Thiruvonum's Weblog

மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:

796. உத்பவ
797. ஸூந்தர
798. ஸூந்தா
799. ரத்ன நாப
800. ஸூ லோசன
801. அர்க்க
802. வாஜஸனி
803. ஸூருங்கி
804. ஜெயந்த
805. ஸர்வ விஜ்ஜயீ

அவர் அனைத்து அவதாரங்களிலும் உயர்ந்தவர் மற்றும் அழகுடன் இருக்கிறார். அவர் தனது பக்தர்களின் மீது உருகிய கருணை கொண்டவர், அவர்களைப் பாதுகாக்க அல்லது தனது வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற எப்போதும் தயாராக இருக்கிறார். அவர் தொப்புளில் மணிக்கட்டப்பட்டவர், மயக்கும் தாமரை கண்களை உடையவர் மற்றும் அவர் மிகவும் அபிமானமானவர். பிரம்மா போன்ற தேவர்களால் வழிபடப்படுபவன் ஆதலால் அவன் வழிபாட்டிற்கு மிகவும் தகுதியானவன். அவர் உணவை வழங்குவதன் மூலம் பிரபஞ்சத்தை நிலைநிறுத்துகிறார் மற்றும் பூமியை மீட்பதற்காக கொம்பு மீன் போன்ற வடிவங்களை எடுத்து உலகைப் பாதுகாக்கிறார். எல்லாவற்றையும் பற்றிய அவரது அறிவின் காரணமாக, அவர் தனது எல்லா முயற்சிகளிலும் போர்களிலும் வெற்றியாளராக வெளிப்படுகிறார், எனவே அவர் வெல்ல முடியாதவர்.

உத்பவ: – அவருடைய பிறப்புகள் கர்மத்தின் காரணமாக இன்றி, கருணையின் காரணமாக இருப்பதால் மிகச் சிறந்தவை.
அவ்வாறு சிறந்த அவதாரங்களைச் செய்பவர் ஆகையாலே அவர் உத்பவர் ஆகிறார்
ஸுந்தர: – மன்னுயிர்க்காக, மன்னுயிர் காக்க அவதரிக்கும் கருணை மிகுந்த ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர்,
பேரழகு மயமாகவும் திகழ்கிறார் என்பதால் அவருடைய திருநாமம் ஸுந்தர: என்று சொல்லப்படுகிறது
ஸுந்த: – பேரழகு என்பதனோடு சேர்த்து பெருந் தயையே வடிவானவர் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணு என்பதால் அவர் ஸுந்த: என்று சொல்லப் படுகிறார்
ரத்ந நாப: – தயையே உருவானவர் ஆகையால் உலகத்தைப் படைத்து, உயிர்கள் வீடு பேற்றிற்கு முன்னேறுவதற்காக,
முதன்முன்னம் உலகைப் படைக்க என்று பிரமனைப் படைத்து, அதற்கு முன்னர் பிரமனுக்கு இருப்பிடமான
நாபி கமலத்தை வெளியிட்ட அருஞ்செல்வம் அன்ன ரத்நம் போன்ற நாபியை உடையவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணு ரத்ந நாப: என்று சொல்லப் படுகிறார்.
ஸுலோசந: – லோசநம் என்பது காண்பது என்னும் பொருளில் கண்ணையும், ஞானத்தையும் குறிப்பதால் நன்கு அழகிய திருக்கண்களையும்,
செம்மையான அக அழகு பொலியும் ஞானத்தையும் உடையவர் என்பதால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸுலோசந: என்று அழைக்கப் படுகிறார்
அர்க: – மிகப்பெரும் தெய்வங்களாலும் துதிக்கப்படுபவர் ஆகையாலே துதி என்பதற்கு இலக்காக இருப்பவர்
என்பதால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் அர்க: என்று அழைக்கப் படுகிறார்.
வாஜஸநி: – உணவை உண்மையில் பிரம்மம் என்று அறிய வேண்டும் என்னும் மறைமொழிக்கு இணங்க, அனைத்து உயிர்க்கும் வாழ்க்கைக்கு ஆதாரமான உணவாகவும், அதற்கு உரிய பசியினால் வேண்டித் தவிப்பவர்க்கு அவ்வுணவை அளிப்பவராகவும் தாமே இருப்பதால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் வாஜஸநி என்று சொல்லப்படுகிறார்
ச்ருங்கீ – பிரளயகாலத்தில் ஒற்றைக் கொம்புள்ள மீனுரு எடுத்து உயிர்களை அடுத்த படைப்பு வரையில் பாதுகாத்தான்
ஆகையாலே ச்ருங்கீ. கோவர்த்தன மலையைக் குடையாகக் கவித்து உயிர்களைக் காத்தான் ஆகையாலே ச்ருங்கீ.

(மீனென்னும் கம்பில் வெறியென்னும் வெள்ளிவேய் வான் என்னும் கேடில்லா வான் குடைக்கு தான் ஓர் மணிக்காம்பு போல்
நிமிர்ந்து மண்ணளந்தான் நங்கள் பிணிக்காம் பெரு மருந்து பின்-(நம்மாழ்வார் –.)

ஜயந்த: – நமக்கான பகைவர்களை ஜயிப்பதில் தவறாதவர், முக்கியமாக நமக்காக நம் அகங்காரத்தை ஜயித்து
நம்மை ஆட்கொள்ள வல்லவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணு ஜயந்தர் என்று சொல்லப் படுகிறார்

( அன்பாவாய் ஆரமுதம் ஆவாய் அடியேனுக்கு இன்பு ஆவாய் எல்லாமும் நீ ஆவாய்
பொன்பாவை கேள்வா! கிளரொளி என் கேசவனே! கேடின்றி ஆள்வாய்க்கு அடியேன் நான் ஆளே–திருமழிசையாழ்வார்;.)

ஸர்வவித் ஜயீ – எல்லாம் தெரிந்தவர்களையும் ஜயிப்பவர், அனைத்து அறிவின் வழிகளிலும்
ஜயிப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணு ஸர்வவித்ஜயீ என்னப்படுகிறார்.

( வாசகம் செய்வது நம் பரமே? தொல்லை வானவர் தம் நாயகன் நாயகர் எல்லாம் தொழுமவன்
ஞாலமுற்றும் வேயகம் ஆயினும் சோராவகை இரண்டே அடியால் தாயவன் ஆய்க்குலமாய் வந்து தோன்றிற்று நம் இறையே–நம்மாழ்வார்:.)

உயர்ந்த பிறப்பைக் கொண்டவன் {உத்பவன்},
பேரழகன் {ஸுந்தரன்},
இதயம் முழுவதும் பரிவிரக்கத்தால் நிறைந்தவன் {ஸுந்தர்},
உந்தியில் விலைமதிப்புமிக்க ரத்தினங்களைக் கொண்டவன் {ரத்நநாபன்},
சிறந்த ஞானத்தையே கண்ணாகக் கொண்டவன் {ஸுலோசநன்},
பிரம்மனாலும், அண்டத்தில் உள்ள முதன்மையானோர் பிறராலும் வழிபடத்தகுந்தவன் {அர்க்கன்},
உணவுக் கொடையாளி {வாஜஸநி},
அண்டப் பேரழிவின் போது கொம்புகளை ஏற்றவன் {ஸ்ருங்கீ},
தன் பகைவர்களை எப்போதும் மிக அற்புதமாக வெல்பவன் {ஜயந்தன்},
அனைத்தையும் அறிந்தவன், தடுக்கப்பட முடியாத ஆற்றலுடன் கூடியோரை எப்போதும் வெல்பவன் {ஸர்வவிஜ்ஜயீ};(98)

ஸ்ரீ புத்த அவதாரம் -அசூர நிக்ரஹம் –

796-உத்பவ -முக்தியைப் பற்றி உபதேசிப்பதால் சம்சாரக் கடலை தாண்டியவர் போல் தோற்றம் அளிப்பவர் –
797-ஸூந்தர-அசூரர்களைக் கவரும் அழகிய வடிவைக் கொண்டவர் –
798-ஸூந்த-தன் அழகால் அசூரர்களின் உள்ளத்தை மேன்மைப் படுத்தியவர் –
799-ரத்ன நாப -தான் மெத்தப் படித்தவன் என்பதைக் காட்டும் வயிற்றையும் ரத்னத்தைப் போன்ற உந்தியையும் உடையவர் –
800-ஸூ லோசன -மயக்கும் கண்களை உடையவர் –

801-அர்க்க -அசூரர்களால் மகாத்மா என்று துதிக்கப் பட்டவன் –
802-வாஜசநி-தன் நாஸ்திக உபதேசங்களால் அசூரர்களை உலக இன்பத்தில் ஈடுபடுத்தி அதிகமாக உண்ண வைத்தவர் –
803- ஸூருங்கி-அஹிம்சை வாதத்தை வலியுறுத்தி கையில் மயில் தோகை கட்டு வைத்து இருப்பவர் –
804-ஜயந்த -அறிவே ஆத்மா வென்னும் -உலகமே பொய் என்றும் -வீண் வாதம் செய்து ஆஸ்திகர்களை ஜெயித்தவர் –
805-சர்வ விஜ்ஜயீ – தன் இனிய வாதங்களால் வேதங்களை நன்கு கற்றவர்களையும் மயக்கி வெற்றி கொண்டவர் –

4-2-புத்த அவதாரம் -பரமான திரு நாமங்கள் -787-810-

796-உத்பவ –
உயர்ந்தவன் -மோஷ மார்க்கத்தை உபதேசிப்பதாக காட்டிக் கொண்டு சம்சாரிகளை விட உயர்ந்த –

முக்த் யுபதேஸ நாடி தகேந பவாத் உத்கத இவ
உத்பவ

மோஷ சாதனத்தை அடைந்து விட்டது போலே தோற்றம் கொடுக்கும் உயர்ந்தவன்-

மோஷத்தை உபதேசம் செய்பவர் போல் காட்டிக் கொண்டதால் உலகைக் கடந்தது போல் இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்ததான அவதாரங்களைத் தமது விருப்பத்தினால் செய்பவர் –எல்லாவற்றுக்கும் காரணம் ஆதலால் பிறப்பு இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சம்சாரத்தை அல்லது படைப்பைத் தாண்டியவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

796. உத்பவ – சம்சாரத்தை விட உயர்ந்தவன்

இந்த நாமம் ஸ்லோகம் 41 இல் நம 375 என முன்னர் நிகழ்ந்தது மற்றும் பல அர்த்தங்களைக் கொண்டுள்ளது:

1. சம்சாரத்தை விட உயர்ந்தவர்
2. மேன்மையான பிறவியில் இருப்பவன், தனக்கு விருப்பமானபோது, ​​விரும்பிய இடத்தில் பிறப்பை எடுக்கிறான்
3. யாரிடமிருந்து எல்லாம் உருவானது
4. உயர்ந்த இடத்தில் (ஸ்ரீ வைகுந்தம்) வசிப்பவர்.
5. தேவர்களைப் படைத்தவர்
6. தர்மத்தின் பாதுகாப்பிற்காக மீண்டும் மீண்டும் பிறந்தவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இரண்டு விளக்கங்களை வழங்குகிறார், அதில் முதலாவது ‘உத்கிருஷ்டம் பாவம் ஜென்ம ஸ்வேச்சயா பவதி இதி உத்பவஹ் – அவர் தனது சொந்த விருப்பப்படி சிறந்த பிறவிகளை எடுக்கிறார், எனவே அவர் உத்பவா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் மக்கள் மீது இரக்கம் கொண்டு ராமர், கிருஷ்ணர், பரசுராமர் போன்ற பல அவதாரங்களை எடுத்தார் மற்றும் அவரது பல சிறந்த பிறவிகளின் காரணமாக, அவர் உத்பவா என்று அழைக்கப்படுகிறார். மற்றவர்கள் தங்கள் கர்மாவின் காரணமாக பிறவிகளை எடுக்கிறார்கள் என்பதை கவனத்தில் கொள்ளலாம், ஆனால் பகவான் தனது சொந்த விருப்பத்தின் பேரில் பிறவிகளை எடுக்கிறார் மற்றும் நல்லவர்களைப் பாதுகாக்கிறார்.

