ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –103–

பிரமாணம் பிராண நிலய பிராண த்ருத் பிராண ஜீவன
தத்வம் தத்வ விதேகாத்மா ஜன்ம ம்ருத்யு ஜராதிகா —103-

மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:

  1.    பிரமாணம்
  2.    ப்ராணநிலய
  3.    பிராணத்ருத்
  4.    ப்ராணஜீவன
  5.    தத்வம்
  6.    தத்வவித்
  7.    ஏகாத்மா
  8.   ஜன்ம ம்ருத்யு ஜராதிக

அவர் எல்லாவற்றிற்கும் உண்மையான ஆதாரம் மற்றும் நீதியான செயலுக்கான தரங்களை அமைக்கிறார். எல்லா உயிர்களுக்கும் அவனே இறுதி இருப்பிடம். அவர் அனைத்து உணர்வு மற்றும் உணர்ச்சியற்ற உயிரினங்களையும் தாங்குகிறார், மேலும் அவர் உயிரைக் கொடுப்பவராகவும் உள்ளார். அவர் ஆதாரம், சாராம்சம் மற்றும் உண்மை மற்றும் உண்மையை அறிந்தவர். அவர் ஒரே உயர்ந்த ஆத்மா (புருஷா). அவர் பிறப்பு, இறப்பு மற்றும் முதுமைக்கு அப்பாற்பட்டவர்.

ப்ரமாணம் — அறியாமை, ஒன்றை வேறொன்றாக அறிதல், விபரீதமாக அறிதல் என்பவை அறிவதில் உண்டாகும் மூன்று குறைகள்.
இந்த மூன்று குறைகளும் அற்ற ஐயம் திரிபு இல்லாத அறிவை எது ஏற்படுத்துமோ அதற்குப் பிரமாணம் என்று பெயர்.
மயர்வற மதிநலம் தருபவர் அவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவே பிரமாணம் எனப்படுகிறார்

ப்ராணநிலய: — பறவைகள் தம் கூட்டில் சென்று அடைவது போன்று அவரிடமே உயிர்வர்க்கங்கள்,
ஜீவர்கள் புகலாக அடைகின்றனர்; அன்றாடம் வாழ்க்கையில் பிராணன்களும் அவரிடமே இலயம் அடைகின்றன என்பதால் ப்ராணநிலய:

ப்ராணத்ருத் — பெற்ற தாயாய்த் தந்தையாய் ஜீவர்களைத் தாங்குவதால் அவர் ப்ராணத்ருத்

ப்ராணஜீவந: — உடலில் ஜீவர்கள் தங்கி ஜீவிதம் நடைபெறப் பிராணன்களை அவரே நோக்கி நடத்துவதால் ப்ராணஜீவந:

தத்வம் — அறியப்படும் பொருளின் உள்ளது உள்ளபடியான மாறா இயல்பிற்குத் தத்வம் என்று பெயர்.
பிரபஞ்சம் அனைத்தும் மாறிக்கொண்டே இருப்பவை ஆகையால் மாறாத தத்வம் பரமாத்மாவே என்பதால் அவருக்குப் பெயரே தத்வம்.

தத்வவித் — அறியப்படும் பிரபஞ்சத்தின் உள்ளபடியான தத்வமாக அவர் இருப்பதுமட்டுமின்றி அறியும் சித்
என்னும் ஜீவனின் உள் தத்வமாகவும் அவரே இருக்கிறார்

ஏகாத்மா — சித், அசித் என்னும் இரண்டும் அவருக்குச் சேஷமாகவும், அவருக்குச் சரீரமாகவும் இருப்பவை
ஆதலால் அவர் ஒருவரே ஒரே ஆத்மாவாக ஏகாத்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஜன்மம்ருத்யுஜராதிக: — அவ்வாறு அனைத்தினுள்ளும் அந்தர்யாமியாய் அவர் இருப்பினும் ஜீவர்கள், உலகப் பொருட்கள்
ஆகியவற்றின் மாற்றங்கள், குறைகள் ஆகியவை தம்மிடம் நிழலாடாத வகையில் அவற்றைக் கடந்தவராக இருக்கிறார்

பரமாத்மாவைக் குறித்த உண்மையை வெளிப்படுத்துபவன் {ப்ரமாணன்},
ஐந்து மூச்சுக்காற்றுகள் மற்றும் ஐம்புலன்களின் வசிப்பிடமாக இருப்பவன் {ப்ராணநிலயன்},
உயிரினங்களின் வாழ்வை ஆதரிக்கும் உணவாக இருப்பவன் {ப்ராணத்ருத்},
பிராணன் என்றழைக்கப்படும் உயிர் மூச்சின் துணையுடன் உயிரினங்கள் அனைத்தையும் வாழச் செய்பவன் {ப்ராணஜீவநன்},
தத்துவ அமைப்புகள் அனைத்திலும் சிறந்த தத்துவமாக இருப்பவன் {தத்வம்தத்வவித்},
அண்டத்தின் ஒரே ஆன்மாவாக இருப்பவன் {ஏகாத்மா},
பிறப்பு, முதுமை மற்றும் மரணத்தைக் கடந்தவன் {ஜந்மம்ருத்யுஜராதிகன்};(116)

ஸ்ரீ அவதாரத்துக்கும் திரு விளையாடல்களுக்கும் பயன் –

959-பிரமாணம் -உண்மையான அறிவைக் கொடுக்கும் கருவியே பிரமாணம் வேத பிரமாணத்தின் மூலம்
ஐயம் இல்லாத அறிவை அளிப்பவர் –
960-பிராண நிலய-பறவைகளுக்கு சரணாலயம் போலே அனைத்து ஆத்மாக்களுக்கும் இருப்பிடம் –

961-பிராண த்ருத்-அந்த ஜீவர்களைத் தாய் போலே தாங்கிப் பேணுபவர்
962-பிராண ஜீவன -ஆத்மாக்களை உணவும் தண்ணீரும் போலே இருந்து வளர்ப்பவர்
963-தத்வம் -தயிரில் வெண்ணெய் போலே சித்துக்கள் அசித்துக்கள் இவற்றின் சாரமாக இருப்பவர்
964-தத்வவித் -தம்மைப் பற்றிய உண்மையை தாமே அறிந்து இருப்பவர் –
965-ஏகாத்மா -உலகில் ஒரே ஆத்மாவே இருப்பவர் -அதாவது இவர் ஒருவரே உலகுக்கு தலைவராயும்
அனுபவிப்பவராகவும் நன்மையே விரும்புபவராகவும் உள்ளார் –
966-ஜன்ம ம்ருத்யு ஜராதிக -ஆயினும் பிறப்பு இறப்பு மூப்புகளின் சூழலைக் கடந்தவர் –

8-ஸ்ரீ பகவான் செய்து அருளும் செயல்களின் பிரயோஜனம் சொல்லும் திரு நாமங்கள் -946-982-

959-பிரமாணம்
பிரமாணமாய் இருப்பவன்

பிரமா -உண்மை அறிவுக்கு
கரணம் பிரமாணம் உண்மை அறிவுக்கு கருவியாக இருப்பவரே பிரமாணம் –
இவரே ப்ரமேயம் –
இவரைக் காட்டுபவர்கள் ஆழ்வார்கள் பிரமாதாக்கள்

ஏவம் நிஸ் ஸம்ஸய விபர்யய வேத₃ரஹஸ்ய பரமார்த₂ ப்ரத்யாய கத்வாத்
ப்ரமாணம் ॥
அன்று கரு மாணியாய் இரந்த கள்வனே உன்னைப் பிரமாணித்தார் பெற்ற பேறு -இரண்டாம் திரு -61
வேதம் வேதத்தின் சுவைப் பயன் –என்னை யாளுடை யப்பன் -பெரிய திரு மொழி -2-3-2-
முன்பே 429 பார்த்தோம்-

மின்னுருவாய் முன்னுருவில் வேத நான்காய்
விளக்கொளியாய் முளைத்து எழுந்த திங்கள் தானாய்
பின்னுருவாய் முன்னுருவில் பிணி மூப்பில்லாப்
பிறப்பிலியாய் இறப்பதற்கே எண்ணாது எண்ணும்
பொன்னுருவாய் மணிவுருவில் பூதமைந்தாய்
புனலுருவாய் அனல் வுருவில் திகழும் சோதி
தன்னுருவாய் என்னுருவில் நின்ற எந்தாய்
தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மேலவே—-1-

வேதங்களின் ரஹஸ்யமாகிய தத்வார்த்தங்களை ஐயம் திரிபின்றி வெளிப்படுத்துபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஞான ரூபியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மையான அறிவு உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. பிரமாணம் – அவர் எல்லாவற்றிற்கும் உண்மையான ஆதாரம்

