஆன்மீகச் செயல்முறைகளிலும் பக்தித் தொண்டாலானது மிகவும் எளிமையானதாக இருப்பதற்குக் காரணம், அதன் செல்லுபடித்தன்மைக்காக அது வேறு எந்த அதிகாரத்தையும் சார்ந்திருக்காமல், அதுவே அதிகாரத்தின் அளவுகோலாக விளங்குவதே ஆகும்.-ஏனெனில் அன்பு வேறு எந்த ஆதாரத்தையும் சார்ந்திருக்கவில்லை, அதுவே ஒரு ஆதாரத்தின் தன்மையைக் கொண்டிருப்பதால், அன்பு சுய-தெளிவானது.-

எல்லா ஆன்மீகச் செயல்முறைகளிலும் பக்தி ஆராதனை மிகவும் எளிதானதாக இருப்பதற்குக் காரணம், அதன் செல்லுபடித்தன்மைக்கு அது வேறு எந்த அதிகாரத்தையும் சார்ந்திருக்கவில்லை, அதுவே அதிகாரத்தின் தரமாக விளங்குகிறது.

—

ஸந்திரூபத் பரமானந்தரூபச்ச–60-அதன் இயல்பு சாந்தியும் பரம ஆனந்தமும் ஆகும்.மேலும், பக்தி என்பது சாந்தி மற்றும் பரம ஆனந்தத்தின் வடிவமாகும்.-மேலும், அன்பு என்பது அமைதியின் இயல்புடையது மற்றும் அது பரம ஆனந்தத்தின் இயல்புடையது என்பதாலும் ஆகும்.

மேலும், பக்தி என்பது அமைதி மற்றும் பரம ஆனந்தத்தின் வடிவமாகும்-

—

லோகஹநௌ சிந்தா ந கார்யநிவேদிதாத்மாலோகவேদத்வாத்–61-பக்தன் எந்தவொரு தனிப்பட்ட இழப்பிற்காகவும் வருந்துவதில்லை, ஏனெனில் ஒருவன் தன்னையும், தன்னிடம் உள்ள அனைத்தையும், சாஸ்திரங்களால் விதிக்கப்பட்ட சடங்குகள் மற்றும் சம்பிரதாயங்களையும் கூட சரணடைந்திருக்கிறான்.-ஒருவருடைய உலகியல் மற்றும் வேதக் கடமைகள் அனைத்தையும் இறைவனிடம் ஒப்படைத்த பிறகு, உலக இழப்பைப் பற்றிக் கவலைப்படத் தேவையில்லை.-உலகியல் இழப்புகளைக் குறித்து எந்தக் கவலையோ கலக்கமோ கொள்ளக்கூடாது. ஏனெனில், தனது எல்லையற்ற ஆன்மாவையும், அதன் உலகியல் மற்றும் புனிதமான செயல்கள் அனைத்தையும் தன் இதயத்து இறைவனிடம் தொடர்ந்து ஒப்படைப்பதே ஒரு உண்மையான பக்தனின் இயல்பாகும்.

ஒருவன் தனது உலகியல் மற்றும் வேதக் கடமைகள் அனைத்தையும் இறைவனிடம் ஒப்படைத்த பிறகு, உலக இழப்பைப் பற்றிக் கவலைப்படத் தேவையில்லை.

–

ந தத் ஸிদ்ধௌ லோகவ்யவஹாரோ ஹேயஹ்கிந்து ফலத்யগஸ்தத் ஸாதநாஞ்ச கார்யமேவ ॥–62-ஒரு பக்தன் தன்னை முழுமையாக இறைவனிடம் ஒப்படைத்திருந்தாலும், அவன் இவ்வுலகக் செயல்களைத் துறக்காமல், அச்செயல்களின் பலன்களை இறைவனுக்குச் சமர்ப்பித்து, அவற்றைத் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும்.-ஒருவர் பக்தித் தொண்டில் நிலைபெற்ற பிறகும், இவ்வுலகில் உள்ள தனது பொறுப்புகளைக் கைவிடாமல், மாறாகத் தனது செயல்களின் பலன்களை இறைவனிடம் தொடர்ந்து ஒப்படைக்க வேண்டும். மேலும், தூய பக்தி நிலையை அடைய முயற்சிக்கும் அதே வேளையில், விதிக்கப்பட்ட கடமைகளை ஒருவர் நிச்சயமாகத் தொடர்ந்து நிறைவேற்ற வேண்டும்.-அத்தகைய பரிபூரண அன்பு கிடைக்கும் வரை அல்லது, அந்தப் பரிபூரண அன்பை அடைந்த பிறகும், உலகச் செயல்களைக் கைவிடக் கூடாது. ஆனால், நமது செயல்களின் பலனை அனுபவிப்பதற்காக, நாம் நிச்சயமாக அன்பை விடாமுயற்சியுடன் தேடி, நமது கவலையைத் துறக்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.-