ஸ்ரீ சங்கரரின் இரண்டாவது விளக்கம், ‘உத்கதம் அபகதம் ஜென்ம அஸ்ய ஸர்வ காரணத்வாத் இதி வா உத்கதா – பிறப்பையும் பிறப்பையும் இல்லாதவன், அவனிடமிருந்தே உண்டானவை’ என்பதாகும். அவர் அனைத்து உயிரினங்களையும் படைத்தவர் என்பதால், அவர் பிறப்பின் செயல்முறைக்கு மேலானவர்.

‘உத்’ என்ற சொல் முன்னொட்டு மற்றும் ‘பாவா’ என்பதன் மூலச் சொல் ‘பு – சத்தியம்’ என்பது ‘இருப்பது, வாழ்வது அல்லது பிறப்பது’ என்பதாகும். எனவே ‘உத்பவ’ என்ற சொல் தோற்றம், ஆதாரம், படைப்பு போன்றவற்றைக் குறிக்கிறது. பல்வேறு விளக்கங்களில் உள்ள வேறுபாடு முக்கியமாக உபசர்கா ‘உத்’ விளக்கப்படும் வெவ்வேறு வழிகளால் எழுகிறது, எ.கா. உத்கதா – மேலே எழும்பும், உத்கிரிஷ்டா – சிறப்பானது, உத்தம – சிறந்த அல்லது உயர்ந்த, உச்சை – உயர், முதலியன.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தின் இரண்டு நிகழ்வுகளையும் ‘உத்கதா பவாத் இதி உத்கதா – சம்சாரத்தின் சுழற்சியிலிருந்து நம்மை வெளியே இழுப்பவர்’ என்று விளக்குகிறார். யசோதை கட்டியபோது தம்மைச் சமர்ப்பணம் செய்த பந்தத்திலிருந்து விடுபடும் இறைவனின் திருவுருவத்தைத் தியானிப்பதன் மூலம் சம்சார பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவோம் என்று ஸ்ரீ பட்டர் குறிப்பிடுகிறார். .

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் விளக்கம் தருகிறார் – ‘உத்தமோ பவோ யஸ்ய ச உத்-பவஹ் – எவருடைய பிறப்பிலும் உயர்ந்தவர்’. அவர் ஸ்ரீமத் பாகவதம் 10.3ல் இருந்து குழந்தை கிருஷ்ணன் தேவகிக்கு சிறையில் பிறந்ததை விவரிக்கிறார். அவருடைய பிறவி மேன்மையானது, ஏனெனில் இது அறியப்பட்ட பிற பிறப்புகளைப் போலல்லாமல், அற்புதமான மற்றும் அரிய நிகழ்வுகளுடன் உள்ளது. பிறக்கும் மற்ற குழந்தைகளைப் போல, பிறக்கும் போது அவருடைய கண்கள் மூடப்படவில்லை; அவர் அழகிய தாமரை கண்களை அகலத் திறந்து கொண்டு தோன்றினார்; அவர் பிறக்கும்போது தொப்புள் கொடியின் மூலம் தனது தாயுடன் இணைக்கப்படவில்லை; அவர் தாயின் கருவறைக்குள் இருப்பதற்கான அடையாளங்களால் மறைக்கப்படவில்லை, ஆனால் சங்கு, வட்டு போன்றவற்றைத் தாங்கி சுத்தமான மற்றும் அழகான உடலுடன் தோன்றினார். ; கரையில் பாய்ந்தோடும் அலைகள் அவன் பிறப்பின் போது ஒரு மங்கள மேளத்தின் அழகான துடிப்பு போல ஒலித்தது; பிறவி இல்லாத இவன் தேவகிக்கு ‘பிறந்தபோது’ மற்ற அனைத்து வகையான மங்களகரமான மற்றும் அசாதாரணமான விஷயங்கள் நிகழ்ந்தன.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா தனது விளக்கத்துடன் இதே கருத்தை தெரிவிக்கிறார், ‘பவத் ஸம்ஸாரத் உத்பத்தர் வ உத்கதா இதி உத்-பவஹ் – சம்சாரம், பிறப்பு போன்றவற்றுக்கு அப்பாற்பட்டவர், உத்பவா ஆவார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா ‘உத்பவா’ என்பதற்கு ‘மூலம் அல்லது தோற்றம்’ என்று பொருள் தருகிறார், மேலும் நாமத்திற்கு ‘இறுதி ஆதாரம் – அவரிடமிருந்து எல்லாம் உருவானவர் – படைப்பின் வசந்தம்’ என்று விளக்குகிறார். அவர் பகவத் கீதை அத்தியாயம் 14 வசனம் 4 ல் இருந்து ஆதாரமாக கொடுக்கிறார்:
சர்வ யோனிஷு கௌந்தேய மூர்த்தயாஹ் ஸம்பவந்தி யஹ்|
தாஸாம் ப்ரஹ்ம மஹத்-யோநிஹ் அஹம் பீஜ-ப்ரதஹ் பிதா || பொருள்: எந்தக் கருவறையில் எந்த வடிவங்கள் உருவாகின்றனவோ, அர்ஜுனா, பிரகிருதியே அவர்களுக்குப் பெரிய கருவாக இருக்கிறது, நான் விதையைத் தரும் தந்தை. இறைவனை பிரபஞ்சத்தின் விதையான விஸ்வரேதா என்றும் அழைப்பது உங்களுக்கு நினைவிருக்கலாம்.

ஒருவரின் கர்மாவின்படி ஒவ்வொருவரின் பிறப்பையும் முடிவு செய்பவர் பகவான் – ஒருவர் தேவா, கந்தர்வனா, மிருகமா, மனிதனா என்று அவரவர் கர்மாவின்படியே தீர்மானிக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘உத்’ முன்னொட்டிற்கு ‘உச்சை’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் விளக்கம் தருகிறார் – உச்சைஹ் பாவனம் யஸ்ய ச உத்பவஹ் – யாருடைய இருப்பு மிக உயர்ந்த நிலையில் இருக்கிறதோ அவர். ஸ்ரீ வசிஷ்டர் பகவானின் வெளிப்பாடாக சூரியன் மிக உயரத்தில் நகர்வதை உதாரணம் காட்டுகிறார். ‘உயர்ந்த இடமான’ ஸ்ரீ வைகுந்தம் அல்லது பரம பதம் என்று எடுத்துக் கொண்டால் பொருள் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக இருக்கும்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘தர்மத்தை காக்க மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கிறார் – தர்ம சம்ஸ்தாபநார்த்தாய ஸம்பவாமி யுகே யுகே’ என மற்றொரு விளக்கம் தருகிறார்.

---

797-ஸூந்தர
அழகியான் –
தத் த்ருஷ்டி மநோ ஹர
ஸூந்தர

அம் பவளத் திரளேயும் ஒப்பர் அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா -பெரிய திருமொழி -9-2-4-
அழகியான் தானே -நான்முகன் திருவந்தாதி -22-

கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் கண்ணபுரத்தம்மான்
பும்ஸாம் திருஷ்ட்டி ஸித்த அபஹாரிணாம்

ரஞ்சனியஸ்ய விக்ரம
தருணவ் ரூப சம்பன்னவ்

அதற்காக கண்ணைக் கவரும் அழகுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லோரைக் காட்டிலும் பேர் அழகு உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழகு உள்ளவர் -அழகிய சங்கு உள்ளவர்
ஸூந்தன் என்னும் அசுரனை உபஸூந்தன் என்பனைக் கொண்டு அழித்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

797. சுந்தரா – அழகானவன்

‘சுந்தரா’ என்ற சொல்லுக்கு அழகானவர் என்று பொருள். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘விஷ்வாதிஷாயி சௌபாக்யஷாலித்வாத் சுந்தரா – அவரது மகிமை அல்லது அழகு உலகம் முழுவதையும் மிஞ்சும், எனவே அவர் சுந்தரர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். விஷ்வா என்றால் உலகம் முழுவதையும், அதிஷயி என்றால் மிகையாக இருக்கிறது, எனவே அவனது அழகும் வசீகரமும் இணையற்றது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், உலகில் வேறு எந்தப் பொருளும் அவருக்கு அருகாமையில் அழகு அல்லது மங்களகரமான மற்றும் மகிழ்ச்சியைத் தருவதாக இல்லை. எனவே, அவர் சுந்தரா என்று அழைக்கப்படுகிறார், முழு உலகிலும் மிக அழகான நிறுவனம்.

ஸ்ரீ பட்டர், சமுத்திர மந்தனின் போது (கடல் கலக்கல்) அசுரர்களை அமிர்த பானையிலிருந்து திசை திருப்புவதற்காக அழகிய மோகினி அவதாரத்தை எடுத்துக் கொண்டதாக விளக்குகிறார், எனவே அவர் சுந்தரா என்று பொருத்தமாக வர்ணிக்கப்படுகிறார். ஸ்ரீ வி.என்.வேதாந்த தேசிகன், ‘அதிக ஆதரவாளர்களை ஈர்க்கவும் ஈர்க்கவும், வசீகரிக்கும் வடிவம் கொண்டவர்’ என விளக்கம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் பெரிய திருமொழி பாசுரங்களில் (9.2) பகவானின் இந்த வசீகரமான அழகை விவரிக்கிறார். பத்து பாசுரங்களில் இரண்டின் மாதிரி, ஒவ்வொன்றும் ‘ஓ’ என்ன அழகு!’
தோட்டவிழ் நீலம் மணங்கொ டுக்கும் சூழ்புனல் சூழ்குடந் தைக்கிடந்த
சேடர்கொ லென்று தெரிக்க மாட்டேன் செஞ்சுட ராழியும் சங்குமேந்தி
பாடக மெல்லடி யார்வ நங்கப் பன்மணி முத்தொடி லங்குசோதி
ஆடகம் பூண்டொரு நான்கு தோளும் அச்சோ அழகிய ஒருவர்வா. [9.2.2]
பொருள்:குடந்தைச் சூழ்ந்த நீலநிறப் பூக்களின் நறுமணம் பரப்பும் குடந்தையில் சோம்பேறித்தனமான இளைஞர்களில் இவரும் ஒருவரா? எனக்கு தெரியாது. கதிரியக்க வட்டு மற்றும் வெண்மையான சங்கு ஆகியவற்றைக் கைகளில் ஏந்தியவனாக, ரத்தினங்களாலும், முத்துக்களாலும் ஆன பல கதிரியக்க நகைகளை ஏந்தியவனாக, நான்கு கரங்களுடன் நின்றிருந்தான். ஆச்சோ அவர் மிகவும் அழகாக இருந்தார்!