மூலச் சொல் ‘மானா’ என்றால் ‘அளக்க’ மற்றும் ‘பிரா’ என்பது ‘சிறப்பு அல்லது தனித்துவமானது’ என்று பொருள்படும் முன்னொட்டு. இரண்டையும் இணைத்தால், பிரமாணம் என்பது ஒரு குறிப்பு அல்லது அதிகாரம் அல்லது ஒரு தரநிலை அல்லது மற்றவற்றிலிருந்து பெறப்பட்ட ஒரு அளவுகோல். இதனடிப்படையில், ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘பிரமிதிஹ் சம்வித் ஸ்வயம்பிரமா பிரமாணம் – அவர் எல்லாவற்றிற்கும் தன்னைத்தானே வெளிப்படுத்தும் மற்றும் தன்னிறைவு பெற்ற அதிகாரி, எனவே அவர் பிரமாணம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ சங்கரர் ஐதரேய உபநிடதத்திலிருந்து (3.5.3) மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘பிரஜ்ஞானம் ப்ரஹ்மம் – பிரம்மன் தூய ஞானம்’ என்று கூறுகிறது. தூய ஞானம் அதன் சொந்த அதிகாரம். தூய ஞானத்தையோ அல்லது பிரஜ்ஞானத்தையோ ஆதரிக்கும் உயர் அறிவு எதுவும் இல்லை. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், தூய ஞானம் தன்னைத்தானே வெளிப்படுத்துகிறது, தன்னிறைவு மற்றும் தன்னை ஆதரிக்கிறது. பகவான் துல்லியமாக அதுதான். விஷ்ணு புராணத்தில் (1.2.6), ‘ஞானஸ்வரூபம் அத்யந்தநிர்மலம் பரமார்த்ததா தமேவ அர்த்தஸ்வரூபேண ப்ராந்தி தர்ஷனதா ஸ்திதம் – பகவான் தூய அறிவு, கறைகள் இல்லாத தூய்மையானவர், இறுதி பொருள் மற்றும் அவர் பௌதிக மற்றும் பொருள் அறிவை ஆதரிக்கும் பொருள் விமானத்தில் உறுதியானவர்’ என்று கூறுகிறது. எனவே அவர் பிரமாணம் என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் இறுதி குறிப்பு மற்றும் இறுதி பதில்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் முந்தைய நிகழ்வில் விளக்கினார், பகவான் மக்களுக்கு நல்லது எது கெட்டது என்பதை தீர்மானிக்கும் அதிகாரம், அதன் மூலம் நேர்மையான செயல்களுக்கான தரங்களை அமைக்கிறது. தற்போதைய உதாரணத்திற்கு, பகவான் வேதங்களின் இரகசியங்களையும், மாய உண்மைகளையும் சந்தேகம் அல்லது பிழையின் நிழல் இல்லாமல் வெளிப்படுத்துகிறார் என்று ஸ்ரீ பட்டர் விளக்குகிறார் – ‘ஏவம் நிஸ்ஸாம்ஷய விவரயாய வேத ரஹஸ்ய பரம் அர்த்த பிரத்யயகத்வாத் பிரமாணம்’.

பகவான் உண்மையான பிரமாணம் – உண்மையான ஆதாரம். அவர் அடைய வேண்டிய இலக்கு – பிரமேயம் மட்டுமல்ல, இலக்கை அடைவதற்கான வழிமுறையும் – பிரமாணம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தின் மூலத்தை ‘மாங் – மானே’ என்று குறிப்பிடுகிறார், அதாவது ‘அளக்க, வரம்பிட, ஒப்பிட்டு, வடிவத்திற்கு, காட்ட, முதலியன’ ‘பிரமாணம்’ என்ற சொல் ‘சான்று, சரியான அறிவு, உண்மையான ஆதாரம், அதிகாரம், முதலியன’ எனப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. – பிரகிருஷ்டம் மானம் பிரமாணம் – உயர்ந்த அறிவு அல்லது சரியான அதிகாரம்.

சிருஷ்டிக்கு முன்னரே, பிரபஞ்சத்தின் தன்மை, நமது நடத்தையில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் குணங்களின் தன்மை, பல்வேறு வகையான உயிரினங்கள் போன்றவற்றை உள்ளடக்கிய பிரபஞ்சத்தின் தன்மையை பகவான் தீர்மானித்ததாக ஸ்ரீ வசிஷ்டர் விளக்கம் தருகிறார். -பிரமாணகம், யாத்ரிக்-குணம், யாத்ரிக்-அக்ரிதிமச்ச ஜகன்-நிர்மித்சதி, தத் பிரமாணம் தான் குணான் தஞ்ச அக்ரிதிம் ஜகத்-ஆரம்பாத் பூர்வமேவ தன் நிர்மதி பரிமிதாயத ஏவ தத்-பிரமாணம் அபிதீயதே.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் தனது விளக்கத்தை ஆதரிக்க ஸ்ருதியிலிருந்து பல நிகழ்வுகளைத் தருகிறார்:

  • அநாத்வான் இந்த்ரா ச பசுப்யோ விசஷ்டே த்ரஞ்சகோ விமிமிதே அத்வானா (அதர்வ வேதம் 4.11.2) – அவர் அனைத்தையும் அறிந்தவர், மேலும் மூன்று உலகங்களையும் அளந்து அனைத்து உயிரினங்களையும் ஆராய்ந்தார்.
  • நவ ப்ராணன் நவாபிஹ் சம் மிமிதே தீர்கயுத்வாய சதாஶரதயா | (அதர்வ வேதம் 5.28.1) – அவர் 100 வருட வாழ்க்கைக்கு 3 வெவ்வேறு குணங்கள் மற்றும் சக்கரங்களுடன் ஒன்பது வகையான உயிரினங்களை உருவாக்குகிறார்.
  • ஏதவான் அஸ்ய மஹிமா அதோ ஜ்யாயக்’ம்ஶ்ச புருஷஹ் | (புருஷ சூக்தம் 3) – இங்கு காணப்படுவதெல்லாம் அவருடைய மகத்துவமே. இதையெல்லாம் தாண்டிய பெரிய புருஷன்.
  • dhamani Veda புவனானி விஷ்வா |(யஜுர் வேதம் 32.10) – அவர் அனைத்து உலகங்களையும், வேதங்களையும், பிரபஞ்சத்தைப் பற்றிய அனைத்தையும் அறிந்தவர்.
  • sa பூமிம் ஸர்வதோ விருத்வா அத்யதிஷ்டாத்-தாஷ’ங்குலாம்|(ரிக் வேதம் 10.90.1) – பூமியின் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் அவர் பத்து திசைகளிலும் இடத்தை நிரப்புகிறார்.

ப்ரஜாபதே ந த்வதேதன்யன்யோ விஷ்வா ஜாதனிபரிதா பபுவ |
யத் காமஸ்தே ஜுஹுமஸ்தந்நோ அஸ்து வயம் ஸ்யாம பதயோ ரயிணம் || ரிக் வேதம் 10.121.10
பொருள்: அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் இறைவனே, படைக்கப்பட்ட உயிருள்ள மற்றும் உயிரற்ற அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் கட்டளையைப் பேணக்கூடிய மற்றும் விஞ்சக்கூடிய உன்னைத் தவிர வேறு எந்த நிறுவனமும் இல்லை, அதாவது நீங்கள் முதன்மையானவர். நாங்கள் உமக்கு எங்களின் வழிபாட்டைச் சமர்ப்பிப்பதை விரும்புவோரே, தயவுசெய்து அவற்றை வழங்குங்கள். உனது அருளால் நாங்கள் எல்லாவிதமான செல்வங்களையும் உயர்ந்த சொத்துக்களையும் உடையவர்களாக இருப்போம்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் மற்றொரு சொற்பிறப்பியல் வழித்தோன்றலைத் தருகிறார் – பிரக்ருஷேண மிமிதே சப்தயாதி, அவிஷ்கரோதி ஞானம் ப்ரம்மஆதிப்ய இதி பிரமாணம் – பிரம்மனின் உண்மைத் தன்மை முதலியவற்றைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்துகிறவர் அல்லது தெரியப்படுத்துபவர். – பிரம்மா போன்றவர்களால் வணங்கப்படுபவர்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் நாமத்தை இவ்வாறு விளக்குகிறார் – ‘பிரகிருஷ்டம் மானம் வேதாதி பிரமாணம் யஸ்மிந் இதி ப்ரமாணம் – வேதங்களுக்கும் வேதங்களுக்கும் உயர்ந்த அதிகாரத்தை வழங்கியவர், பிரமாணம். அவர் அளித்த ஒரு மாற்று விளக்கம் என்னவென்றால் – ‘பிரகிருஷ்டம் மானம் ஷரீராதி பரிமாணம் த்ரி-விக்ரமாதி ரூபாண யஸ்ய இதி வா பிரமாணம் – அவர் தனது திரி-விக்ரம அவதாரத்தில் தனது வடிவத்திற்கு அசாதாரண பரிமாணங்களை எடுத்தவர்’.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் நாமத்தை ‘எப்பொழுதும் உண்மையைப் பேசுபவர் – சத்ய பாஷித்வாத் பிரமாணம்’ என்று விளக்குகிறார். இதை ஆதரித்து அவர் கூறுகிறார்: ‘பிரமாணம் நித்ய-மர்யதா சத்ய வாதி பிரமாத்ரிஷு’.


960-பிராண நிலய
சகல ஆத்மாக்களுக்கும் இருப்பிடம்-பறவைகளுக்குத் தம் கூடு போல் ஆத்மாக்களுக்கு இவன்

ப்ராணந்தீதி ப்ராணா ꞉ அந்யே (அ)பி ஜீவா꞉, தே ஸ்வநீட₃ இவ ஸகுந்தா꞉ அஸ்மின் லீயந்த இதி
ப்ராண நிலய ꞉ । * பும்ஸி ஸஞ்ஜ்ஞாயாம், இத்யாதி₃நா க ₄꞉ ॥

கோலத்திரு மா மகளோடு சாலப் பல நாள் உகந்து ஓர் உயிர்கள் காப்பான் -6-9-3-உடன்படாமல் பறந்து போனாலும் மீண்டும் இவன் இடமே வர வேண்டுமே

வெம் கண் திண் களிறு அடர்த்தாய் ! வித்துவ கோட்டு அம்மானே !
எங்கு போய் வுய்கேன் ? உன் இணை அடியே அடையல் அல்லால்
எங்கும் போய் கரை காணாது எறி கடல் வாய் மீண்டேயும்
வங்கத்தின் கூம்பேறும் மா பறவை போன்றேனே— 5-5-

அடங்கு எழில் சம்பத்து* அடங்கக் கண்டு*  ஈசன்
அடங்கு எழில் அஃது என்று* அடங்குக உள்ளே.

பறைவைகள் கூட்டை அடைவது போலே ஆத்மாக்கள் அடையும் இடமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஜீவர்கள் லயிக்கும் இடமாக அல்லது ஜீவர்களை சம்ஹரிப்பவராக இருப்பவர் -இந்த்ரியங்களுக்கும்
பிராணம் அபானம் முதலான வாயுக்களுக்கும் ஆதாரமான ஜீவாத்மாக்களுக்கும் ஆதாரமானவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

வாயுவிற்கு அடைக்கலமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

  1. பிராண-நிலையா – எல்லா உயிர்களுக்கும் இருப்பிடமாக இருப்பவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர், உடலின் செயல்பாட்டிற்கு உதவும் ஐந்து வகையான வாயுக்களைக் கூட்டாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த பிராணன் என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார்: உள்ளிழுக்கும் சுவாசத்தின் வடிவத்தில் உயிரைத் தக்கவைக்கும் பிராணன், அமைப்புக்கு வெளியே உள்ள அசுத்தங்களை வெளியேற்றும் வெளிவிடும் மூச்சைக் குறிக்கும் அபானா, நிலைத்திருக்கும் வியானா. உடலில் உள்ள அமைப்புகளின் இயக்கங்கள், கர்மேந்திரியங்களின் இயக்கங்களை ஆதரிக்கும் உதானம் மற்றும் உடலில் இருந்து கழிவுகளை வெளியேற்ற உதவும் சமனா.