ஒருவர் பக்தித் தொண்டில் நிலைபெற்ற பிறகும், இவ்வுலகில் உள்ள தனது பொறுப்புகளைக் கைவிடக்கூடாது; மாறாக, தனது செயல்களின் பலன்களை இறைவனிடம் தொடர்ந்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மேலும், தூய பக்தி நிலையை அடைய முயற்சிக்கும் அதே வேளையில், விதிக்கப்பட்ட கடமைகளை ஒருவர் நிச்சயமாகத் தொடர்ந்து நிறைவேற்ற வேண்டும்.

–

ஸ்த்ரீ தான நாஸ்திக வைரி சரித்திரம் நாஸ்ரவணியம்–63-காமம், பேராசை மற்றும் நாத்திகம் பற்றிய உரையாடல்களைக் கேட்கக் கூடாது.-பாலியல், பணம் மற்றும் நாத்திகர்கள் பற்றிய செய்திகளில் பொழுதுபோக்கைக் காணக்கூடாது.-தேடுபவர், பாலியல், செல்வம், நாத்திகர்கள் மற்றும் எதிரிகள் பற்றிய வர்ணனைகளைக் கேட்கக் கூடாது.-

பெண்கள், பணம், நாத்திகர்கள் பற்றிய செய்திகளில் பொழுதுபோக்கைக் காணக்கூடாது.

—

அபிமானதம்படிகம் த்யஜ்யம்–64-கர்வம், தற்பெருமை மற்றும் அது போன்ற பிற தீய குணங்கள் களையப்பட வேண்டும்.-ஒருவர் பொய் கர்வம், பாசாங்குத்தனம் மற்றும் பிற தீய குணங்களை ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும்.-கர்வம், தற்பெருமை மற்றும் மனதின் இதுபோன்ற மற்ற எதிர்மறை உந்துதல்களைக் கைவிட வேண்டும்.-

ஒருவர் பொய்யான பெருமை, பாசாங்குத்தனம் மற்றும் பிற தீய குணங்களை ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும்.

—

தদர்பிடখிலாச்சரঃ ஸங்கமக்ரோধভிமாநாদி தஸ்மிந்நேவ கரணீயம் ॥–65-உங்கள் செயல்கள் அனைத்தையும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணியுங்கள்; காமம், கோபம், கர்வம் போன்ற உங்கள் உணர்ச்சிகள் அனைத்தையும் இறைவனை நோக்கிச் செலுத்துங்கள்.-ஒருவன் தன் செயல்கள் அனைத்தையும் இறைவனுக்கே அர்ப்பணித்து, ஆசை, கோபம், கர்வம் ஆகியவற்றை இறைவனிடம் மட்டுமே கொள்ள வேண்டும்.-தனது செயல்கள் அனைத்தையும் இறைவனுக்கே அர்ப்பணித்த பின்பு, ஆசை, கோபம், கர்வம் முதலிய அனைத்தையும் இறைவனை நோக்கியே திருப்ப வேண்டும்.

ஒருவன் தன் செயல்கள் அனைத்தையும் ஆண்டவருக்கு அர்ப்பணித்து, ஆசை, கோபம், பெருமை ஆகியவற்றை அவரிடத்தில் மட்டுமே உணர வேண்டும்.

—

த்ரிரூபபங்கபூர்வகம்நித்யதஸ்யாநித்யகாந்தபாஜநாத்மகம் ப்ரேமகார்யம் ப்ரேமைவ கார்யம் ॥–66-அன்பின் மூன்று வடிவங்களையும் கடந்து, கர்த்தரை நேசியுங்கள்; அவரை ஒரு நித்திய ஊழியராகவும், கர்த்தரின் நித்திய மணவாட்டியாகவும் நேசியுங்கள்.-இயற்கையின் முக்கூட்டு குணங்கள் எனும் மேற்கூறிய திரைகளைக் கடந்து சென்ற பிறகு, எஜமானனுக்குச் சேவை செய்யும் சேவகனின் மனநிலையிலோ அல்லது காதலிக்குச் சேவை செய்யும் காதலனின் மனநிலையிலோ நிரந்தரமாக நிலைத்திருந்து, கடவுள் மீதான தூய அன்பில் மட்டுமே செயல்பட வேண்டும்.-அனுபவங்கள் எனும் மூன்று காரணிகளையும் கடந்து, ஒரு அர்ப்பணிப்புள்ள பணியாளர் அல்லது வாழ்க்கைத் துணையைப் போன்று, நிலையான சேவையைக் கொண்ட அன்பு மட்டுமே கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும்.-