வம்பவி ழும்துழாய் மாலை தோள்மேல் கைன ஆழியும் சங்கும் ஏந்தி,
நம்பர்நம் மில்லம் புகுந்து நின்றார் நாகரி கர்பெரி துமிளையர்
செம்ப ளமிவர் வாயின் வண்ணம் தேவ ரிவர துருவம்சொல்லில்
அம்பவ ளத்திர ளேயு மொப்பர் அச்சோ ஒருவர் அழகியவா. [9.2.4]
பொருள்: தேனீ முழங்கும் துளசி மாலையைத் தோளில் அணிந்துகொண்டு, சங்கு மற்றும் வட்டு கையில் ஏந்தியபடி, நம்பிக்கைக்குரிய இறைவன் எங்கள் வீட்டிற்குள் நுழைந்தான். அவர் மிகவும் இளமையாகவும் கண்ணியமாகவும் காணப்பட்டார். அவன் உதடுகள் சிவப்பு பவளத்தின் சாயலாக இருந்தது. அவனது சட்டகம் முழுவதும் பவளக் குவியல் போல் காட்சியளித்தது. ‘ஓ! என்ன ஒரு மயக்கும் அழகு! இந்த அழகை நான் எப்படி விவரிக்க முடியும்?!’

ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் தனது அழகை ‘அரி பொங்கிக் காட்டும் அழகு (நான்முகன் திருவந்தாதி 21) என்று வர்ணிக்கிறார் – தேவர்களின் இறைவன் ஒரு உக்கிரமான சிங்கமாக வந்தான், என்ன ஆச்சரியம்! அவனது வாயில் நெருப்பை உமிழ்ந்தான், அவனுடைய சிவந்த கண்கள் அனல் நெருப்பு போல மின்னியது. ஓ என்ன அழகான வடிவம் அது!

ஸ்ரீ திருப்பான் ஆழ்வார் ரங்கநாதப் பெருமானின் அழகைக் கண்டு களிப்பை அடக்க முடியாமல், அமனலாதிபிரானில் மொத்தம் உள்ள பத்துப் பாசுரங்களில் இரண்டில் ‘ஐயோ! – என்ன ஒரு அழகு!’
கையினார் சுரிசங்கன லாழியர் நீள்வரைபோல்
மெய்யனார் துளப விரையார் கமழ்நீள் முடியெம்
ஐயனார் அணியரங்கனா ரரவின ணைமிசை மேயமாயனார்
செய்யவா யையோ. என்னைச் சிந்தை கவர்ந்ததுவே . [7]
பொருள்: அவர் கைகளில் வட்டு மற்றும் சங்கு ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துகிறார். அவரது உடல் இருண்ட மலை போன்றது. துளசியின் நறுமணம் வீசும் உயரமான கிரீடத்துடன் அவர் என் எஜமானர். அவர் ஒரு பாம்பு படுக்கையில் சாய்ந்திருக்கும் அரங்கத்தின் அதிசய இறைவன். ஐயோ, அவரது சிவந்த உதடுகள் என் இதயத்தை வென்றன!

ஆலமாமரத்தி நிலைமே லொருபாலகனாய்
ஞாலமேழு முண்டா நரங்கத் தரவி நணையான்
கோலமாமணி யாரமும் முத்துத் தாமமும் முடிவில்ல தோரெழில்
நீலமேனி யையோ நிறை கொண்டதென் நெஞ்சினையே. [9]
பொருள்: ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கி அத்தி இலையில் குழந்தையாக படுத்திருந்தார். அவர் அரங்கத்தில் பாம்பின் மீது சாய்ந்துள்ளார். அவர் தனது இருண்ட சட்டத்தில் அழகான ரத்தின மாலையையும் முத்து மாலையையும் அணிந்துள்ளார். ஐயோ! அவரது ஒப்பற்ற அழகு என் இதயத்தைத் திருடியது!

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா ‘சுந்தரா அல்லது அழகு’ என்று ஸ்ரீமன் நாராயணனை தியானம் மற்றும் தியானம் செய்வதன் மூலம் பெறப்படும் மன அமைதியுடன் தொடர்புபடுத்துகிறார். தியானம் பரவசத்தின் மகிழ்ச்சிக்கு வழிவகுக்கிறது என்பதை அவர் கவனிக்கிறார். தியானம் செய்யும் போது மனம் அமைதியடைகிறது, மேலும் இந்த உயர்ந்த உள் திருப்தியின் தருணங்களில்தான் அழகான அனுபவங்களின் ஃப்ளாஷ்கள் மார்பில் வழிகின்றன. இது ஸ்ரீமன் நாராயணனின் வெளிப்பாடு அன்றி வேறில்லை, அதனால்தான் அவர் ‘அமைதி-ஐஸ்வர்யம்-அழகு’ – ‘சாந்தம் சிவம், சுந்தரம்’ என்று உபநிடதங்களில் குறிப்பிடப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா நாமத்தை ‘சுந்தர சௌந்தர்வான்’ என்று விளக்குகிறார். ‘தாரா’ என்ற சொல்லுக்கு ‘சங்கு ஓட்டம்’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்தி, ‘சோபனம் தாரஹ் சகோ யஸ்ய இதி ஸுந்-தரஹ் – அழகான சங்கு – பாஞ்சஜன்யம்’ என்று கூடுதல் விளக்கம் தருகிறார். ‘சுந்தம் உபசுந்தேன ரேபயதி நஷயதி இதி ஸுந்த-ரஹ் – உபசுந்தரின் மூலம் சுந்தனைக் கொன்றவர்’ என அவர் மற்றொரு விளக்கத்தை அளிக்கிறார். இந்த சம்பவம் தொடர்பான கதை நிகும்பா என்ற அரக்கனின் மகன்களான சுந்தா மற்றும் உபசுந்தருடையது. அவர்கள் ஒருவரையொருவர் அழித்தாலே இறக்கும் வரம் பிரம்மாவிடம் இருந்து வந்தது. வரத்தால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட அவர்கள் மிகவும் அடக்குமுறைக்கு ஆளானார்கள், இறுதியில் இந்திரன் அவர்களுக்குள் சண்டையைத் தொடங்க திலோத்தமா என்ற பெண்மணியை அனுப்ப வேண்டியிருந்தது. அவளுக்காக சண்டையிட்டபோது, ​​அவர்கள் ஒருவரையொருவர் கொன்றனர். எல்லாப் படைப்பும் அழிவும் பகவானால்தான்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் மற்றொரு விளக்கத்தை அளிக்கிறார், ‘சூதாரம் த்ரியதே ப்ரஷஸ்யத இதி சுந்தரா – அவர் மிகவும் நன்மதிப்பாகக் கருதப்படுபவர் மற்றும் வழிபடப்படுபவர் (சூதாரம் – மிக அதிகமாக, டிரயட் என்ற மூலத்திலிருந்து துளிர் – வழிபட, கருதுவதற்கு). இதற்கு அவர் ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து (4.8.45) ஆதரவளிக்கிறார்:
பிரசாதாபிமுகம் ஷஷ்வத் பிரசன்ன வதநேக்ஷணம்|
ஸு-நாசம் ஸு-ப்ருவம் கரு-கபோலம் ஸுர-சுந்தரம் || பொருள்: இறைவனின் முகம் எப்போதும் மிகவும் அழகாகவும், மனமகிழ்ச்சியுடனும் இருக்கிறது. அவரைக் காணும் பக்தர்களுக்கு, அவர் ஒருபோதும் அதிருப்தி அடையாதவராகத் தோன்றுகிறார், மேலும் அவர் எப்போதும் அவர்களுக்கு ஆசீர்வாதங்களை வழங்கத் தயாராக இருக்கிறார். அவரது கண்கள், அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட புருவங்கள், உயர்த்தப்பட்ட மூக்கு மற்றும் பரந்த நெற்றி அனைத்தும் மிகவும் அழகாக இருக்கின்றன. அவர் எல்லா தேவர்களை விடவும் அழகானவர்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டா என்பது ‘டிர் – விதரனே’ என்ற மூலத்தின் அடிப்படையில் ‘கிழிப்பது, பிரிப்பது’ என்று பொருள்படும். ‘சு’ என்பதை ‘நன்றாக’ என்ற முன்னொட்டாகப் பயன்படுத்தி, ‘நன்றாகப் பிரிப்பவர் அல்லது பிரிப்பவர் – சுசுஷ்டு நிர்தோஷம் விதாரணம் யஹ் குருதே ச ஸு-தாரஹ் ஸந்நேவ வர்ணகமேன சுந்தர இத்யுக்தோ பவதி’ என்று நாமத்திற்குப் பொருள் தருகிறார். அவரது விளக்கம் பல்வேறு படைப்புகளின் உடல்களின் அனைத்து பகுதிகளும் சரியாக பிரிக்கப்பட்ட அல்லது பிரிக்கப்பட்ட (பறவைகளின் இரண்டு இறக்கைகள், மரங்களின் கிளைகள் போன்றவை) அடிப்படையில் உள்ளது. இந்த நாமத்தை விளக்குவதற்காக அவர் இயற்றிய ஸ்லோகத்தின் ஒரு பகுதி – ‘ஸ சுந்தரோ விஷ்ணுர்-அனந்த ரூபோ யோநிஹ் ஸமக்ரம் விவிதம் த்ரினாதி” – பல வடிவங்களைக் கொண்ட விஷ்ணு, வெவ்வேறு உயிரினங்களை வெவ்வேறு வழிகளில் பிரித்துள்ளார் அல்லது பிரித்துள்ளார்.