பிராணன் என்பது உயிரைத் தக்கவைக்க எந்த ஒரு உயிரினத்திலும் உள்ள ஐந்து முக்கிய காற்றுகளைக் குறிக்கிறது. பிராணன் என்றால் உடலின் உணர்வு உறுப்புகள் என்றும் பொருள். பிராணன் என்பது ஜீவாஸ் அல்லது ஜீவராசிகளுக்கும் பெயர். நிலயா என்றால் தங்குமிடம் அல்லது சேருமிடம் என்று பொருள். இவற்றின் அடிப்படையில் ஸ்ரீ சங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு நான்கு விதமான விளக்கங்களைக் கூறுகிறார்.

முதலாவது, ‘பிராணா இந்திரியாணி யத்ர ஜீவே நிலீயந்தே தத்பரதந்த்ரத்வாத் ப்ராணநிலையஹ் – பிராணன் என்பது புலன் உறுப்புகள், அவை அவருடன் ஒன்றிணைந்து, அவரைச் சார்ந்து இருக்கின்றன, எனவே அவர் இந்திரியங்களின் முதன்மையான இயக்கமான பிராணனிலயா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இரண்டாவது விளக்கம், ‘தேஹஸ்ய தாரகாஹ் ப்ராணபானதயோ வா தஸ்மிந் நிலீயந்தே இதி பிராணநிலையாஹ் – பிராணன் மற்றும் அபானன் போன்ற 5 முக்கிய காற்றுகள் உள்ளன, ஆனால் அவை அனைத்தும் அவற்றின் வாழ்வாதாரத்தையும் ஆதரவையும் இறுதியில் தங்கள் களஞ்சியமாக இருக்கும் பகவானிடமிருந்து பெறுகின்றன, எனவே அவர் பிராணனிலயா என்று அழைக்கப்படுகிறார். முக்கிய காற்றின் களஞ்சியம்’.

மூன்றாவது விளக்கம், ‘ப்ராணீதி இதி ப்ராணோ ஜீவஹ் பரே பும்ஸி நிலீயதே இதி வா ப்ராணநிலயஹ் – பிராணன் என்பது ஜீவராசிகளைக் குறிக்கிறது மற்றும் அவை பகவானில் வசிப்பதால், அவர் உயிர்களின் இருப்பிடமான பிராணநிலையா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

நான்காவது விளக்கம் ‘ப்ராணான் ஜீவாம்ச சம்ஹாரன் இதி வா ப்ராணநிலையஹ் – கரையும் நேரத்தில் அனைத்து உயிரினங்களும் அவனில் மீண்டும் உறிஞ்சப்படுகின்றன, எனவே அவர் பிரளய நேரத்தில் அனைவருக்கும் இறுதி இளைப்பாறும் இடமான பிராணநிலையா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பிராணனை ‘ப்ராணந்தி இதி ப்ராணா, அந்யே’பி ஜீவா என்று வரையறுக்கிறார் – ஜீவர்கள் மற்றும் நிலையம் என்றால் தங்குமிடம் என்று பொருள். ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகல்நேர முடிவில் பறவைகள் ஓய்விற்காக தங்கள் கூடுகளுக்குச் செல்லும் ஒப்புமையைத் தருகிறார். அதுபோலவே, ஜீவர்கள் அவரைத் தங்கள் இருப்பிடமாகக் கொண்டுள்ளனர்.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் தனது திருவாய் மொழி பாசுரத்தில் (10.9.9) கூறுகிறார் – ‘வைகுந்தம் புகுவது மன்னவர்வீதியே’ அதாவது ‘வைகுந்தமே நமது இறுதித் தலம்’.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷனும் இதே ஒப்பீட்டைப் பயன்படுத்தி, பகவானின் அவதாரத்தின் அடிப்படையில் நாமத்தை கிருஷ்ணர் என்று விளக்குகிறார் – ‘பறவைகள் தங்கள் கூட்டில் அடைக்கலம் தேடுவதைப் போல, கோபியர்கள் அவரிடத்தில் தீவிர பக்தியின் விளைவாக ஆதரவைத் தேடினார்கள். – ப்ராணந்தி தத்- ஸ்நேஹமிரிதேந ஸம்பந்தவதேதி ப்ராணঃ தத்-ப்ரேயஸிஜநாঃ தே நிலீயந்தே அஸ்மிந் சகுந்த இவ நில்தே இதி ப்ராணநிலயாঃ’.

பகவான் அனைவருக்கும் ஆதரவாக இருப்பதாலும், அவர்கள் அனைவரும் இறுதியில் அவருடன் இணைவதாலும், அவர் பிராண-நிலையா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘நிலினா’ என்ற சொல்லுக்கு ‘இணைதல் அல்லது இணைதல்’ என்று பொருள். ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நமைனை இந்த சூழலில் விளக்குகிறார் – ‘ப்ராண நிலீயந்தே யஸ்மின் ச ப்ராண-நிலையா – யாரில் எல்லா ஜீவர்களும் இணைகிறார்களோ.

ஸ்ரீ வசிஷ்டரும், பகவானுக்கு இந்த நாமம் இருக்கிறது, ஏனென்றால் அவர் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் எந்த வடிவத்தில் பொருத்தமானதோ அந்த வடிவில் வாழ்வதற்கு அவர் ஏற்பாடு செய்கிறார். உதாரணமாக, மரங்கள், நீர் மற்றும் நிலத்தில் உள்ள உயிரினங்கள், மனிதர்கள் போன்றவற்றின் வாழ்வாதாரம் மற்றும் உயிர்வாழ்வதற்கான வழிகளை அவர் வழங்குகிறார் – வேறுவிதமாகக் கூறினால், வெவ்வேறு ஜீவாக்கள் வாழ அல்லது தங்குவதற்கு அவர் ஏற்பாடு செய்கிறார். ஸர்வேஷாம் ஷ்டாவார ஜ’ங்காமனாம் ச யதா யோகே சாதனா ப்ரதாநேந வாசயித’த: ச ப்ராண-நிலைய உச்யதே.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா நாமத்தை இவ்வாறு விளக்குகிறார்: ‘எல்லா பிராணன்களும் யாரில் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன. ஒரு உயிரினத்தில் வெளிப்படும் அனைத்து ‘செயல்பாடுகளுக்கும்’ மிக அடிப்படையான – முக்கிய அடித்தளமாக இருப்பவர்.


961-பிராண த்ருத்
பிராணங்களைத் தரிப்பவன் –

தான் மாத்ருவத்₃ தா₄ரயதி சேதி
ப்ராண த்₄ருத் ॥
தாய் தந்தை உயிராகின்றாய்-2-6-10-

எம்மானும் எம் அம்மனையும் என்னைப் பெற்று ஒழிந்ததன் பின்
அம்மானும் அம்மனையும் அடியேனுக்காகி நின்ற
நல் மான ஒண் சுடரே நறையூர் நின்ற நம்பீ உன்
மைம்மான வண்ணம் அல்லால் மகிழ்ந்து ஏத்த மாட்டேனே –7-2-3-

பெற்றார் பெற்று ஒழிந்தார் பின்னும் நின்று அடியேனுக்கு
உற்றான் ஆய் வளர்த்து என் உயிர் ஆகி நின்றானை
முற்றா மா மதி கோள் விடுத்தானை எம்மானை-
எத்தால் யான் மறக்கேன்? இது சொல் என் ஏழை நெஞ்சே (9-7)

அவ்வாத்மாக்களைத் தாய் போலே தாங்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உயிர்களை அந்தர்ப்பியாகப் போஷிப்பவர் -ப்ராணப்ருத்-என்ற பாடம் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிராணன்களை அல்லது இந்த்ரியங்களைத் தாங்குபவர் -பிராண ப்ருத்-எனபது பாடம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. அவர் அனைத்து உயிரினங்களையும் தாங்குகிறார்

பிராணன் என்பது உயிர் மற்றும் பிரித் என்றால் ஆதரிப்பவர் அல்லது பராமரிப்பவர். இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘போஷயன் அன்னரூபேண ப்ராணன் ப்ராணபிரித் – உணவின் வடிவில் உயிரை நிலைநிறுத்துகிறார், எனவே அவர் பிராணபிரித், உயிர்களை நிலைநிறுத்துபவர்’ என்று விளக்குகிறார்.

தைத்திரிய உபநிஷத் மந்திரம் ‘அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் – கடவுள் உணவு மற்றும் உணவே கடவுள்’ என்று கூறுகிறது.

இந்தப் பெயரின் மற்றொரு பதிப்பு ‘பிராணத்ரித்’ என்பது தோராயமாக அதே பொருள் ‘வாழ்க்கையின் ஊட்டமளிப்பவர்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம், ‘தான் மாத்ர்-வத் தாரயதி ச இதி ப்ராண-திரித் – உயிர்களை தாயைப் போல போஷிப்பவன்’.

Sri VV Ramanujan refers us to Sri NammAzhwar, who praises Bhagavan as ‘ Our mother, Our father, Our soul’ in his Thiruvai
Mozhi Pasuram ( 2.6.10
) : பரமா , தண்வேங்கட மேகின்றாய்தண்டுழாய் விரைநாறுகண்ணியனே. பொருள்: நித்திய மகிமை உடைய என் ஆண்டவரே, மூன்று உலகங்களுக்கும் பெரிய ஆண்டவரே! மணம் கமழும் துளசி மாலையை உடைய என் இறைவா, கடந்த காலத்திலும், நிகழ்காலத்திலும், எதிர்காலத்திலும் குளிர்ந்த வேங்கட மலையின் அரசனே, என் தந்தை என் தாயே, என் உயிரே! இப்போது நான் உன்னைக் கண்டுபிடித்தேன், நான் எப்போதாவது உன்னை விடலாமா?