இயற்கையின் முக்கூட்டு குணங்கள் எனும் மேற்கூறிய திரைகளைக் கடந்து சென்ற பிறகு, ஒருவன் தன் எஜமானனுக்குச் சேவை செய்யும் பணியாள் அல்லது தன் காதலனுக்குச் சேவை செய்யும் காதலியின் மனநிலையில் நிரந்தரமாக நிலைத்திருந்து, கடவுள் மீதான தூய அன்பில் மட்டுமே செயல்பட வேண்டும்

—

பக்த ஏகந்தினோ முக்யஹ்–67-கடவுள் மீது ஒருமுகப்பட்ட அன்பையும், அந்த அன்பின் பொருட்டே அன்பையும் கொண்டிருப்பவர்களே மிக உயர்ந்த வகுப்பினரான பக்தர்கள்.-பகவானின் பக்தர்களில், பகவானுக்கு மட்டுமே தங்களை நெருங்கிய சேவகர்களாக அர்ப்பணிப்பவர்களே மிகச் சிறந்தவர்கள்.-எவர்களின் ஒரே குறிக்கோள் இறைவனாக இருப்பதோடு, இறைவனின் பொருட்டே அவனிடம் ஒருமுகப்பட்ட பக்தியைக் கொண்டிருப்பவர்களோ, அவர்களே முதன்மையானவர்கள் (சிறந்தவர்கள்).-

பகவானின் பக்தர்களில், அவருக்கு முற்றிலும் நெருங்கிய சேவகர்களாகத் தங்களை அர்ப்பணிப்பவர்களே மிகச் சிறந்தவர்கள்.

—

காந்தவரோধரோமஞ்சஸ்ருபிঃ பரஸ்பரம் லபமாநঃ பவயந்தி குலாநி ப்ரீதிவிம்ச ॥-68-பக்தர்கள் இறைவனைப் பற்றிப் பேசும்போது, ​​அவர்களின் குரல் தழுதழுக்கிறது, கண்களிலிருந்து கண்ணீர் பெருகுகிறது, பரவசத்தில் அவர்களின் மயிர்க்கால்கள் சிலிர்த்து நிற்கின்றன. இத்தகையோர் தங்கள் குடும்பங்களை மட்டுமல்ல, தாங்கள் பிறந்த இந்த முழுப் பூமியையும் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்.-தொண்டை அடைத்தவாறும், மயிர் சிலிர்த்தவாறும், கண்ணீர் மல்கவும் ஒருவரோடொருவர் உரையாடுகையில், ஆண்டவரின் நெருங்கிய ஊழியர்கள் தங்களைப் பின்பற்றுவோரையும் முழு உலகத்தையும் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்.-உணர்ச்சியால் தொண்டை அடைத்து, உடல் திகிலால் மூடப்பட்டு, கண்ணீர் வழிந்தோட, அவர்கள் தழுதழுத்த வார்த்தைகளில் ஒருவருக்கொருவர் உரையாடும்போது, ​​அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தையும் குலத்தையும் புனிதப்படுத்துகிறார்கள்; ஏன், அவர்கள் மகிமைப்படுத்த வரும் அந்த பூமியையே புனிதப்படுத்துகிறார்கள்.-

தொண்டை அடைத்தபடியும், மயிர் சிலிர்த்தபடியும், கண்ணீர் பெருகும்படியும் ஒருவரோடொருவர் உரையாடுகையில், ஆண்டவரின் நெருங்கிய ஊழியர்கள் தங்களைப் பின்பற்றுவோரையும் முழு உலகத்தையும் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்