---

798-ஸூந்த –
உருக்குபபவன்

தேந அஸூர மநாம்ஸி ஸ்ருஷ்ட்ர நத்தீதி
ஸூந்த
ப்ருஷோ தராதி

தன் வடிவு அழகு காட்டி -அன்பு உண்டாகும்படி செய்து
அணி கெழு மா முகிலே ஒப்பர் அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா -9-2-7-

ஈரும் வேம் ஈரியாய் உலர்த்த என்னப்பட ஆத்மா -வெட்டப்பட நனைக்கப்பட உலர்த்தப்பட்ட மாட்டாத

அவ்வடிவு அழகினால் அசுரர்களுடைய மனங்களை நன்கு மெதுப்படுத்துபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஈரம் தயை உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சுகத்தைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தரர் –

——————-

798. சுந்தா – அவர் தனது பக்தர்களிடம் இரக்கமுள்ளவர்

 

‘சு’ என்ற சொல் முன்னொட்டு. நாமத்தில் உள்ள வேர் ‘உண்ட் – கிளேடனே’ அதாவது ‘ஈரமாக்குவது, ஈரமாக்குவது’. சுஷ்து உனத்தி இதி ஸுந்தஹ் – மென்மையாக்குபவர். அசுரர்களின் இதயங்களைத் தன் வசீகர வடிவத்தால் உருக்கி, அவர்களைத் தன் பக்கம் இழுத்ததால், சுந்தன் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று ஸ்ரீ பட்டர் விளக்கம் தருகிறார். அசுரர்களின் கவனத்தை அமிர்த பானையிலிருந்து திசை திருப்பிய அவரது மோகினி அவதாரம் இதுவே உண்மை.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா தனது கருணையை விவரிக்கிறார், ‘ஈகோ-மையமான, புறம்போக்கு நடவடிக்கைகளால் நமது ஆளுமையில் எவ்வளவு வசனங்கள் (ஆசைகள் மற்றும் கடந்தகால பதிவுகள்) குவிந்திருந்தாலும், ஒரு பக்தன் முழு சரணாகதியுடன் அவரிடம் திரும்பினால், அனைத்து வசனங்களும் தூய்மைப்படுத்தப்படுகின்றன, மேலும் பக்தன் மேலும் மேலும் அவனை நோக்கி நகர்கிறான்.” தனது எல்லையற்ற கருணையால், ஒருவன் அறியாமையால் செய்யக்கூடிய அனைத்து பாவங்களையும் பகவான் மன்னிக்கிறார்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 18 வசனம் 66), பகவான் கூறுகிறார்:
சர்வ-தர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ |
அஹம் த்வம் ஸர்வ-பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மா ஸுசஹ் || பொருள்: எல்லாவிதமான சடங்குகளையும் சன்மார்க்கத்தையும் கைவிட்டு, என்னிடம் சரணடையுங்கள். நான் உன்னை எல்லா பாவ விளைவுகளிலிருந்தும் விடுவிப்பேன், விரக்தியடையாதே.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜாவின் விளக்கம் என்னவென்றால், அவர் தனது பக்தர்களுக்கு மகிழ்ச்சியையும் மகிழ்ச்சியையும் அளிப்பவர் – ஸம் ஸுகம் ததாதி இதி ஸுந்தஹ் என்று இந்த நாமத்தைக் கொண்டிருக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘உண்ட் – கிளேடனே’ என்ற பொருளை ‘ஈரமாக்குதல்’ என்று பயன்படுத்துகிறார், மேலும் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் தண்ணீர், பயிர்களுக்கு மழை போன்றவற்றை வழங்குவதன் மூலம் அவரது செயலுக்கு நாமம் காரணம் – யோ விருஷ கர்மனா சம்யக் உனத்தி; லோகேபி ச பஷ்யமா, மனுஷ்யோ ஜலேந க்வசித் பஹு-கৃத்வঃ சிஞ்சதி, க்வசிச்ச அல்பாஷா; ஏஷ யோ நியமோ ச தஸ்யைவ வ்யாபகஸ்ய விஷ்ணோঃ ।

---

799-ரத்ன நாப –
ரத்னம் போலே அழகிய நாபியை உடையவன்

பாண்டித்ய விடம்பந ம்ருஷ்ட உதர வ்யக்த ரம்ய நாபீ
ரத்ந நாப

அயனைப் படைத்ததோர் எழில் உந்தி -கொப்பூழில் எழு கமலப்பூ அழகர் -சவுந்தர்யா அருவி சுழலே திரு நாபி

புலமையை நடிப்பதற்காக திரண்ட வயிறும் ரத்தினம் போலே அழகிய நாபியும் யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ரத்னம் போல் அழகிய நாபி உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ரத்ன நாப -புருஷ ரத்னமான பிரமனை நாபியிலே உடையவர் –
அரத்ன நாப -பகைவரான அசுரர்களை துன்புறுத்துபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

————

800-ஸூ லோசன –
அழகிய பார்வை உடையவன் -சிவந்த உடை அணிந்து கண் அழகைக் காட்டி மாயையால் மனசைக் கலங்கப் பண்ணுபவன்

ததா ஹ்ருத யாளு சோர லோசநா
ஸூ லோசநா –யதா

ததோ திகம்பரோ முண்ட –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் 3-18-2-
புத்தன் திகம்பரனாகவும் மொட்டை அடித்தும்

புநச் ச ரக்தாம்பர த்ருக் மாயா மோஹாஸ் அஜி தேஷண –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -3-18-16-
புத்தன் மயக்கத்தை யுண்டாக்க வல்ல காவி யுடையிலும்
வெல்ல இயலாத மயக்கத்தை உண்டாக்கக்கூடிய கண்களும் கொண்டு

வெண்ணெய் கோபி மனங்கள் திருட வந்தாயே-இவற்றால் ப்ருந்தாவனத்துக்கும் அடியேனுக்கும் நாதன் ஆனாயே

தூது செய் கண்கள் கொண்டு ஓன்று பேசி -கண்ணாலே பேசி மயக்கி -கண் அழகர்

குழல் அழகர் வாய் அழகர் –கண் அழகர் -நாச் திரு -11-2-

இதயத்தை மயக்கும் அழகிய திருக் கண்கள் உள்ளவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அழகிய கண் அல்லது ஞானம் உள்ளவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழகிய இரு கண்கள் உடையவர் –மேன்மையான பார்வை யுள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

799. ரத்னநாபா – ரத்தினம் போன்ற தொப்புளை உடையவர்

இந்தச் சூழலில் ‘ரத்னா’ என்ற சொல் அழகையும் கவர்ச்சியையும் குறிக்கிறது. இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ரத்ன ஷப்தேன ஷோபா லக்ஷ்யதே ரத்னவத் சுந்தரா நாபிஹ் அஸ்ய அஸ்தி இதி ரத்னநாபாஹ் – ரத்னா அழகைக் குறிக்கிறது; அவரது தொப்புள் வைரத்தைப் போல மிகவும் அழகாக இருக்கிறது, எனவே அவர் ரத்னநாபா என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் ரத்னநாபாவாக இருப்பதுடன், தாமரை பத்மநாபாவாக இருப்பதால் தொப்புளின் அழகு அதிகரிக்கிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது ‘பாண்டித்தியம்’ அல்லது கற்றலின் அடையாளமாக தனது அழகிய தொப்புளைக் காட்டினார் என்று கூறுகிறார். சில அறிஞர்களின் மொழிபெயர்ப்பிலிருந்து ஒரு கற்றறிந்த நபரின் வெளிப்புற சைகைகளில் ஒன்று வயிற்றை மசாஜ் செய்வது என்று தோன்றுகிறது.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர், ரத்னா என்ற சொல் ‘ராமு – க்ரீதாயாம்’ என்பதிலிருந்து உருவானது என்று விளக்குகிறார், ‘விளையாடுவது அல்லது மகிழ்ச்சியடைவது’ என்று பொருள்படும். ‘நபி’ என்ற சொல் ‘நஹ் – பந்தனே’ என்பதன் மூல வார்த்தையிலிருந்து பெறப்பட்டது, ‘கட்டு அல்லது பிணைத்தல்’ என்று பொருள்படும், மேலும் ‘நஹோ பாஷ்கா’ என்ற பயன்பாட்டு முன்னொட்டு ‘நபி’ என்ற சொல்லுக்கு வழிவகுக்கிறது. ‘நபஹ்’ என்ற சொல்லுக்கு ‘நபியுடன் இருப்பவர்’ என்று பொருள், எனவே ‘தொப்புள்’ என்பது இங்கு பொருத்தமானது, எனவே இதன் பொருள் அழகிய தொப்புளை உடையவர் ரத்ன-நாபா.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, தியானம் செய்யும் பக்தரின் சிந்தனை செயல்முறையின் தொடக்க புள்ளியாக தொப்புளின் முக்கியத்துவத்தை விவரிக்கிறார். சிந்தனையின் தோற்றத்தின் செயல்முறை பற்றி ஆழ்ந்த சிந்தனையாளர்களின் கண்டுபிடிப்புகளை அவர் விவரிக்கிறார். அவர்களின் கூற்றுப்படி, அனைத்து எண்ணங்களும் அவற்றின் விதை வடிவத்தில் வெளிப்படுவதற்கு முன் எல்லையற்ற நிலையில் இருந்து எழுகின்றன. இந்த கருவில் இருந்து (தோற்றம்), அவை வெளிப்படும், மேலும் தனிநபர் தங்கள் கரு வடிவத்தில் உள்ள எண்ணங்களை மங்கலாக அறிந்து கொள்கிறார் – தெளிவற்ற, முழுமையற்ற மற்றும் இன்னும் முழுமையாக உருவாக்கப்படவில்லை (பஷ்யந்தி). அடுத்த கட்டத்தில், அவை வெளிப்பாடுகளாக (மத்தியமா) மொழிபெயர்க்கப்படுகின்றன, மேலும் அவற்றின் கடைசி மற்றும் முழு வெளிப்பாட்டின் கட்டத்தில், அவை வெளி உலகில் (வைகரீ) செயல்களாக தங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன. சிந்தனையாளருக்கு எண்ணங்கள் எவ்வாறு வெளிப்படுகின்றன என்பதற்கான இந்த செயல்முறைகளின் சங்கிலியில், பஷ்யந்தீ நிலையின் இருக்கை தொப்புள் பகுதி (நாபி) என்று கூறப்படுகிறது. அனைத்து சிந்தனையாளர்களின் அனைத்து எண்ணங்களின் தோற்றத்தின் இருப்பிடத்தை ஒருவர் கருத்தில் கொள்ளும்போது, ​​இந்த ஆசனம் பகவானின் ரத்னா-நாபி, எனவே அவர் ரத்ன-நாபா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, படைப்பாளரான பிரம்மா, பகவானின் தொப்புளில் இருந்து வெளிப்படும் தாமரையிலிருந்து தோன்றியதன் முக்கியத்துவமாக இருக்கலாம் என்று பரிந்துரைக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா இரண்டு விளக்கங்களைத் தருகிறார், இவை இரண்டும் மேற்கூறியவற்றிலிருந்து வேறுபட்டவை. இவை அவர் நாமத்தை ரத்னா-நாபஹ் அல்லது அ-ரத்ன-நபஹ் என்று எடுத்துக்கொள்வதன் அடிப்படையில் அமைந்தவை. நாமத்தை ரத்னநாபமாக எடுத்துக்கொண்டு, ‘ரத்னம் பம்-ரத்னம் சதுர்-முகோ நபாஹு யஸ்ய – பிரம்மா போன்ற மனிதர்களில் ரத்தினம் தோன்றிய தொப்புளைக் கொண்டவர்’ என்று விளக்கம் தருகிறார். நாமத்தை அ-ரத்ன-நபஹ் என்று எடுத்துக் கொண்டால், அவரது விளக்கம் ‘அ-ரத்னன் ஆரத்-தைத்யன் நபதி இதி அ-ரத்ன-நபஹ் – அசுரர்களை அழிப்பவன். இந்த விளக்கத்திற்காக அவர் ‘நப – ஹிம்சாயாம் அபாவேபி’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘ரத்னம் நபாஹு யஸ்ய இதி ரத்ன-நாபஹ் – தொப்புளில் ரத்னம் உள்ளவர் ரத்ன-நாபஹ்’ என்று விளக்குகிறார். அவர் தனது நாபியில் உள்ள ரத்னத்தைப் போன்ற ரத்னத்தை அவர் சமுத்திரங்களுக்கு அருளியதாக நாமா குறிப்பிடுகிறது – ‘ச ரத்ன-நபோ பகவான் வரேண்யோ லோகே சமுத்ரே விததாதி ரத்னம்’.