பிராணன் என்றால் உயிர் என்று பொருள், த்ரித் என்ற வார்த்தையானது ‘பிடிப்பது, தாங்குவது அல்லது தாங்குவது’ என்று பொருள்படும் ‘dhr – தாரனே’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது. ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் விளக்கம் தருகிறார் – சர்வத்ர வ்யாப்தஹ் ஸர்வேஷாம் ப்ராணீனம் ப்ராணன் பிபார்தி போஷயதி, தாரயதி வா ஸஹ் ப்ராண-பிரித் – எவன் எல்லாவற்றையும் வியாபித்து, எல்லாவற்றையும் ஊட்டி, ஆதரிப்பவன் பிராணபிருத்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா நாமத்தை இவ்வாறு விளக்குகிறார்: ‘எல்லாப் பிராணன்களையும் ஆளுபவரே – அனைவரையும் உண்ணவும், ஜீரணிக்கவும், ஆற்றலை உணரவும், செயல்படவும், அதன் பலனை அடையவும், வயதாகி இறக்கவும் செய்பவர் ஸ்ரீ ஹரி. இந்தச் செயல்கள் அனைத்திலும், மஹான், கட்டளை, காரணி, தெய்வீக, ஸ்ரீ நாராயணன், சுயம், மௌனமான பற்றின்மைக்கு தலைமை தாங்குகிறார், மேலும் அவர் தனது பிரசன்னத்தால் பூமியின் மேற்பரப்பில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களிலும் இந்த செயல்பாடுகளை தொடங்கி பராமரிக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் பின்வரும் விளக்கத்தைத் தருகிறார் – பிராணன் இந்திரியாணி பிபார்தி இதி பிராண-பிரித் – இந்திரியங்களையும் வாழ்க்கையையும் வளர்த்து ஆதரிப்பவனே பிராணபிரித்.


962-பிராண ஜீவன –
உண்ணும் சோறு பருகு நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் எம்பெருமான் -6-7-1-வாஸூ தேவம் ஸர்வம்

தந் அந்ந பாநீயாதி₃வஜ் ஜீவயதீதி
ப்ராண ஜீவந꞉ ॥

அன்னம் ப்ரஹ்ம திவ்ய ஜாநாதி

அவ்வாத்மாக்களை உணவு போலே பிழைப்பிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

பிராண வாயு ரூபியாக பிராணிகளை ஜீவிக்கச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்ய பிராணனால் ஜீவர்களை வாழ்விப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

————–

  1. உயிர்களை போஷிப்பவன்

பிராணன் என்பது உயிரினங்களைக் குறிக்கிறது மற்றும் ஜீவனா என்றால் உயிர் கொடுப்பவர். இதனடிப்படையில், ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘பிராணினோ ஜீவயான் ப்ராணாக்யைঃ பவனைঃ ப்ராணஜீவநঃ – பிராணன், அபானம் போன்ற உயிர்காற்றுகளை அளித்து மக்களை வாழ வைக்கிறார், எனவே அவர் பிராணஜீவனா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஆதரவாக, அவர் கதா உபநிடதத்திலிருந்து (2.2.5) மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
ந ப்ராணேன நாபாநேன மர்த்யோ ஜீவதி கஶ்சனா |
இதரேண து ஜீவந்தி, யஸ்மின்ன் ஏதவ் உபஶ்ரிதௌ ||
பொருள்: பிராணனாலோ அபானனாலோ ஜீவன் இயக்கப்படுவதில்லை, ஆனால் இந்த உயிர்காற்றுகளை உயிர்வாழும் பகவானால் செயல்படுத்துகிறது, எனவே அவர் உண்மையான பிராணஜீவனாவார், உயிர் கொடுப்பவர்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தை இவ்வாறு விளக்குகிறார்: ‘தான் அன்ன பாணியாதிவத் ஜீவாயதி இதி ப்ராணஜீவனா’ – உணவும் பானமும் செய்வதைப் போலவே வாழ்க்கையையும் ஆதரிப்பவர்.

ஸ்ரீமத் ஸ்ரீமுஷ்ணம் ஆண்டவன் இந்தச் சக்தியைக் கொடுத்ததால்தான் உணவு, தண்ணீர் போன்றவற்றுக்கு உயிர்களை நிலைநிறுத்தும் சக்தி இருக்கிறது என்று கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரிடமிருந்து ஒரு பாசுரத்தை நமக்குக் குறிப்பிடுகிறார், அங்கு ஆழ்வார் திருவாய்மொழியில் (6.7.1) தன்னைப் போன்ற பக்தர்களுக்கு, பகவான் உண்ணும் உணவு, உட்கொள்ளும் பானம் போன்றவை என்று அறிவிக்கிறார். வேறுவிதமாகக் கூறினால், they will not live with out Him:
உண்ணுஞ் சோறு பருகுநீர் தின்னும்வெற் றிலையுமெல்லாம்
கண்ணன், எம்பெருமான் னென்றென் றேகண்கள் நீர்மல்கி,
மண்ணினுள் அவன்சீர் வளம்மிக் கவனூர் வினவி,
திண்ண மென்னிள மாண்புகு மூர்த்துக் கோளூரே.
பொருள்: எம்பெருமான் கண்ணன் நாம் உண்ணும் உணவும், பருகும் நீரும், உணவுக்குப் பின் மெல்லும் வெற்றிலையும்’. அவர் தனது பக்தருக்கு தாரகம் (உணவு), போஷகம் (வளர்ப்பு), மற்றும் போகம் (மகிழ்ச்சி) ஆவார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன், பகவான் தன்னை உண்மையான பக்தர்களுக்கு உணவாக வழங்குகிறார், மேலும் அவர் இல்லாமல் அவர்களால் வாழ முடியாது, எனவே அவரே அவர்களின் வாழ்க்கை அல்லது ஜீவனம், எனவே அவர் பிராணன்-ஜீவனம் என்று கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜும் அதே உணர்வைக் கொண்ட ஒரு விளக்கத்தைத் தருகிறார்:
‘ப்ராணன் ஜீவன் பஜன பராயணன் ஜீவயாதி ஸ்வ-தர்ஷனா தாநேனைதி ப்ராணஜீவனா – தன்னைப் புகழ்ந்து பாடும் பக்தர்களுக்கு தன்னை வெளிப்படுத்துவதன் மூலம் அவர்களைப் புதுப்பிக்கிறார்’.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி, உயிர் என்பது உயிர் காற்றோ, உடலோ, மனமோ அல்ல என்று குறிப்பிடுகிறார். இவையனைத்தும் ஒரு மர்மமான கலவையே உயிர்களை உண்டாக்குகிறது, இது பகவானால் மட்டுமே சாத்தியமாகிறது, வேறொன்றுமில்லை. எனவே, அவர் உயிரின் உண்மையான ஆதரவு அல்லது ஒவ்வொரு உயிரினத்திற்கும் உயிரைக் கொடுப்பவர்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தரின் விளக்கம்: ப்ராணேன முக்ய ப்ராணேன ஜீவாயதி ஜனான் இதி ப்ராண ஜீவனா – உயிர்காற்றுகள் மூலம் உயிரைத் தக்கவைப்பவர்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் நாமத்தை இவ்வாறு விளக்குகிறார்: ‘ப்ராண தே ஜீவ நமஸ்ய இதி பிராண-ஜீவனா’ – தனது பக்தர்களை தனது பிராணனாக அல்லது உயிராகக் கொண்டவர். பகவான் தனக்குப் பிரியமானவர்களைத் தனது சொந்த ஆத்மாவாகக் கருதுகிறார், இது அவரது பக்தர்களிடம் உள்ள பாசத்தில் வெளிப்படுகிறது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஷ்ருதியிலிருந்து பல துணை மந்திரங்களைத் தருகிறார்:
யோ அஸ்ய சர்வ ஜன்மனா இஷே ஸர்வஸ்ய சேஷ்டதா |
பொருள்: நான் பிராணனைப் பிரார்த்திக்கிறேன், விழிப்புடனும், உறுதியுடனும், எல்லாவற்றுக்கும் இறைவன் யார், பல்வேறு உயிரினங்களின் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைவரின் செயல்பாடுகளுக்கும் யார் பொறுப்பு. மற்றும் வேலை.அதந்த்ரோ ப்ராஹ்மணா திரஹ் ப்ராணோ மா நு திஷ்டது ||( அதர்வா.11.4.24 )

ப்ராணாய நமோ யஸ்ய ஸர்வ இடம் வஷே | (அதர்வா. 11.4.1) – இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தும் யாருடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறதோ அந்த பிராணனுக்கு மரியாதை.

ப்ராணம் அஹுர் மாதரிஷ்வானம் வாதோ ஹ ப்ராண உச்யதே |
பிராணே ஹ பூதம் பவ்யம் ச ப்ராணே ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் ||(அதர்வ. 11.4.15)
பொருள்: பிராணன் காற்று (வாயு – காற்று) என்றும் அழைக்கப்படும் மாதரிஷ்வனுக்கு அருளப்பட்டது. இந்த பிராணன் கடந்த காலம், எதிர்காலம் மற்றும் நிகழ்காலத்தில் உள்ள அனைத்தையும் சார்ந்துள்ளது.

ஜீவாக்களுக்கு உடலைக் கொடுப்பதில் தொடங்கி, உயிர்வாழ்வதற்கான முக்கிய காற்று, உண்ண உணவு, குடிக்க தண்ணீர், சிந்திக்க மனம், செயல்பட இந்திரியங்கள் போன்ற பல்வேறு பரிமாணங்களை ஆதரிப்பதில் பல்வேறு பரிமாணங்கள் உள்ளன. , மரணம் உடலையும் ஆன்மாவையும் பிரிக்கும் வரை அனைத்தும் ஒருங்கிணைந்த மற்றும் மிகவும் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட முறையில் செயல்படுகின்றன. நமஸ் பிராண-தா, பிராண-திரித் அல்லது பிராண-பிரித், மற்றும் பிராண-ஜீவனத்திற்கு இடையில், இவை அனைத்தும் அவனால் செயல்படுகின்றன என்பது தெளிவாகிறது, இதனால் அவர் ஒரே படைப்பாளர், பாதுகாவலர் மற்றும் அழிப்பவர்.