—

தீர்থிகுர்வந்தி தீர்থாநி ஸுகர்மி-குர்வந்திகர்மாணி ஸச்சஸ்த்ரிகுர்வந்தி சாஸ்த்ராணி ॥–69-இறைப் பிரியர்களான இந்த மகத்தான ஞானிகள், புனித யாத்திரைத் தலங்களைப் புனிதப்படுத்துகின்றனர். அவர்கள் செய்யும் செயல்கள் நற்செயல்களுக்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகின்றன. அவர்கள் சமய நூல்களுக்கு ஆன்மீக அதிகாரத்தை அளிக்கின்றனர்.-அவர்களுடைய சங்கம் புனித இடங்களைப் புனிதமாக்குகிறது, செயல்களை மங்களகரமானதாக்குகிறது, மேலும் வேதங்களை அதிகாரப்பூர்வமானதாக ஆக்குகிறது.-அவைகள் புனித யாத்திரைத் தலங்களைப் புனிதப்படுத்துகின்றன, செயல்களுக்கு மகிமையைச் சேர்க்கின்றன, மற்றும் வேதங்களுக்கு அதிகாரத்தை அளிக்கின்றன.-

அவர்களுடைய சங்கம் புனித இடங்களைப் புனிதமாக்குகிறது, செயல்களை மங்களகரமானதாக்குகிறது, மற்றும் வேதங்களை அதிகாரப்பூர்வமானதாக ஆக்குகிறது.

—

தன்மயா–70-அந்த பக்தர்கள் ஒவ்வொருவரும் கடவுளின் ஆவியால் நிரப்பப்பட்டிருக்கிறார்கள்.-பரம இறைவனின் நெருங்கிய அடியார்களெல்லாம் அன்பில் முழுமையாக மூழ்கியிருக்கிறார்கள்.-ஏனெனில், அவர்கள் கர்த்தருக்குள் மூழ்கி வாழ்கிறார்கள்.

பரம இறைவனின் நெருங்கிய அடியார்களெல்லாம் அவரை நேசிப்பதில் முழுமையாக மூழ்கியிருக்கிறார்கள்.

—

மோদந்தே பிதரோ நৃத்யந்தி தேவதாঃஸநாதঃ சேயம் ভூர்ভவாத் ॥–71-அத்தகைய இறைப் பிரியர்கள் பூமியில் குடிகொள்ளும்போது, ​​அவர்களின் முன்னோர்கள் மகிழ்கிறார்கள், தேவர்கள் ஆனந்த நடனம் ஆடுகிறார்கள், இந்தப் பூமி புனிதமடைகிறது.-இவ்வாறு தூய பக்தர்களின் முன்னோர்கள் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள், தேவர்கள் நடனமாடுகிறார்கள், மேலும் உலகம் நல்ல தலைவர்களால் பாதுகாக்கப்படுவதாக உணர்கிறது-கடந்த தலைமுறையினர் தங்கள் நிறைவில் மகிழ்கின்றனர், விண்ணுலகில் உள்ள தெய்வங்கள் ஆனந்த நடனம் ஆடுகின்றன, மேலும் இந்தப் பூமியே ஒரு ஆன்மீக மீட்பரால் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறது.-

இவ்வாறு தூய பக்தர்களின் முன்னோர்கள் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள், தேவர்கள் நடனமாடுகிறார்கள், மேலும் உலகம் நல்ல குருக்களால் பாதுகாக்கப்படுவதாக உணர்கிறது.

—

நாஸ்தி தேஷு ஜாதிவிদ்யாரூபகுலধநக்ரியாদி বேদঃ–72-அவர்களிடையே சாதி, கல்வி, உருவ அழகு, உயர் அல்லது தாழ்ந்த குடும்பத்தில் பிறப்பு, செல்வம், உடைமைகள் மற்றும் அது போன்றவற்றின் அடிப்படையில் எந்த வேறுபாடுகளும் இல்லை.–அத்தகைய தூய பக்தர்களிடையே சமூக அந்தஸ்து, கல்வி, உடல் அழகு, குடும்ப அந்தஸ்து, செல்வம், தொழில் போன்றவற்றின் அடிப்படையில் எந்த வேறுபாடுகளும் இல்லை.-அவர்களிடையே (பரிபூரணமான மகான்களிடையே) சாதி, கலாச்சாரம், அழகு, குடும்பம், செல்வம் அல்லது தொழில் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் எந்த வேறுபாடுகளும் இல்லை.

அத்தகைய தூய பக்தர்களிடையே சமூக அந்தஸ்து, கல்வி, உடல் அழகு, குடும்ப அந்தஸ்து, செல்வம், தொழில் போன்றவற்றின் அடிப்படையில் எந்த வேறுபாடுகளும் இல்லை.