---

இப்படியாக ஹாரீத குலத்துக்குத் திலகம் போன்ற ஸ்ரீ வத்சாங்கர் -என்னும் கூரத்தாழ்வானின் திருக்குமாரரும்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திவ்ய ஆஜ்ஜையாலே ஸ்ரீ பராசர பட்டர் என்ற திரு நாமம் சாற்றப் பெற்றவருமான
ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் என்னும் இயல் பெயர் கொண்டவர்
அருளிச் செய்த பகவத் குண தர்ப்பணம் என்னும் ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம பாஷ்யத்தில்
எட்டாம்     நூறு திரு நாமங்கள் வியாக்யானம் ஸம் பூர்ணம்

எட்டாம்    சதகம் முடிந்தது-

————

801-அர்க்க –
துதிக்கப் படுமவன் –

அஹோ மஹாத்மா அதி தார்மிக இதி தைஸ் ஸ்துத
அர்க
அர்க ஸ்துதவ்

அஹோ மஹாத்மா அதிகார்மிக -மஹாத்மா பர தார்மிஷ்டன் ஆக கொண்டாடப் பட்டு பிரகாசித்தவன்
ஏத்துகின்றோம் நாத்தழும்ப -பெரிய திருமொழி -10-3-1-
நல்ல மேல் மக்கள் ஏத்த நானும் ஏத்தினேன் -4-3-9-

மஹாத்மா என்றும் மிக்க தர்மிஷ்டர் என்றும் அவ்வசுரர்களால் புத்தாவதாரத்தில் துதிக்கப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பூஜிக்கத் தக்கவர்களான பிரமன் முதலியோரால் துதிக்கப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

மிகுந்த ஸூக ரூபமான ஸ்வரூபம் உடையவர் -பூஜிக்கப் படுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

799. சுலோகனா – மயக்கும் கண்களை உடையவள்

‘சு’ என்ற சொல் முன்னொட்டு மற்றும் ஷோபனம் அல்லது மங்களகரமான அல்லது அருளினைக் குறிக்கிறது. மூல வார்த்தையான ‘லோக் – தர்ஷனே’ என்றால் ‘பார்ப்பது’ என்று பொருள். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷோபனம் லோசனம் நயனம் ஞானம் வா அஸ்ய இதி சுலோச்சனா – அழகான, மயக்கும் கண்களை உடையவர் அல்லது உயர்ந்த ஞானம் கொண்டவர், எனவே அவர் சுலோச்சனா’ என்று விளக்குகிறார். பேய்களை ஏமாற்றுவதே அவனுடைய ஞானம்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் கூறுகிறார் ‘ததா ஹ்ருதயலு-கோர-லோசனாஹ் சு-லோசனா – மென்மையான இதயம் கொண்டவர்களை கவர்ந்திழுக்கும் வசீகரமான கண்களை உடையவர் என்பதால் அவர் சு-லோகனா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இறைவனின் கண்கள் பல்வேறு நூல்களில் துதிக்கப்பட்டுள்ளன, மேலும் அவர் அரவிந்த-அக்ஷன், புண்டரிகா-அக்ஷன், ராஜிவ-லோச்சனா போன்ற பெயர்களிலும் அழைக்கப்படுகிறார். அதாவது தாமரை-கண்களைக் கொண்ட இறைவன்.

நாம் அனைவரும் அறிந்தபடி, அவரது அழகு என்பது அசுரர்களை ஏமாற்றுவதற்காக மட்டுமே அவர் பயன்படுத்தவில்லை, மாறாக அவரது பக்தர்களை அவரிடம் நெருக்கமாகக் கொண்டுவருவதற்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஸ்ரீ ஆண்டாள் தனது நாச்சியார் திருமொழி பாசுரங்களில் பல இடங்களில் அவரது அழகைப் போற்றுகிறார். An instance of this is reproduced below from her Pasuram 11.2:
எழிலுடைய வம்மனைமீர் என்னரங்கத் தின்னமுதர்
குழலழகர் வாயழகர் கண்ணழகர் கோப்பூழில்
எழுகமலப் பூவழக ரெம்மானார் என்னுடைய
கழல்வளையைத் தாமும் கழல்வளையே யாக்கினரே பொருள்: அழகான கூந்தலை உடையவர், ஸ்ரீரங்கத்தில் வசிக்கும் அழகான கண்கள், வாயில் வசிப்பவர். , எவனுடைய அழகிய தொப்புளில் இருந்து அழகிய தாமரை துளிர்க்கிறதோ, அவன் என் கலால்வளையை அணிந்துகொண்டு, தன் அழகினால் என்னைத் தனக்குச் சொந்தக்காரனாக்கிக்கொண்டான்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா தனது அழகிய கண்களால் பிரதிபலிக்கும் மற்றும் மேம்படுத்தப்பட்ட அவரது வடிவத்தின் அழகுடன், இங்கு ‘அழகு’ என்ற வார்த்தையின் முக்கியத்துவம் என்னவென்றால், அவரது கண்கள் முழு படைப்பின் எல்லையற்ற நோக்கத்தையும் இலக்கையும் தொடர்ந்து பார்க்க முடியும். அவரது கண்கள் நிகழ்காலம் மட்டுமல்ல, கடந்த காலம் மற்றும் எதிர்காலம் ஆகிய மூன்று உலகங்களிலும் நடக்கும் அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் உணர்கிறது. இவ்வாறே இந்த நாமத்திற்கு ‘ஆத்ம ஞானம் உடையவன்’ என்று பொருள் தருகிறார். பகவத் கீதையில் (13.14) பகவான் கூறுகிறார். ‘அவர் எங்கும் கண்களைக் கொண்டிருக்கிறார் – சர்வதோ க்ஷிரிமுகம்’.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் தனது அழகிய கண்களால் அவருக்கு இந்த நாமம் இருக்கிறது என்று பொருள் தருகிறார், மேலும், அவர் சூரியனாக வெளிப்படுவதால், மற்ற படைப்புகள் நன்றாகக் காண முடிகிறது என்று நாமம் குறிக்கிறது என்று மாற்று விளக்கத்தையும் தருகிறார். ‘ஸம்யக் லோகாந்தே ப்ராணிநோ யஸ்மிந் உதீதே ஸதி இதி சுலோசனா ஸூர்யঃ. சூரியனும் சந்திரனும் அவனது இரு கண்களாகக் கருதப்படுகின்றன – ‘சந்திர சூர்யௌ ச நேத்ரே’.

---

802-வாஜஸநி –
நிறைய சாப்பிட வேணும் -என்று போதித்தவன் –

நாஸ்திக்ய வாதேந ஐஹிகம் அந்நாதிகம் ஏவ ஸம்பஜ தீதி
வாஜஸநி
வந க்ஷண ஸம்பக் தவ் இன்
ஸர்வ தாதுப்ய -ஷபணக வ்ரதம் ஹீதம் யத் ப்ராத ப்ராதர் தத்யோதநக பலான் க்ருஹ்ணத இதி

கடன் வாங்கியாகிலும் நெய் உண்பாய் -சார்வாகக் கொள்கை பரப்பி
ஷபணக  வ்ர்தம் -காலம் தோறும் பல கவளங்கள் தயிர் உண்ணு-உபதேசித்து
பொருள் ஈட்டி வாழ்க்கையை அனுபவிக்க –வாஜ -அன்னம் –சத்
அட்டுகுக் குவிச் சோற்று பருப்பதமும் தயிர் வாவியும் நெய் அளறும் அடங்கப் பொட்டத் துற்றியவன் –
பொட்டத் துற்றியவன் விரைவாய உண்டவன்

ஒரு வேளை உண்டால் யோகி–இரு வேளை உண்டால் போகி–மூன்று வேளை உண்டால் ரோகி

அளவுடன் உண்டால் நல்லது அளவில்லாமல் உண்டால் அது நம்மைச் சாப்பிடும் -ஆகவே அன்னம்

நாத்திக வாதம் செய்து இம்மைக்கு உரிய சோறு முதலியவற்றையே பெரிதாக அடைந்து அனுபவிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அவர்கள் விரதமே காலையில் தயிரும் சோறும் கலந்து உண்பதே

அன்னம் வேண்டியவர்களுக்கு அன்னத்தைக் கொடுப்பவர் -வாஜஸந-என்ற பாடம் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

உணவைத் திரட்டுபவர் -வாஜஸந-என்ற பாடம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———-

799. அர்கா – வணக்கத்திற்கு தகுதியானவர்

இந்த வார்த்தையின் தோற்றம் ‘அர்ச்யதே’ என்றால் ‘புகழப்படுபவர் அல்லது வணங்கப்படுபவர்’. இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘பிரம்ஹாதிபிஹ் பூஜ்யதாமைஹ் அபி அர்ச்சனீயத்வாத் அர்கஹ் – பிரம்மா போன்ற தேவர்களால் வழிபடப்படுகிறார், அவர்களே வழிபடத் தகுதியானவர், எனவே அவர் அர்கா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அவர் ஒரு அபிமான வடிவம் கொண்டவர் என்று பொருள் தருகிறார், மேலும் அவர் தனது புத்த அவதாரத்தில் அவரைப் பின்பற்றுபவர்களால் ‘அஹோ! மகாத்மா! ஆதி-தார்மிகா! – ஓ! ஒரு சிறந்த ஆன்மா மற்றும் உயர்ந்த நல்லொழுக்கமுள்ளவர்!’