963-தத்த்வம்
சாரமாய் உள்ளவன் -சத்தா ஹேது

த₃தி₄ து₃க்₃த₄யோரிவ த₃தி₄ஸார ஶ்சித₃ சிதோர் வ்யாப்தி ப்ரயோஜநாப்₄யாம் ஸாராம்ஸ ꞉
தத்த்வம் । யதா

பரமார்த்தம் அசேஷஸ்ய ஜகத் -பிரபாவாப்யயம் சரண்யம் கச்சன் கோவிந்தம் நாவ சீததி
கோவிந்தனே உண்மையான வஸ்து
அவனே இந்த உலகின் ஸ்ருஷ்டிக்கும் அழிவுக்கும் காப்பாற்றுதலுக்கும் காரணமாக உள்ளான்
அவனைச் சரணம் அடையும் ஒருவன் எக் காரணத்தாலும் வருத்தம் அடைய மாட்டான்

ஏகதோ வா ஜகத் க்ருத்ஸ்னம் ஏகதோ வா ஜனார்த்தன சாரதோ ஜகத் க்ருத்ஸ்நாத் அத்திரிக்குதோ ஜனார்த்தன
ஜனார்த்தனனை ஒரு தட்டிலும் இந்தப் பிரபஞ்சத்தை மற்றொரு தட்டிலும் வைத்தால்
தனது மேன்மை காரணமாக ஜனார்த்தனன் உள்ள தட்டே தாழ்ந்து இருக்கும்

கறந்த பால் நெய்யே நெய்யின் சுவையே கடலினுள் அமுதமே அமுதில் பிறந்த இன் சுவையே சுவையது பயனே -8-1-7-
இளம் குயிலே என் தத்துவனை வரக் கூவிற்றியாகில் தலை அல்லால் கைம்மாறு இலேனே -நாச்சியார் -5-6-
உலகுக்கு ஓர் உயிர் ஆனாய் -6-9-7-

தயிர் பால்களில் போல் சேதன அசேதனங்கள் ஆகிய பிரபஞ்சத்தில் வியாபித்து இருக்கும்
சாராம்சமானவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உண்மையான வஸ்துவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

குணங்களால் பரவியிருப்பவர் -எல்லோர்க்கும் நன்மை அளிப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

  1. தத்வம் – சாரமாக இருப்பவன்

‘தத்வம்’ என்ற சொல்லுக்கு ‘இறுதிக் கொள்கை’ என்று பொருள், அதில் இருந்து மற்ற அனைத்தையும் பெறலாம். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘தத்வம் தத்யம் அமிர்தம் சத்யம் பரமார்த்ததஹ் ஸதத்வம் இதி ஏதே ஏகார்த்தவாச்சினஹ் ப்ரமர்த்தஸதோ ப்ரம்ஹணோ வாச்சகாஹ் ஷப்தாஹ் – தத்வம், அமிர்தம் (அழியாதது), சத்தியம்(சத்தியம்), பரமார்த்தம் (உண்மையானவை) என்ற வார்த்தைகள் (உண்மையானவை) , மற்றும் பரம பிரம்மன் என்று பொருள் அதனால் அவர் தத்வம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். தத்வம் என்றால் பிரபஞ்சத்தின் இறுதியான தனித்துவமான மையப் பொருள், அது பகவான், எனவே அவர் தத்வம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ‘தத்வம்’ என்ற சொல்லை ‘சாரம்ஷா’ என்று விளக்குகிறார் – மேலும் இது மொழிபெயர்ப்பாளர்களால் ‘சாரம்’ அல்லது ‘பிரபஞ்சத்தின் கொள்கை’ என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. ஸ்ரீ பட்டர் ஒரு உதாரணத்தின் மூலம் நாமத்தை விளக்குகிறார்: ‘ததி துக்தயோரிவ ததிசாரஹ சித் அசிதோ வ்யாப்தி ப்ரயோஜனஅப்யாம் சாரம்ஷா தத்த்வம்’ – பால் மற்றும் தயிர் ஆகியவற்றின் சாரமாக இருக்கும் வெண்ணெய் போன்றது, பகவான், தனது பரவலான மற்றும் உணர்ச்சியற்ற மற்றும் உணர்ச்சியற்ற விஷயங்களில் தனது பயனால், அனைத்து விஷயங்களின் சாராம்சம். வெண்ணெய் பால் மற்றும் தயிர் ஆகியவற்றிற்கு அமைப்பு, சுவை, ஆற்றல் உள்ளடக்கம் போன்றவற்றை வழங்குகிறது. அதுபோலவே, பகவான் எல்லாவற்றின் சாரமாகவும், அவற்றின் இருப்புக்குக் காரணமாகவும், அவற்றின் ஆதாரமாகவும் இருப்பார்.

ஸ்ரீ பட்டர் தனது விளக்கத்திற்கு பின்வரும் ஆதரவை அளிக்கிறார்:
பரம் அர்த்தம் அஷேஷஸ்ய ஜகதஹ் ப்ரபவாப்யாயம் |
சரண்யம் சரணம் கச்சன் கோவிந்தம் நாவசிததி ||
பொருள்: கோவிந்தனே உண்மையான அஸ்தி மற்றும் அவனே படைப்பு, அழிவு மற்றும் பாதுகாப்பிற்கு காரணமானவன். ஒருவன் அவனிடம் அடைக்கலம் தேடினால் அவன் ஒருபோதும் துக்கத்தில் இருக்கமாட்டான்.

ஏகதோ வா ஜகத் கிருத்ஸ்னம் ஏகதோ வஜனார்தனஹ் |
ஸாரதோ ஜகதஹ் கிருத்ஸ்நாத் அதிரிக்தோ ஜனார்தனஹ் ||
பொருள்: முழு பிரபஞ்சத்தையும் ஒரு சமநிலையின் ஒரு பாத்திரத்தில் வைக்கவும், பகவான் ஜனார்த்தன மற்றொரு பாத்திரத்தில் வைக்கவும், ஜனார்த்தனன் தனது உள்ளார்ந்த மகத்துவத்தால் முழு பிரபஞ்சத்தையும் விட உயர்ந்தவர் என்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள்.

ஸ்ரீ ஆண்டாள் அவரை நாச்சியார் திருமொழி 5.6-ல் ‘தட்டுவன்’ என்று குறிப்பிடுகிறார்:
எத்திசை யுமம ரர்பணிந் தேத்தும் இருடீகே சன்வலி செய்ய
முத்தன்ன வெண்முறு வற்செய்ய வாயும் முலயு மழகழிந் தேன்நான்
கொத்தலர் காவில் மணித்தடம் கண்படை கொள்ளு மிளங்குயி லேகிளால்
தத்துவம் என்ற தலையெழுத்துப்
பறவை என்று பொருள்படும் . தத்துவனாகிய இறைவனிடம் சென்று அவளின் நிலையைச் சொல் – வானங்களின் இறைவனான ஹிருஷிகேசனால் எனக்கு ஏற்பட்ட வலியால், என் முத்துச் சிரிப்பையும், சிவந்த உதடுகளையும், அழகான மார்பகங்களையும் இழந்தேன். ஓ யங் கோயல் மலர்களின் நடுவில் வசதியான மூலையில் கூடுகட்டி, நீங்கள் என் மாண்புமிகு இறைவனை அழைத்தால், நான் நன்றியுடன் தலை வணங்குவேன்.

மற்றொரு பாசுரத்தில் ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் பகவான் இருப்பதை எல்லாவற்றின் சாரமாகவும் விவரிக்கிறார், திருவாய் மொழி பாசுரத்தில் 6.9.7:
உலகில் திரியும் கரும கதியாய் உலகமாய்,
உலகுக்கேகேயோ ருயிரு மானாய்! புறவண்டத்து,
அலகில் பெலிந்த திசைபத் தாய அருவேயோ!
அலகில் பொலிந்த அறிவி லேனுக் கருளாயே.
பொருள்:  நீங்கள் பூமியில் உலவும் கர்ம ஆத்மாக்கள், நீங்கள் உலகத்தின் ஆத்மா. நீங்கள் உருவமற்ற பத்து கோளங்கள் மற்றும் அதற்கு அப்பாற்பட்ட ஆவி, எல்லையற்ற அறியாமையின் இந்த சிறிய சுயத்தை அருளுங்கள்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘தட்’ என்ற சொல்லை ‘தனு – விஸ்தரே’ என்பதிலிருந்து ‘நீட்டுவது, பரப்புவது, செல்வது’ என்று பொருள்படும். தன்யதா இதி தத், ஸ்தாவர ஜங்கம் ஆத்மகம் ஜகத், தஸ்ய சார பூதம் வஸ்து தத்-த்வம் இத்யார்தஹ் – இந்த பிரபஞ்சம் ‘தத்’ என்ற சொல்லால் குறிக்கப்படுகிறது, இது அசையும் மற்றும் அசையாப் பொருட்களைக் கொண்டுள்ளது. இவை அனைத்தின் சாராம்சம் தத்-த்வம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் அதர்வ வேதத்தில் இருந்து பின்வருவனவற்றை ஆதரிக்கிறார்:
யோ வித்யாத் சூத்ரம் யஸ்மிந்நோதப்ரஜா இமஹ் |
ஸூத்ரம் ஸூத்ரஸ்ய யோ வித்யாத் ச வித்யாத் ப்ராஹ்மணம் மஹத் || (அதர்வா. 10.8.37)
பொருள்: இந்த உயிரினங்கள் அனைத்தும் பிணைக்கப்பட்டிருக்கும் இழுக்கப்பட்ட சரத்தை அறிந்தவன், நூலின் நூலை அறிந்தவன், பெரிய பிரம்மனை அறிவான்.