—

யடாஸ்டாடியா–73-ஏனெனில் அவர்கள் கர்த்தருக்கு உரியவர்கள்.-தூய பக்தர்கள் சமூக அந்தஸ்து போன்ற புறத்தோற்றங்களால் வேறுபடுத்தப்படுவதில்லை, ஏனெனில் அவர்கள் இறைவனுக்கு உரியவர்கள்.ஏனெனில், அவை கர்த்தருடைய தெய்வீக இயல்பைச் சார்ந்தவை.-

தூய பக்தர்கள் சமூக அந்தஸ்து போன்ற புறத்தோற்றங்களால் வேறுபடுத்தப்படுவதில்லை, ஏனெனில் அவர்கள் இறைவனுக்கு உரியவர்கள்.

—

அத்தியாயம் 5: பரிபூரணத்தை அடைதல்

வாடோ நவையாம்ப்யா–74-வாக்குவாதங்கள் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.-வாக்குவாதங்களில் ஈடுபடக்கூடாது.-பயனற்ற வாக்குவாதங்களிலும் கலந்துரையாடல்களிலும் ஈடுபடக் கூடாது=

வாக்குவாதங்களில் ஈடுபடக்கூடாது.

—

বஹுல்யவகஸத்வদநீயதத்வச்ச–75-ஏனெனில் அவற்றுக்கு முடிவே இல்லை, மேலும் அவை திருப்திகரமான பலனையும் அளிப்பதில்லை.-இத்தகைய விவாதங்கள் அதீத சிக்கல்களுக்கு வழிவகுப்பதுடன், ஒருபோதும் தீர்க்கமானதாகவும் அமைவதில்லை.-(வீணான விவாதங்கள் கைவிடப்பட வேண்டும்) ஏனெனில் முடிவற்ற, பலதரப்பட்ட கருத்துக்கள் உருவாகக்கூடும், மேலும் அனைத்து வெறும் வாதங்களும் இறுதியில் முடிவற்றவையாகவே முடிந்துவிடும்.-

இத்தகைய வாதம் அதீத சிக்கல்களுக்கு வழிவகுப்பதுடன், ஒருபோதும் தீர்க்கமானதாக அமைவதில்லை.

–

ভக்திஶாஸ்த்ராணி மநநநியாநிதாদ்போধககர்மாணி கரணியாணி–76-நீங்கள் பக்தி நூல்களைப் படிக்கும்போது, ​​அவற்றின் போதனைகளைத் தியானித்து, அவற்றைப் பின்பற்றுங்கள். அப்போது உங்கள் இதயத்தில் இறை பக்தி தீவிரமடையும்.-பக்தித் தொண்டின் அருளப்பட்ட சாஸ்திரங்களை மதித்து, அவை விதிக்கும் கடமைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும்.-பக்தி குறித்த நூல்களைச் ஆழ்ந்து சிந்தித்து, அவற்றின் போதனைகளைக் விடாமுயற்சியுடன் பின்பற்ற வேண்டும்.-

பக்தித் தொண்டின் அருளப்பட்ட சாஸ்திரங்களை ஒருவர் மதித்து, அவை விதிக்கும் கடமைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

—

ஸுখদிঃখேச்சலভாদித்யக்தே காலே ப்ரதிக்ஷாமாணே க்ஷணார்ধமபி வ்யர்থம் நாநேயம் ॥–77-ஒரு பக்தன், ஒரு கணத்தையும் வீணாக்காமலும், இன்ப துன்பங்களிலிருந்தும், பற்றுகள் மற்றும் பேராசையிலிருந்தும் விடுபடும் வரை இறைவனை வழிபடுவதைத் தாமதிக்காமலும் இருப்பது அவனது கடமையாகும்.-பொருள் இன்பம், துன்பம், ஆசை, பொய் ஆதாயம் ஆகியவற்றை ஒதுக்கி வைக்கும் காலம் வரும் வரை பொறுமையுடன் சகித்துக்கொள்ளும்போது, ​​ஒரு நொடியின் சிறு பகுதியைக் கூட வீணாக்கக் கூடாது.-இன்பம், துன்பம், ஆசை, லாபம் போன்றவை உங்களைத் தொந்தரவு செய்யாத ஒரு உகந்த நேரத்திற்காகக் காத்திருக்கும்போது, ​​அரை நொடியைக் கூட வீணாக்கக் கூடாது.-

ஒருவன் பொருள் இன்பம், துன்பம், ஆசை, பொய் ஆதாயம் ஆகியவற்றை ஒதுக்கி வைக்கும் காலம் வரை பொறுமையுடன் சகித்துக்கொள்ளும்போது, ​​ஒரு நொடியின் ஒரு சிறு பகுதியைக் கூட வீணாக்கக் கூடாது.