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘அர்க்யதே ஸ்தூயதே ப்ரஹ்மாதிபிஹ் இதி அர்கஹ்’ என்று ஸ்ரீ சங்கரருக்கு ஒத்த பொருளைக் கொடுத்து விளக்குகிறார். அவர் ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து (12.13.1) ஆதரவைத் தருகிறார்:
யாம் ப்ரஹ்ம வருணேந்திர-ருத்ர-மருதா: ஸ்துன்வந்தி திவ்யை:
ஸ்தாவைர் வேதை: சங்க-பதா-க்ரமோபநிஷதைர் காயந்தி
யாம் ஸம-காயந்த த்யானாஸத்வஸ்திதா-
த்யானாஸத்-வஸ்திதா. ล surasur-gaṇa devaya தஸ்மை நம : பொருள்: 
சூத கோஸ்வாமி கூறினார்: பிரம்மா, வருணன், இந்திரன், ருத்திரன் மற்றும் மருதுகள் யாரை ஆழ்நிலை துதிகளைப் பாடுவதன் மூலமும், வேதங்களை அவற்றின் அனைத்து தொடர்புகள், பாத-க்ரமங்கள் மற்றும் உபநிடதங்களுடன் ஓதுவதன் மூலமும் துதிக்கிறார்களோ, யாரை சாம வேதத்தின் மந்திரிகள் எப்போதும் பாடுகிறார்களோ, அந்த ஆளுமைக்கு. பரிபூரணமான யோகிகள் தங்களை மயக்கத்தில் நிலைநிறுத்தி, அவருக்குள் தங்களைத் தாங்களே உள்வாங்கிக் கொண்ட பிறகு தங்கள் மனதிற்குள் பார்க்கிறார்கள், யாருடைய எல்லையை எந்த தேவா அல்லது அரக்கனாலும் கண்டுபிடிக்க முடியாது – அந்த உன்னத புருஷனுக்கு, நான் எனது பணிவான வணக்கத்தைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், அர்க் – ஸ்துதௌ என்ற மூலத்திலிருந்து ஆரம்பித்து, ‘புகழ்வது’ என்றும், ‘அர்க்-பூஜயம்’ என்ற மூலத்திலிருந்து ‘ஆராதனை செய்வதற்கு’ வரும் என்றும் குறிப்பிடுகிறார். இதன் அடிப்படையில், ‘அவன் போற்றப்படுவதற்கு அல்லது வழிபடுவதற்குத் தகுதியானவன்’ என்கிறார். ‘அர்கா – தபனே’ என்பதன் பொருள் ‘வெப்பப்படுத்துதல்’ எனப் பயன்படுத்தி, அர்கா என்பது சூரியனின் ‘கோளமாக’ இருக்கும் சூரியனையும் குறிக்கலாம்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, ‘அர்கா’ என்ற சொல்லுக்கு ‘சூரியன்’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்தி, அவர் சூரியனின் வடிவத்தில் இருப்பதைக் குறிப்பிடுவதாக நாமத்தை விளக்குகிறார். எல்லையற்ற உணர்வு, ஸ்ரீமன் நாராயணன், ஒளி மற்றும் சக்தியின் ஒரே ஆதாரமாக இருக்கிறார், அவர் எல்லாவற்றையும் ஒளிரச் செய்து, ஊட்டுகிறார். அவர் எந்த உயிரினத்தின் உடலையும் விட்டு வெளியேறினால், உடலை பராமரிக்க முடியாது.

---

803-சுருங்கீ-
கொம்பை உடையவன் –

ஸ்ருங்க மிவ அஹிம்ஸா விடம்பந பிஞ்சிகா அஸ்ய கரே அஸ்தீதி
ஸ்ருங்கீ -யதா
பர்ஹீ பத்ர தரஸ்-இதி

கையால் சொரிவது அஹிம்சா தர்மத்து சேராது என்று மயில் தோகை கற்றையை கொம்பாக உடையவன்

அஹிம்சையைக் காட்டுவதற்காக மயில் இறகைக் கையில் கொம்பு போல் வைத்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பஹி பத்ர தரஸ் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்

பிரளயக் கடலில் மீனாக அவதாரம் எடுத்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கோவர்த்தன மலைச் சிகரங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——–

802. வாஜஸனி – எல்லா உயிர்களுக்கும் ஊட்டத்தை அளிப்பவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் ‘வாஜாசனம்’ என்ற பதிப்பைப் பயன்படுத்துகிறார். வாஜா என்றால் உணவு மற்றும் சனா என்பது கொடுப்பவரைக் குறிக்கிறது. இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீ சங்கரர் இதை ‘வாஜம் அன்னம் அர்த்தினாம் சநோதி ததாதி இதி வாஜாஸனஹம் – வேண்டுபவர்களுக்கு உணவளிக்கிறார், எனவே அவர் வாஜாஸனா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். எல்லா உயிர்களுக்கும் உணவு வழங்குபவர் அவர்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 15 வசனம் 14) பகவான் கூறுகிறார்:
அஹம் வைஸ்வாநரோ பூத்வா ப்ராணிநாம் தேஹம் அஸ்ரிதா |
ப்ராணபான-ஸமாயுக்தஹ் பசமி அன்னம் சதுர்-விதம் || பொருள்: ஒவ்வொரு உயிருள்ள உடலிலும் நான் ஜீரண நெருப்பாக இருக்கிறேன், மேலும் நான் நான்கு வகையான உணவுப் பொருட்களை ஜீரணிக்கிறேன், வெளிச்செல்லும் மற்றும் உள்வரும் உயிர்களின் காற்றாக இருக்கிறேன். இவ்வாறு, பகவான் உணவை வழங்குபவர் மட்டுமல்ல, அது ஜீரணிக்கப்படுவதையும் உறுதிசெய்து, அதன் முழுமையான வேலையைச் செய்ய அவர் மேலும் செல்கிறார்.

ஸ்ரீ பட்டர் நாமத்தை வாஜ-ஸனிஹ் என்று வழங்கி, ‘நாஸ்திக்ய வதேன ஐஹிகம் அன்னாதிகமேவ ஸம்பஜதி இதி வாஜ-ஸநிஹ் – தனது நாத்திக போதனைகளால் இந்த உலகத்திலேயே இன்பங்களை அனுபவிக்கும் சுவையை அவர்களுக்கு உண்டாக்கினார்’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இரண்டு பதிப்புகளையும் தருகிறார், மேலும் ‘வாஜ-சனி’ என்பது ‘வைதிக பாதம்’ என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். இந்த நாமத்தின் குறிப்புகள் ரிக் வேதத்தில் ‘வாஜ-சனிஹ்’ என்று காணப்படுவதால் இது அநேகமாக அடிப்படையாக இருக்கலாம் – உதாரணமாக, (ரிக். 3.51.2, 9.110.11, 10.91.15). ‘வஜ’ என்ற சொல் ‘அன்னம் அல்லது உணவு’ என்பதைக் குறிக்கிறது. ‘சனா அல்லது சனி’ என்பதிலிருந்து உருவான வேர் ‘சன் – ஸம்பக்தௌ, தானே’ அதாவது ‘பிரித்தல் அல்லது கொடுப்பது’.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி மேலும் கூறுகிறார், நாமா என்பது அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் அவை பிறப்பதற்கு முன்பே, குழந்தை பிறக்கும் போதும் தாயின் மார்பிலிருந்து குழந்தைக்கு பால் வழங்குவது போன்றவற்றை அவர் செய்திருப்பதைக் குறிக்கிறது. எனவே அவர் உலகைப் படைப்பதற்கு முன்பே அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் வாழ்வாதாரத்தைத் திட்டமிட்டு வழங்குகிறார்.

அனைத்து உயிரினங்களின் உடல், மனம் மற்றும் புத்தியின் அனுபவங்களுக்கு ‘உணர்ச்சிகள், உணர்வுகள் மற்றும் எண்ணங்களின்’ முழு உலகத்தின் ஆதாரமாக அல்லது வளர்ப்பவராக இருப்பதையே நாமம் குறிக்கிறது என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா விளக்கம் தருகிறார். எல்லா உயிர்களுக்கும் உணவு வழங்குபவராக அவர் இருக்கிறார் என்ற விளக்கத்திற்காக, ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா பகவத் கீதையை (அத்தியாயம் 15 வசனம் 13) குறிப்பிடுகிறார், அங்கு பகவான் கூறுகிறார்: காம்-
அவிஷ்ய ச பூதானி தாரயாம்யஹம்-ஓஜஸா |
புஷ்ணாமி சௌஷதிஹ் ஸர்வஹ் ஸோமோ பூத்வா ரஸாத்மகஹ் || பொருள்: நான் ஒவ்வொரு கிரகத்திலும் நுழைகிறேன், என் சக்தியால் அவை சுற்றுப்பாதையில் இருக்கும். நான் சந்திரனாக மாறி அதன் மூலம் அனைத்து தாவர உயிர்களையும் வளர்க்கிறேன்.

---

804-ஜயந்த –
ஜெயித்தவன் –

ஆஸ்திக்ய வாதிந ஸம்வித் ஆத்மத்வ ப்ரபஞ்ச மித்யாத்வ மித்யா வாதைர் ஜிதவா நிதி
ஜயந்த
ஜி ஐயே
த்ரு பூவ ஹிவஸிபா ஸிஸா தி கண்டி மண்டி ஜிதந்தி ப்யஸ் ச இதி ஐச் ப்ரத்யய

கள்ளப் பேச்சாலும் மாயா வாதத்தினாலும்
உள்ளம் பேதம் செய்திட்டவன் -8-10-4-

மற்ற எல்லாம் பொய் என்று சொல்லும் உங்கள் வாதத்தால் ஞானமும் பொய் என்று சர்வம் சூன்யம்

ஞானமே ஆத்மா என்றும் உலகம் பொய் என்றும் வீண் வாதம் செய்து ஆத்திகர்களை வெல்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பகைவர்களை நன்கு வாழ்பவர் -அல்லது வாழ்வதற்கு காரணம் ஆனவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

வெற்றி பெறுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

803. சிருங்கி – கொம்பு(கள்) உடையவராகத் தோன்றுபவர் இந்த நாமத்திற்குப் பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. கொம்பு(களுடன்) தோன்றுபவர். இறைவன் தனது மத்ஸ்ய மற்றும் வராஹ அவதாரங்களில் கொம்புகளைக் கொண்டிருந்தான்.
2. கோவர்த்தன மலையின் உச்சியை கையில் ஏந்தியவர்
3. ஒவ்வொரு உயிரினத்திற்கும் அதன் சிருங்கா அல்லது சக்தியை வெளிப்படுத்துவதற்கான வழிமுறைகளை வழங்கியவர்
4. தன் பக்தர்களின் மறுபிறவி பயத்தை அழிப்பவன்

‘சிருங்கா’ என்ற சொல்லுக்கு ஒரு கொம்பு என்றும், ‘சிருங்கி’ என்பது கொம்பு(கள்) கொண்ட ஒன்றாகும். இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்தப் பெயரை ‘பிரளயம்பாசி சிருங்காவன் மத்ஸ்ய விசேஷ ரூபா ஶ்ரீங்கீ – கொம்புடன் (அவரது மத்ஸ்ய அவதாரத்தில்) தங்க மீன் வடிவில் தோன்றி, பிரளயத்தில் படகை இழுத்து தனது பக்தர்களைக் காப்பாற்றினார். எனவே அவர் சிருங்கி, கொம்பு கொண்டவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஹிரண்யாக்ஷனை வென்று பூமியை தனது இரு கொம்புகளால் உயர்த்திய இறைவனின் வராஹ அவதாரத்தையும் இந்த நாமம் குறிப்பிடலாம்.