கொடுக்கப்பட்ட பொருள் செயல்பட முடியாத ஆதரவு அல்லது இருப்பு இல்லாமல், அதன் தத்வம், அதன் சாராம்சம் அல்லது ஆதரவு என்று கருதலாம். எனவே, ஒரு இயந்திரத்தைப் பொறுத்தவரை, எண்ணெய் அல்லது மசகு எண்ணெய் என்பது நீண்ட காலத்திற்கு செயல்பட முடியாத ஒன்று, எனவே இது அதன் தத்துவங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படலாம். இந்த பிரபஞ்சத்தில் செயல்படும் அனைத்தும் அவர் இல்லாமல் இருக்காது, எனவே அவர் இருக்கும் அனைத்திற்கும் பின்னால் உள்ள தத்துவம்.

Sri VV Ramanujan gives the reference from Sri NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi Pasuram (8.1.7):
இறந்ததும் நீயே எதிர்ந்ததும் நீயே நிகழ்வதோ நீயின்னே யானால்,
சிறந்தநின் தன்மை யதுவிது வுதுவென் றறிவொன்றும் சங்கிப்பன் வினையேன்,
கறந்தபால் நெய்யே! நெய்யின் சுவையே. கடலினுள் அமுதமே, அமுதில்
பிறந்தவின் சுவையே! சுவையது பயனே! பின்னைதோள் மணந்தபே ராயா!
பொருள்: நப்பின்னையின் மெல்லிய மென் கரங்களைத் தழுவிய ஆண்டவரே, புதிய பாலும், புதிதாகக் காய்ச்சிய வெண்ணெயும் போன்ற இனியவனே! கடலின் அமுதத்தைப் போல இனியவனே! ஓ கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம்! இல்லை, அமிர்தத்தின் சுவை; இல்லை, இல்லை, அமிர்தத்தை அனுபவிப்பதால் ஒருவர் பெறும் இன்பம் நீ!

ஸ்ரீமத் ஸ்ரீமுஷ்ணம் ஆண்டவன் எல்லாவற்றுக்கும் பின்னால் உள்ள தத்த்வம் என்பதற்கு ஆதரவாக பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 10 வசனம் 41) பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார்:
யத்-யத் விபூதிமத் சத்த்வம் ஸ்ரீமத்-ஊர்ஜிதமேவ வா |
தத்-தத்-ஏவாவாகச்ச த்வம் மம தேஜோ’ம்ஶ்ச ஸம்பவஹ் ||
பொருள்: சக்தியோ, தேஜோ, சக்தியோ எதுவோ, அது என்னுடைய சக்தியின் ஒரு துண்டிலிருந்து வந்ததாக அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ‘தத்வம்’ என்ற சொல்லின் மற்றொரு பார்வையை தருகிறார் – அது இருத்தலுக்கு இட்டுச் செல்கிறது, மற்றும் தோன்றிய உயிரினம் மறைந்தால் அது நின்றுவிடாது, உண்மையான தோற்றம் அல்லது ஆதாரம் – தத்வா. காலப்போக்கில் மறைந்து போகும் மற்ற ஆதாரங்கள் உண்மையான காரணம் அல்ல. எல்லாவற்றிற்கும் உண்மையான காரணமான பிரம்மனின் வார்த்தை வடிவம் ‘தத்’ என்று அவர் கருத்து கூறுகிறார். தத்-த்வம் என்பது இந்த ‘தத்’ தன்மை.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நம்மை நாராயண உபநிடதத்தைக் குறிப்பிடுகிறார் – தத்வம் நாராயணா பரஹ் – நாராயணனே பரம யதார்த்தம்.


964-தத்த்வ வித்
தத்துவத்தை அறிந்தவன்-தன்னையே நன்றாக அறிந்தவர் -நீயே உன்னை உன்னால் அறிந்து கொள்கிறாய்

யஸ் ஸர்வஞ்ஞ ஸர்வ வித்

ததா₂ தத்த்வம் ஆத்மநோ வேத்தீதி
தத்த்வ வித் ।
* த்வமேவ த்வாம் வேத்த₂, இதி,
* ஸ்வயமே வாத்மநாத்மாநம் வேத்த₂ த்வம் புருஷோத்தம, இதி ॥

எம்பெருமான் தன்மையை யார் அறிகிற்பார் பேசி என் -8-4-9-அவன் ஒருவனே அறிவான்-

தமது இவ் வுண்மையை அறிந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

த்வமேவ த்வம் வேத்த–புருஷோத்தமா நீ உன்னை உன்னுடைய அறிவினால் அறிகிறாய்

தம் ஸ்வரூபத்தை உள்ளபடி அறிந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தம் தன்மையை அறிந்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

  1. உண்மையை அறிந்தவர்

‘தத்வம்’ என்றால் எல்லாவற்றின் இறுதி அடிப்படைக் கொள்கை மற்றும் விட் என்பது அறிந்தவர். இதன் மூலம் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்தப் பெயரை ‘தத்வம் ஸ்வரூபம் யதாவத் வேட்டி இதி தத்வவித் – எல்லாவற்றின் உண்மையான அடிப்படையான தன்மையை அவர் அறிந்திருக்கிறார், எனவே அவர் தத்வவித், அடிப்படை உண்மையை அறிந்தவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவரே அடிப்படை உண்மை மற்றும் அவரே அதை அறிந்தவர். படைத்தல், பாதுகாத்தல், அழித்தல், ஜீவர்களுக்கு அவரவர் கர்மாக்களுக்கு ஏற்ப பலன்களை வழங்குதல், ஜீவனைத் தகுந்த நேரத்தில் தன்னிடம் எடுத்துச் செல்வது போன்ற செயல்பாடுகளை பகவான் மட்டுமே அறிவார், வேறு யாரும் செய்வதில்லை.

தத்வம் தத்ஸ்வரூபம் வேட்டி இதி தத்வ-விட் – ‘தன்னுடைய உண்மையான இயல்பை அறிந்தவன்’. ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தை ‘ஆத்மனா தத்வம் வெட்டி இதி தத்வவித்’ – ‘தன்னைப் பற்றிய உண்மையை அறிந்தவர்’ அல்லது தத்துவத்தைப் பற்றிய உண்மையை அறிந்தவர் என்று விளக்குகிறார். பகவான் எல்லாவற்றுக்கும் மேலான தெய்வமாகவும், இறைவனாகவும் இருக்கிறார் என்பது, ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திரும்பத் திரும்பச் சுட்டிக் காட்டியபடி, பிரம்மா, ருத்ரன், இந்திரன் போன்றவர்களால் எளிதில் புரிந்து கொள்ள முடியாத ஒன்று.

  • சுரர் அறிவு ஆறு நிலை (திருவாய் மொழி 1.1.8) – தேவர்களால் கூட அவரது தத்வத்தை புரிந்து கொள்ள முடியாத இயல்புடையவர்.
  • உணர்ந்து உணர்ந்து உணரும் உயர் நிலை உணர்வது அரிது உயிரால்! (திருவாய் மொழி 1.3.6) – ஆழ்ந்த சிந்தனையுடன் கூட, பரம தெய்வத்தின் உண்மையான தன்மையைப் புரிந்துகொள்வது எளிதானது அல்ல.

ஸ்ரீ பட்டர் பகவத் கீதையை (அத்தியாயம் 10 வசனம் 15) குறிப்பிடுகிறார், அதில் அர்ஜுனன் (விஸ்வரூபத்தைக் கண்ட பிறகு) பகவான் தன்னைத்தானே அறிகிறார் என்று அறிவிக்கிறார்:
ஸ்வயமேவ ஆத்மா ஆத்மாநம் வேத்தத்வம் புருஷோத்தம |
பூத பாவனா பூதேஷா தேவதேவ ஜகத்பதே ||
பொருள்: ஓ ‘உயர்ந்த நபரே, ஓ’ உயிரினங்களைப் படைத்தவரே, ஓ அனைத்து உயிரினங்களின் இறைவனே, ஓ அனைத்து தேவர்களின் கடவுளே, ஓ’ பிரபஞ்சத்தின் ஆட்சியாளரே, நீங்கள் மட்டுமே உங்கள் சொந்த ஆற்றல்களால் உங்களை அறிவீர்கள்.

ஸ்ரீ பட்டர் ஸ்ருதி வாக்கியத்தையும் குறிப்பிடுகிறார் – ‘த்வமேவ த்வம் வேத்த’ – நீங்கள் மட்டுமே உங்களைப் பற்றி அறிந்திருக்கிறீர்கள்.

நம்மைப் போன்ற சாதாரண மனிதர்களால் மட்டும் அல்ல, நமது புத்தியின் மூலம் அவரை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது, ஆனால் சாஸ்திரங்கள் கூட அவர் விளக்கத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர் என்று அறிவிக்கின்றன. தைத்திரீய உபநிஷதம் அறிவிக்கிறது: யதோ வகோ நிவதந்தே, அப்ரபய மனஸா சஹா (ஆனந்தவல்லி) – வார்த்தைகள், மனத்துடன் சேர்ந்து, எல்லையற்ற பிரம்மனின் பேரின்பத்தை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் திரும்பிச் செல்கின்றன. மேலே உள்ள ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்கள் மூலம் பார்த்தபடி, தேவர்களால் அவரை முழுமையாக அறிய முடியவில்லை.

ஸ்ரீமத் ஸ்ரீமுஷ்ணம் ஆண்டவன் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் வார்த்தைகளைக் குறிப்பிடுகிறார்: ‘தனக்கும் தன் தன்மை அறியாய்’ – யாருடைய மகத்துவத்தை அவர் முழுமையாக அறியவில்லையோ அவர்.