—

அஹிம்ஸாஸத்யஸௌச்ছদயாஸ்திக்யாদிசரித்ரியாணி பரிபாலநீயாநி–78-பக்தன் அகிம்சை, வாய்மை, தூய்மை, கருணை, நம்பிக்கை மற்றும் அது போன்ற பிற நற்பண்புகளை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.-அகிம்சை, வாய்மை, தூய்மை, கருணை, நம்பிக்கை போன்ற நற்குணங்களை ஒருவர் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.-பிறருக்குத் தீங்கு செய்யாமை, வாய்மை, தூய்மை, கருணை, இறை நம்பிக்கை முதலிய நற்பண்புகளைத் தொடர்ந்து வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.-

அகிம்சை, வாய்மை, தூய்மை, இரக்கம், நம்பிக்கை போன்ற நற்குணங்களை ஒருவர் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

—

ஸர்வদா ஸர்வভாவேந நிஶ்சிந்தைঃ ভগவாநேந ভஜநியாঃ–79-வாழ்வின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும், இரவும் பகலும், வேறு எந்தச் சிந்தனையும் இன்றி, ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட இறைவனை மட்டுமே வழிபட வேண்டும்.-சந்தேகங்கள் இல்லாதவர்கள் முழு மனதுடன் பரம இறைவனை இடைவிடாமல் வழிபட வேண்டும்.-எப்போதும், எல்லா மனக் கவலைகளிலிருந்தும் விடுபட்டு, நமது ஆளுமையின் அனைத்து அம்சங்களுடனும் இறைவன் ஒருவனையே மன்றாடித் தேட வேண்டும்.-

சந்தேகங்களற்றவர்கள் பரம இறைவனை முழு மனதுடன் இடைவிடாமல் வழிபட வேண்டும்.

—

ஸ கீர்த்யமாநঃஸிঘ்ரமேவாভிர்ভவத்யாநுভவயதி ভக்தாந்–80-இவ்வாறு இறைவன் வழிபடப்படும் இடத்தில், இறைவன் விரைவில் பக்தர்களின் அகக்கண்ணுக்கு தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்.-இறைவன் மகிமைப்படுத்தப்படும்போது, ​​அவர் தன்னை பக்தர்களுக்கு விரைவாக வெளிப்படுத்தி, உள்ளபடியே தன்னை அறியச் செய்கிறார்.-வேண்டப்படும்போது, ​​இறைவன் தன்னை வெளிப்படுத்தி, பக்தனுக்குத் தனது முழுமையான தெய்வீக இயல்பை உணரச் செய்கிறார்.-

அவர் மகிமைப்படுத்தப்படும்போது, ​​பகவான் தம் பக்தர்களுக்குத் தம்மை விரைவாக வெளிப்படுத்தி, அவர் உள்ளபடியே அவரை அறிந்துகொள்ள அனுமதிக்கிறார்.

—

த்ரிஸத்யஸ்ய ভগிரேவ গரீயஸி ভக்திரேভগரீயஸி–81-நித்திய சத்தியத்தை நேசிப்பதே மெய்யாகவே மிகப்பெரிய அன்பு.–மனம், உடல் மற்றும் வார்த்தைகளை நேர்மையாகப் பயன்படுத்தும் ஒருவருக்கு, பக்தித் தொண்டே மிகவும் விலைமதிப்பற்ற உடைமையாகும்.-மூன்று ‘உண்மைகளில்’ (காலம் அல்லது பாதைகள்) பக்தி மட்டுமே மிகச் சிறந்தது; உண்மையில், பக்தி மட்டுமே மிகச் சிறந்தது.-

தன் மனம், உடல் மற்றும் வார்த்தைகளை நேர்மையாகப் பயன்படுத்தும் ஒருவருக்கு, பக்தி சேவையே மிகவும் விலைமதிப்பற்ற உடைமையாகும்.