ஸ்ரீ பட்டர் நாமத்தை ஒரு கொம்பைக் கொண்டவர் என்று விளக்குகிறார், மேலும் புத்த அவதாரத்தைக் குறிப்பிடும் மயில் இறகுகளைக் கையில் ஏந்தியிருப்பதோடு அதை தொடர்புபடுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா, சிருங்கா என்ற சொல்லுக்கு ‘மலையின் உச்சி’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்தி, கால்நடைகளையும் பசு மேய்ப்பவர்களையும் காக்க அவர் கோவர்த்தன மலையை ஏந்தியதைக் குறிக்கும் நாமம் என்று விளக்கம் தருகிறார் – ‘சிருங்காணி கோவர்தனா ஶ்ரீங்கானி அஸ்ய சாந்தி இதி சிருங்கீ’. .

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘சிருங்கா’ என்ற சொல்லுக்கு ‘ஒரு கதிர் அல்லது வெளிப்படுதல், அல்லது எந்த வகையான ஆற்றல்’ என்று பொருள்படும். பகவான் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் அவற்றின் ஆற்றலை வெவ்வேறு வழிகளில் வெளிப்படுத்தியிருப்பதை இந்த நாமம் குறிக்கிறது, எனவே அவர் சிருங்கி – எ.கா. பாம்பின் கோரைப் பற்கள் பாம்பின் சிருங்கங்கள் மற்றும் தேளின் வால். தேள் முதலியவற்றின் சிருங்கா ஆகும்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணா தத்த பரத்வாஜ், ஶ்ரீங்கா என்ற மூலத்தைப் பயன்படுத்தி ‘அழித்தல்’ என்று விளக்குகிறார், ‘ஷ்ர் – ஹிம்ஸாயம்’ அதாவது காயப்படுத்துதல் அல்லது கொல்லுதல் என்று அர்த்தம், மேலும் ‘தன் பக்தர்களின் மறுபிறப்பு பயத்தை அழிப்பவர் – ஷ்ரனாதி பவ-பயம் இதி’ என்று விளக்கம் தருகிறார். சிருங்கம் அவிசிந்த்ய-சாமர்த்தியம்; தத்-அஸ்ய அஸ்தி இதி ஶ்ரிங்கீ’.

——

803. ஜெயந்த – வெற்றியாளர்

நாமம் உருவான மூலச் சொல் ‘ஜி – ஜெய்’ என்பது ‘ஜெயிப்பது’. ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு அர்த்தங்களைத் தருகிறார். முதலாவது ‘அரீன் அதிஷயேன ஜயதி – அவர் தனது எதிரிகளை குறிப்பிடத்தக்க வகையில் எளிதாக வெல்வார், எனவே அவர் ஜெயந்தஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இரண்டாவது ‘ஜெயஹேதுஹ் ஜெயந்தஹ் – அவர் தனது பக்தர்களின் வெற்றிக்கு கருவியாக இருக்கிறார், எனவே அவர் ஜெயந்தன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் இருக்கும் நல்ல விஷயங்கள் அவரால் உண்டாவது போலவும், இருக்கும் எதிர்மறையான விஷயங்களும் அவரால் ஏற்படுகின்றன என்றும் ஸ்ரீ பட்டர் விளக்கமாகத் தொடர்கிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் கௌரவர்களை வென்றெடுப்பதற்காக பாண்டவர்களுக்கு இறைவன் உதவியதைக் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, அவரது ஜெயந்த குணமே, நமது குறைந்த தூண்டுதல்களை, புலன் திருப்திக்கான முடிவில்லாத ஆசையை வெல்ல உதவுகிறது என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். அவருடைய கருணையே நமது வாசனங்கள் அல்லது ஆசைகளை வெல்ல மனதையும் புத்தியையும் உதவுகிறது மற்றும் ‘சுயம் அல்லது ஆத்மாவுடன்’ இணைக்க உதவுகிறது.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷனின் விளக்கம், கிருஷ்ணரின் ஆரம்பகால வாழ்க்கையின் இன்பத்தின் வழியே உள்ளது – அவர் ஜெயந்தஹ், ஏனென்றால் அவர் எப்போதும் கை சண்டையிலும், அவரது நண்பர்களுடன் வாய்மொழி சண்டையிலும் வென்றார் – ஜயதி சாகன் பஹு-யுத்தே வாக்-யுத்தே வா இதி ஜெயந்தஹ்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தின் ஆவியை இவ்வாறு எடுத்துக் கூறுகிறார் – ‘யோ ஹோ ஸர்வதா ஜயதி, ந கதாசித் பரஜயம் லபத இதி ஜயநத: எவன் எப்பொழுதும் வெற்றி பெறுபவன், எந்தச் சூழ்நிலையிலும் எவராலும் எக்காலத்திலும் தோற்கடிக்கப்பட முடியாதவன் ஜெயந்தன்’. ஸ்ரீ வசிஷ்டர், பகவான் பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து உயிரினங்களையும் வென்றவராகவும், அனைத்தையும் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதாகவும், நாமத்தின் அர்த்தத்தை விளக்குகிறார். சூழ்நிலையைச் சூழ்ந்திருக்கும் வேறு எந்த சூழ்நிலையையும் பொருட்படுத்தாமல் அவரது ஆசீர்வாதங்கள் வெற்றிக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கின்றன. அவர் தனது விளக்கத்தை பின்வரும் வார்த்தைகளில் சுருக்கமாகக் கூறுகிறார்:
ஏவம் ஹி யோ வேட்டி ஜெயந்தமாக்ரியம் விஷ்ணும் ச சர்வம் ஜயத்இதி போத்யம் |
யஸ்யாஸ்தி சவ்யே பகவான் ஜெயந்தஹ் கிம் சத்ரவஸ்-தஸ்ய நரஸ்ய குர்யுஹ்|| பொருள்:
அவனுடைய ஆதரவையும் ஆசிர்வாதத்தையும் பெற்றவனுக்கு எவ்வளவு வலிமையான ஆயுதங்களோ அல்லது வேறு எந்த சக்தியோ வெற்றியை மறுக்க முடியாது.

ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகன் ஸ்ரீ காமசிகாஷ்டகத்தில் (8வது வசனம்) இறைவனை இறுதியான பாதுகாவலர் என்று விவரிக்கிறார்:
த்வயி ரக்ஷதி ரக்ஷகை: கிம் அன்யை: த்வயி சாரக்ஷதி ரக்ஷகை: கிம் அன்யை: இதி
நிச்சிதா தீஹி ஷ்ரயாமி நித்யம் த்வ்யாமிகா நித்யம் இம்ஹா ! நீங்கள் சர்வ சக்தன். ஒருவரைக் காக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் தீர்மானித்தால், மற்ற கடவுள்களின் பாதுகாப்பைத் தேட வேண்டிய அவசியம் எங்கே? ஒருவரைக் காக்கக் கூடாது என்று நீங்கள் தீர்மானித்தால், வேறு எந்தக் கடவுளால் நம்மைப் பாதுகாக்க முடியும்? யாரும் இல்லை. இந்த அடிப்படை உண்மையை அறிந்து, வேகவதி நதிக்கரையில் தங்கியிருக்கும் உனது தாமரை பாதத்தில் மட்டும் எனது சரணாகதியை அர்ப்பணிக்கத் தீர்மானித்தேன்.

மீண்டும், ஸ்வாமி தேசிகன், தம் பக்தர்களுக்கு எப்பொழுதும், எங்கிருந்தும், எந்தச் சூழ்நிலையிலும் பயம் இல்லை என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார்’ – கடசன குடச்சன க்வசன தஸ்ய ந ஸ்யாத் பயம் (அபிதி ஸ்தவம் 5).

ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தில், யுத்த காண்டத்தில் விபீஷணன் ராமனிடம் அடைக்கலம் தேடும் போது, ​​பகவான் கூறுகிறார்:
ஸக்ரீத் ஏவ ப்ரபன்னாய தவ அஸ்மி இதி ச யாசதே அபயம்
ஸர்வ பூதேப்யோ ததாமி ஏதத் வ்ரதம் மம || 6.18.33 பொருள்: “என்னிடம் ஒரே ஒரு முறை அடைக்கலம் தேடுபவன், ‘நான் உன்னுடையவன்’ என்று என்னிடம் சொல்லி, அவனுக்கு எல்லா வகையான உயிரினங்களுக்கும் எதிரான பாதுகாப்பை உறுதி செய்வேன். இது என்னுடைய ஆணித்தரமான உறுதிமொழி”.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாம ஜெயந்தம் நிகழும் ஸ்ருதிக்கு பின்வரும் குறிப்புகளை தருகிறார்:

• ஜெயந்தம் த்வம் அனுமதே சோமா (ரிக். 1.91.21) – சண்டையில் வெல்ல முடியாத, ஓ’ சோமாவை நாங்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறோம்.
• தேவசேனானம் அபிபஞ்ஜதிநாம் ஜெயந்திநாம் மருதோ யந்த்வக்ரம் (ரிக். 10.103.8) – மேலும் கட்டுப்பட்ட மருதுகள் வென்று தகர்க்கும் பரலோகப் படைகளுக்கு முன்னால் அணிவகுத்துச் செல்லட்டும்.

---

805-ஸர்வ விஜ் ஜயீ
இனிய சொற்களாலும் உக்தி வாதங்களாலும் நிறைந்த அறிவாளிகளையும் மயங்கச் செய்து -தன் சொற்படி நடக்க செய்தவன் –

கதம் சைதான் ப்ரமாண விருத்தம் ப்ரத்யாய யதி
ஸர்வ விஜ் ஜயீ
ஸர்வஜ்ஞா அபி ஹி ஐய்யா அஸ்யேதி

எப்படிப் பிரமாணங்களுக்கு விரோதமான வாதங்களால் நம்ப வைக்கக் கூடும் என்னில்
எல்லாம் அறிந்தவர்களையும் வெல்லும் திறமை யுள்ளவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாம் அறிந்தவரும் காமம் முதலிய உட்பகைகளையும் ஹிரண்யாஷன் முதலிய வெளிப்பகைகளையும் வெல்பவருமானவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லாம் அறிந்தவராகவும் வெற்றியை அடைபவராகவும் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

---

805. சர்வ-விஜ்ஜயீ – எல்லாவற்றையும் கற்றுக்கொண்டவர்களை வென்றவர்

இது இரண்டு நாமங்களின் கலவையாகும். ‘சர்வவித்’ மற்றும் ‘ஜெயீ’. சர்வவித்தை ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் ‘ஸர்வவிஷயம் ஞானம் அஸ்ய இதி ஸர்வவித் – அவர் எல்லாவற்றையும் பற்றிய அறிவை உடையவர், எனவே அவர் சர்வவித், அனைத்தையும் அறிந்தவர்’ என்று விளக்குகிறார். ‘ஆப்யந்தரன் ராகாதீன் பாஹ்யான் ஹிரண்யாக்ஷதீம்ஶ்ச துர்ஜயன் ஜேதும் ஷீலம் அஸ்ய இதி ஜயீ’ எனப் பொருள்படும் ‘ஜெயீ’ என்றும் அவர் விளங்குகிறார் – இவரே வலிமைமிக்க அகப் பகைவர்களான ஹிரண்யாக்ஷனையும், வல்லமைமிக்க வெளிப்புற எதிரிகளையும் வெல்லக்கூடியவர், எனவே அவர் ஜெயி என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘. இறுதியாக, அவர் அனைத்தையும் அறிந்தவர் மற்றும் அனைத்தையும் வென்றவர் என்பதால் அவர் சர்வவிஜ்ஜயீ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்ரீ சங்கரர் இந்த கலவையை ‘ஸர்வித் ச அசௌ ஜயீ ச ஸர்வவிஜ்ஜயீ – அவர் சர்வ அறிவின் பண்புகளை ஒருங்கிணைத்து எப்போதும் வெற்றியாளராக இருக்கிறார், எனவே அவர் சர்வவிஜ்ஜயீ’ என்று விளக்குகிறார்.