ஆளவந்தார் தனது ஸ்தோத்திர ரத்னத்தில் கூறுகிறார்: ‘யஸ்யாஸ்தே மஹிமானம் ஆத்மாநா இவ தத்வல்போ’பிப்ரபுஹ்’ – பகவானின் மகத்துவத்தையோ அல்லது பிறட்டியின் மகத்துவத்தையோ அவரால் அல்லது அவளால் அறிய முடியாது, ஏனென்றால் அதற்கு எல்லை இல்லை, அதனால் அவர்களால் கூட எதையும் அளவிட முடியாது. அதற்கு எல்லை இல்லை. விஷயம் என்னவென்றால், அவரை அறியக்கூடிய அனைவரிலும், அவர் தன்னை மிகவும் அறிந்தவர்


965-ஏகாத்மா
உலகங்கட்கு எல்லாம் ஓர் உயிராய் இருக்கும் தனிப் பெரும் பரமன்

ஸர்வஸ்ய சித₃சித்₃வர்க ₃ஸ் யாயமேக ஏவ சேஷ போ₄க்தா(அ)பி₄மாநீ சேதி
ஏகாத்மா ||

ஆர் உயிரேயோ அகலிடம் முழுதும் படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்த பேர் உயிரேயோ
தேவர்க்கும் தேவாவோ ஓர் உயிரேயோ-(ஏகாத்மா-) உலகங்கட்கெல்லாம்-8-1-5-

நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -ஏக சேஷி -ஸமஸ்த சேஷ பூதர்கள்

நித்யோ நித்யாநாம் சேதநஶ்சேதநாநாமேகோ ப³ஹூநாம் யோ வித³தா⁴தி காமாந் ।
தத்காரணம் ஸாங்க்²யயோகா³தி⁴க³ம்யம் ஜ்ஞாத்வா தே³வம் முச்யதே ஸர்வபாஶை: ॥ -ஸ்வேதாஸ் வர உபநிஷத் -13॥

அசேஷ-சித்-அசித்-வஸ்து-சேஷிணே-சேஷசாயினேI
நிர்மலானந்த-கல்யாண-நிதயே விஷ்ணவே நம: I I-வேதார்த்த ஸங்க்ரஹ மங்கள ஸ்லோகம்

சேதன அசேதனங்கள் அனைத்திற்கும் ஒரே ஸ்வாமியாகவும்-அனுபவிப்பவராகவும் அபிமானியாகவும் இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஒரே ஆத்மாவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்யமான தலைவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஏகாத்மா – ஒரே ஒரு உயர்ந்த ஆத்மா

ஏகா என்றால் ஒன்று, ஆத்மா என்றால் ஆத்மா. இதனடிப்படையில், ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஏகச்ச அசௌ ஆத்மா ச ஏகாத்மா – அவர் ஒருவரே உண்மையான ஆத்மா, எனவே அவர் ஏகாத்மா’ என்று விளக்குகிறார்.

ஆதரவாக, அவர் ஐதரேய உபநிடதத்திலிருந்து (1.1) மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘ஆத்ம வா இடமேக ஏவாக்ர ஆசீத் – அனைத்து படைப்புகளின் தொடக்கத்திலும் இருந்த ஒரே ஆன்மா’ என்று கூறுகிறது.

அவர் லிங்க புராணத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் ‘யச்சாப்நோதி யதாதத்தே யச்சத்தி விஷயநிஹ; யச்சஸ்ய சந்ததோ பவ: தஸ்மாத் ஆத்மேதி கீயதே – எங்கும் பரவி, பெறுபவை, பொருள்களை அனுபவிப்பவை, எப்பொழுதும் இருப்பவை இவையே ஆத்மா எனப்படும். ஏகாத்மா எனப்படும் பகவான் பிரதம ஆத்மாவின் தனித்துவத்தை இது காட்டுகிறது.

மற்ற அனைத்து ஆன்மாக்களையும் கட்டுப்படுத்தும் ஒரே பரமாத்மா பகவான் என்றும், அதனால் அவர் ஏகாத்மா – சர்வஸ்ய சித் அசித் வர்கஸ்ய அயம் ஏகேவ சேஷி போக்தா அபிமானௌ சி இதி ஏகாத்மா – அவர் ஏகாத்மா, ஏனென்றால் அவரே ஏகாத்மா என்று ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்குகிறார். , மற்றும் அனைத்து உணர்வு மற்றும் உணர்வு அல்லாத பொருள்களின் நலம் விரும்பி.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் பாசுரத்தைக் குறிப்பிடுகிறார், அங்கு பகவான் ‘ஓர் உயிரே!’ – இது ஸ்ரீ வி.என்.வேதாந்த தேசிகனால் ‘ஏகாத்மா’ என்று ‘மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது’.
ஆருயி ரேயோ! அகலிடம் முழுதும் படைத்திடந் துண்டுமிழ்ந் தளந்த ,
பேருயி ரேயோ. பெரியநீர் படைத்தங் குறைந்தது கடைந்தடைத் துடைத்த ,
சீரிய ரேயோ.மனிசர்க்குத் தேவர் போலத்தே வர்க்கும்தே வாவோ ,
ஓருயி ரேயோ. உலகங்கட் கெல்லாம் உன்னைநான் எங்குவந் துறுகோ ?
பொருள்:பரந்த பிரபஞ்சம் உருவாக்கப்பட்டது, ஒரு முறை ஆழமான நீரில் இருந்து தோண்டி எடுக்கப்பட்டது (வராஹ அவதாரம்), விழுங்கப்பட்டது (பிரளய), உமிழ்ந்தது (பிரளயத்திற்குப் பிறகு உருவாக்கம்), கால்களால் அளவிடப்பட்டது (திரிவிக்ரம அவதாரம்), அனைத்தும் உன்னால், அருளால். நீங்கள் கடல்களை உருவாக்கினீர்கள், அவற்றை (கூர்ம அவதாரம், மோகினி அவதாரம்), சமுத்திரத்தை (ராம அவதாரம்) பாலம் செய்து, அதன் ஒரு பகுதியை பின்னர் உடைத்தீர்கள். நீ என் அன்பான உயிர். நீங்கள் அனைத்து தேவர்களுக்கும் இறைவன், மேலும் தேவர்கள் மனிதர்களை விட மிக உயர்ந்தவர் என்பது போல நீங்கள் தேவர்களுக்கும் மேலாக இருக்கிறீர்கள். பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாளர், பாதுகாவலர் மற்றும் அழிப்பவர், மற்ற எல்லா ஆத்மாக்களுக்கும் மேலான உன்னத ஆத்மா நீங்கள். நான் உன்னை எப்படி அடைவது? சொல்லுங்கள் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்.

நித்யோ நித்யாநாம் சேதநாம்-சேதனாநாம் ஏகோ பஹூநாம் யோ விததாதி கமான் – எல்லா நித்தியங்களுக்கும் மேலாக நித்தியமானவர், எல்லா சேதனங்களுக்கும் மேலானவர், பலவற்றை உருவாக்குபவர், மற்ற எல்லா உயிரினங்களின் விருப்பங்களையும் வழங்குபவர்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை இவ்வாறு விளக்குகிறார்: ‘ஏவாஞ்ச ச விஷ்ணுரேவ ஸர்வஸ்ய ஸ்தாவர ஜங்கம ரூபஸ்ய விஷ்வஸ்ய ஏகாத்மா ஸர்வத்ர வ்யாப்தத்வாத் ஏகாத்மா’ – இந்த பிரபஞ்சத்தில் உணர்வு மற்றும் உணர்ச்சியற்ற பொருள்கள் அனைத்தையும் வியாபித்திருக்கும் பகவான் விஷ்ணு, ஏகாத்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் நாமத்தை ‘ஏக ஆத்மா முக்ய ஸ்வாமி = அவர் பரம தெய்வம்’ என்று விளக்குகிறார்.


966-ஜன்ம ம்ருத்யு ஜாரதிக
பிறப்பு இறப்பு மூப்பு கட்கு அப்பால் பட்டவன்

ததா₂பி தது₃ப₄ வித₄ர்மாத்மா
ஜந்ம ம்ருத்யு ஜராதிக ₃꞉ ॥
அமலன் ஆதி பிரான்-

அசேதனம் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ மாறுதல் உண்டே
சேதனம் -ஸ்வ பாவ மாறுதல் உண்டு
இவனுக்கு இவற்றோடு அணுக்கமான தொடர்பு இருந்தாலும் ஸமஸ்த இதர விலக்ஷணன்

மின்னுருவாய் முன்னுருவில் வேத நான்காய்
விளக்கொளியாய் முளைத்து எழுந்த திங்கள் தானாய்
பின்னுருவாய் முன்னுருவில் பிணி மூப்பில்லாப்
பிறப்பிலியாய் இறப்பதற்கே எண்ணாது எண்ணும்
பொன்னுருவாய் மணிவுருவில் பூதமைந்தாய்
புனலுருவாய் அனல் வுருவில் திகழும் சோதி
தன்னுருவாய் என்னுருவில் நின்ற எந்தாய்
தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மேலவே—-1-

சேதன அசேதனங்கள் இரண்டைக் காட்டிலும் வேறு பட்டவராய் பிறப்பு இறப்பு மூப்புக்களைக் கடந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிறப்பு இறப்பு மூப்பு முதலிய ஆறு விகாரங்களைக் கடந்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிறப்பு இறப்பு மூப்பு முதலிய தோஷங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———-

  1. ஜென்ம-மிருத்யு-ஜராதிகா – பிறப்பு, இறப்பு மற்றும் முதுமைக்கு அப்பாற்பட்டவர்

‘ஜன்மா’ என்றால் ‘பிறப்பு’, ‘மிருத்யு’ என்றால் ‘இறப்பு’ மற்றும் ஜரா என்றால் ‘முதுமை’. ‘அதிகா’ என்ற சொல் அதீத்ய கச்சதியைக் குறிக்கிறது, மேலே உயரும் அல்லது தாண்டியவர். இவை அனைத்தையும் சேர்த்து, ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஜாயதே, அஸ்தி, வர்த்ததே, விபரிணமதே, அபக்ஷீயதே, நஷ்யதி இதி ஷட்பவவிகாரான் அதீத்ய கச்சதி இதி ஜன்மமிருத்யு ஜராதிகஹ் – ஆறு நிலைகள் உள்ளன, மேலும் அவர் இந்த ஆறு வகையான கருத்துக்களைக் கடந்து, பிறப்பு, மாற்றங்கள், அதாவது. வளர்ச்சி, முதிர்ச்சி, சிதைவு மற்றும் இறப்பு, அவர் ஜன்மமிருத்யு ஜராதிகா என்று அழைக்கப்படுகிறார், பிறப்பு, இறப்பு மற்றும் பலவீனம் ஆகியவற்றைக் கடந்தவர்.