—

গுணமாஹாத்ம்யஶக்திரூபஶக்தி பூஜாஶக்திஸ்மரணஶக்தி দஸ்யாஶக்தி ஸாখ்யஶக்தி வாத்சல்யஶக்திகாந்தாஶக்தி ஆத்மநிவேদநஶக்தி தந்மயாஶக்தி பரமவிரஹாஶக்தி ரூபாগধப்யேகாদஶதா ভவதி ॥–82-இந்த தெய்வீக அன்பு 11 விதமான வடிவங்களில் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது :1-ஒரு பக்தர் கடவுளின் புகழையும் மகிமையையும் பாடுவதை விரும்புகிறார்.-2-கடவுளின் மயக்கும் அழகை நேசிக்கிறார்-3-இதயத்தின் வழிபாட்டை இறைவனுக்குச் செலுத்த விரும்புகிறார்.-4-இறைவனின் பிரசன்னத்தை இடைவிடாமல் தியானிக்க விரும்புகிறார்.-5-தன்னை இறைவனின் ஊழியராக நினைத்துக் கொள்ள விரும்புகிறார்-6-கடவுளை நண்பராக நேசிக்கிறார்-7-கடவுளைத் தன் பிள்ளையாக நேசிக்கிறார்-8-கடவுளைப் பிரியமானவராக நேசிக்கிறார்-9-தன்னை முழுமையாக இறைவனிடம் ஒப்படைக்க விரும்புகிறார்.-10-கடவுளில் முழுமையாக மூழ்கி இருக்க விரும்புகிறார்.-11-கடவுளிடமிருந்து பிரிந்திருக்கும் வேதனையை உணர்வதை விரும்புகிறார்.

பக்தி சேவை என்பது ஒன்றாக இருந்தாலும், அது 11 வகையான பற்றுதல்களில் வெளிப்படுகிறது:-1-கடவுளின் மகிமையான குணங்களின் மீதான பற்று-2-கடவுளின் அழகின் மீதான பற்று-3-கடவுளை வழிபடுவதில் பற்று-4-கடவுளை நினைப்பதில் உள்ள பற்று-5-கடவுளுக்கு சேவை செய்வதில் பற்று-6-கடவுளை ஒரு நண்பராகக் கருதி, பதிலுக்குச் செய்வதில் உள்ள பற்று-7-ஒரு பெற்றோராகக் கடவுளைப் பராமரிப்பதில் உள்ள பற்று-8-கடவுளை ஒரு காதலராகக் கருதி அவருடன் பழகுவதில் உள்ள பற்று-9-தன்னை முழுமையாக இறைவனிடம் ஒப்படைப்பதில் உள்ள பற்று-10-கடவுளைப் பற்றிய சிந்தனையில் மூழ்கி இருப்பதில் பற்று-11-கடவுளிடமிருந்து பிரிந்திருப்பதை உணர்வதில் உள்ள பற்று.
இதுவே உன்னதமான பற்று ஆகும்.-

இவ்வாறு, அன்பு ஒன்றே என்றாலும், அது 11 விதமான முறைகளில் வெளிப்படுகிறது:1-கடவுளின் குணங்களை மகிமைப்படுத்துவதில் உள்ள அன்பு-2-கடவுளின் தெய்வீக வடிவத்தின் மீதான அன்பு-3-கடவுளை வழிபடுவதில் உள்ள அன்பு-4-கடவுளை நினைப்பதில் உள்ள அன்பு-5-கடவுளுக்கு சேவை செய்வதில் அன்பு செலுத்துங்கள்-6-கடவுளிடம் நட்பின் மீதான அன்பு-7-கடவுளைத் தன் சொந்தக் குழந்தையாக நேசிப்பது-8-கடவுள் மீதான அன்பு என்பது அன்புக்குரியவர் மீதான அன்பைப் போன்றது.-9-இறைவனின் பாதங்களில் தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணிப்பதற்கான அன்பு-10-கடவுளிடம் முழுமையாக மூழ்கும் அன்பு-11-இறைவனிடமிருந்து பிரிந்த வேதனையில் வெளிப்படும் அன்பு.-

பக்தி சேவை என்பது ஒன்றாக இருந்தாலும், அது பதினோரு விதமான பற்றுதல்களில் வெளிப்படுகிறது: ஆண்டவரின் மகிமையான குணங்கள் மீதான பற்றுதல், அவருடைய அழகு மீதான பற்றுதல், அவரை வழிபடுதல், அவரை நினைவுகூருதல், அவருக்குச் சேவை செய்தல், ஒரு நண்பரைப் போல அவருடன் உறவாடுதல், ஒரு பெற்றோரைப் போல அவரைப் பராமரித்தல், ஒரு காதலரைப் போல அவருடன் உறவாடுதல், தன்னை முழுமையாக அவரிடம் ஒப்படைத்தல், அவரைப் பற்றிய சிந்தனையில் மூழ்கியிருத்தல், மற்றும் அவரிடமிருந்து பிரிவை அனுபவித்தல். இந்தக் கடைசிப் பற்றே மிக உயர்ந்த பற்றுதலாகும்.

—

இத்யேவம் வদந்தி ஜநஜல்பநிர்ভா ஏகமாதঃகுமாரவ்யாஸஸுகஸண்டில்யগர்গவிஷ்ணுகௌண்டில்யஶேஷோদ்ধா வருணிবலிஹநுமদ்விভீஷணদயோ ভக்தாசார்யாঃ ॥–83-பக்தி நெறியாளர்கள் இந்த உண்மைகளை, பொது விமர்சனத்திற்குச் சிறிதும் அஞ்சாமல், ஒருமனதாகப் பிரகடனம் செய்கிறார்கள்-பின்வருபவர்கள் பக்தியின் சிறந்த ஆசிரியர்களாக அறியப்படுகிறார்கள்:-குமார , வியாசர் , சுகா , சாண்டில்யா , கர்கா , விஷ்ணு , கவுண்டினியா , சேஷா , உத்தவர் , அருணி , பலி , அனுமன் , விபீஷணன் மற்றும் பலர் .-

பக்தி சேவையின் ஸ்தாபகர்கள் இவ்வாறு கூறுகிறார்கள்:-குமாரர்கள், வியாசர், சுகன், சாண்டில்யர், கர்கா, விஷ்ணு, கவுண்டில்யர், சேஷ, உத்தவர், அருணி, பலி, அனுமன், விபீஷணன் மற்றும் பிறர் – உலகப் பேச்சுக்களுக்கு அஞ்சாமல் பேசி, தங்களுக்குள் ஒரே கருத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்.

இவ்வாறு, பிறரையும் அவர்களின் வீண் பேச்சுகளையும் கண்டு அஞ்சாதவர்களும், சனத்குமாரர், வியாசர், சுகர், சாண்டில்யர், கர்கர், விஷ்ணு, கௌண்டின்யர், சேஷன், உத்தவர், அருணி, பலி, அனுமன், விபீஷணன் போன்ற பக்தி மார்க்கத்தில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களும், தங்கள் ஒருமித்த கருத்தை அறிவிக்கிறார்கள்

பக்தித் தொண்டின் ஸ்தாபக அதிகாரிகளான குமாரர்கள், வியாசர், சுகர், சாண்டில்யர், கர்கர், விஷ்ணு, கௌண்டில்யர், சேஷன், உத்தவர், அருணி, பலி, அனுமன், விபீஷணர் மற்றும் பிறர் — உலகப் புறங்கூறுதலுக்கு அஞ்சாமல் பேசி, தங்களுக்குள் ஒரே கருத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டு இவ்வாறு கூறுகின்றனர்.

–

ய இடம் நாரதப்ரோக்தம் ஶிவாநுசாஸநம்விஸ்வஸதி ஸ்ரத்ததே ச பக்திமாந் பவதி ச ப்ரேஷ்டம் லபத ச ப்ரேஷ்டம் லபதே இதி.-84-நாரதரின் தெய்வீக அன்பைப் பற்றிய இந்த மங்களகரமான வர்ணனையை நம்பி, இந்தப் போதனைகளில் நம்பிக்கை கொள்பவர் எவரோ, அவர் இறை அன்பு கொண்டவராக ஆகிறார், மிக உயர்ந்த பேரின்பத்தை அடைகிறார், மேலும் வாழ்வின் உன்னத இலக்கை எட்டுகிறார்.-நாரதர் கூறிய இந்த அறிவுரைகளை நம்பி, அவற்றால் உறுதியடைபவர் எவரும் பக்தியால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டு, மிகவும் பிரியமான இறைவனை அடைவார். ஆம், ஒருவர் மிகவும் பிரியமான இறைவனை அடைவார்.-சிவபெருமானால் போதிக்கப்பட்டதாக (கட்டளையிடப்பட்டதாக) நாரதரால் அருளப்பட்ட இந்த விளக்கத்தை நம்பி, அதில் நம்பிக்கை கொள்பவர், இறைவனின் அன்பைப் பெற்று, தனது நோக்கத்தை, ஆம், தான் விரும்பும் குறிக்கோளை அடைகிறார்

நாரதர் கூறிய இந்த அறிவுரைகளை நம்பி, அவற்றால் உறுதியடைபவர், பக்தி என்னும் ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்று, மிகவும் பிரியமான இறைவனை அடைவார். ஆம், அவர் பிரியமான இறைவனை அடைவார்

---

————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

This entry was posted on May 23, 2026 at 4:50 pm and is filed under Sri Vaishna Concepts. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.