அசுரர்களில் உள்ள கற்றறிந்த மக்களை அவர் வென்றார் என்பது ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம், அவர் தனது இனிமையான வார்த்தைகளாலும், உறுதியான வாதங்களாலும் தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கத் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட சிறப்பு சக்திகளைப் பெறுவதற்கு வேத நடைமுறைகள் முதலியவற்றைப் பின்பற்றுவதன் பலனை நம்பினார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி முண்டக உபநிஷத்தில் (1.1.9 மற்றும் 2.2.7) நாம சர்வ-வித்:
யঃ ஸர்வஜ்ஞாঃ ஸர்வவித் யஸ்ய ஞானமயம் தபঃ |
தஸ்மாதேதத்ப்ரஹ்ம நாம ரூபமன்னாம் ச ஜாயதே || 1.1.9 || பொருள்: அனைத்தையும் அறிந்தவனும், எவனுடைய தவங்கள் அறிவின் தன்மையில் இருக்கிறதோ, அவனும் பிரம்மனிடமிருந்து; இந்த பிரம்மத்திலிருந்து பெயர், உருவம் மற்றும் உணவு உண்டாகிறது.

யঃ ஸர்வஜ்ஞாঃ ஸர்வவித் யஸ்யைஶா மஹிமா புவி திவ்யப்ரஹ்மபுரே ஹ்யேஷா வ்யோம்ந்யாத்மா ப்ரதிஷ்ஷிதாঃ |
மனோமயঃ ப்ராணஶரீரநேதா ப்ரதிஷ்ஷிதோ ⁇ ந்நே ஹৃதயம் ஸந்நிதாய தத்விஜ்ஞாநேன பரிபஶ்யந்தி திர ஆனந்தரூபமாம்ருதঃ யத் விபாதி || 2.2.7 || பொருள்: அனைத்தையும், அனைத்தையும் அறிந்தவனும், பூமியில் தன் மகிமையைப் போற்றுகின்றவனுமான இந்த  ஆத்மா  , பிரமனின் ப்ளைட் நகரின்  ஆகாயத்தில்  அமர்ந்திருக்கிறான்  .  அவர் மனத்தால் நிபந்தனைக்குட்பட்டவர்,  பிராணன்  மற்றும் உடலின் தலைவர் மற்றும் உணவில் அமர்ந்திருக்கிறார்,  அதாவது  உடல் புத்திசாலித்தனத்தை (அவர்களின் இதயத்தின் குழியில்) சரிசெய்கிறது. பகுத்தறிவுள்ள மக்கள் தங்கள் மேலான அறிவின் மூலம் ஆத்மாவை எல்லாப் பக்கங்களிலும்  பார்க்கிறார்கள்
பிரகாசிக்கிறது, அனைத்து பேரின்பம் மற்றும் அழியாத.

அவர் நாமத்தின் இரு பகுதிகளுக்கு இடையேயான இணைப்பையும் வழங்குகிறார் – அவர் சர்வ-விட் என்பதால், அவர் காமம் மற்றும் க்ரோதா போன்ற உள் எதிரிகளை வெல்ல முடியும்.

நாமா என்பது சர்வ + வித் + ஜெயி. (சர்வ என்றால் “அனைத்தும்” – சரதி இதி சர்வஹ்; வித் – ஞானே – அறிவது, அல்லது வித் – விசாரனே – விவாதிக்க; ஜி – ஜெயி – ஜெயிப்பது). ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ஒருவரின் எதிரியின் உள்ளார்ந்த ரகசியங்களை அறிந்துகொள்வதன் மூலம் வெற்றி பெறுவது உறுதி என்று கூறுகிறார். பகவான் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவர் – சர்வ-வித், அவர் எல்லா சூழ்நிலைகளிலும் வெற்றியாளர் – ஜெயி.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா நாமத்தை ‘ஒரே நேரத்தில் எல்லாம் அறிந்தவர் (சர்வவித்) மற்றும் வெற்றியாளர் (ஜெயீ) என்று விளக்குகிறார். அவர் கூறுகிறார், ‘ஞானத்தின் பிரட்லர்கள், தங்கள் விவாதங்களில் எவ்வளவு சொற்பொழிவாக இருந்தாலும், சமாதியின் தருணங்களில், ஸ்ரீமன் நாராயணனின் முன்னிலையில் முற்றிலும் அமைதியாக இருக்க வேண்டும், எனவே அவர் சர்வ-விஜ்-ஜெயீ.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் ‘சர்வ-வித்’ என்ற சொல்லை அனைத்தையும் அறிந்த பிரம்மா போன்றவற்றைக் குறிப்பதாக விளக்குகிறார், மேலும் அவர் அனைத்திற்கும் மேலானவர் என்பதாலும், அவருடைய உயர்ந்த மற்றும் பரிபூரண அறிவின் காரணமாக அவர் சர்வ-வித்-ஜயீ – ‘ஸர்வம் விதந்தி இத் ஸர்வ-விதோ ப்ரஹ்மதயா; தநாபி நிரதிஷய ஸர்வ ஜ்ஞாதய ஜயதி இதி ஸர்வ-விஜ்-ஜயீ ॥

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் சர்வ-வித் என்ற சொல்லுக்கு சர்வ-வித் என்ற அதே அர்த்தத்தைத் தருகிறார், ஆனால் ஜெயி என்ற வார்த்தையை மிகவும் கற்றறிந்தவர்களால் மரியாதை மற்றும் மதிப்பிற்குரிய பதவியில் வைத்திருப்பவர் என்று விளக்குகிறது. வசிஷ்டர், வாமதேவர் போன்ற அனைத்தையும் கற்றறிந்த முனிவர்களுடன் கூடிய சிறப்பு மற்றும் மகிமையின் தனித்துவமான நிலையைக் கொண்ட இறைவனாக அவர் நாமத்தை விளக்குகிறார்.

——-

796-உத்பவ –
மோஷத்தை உபதேசம் செய்பவர் போல் காட்டிக் கொண்டதால் உலகைக் கடந்தது போல் இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்ததான அவதாரங்களைத் தமது விருப்பத்தினால் செய்பவர் –எல்லாவற்றுக்கும் காரணம் ஆதலால் பிறப்பு இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சம்சாரத்தை அல்லது படைப்பைத் தாண்டியவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————

797-ஸூந்தர –
அதற்காக கண்ணைக் கவரும் அழகுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லோரைக் காட்டிலும் பேர் அழகு உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழகு உள்ளவர் -அழகிய சங்கு உள்ளவர் -ஸூந்தன் என்னும் அசுரனை உபஸூந்தன் என்பனைக் கொண்டு அழித்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————–

798-ஸூ ந்த –
அவ்வடிவு அழகினால் அசுரர்களுடைய மனங்களை நன்கு மெதுப்படுத்துபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஈரம் தயை உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சுகத்தைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தரர் –

————————————————————-

799- ரத்ன நாப –
புலமையை நடிப்பதற்காக திரண்ட வயிறும் ரத்தினம் போலே அழகிய நாபியும் யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ரத்னம் போல் அழகிய நாபி உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ரத்ன நாப -புருஷ ரத்னமான பிரமனை நாபியிலே உடையவர் –
அரத்ன நாப -பகைவரான அசுரர்களை துன்புறுத்துபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

—————————————————————

800- ஸூ லோசன –
இதயத்தை மயக்கும் அழகிய திருக் கண்கள் உள்ளவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அழகிய கண் அல்லது ஞானம் உள்ளவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழகிய இரு கண்கள் உடையவர் –மேன்மையான பார்வை யுள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————

801-அர்க்க-
மஹாத்மா என்றும் மிக்க தர்மிஷ்டரஎன்றும் அவ்வசுரர்களால் புத்தாவதாரத்தில் துதிக்கப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பூஜிக்கத் தக்கவர்களான பிரமன் முதலியோரால் துதிக்கப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

மிகுந்த ஸூக ரூபமான ஸ்வரூபன் உடையவர் -பூஜிக்கப் படுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

802-வாஜஸநி –
நாத்திக வாதம் செய்து இம்மைக்கு உரிய சோறு முதலியவற்றையே பெரிதாக அடைந்து அனுபவிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அன்னம் வேண்டியவர்களுக்கு அன்னத்தைக் கொடுப்பவர் -வாஜஸந-என்ற பாடம் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

உணவைத் திரட்டுபவர் -வாஜஸந-என்ற பாடம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————–

803-ஸ்ருங்கீ –
அஹிம்சையைக் காட்டுவதற்காக மயில் இறகைக் கையில் கொம்பு போல் வைத்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரளயக் கடலில் மீனாக அவதாரம் எடுத்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கோவர்த்தன மலைச் சிகரங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

804-ஜயந்த -ஞானமே ஆத்மா என்றும் உலகம் பொய் என்றும் வீண் வாதம் செய்து ஆத்திகர்களை வெல்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பகைவர்களை நன்கு வாழ்பவர் -அல்லது வாழ்வதற்கு காரணம் ஆனவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

வெற்றி பெறுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

805-சர்வ விஜ்ஜயீ-
எப்படிப் பிரமாணங்களுக்கு விரோதமான வாதங்களால் நம்ப வைக்கக் கூடும் என்னில்
எல்லாம் அறிந்தவர்களையும் வெல்லும் திறமை யுள்ளவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாம் அறிந்தவரும் காமம் முதலிய உட்பகைகளையும் ஹிரண்யாஷன் முதலிய வெளிப்பகைகளையும் வெல்பவருமானவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லாம் அறிந்தவராகவும் வெற்றியை அடைபவராகவும் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————