கதா உபநிஷத் (1.2.18) கூறுகிறது ‘ந ஜாயதே ம்ரியதே வா விபஷ்சித் இதி – தூய அறிவுடையவன் பிறப்பதில்லை, இறப்பிற்கு உட்படுவதில்லை’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமாவை பிறப்பு, இறப்பு, சிதைவு போன்றவற்றுக்கு அப்பாற்பட்டவர் என்று விளக்குகிறார். அவருடைய விளக்கம் – ததாபி தத்-உபய விதர்மாத்மா – அவர், அனைத்து உணர்வு மற்றும் உணர்ச்சியற்ற பொருட்களின் உள் ஆத்மாவாகவோ அல்லது அந்தர்யாமியாகவோ இருந்தாலும், அவர் அல்ல. அவர்களின் பண்புகளால் (ராஜஸ், தமஸ், புண்யா, பாபா போன்றவை) பாதிக்கப்படுகிறது. சாதாரண ஆன்மாக்கள், புண்ணியங்கள் மற்றும் பாபங்களின் பலன்களை அவர்கள் உருவகமாக இருக்கும் போது குவிக்கின்றன. இந்த ஆன்மாக்களைப் போல அல்லாமல், பகவான் இந்த எல்லா பொருட்களுக்கும் அந்தர்யாமியாக இருந்தாலும், புண்யங்கள் மற்றும் பாபங்களின் இந்த விளைவுகள் எதுவும் அவரைத் தொடுவதில்லை. கூடுதலாக, அவர் தனது சொந்த விருப்பப்படி ஒரு உடலை எடுத்துக் கொள்ளும்போது, ​​அவர் மற்றவர்களைப் போல பிறக்கவில்லை, மேலும் மற்றவர்களைப் போல முதுமை, இறப்பு போன்றவற்றுக்கு உட்பட்டவர் அல்ல.

இந்த நாமத்தின் பொருளைப் புரிந்துகொள்ள உடலுக்கும் ஆன்மாவிற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம். சாதாரண ஆன்மாக்கள் (ஜீவாக்கள்) பிறப்பு, இறப்பு மற்றும் சிதைவுக்கு அப்பாற்பட்டவை. ஆனால் அவர்கள் தங்கள் முந்தைய கர்மாக்களின் அடிப்படையில் ஒரு உடலைப் பெறுகிறார்கள், இந்த கர்மாக்களின் விளைவுகளை அனுபவிக்க முடியும். இந்த உடல் பிறப்பு, இறப்பு மற்றும் சிதைவுக்கு உட்பட்டது. ஜீவர்கள் தங்கள் கர்மாக்கள் அனைத்தையும் தீர்ந்து, இறுதியில் பரமாத்மாவை உணர்ந்து இந்த பிறப்பு மற்றும் இறப்பு சுழற்சியில் இருந்து விடுபடும் வரை, தொடர்புடைய புதிய உடல்களுடன் மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பு மற்றும் இறப்புகளைக் கடந்து செல்கிறார்கள். பகவான் இந்த சுழற்சிக்கு உட்பட்டவர் அல்ல, ஏனெனில் அவர் கர்மாவின் விளைவுகளால் ஒருபோதும் தீண்டப்படுவதில்லை. பகவான் கிருஷ்ணர் பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 4 வசனம் 14) அறிவிக்கிறார்:
ந மாம் கர்மணி லிம்பந்தி ந மேகர்ம பலே ஸ்ப்ரிஹா |
இதி மாம் யோ’பிஜானாதி கர்மபிர் ந ச பத்யதே ||
பொருள்:என்னைப் பாதிக்கும் எந்த வேலையும் இல்லை; செயல்களின் பலன்களுக்காக நான் ஆசைப்படுவதில்லை. என்னைப் பற்றிய இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொள்பவன் வேலையின் பலன் வினைகளில் சிக்கிக் கொள்வதில்லை.

விசிஷ்டாத்வைதத் தத்துவத்தின்படி, உணர்வு மற்றும் உணர்ச்சியற்ற உயிரினங்கள் அனைத்தையும் அவர் தனது உடலாகக் கொண்டிருந்தாலும், பகவானை இன்னும் கர்மாக்கள் (அதாவது, பாவங்கள், புண்ணியங்கள், அதனால் ஏற்படும் பிறப்பு, இறப்பு போன்றவை) தீண்டவில்லை என்று ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்குகிறார். , இந்த உணர்வு மற்றும் உணர்ச்சியற்ற உயிரினங்கள், ஆனால் அதற்கு பதிலாக, இந்த கர்மாக்களின் விளைவுகளை இந்த உயிரினங்களின் ஆத்மாக்கள் பெறுகின்றன. உணர்வு மற்றும் உணர்வு இல்லாத அனைத்து உயிரினங்களின் உடல்களும் அவருடைய உடலின் ஒரு பகுதியாகும், அவை அனைத்தும் அவருக்கு அடிபணிந்தவை மற்றும் அவரது கட்டுப்பாட்டில் முழுமையாக உள்ளன.

இந்த அனைத்து உயிரினங்களின் ஆன்மாக்களும் அவ்வாறே – அவை அவருடைய உடல், மேலும் அவருக்கு அடிபணிந்தவை. அவர் இந்த ஆன்மாக்களின் அந்தர்யாமி ஆவார், மேலும் இந்த ஆத்மாக்களுக்கு சாட்சியாகவும் சக்தியளிப்பவராகவும் இருக்கிறார்; இருப்பினும், அவர் அவர்களின் கர்மாக்களால் தீண்டப்படவில்லை, அதனால் அவர் ஒருபோதும் பிறக்கவில்லை, அதனால் முதுமை, இறப்பு போன்ற எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை. அவருக்கு கர்மா என்று எதுவும் இல்லை, ஏனெனில் அவரது செயல்கள் அனைத்தும் தன்னலமற்றவை மற்றும் அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை. இருக்கும் அனைத்து உயிரினங்களின் நன்மைக்காக. அவருடைய செயல்கள் எதுவும் அவருடைய நன்மைக்காக இல்லை.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நம:
ஆகமோ திரோ அம்ருதஹ் ஸ்வயம்பு ரஸேன் த்ருப்தே ந குதஷ்ப நோனாஹ்
தமேவ வித்வான் ந விபாய ம்ருத்யோர்-ஆத்மன் திர்மஜர் யுவனனா ||
பொருள்: ஆசையற்றவர், உறுதியானவர், அழியாதவர், சுயமாக இருப்பவர், சாராம்சத்தில் திருப்தியுடையவர், ஒன்றும் இல்லாதவர், மரண பயம் இல்லாதவர், அந்த ஆன்மாவை தைரியமும், இளமையும், அழியாததுமாக அறிந்தவர்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி பிருஹதாரண்யக உபநிஷத்தில் இருந்து (4.4.25) பின்வருவனவற்றை ஆதரிக்கிறார்: ச வ ஏஷ மஹானஜ ஆத்மஜரோ’மரோ அம்ருதோ’பயோ பிரம்மா;
அபய வை பிரம்மா;
அபயம் ஹி வை ப்ரஹ்ம பவதி ய ஏவாம் வேத ||
பொருள்: அந்த எல்லையற்ற பிறப்பற்ற அழியாத, அழியாத அழியாத, அச்சமற்ற சுயமே (பரமாத்மா) பரம பிரம்மம். பரம பிரம்மன் பயம் அற்றவர். பரம பிரம்மத்தை அறிந்தவன் அச்சமற்ற பிரம்மனாகிறான்.

——–

959-பிரமாணம் –
வேதங்களின் ரஹச்யமாகிய தத்வார்த்தங்களை ஐயம் திரிபின்றி -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஞான ரூபியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மையான அறிவி உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————-

960-பிராண நிலய –
பறைவைகள்  கூட்டை அடைவது போலே ஆத்மாக்கள் அடையும் இடமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஜீவர்கள் லயிக்கும் இடமாக அல்லது ஜீவர்களை சம்ஹரிப்பவராக இருப்பவர் -இந்த்ரியங்களுக்கும்
பிராணம் அபானம் முதலான வாயுக்களுக்கும் ஆதாரமான ஜீவாத்மாக்களுக்கும் ஆதாரமானவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

வாயுவிற்கு அடைக்கலமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————

961-பிராணத்ருத்-
அவ்வாத்மாக்களைத் தாய் போலே தாங்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உயிர்களை அந்தர்ப்பியாகப் போஷிப்பவர் -ப்ராணப்ருத்-என்ற பாடம் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிராணன்களை அல்லது இந்த்ரியங்களைத் தாங்குபவர் -பிராண ப்ருத்-எனபது பாடம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————

962-பிராண ஜீவன –
அவ்வாத்மாக்களை உணவு போலே பிழைப்பிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

பிராண வாயு ரூபியாக பிராணிகளை ஜீவிக்கச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்ய பிராணனால் ஜீவர்களை வாழ்விப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

———————————————————————–

963-தத்தவம் –
தயிர் பால்களில்  போல் சேதன அசேதனங்கள் ஆகிய பிரபஞ்சத்தில் வியாபித்து இருக்கும் சாராம்சமானவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உண்மையான வஸ்துவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

குணங்களால் பரவியிருப்பவர் -எல்லோர்க்கும் நன்மை அளிப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

964-தத்த்வவித் –
தமது இவ்வுண்மையை அறிந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தம் ஸ்வரூபத்தை உள்ளபடி அறிந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தம் தன்மையை அறிந்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————–

965-ஏகாத்மா-
சேதன அசேதனங்கள் அனைத்திற்கும் ஒரே ஸ்வாமியாகவும்-அனுபவிப்பவராகவும் அபிமானியாகவும் இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஒரே ஆத்மாவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்யமான தலைவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————

966-ஜன்ம ம்ருத்யுஜராதிக –
சேதன அசேதனங்கள் இரண்டைக் காட்டிலும் வேறு பட்டவராய் பிறப்பு இறப்பு மூப்புக்களைக் கடந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிறப்பு இறப்பு மூப்பு முதலிய ஆறு விகாரங்களைக் கடந்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிறப்பு இறப்பு மூப்பு முதலிய தோஷங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply